အခန်း ဧရာမမျောက်ဝံ လေးပစ်ခြင်း။ ဟွားရှန်ကို နှုတ်ဆက်ခြင်း။ (၃)

“ဗြိ”

ဂတုံးပြောင်နှင့်လူသည် ရှေ့သို့ ပစ်ထိုးသွားဟန်ရှိပြီး ရင်ဘတ်တွင် သံဖြတ်ဓားဖြင့် လှီးဖြတ်ခံလိုက်ရရာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အပေါ်ပိုင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ မပြုတ်ကျမီ လွင့်ထွက်သွားလေ၏။

ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း နတ်ဘုရားအစွမ်းသတ္တိနယ်ပယ်မှ သိုင်းပညာရှင်နှစ်ဦးကို အလွယ်တကူသတ်ဖြတ်ပြီးနောက် စူးချန်ခုန်းသည် သူ့ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ ချောင်းနှစ်ခါဆိုးလိုက်သည်။ အနည်းငယ် ပြင်းထန်သော လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် သူ့ကို အနည်းငယ်ထိခိုက်စေသည်။

“ငါ… ငါ့ရဲ့ စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းတွေကို အမြန်ဆုံးပြန်တည်ဆောက်ပြီး ချိတ်ဆက်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်။” စူးချန်ခုန်းက သူ၏ပုံမှန်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ရရှိဖို့ ပို၍ပင်အလျင်လိုလာသလို ခံစားရသည်။ မဟုတ်ပါက သူ၏လှုပ်ရှားမှုများတွင် အဆင်မပြေဖြစ်ရုံသာမက သူ၏လေ့ကျင့်မှုနယ်ပယ်သည်လည်း ရပ်တန့်သွားပြီး ကြီးထွားမှုရပ်တန့်သွားလိမ့်မည်။

“ဒီ… ဒီကသူရဲကောင်း၊ အဆင်ပြေရဲ့လားခင်ဗျ။”

မဝေးလှသောနေရာမှ ဟွားယီ၏ ဂရုတစိုက်မေးမြန်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟွားယီဟာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေဆဲပင်။ ပထမလူဆိုးနှစ်ယောက်က သူ့ကို နှုတ်ပိတ်သွားအောင် သတ်ပစ်ဖို့ တည်းခိုခန်းထဲကနေ ဆွဲထုတ်လာပေမယ့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် သူစိမ်းလူငယ်တစ်ယောက် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သာမန်ဟုထင်ရသည့် ဓားနှစ်ချက်နဲ့ လူဆိုးတွေကို ချက်ချင်းသတ်ပစ်လိုက်သည်။

ဒါ့အပြင် အနက်ရောင်ဝတ်ထားတဲ့ ဒီလူငယ်လေးဟာ အလွန်အားနည်းနေပြီး အဆက်မပြတ် ချောင်းဆိုးနေ၏။

“ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်။” လေရှူသွင်းပြီးခါစ စူးချန်ခုန်းက အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းက ဟွားယီကို စိုက်ကြည့်လိုက်လေ၏။ “ဒီနှစ်ယောက်ကို ခင်ဗျားသိလား။ ဘာလို့ ခင်ဗျားကို သတ်ချင်နေကြတာလဲ”

ဟွားယီက ခဏလောက် တွန့်ဆုတ်နေပေမယ့် တစ်ဖက်လူကသာ သူ့ကိုမကူညီခဲ့ရင် သူသေသွားလောက်ပြီဆိုတာ တွေးမိလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ဖြစ်ပျက်သမျှ အကြောင်းရင်းကို ပြန်ပြောပြလေ၏။ “ကျွန်တော့်ဆရာ သမားတော်ဟွားရှန်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်က ဒီကို ခရီးထွက်လာခဲ့တာပါ။ အနီးအနားက မြို့တစ်မြို့မှာ လူနာတွေကို ကုသဖို့ ဆေးခန်းငယ်လေးတစ်ခု ဖွင့်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် လွန်ခဲ့တဲ့တစ်လလောက်က လူတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ဆရာဆီကနေ ဆေးကုသမှုခံယူဖို့ ရောက်လာပြီး ကျွန်တော့်ဆရာကို ပင့်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်ဆရာက သဘောတူပြီး ဒီလူနဲ့အတူ ထွက်သွားခဲ့တယ်။”

"ဒါပေမယ့် သူပြန်မလာဘဲ တစ်လကြာသွားပြီ။ ကျွန်တော့်ဆရာရဲ့ဘေးကင်းရေးအတွက် စိုးရိမ်တာကြောင့် ကျွန်တော်စုံစမ်းမေးမြန်းကြည့်တော့ ကျွန်တော့်ဆရာကို အဲဒီနေ့က ခေါ်သွားတဲ့သူက လူကောင်းတွေမဟုတ်ဘဲ သံမဏိနှလုံးသား(တျဲရှင်း)ဂိုဏ်းကလူဖြစ်တယ်ဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။"

"တျဲရှင်းဂိုဏ်းက အင်အားကြီးပြီး ဩဇာကြီးမားတယ်။ တျဲရှင်းတောင်ကို လူတစ်ထောင်ကျော်နဲ့ သိမ်းပိုက်ထားတာ။ သူတို့က တကယ်တော့ မကောင်းတာတွေကို လုပ်ကြတဲ့ ဓားပြဂိုဏ်းတစ်ခုပါ။ ကျွန်တော့်ဆရာကို သူတို့ဖမ်းသွားတော့ ကျွန်တော်က ခရိုင်မြို့ရဲ့ အနီးဆုံး ရုံးတော်ကို အကူအညီတောင်းတော့ သူတို့က ငါ့ကို သတင်းကိုစောင့်နေဖို့ပဲ ပြောလိုက်တယ်... တျဲရှင်းဂိုဏ်းက လူတွေက ကျွန်တော့်ကိုသတ်ဖို့ တိုက်ရိုက် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။"

ဟွားယီက အဖြစ်အပျက်ရဲ့ မူလအစကို ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

ဟွားယီနဲ့ သူ့ဆရာ သမားတော်ဟွားရှန်တို့ဟာ နေရာတစ်ခုကနေ တစ်ခုကို လှည့်လည်သွားလာရင်း နေထိုင်ကြသူများဖြစ်သည်။ သူတို့ဟာ အနားယူဖို့နဲ့ ဖျားနာသူတွေကို ကုသဖို့ တစ်ခါတစ်ရံ ခရီးတစ်ထောက် ရပ်နားကြသည်။ ချင်းရွှေမြို့တစ်ဝိုက်က ကပ်ရောဂါ လျော့ပါးသွားတဲ့အခါ သူတို့ဟာလည်း ဗဟိုပြည်နယ်ကို ဦးတည်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပြီး ဗဟိုပြည်နယ်အနီးမှာ ဆေးခန်းငယ်လေးတစ်ခု ဖွင့်ခဲ့ပြီး နာမည်ကောင်းရလာခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် ဘာမှန်းမသိရသေးတဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့် တျဲရှင်းဂိုဏ်းက သမားတော်ဟွားရှန်ကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

တျဲရှင်းဂိုဏ်းဟာ အနီးနားက ဒေသတွေကနေ အနက်ရောင်မြင်းတပ်ဂိုဏ်လိုပင် အကာအကွယ်ငွေကြေးနဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုပြီး 'လက်နက်ချရင် ချမ်းသာရာရမယ်။ ခုခံရင် သေမယ်' ဟု သဘောထားကြသူများဖြစ်သည်။

တျဲရှင်းဂိုဏ်းဟာ အနီးအနားက ရုံးတောင်ကိုတောင် မျက်စိကျနေပုံရသည်။ ဟွားယီက တျဲရှင်းဂိုဏ်းအကြောင်း သတင်းပို့ဖို့ ရုံးတော်ကို သွားတာနဲ့ တျဲရှင်းဂိုဏ်းရဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေက ဟွားယီကို နှုတ်ပိတ်ဖို့လာရှာခဲ့ပြီး စူးချန်ခုန်းနဲ့ တွေ့ခဲ့တာ ကံကောင်းတယ်လို့ ဆိုရမှာပင်။

“အဲဒီလူနှစ်ယောက် အစောပိုင်းက ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်း သမားတော်ဟွားရှန်က ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ ငါဝင်စွက်ဖက်လိုက်ပြီဆိုတော့… မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို လုံးဝဖယ်ရှားပြီး သမားတော်ဟွားရှန်ကို ကယ်တင်သင့်တယ်” စူးချန်ခုန်းက သူ့ဘာသာသူ တွေးနေမိသည်။ သူ ဘာမှမဝင်မစွက်ဖက်ခဲ့ရင်တော့ ကိစ္စမရှိပေမယ့် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဆုံးခန်းအောင် လုပ်ရမယ်လို့ ခံစားရသည်။

“ဒီကသူရဲကောင်း၊ ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်တင်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ တျဲရှင်းဂိုဏ်းက အင်အားကြီးပြီး လက်နက်ကောင်းတွေ ရှိတယ်။ အခု သူရဲကောင်းက သူတို့လူတွေကို သတ်လိုက်ပြီဆိုတော့ သူတို့က လက်စားချေကြမှာပဲ။ ဒီနေရာကနေ မြန်မြန်ထွက်သွားတာ အကောင်းဆုံးပါ” ဟု ဟွားယီက စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ဆိုလေ၏။ သူသည် စူးချန်ခုန်းက တျဲရှင်းဂိုဏ်းကို ရန်စမိပြီး လက်စားချေခံရမှာကို စိုးရိမ်နေသည်။

ဒါကိုကြားတော့ စူးချန်ခုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး “ကျွန်တော်က ပြဿနာရှာမိမှာ အကြောက်ဆုံးပဲ။ အခု တျဲရှင်းဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေကို သတ်လိုက်ပြီဆိုတော့ သူတို့က လက်စားချေဖို့ ရောက်လာနိုင်တယ်။ ဒီလိုဆိုမှတော့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် တျဲရှင်းဂိုဏ်းကို အရင်သွားပြီး သူတို့ကို အပြီးအပိုင် သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်လိုက်မယ်။ မနက်ဖြန်မနက် အဲ့ဒီဂိုဏ်းဆီ ကျွန်တော့်ကို ခေါ်သွားပေးပါလား။”

ဒီစကားတွေက ဟွားယီကို အံ့အားသင့်စေပြီး သူ့ပါးစပ်ကို အနည်းငယ်တွန့်သွားစေသည်။ ပြဿနာရှာမိမှာကြောက်လို့ တျဲရှင်းဂိုဏ်းက လက်စားချေဖို့ ကြံစည်မှာကိုကြောက်လို့ သူကိုယ်တိုင် သူတို့ကို ရှင်းပစ်ချင်တယ်ပေါ့။

ဟွားယီက “ဒေသခံအစိုးရတောင် တျဲရှင်းဂိုဏ်းကို ရန်စချင်တာမဟုတ်ဘူး။ တျဲရှင်းဂိုဏ်းမှာ အနည်းဆုံး လူတစ်ထောင်လောက်ရှိတယ်။ တစ်ယောက်ချင်းစီက ထိပ်တန်းအဆင့်တွေချည်းပဲ။ ပြီးတော့ သူတို့ထဲမှာ ချီသွေးနယ်ပယ်က ပညာရှင်တွေလည်း ရှိတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

စူးချန်ခုန်းက အစွမ်းထက်ပေမယ့် ဒဏ်ရာရနေသည့်ပုံပင်။ တျဲရှင်းဂိုဏ်းရဲ့ သိုင်းပညာရှင်နှစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့တောင် ရုန်းကန်နေရပုံပေါက်နေသည်။ တျဲရှင်းဂိုဏ်းကို တန်းသွားတာက… သေကြောင်းကြံနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။

"မနက်ဖြန် ကျွန်တော့်ကို အဲဒီကိုသာ ခေါ်သွားပေးပါဗျာ။" စူးချန်ခုန်းက နောက်ထပ် ဘာမှရှင်းပြမနေဘဲ ပြောလိုက်သည်။ တျဲရှင်းဂိုဏ်းကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် တစ်ခုတည်းသောစိန်ခေါ်မှုမှာ တပည့်အရေအတွက် များပြားခြင်းဖြစ်ပြီး သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ဖို့ အနည်းငယ် ကြိုးစားအားထုတ်ဖို့ လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ရွေးချယ်မှုကို စဉ်းစားထားပြီးဖြစ်သည်။

ဤအရာကိုမြင်သောအခါ ဟွားယီသည် စိတ်မပါတပါဖြင့် ခေါင်းညိတ်ရုံသာ တတ်နိုင်သည်။ အစိုးရထံ သတင်းပို့တာက အသုံးမဝင်ဘဲ ဤအနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လူငယ်လေးက ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိတာကြောင့် သူသည်လည်း စူးချန်ခုန်းကို ယုံကြည်ရုံသာ။

သို့နှင့် စူးချန်ခုန်းနှင့် ဟွားယီတို့ တည်းခိုခန်းဆီ ပြန်သွားကြသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစောတွင် စူးချန်ခုန်းသည် ပစ္စည်းအချို့၊ အထူးသဖြင့် မြားများဝယ်ယူရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။

ဓားရွက်မြို့၏ ပန်းပဲဆိုင်နှင့် လက်နက်ဆိုင်များတွင် စူးချန်ခုန်းသည် မြားတစ်ထောင်ကျော်အတွက် ငွေသုံးစွဲခဲ့ပြီး လှည်းထဲသို့ ထည့်ကာ ဟွားယီနှင့် တွေ့ဆုံပြီး တျဲရှင်းဂိုဏ်း၏တည်နေရာဆီ လမ်းညွှန်စေသည်။

တျဲရှင်းဂိုဏ်းသည် အရေအတွက် သိပ်မများဘဲ တစ်ထောင်ခန့်သာရှိသော်လည်း သူတို့အားလုံးသည် သိုင်းပညာရှင်၊ လက်ရွေးစင်များဖြစ်ပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ဒေသန္တရအစိုးရသည်ပင် သူတို့ကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လိုခြင်းမရှိပါ။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်နှင့် အတွင်းရှိ အကြီးအကဲများစွာသည် ချီသွေးနယ်ပယ်မှာ ရှိနေကြရာ ဤဒေသတွင် ဘုရင်များကဲ့သို့ မင်းမူနေကြသည်။

ထို့အပြင် တျဲရှင်းဂိုဏ်းသည် ကာကွယ်နိုင်စွမ်းမြင့်မားပြီး တိုက်ခိုက်ရန် ခက်ခဲသော တျဲရှင်းတောင်ပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။ တောင်ကို အရပ်လေးမျက်နှာတွင် ကျောက်ဆောင်များ ဝန်းရံထားပြီး တောင်သို့ ဦးတည်သော လမ်းကြောင်းတစ်ခုသာ ရှိသည်။ ထိုလမ်းကြောင်းကို စောင့်ကြပ်ထားပါက လူထောင်ပေါင်းများစွာပင် ၎င်းကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

တျဲရှင်းတောင်နှင့် မိုင်အနည်းငယ်အကွာသို့ ရောက်သောအခါ ညနေစောင်းနေလေပြီ။ စူးချန်ခုန်းက စိတ်လှုပ်ရှားပြီး စိုးရိမ်ပူပန်နေသော ဟွားယီကို ကြည့်ကာ “ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို အဝေးကနေပဲ စောင့်‌နေလို့ရပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။