အခန်း (၉၄)

အခန်း။ ၉၄

ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ပါးသည် သာမန်ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများအပေါ်တွင် လုံးဝဥဿုံ လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ကို ကျိရုရွှယ် သိရှိထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ဤဖြစ်စဉ်ကို သူမ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားမိသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လုချွမ်းသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသော ဒုတိယအဆင့် တင့်ကားဇွန်ဘီကြီးကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်ပီတိဖြစ်လွန်းသဖြင့် ပြုံးမိတော့သည်။ ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီတစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ပထမအဆင့် ဇွန်ဘီများနှင့် လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်လောက်အောင် ကွာခြားလှပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ပထဝီဝင်အနေအထားကို အသုံးမချဘဲ လျှပ်စီး ၂ ကို ကိုယ်တိုင် အားကုန်မမောင်းနှင်ခဲ့ပါက လျှပ်စီး၂ မှာ ဤ တင့်ကားဇွန်ဘီကြီး၏ လက်သီးတစ်ချက်ကိုပင် ခံနိုင်ရည်ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ အလိုချင်ဆုံးဖြစ်နေသည့် ဒုတိယအဆင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်ရပြီဖြစ်ရာ လုချွမ်းသည် အရုပ်အသစ်ရသော ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ဤဘီလူးကြီး၏ စွမ်းရည်များကို စတင်စမ်းသပ်တော့သည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း

ဒုတိယအဆင့် တင့်ကားဇွန်ဘီကြီး လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်း ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ကိုယ်ထည်ကြောင့် မြေပြင်မှာ တုန်ခါနေတော့သည်။ လုချွမ်းသည် ထိုဇွန်ဘီကြီးအား လမ်းဘေးသို့ ချဉ်းကပ်စေပြီး အနီးရှိ ကားတစ်စီးကို လက်သီးဖြင့် အားကုန်ထိုးခိုင်းလိုက်သည်။

ဂျိမ်း…

လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ကားမှန်များမှာ အစစအရာရာ ကြေမွသွားပြီး ကားကိုယ်ထည်မှာလည်း ချိုင့်ဝင်သွားတော့သည်။ ဤမျှကြီးမားသော ခွန်အားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုချွမ်းပင် မျက်တောင်တခတ်ခတ် ဖြစ်သွားရပြီး မျက်ဝန်းများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် ပြည့်လျှံနေတော့သည်။

ထို့နောက် သူသည် တင့်ကားဇွန်ဘီကြီး၏ အစွမ်းထက်သော လက်မောင်းများကို အသုံးပြု၍ ထိုကြေမွနေသော ကားကြီးအား မကာ မီတာ တစ်ရာကျော်အကွာသို့ လှမ်းပစ်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသံမှာ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားကြီးမှာ လုချွမ်းကိုပင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ တန်ချိန်ပေါင်းများစွာ လေးလံသော ကားတစ်စီးမှာ ဒုတိယအဆင့် တင့်ကားဇွန်ဘီ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကစားစရာ အရုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

လုချွမ်းသည် ဒုတိယအဆင့် တင့်ကားဇွန်ဘီကြီးအား ရပ်ကွက်အဝင်ဝသို့ မောင်းနှင်ခေါ်ဆောင်လာပြီးတာဖန်း၏ ဘေးတွင် ယှဉ်ရပ်စေကာ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ရာ အရွယ်အစားမှာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကြီးမားနေသည်ကို တွေ့ရ၏။

တာဖန်းသည် ပင်ကိုယ်ကပင် တင့်ကားဇွန်ဘီအမျိုးအစားဖြစ်၍ အရပ်အမြင့် နှစ်မီတာခန့်ရှိပြီး ကိုယ်ထည်မှာ အလွန်တရာ ထွားကြိုင်းလှသူ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ လက်မောင်းတစ်ခုမှာပင် အခြားဇွန်ဘီများ၏ ပေါင်လုံးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုထူထဲလှသည်။ သို့သော် ယခု ဒုတိယအဆင့် တင့်ကားဇွန်ဘီကြီးမှာမူ အရပ်အမြင့်တင် သုံးမီတာခန့် ရှိနေပေပြီ။

၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ကိုယ်ထည်မှာ ကားအသေးစားတစ်စီးကဲ့သို့ပင် ခိုင်ခံ့တောင့်တင်းလှရာတာဖန်းနှစ်ကောင်ကို ဆင့်ထားလျှင်ပင် ဤဒုတိယအဆင့်ဇွန်ဘီကြီး၏ အရွယ်အစားကို မီရန် ခဲယဉ်းလိမ့်မည်ဟု လုချွမ်း ခန့်မှန်းမိသည်။ လုချွမ်းသည် ထိုဇွန်ဘီကြီးအနားသို့ တမင်ချဉ်းကပ်သွားပြီး ၎င်း၏ကိုယ်ထည်ကို လက်သီးဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ် ထိုးကြည့်လိုက်၏။

ထိုအခါ သံချောင်းကို ရိုက်ခတ်လိုက်သကဲ့သို့ အသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ခံစစ်စွမ်းရည်ကြောင့် လုချွမ်း၏ လက်သီးမှာပင် နာကျင်သွားရသည်။

“ဒုတိယအဆင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီဆိုတာ တကယ်ကို မနောက်ပြောင်နိုင်တဲ့ အစွမ်းပဲ”

ဤအင်အားကြီးမားလှသော ဒုတိယအဆင့် တင့်ကားဇွန်ဘီကို ရရှိလိုက်ခြင်းကြောင့် လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးအဖွဲ့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လုချွမ်းသည် ထိုဇွန်ဘီကြီး၏ ကိုယ်ထည်ကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်ရင်း “မင်းက ဒုတိယမြောက် လူကောင်ကြီး ဖြစ်တာကြောင့် ဒီနေ့ကစပြီး အာဖန်းလို့ပဲ ခေါ်တော့မယ်” ဟု အမည်ပေးလိုက်လေသည်။

လုချွမ်းသည်တာဖန်းနှင့် အာဖန်းတို့အား ဘေးချင်းယှဉ်ရပ်စေကာ ကြည့်ရင်း အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေတော့သည်။

“ကောင်းတာပေါ့... အခုဆိုရင်တာဖန်းမှာ ညီအစ်ကိုတစ်ယောက် ရသွားပြီ။”

အာဖန်းရောက်ရှိလာခြင်းကြောင့် ကင်းစောင့်ရမည့် တာဝန်ကြီးမှာတာဖန်း၏ ပုခုံးပေါ်မှ လျော့ကျသွားခဲ့သည်။ အာဖန်းသည် နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်၏ ဂိတ်ဝတွင် ရပ်နေလိုက်ရာ ၎င်း၏ ဧရာမကိုယ်ထည်ကြီးမှာ အဝင်ဝ၏ တစ်ဝက်ခန့်ကိုပင် ပိတ်ဆို့ထားတော့သည်။ ၎င်း၏ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းမှာ တူကြီးများကို ကိုင်ဆောင်ထားသောတာဖန်းထက်ပင် များစွာ ပိုမိုကြီးမားလှပေသည်။

အမှောင်ရိပ်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ကျိရုရွှယ်မှာမူ သူမ၏ဖခင် ဘေးကင်းရုံတင်မကဘဲ အစွမ်းထက်သော ဒုတိယအဆင့်ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ကိုပါ ထပ်မံရရှိသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်နေမိသည်။

“ဒီလောက်အစွမ်းထက်တဲ့ ဒုတိယအဆင့် တင့်ကားဇွန်ဘီကြီး ရှိနေပြီဆိုတော့ ဖေဖေ့အတွက် လောလောဆယ် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုပိုင်းမှာ စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ဘူးပေါ့”

လူမိသွားမည်စိုးသဖြင့် ကျိရုရွှယ်သည် လုချွမ်း အိမ်မပြန်မီမှာပင် အမှတ် ၅ အဆောက်အအုံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လာခဲ့ပြီး ဘာမျှမဖြစ်ခဲ့သည့်အလား ဟန်ဆောင်နေလိုက်တော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ခန်းကျီသည် လူသူမနီးသော လမ်းကြားလေးတစ်ခုထဲတွင် မှီရပ်ရင်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေရသည်။ စောစောက သူရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် ဧရာမဆင့်ကဲဇွန်ဘီကြီးအကြောင်းကို ပြန်တွေးမိတိုင်း ရင်ထဲတွင် တဒိန်းဒိန်း ခုန်နေဆဲပင်။

“တောက်... ဒီလောကကြီးက တကယ်ကို နေချင်စရာ မကောင်းတော့ဘူး”

သူသည် အိတ်ကပ်ထဲမှ စောစောက ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသည့် ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများစခန်း၏ လက်ကမ်းစာစောင်ကို ထုတ်ယူကာ ဖတ်ရှုလိုက်ရင်း သူ၏မျက်ဝန်းများတွင် ပြတ်သားသော အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းလာသည်။

“ဒီမြို့ထဲက ဇွန်ဘီတွေက ဒီလောက်အထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေမှန်းသာ သိခဲ့ရင် ငါ ဒီမှာ ဆက်နေမှာ မဟုတ်ဘူး”

ထွီး……

ခန်းကျီသည် သွေးစများပါသော တံတွေးကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် ခက်ထန်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။ ဒုတိယအဆင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရစဉ်က သူ၏ လက်ပါးစေတပည့်အားလုံးမှာ ရိုက်သတ်ခံလိုက်ရပြီး ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပျက်ပြီးနောက်ပိုင်း သူ၏ ကာမဂုဏ်အာရုံအတွက် ဖမ်းဆီးထားခဲ့သည့် မိန်းမအနည်းငယ်မှာလည်း ဇွန်ဘီများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

ယခုအခါ ခန်းကျီသည် နောက်တစ်ကြိမ် တစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်သွားရပြန်ပြီ။

သူသည် လက်ကမ်းစာစောင်တွင် ပါရှိသော မြေပုံကို ဖြန့်ကြည့်ကာ ထွက်ပြေးရမည့် လမ်းကြောင်းကို အသေအချာ စတင်စီစဉ်တော့သည်။ သူ ယခုရောက်ရှိနေသော နေရာမှာ ရိက္ခာများ ပြတ်လပ်နေသည့်အပြင် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများနှင့်လည်း မကြာခဏ ထိပ်တိုက်တိုးနေရသည့် နေရာဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ဆက်လက်ပုန်းအောင်းနေရန်မှာ ရူးသွပ်ရာရောက်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူ၏လက်ထဲမှ မြို့ပြမြေပုံကို ကြည့်ရင်း ခန်းကျီ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။ သူသည် ကျန်းဟိုင်မြို့သို့ အလုပ်လာလုပ်သည်မှာ မကြာသေးသဖြင့် မြို့၏ လမ်းကြောင်းများကို ကောင်းစွာ မသိရှိပေ။ မြေပုံတစ်ခုတည်းဖြင့် ခရီးနှင်ရန်မှာ သူ့အတွက် အတော်ပင် ခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်။

ခန်းကျီသည် လမ်းညွှန်အမှတ်အသားအချို့ကို အခြေခံ၍ အရပ်မျက်နှာကို အကြမ်းဖျင်း သတ်မှတ်ပြီးနောက် လမ်းဘေးမှ သံမဏိချောင်းတစ်ချောင်းကို ကောက်ကိုင်ကာ ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများစခန်းရှိရာသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ရှူး... ရှူး...

ဧရာမခွန်အားပိုင်ရှင် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် ခန်းကျီ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ဒုတိယအဆင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီကို မယှဉ်နိုင်သော်လည်း လမ်းဘေးတွင် လွင့်ပါးနေသော သာမန်ဇွန်ဘီများကိုမူ အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။ လက်မဝက်ခန့်အထူရှိသော သံချောင်းမှာ သူ၏လက်ထဲတွင် နတ်ဘုရားလက်နက်ကဲ့သို့ပင် ထိရောက်လှသည်။ သူ တစ်ချက်ရိုက်လိုက်တိုင်း သာမန်ဇွန်ဘီတစ်ကောင်၏ ဦးခေါင်းမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားရသည်။

ဦးခေါင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ခန်းကျီ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ ဒုတိယအဆင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများ၏ မနားတမ်း လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံခဲ့ရပြီးနောက် သူတစ်ချိန်က နှစ်သက်ခဲ့ဖူးသော ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်းမှ စည်းစိမ်များအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားရခြင်းက ခန်းကျီ၏ စိတ်ဓာတ်ကို များစွာ ထိခိုက်စေခဲ့ပုံရသည်။

သူ့လက်ထဲတွင် ဇွန်ဘီများ အတုံးအရုံးလဲကျနေသည်ကို မြင်သောအခါ ခန်းကျီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် သူသည် မူလရည်မှန်းချက်ကိုပင် မေ့လျော့သွားဟန်ဖြင့် ရှေ့ရှိ ဇွန်ဘီအုပ်စုထဲသို့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း

ခန်းကျီ အင်အားသုံးလိုက်သည်နှင့် ဇွန်ဘီများ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် လဲကျကုန်သည်။ သို့သော် ထိုပျော်ရွှင်မှုမှာ ခဏတာသာ ဖြစ်သည်။ ခန်းကျီ၏ သောင်းကျန်းမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဆူညံသံများက ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ နှစ်ကောင်ကို ဆွဲဆောင်လိုက်လေပြီ။

တင့်ကားဇွန်ဘီတစ်ကောင်နှင့် လျှင်မြန်ဖြတ်လတ်သောဇွန်ဘီတစ်ကောင်တို့သည် အားတက်သရော တိုက်ခိုက်နေသော ခန်းကျီကို မြင်သည်နှင့် တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာကြသည်။ ခန်းကျီမှာ စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ရန်သူနှစ်ဦးကို တစ်ပြိုင်နက် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ အားနည်းချက်များ ပေါ်လာတော့သည်။ တိုက်ပွဲ အနည်းငယ်အကြာမှာပင် လျှင်မြန်ဖြတ်လတ်သောဇွန်ဘီ၏ လက်သည်းချက်က သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ပြင်းထန်စွာ ခြစ်မိသွားသည်။

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ခန်းကျီ သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူသည် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံနေရပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

“ဟေး... ဒီဘက်ကို ပြေးခဲ့”

ထိုစဉ် ခန်းကျီသည် တစ်စုံတစ်ဦး၏ အော်ဟစ်ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရပြီး အခြားလမ်းထောင့်တစ်ခုတွင် လူလေးဦး ရပ်နေကာ သူ့ကို လက်ယပ်ခေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ခန်းကျီသည် ဘာမျှမစဉ်းစားတော့ဘဲ ထိုလေးဦးရှိရာသို့ အားကုန်ပြေးသွားရာ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီနှစ်ကောင်ကလည်း နောက်မှ ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ထိုလူလေးဦးလုံးမှာ စွမ်းအားရှင်များ ဖြစ်နေကြပြီး သူတို့၏ စနစ်တကျ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီနှစ်ကောင်မှာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် အသတ်ခံလိုက်ရတော့သည်။ ထို့နောက် ထိုလူလေးဦးသည် ခန်းကျီအနားသို့ ချဉ်းကပ်လာကာ သူ့ကို အကဲခတ်ကြည့်ကြသည်။

“ညီလေး... စောစောက ဇွန်ဘီတွေကို သတ်တာ တော်တော်လက်ဖြောင့်တာပဲ။ မင်းလည်း စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်လား”