ထူးခြားသော ပါရမီ

ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် ပန်းကန်လုံးထဲမှ မိမိ၏သွေးနှင့်ရောထားသော ပြဒါးရှင်ဆေးရည်ကို စိုက်ကြည့် နေပြီး မချင့်မရဲဖြစ်နေသည်။ သူသည် သူ၏ အားနည်းချက်များကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ အဘိုးနှင့် အတူ ကြီးပြင်းလာရပြီး သဘာဝလွန် အသိပညာအချို့ ရရှိခဲ့သော်လည်း ကြီးပြင်းလာသည် နှင့်အမျှ အများစုကို မေ့လျော့သွားပြီး ဤနယ်ပယ်တွင် လုံးဝ အရည်အချင်းမရှိသူ ဖြစ်သည်။

"မြန်မြန်လုပ်…. ဒီလောက် ငယ်ရွယ်ပြီး ဘာလို့ နှေးကွေးနေတာလဲ…"

အဘိုးကြီးသရဲက စိတ်မရှည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤအဆင့်ရောက်မှတော့ တုံ့ဆိုင်းနေ၍ မဖြစ်တော့ချေ။ ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် အံကိုကြိတ်ကာ အဘိုးကြီးသရဲထံမှ အဆောင်ရေးဆွဲထားသော စက္ကူဖြူကို ယူလိုက်သည်။ ပုံဆွဲရသည်မှာ အဘယ် ကြောင့် ဤမျှခက်ခဲရသနည်း။

ပထမအချက်မှာ ထိုသို့သော ဝိညာဉ်ရေးရာ စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ဒုတိယအချက်မှာ ပစ္စည်းသည် အလွန် ရှုပ်ထွေးသည်။ ဆယ်စုနှစ်များစွာ လေ့ကျင့်မှုမရှိဘဲ အောင်မြင် စွာ ရေးဆွဲရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ရှုပ်ထွေးသော ပုံစံများကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ရှောက်ထျန်း၏ နဖူးမှ ချွေးစေးများ စီးကျလာသည်။ သူသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ မည်သို့ ဆွဲရမည်နည်း။

ရုတ်တရက် အဘိုးကြီးသရဲက နောက်ကွယ်မှ အလျင်အမြန် ပေါ်လာပြီး ဝမ်ရှောက်ထျန်း၏ ကျောကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ဝမ်ရှောက်ထျန်းလည်း လန့်သွားပြီး အဘိုးကြီးသရဲက သူ့ကို သတ်ရန် နောက်ကွယ်မှ တိုက်ခိုက်သည်ဟု ထင်လိုက်သည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် အဘိုးကြီးသရဲ၏ ရည်ရွယ်ချက်အမှန်ကို သိလိုက် သည်။ သူ၏ ကျောရိုးမှ လည်ပင်းအထိ အေးခဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသည်။ စက္ကူဖြူပေါ်မှ ပုံစံများကို ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ယင်းတို့ကို ရေးဆွဲနိုင်မည်ဟု ခံစား လိုက်ရသည်။

ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် အဘိုးကြီးသရဲက သူ့အား ကူညီနေကြောင်း နားလည်သဖြင့် နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်း မနေတော့ဘဲ အဆောင်ကို အာရုံစိုက်ကာ ရေးဆွဲတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် ထူးဆန်းသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။ သူ၏ လက်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သလို သူ၏ ဝိညာဉ်သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထွက်သွားသလို ခံစားရသည်။ သူ သည် အဝါရောင်စက္ကူပေါ်တွင် အဆောင်တစ်ခုကို ချောမွေ့စွာ ရေးဆွဲလိုက်သည်။

[နတ်ဆိုးတစ်ရာ နှိမ်နင်းရေး အဆောင်] အဆောင်ရေးဆွဲခြင်း ပြီးမြောက်သွားပြီ….

အဆောင်မှ အလင်းရောင် မှိန်မှိန်လေး ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ရှောက်ထျန်းကို အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာ စေသည်။ သူ၏မျက်နှာသည် သေလောက်အောင် ဖြူဖျော့သွားပြီး အံသြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ရှေ့မှ အဝါရောင်ယတြာကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် ကြောက်လန့်တကြား မေးလိုက်သည်။

"အဘိုး….၊ ဒီပစ္စည်းက အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား…"

"ဖြန်း…."

အဘိုးကြီးသရဲက ဝမ်ရှောက်ထျန်း၏ နောက်စေ့ကို ရိုက်ချလိုက်ပြီး

"ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ ဒါက နတ်ဆိုးတစ်ရာကို နှိမ်နင်းတဲ့ ယတြာပဲ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ မပြောနဲ့…။"

တကယ်တွင် အဘိုးကြီးသရဲလည်း အံ့အားသင့်နေသည်။ သူသည် ဝမ်ရှောက်ထျန်းအပေါ် မျှော်လင့်ချက် သိပ်မထားခဲ့သော်လည်း ရွေးချယ်စရာမရှိသဖြင့် အလွန်စိတ်ပူပန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သရဲတစ်ကောင် အနေဖြင့် အပြင်ဘက်မှ ယင်စွမ်းနတ်ဆိုးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် လုံးဝမဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရှင်းနေသည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ရှောက်ထျန်းကို မြင်သောအခါ သူ၏ ဝိညာဉ်အလင်းကို ယင်စွမ်းအင်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် အသုံးပြုရမည်ဟူသော အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သရဲအဘိုးကြီးက ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် ဝိညာဉ်အလင်းကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး နတ်ဆိုးများကို နှိမ်နင်း ရန် ဧကရာဇ်ငါးပါးဒင်္ဂါးကို ဆောင်ထားသော်လည်း သူသည် သာမန်လူတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေသေးသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူ့ထံမှ အောင်မြင်မှုတစ်ခု ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲနိုင်သည်။

"ဒုန်း..၊ ဒုန်း..၊ ဒုန်း…။"

တံခါးကို အားပြင်းစွာ ထုရိုက်ပြီး ချိုးဖျက်နေသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် သစ်သား တံခါးငယ်လေးသည် အပြင်ဘက်မှ ကြီးမားသော ထိခိုက်မှုဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘဲ တုန်ခါနေကာ သစ်သား တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး ထိတ်လန့်သွားသည်။

"ယင်နတ်ဆိုးရဲ့ ပါးစပ်ထဲကို 'နတ်ဆိုးတစ်ရာ သုတ်သင်ရေး ယတြာ' ကို ထိုးထည့်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာနိုင်ရင် သူ့ရဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်တွေ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်…."

ဟု အဘိုးကြီးသရဲက လေးလေးနက်နက် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် ဤအချိန်တွင် ထူးဆန်းသော ယုံကြည်မှုမျိုး ခံစားနေရသည်။ အဆောင် ရေးဆွဲခြင်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြိုးစားရာမှာပင် အောင်မြင်ခဲ့သည့် မိမိသည် ရွေးချယ်ခံရသူ ဖြစ်သည်ဟု သူယုံကြည်နေသည်။ အဘိုးကြီးသရဲ၏ အကူအညီရှိသော်လည်း၊ ၎င်းသည် သူ၏ ပါရမီကြောင့်သာ ဖြစ်သည်ဟု ခံယူထားသည်။

"မပူပါနဲ့ ငါ အခုပဲ အဲဒီ ယင်နတ်ဆိုးကို သွားနှိမ်နင်းမယ်…။ ခေါင်းတလားကိုလည်း မြန်မြန် ပိတ် လိုက်ဦး…။"

ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ခပ်ပြင်းပြင်း ပုတ်လိုက်ရာ ကျယ်လောင်သော အသံထွက်ပေါ် လာသည်။

လက်ထဲတွင် "နတ်ဆိုးတစ်ရာ သုတ်သင်ရေး ယတြာ" ကို ကိုင်ထားရင်း သူ၏ ယုံကြည်မှုသည် ပိုမို မြင့်မားလာသည်။

ချင်ရှီးရှီးက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်

"အဲဒီ အပြုံးကို ဖယ်လိုက်ဦး။ မာန်မာနဟာ ပြိုလဲခြင်းရဲ့ အစပဲဆိုတာ ရှင်မသိဘူးလား…။ ဒုက္ခတွင်းထဲ ရောက်သွားတာမျိုး မဖြစ်အောင် သတိထားဦး…။"

ဝမ်ရှောက်ထျန်းက မျက်လုံး လှန်ပြပြီး

"ရန်သူကို အားပေးပြီး ကိုယ့်လူကို အားလျှော့အောင် မလုပ်ပါနဲ့။ ဒီနေ့တော့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရ တော့မယ်။ ကောင်းတဲ့စကားလေး နည်းနည်း ပြောပါဦး ငါသာ ဒုက္ခရောက်သွားရင် ငါတို့ အားလုံး အဆုံးသတ်ပြီပဲ…။"

ဝမ်ရှောက်ထျန်း၏ ဆူပူခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ချင်ရှီးရှီးလည်း နှုတ်ခမ်းဆူကာ စကားမပြောတော့ပေ။ ထို့အစား သူမ လည်ပင်းမှဆွဲထားသော ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်ပြီး ဝမ်ရှောက်ထျန်း၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါကို ယူသွား။ ဒါက မိသားစု အမွေအနှစ်ပဲ အသုံးဝင်ကောင်း ဝင်နိုင်ပါလိမ့်မယ်…။"

ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဤအရေးကြီးသော အချိန်တွင် ချင်ရှီးရှီးက သူ့ကို အကာအကွယ်ပေးမည့် အရာတစ်ခု ပေးခဲ့ခြင်းသည် ထိုကဲ့သို့သော ကြင်နာမှုသည် အမှန်တကယ်ပင် ရင်ထဲထိမိလှသည်။

"မပူပါနဲ့ ငါ ယင်နတ်ဆိုးကို သေချာပေါက် နှိမ်နင်းနိုင်မှာပါ။ ငါတို့ အားလုံး လွတ်မြောက်နိုင်မှာပါ…။"

“အဘိုးယွမ်၊ ချင်ရှီးရှီးကို ကာကွယ်ပေးပါ၊ သူမ..."

ဝမ်ရှောက်ထျန်း စကားမဆုံးခင်မှာပင် အဘိုးကြီးသရဲက သူ့ကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

"အခု သွားတော့…။"

ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် လက်တစ်ဖက်တွင် "နတ်ဆိုးတစ်ရာ သုတ်သင်ရေး အဆောင်" ကို ကိုင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လည်ပင်းမှ ဧကရာဇ်ငါးပါးဒင်္ဂါးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကာ တိတ်တ ဆိတ် ဆုတောင်းလိုက်သည်

"ကောင်းကင်ဘုံရှင်၊ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ်၊ ဘုရင်မကြီး၊ အပျိုစင် မာရီ၊ ကျေးဇူးပြု၍ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပေးပါ…။"

သူ တံခါးဆီသို့ သတိထားပြီး လျှောက်သွားလိုက်သည်။ အက်ကွဲကြောင်းသည် ကျယ်လာသော်လည်း ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်တွင် အသံတိတ်သွားသည်။

ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် တံခါးနားတွင် နားကပ်ကာ အာရုံစိုက် နားထောင်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ တံခါးကို ချိုးဖျက်ရန် သူ၏ အစောပိုင်း ကြိုးပမ်းမှုသည် စိတ်ကူးယဉ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည့်အလားပင်။ သို့သော်လည်း ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် မပေါ့ဆရဲပေ။ သူ၏ နှလုံးခုန်သံသည် လည်ချောင်းထဲထိ တုန်ခါနေသည်။

ငါးမိနစ်ကျော်ခန့်ကြာသည်အထိ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိသေးပေ။ ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် သူ၏ ဒစ်ဂျစ်တယ် နာရီကို ကြည့်လိုက်သည်။ အဘိုးကြီးသရဲ ပေးထားသော အချိန်သည် ကုန်ခါနီးပြီ။

သူ ရွေးချယ်ခံရသူက အလွန်အစွမ်းထက်သော အဆောင်ကို ရေးဆွဲခဲ့ကြောင်း သိရှိသွားပြီးများ ယင်နတ်ဆိုးသည် ထိတ်လန့်သွား၍ ထွက်ပြေးသွားသည်ဟုထင်လိုက်သည်။ ဝမ်ရှောက်ထျန်း စိတ်သက်သာရာ ရကာ တံခါးဖွင့်ပြီး စူးစမ်းရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော 'ဒုန်း' ဟူသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဝမ်ရှောက်ထျန်း၏ နှလုံးခုန်နှုန်း ရပ်မတတ်ဖြစ်သွားသည်။ အပြင်ဘက်မှ သစ်သားတံခါးကို အားပြင်းစွာ ဆောင့်ကန်လိုက်ပြီး အက်ကွဲကြောင်းသည် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းစာ အကျယ်အထိ ကျယ်လာသည်။ ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲ ဖြစ်တော့မည်ကို သိသဖြင့် အဆောင်ကို လက်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ၎င်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် မနေနိုင်တော့ဘဲ တံခါးကို မျက်နှာအပ်ကာ အက်ကွဲကြောင်းမှတဆင့် ချောင်း ကြည့်လိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် အရာအားလုံးသည် ဖြူဖွေးနေသည်။ အလောင်းများ တစ်တန်းစီ အခန်းထဲတွင် လဲလျောင်းနေပြီး သွေးကန်သည် ပိုမို ကြီးမားလာကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပျံ့နှံ့နေသည်။

သို့သော် အဝါရောင် တန်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသော အဘွားကြီးကို သူ မတွေ့ရပေ။

*ယင်နတ်ဆိုး ထွက်ပြေးသွားပြီလား…*

ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် ထိုသို့ဖြစ်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။ ထိုအဘွားကြီးသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သူ ဖြစ်ပြီး သေဆုံးသူများ၏ နှလုံးသားများနှင့် အသည်းများကို အလွန်အကျွံ စားသုံးခဲ့သောကြောင့် အသိ ဉာဏ်မဲ့သော သွေးဆာနေသော နတ်ဆိုးဖြစ်နေပြီ။ သူမသည် ၎င်းကို မည်သို့ အလွယ်တကူ လက်လျော့ နိုင်လိမ့်မည်နည်း။

ဝမ်ရှောက်ထျန်း စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သူ့မျက်စိရှေ့တွင် အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက လင်းလက် သွားသည်။ သူ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ လန့်သွားပြီး သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားသည်။

အက်ကွဲကြောင်း၏ တစ်ဘက်တွင် ဝိုင်းစက်ဖောင်းကြွနေသော မျက်လုံးနီနီတစ်လုံး ရှိနေပြီး သူ့ကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်နေခြင်းပင်။

ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် အလွန်ကြောက်လန့်သွားသဖြင့် မြေပေါ်သို့ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း အန္တရာယ်၏ အာရုံက သူ့အား လမ်းမှ ဖယ်ရှားရန် ပြောနေသည်။

ခဏအကြာတွင် သစ်သားတံခါးသည် ကြီးမားသော အားဖြင့် ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရသည်။ ဝမ်ရှောက်ထျန်း သည် ပျက်ကျလာသော တံခါးကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းကာ လှိမ့်ထွက်သွားသည်။ အဝါရောင် တန်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အဘွားအိုတစ်ဦးသည် အပြင်ဘက်မှ လေထဲတွင် ပျံဝဲလျက် ဝင်ရောက် လာသည်။

ဝမ်ရှောက်ထျန်းသည် နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်းမနေရဲတော့ပေ။ သူ၏ လက်ဖဝါးထဲမှ ဧကရာဇ်ငါးပါးဒင်္ဂါး ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး နတ်ဆိုးကို လျင်မြန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

အဘိုးကြီးသရဲပင် ကြောက်ရွံ့သောအရာကို မည်ကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်မည်နည်း။ ဝမ်ရှောက်ထျန်း၏ တိုက်ခိုက်မှု လွဲချော်သွားပြီး ထို့အစား နတ်ဆိုးအဘွားကြီးက သူ၏ ပခုံးကိုဖမ်းစုပ် ခြင်းခံလိုက်ရသည်။ အဘွားကြီး၏ လက်သည်းများ မည်သို့ ရှည်လာသည်ကို သူ မသိသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ဓားများကဲ့သို့ ချွန်မြပြီး သူ၏ အသားထဲသို့ စူးစူးနစ်နစ် ဝင်လာခဲ့သည်။