ငွေအများကြီးရှိနေတဲ့ လူမိုက်

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီမြေတွေဟာ စွန့်ပစ်ထားတာဖြစ်တဲ့အတွက် ဈေးနှုန်းချိုသာစွာနဲ့ ရောင်းချတာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မည်။

ရွာလူကြီးကျောက်ကလည်း ဒါကိုမြင်တဲ့အခါ "ငါတို့ ကျောက်မျိုးနွယ်စုမှာလည်း စွန့်ပစ်လယ်ယာမြေ ( ၂၆ ) မူလောက် ရှိပါတယ်။ ကျိုးမျိုးနွယ်စုလိုပဲ တစ်မူကို ငွေ ( ၁ ) တေးကနေ ( ၂ ) တေး နှုန်းထားနဲ့ ရောင်းချပေးမယ်" လို့ ပြောလိုက်သည်။

မော့ကျိုးယွီက ရှဲ့ထျန်းဟိုင်နှင့် ဖန့်ချွမ်ကျိုးတို့ကို အရင်ဆုံး ကြည့်လိုက်သည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့အားလုံးဟာ ရှီလင်ကျေးရွာကို သူတို့မိသားစုလိုက် ရောက်လာခဲ့ကြတာဖြစ်တဲ့အတွက် မြေဝယ်ယူတဲ့နေရာမှာ တစ်ခြားသူတွေနောက်ကို မကျန်ခဲ့သင့်ပါဘူး။

ရှဲ့ထျန်းဟိုင်နှင့် ဖန့်ချွမ်ကျိုးတို့ဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာ စွန့်ပစ်ထားပြီး အထွက်နှုန်းနည်းတဲ့ မြေယာတွေဖြစ်တယ်ဆိုတာ သိရတဲ့အခါ သူတို့အနေနဲ့ စိတ်ဝင်စားမှု သိပ်မရှိကြပါဘူး။

သူတို့ဟာ လယ်ယာလုပ်ငန်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အခြေခံအသိပညာတွေလည်း မရှိကြသေးတဲ့အတွက် အဲဒီလိုမြေယာမျိုးမှာ စိုက်ပျိုးဖို့ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် အချည်းနှီး ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် မော့ကျိုးယွီကို တပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းခါပြီး ထိုကဲ့သို့သော မြေယာမျိုးကို ဝယ်ယူလိုစိတ် မရှိကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

ဖြစ်နိုင်လျှင် သူတို့သည် ချွေ့မျိုးနွယ်စု၏ ကောင်းမွန်သော လယ်ယာမြေအချို့ကိုသာ ဝယ်ယူလိုကြသည်။

မော့ကျိုးယွီနှင့် ဟဲကျစ်ယန်တို့ ကြားလိုသည်မှာ ထိုလူနှစ်ဦးသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ စွန်ပစ်ထားသော မြေယာများကို မဝယ်လိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အစီအစဉ်မှာ ဖြစ်နိုင်လျှင် တောင်ခြေရှိ မြေယာအားလုံးကို ဝယ်ယူပြီး အနာဂတ်တွင် အိမ်တည်ဆောက်ရန် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတို့၏ မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုများကို အတူတကွ စီမံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မော့ကျိုးယွီသည် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်၊ "မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တို့၊ ကျွန်တော် အဲဒီမြေအားလုံးကို အကြီးအကဲတို့ဆီကနေ ဝယ်ယူဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါပြီ။"

သူပြောပြီးသည်နှင့် ဟဲကျစ်ယန်သည် ငွေ ( ၁၀ ) တန်ဖိုးရှိသော ငွေတုံးကြီး တစ်တုံးကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တို့၊ ဒီငွေက မြေယာဝယ်ယူဖို့အတွက် စပေါ်ငွေပါ။ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကျွန်မတို့မိသားစု အခြေချပြီးတာနဲ့ မြေယာလွှဲပြောင်းမှုဆိုင်ရာ စာရွက်စာတမ်း လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ ပြုလုပ်ဖို့ ခရိုင်အစိုးရရုံးကို သွားကြမယ်။"

စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားသော ငွေတုံးကြီးကို မြင်ရသည်နှင့် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကျိုးသည် ပြုံးပြီး ပြောသည်၊ "လောင်ကျို့ဇနီးက တကယ့်ကို ယဉ်ကျေးလိမ္မာတယ်။ ငါတို့ကို မြေယာဝယ်ယူမှု စတိအနေနဲ့ စပေါ်ငွေကို အနည်းငယ်ပဲ ပေးလိုက်ပါ။ နောင်မှာ ငါတို့တွေက တစ်ရွာတည်းသား ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်လား။ ငါတို့ မင်းကို မယုံကြည်စရာ အကြောင်း မရှိပါဘူး။"

ဤအချိန်တွင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးသည် မော့မိသားစုသည် အရမ်းချမ်းသာပြီး နားလည်မှုလွဲနေသည်ဟု သိရှိလာကြသည်။

သူတို့သည် ထိုမြေအားလုံးကို လိုချင်သည့်အပြင် ငွေတုံးများကိုလည်း အလွယ်တကူ ထုတ်ပေးနိုင်ကြသည်။

ဟဲကျစ်ယန်သည် ဤအချိန်တွင် သူတို့၏ အတွေးများကို မခန့်မှန်းတော့ပါ။ သူမသည် ပြုံးပြီး ပြန်ပြောသည်၊ "ငွေကို အနှေးနဲ့ အမြန်ဆိုသလို ပေးချေရမှာပါပဲ။ ဒီငွေဟာ ကျွန်မတို့ရဲ့ မြေယာဝယ်ယူဖို့ ရိုးသားမှုကို ပြသဖို့အတွက်ပါပဲ။"

"ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ။ ဒါဆိုရင်လည်း ငါတို့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာစွာနဲ့ လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်။"

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကျိုးသည် အတန်ငယ် ရိုးသားပြီး ငွေတုံးကြီးကို ရွာလူကြီးကျောက်ထံ အပ်လိုက်သည်။ "ရွာလူကြီးကျောက်၊ ဒီငွေကို ခင်ဗျား အရင်ဆုံး သိမ်းထားလိုက်ပါ။ ကျုပ်တို့ ခရိုင်အစိုးရရုံးမှာ စာရွက်စာတမ်း လုပ်ထုံးလုပ်နည်း အကုန်လုပ်ကိုင်ပြီးစီးမှပဲ ခွဲဝေယူကြမယ်။"

ရွာလူကြီးကျောက်သည် ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေသည်၊ "ဟုတ်ကဲ့၊ ကျုပ် လူအိုကြီးကျိုး ပြောသလို စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်"

ဤအချက်မှ မြင်နိုင်သည်မှာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးစလုံး၏ အကျင့်စရိုက်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည် - သူတို့သည် ရိုးသားပြီး ငွေကို လောဘမကြီးကြပေ။

လက်ထဲရှိ မြေဝယ်ယူမှုကိစ္စကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် မော့ကျိုးယွီက ဆက်မေးသည်၊ "ဒါ့အပြင်၊ ကျွန်တော်တို့ကို ကျေးရွာမှာ နေရာချပေးထားတဲ့ အိမ်တွေကလည်း အရင်က အကြီးအကဲတို့မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်တယ်လို့ ကြားသိရတယ်။"

ရွာလူကြီးကျောက်သည် ထိုအိမ်များ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု အခြေအနေကို ရှင်းပြခဲ့သည်။

မော့ကျိုးယွီက ထပ်မေးသည်၊ "အဲဒီခြံဝင်းတွေကိုရော ရောင်းချဖို့ရှိလားလို့ သိချင်ပါတယ်။"

မော့ကျိုးယွီက ပျက်စီးနေတဲ့ ခြံဝင်းတွေကို ဝယ်ချင်ပုံရတဲ့ သူ့ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်ပြောလာတဲ့အခါ၊ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"လောင်ကျို့၊ မင်း အဲဒီခြံဝင်းတွေကိုပါ ဝယ်ချင်တာလား။" မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကျိုးက မယုံကြည်နိုင်သလို မေးလာခဲ့သည်။

သိထားရမှာက ဒီခြံဝင်းတွေဟာ အရမ်းကို မျက်စိစပါးမွေးစူးစရာဖြစ်နေတဲ့နေရာမှာ တည်ရှိနေတာပါ။ အဆိုပါ ခြံဝင်းများကို ပြင်ဆင်ဖို့ မတတ်နိုင်တာတင်မကဘဲ၊ အစိုးရက ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရသူတွေကို အခမဲ့နေရာထိုင်ခင်းပေးဖို့ အမြဲ အသုံးပြုနေရတာပါ။

ဤနေရာတွင် ဘယ်သူမှ အချိန်အကြာကြီး မနေထိုင်နိုင်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့ရှိနေတာက အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပါသည်။

မော့ကျိုးယွီက ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "ကျွန်တော်တို့မိသားစုက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်တာကို ကြိုက်တယ်။ အဲဒီနေရာမှာ အိမ်ဆောက်တာက ပိုသင့်တော်တယ်လို့ ခံစားရတယ်။

ပြီးတော့၊ ကျွန်တော်တို့ ဝယ်ထားတဲ့ လယ်ယာမြေနဲ့လည်း နီးတော့ စောင့်ရှောက်ရတာ ပိုအဆင်ပြေတယ်။"

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးလုံးက သူ့စကားက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ ခံစားမိကြသည်။

"အင်း...၊ ဒီအကြံက မကောင်းတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် တောင်ခြေမှာ ခြံဝင်းတွေ အများကြီး ရှိနေတာဆိုတော့၊ မင်းတို့ ဘယ်ဟာတွေကို ဝယ်မလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီလား။"

"ဖြစ်နိုင်ရင်၊ အားလုံးကို ဝယ်ဖို့ အစီအစဉ်ရှိပါတယ်။" မော့ကျိုးယွီရဲ့ စကားက လုံးဝ ရှင်းလင်းသည်။

"အားလုံးကိုလား…"

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးလုံး သူ့စကားကြောင့် ထပ်ပြီး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ခြံဝင်း တစ်ခု ဒါမှမဟုတ် နှစ်ခုဆိုရင် သူ ဝယ်ဖို့ အဆင်ပြေမှာပါ။ မော့မိသားစုမှာလည်း လူတွေ မနည်းဘူးလို့ ထင်ရတာကြောင့်ပါ။

ဒါပေမယ့် အားလုံးကို ဝယ်မယ်ဆိုရင်၊ ဒီလောက် နေရာအကျယ်ကြီးကို ဘာအတွက် လိုအပ်တာလဲ။

"လောင်-လောင်ကျို့... သိထားရမှာက၊ ဒီခြံဝင်းတွေက နည်းနည်း ပျက်စီးနေပေမယ့်၊ လယ်ယာမြေ ဝယ်ယူတာထက် ဈေးပိုကြီးပါတယ်။ အားလုံးကို ဝယ်ဖို့ သေချာလား။

ပြီးတော့၊ ငါတို့ရွေ့ပြောင်းလာရတဲ့အကြောင်းက လူရိုင်းတွေရဲ့ နှောင့်ယှက်မှုကို ရှောင်ရှားဖို့ ခက်ခဲလို့ပဲ။

ငါတို့ရွာထဲက အိမ်တွေကို ကြည့်ပါ။ အိမ်တွေက ဘယ်လောက်ပဲ ပျက်စီးနေပါစေ၊ ခြံတံတိုင်းတွေကို ဆယ်ပေအထက်မြင့်အောင် တည်ဆောက်ထားကြတယ်။

တောင်ခြေကနေ ဝေးတဲ့အတွက်၊ လူရိုင်းတွေ လာတာကို ကြိုတင်သိပြီး အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်နိုင်တယ်။”

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကျိုးသည် သူတို့မိသားစုရဲ့ ယိုယွင်းပျက်စီးနေတဲ့ အိမ်တွေကို ငွေကြေးအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကို အလွန်တောင့်တနေသော်လည်း သူတို့ကို သတိပေးဖို့ လိုအပ်တယ်လို့လည်း ခံစားမိသည်။

ငွေရှာတာက အရေးကြီးတယ်ဆိုပေမယ့် မော့မိသားစုက ဒီနေရာမှာ ဘေးအန္တရာယ်ကင်းကင်း နေနိုင်မှာ မဟုတ်ရင်၊ ငွေယူထားရင်တောင် သူတို့ စိတ်မသက်သာဖြစ်နေမှာပါ။

မော့ကျိုးယွီက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးစလုံးသည် စိတ်ထားကောင်းမွန်သော လူများ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိပြီး၊ သူတို့က သူ့ကို အမှန်တကယ် သတိပေးနေတာကို အလွန် ကျေးဇူးတင်မိသည်။

သို့သော် လူရိုင်း အနည်းငယ်ရဲ့ နှောင့်ယှက်မှုကို သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပါ။

မိသားစုထဲမှာ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရှိနေသရွေ့ လူရိုင်းတွေက အကျိုးမရှိဘဲ ပြန်သွားကြရလိမ့်မည်။

သူက ပြုံးရယ်ကာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကိစ္စအတွက် ကျွန်တော့်မှာ ကိုယ်ပိုင်အစီအစဉ် ရှိပါတယ်။ အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင်၊ တောင်ခြေမှာ ရှိတဲ့ ခြံဝင်းအားလုံးကို ဝယ်ယူချင်ပါတယ်။"

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးသာမက၊ မော့ချူဟန်ပါ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဒီနေ့ တောင်ပေါ်မတက်ခင် သူက တောင်ခြေကို အထူးစစ်ဆေးကြည့်ရှုထားခဲ့သည်။

အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးရှိသော စွန့်ပစ်ခြံဝင်းများသည် အနည်းဆုံး ခြံဝင်း ( ၂၀ ) ခန့် ရှိသည်။

နဝမညီလေးက ရူးနေတာလား။ မိသားစုဝင် တစ်ဦးစီကို ခြံဝင်း တစ်ခုစီမှာ နေခိုင်းဖို့ အစီအစဉ်ဆွဲနေတာလား။

"နဝမညီလေး…"

မော့ကျိုးယွီသည် သူ့အဋ္ဌမအစ်ကိုမှာ သံသယရှိနေကြောင်း သိသော်လည်း၊ လောလောဆယ်မှာ အပြင်လူများ အများကြီး ရှိနေသောကြောင့် စကားကို အများကြီး ရှင်းပြနေဖို့ မသင့်တော်ပါ။

"အဋ္ဌမအစ်ကို၊ ကျွန်တော် နောက်မှ ပြောပြမယ်။"

မော့ချူဟန်မှာ အဆုံးမရှိသော သံသယများ ကျန်ရှိနေသော်လည်း၊ နဝမညီလေးက ဒီလိုပြောထားပြီဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ယခုအတွက် ထိန်းချုပ်ထားရမည်ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အဋ္ဌမသားဖြစ်သူက ကန့်ကွက်လိုသည့် အရိပ်အယောင်များပြနေသည်ကို သခင်မကြီးမော့က မြင်သည့်အခါ သူမသည် မော့ကျိုးယွီကိုကူညီရန် အမြန်ဝင်ပြောပေးခဲ့သည်။

"ချူဟန်၊ မင်း နဝမညီလေးစကားကို နားထောင်လိုက်။ ငါတို့ မော့မိသားစုရဲ့ တာဝန်ခံက အမျိုးသမီးဟဲပဲ။"

မော့ချူဟန်က ဒါကို သိသည်၊ သူ၏ နဝမညီလေးရဲ့ဇနီးသည် မိသားစုတာဝန်ခံ ဖြစ်သည်။

သူ့နဝမညီလေး လုပ်နေတာတွေက သူ့ဇနီးသည်ရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း လုပ်နေတာပါ။

ဒါပေမယ့် မိသားစုတစ်ခုလုံးမှာ လျန့်ဟောက်တို့အပါအဝင် လူအယောက် နှစ်ဆယ်ပင် မပြည့်ဘဲ ခြံဝင်းအများကြီးဝယ်ယူပြီး ဘာလုပ်မှာလဲဆိုတာ သူ နားမလည်နိုင်ပါ။

သခင်မကြီးမော့က နဝမညီလေးတို့လင်မယားကို ထောက်ခံကြောင်း ပြောထားသောကြောင့်

မော့ချူဟန်သည် နှုတ်ဆိတ်ပြီး စောင့်ကြည့်နေဖို့ကိုသာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ပဥ္စမအစ်ကိုသည် သူ့မှတ်ဉာဏ်များ ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း သိရှိထားပြီး ၎င်းကို မှတ်မိသည်အထိ၊ မိသားစုဆုံးဖြတ်ချက်များတွင် မပါဝင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးသည် မော့မိသားစုရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချသူများသည် မော့ကျိုးယွီတို့လင်မယားနှင့် သခင်မကြီးမော့သာ ဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ နားလည်သွားကြသည်။

မိသားစုတာဝန်ခံများက ဒီလိုရည်ရွယ်ထားပြီဆိုရင်၊ သူတို့ အကြံပေးဖို့ ကြိုးစားနေတာက ဟန်ဆောင်နေသလို ဖြစ်သွားပါလိမ့်မည်။

"လောင်ကျို့၊ ကျောက်မျိုးနွယ်စုမှာ တောင်ခြေမှာ ခြံဝင်းကြီးရော ခြံဝင်းငယ်ပါ ( ၇ ) ဝင်း ရှိတယ်။ မင်း အဲ့တာကို အရင်လိုက်ကြည့်ပြီးမှ ဈေးနှုန်းကို ညှိနှိုင်းကြရအောင်။ ဟုတ်ပြီလား။"

မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကျိုးလည်း ပြောသည်၊ "ငါတို့ ကျိုးမျိုးနွယ်စုမှာ ခြံဝင်း ( ၉ ) ဝင်း ရှိတယ်။ အဲဒါတွေကိုလည်း အရင်ကြည့်ပြီးမှ ဈေးနှုန်းကို ပြန်ဆွေးနွေးကြမယ်။

ကျန်တဲ့ ခြံဝင်း ( ၅ ) ဝင်းကတော့ ချွေ့မျိုးနွယ်စုရဲ့ အပိုင်တွေပဲ။ မင်းတို့ ဝယ်ချင်ရင် ချွေ့မျိုးနွယ်စုနဲ့ ညှိနှိုင်းဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။”