အခန်း (၉၃)

အခန်း။ ၉၃

ခန်းကျီသည် ဒေါသထွက်လွန်း၍ သွေးအန်မတတ် ခံစားနေရသည်။ သူသည် မကြာသေးမီက မည်သူ့ကို စော်ကားမိသဖြင့် ယခုကဲ့သို့ တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် ကံဆိုးနေရတာလဲဆိုသည်ကို လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ပေ။

"ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများစခန်းရဲ့ လက်ကမ်းစာစောင်ထဲမှာတော့ ဒီလိုရေးမထားပါဘူး။ စွမ်းအားရှင်တွေဆိုတာ လူသန်းပေါင်းများစွာထဲမှာ တစ်ယောက်ပဲရှိတာဖြစ်ပြီး အလွန်အစွမ်းထက်တယ်လို့ ဆိုထားတာမဟုတ်လား"

"ဒါဆို ဘာလို့ ငါက စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်နေပါလျက်နဲ့ ဇွန်ဘီတွေရဲ့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်တာကိုပဲ တောက်လျှောက် ခံနေရတာလဲ"

ခန်းကျီသည် လမ်းမပေါ်တွင် အသက်လုပြေးလွှားရင်း မျက်ရည်မထွက်ရုံတမယ် ငိုချင်စိတ် ပေါက်နေတော့သည်။ သူသည် မည်သည့်နေရာသို့သွားသွား ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများနှင့်သာ ထိပ်တိုက်တိုးနေရသည့် သူ၏ကံကြမ္မာကို အလွန်ပင် စိတ်ပျက်နေမိသည်။

"နေနှင့်ဦးပေါ့... ငါသာ အဆင့်တက်ပြီး ပိုသန်မာလာလို့ကတော့ မင်းတို့ခေါင်းတွေကို ရိုက်ဖြုတ်ပစ်မယ်"

ခန်းကျီသည် ထိုဆင့်ကဲဇွန်ဘီ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံရရင်း အမောတကောဖြင့် ကားတစ်စီး၏ အမိုးပေါ်သို့ တွားတက်လိုက်ပြီး ထိုဇွန်ဘီအား ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဝုန်း

ဤဒုတိယအဆင့်ရှိ တင့်ကားဇွန်ဘီသည် အလွန်ပင် ထွားကြိုင်းလှရာ ၎င်း၏ လက်များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ကားအားလုံးကို ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားစေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ခန်းကျီ ထိတ်လန့်သွားရ၏။ မူလက ထိုအတားအဆီးများကို အသုံးပြု၍ ဇွန်ဘီ၏ အရှိန်ကို လျှော့ချရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း ဤဘီလူးသတ္တဝါကြီးမှာ ယခင်က သူတွေ့ခဲ့သော ဧရာမဇွန်ဘီကဲ့သို့ပင် လမ်းပေါ်ရှိ ကားပုံကြီးများကို အမှုမထားဘဲ တိုးဝှေ့လာနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

အရှိန်မြှင့်ထွက်ပြေးနိုင်ရန်အတွက် ခန်းကျီသည် သူ၏လက်ထဲမှ ကွေးကောက်နေသော သံချောင်းကို အားကိုးတကြီးဖြင့် လွှဲရိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ မူလဓားမှာ ဒုတိယအဆင့်ရှိ ဧရာမဇွန်ဘီ နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ပြန်တွေ့လျှင်ပင် တုံးနေပြီဖြစ်ရာ အသုံးမဝင်တော့ပေ။

သို့ဖြစ်ရာ ခန်းကျီသည် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်တစ်ခုမှ ဤသံမဏိချောင်းကို ရှာဖွေရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ ကြီးမားသော ခွန်အားဖြင့် သာမန်ဇွန်ဘီများကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အလဲထိုးနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အစွမ်းထက်လှသော ဤဇွန်ဘီကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ခန်းကျီ၏ ရိုက်ချက်မှာ ဇွန်ဘီအား ဒဏ်ရာမရစေသည့်အပြင် သူ၏လက်ထဲမှ သံချောင်းမှာပင် ဆိုးရွားစွာ ကွေးကောက်သွားရလေသည်။

အထူးသဖြင့် တုံ့ပြန်ကန်အားကြောင့် ခန်းကျီ၏ လက်ဖဝါးများမှာ ထုံကျဉ်နေပြီး ဒဏ်ရာမှ သွေးများလည်း စီးကျနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ခန်းကျီသည် ဤကဲ့သို့သော ဇွန်ဘီမျိုးနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် မဝံ့ရဲတော့ဘဲ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန်သာ ဆန္ဒရှိတော့သည်။

လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေး၏ မြင်ကွင်းမှတစ်ဆင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ၏ ခြေရာလက်ရာကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းမြောက်သွားရသည်။ သူသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို စေလွှတ်၍ ရှာဖွေခိုင်းထားသည်မှာ ရက်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း မည်သည့်ရလဒ်မျှ မထွက်ပေါ်ခဲ့ပေ။ ယခုမူ သူ၏ ဇွဲလုံ့လကို ကောင်းကင်က ဆုလာဘ်ပေးသကဲ့သို့ တစ်ကောင်နှင့် ထိပ်တိုက်တိုးနေခြင်းပင်။

လုချွမ်းသည် ထိုဇွန်ဘီအား ချက်ချင်းသွားရောက် နှိမ်နင်းလိုသော်လည်း လက်ရှိ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားအရ ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ဒုတိယအဆင့်ဇွန်ဘီမျိုးကို အနီးကပ်သွားမှသာ ထိန်းချုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ မထွက်ခွာမီမှာပင် မျက်မှောင်ကို ပြင်းထန်စွာ ကြုတ်လိုက်မိ၏။

ကျောက်လင်းနှင့်အတူ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်သို့ လာရောက်ခဲ့သော စွမ်းအားရှင်အား ရက်အတော်ကြာသည်အထိ အရိပ်အယောင်မျှပင် မတွေ့ရသေးခြင်းက လုချွမ်းကို စိတ်မအေးဖြစ်စေသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုစွမ်းအားရှင်၏ စွမ်းရည်မှာ ထူးခြားလှသည့်အပြင် ကျောက်လင်းထက်လည်း များစွာ ပိုမိုပါးနပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုသူ ပုန်းအောင်းနေသည့်နေရာကို မသိရှိဘဲနှင့် လုချွမ်းအနေဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်ရန် သို့မဟုတ် ချီချီလေးကို နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်တွင် တစ်ဦးတည်း ထားခဲ့ရန်မှာ အလွန်ပင် စွန့်စားရာ ရောက်လှသည်။

လုချွမ်းသည် အသေအချာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။ သူသည် လျှပ်စီး ၂ ကို စေလွှတ်၍ ထိုဘီလူးသတ္တဝါကြီးအား ဆွဲဆောင်ခေါ်ယူရန် စီစဉ်လိုက်၏။ သူကိုယ်တိုင် အပြင်သို့ ထွက်ရန် မသင့်သော်လည်း ထိုဇွန်ဘီကြီးကို နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်အတွင်းသို့ ရောက်လာအောင် ဖန်တီးနိုင်ပါက သူ၏ အကြံအစည် အောင်မြင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

လျှပ်စီး ၂ မှာ လျှင်မြန်ဖြတ်လတ်သောဇွန်ဘီအမျိုးအစားဖြစ်ရာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသည်။ ထို့ပြင် လုချွမ်းသည် ဤပတ်ဝန်းကျင်၌ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို အမြဲမပြတ် စေလွှတ်ထားသဖြင့် လမ်းကြောင်းများကို ကောင်းစွာ ကျွမ်းကျင်နေပြီး ဖြစ်သည်။ လုချွမ်း၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် လျှပ်စီး ၂ သည် ထိုဇွန်ဘီကြီးရှိရာသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားတော့သည်။

လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခံနေရသဖြင့် ကြောက်လန့်တကြား မျက်နှာဖြူလျော်နေသော လူသားစွမ်းအားရှင်ကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း ခေါင်းခါမိသွားသည်။ ဤလူမှာ တကယ့်ကို ကံဆိုးလှပေစွ။

အနားသို့ ချဉ်းကပ်မိသောအခါ လုချွမ်းသည် ထိုဇွန်ဘီကြီး၏ အဆမတန် ကြီးမားလှသော အရွယ်အစားကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ် မှင်သက်သွားရပြန်သည်။

ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင် အနားသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် ဒုတိယအဆင့်ရှိ တင့်ကားဇွန်ဘီကြီးသည် ကောင်းကင်သို့ မော့၍ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ အာရုံမှာ လျှပ်စီး ၂ ထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ ပို၍ တိတိကျကျ ပြောရလျှင် လျှပ်စီး ၂ ၏ ဦးခေါင်းအတွင်းရှိ အမြုတေက ၎င်းကို ဆွဲဆောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် မည်သည့်စကားမျှ မဆိုဘဲ ခန်းကျီကို စွန့်ခွာကာ လျှပ်စီး ၂ ရှိရာသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်တော့သည်။ လုချွမ်းကလည်း လျှပ်စီး ၂ ကို ထိန်းချုပ်၍ လှည့်ထွက်ပြေးစေလိုက်၏။ လုချွမ်းသည် လျှပ်စီး ၂ ၏ လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သော အရှိန်ကို အသုံးချကာ ထိုတင့်ကားဇွန်ဘီကြီးအား မိမိ၏ နောက်ကွယ်မှ တကောက်ကောက် လိုက်ပါလာအောင် ဖန်တီးထားလေသည်။

ခန်းကျီမှာမူ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီကြီး ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကျောပြင်တစ်ခုလုံးမှာလည်း အေးစက်သော ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေတော့သည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် လမ်းပိတ်မိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုဘီလူးကြီး၏ ထွားကြိုင်းလှသော လက်မောင်းကြီးများက သူ၏ဦးခေါင်းကို ရိုက်ခွဲတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ထိုဇွန်ဘီကြီးသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် အခြားတစ်ဖက်သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သေမင်းတံခါးဝမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ရသဖြင့် ခန်းကျီ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ လည်ချောင်းဝအထိ ရောက်လာသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

“တောက်... ဒီနေရာမှာ ဆက်နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူး ဘယ်နေရာကြည့်ကြည့် ဇွန်ဘီတွေချည်းပဲ”

“မဖြစ်တော့ဘူး... ငါ အမြန်ဆုံး ပြေးမှရမယ်။ ကျန်းဟိုင်မြို့မှာ ဆက်နေရင်တော့ ငါ့အသက် ပေးလိုက်ရမှာ သေချာတယ်”

ထိုသို့ဆိုကာ ခန်းကျီသည် မဆိုင်းမတွဘဲ အခြားတစ်ဖက်သို့ အားကုန် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

ဤဒုတိယအဆင့်ရှိ တင့်ကားဇွန်ဘီသည် တာဖန်းထက်ပင် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဒေါသကြီးလှသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ အတားအဆီးများမှာ ဤဇွန်ဘီကြီးအတွက်မူ စက္ကူကဲ့သို့ပင် အလွယ်တကူ ကျော်ဖြတ်နိုင်သော အရာများ ဖြစ်နေတော့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ စွန့်ပစ်ထားသော ကားများသည် ဘေးသို့ လွင့်စင်သွားခြင်း သို့မဟုတ် ပြားချပ်အောင် နင်းခြေခံလိုက်ရပြီး လမ်းဘေး ဓာတ်တိုင်များပင်လျှင် ဤဆင့်ကဲဇွန်ဘီကြီး၏ ဒဏ်ကြောင့် လဲပြိုကုန်ရသည်။

လုချွမ်းသည် လျှပ်စီး ၂ ကို ထိန်းချုပ်၍ ထွက်ပြေးစေရင်း နောက်သို့ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ဤဒုတိယအဆင့်ရှိ တင့်ကားဇွန်ဘီမှာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမိုထွားကြိုင်းလာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် ၎င်း၏ အဆမတန် ထူထဲလှသော လက်မောင်းကြီးများသည် သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး ခံစစ်စွမ်းရည်မှာတာဖန်းထက် များစွာ ပိုမိုသာလွန်နေသည်မှာ သိသာလှသည်။

နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်တွင်မူ ကျောက်လင်းနှင့် ခေတ္တမျှ စကားပြောဆိုပြီးနောက် ကျိရုရွှယ်သည် သတ္တမထပ်သို့ ပြန်တက်လာခဲ့သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း

အပြင်ဘက်မှ မြေဟည်းသံကြီးများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျိရုရွှယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး ဝရံတာသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကြည့်ရှုလိုက်၏။ သူမသည် ကြီးမားလှသော ဒုတိယအဆင့် တင့်ကားဇွန်ဘီကြီးက ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ပထမအဆင့် လျှပ်စီးဇွန်ဘီနောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရင်း နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်၏ အဝင်ဝသို့ ဆိုက်ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လက်နှစ်ဖက်တွင် တူကြီးများ ကိုင်ဆောင်ထားသောတာဖန်းသည်လည်း အဝင်ဝတွင် အသင့်စောင့်ကြိုကာ တိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေလေသည်။ ဖခင်ဖြစ်သူသည် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကို ထိန်းချုပ်၍ ဤဒုတိယအဆင့် တင့်ကားကို တိုက်ခိုက်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ကျိရုရွှယ် ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

“ဒါက ဒုတိယအဆင့် တင့်ကားဇွန်ဘီပဲ။ ဖေဖေက ပထမအဆင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ သုံးကောင်တည်းနဲ့ တကယ်ပဲ တားဆီးနိုင်ပါ့မလား”

သူမသည် ဖခင်ဖြစ်သူအတွက် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အဝင်ဝတံခါးကြီးဆီသို့ တိတ်တဆိတ် နောက်ယောင်ခံ လိုက်သွားခဲ့သည်။

ဝူး... ဝူး...

တင့်ကားဇွန်ဘီကြီးသည် နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်အတွင်း၌ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ အများအပြား ရှိနေသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် ဗီဇအရ စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။ လုချွမ်းသည်လည်း တံခါးဝတွင် ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်ပြီး ထိုဇွန်ဘီ၏ ကြီးမားပုံကို မြင်ကာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားမိသော်လည်း တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို အားကုန်ထုတ်လွှတ်၍ ၎င်းအား အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်လိုက်လေသည်။

ဂါးးးးးး

တင့်ကားဇွန်ဘီကြီးသည် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံများကို ဆက်တိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ကိုယ်ထည်ကြီးမှာလည်း မရပ်မနား တုန်ခါနေတော့သည်။ သို့သော် ခဏအကြာမှာပင် ထိုဆင့်ကဲဇွန်ဘီကြီးသည် ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားပြီး ၎င်းနေရာတွင်ပင် အေးဆေးစွာ ရပ်တန့်သွားလေတော့သည်။

အမှောင်ရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ကျိရုရွှယ်မှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း မှင်သက်အံ့ဩသွားရသည်။

“သူ... သူက ဒီအတိုင်းလေးပဲ ယဉ်ပါးအောင် လုပ်လိုက်တာလား”

သူမ၏ ဖခင်မှာ သူမ ထင်ထားသည်ထက်ပင် ပိုမို အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။ အမှန်တကယ်

ပင် ဇွန်ဘီဘုရင်ဟူသော ဘွဲ့ထူးနှင့် ထိုက်တန်၏...