ဧကရာဇ်မြို့ သို့ ရောက်ရှိခြင်း
Vol. 15 Ch. 170
တန်းယွမ် နေရာတွင် ထျန်းရှထုန် ဟူသော နာမည်သစ်ဖြင့် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းသစ်တစ်ခု အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
ထန်ထျန်း၏ အမြင့်ဆုံးအမိန့်ပေးမှုအောက်တွင် ထျန်းရှထုန် ကုန်သွယ်ရေးအသင်းက လျင်မြန်စွာ ချဲ့ထွင်လာခဲ့ပြီး စူပါကုန်သွယ်ရေးအသင်းကြီးတစ်ခုအဖြစ် အစပျိုးလာခဲ့ချေပြီ။
ချဲ့ထွင်မှုအပိုင်းကို ဝမ်ကန်းက တာဝန်ယူထားသဖြင့် ထန်ထျန်းအနေဖြင့် ငွေကြေးထောက်ပံ့ပေးရုံမှလွဲ၍ အလွန်အမင်း စိတ်ပူနေရန်မလိုပေ။
နောက်ထပ်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူက တဟုန်ထိုးတိုးတက်လာသော သူ၏ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို ပိုမိုခိုင်မာအောင် ဆက်လက်လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။
မကြာမီမှာပင် ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ ထွက်ခွာရမည့်အချိန် ရောက်ရှိလာတော့သည်။
ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း၊ ပင်မ'တောင်ထိပ်
မဟာအကြီးအကဲ ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ကာ ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲ များ စုံညီစွာ တက်ရောက်ကြပြီး ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ တိုက်ပွဲဝင်မည့် တပည့်တစ်ထောင်ကျော်အတွက် အားပေးစကားပြောကြားသည့် အခမ်းအနားကို ကျင်းပခဲ့သည်။
ယခုတစ်ခေါက်တွင် ယွင်ခုံး၊ ထန်ထျန်းနှင့် လုချန်းကျီတို့ သုံးဦးစလုံး အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များအဖြစ် သွားကြရမည်ဖြစ်ပြီး အခြားသော အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူ များစွာလည်း လိုက်ပါကြမည်ဖြစ်သည်။
ဆဌမ'တောင်ထိပ်သခင် ချီယွမ်သည်လည်း ထိုအထဲတွင် ပါဝင်၏။
ထန်ထျန်းနှင့် ချီယွမ်တို့က အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ရပ်နေကြပြီး မဟာအကြီးအကဲ ၏ ဟောပြောချက်ကို နားထောင်ရန် သိပ်စိတ်မပါကြပေ။
"ဟေ့ ကျောက်စိမ်း လေး... မင်းကတော့ အခု တကယ့်ကို မျက်နှာပွင့်နေပြီပဲ"
ချီယွမ်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ရယ်မောကာ ပြောလာ၏။ "ဂိုဏ်းရဲ့ ထက်ဝက်ကျော်က မင်းကို ထောက်ခံနေကြပြီ။ လူငယ်တပည့်အများစုကလည်း မင်းကို သူတို့ရဲ့ စံပြပုဂ္ဂိုလ်အဖြစ် ကြည့်နေကြတာ။"
"တစ်နှစ်အတွင်းမှာ ဒီလောက်အမြင့်ဆုံးနေရာကို ရောက်လာတာ တကယ်ကို တစ်ခါမှ မရှိဖူးသေးတဲ့ကိစ္စပဲ။
ဒါပေမဲ့ မင်းက အရမ်းနှိမ့်ချ လွန်းနေတယ် မဟုတ်ရင် အခုထက်ပိုပြီး နာမည်ကြီးနေမှာ သေချာတယ်"
ထန်ထျန်းက နှာခေါင်းကို မသိမသာပွတ်လိုက်ရင်း "ဒါတွေက အပေါ်ယံ တွေပါပဲ
ခွန်အား ကသာ အရေးကြီးဆုံးအရာပါ"
ချီယွမ်က နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ "ဒါက အပေါ်ယံတင် မဟုတ်ဘူးကွ တကယ့်အာဏာပဲ။ တကယ်တော့ ဒါက တော်တော်အသုံးဝင်တယ်။ မဟုတ်ရင် ငါလည်း အဲဒီတုန်းက ဒု-ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးအတွက် အသေအလဲ ကြိုးစားမှာမဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ မင်းပြောတာလည်း မမှားပါဘူး၊ လူငယ်ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်တော့ ခွန်အားက နံပါတ်တစ်ပဲ။"
စကားပြောရင်း သူက လေသံပြောင်းကာ "ဒါနဲ့... မင်းဆီက အဲဒီကောင်မလေးကိုရော တွေ့သေးလား
သူမ ဘယ်လိုနေလဲ"
ချီယွမ် မေးနေသည်မှာ ကုရှောင်းရွှယ် ဖြစ်၏။
ထန်ထျန်းက စင်အောက်ရှိ တပည့်တစ်ထောင်ကျော်ထဲတွင် သူမကို ရှာလိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် တွေ့သွားသည်။
သူမက မဟာအကြီးအကဲ ၏ စကားကို ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေပြီး ထန်ထျန်း၏အကြည့်ကို သတိမပြုမိပေ။
"မတွေ့ဖြစ်ပါဘူး။
ဒါပေမဲ့ သူမအနေနဲ့ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ တိုက်ပွဲကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့ကတော့ ပြဿနာမရှိပါဘူး။"
ထန်ထျန်းက ကုရှောင်းရွှယ်၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာ နတ်အသွင်ပြောင်း ခြင်း အလယ်အလတ် အဆင့် သို့ ရောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
လန်ယွဲ့ညီအစ်မနှစ်ဦးလည်း ထိုနည်းတူပင်။
ဤအဆင့်ဖြင့်ဆိုလျှင် ထိပ်ဆုံးက ဦးဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိလျှင်ပင် ပြိုင်ပွဲကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်မှာ သေချာသည်။
"မတွေ့ဘူးလား"
ချီယွမ်က အနည်းငယ်အံ့ဩသွားပုံဖြင့် "ဟန်ဟိုင်က အခု မင်းရှေ့မှာဆို လေတောင် မလည်ရဲတဲ့ အနေအထားမှာ ရှိနေတာပဲ။
သူမကို ဘာလို့ ပြန်မခေါ်တာလဲ"
ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါလျက် "ရှောင်းရွှယ်မှာ သူမလျှောက်ရမယ့် ကိုယ်ပိုင်လမ်းရှိတယ်။ အတင်းအကျပ် ဝင်စွက်ဖက်တာက ကောင်းချင်မှကောင်းမှာ။
သူမဘာသာ ကြီးပြင်းပါစေ"
ချီယွမ်က ပုခုံးတွန့်ပြကာ ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ဆဌမ'တောင်ထိပ် တည်ဆောက်ရေးအကြောင်းများကိုသာ ဆက်ပြောနေတော့သည်။
သို့သော် ထန်ထျန်း သတိမပြုမိသည်မှာ သူ အကြည့်လွှဲလိုက်သည့်အချိန်တွင် ကုရှောင်းရွှယ်က သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လာခြင်းဖြစ်ပြီး သူမ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ဖော်ပြရခက်သော ခံစားချက်အချို့ ရှိနေခဲ့သည်။
အတန်ကြာသော် မဟာအကြီးအကဲ ၏ အားပေးစကားမှာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက လှည့်ကာ တစ်စုံတစ်ဦးထံသို့ သတင်းပေးပို့လိုက်၏။
ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဂိုဏ်းချုပ်ခန်းမ ၏ နောက်ဘက်မှနေ၍ တောက်ပသော အလင်းတန်းများစွာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ကြီးမားသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ခဏအကြာတွင် ကောင်းကင်ထက်၌ ဧရာမ တံခါးကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ဟင်းလင်းပြင်လှိုင်းဂယက်များ က လူတိုင်းထံသို့ ရိုက်ခတ်လာခဲ့၏။
၎င်းမှာ တည်နေရာကူးပြောင်း အစီအရင် ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ထိုအစီအရင် ကို လှုံ့ဆော်ပေးနေသည့် အလင်းတန်းများထဲမှ အလွန်အစွမ်းထက်သော အင်မော်တယ် စွမ်းအား များကို ထန်ထျန်း ခံစားမိလိုက်သည်။
အဆင့်မှာ အလွန်မြင့်လှပေသည်
ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းတွင် အင်မော်တယ် နယ်ပယ်အထက်မှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး အမြဲစောင့်ကြပ်နေသည်မှာ အမှန်ပင်။
"ထွက်ခွာမယ်"
ယွင်ခုံး၏ အော် သံနှင့်အတူ လူတစ်ထောင်ကျော်မှာ စနစ်တကျ စတင်လှုပ်ရှားကြသည်။
ရှေးဦးစွာ အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲ များက ဦးဆောင်ကာ တံခါးထဲသို့ ပျံဝင်သွားကြ၏။
ထို့နောက် ယွင်ခုံးက သူ၏တပည့်ရာပေါင်းများစွာကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဝင်သွားသည်။
နောက်တွင် ထန်ထျန်း၏အလှည့် ရောက်လာသည်။
သူက လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံသန်းသွားပြီး လီဟုန်၊ ယင်ကျဲ့ နှင့် လန်ယွဲ့ညီအစ်မတို့က နောက်မှ ကပ်လိုက်လာကြသည်။
သူ၏နောက်တွင်မူ သူဦးဆောင်ရမည့် တပည့်များက တသီတတန်းကြီး လိုက်ပါလာခဲ့ကြ၏။
တံခါးထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ထန်ထျန်းက ခေါင်းမူးနောက်သွားခြင်းကို ခံစားလိုက်ရသည်။
၎င်းမှာ အလွန်ဝေးလံသော ခရီးကို တည်နေရာကူးပြောင်း ခြင်း၏ မရှောင်လွှဲနိုင်သော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးပင် ဖြစ်သည်။ စွမ်းအားနည်းသူနှင့် စိတ်ဓာတ်မခိုင်မာသူများအဖို့ ဤဒဏ်မှာ ပို၍ကြီးမားလှပေသည်။
သို့သော် ထန်ထျန်းမှာ ခဏချင်းမှာပင် ထိုခံစားချက်ကို ကျင့်သားရသွားခဲ့သည်။
အချိန်ခဏမျှ ကြာပြီးနောက် မျက်စိရှေ့တွင် အလင်းတန်းများ ပေါ်လာကာ အလွန်ကျယ်ဝန်းသော စင်မြင့် တစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။
"ဘာမှမဖြစ်ဘူးလား"
"ဟားဟားဟား... ငါက မင်း အရှက်ကွဲတာကို ကြည့်ဖို့ စောင့်နေတာကွ"
ချီယွမ်၏ အသံကြီးက ရှေ့မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထန်ထျန်းကတော့ အရေးမစိုက်သလို နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်၏။
ဒီလောက်လေးနှင့် သူကတော့ အမူအရာ ပျက်ယွင်းသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အခြားသော တပည့်များမှာမူ မျက်နှာများ ဖြူလျော်နေကြပြီး မတ်တတ်ပင် မရပ်နိုင်ကြတော့ပေ။
အချို့မှာ ထွက်လာသည်နှင့် မြေပြင်ပေါ် လဲကျကာ အန် နေကြတော့သည်။
ကံကောင်းသည်မှာ အားလုံးမှာ ကျင့်ကြံသူများဖြစ်သဖြင့် သူတို့၏ အန်ဖတ်များကို ချက်ချင်း ရှင်းလင်းလိုက်နိုင်သဖြင့် ဤနေရာမှာ အနံ့ဆိုးထွက်မသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ခဏအကြာတွင် လုချန်းကျီလည်း ရောက်လာသည်။ သူသည်လည်း မည်သည့်ဒဏ်မျှ မခံရဘဲ ယပ်တောင်ခတ်လျက် တည်ငြိမ်စွာပင်။
ဝေးလံသောအရပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူတို့က အလွန်ကြီးမားသော စင်မြင့်ကြီး တစ်ခုပေါ်တွင် ရောက်နေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထန်ထျန်း တွေ့လိုက်ရသည်။
ဤနေရာမှာ လူသိန်းချီ ဆံ့မည့်ပုံပင်။
သူတို့၏ တည်နေရာကူးပြောင်း တံခါးအပြင် အခြားသော တံခါးများမှလည်း လူငယ်ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာနေကြသည်။
၎င်းတို့မှာ အခြားသော လက်အောက်ခံဂိုဏ်းများမှ လူများပင် ဖြစ်ရပေမည်။
အဝေးတစ်နေရာတွင်မူ ကူလီမြို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားသော ဧရာမ မြို့ကြီးတစ်ခုမှာ တောင်တန်းများကြားတွင် တည်ရှိနေသည်။
ပို၍ တိကျစွာပြောရလျှင် တောင်တန်းအားလုံးမှာ ထိုမြို့ကြီး၏ အတွင်း၌ ဝိုင်းရံခြင်း ခံထားရခြင်း ဖြစ်၏။
မြို့မှ ထွက်ပေါ်နေသော အလင်းတန်းများမှာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်စေနေသည့်အလားပင်။
"ရှေ့မှာ မြင်နေရတာက ဧကရာဇ်မြို့ ပဲ"
ယွင်ခုံးက ပြောလိုက်သည်။
ထန်ထျန်းအတွက် ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ယွင်ခုံးကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် မူလအတိုင်း ပုံမှန်ဆက်ဆံကြသည်။
"လူတိုင်းအတွက် တည်းခိုမယ့်နေရာ ပြင်ဆင်ပြီးပါပြီ။ အရင်သွားနားကြရအောင်
ပြီးမှ ဧကရာဇ်မြို့ရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာကြတာပေါ့"
ယွင်ခုံးက ပြော သည်။
ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းသားများ စတင်ထွက်ခွာကြသည်။
အစီအရင်အဆင့်ဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။
သစ်တောများ၊ ရေကန်များနှင့် လှပသော အဆောက်အအုံများကြားတွင် မြူနှင်းများ ဝေဆာနေသည်မှာ နတ်ဘုံတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
သူတို့က ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းသားများ နားခိုရန်အတွက် ကြီးမားသော ဥယျာဉ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ငှားရမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဂိုဏ်းအကြီးအကဲ များက တည်းခိုမည့်နေရာများ ခွဲဝေပေးခြင်းနှင့် သတိထားရမည့်အချက်များကို ရှင်းပြနေကြသည်။
ထန်ထျန်းမှာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့ကို နားထောင်နေရန် မလိုပေ။
ထို့ကြောင့် သူက အကြောင်းပြချက်တစ်ခုပေးကာ တောင်ပေါ်မှ ဆင်းခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်မြို့၏ လူစည်ကားရာ မြို့လယ်ခေါင်သို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။
ဤကဲ့သို့ စည်ကားသောနေရာသို့ ရောက်လာမှတော့ လျှောက်မလည်လျှင် မဖြစ်ပေ။
ကြောင်လေးကလည်း ဤနေရာတွင် စားစရာတွေ အများကြီး ရှိမှာပဲဟု သူ့နားထဲတွင် အော်ဟစ်နေသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက်တွင်တော့ လူတစ်ယောက်နှင့် ကြောင်တစ်ကောင်တို့က ဧကရာဇ်မြို့၏ လမ်းမများပေါ်တွင် စလျှောက်လည်ကြလေတော့သည်။