ဒီလူကြီးရဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေက တကယ်မြန်ဆန်တာပဲ

အခုလေးတင် နဝမခယ်မလေးက ဒီနေ့ သူတို့ ပြန်ယူလာတဲ့ အစားအစာအများစုကို နိုင်ငံခြားသားတွေဆီက ဝယ်ယူခဲ့တာဖြစ်ပြီး မရီးတွေ အရင်က မမြင်ဖူးတဲ့ အရာတွေ ဖြစ်တယ်လို့ ပြောခဲ့သည်။

အရသာရှိသော ပါဝင်ပစ္စည်းများစွာကို တွေ့မြင်ရသောအခါ အစားကြူးသော အဋ္ဌမမရီးသည် စိတ်အားထက်သန်လာသည်။

"နဝမခယ်မလေး... ဒီညစာအတွက် ဘာတွေချက်ရမလဲ ပြောပြပါဦး၊ အခုပဲ စချက်လိုက်ကြရအောင်။"

သခင်မကြီးမော့သည်လည်း အဋ္ဌမမရီး၏ စကားကို သဘောတူသည်- "ဟုတ်ပြီ... နင်တို့နဝမခယ်မလေးကို ဘာချက်ပြုတ်မလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ခိုင်းလိုက်ပါ၊ နင်တို့အားလုံး သူ့ကို ကူညီပြင်ဆင်ပေးလိုက်ကြချေ။"

ဒီနဝမချွေးမသည် သူမ လုပ်သမျှ အရာတိုင်းတွင် ကျွမ်းကျင်သည်ကို သူမ တွေ့မြင်ပြီးဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤတာဝန်ကို အခြားသောချွေးမများထံ လွှဲအပ်ခဲ့ပါက ဤမျှကောင်းမွန်သော ကုန်ကြမ်းများ အလဟဿ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်၏ နားလည်မှုအရ ဤကာလတွင် ဟော့ပေါ့သည် မပျံ့နှံ့သေးပေ။ သူမသည် မည်သူမျှ မစမ်းကြည့်ရသေးသော ဤဆန်းသစ်သည့် ဟင်းလျာကို အခြားသူများထံ လွှဲအပ်မည် မဟုတ်ပေ။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ပထမဦးစွာ သိုလှောင်ခန်းအတွင်းသို့ဝင်ပြီး အမဲသား၊ သိုးသား၊ ဝက်သားနှင့် ကြက်သားအချို့၊ အသည်း၊ အူ စသည့် ဝမ်းတွင်းကလီစာများကို ရွေးချယ်ယူခဲ့သည်။

ဝမ်းတွင်းကလီစာများကို သူမ၏ နေရာတွင် အရင်ဆုံး သန့်စင်ပြီးဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို လှီးဖြတ်ရန်သာ လိုအပ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ဤအလုပ်ကို သူမကိုယ်တိုင် လုပ်စရာ မလိုပေ။ ဤတာဝန်ကို မရီးများထံ လွှဲအပ်နိုင်သည်။

ပြင်ဆင်ရန် ပါဝင်ပစ္စည်းများ များပြားသော်လည်း မရီးလည်း အများအပြား ရှိသည်။ လူတိုင်းပါဝင်ကူညီသည်နှင့်အမျှ ပါဝင်ပစ္စည်းများ အဆင်သင့်ဖြစ်ရန် အချိန်မကြာခဲ့ပေ။

လက်ရှိ ဟော့ပေါ့အတွက် သင့်တော်သော အစိမ်းရောင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်မှာ ဂေါ်ဖီထုပ်ဖြစ်ပြီး ထိုအရာသည် ဟဲကျစ်ယန်၏ အကြိုက်ဆုံးလည်း ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ချက်ပြီးသား ဂေါ်ဖီထုပ်သည် အနီရောင် ဆီများကို စုပ်ယူထားပြီး အရသာရှိသော ဆော့စ်များတွင် နှစ်စားလိုက်သည့်အခါ စိတ်ကျေနပ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။

ဒီနေ့ သူတို့ယူလာသော အာလူးနှင့် ကန်စွန်းဥများကိုလည်း ပါဝင်ပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ပြီး မိသားစုဝင်များကို ဤထွက်ကုန်နှစ်မျိုး စမ်းသပ်စေနိုင်သည်။

အလုပ်များကို မရီးများထံ လွှဲအပ်ပြီးနောက် ဟဲကျစ်ယန်သည် ယခင်က ငါးဖမ်းရွာမှ ဝယ်ယူခဲ့သော ပင်လယ်စာများကို ထုတ်ယူခဲ့သည်။

ကျောက်ပုစွန်များသည် ဟော့ပေါ့အတွက် မသင့်တော်သော်လည်း ဓါးခုတ်ကောင်ပုစွန်များမှာ အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး အရသာလည်း ကောင်းမွန်သည်။

ထို့ကြောင့် ဟဲကျစ်ယန်သည် ဓါးခုတ်ကောင်ပုစွန်များကို နှစ်စုခွဲခဲ့သည်။ တစ်စုသည် ဟော့ပေါ့အတွက်၊ အခြားတစ်စုသည် စီချွမ်စတိုင် ပုစွန်ကြော်အတွက် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ပုစွန်များနှင့် ပတ်သက်လျှင် သူမသည် ယနေ့ညစာအတွက် အနည်းငယ်ထားခဲ့ပြီး ကျန်ရှိသော အပိုင်းများကို လတ်ဆတ်မှု ထိန်းသိမ်းရန် သူမ၏ နေရာသို့ ထည့်သွင်းခဲ့သည်။

ဟော့ပေါ့နှင့်တွဲဖက်စားရန် အချိုပွဲအဖြစ် ဟဲကျစ်ယန်သည် အရာရာကို အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးအောင် လုပ်စရာမလိုဟု ခံစားမိသည်။ ထို့ကြောင့် ကြက်သွန်ဖြူဖြင့် ကျောက်ပုစွန်များကို ပေါင်းပြီး ပြုလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ပါဝင်ပစ္စည်းများ အားလုံး အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီးနောက် သူမသည် လူတိုင်းမြင်နိုင်သော လှည်းအိမ်အတွင်းသို့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဝင်သွားခဲ့သည်။

သိုလှောင်ကန်ထဲမှာ ရှာဖွေနေဟန်ဆောင်ရင်း သူမ၏ အသိစိတ်က သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်နေရာလပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

တာ့ပေါင်မောလ်ကို ဖွင့်ပြီး နှမ်းချဉ်၊ ကြက်သွန်မြိတ်ဆော့စ်နှင့် ပဲပုပ်ချဉ်ကြီး တစ်အိုးကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဤဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ၏ ထုပ်ပိုးမှုကို ရှေးခေတ်ကာလနှင့် ကိုက်ညီစေရန် အမြန်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

တကယ်တော့ ဟော့ပေါ့အတွက် ဆော့စ်များစွာ ရှိပါသည်။ သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် မကြာခဏ စားသုံးခဲ့သော ပင်လယ်စာဆော့စ်၊ ဆီမွှေးနှင့် ကမာဆော့စ်တို့ကဲ့သို့သော အရာများဖြစ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် နှမ်းချဉ်ကို ရွေးချယ်ရခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ ဤအရာများအားလုံးကို ဒေသတွင်းမှာပဲ ထုတ်လုပ်နိုင်သည်ဟု သူမ ထင်မြင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ နှမ်းစေ့များနှင့် ကျောက်ဆုံငယ်တစ်လုံးသာရှိပါက နှမ်းချဉ်ပြုလုပ်ရန် သူမအတွက် လွယ်ကူပါလိမ့်မည်။

ကြက်သွန်မြိတ်ဆော့စ်သည်လည်း ရှင်းပြရလွယ်ကူသည်။ ဤကာလတွင် ကြက်သွန်မြိတ်များရှိပြီးဖြစ်ကာ လယ်သမားမိသားစုများသည်လည်း ကြက်သွန်မြိတ်များနှင့် ရင်းနှီးပြီးဖြစ်သည်။

သူတို့ကြက်သွန်မြိတ်ဆော့စ် မပြုလုပ်ရခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ ထိုခေတ်အခါက ဆားဈေးကြီးပြီး ဤနည်းဖြင့် အလဟဿ မဖြစ်စေလိုသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

ပဲပုပ်ချဉ်နှင့် ပတ်သက်လျှင် ပို၍ပင် ဒုက္ခရောက်နိုင်သော်လည်း တို့ဟူးပြုလုပ်တတ်ပြီဆိုလျှင် ပဲပုပ်ချဉ်သည်လည်း ပြုလုပ်တတ်ဖို့ ဝေးကွာမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် ဟဲကျစ်ယန်တွင် အခြားရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုလည်းရှိသည်။

ဤဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ၏ အရသာကို ဤခေတ်လူများအတွက် စမ်းသပ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့ကို လူကြိုက်များပါက နောင်တွင် မိသားစုအတွက် ဝင်ငွေရရှိစေမည့် လုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။

တကယ်တော့ ထိုအရာများမှာ နောင်လာမည့် နေ့ရက်များအတွက်ဖြစ်ပြီး သူမသည် အချိန်မတန်မီ အချို့သော ပြင်ဆင်မှုများကို ပြုလုပ်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် အဋ္ဌမအစ်ကိုနှင့်အတူ အိမ်နောက်ဖေးမှ ထင်းများသယ်နေစဉ် ဟဲကျစ်ယန်ကို မတူညီသောအရွယ်အစားရှိ ပုလင်းနှင့် အိုးများကို ကိုင်ထားလျက် လှည်းမှထွက်လာသည်ကို တွေ့မြင်ခဲ့သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် ထင်းများကို ချက်ချင်းချထားလိုက်ပြီး ခြေလှမ်းကျယ်ဖြင့် လျှောက်လာခဲ့သည်။

သူသိထားသည်မှာ ဤအရာများသည် သူ့ဇနီး၏ စွမ်းရည်များကို ဖုံးကွယ်ရန် ထုတ်သုံးထားသည့် လှည့်ကွက်မျှသာ ဖြစ်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် အဋ္ဌမအစ်ကို မော့ချူဟန်ရှေ့တွင် တမင်အော်ပြောလိုက်သည်။ “အိုး၊ ငါ ဘယ်လောက်တောင် မေ့တတ်လိုက်သလဲ၊ သိုလှောင်ရုံထဲမှာ ပစ္စည်းတွေ ကျန်သေးတယ်ဆိုတာ ငါမေ့သွားတယ်။”

ထိုသို့ပြောရင်း သူသည် ဟဲကျစ်ယန်၏ လက်ထဲမှ ပစ္စည်းများကို ယူလိုက်ပြီးဖြစ်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် စိတ်ထဲတွင် ခိုးပြုံးလိုက်သည်။ ‘ဒီလူကြီးရဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေက တကယ်မြန်ဆန်တာပဲ။’သူမကလည်း ပါးစပ်က လိုက်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။

“သိုလှောင်ရုံထဲမှာ ဒီပစ္စည်းတွေကို မတွေ့ခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းက ရထားထဲမှာ မေ့ကျန်ခဲ့တာဖြစ်မယ်လို့ ငါထင်လိုက်တာ။”

ဤလင်မယားနှစ်ဦး၏ ခေတ္တစကားစမြည်ပြောမှုသည် မော့ချူဟန်၏ သံသယများကို လုံးဝဖယ်ရှားပေးနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဝန်ခံရမည်။

ပထမဆုံးအကြိမ်တွင် သူသည် နဝမခယ်မလေး ဟဲကျစ်ယန်ကို မြင်းလှည်းထဲမှ ထိုပစ္စည်းများကိုင်ထားလျက် ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ မော့ချူဟန်သည် မြင်းလှည်းကို အလွတ်ဖြစ်အောင် ရှင်းထားပြီးဖြစ်ရာ အထဲတွင် ပစ္စည်းများ မည်သို့ကျန်နေနိုင်မည်နည်းဟု တွေးမိခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုပစ္စည်းများသည် သိုလှောင်ရုံထဲတွင် ထားထားသည့် ပစ္စည်းများဖြစ်သည်။ ထိုအရာများသည် နိုင်ငံခြားသားများထံမှ ဝယ်ယူထားသည့် ထူးဆန်းသော ကုန်ပစ္စည်းများ ဖြစ်နိုင်သည်။

အခြားသော မရီးများကလည်း သူတို့၏ စကားပြောဆိုမှုကို သက်သေထူခဲ့ကြပြီး မော့ချူဟန်နှင့် အတူတူပင် အတွေးထဲရောက်သွားကြသည်။

လူတိုင်းသည် ဤအရာများသည် နဝမညီလေးနှင့် နဝမခယ်မလေး ဟဲကျစ်ယန်တို့ နိုင်ငံခြားသားများထံမှ ဝယ်ယူထားသည့် ထူးဆန်းသော ပစ္စည်းများဟု ယုံကြည်နေကြဆဲဖြစ်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် ထိုဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များကို မီးဖိုချောင်သို့ တိုက်ရိုက်ယူသွားပြီး ဟဲကျစ်ယန်သည် နှမ်းဆီဆော့စ်ပြင်ဆင်ရန် အိုးတစ်လုံး ရှာဖွေလိုက်သည်။

မရီးဖြစ်သူတို့ ပြင်ဆင်ထားသည့် ပါဝင်ပစ္စည်းများလည်း အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

အကြီးဆုံးမရီးသည် နောက်တစ်ဆင့် ဘာလုပ်ရမည်ကို လာမေးသည်။

သဘာဝအတိုင်း၊ နောက်တစ်ဆင့်မှာ စားပွဲပေါ်တွင် အစားအစာများကို ချထားပြီး အိုးထဲတွင် ထည့်၍ ချက်ပြုတ်ရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤမေးခွန်းသည် ဟဲကျစ်ယန်ကို ခဏတာ မတုန်မလှုပ် ဖြစ်သွားစေသည်။ သူမသည် ဘာစားရမည်ကိုသာ စဉ်းစားခဲ့ပြီး အိမ်ထောင်စု၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို မတွေးမိခဲ့ပေ။

သူတို့တွေ ဒီငှားထားတဲ့ အိမ်ခြံဝင်းထဲကို မနေ့ညကမှ ပြောင်းရောက်လာခဲ့တာ။ လမ်းမှာ ဝယ်ထားတဲ့ ချက်ပြုတ်သုံးပစ္စည်းတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ ခရီးဆောင်အိတ်တွေကလွဲရင် ထိုင်စရာ ခုံတောင် မရှိသေးဘူး၊ စားပွဲဆိုတာ မပြောနဲ့တော့။

ဒါတွေအားလုံးကို စဉ်းစားမိတဲ့အခါ ဟဲကျစ်ယန်ဟာ သူမကိုယ်သူမ အရမ်းဒေါသထွက်သွားသည်။

ဟင်းတွေက ပြင်ဆင်ပြီးသားဖြစ်နေပေမယ့် စားပွဲတွေ၊ ထိုင်ခုံတွေ၊ မီးဖိုတွေလည်း မရှိသေးဘူး။

ဟဲကျစ်ယန်ရဲ့ ပူပန်နေတဲ့ အမူအရာက မော့ကျိုးယွီကို သတိထားမိသွားစေသည်။

သူ့အမြင်မှာတော့ ယန်ယန်ဟာ ဘယ်တုန်းကမှ ဘာမှပူပန်စရာမလိုအောင် ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ မိန်းကလေး ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။

အခုတော့ တစ်ခုခု အကြီးအကျယ် ဖြစ်နေပြီ ထင်သည်။

မော့ကျိုးယွီဟာ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး မျက်နှာတင်းနေကာ ဟဲကျစ်ယန်ရဲ့ လက်ကို ကိုင်ပြီး မီးဖိုခန်းကနေ ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။

ထောင့်တစ်နေရာရောက်မှပဲ "ယန်ယန် ဘာဖြစ်တာလဲ" လို့ မေးလိုက်သည်။

ဟဲကျစ်ယန်က မော့ကျိုးယွီရဲ့ အရေးတကြီး လုပ်ရပ်ကြောင့် တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်နေပြီဟု ထင်လိုက်မိသည်။

ဒီထောင့်ကိုရောက်ပြီးရင် ဒီလူက ဒီလို မေးလာလိမ့်မယ်လို့ သူမ မထင်ထားခဲ့ဘူး။

ဒါပေမယ့် သူကတော့ သူမဘာဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ပြန်မေးနေသည်။

ဘာဖြစ်နိုင်လဲလို့... ဒါကတော့ သူမရဲ့ အာရုံမစိုက်မိလိုက်တဲ့ အမှားလေးတစ်ခုပါပဲ။

ဒါပေမယ့် နောက်တစ်ခါ ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ ဒါက အသေးအမွှားလေးတော့ မဟုတ်ဘူး။

လူတိုင်းက ဟင်းတွေပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်အများကြီးကုန်ခဲ့ပြီး အခုတော့ ညစာစားပွဲအစီအစဉ်ပြောင်းရမယ်ဆိုတာ ပြောပြရမည်။

ဟဲကျစ်ယန်က ဒီစကားတွေကို တကယ်ပြောမထွက်ဘူးလို့ ခံစားရသည်။

သူမ ပြန်မဖြေသေးတာကိုမြင်တော့ မော့ကျိုးယွီရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုက ပိုပြီးကြီးထွားလာသည်။

"ယန်ယန် မြန်မြန်ပြောစမ်းပါ၊ တကယ်ပဲ ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

ဒီစိတ်မရှည်တဲ့ မျက်နှာအမူအရာကိုမြင်တော့ ဟဲကျစ်ယန်က ပခုံးတွန့်ပြီး “တကယ်တော့ ဒီညစာကြောင့်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မော့ကျိုးယွီက ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ပုံနဲ့ "ညစာလား။ အပြင်အဆင်တွေက အကုန်အဆင်ပြေနေတယ်မဟုတ်လား" ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။

"အိုး... ရှင် မသိဘူးလား - ဟော့ပေါ့ဟင်းရည်ချက်ဖို့ မီးသွေးမီးဖိုတစ်လုံးနဲ့ စားပွဲထိုင်ခုံတွေ လိုအပ်တယ်။ ဒါတွေကျတော့ ကျွန်မတို့မှာ ဘာမှ မရှိဘူး"

ဒီမနက် အပြင်ထွက်တုန်းက ပရိဘောဂတွေဝယ်ဖို့ သူမ မေ့သွားတာ တကယ်ပဲ အာရုံမစိုက်မိလိုက်ဘူး။

မော့ကျိုးယွီက ယန်ယန် ပြောနေတဲ့ ညစာစားပွဲအတွက် ဘာလို့ စားပွဲ၊ ထိုင်ခုံ၊ မီးသွေးမီးဖိုတွေ အမှန်တကယ် လိုအပ်နေတယ်ဆိုတာ သေချာနားမလည်ပေမယ့်၊ ဒါတွေက သူ့အတွက်တော့ ဖြေရှင်းဖို့ ခက်ခဲတဲ့ကိစ္စတွေ မဟုတ်ဘူး။