နတ်ဆိုးများကို ရှာဖွေခြင်းနှင့် ခြေရာခံခြင်း

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်းတွင် ဖြစ်၏။

အကြီးအကဲ ချွန်းယန် နှုတ်ဆက်ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ကာ သူ၏ ဝင်းထဲမှ ထွက်လာစဉ် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးစံအိမ်မှ ဒု-စစ်သူကြီးများ အားလုံး အလျင်စလို ဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိလေသည်။

သူ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လျှောက်သွားကြည့်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ရှောင်ချမ်ဝေကို တွေ့ရှိသွားပြီး ဤလေးနက်သော အငွေ့အသက်၏ အရင်းအမြစ်မှာ သူမဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရပေသည်။

အမိန့်တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထုတ်ပြန်လိုက်ရာ ဒု-စစ်သူကြီးများနှင့် တပ်မှူးများသည် ချက်ချင်းပင် အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

"လီနှစ်ရာတိုင်းမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ခရီးသွားနှစ်ယောက် ထားရှိပြီး နေ့ည အလှည့်ကျ သတင်းပို့ဆောင်ဖို့ တာဝန်ယူရမယ်"

"စစ်သူကြီးယိုကို အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို မထိခိုက်စေဘဲ ရှီးထိုက်တောင်နဲ့ တတ်နိုင်သမျှ နီးကပ်စွာ နေဖို့ ပြောလိုက်ပါ။ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေတွေ ရှိလာရင် ခေါင်းလောင်းနဲ့ နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးသူတွေကို ငါ အကြောင်းကြားလိုက်မယ်"

အကြီးအကဲ ချွန်းယန်သည် ကြားလိုက်ရသော အရာများကြောင့် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့၏။ သူ အမြန်လျှောက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"သခင်မရှောင်၊ ထင်ယန်စီရင်စုမှာ တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား။ ဒီနှိမ့်ကျသူကူညီပေးဖို့ လိုသေးလား"

တကယ်တမ်းပြောရလျှင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန အလုပ်လုပ်နေချိန်တွင် သိုင်းလောကသားများ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မပြုသင့်သော်လည်း လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က ကြောက်မက်ဖွယ် နတ်ဆိုးကြီးကို အတူတကွ ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် သူ၏ မေးခွန်းမှာ နေရာမကျဘဲ ရှိမနေပေ။

ရှောင်ချမ်ဝေက အခြားသူများကို လက်ကာပြပြီး ထွက်သွားစေလိုက်သည်။ ထို့နောက် လှည့်ပြောလိုက်၏။

"ထင်ယန်စီရင်စု မဟုတ်ပါဘူး။ ကျမတို့ တောသခင်ရဲ့ အငွေ့အသက်ကို ရထားလို့ သခင်ရှန်းမထွက်ခွာခင် သွားသတ်ဖို့ စီစဉ်နေတာပါ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အကြီးအကဲ ချွန်းယန် အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး ယခုလေးတင် ကြားခဲ့ရသည်များကို ပြန်ပြောင်းစဉ်းစားမိလိုက်သည်။

"ရှီးထိုက်တောင်က အမြုတေပြီးပြည့်စုံခြင်း ကျားရိုင်းကြီးလား"

မနေ့ညက အကြီးအကဲ ချင်းကျင့်က ချင်ပြည်နယ်သည် မကြာမီ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်တော့မည်ဖြစ်ပြီး သခင်ရှန်းသည် စစ်သူကြီးချုပ် ထုတ်သုံးလိုက်သော ဝှက်ဖဲဖြစ်ကြောင်း တိတ်တဆိတ် ပြောခဲ့ဖူးလေ၏။

ထိုစဉ်က သူ သိပ်မယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ အမှန်တရား အချို့ ရှိနေပုံရပေသည်။

သူသည် ဒေါင်းတောင်ကြားမှ ပြန်ရောက်ခါစသာ ရှိသေးပြီး ယခု နောက်ထပ် နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်ကို ဦးစွာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေပြန်လေပြီ။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနသည် အမြဲစဉ် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ခြင်းနှင့် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းခြင်းအပေါ် အာရုံစိုက်လေ့ရှိပြီး နတ်ဆိုးများ စီရင်စု၁၂ခုအတွင်းသို့ ကျူးကျော်မလာစေရန်သာ လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည်။

နတ်ဆိုးများ ရိုးသားစွာဆုတ်ခွာသွားသရွေ့ သူတို့သည် အကျွမ်းတဝင်ရှိသော မြို့များကို စွန့်ခွာကာ အကျွမ်းတဝင်မရှိသော တောရိုင်းမြေများသို့ ဝင်ရောက်ပြီး အသက်အန္တရာယ် စွန့်စားရန် ဝန်လေးတတ်ကြပေသည်။

"သခင်ရှန်းက မျောက်ကိုခြောက်ဖို့ ကြက်သတ်ပြနေတာပဲ "

အကြီးအကဲ ချွန်းယန် သက်ပြင်းချလိုက်၏။ သူနှင့် သူ့မိတ်ဆွေသည် သိုင်းပညာကျမ်းများကို ကျောင်းတော်သို့ ပြန်ပို့ပေးရဦးမည်။

အကယ်၍ ထင်ယန်စီရင်စု အတွင်း၌ တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပါက သူတို့သည် တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ကူညီကြမည် ဖြစ်သော်လည်း ထင်ယန်စီရင်စု အပြင်ဘက်တွင်မူ သူတို့၌ နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးသူများကဲ့သို့ ကြွယ်ဝသော အတွေ့အကြုံများ မရှိကြပေ။

မျောက်ကိုခြောက်ဖို့ ကြက်သတ်ပြသည်လော...

ဤသိုင်းပညာရှင်များ၏ မျက်လုံးထဲတွင် နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော တောသခင်သည်ပင် ရှန်းယီ၏ အာဏာတည်ဆောက်ရန် အသုံးပြုသည့် ကြက်တစ်ကောင် ဖြစ်လာခဲ့သည်ကို ရှောင်ချမ်ဝေ ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်၏။

သူမသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးတစ်ဦးကို အကူအညီတောင်းပေးမည်ဟု သူ့ကို ကတိပေးခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အဆက်အသွယ်များဖြင့်ပင် အများဆုံး လုပ်ပေးနိုင်သည်မှာ စစ်သူကြီးယိုအား ဤဧရိယာကို အာရုံစိုက်ပေးရန်၊ တတ်နိုင်သမျှ နီးကပ်စွာ နေပေးရန်နှင့် မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေများ ဖြစ်ပေါ်လာပါက အမြန်ဆုံး အကြောင်းကြားပေးရန်သာ ဖြစ်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နတ်ဆိုးသခင်တစ်ကောင်ကို ဦးစွာ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခြင်းကဲ့သို့သော စစ်ဆင်ရေးမျိုးသည် တစ်ခုခု လွဲချော်သွားပါက ကွင်းဆက်တုံ့ပြန်မှုများ အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပြီး ထင်ယန်စီရင်စု တစ်ခုလုံးကို ထိခိုက်စေနိုင်ပေသည်။

ယင်ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးတစ်ဦး ချင်ပြည်နယ်မှ ထွက်ခွာလိုက်သည်နှင့် ၎င်းသည် သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်လာပေမည်။

ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စကို သူမနှင့် ရှန်းယီတို့သာ ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီး အကျိုးဆက်များကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ပြင်ဆင်ထားရပေမည်။ မမျှော်လင့်ထားသော အန္တရာယ်များနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက စစ်သူကြီးယို ရောက်လာသည်အထိ တောင့်ခံနိုင်ခြင်း ရှိမရှိ ဆိုသည်မှာ ကံတရားအပေါ်၌သာ မူတည်တော့ပေမည်။

"ကျမ ဆောင်ရွက်စရာ အရေးကြီးကိစ္စတွေ ရှိသေးလို့ အကြီးအကဲနှစ်ယောက် သဘောရှိသလိုသာ နေကြပါ"

ရှောင်ချမ်ဝေ ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ရှန်းယီသည် နတ်ဆိုးမြင်းနှစ်ကောင်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေ၏။ ခြေသံကြားသောအခါ သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားလည်း လိုက်မလို့လား"

ရှောင်ချမ်ဝေ မြင်းပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ကျမ အများကြီး အကူအညီ မပေးနိုင်ပေမဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ နတ်ဆိုးခြေရာခံပြီး ရှာဖွေခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေက ရှင့်ရဲ့ အချိန်အများကြီးကို သက်သာစေပါလိမ့်မယ်။ ရှင့်ရဲ့ စွမ်းအားကြီးတဲ့ အသက်ရှူဖုံးကွယ်ခြင်းနည်းစနစ်က အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းပြီး သူတို့ကို အလစ်အငိုက် သတ်ဖြတ်ဖို့နဲ့ ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်ခွာဖို့အတွက် ရည်ရွယ်ထားတာပါ"

ဤအကြောင်း ပြောမိမှ သူမသည် ဟေးရှီ‌ရေကန်ဆီသို့ သူမကို အစောင့်အရှောက်ဖြင့်လိုက်ပို့ပေးခဲ့စဉ်က အချိန်ကို ပြန်သတိရသွားပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"အရင်တုန်းက ရှင် အဲဒါကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် သုံးခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ အဲဒီအတိုင်း လုပ်လိုက်ပေါ့"

ရှန်းယီ၏ အင်အားနှင့်ဆိုလျှင် တောသခင်ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ ပြဿနာမှာ မည်သို့ သတ်ဖြတ်မည်နည်းနှင့် အချိန်မည်မျှ ကြာမည်နည်း ဆိုသည်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုရွှံ့နွံထဲတွင် ပိတ်မိသွားသည်နှင့် ပြန်ဆုတ်ခွာရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

ရှန်းယီလည်း နတ်ဆိုးမြင်းပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ခင်ဗျားရဲ့ အသက်အန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ဖို့ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်"

နတ်ဆိုးခြေရာခံခြင်း ကိစ္စများနှင့် ပတ်သက်၍ သူမပေးသော အကြံဉာဏ်များသည် နတ်ဆိုးအသက်ပေါင်းများစွာမှ စုဆောင်းရရှိထားသော တန်ဖိုးရှိသည့် အတွေ့အကြုံများဖြစ်ပေမည်။

"ဒါဆိုရင် သခင်ရှန်းကို ကြိုပြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ရှောင်ချမ်ဝေ ဇက်ကြိုးကို တင်းလိုက်ရာ ခန့်ညားသော နတ်ဆိုးမြင်းသည် ရှေ့ခြေများကို ရုတ်တရက် စောင့်နင်းလိုက်သည်။ ပြတ်သားသော မြင်းခွာသံများနှင့်အတူ ၎င်းသည် ထင်ယန်မြို့မှ လျင်မြန်စွာ ဒုန်းစိုင်းထွက်ပြေးသွားတော့၏။

ထင်ယန်စီရင်စု အပြင်ဘက်

ရှီးထိုက်တောင်နှင့် လီသုံးရာခန့်အကွာ တောင်ကုန်းနိမ့်တစ်ခုပေါ်တွင်

သူတို့နှစ်ဦးသည် နတ်ဆိုးမြင်းများကို သစ်ပင်တစ်ပင်တွင် ချည်နှောင်ထားလိုက်ကြ၏။ မူလက ခံ့ညားပြီး မာန်တက်နေသော နတ်ဆိုးသွေးနှောမြင်း နှစ်ကောင်သည် ယခုအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထား ကြည့်ရှုနေကြပြီး ဂနာမငြိမ်စွာဖြင့် ရှေ့ခြေများကို စောင့်နင်းနေကြပေသည်။

ရှောင်ချမ်ဝေသည် ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းကို ထုတ်ယူကာ သတင်းအချက်အလက် ပေးပို့လိုက်သည်။

သူမ ဖိတ်ခေါ်ထားသော နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးသူများက လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လာကြ၏။

"အရာအားလုံး အဆင်သင့်ပါပဲ"

ရှောင်ချမ်ဝေ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အသေးစိတ် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"နတ်ဆိုး မတုံ့ပြန်နိုင်ခင် ရှင် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ ချက်ချင်းပေါက်ကွဲအား အကွာအဝေးက ဘယ်လောက်လဲ"

ရှန်းယီ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး အနည်းငယ် လျှော့တွက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

" ကျန်း ၃၀၀ ပါ"

သူသည် ချက်ချင်းဆိုသည်မှာ မည်သည်ကို ဆိုလိုကြောင်း သိပ်မသေချာသော်လည်း ထိုအကွာအဝေး အတွင်းတွင်မူ အမြုတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပင်လျှင် သူ၏ ယိဓားကို လုံးဝ ရှောင်တိမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှောင်ချမ်ဝေ ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းကို ပြန်သိမ်းနေသည့် လက်မှာ အနည်းငယ် တုန့်ဆိုင်းသွား၏။ ခဏကြာမှ သူမနားကြားမမှားကြောင်း အတည်ပြုလိုက်နိုင်ပေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်နိုင်သော စွမ်းအားသည် ဤမျှတောင် ပြင်းထန်သည်လော။

ဤအကွာအဝေးသည် သူမ၏ အသက်နှင့် သက်ဆိုင်နေသော်လည်း သူမ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ပြီး မေးခွန်းထုတ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

သူမ ထွက်လာခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူမ၏လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို ခြွင်းချက်မရှိ ယုံကြည်ရမည်မှာ သဘာဝပင်။

"ဒါဆိုရင် ပေသုံးထောင်ပေါ့။ ဒါဆို ကျမနဲ့ အရမ်းနီးကပ်စရာမလိုလို့ ရှင့်ရဲ့အရိပ်အယောင်တွေလည်း ပေါ်သွားစေမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရှောင်ချမ်ဝေသည် သူမ၏ နတ်ဆိုးခြေရာခံ ရတနာများကို တစ်ဖန် စစ်ဆေးလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ တက်ကာ ရှီးထိုက်တောင်ဘက်သို့ အရှိန်မြှင့် သွားလိုက်လေသည်။

အဆုံးအစမဲ့ ကျယ်ပြောလှသော တောင်တန်းကြီးသည် မျက်စိတစ်ဆုံး ရှည်လျားနေပြီး ကျားရိုင်းကြီး၏ နယ်မြေ ဖြစ်ပေသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ၎င်းသည် ဤနေရာ၏တောသခင် အဖြစ် တည်ရှိနေခဲ့၏။

ရံဖန်ရံခါတွင် နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးသူ အနည်းငယ်က ဤနေရာသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်တတ်ကြသော်လည်း ၎င်း၏ အငွေ့အသက်ကိုပင် မစုဆောင်းနိုင်ဘဲ အချည်းနှီး အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ကြရပေသည်။

ယခု ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ...

လူငယ်လေး၏ အငွေ့အသက်သည် သူမ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ရှောင်ချမ်ဝေ မထိတ်လန့်ပေ။

သူသည် သူမအနောက်တွင် ရှိနေကြောင်း သူမ သိနေပြီး လူငယ်လေး၏ လျင်မြန်ပြတ်သားသော နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်မှုကို တွေးမိတိုင်း သူမ၏ စိတ်သည် ပို၍ပင် တည်ငြိမ်လာရပေသည်။

သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများသည် ထူထပ်နေပြီး တောင်ပေါ်သစ်တောသည် မှိန်ဖျော့နေ၏။

သစ်ရွက်ဆွေးနံ့နှင့် ရောနှောနေသော ညှီနံ့စီးကြောင်းများသည် အလွန် ရှုပ်ထွေးနေပေသည်။

သူမသည် လက်ထဲမှ ရတနာကို ဆက်တိုက် လှုံ့ဆော်ကာ တောသခင်၏ ခြေရာများကို ခွဲခြားစိတ်ဖြာနေပြီး သူမ၏ အကြည့်များသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုကာ အသေးစိတ် အချက်အလက်တိုင်းကို မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားလိုက်၏။

အချိန်များ ဖြည်းညှင်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ သူတို့သည် ရှီးထိုက်တောင် အတွင်းပိုင်းသို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ရောက်ရှိလာကြ၏။

နေဝင်ချိန်၏ အလင်းရောင်များဟာ တဖြည်းဖြည်း ဝါးတားတား ဖြစ်လာချိန်တွင်တော့ ကောင်းကင်ကို မီးခိုးရောင် မြူပါးလွှာက ဖုံးလွှမ်းသွားလေ၏။

ရှောင်ချမ်ဝေ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နောက်ဆုံး၌ ဝမ်းသာရိပ် ပေါ်လာပြီး ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းမှတစ်ဆင့် သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်သည်။

"သူ ဒီနေရာမှာ အခုလေးတင် ပေါ်လာတယ်။ ရတနာရဲ့လမ်းညွှန်ချက်အရ ဒီကနေ လီ ၇၀ လောက်ဝေးတဲ့ အရှေ့တောင်ဘက်၊ နောက်ဘက်တောင်ကြောရဲ့ အတွင်းပိုင်းမှာ ရှိနေတယ်... ပိုပြီး သတိထားပါ"

အဆုံးတွင် သူမ မသိစိတ်ဖြင့် မသက်ဆိုင်သော စကားတစ်ခွန်း ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်မိခဲ့၏။

သူမ၏ တာဝန် ပြီးဆုံးပြီ ဖြစ်ပေသည်။ ထပ်မံ လိုက်ပါသွားခြင်းသည် လူပိုသာဖြစ်စေမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့် အကျိုးမှ ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

တောနက်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ပုန်းအောင်းနေသော သတ်ဖြတ်သူသည် သူ့ကို ဖော်ထုတ်မည့် နောက်ထပ် လက်ထောက်တစ်ဦး မလိုအပ်ပေ။

ရှီးထိုက်တောင်မှ ထွက်ခွာပြီး ရှန်းယီထံမှ သတင်းကို စောင့်မျှော်ခြင်းသည် သူမ နောက်ဆက်တွဲ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာပင်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိသေးဘဲ ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းမှ လူငယ်လေး ထွက်ခွာသွားကြောင်း အသိပေးသည့် သတင်းစကားသာ ရှိတော့သည်။

"ခင်ဗျားအတွက် ခက်ခဲသွားပြီ"

စာစဉ်၁၄ပြီး#