ကျေးဇူးပြုပြီး သူတို့ကို မရောင်းချပါနဲ့။

အကြီးဆုံးမရီးက အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသေးသည်။ သူမ နားလည်သလောက်ဆိုရင် မီးဖိုထဲ ပစ်ထည့်လိုက်တဲ့ အရာတိုင်း ပြာဖြစ်သွားမှာပဲ။ နဝမခယ်မလေးက ဒါကို အရသာရှိတဲ့ အစားအစာလုပ်နေတယ်ဆိုတော့ ဘယ်လိုမျိုးပါလိမ့်...

စကားအနည်းဆုံး ဆဋ္ဌမမရီးက ရှေ့ကိုတိုးလာပြီး လုံးဝ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ အကြီးဆုံးမရီးကို ဘေးကို ဆွဲခေါ်သွားသည်။

"အကြီးမရီး၊ နဝမခယ်မလေးကို ယုံကြည်သင့်တယ်။ သူမက ဘယ်တုန်းကမှ မရေရာတဲ့အရာတွေကို မလုပ်ဖူးဘူး။"

"ဟုတ်တယ်။ နဝမခယ်မလေးက အမြဲတမ်း ခိုင်မာတဲ့ အပြုအမူတွေပဲ ရှိတယ်။ ငါအတွေးလွန်းနေတာပဲ။" အကြီးမရီးက သံချိတ်ကို ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ဘေးဖယ်လိုက်ပြီး ပန်းကန်ဆေးဖို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

မော့ကျိုးယွီကလည်း လျန့်ဟောက်တို့နဲ့အတူ အလုပ်များနေသည်၊ ရွာကနေ ငှားထားတဲ့ စားပွဲခုံတွေကို ပြန်သယ်ပို့နေရသည်။

မော့ချူဟန်ကတော့ နောက်ဖေးမှာ သူတို့ အမဲလိုက်ထားတဲ့ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တွေကို ပြင်ဆင်နေသည်။

သူတို့ နဝမခယ်မလေးက အိမ်၏ တာဝန်ခံမှာ ဖြစ်သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သော်လည်း သုံးစွဲသည့်ငွေအားလုံးကိုလည်း သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ငွေတွေပင် ဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

အစိုးရရုံးမှာ အလုပ်မဝင်ရသေးတဲ့အပြင် သူက ဒီလယ်ယာလုပ်ငန်းမရှိတဲ့ရာသီမှာ အမဲလိုက်ပြီး တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တွေကို ငွေနဲ့ လဲလှယ်ကာ နဝမခယ်မလေးဆီ ပေးဖို့ အစီအစဉ် ရှိသည်။

အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ နဝမခယ်မလေးရဲ့ငွေကို သုံးရတာ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မကောင်းဘူး။ သူ တတ်နိုင်သမျှ စောစောစီးစီး အလုပ်လုပ်ပြီး အချိန်ဖြုန်းမနေချင်ဘူး။

မော့ချူဟန်က နောက်ဖေးမှာ တောဆိတ်နဲ့ ရစ်ငှက်ဥတွေကို ပြင်ဆင်ပြီးတဲ့နောက် အိမ်ထဲက အခန်းလွတ်ဆီ ဦးတည်လျှောက်သွားတာကို မော့ဟန်ယွဲ့က မြင်တော့ စိတ်ပူသွားသည်။

"အဋ္ဌမအစ်ကို၊ ယုန်လေးတွေက အရမ်းချစ်စရာကောင်းတယ်။ မရောင်းပါနဲ့" လို့ သူမက တောင်းပန်သည်။

မော့ချူဟန်က တောယုန်တွေကို ကြိုးနဲ့ချည်ပြီး မနက်ဖြန်မှာ တခြားအမဲကောင်တွေနဲ့အတူ မြို့ကိုပို့ကာ ငွေလဲဖို့ ရည်ရွယ်ထားသည်။

အရင်တုန်းက မိသားစုမှာ ညီမလေးတစ်ယောက်ပဲရှိရင်၊ သူနဲ့ အစ်ကိုတွေက သူမကို ချစ်ခင်စွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်ကြမှာပဲ။

ဒါပေမယ့် အခုအခြေအနေက ပြောင်းလဲသွားပြီ။ သူတို့တွေက မြို့တော်မှာနေတဲ့ မှူးမတ်အရာရှိတွေ မဟုတ်တော့ဘူး၊ ညီမလေးကလည်း သူဌေးသမီး မဟုတ်တော့ဘူး။

အနာဂတ်မှာ အသက်မွေးဖို့အတွက် အားလုံး အလုပ်ကြိုးစားရမည်။

"ဟန်ယွဲ့၊ မင်းက အခုဆို အရွယ်ရောက်နေတဲ့ မိန်းမပျိုလေးပဲ ဖြစ်နေပြီ။ ဒီလို အပျော်အပါး မက်မနေနဲ့"

မော့ဟန်ယွဲ့က နှုတ်ခမ်းကိုစူပြီး တံခါးဝမှာရပ်ကာ မော့ချူဟန်ကို ယုန်တွေဆီ မသွားနိုင်အောင် တားဆီးနေသည်။

"အဋ္ဌမအစ်ကို၊ ဒီတစ်ခါတော့ ညီမ အစ်ကို့ကို တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီယုန်တွေကို မရောင်းပါနဲ့လား။"

သူ့ညီမလေးက အလိုလိုက်ခံရတဲ့အကျင့် ပြန်ဖြစ်နေတာကို မြင်တော့ မော့ချူဟန်က စိတ်ရှည်ရှည်နှင့် ရှင်းပြေပေးဖို့သာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"ဟန်ယွဲ့၊ လိမ်လိမ်မာမာ နေပါ။ ဒီတောယုန်တွေကို မွေးလို့ မရဘူး”

မော့ဟန်ယွဲ့က နားမလည်ဘူး။ "ဒါပေမယ့် သူတို့က အသက်ရှင်ပြီး ခုန်ပေါက်နေသေးတယ်လေ။ ဘာဖြစ်လို့ မွေးထားလို့ မရတာလဲ။"

"ယုန်သွားတွေက အရမ်းထက်မြက်တယ်။ လှောင်အိမ်ထဲမှာ ထည့်ထားရင်တောင် ကိုက်ဖဲ့ပြီး ထွက်ပြေးသွားလိမ့်မယ်။ ငွေအနည်းငယ်ရဖို့ ရောင်းလိုက်တာ ပိုအကျိုးရှိမှာပဲ။"

မော့ချူဟန်က ထိုစကားများကို လူပြောသူပြောကြားဖူးတာကို ပြန်ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး။ နယ်စပ်မှာ တာဝန်ကျစဉ်က၊ သူကိုယ်တိုင် တောယုန်တချို့ ဖမ်းဆီးပြီး စစ်သားတွေ အောင်ပွဲခံပြန်လာတဲ့အခါ အစားအစာ အနည်းငယ်လောက် ပိုရဖို့ ခဏ ထားဖူးသည်။

ဒါပေမယ့် နှစ်ရက်မပြည့်ခင်မှာပဲ ယုန်တွေအားလုံး ခြင်းကို ကိုက်ဖဲ့ပြီး ထွက်ပြေးသွားသည်။

မော့ဟန်ယွဲ့က ဒါကို ပြန်ငြင်းချင်ပေမယ့်၊ သူ့ရဲ့ အဋ္ဌမအစ်ကိုက အမှန်ပြောနေတာဆိုတာ စိတ်ထဲကနေ သိနေသည်။

သူမ ခဏတာမျှ စကားမပြောနိုင်ဘဲ၊ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ငိုကြွေးလိုက်သည်။

မော့ဟန်ယွဲ့ရဲ့ ငိုသံကို ကြားတော့ သခင်မကြီးမော့က မီးဖိုချောင်ထဲ အလုပ်များနေတဲ့ မရီးတွေနဲ့အတူ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။

မော့ချူဟန်က မော့ဟန်ယွဲ့ကို စိတ်ရှုပ်ရှုပ်နဲ့ နှစ်သိမ့်ပေးနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မေးနေစရာပင် မလိုပါဘူး၊ ဒီမှာရှိနေတဲ့လူတိုင်းက မော့ချူဟန်က မော့ဟန်ယွဲ့ကို ငိုအောင် လုပ်လိုက်တယ်လို့ ယူဆလိုက်ကြသည်။

"ယောကျာ်း၊ ဟန်ယွဲ့ကို အနိုင်မကျင့်ပါနဲ့" လို့ အဋ္ဌမမရီးက နှစ်ယောက်ကြားကို ဝင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် မော့ဟန်ယွဲ့အတွက် တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေပေးလိုသည့်ဟန်ဖြင့် ခါးထောက်ပြီး မော့ချူဟန်နှင့် တိုက်ခိုက်ဖို့ အသင့်ရှိနေသလိုပဲ။

တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ထောက်ခံတဲ့အတွက် မော့ဟန်ယွဲ့က ချက်ချင်းဆိုသလို ငိုနေတာကို ရပ်လိုက်သည်။ သူမက ဟန်ပြငိုနေတာပဲဆိုတော့ ငိုတာလည်း မြန်သလို ရပ်တာလည်း မြန်သည်။

"အဋ္ဌမမရီး၊ အဋ္ဌမအစ်ကိုလုပ်နေတာကိုကြည့်ပါဦး။ သူက ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ယုန်လေးတွေကို ငွေအတွက် ရောင်းဖို့ အရမ်းရက်စက်နေတယ်။”

အခုဆိုရင် မောင်နှမတွေရဲ့ အငြင်းပွားမှုက ဘာအကြောင်းလဲဆိုတာ အားလုံး နားလည်သွားကြပြီ။

သခင်မကြီးမော့နဲ့ မရီးတွေဟာ အိမ်မှုကိစ္စများကို တစ်ခါမှ မလုပ်ဖူးတဲ့ သူဌေးသမီးတွေဖြစ်ပြီး တောယုန်မွေးမြူခြင်းအကြောင်း ဘာမှ မသိကြဘူး။

ဒါကြောင့် သူတို့အားလုံးက မော့ချူဟန် မှားနေတယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

တတိယမရီးက သူမရဲ့ အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲက ငွေ ( ၅ ) ဝမ် ကို ထုတ်ယူပြီး မော့ချူဟန်ရဲ့ လက်ထဲကို တိုက်ရိုက်ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"အဋ္ဌမအစ်ကို၊ ဒီတောယုန်တွေအားလုံးကို ကျွန်မ ဝယ်မယ်။ ငွေယူထားပါ။"

သူတို့ရဲ့ အချစ်ဆုံးညီမလေးကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ လုပ်ရဲတယ်လား။ ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

အခြားမရီးတွေက တတိယမရီးလောက် မပြင်းထန်ပေမယ့်၊ မော့ဟန်ယွဲ့ကို ကာကွယ်ပေးတဲ့အနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ သဘောထားကို ပြသကြသည်။

ဟဲကျစ်ယန် တစ်ယောက်တည်းကသာ အခြားသူတွေလို တုံ့ပြန်မှု မပြုခဲ့ဘူး။

မော့ဟန်ယွဲ့က ယုန်တစ်ကောင်ကို ဖက်ထားတာကိုမြင်တဲ့အခါ၊ သူမမှာ ဒီတောယုန်တွေအတွက် အစီအစဉ်တွေ ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် မော့ဟန်ယွဲ့က ယုန်တစ်ကောင်ကို ကိုင်ထားတာကိုမြင်ပြီးနောက်၊ သူမရဲ့ နေရာလပ်ထဲမှာ ယုန်ပေါက် ( ၁၀၀ ) ကို ဝယ်ယူပြီး မွေးမြူဖို့ စတင်ခဲ့သည်။

ဒါက အိမ်မှာနေရင်း ဝင်ငွေရှာဖို့ သူမရဲ့ ပထမဆုံး အစီအစဉ်ပဲ ဖြစ်ပေသည်။

ယုန်တွေရဲ့ သဘောသဘာဝအကြောင်း သူမ နည်းနည်း သိရှိထားသည်။ တောယုန်တွေကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ဖို့ ခက်ခဲပြီး၊ သူတို့ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားမှုတွေကို တားဆီးဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ဒါပေမယ့် နေရာလပ်နယ်မြေက ရတဲ့ ယုန်တွေက မတူဘူး။ ငယ်စဉ်ကတည်းက လှောင်အိမ်ထဲ မွေးထားတာကြောင့် ဒီလိုဘဝကို ကျင့်သားရနေပြီး ထွက်ပြေးဖို့ကို ဘယ်တော့မှ မတွေးရဲဘူးလို့ ပြောလို့ရသည်။

ဒါ့အပြင် နေရာလပ်နယ်မြေမှာ မွေးမြူထားတဲ့ ယုန်တွေက ရောဂါဖြစ်နိုင်ခြေနည်းပြီး အသက်ရှင်ဖို့လွယ်ကူတယ်။

သူမ လုပ်ဖို့ လိုတာက မကြာခဏ ဂေါ်ဖီထုပ်နဲ့ မုန်လာဥနီတွေ စိုက်ပျိုးဖို့၊ ဆောင်းရာသီအချိန်မှာ ပြောင်းဖူးမှုန့်တွေ ထည့်ကျွေးပေးဖို့ပဲ။ နွေရာသီမှာဆိုရင် ပိုလွယ်ကူသည်။ သူမသည် တောင်များကို စောင့်ရှောက်ကာ မြက်တွေနုတ်ပြီး ယုန်တွေကို အစာကျွေးလို့ရတယ်။

ဒါ့အပြင် ယုန်တွေက ခြောက်လအတွင်း အရွယ်ရောက်ပြီး အလျင်အမြန် မျိုးပွားနိုင်သည်။

အခုက လယ်ယာလုပ်ငန်းမရှိတဲ့ရာသီဖြစ်တာကြောင့်၊ အိမ်မှာ ယုန်မွေးမြူရေးလုပ်ငန်း အနည်းငယ် လုပ်ဖို့ စိတ်ကူးကောင်းတစ်ခုပဲ ဖြစ်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးက သူမရဲ့ လက်ထဲမှာ ယုန်တွေဟာ စိတ်ကူးယဉ်မှုထက် ကျော်လွန်တဲ့ တန်ဖိုးရှိနေခဲ့သည်။

ယုန်မွေးတွေကို အရုပ်ဖောင်းဖောင်းလေးတွေလုပ်ဖို့သုံးနိုင်သည် - လမ်းပေါ်မှာတုန်းက ဟဲကျစ်ယန် စဉ်းစားထားတဲ့ အစီအစဉ်ပါ။

ထန်မင်လွေ့ လက်ထဲမှာ အရုပ်လုပ်ငန်းက အံ့မခန်း တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးခဲ့သည်။ သူမဘက်က ထောက်ပံ့မှု မလုံလောက်ရင်၊ သူတို့ ပူးပေါင်းမှုက ငွေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရနိုင်မှာပါ။

ဒါ့အပြင် ယခင်ဘဝက အထောက်အထားတွေအရ ယုန်မွေးအရုပ်တွေက လူလုပ်အမျှင်တွေထက် ဈေးပိုမြင့်ရုံသာမက ပိုပြီးဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။

ယုန်မွေးအရုပ်တွေက အချိန်ကြာလာရင် ပျက်စီးမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုဘဲ အမြတ်အစွန်းရဖို့ သေချာတယ်ဆိုတာ သူမ သိရှိထားသည်။

ယုန်သားအတွက်ဆိုရင် အလွယ်ဆုံးနည်းလမ်းက အေးခဲအသားအဖြစ်ရောင်းချခြင်းဖြစ်ပြီး အမြတ် နှစ်ဆ သုံးဆ အထိ ရနိုင်သည်။

အလေးချိန်နဲ့ တိုက်ရိုက်ရောင်းချရင်တောင် ရေရှည်ဝင်ငွေအဖြစ် တည်ငြိမ်စေလိမ့်မည်။

ဒါကြောင့် ဟဲကျစ်ယန်ရဲ့ အစီအစဉ်တွေက မိသားစုအတွက် များစွာသော အမြတ်ငွေ ရရှိစေမှာ သေချာသည်။

မော့ချူဟန်က မရီးတွေရဲ့ မဆုံးနိုင်တဲ့စကားတွေကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းရမှန်းမသိ ဖြစ်နေတုန်း ဟဲကျစ်ယန်က စကားစပြောလာသည်။

"မရီးတို့၊ ဟန်ယွဲ့၊ ကျွန်မလည်း ဒီတောယုန်တွေကို မွေးထားဖို့ မလိုဘူးလို့ ထင်တယ်။"

သူမ စကားပြောလိုက်တာနဲ့ လူတိုင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက သူ့ဆီကို လှည့်လာခဲ့သည်။

"နဝမယောင်းမလေး၊ အဋ္ဌမအစ်ကိုက ဒီချစ်စရာယုန်လေးတွေကို ရောင်းဖို့ သဘောတူတာလား။" မော့ဟန်ယွဲ့က အသံတုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် မေးလာခဲ့သည်။

ဟဲကျစ်ယန်က ရှေ့ကို တိုးလာပြီး မော့ဟန်ယွဲ့ရဲ့ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်၊ "ဟန်ယွဲ့၊ အစ်မ ဖတ်ဖူးတဲ့စာအုပ်တွေမှာ တောယုန်တွေက အစ်မတို့ မွေးမြူဖို့ ခက်တယ်လို့ ဖော်ပြထားတယ်။ ငွေနဲ့ လဲတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။”