အခန်း (၉၆)

အခန်း။ ၉၆

ရှေ့မှ လူလေးဦး၏ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်သော အဝတ်အစားများနှင့် ကောင်းမွန်လှသော လက်နက်ကိရိယာများကို ကြည့်ပြီးနောက် ခန်းကျီသည် သူတောင်းစားတစ်ဦးကဲ့သို့ စုတ်ပြတ်သတ်နေသည့် သူ၏ အဝတ်အစားများကို ငုံ့ကြည့်မိသည်။ ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီများ၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို အဆက်မပြတ် ရှောင်တိမ်းခဲ့ရသဖြင့် သူ၏ပုံစံမှာ ပို၍ပင် နွမ်းဖတ်နေတော့သည်။

နှစ်ဖက်စလုံးမှာ စွမ်းအားရှင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့ကြားရှိ ကွာဟချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှကြောင်း သိသာနေသည်။ ဤအချက်ကပင် ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများစခန်းသို့ သွားရန် ခန်းကျီ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပိုမို ခိုင်မာစေခဲ့သည်။

ဤလူလေးဦးပါဝင်သော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲရေးအဖွဲ့က ခန်းကျီကို ကယ်တင်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း သူသည် စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်းတွင် စွမ်းအားရှင်အဖြစ် နိုးထလာသူများသည် ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများစခန်း၌ အလွန်မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းကို ရရှိကြသည်။

သို့သော် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများနှင့် ဗီဇပြောင်းလဲထားသော သားရဲများ၏ စွမ်းအားမှာလည်း အလားတူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှရာ စွမ်းအားရှင်များသည်လည်း အနှိုင်းမဲ့ အစွမ်းထက်နေသူများ မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့သည် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲဆေးများကို အဆက်မပြတ် သောက်သုံးခြင်းဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်နိုင်ကြပြီး အဖွဲ့အတွင်းသို့ စွမ်းအားရှင်သစ်များ စည်းရုံးသွင်းယူခြင်းက သေဆုံးနိုင်ခြေကို များစွာ လျှော့ချပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ခန်းကျီသည် စနစ်တကျ လေ့ကျင့်ထားခြင်းမရှိဘဲ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော်လည်း သူသည် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးတွင် ကျွမ်းကျင်သော စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ငြင်းပယ်၍မရပေ။ စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် ခန်းကျီ၏ ဒဏ်ရာပြန်လည်ကောင်းမွန်နှုန်းမှာ သာမန်လူများထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်သည်။ ရိုးရှင်းသော ပတ်တီးစည်းမှု ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူသည် ထရပ်ကာ ရှေ့မှ လူလေးဦးကို ကြည့်လိုက်၏။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရောက်ရှိလာခြင်းက သာမန်လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည့် သူ့အား စွမ်းအား၏ အရသာကို ခံစားခွင့်ပေးခဲ့သည်။ လက်ပါးစေများကို စိတ်တိုင်းကျ မောင်းနှင်နိုင်ခြင်းနှင့် အမျိုးသမီးများဖြင့် သူ၏ ကာမဂုဏ်ကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ခြင်းတို့မှာ ယခင်က သူ အိပ်မက်ပင် မမက်ဖူးသော ဘဝမျိုးဖြစ်သည်။ သို့သော် ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီများ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းက သူ၏ ထိုကာလတို အပျော်အပါးဘဝကို အစအနမကျန် ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့လေပြီ။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ငါ့မှာ ကျန်းဟိုင်မြို့ထဲမှာ ဘာတွယ်တာစရာမှ မကျန်တော့ဘူး။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့နဲ့အတူ ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများစခန်းကို လိုက်ခဲ့မယ်”

အမှတ် ၅ အဆောက်အအုံအတွင်း၌မူ...

ကျောက်လင်းအား ပေါင်မုန့်ခွံကျွေးပြီးနောက် ကျိရုရွှယ်သည် စဉ်းစားပေးတတ်စွာဖြင့် ပိုက်တစ်ခုကို ရှာဖွေပေးကာ ကျောက်လင်းအား သောက်ရေသန့် တိုက်လိုက်လေသည်။ သူမ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် တောင်ပုံရာပုံ စုပုံနေသည့် ရိက္ခာများကို ကြည့်ရင်း ကျောက်လင်း တစ်ချက် ပြုံးမိသွားသည်။

“ကမ္ဘာပျက်ပြီးနောက်ပိုင်း ငါ့ရဲ့ အသက်သာဆုံးနေ့ရက်တွေကို ဒီ ဇွန်ဘီဘုရင်ရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ကုန်ဆုံးရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ...”

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်အတွင်း မကြာခဏ ထိတွေ့ဆက်ဆံခဲ့ရသဖြင့် အသက်အရွယ်ကွာခြားလှသော ဤမိန်းကလေးနှစ်ဦးမှာ စကားများစွာ ပြောဖြစ်ခဲ့ကြပြီး ပိုမိုရင်းနှီးလာခဲ့ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျိရုရွှယ်၏ ပြင်ပရုပ်သွင်မှာ လမ်းလျှောက်တတ်စ ကလေးငယ်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် ထိုမျှ ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော ကလေးငယ်အပေါ် ကျောက်လင်းအနေဖြင့် လုံးဝ သတိမထားမိဘဲ စိတ်ချလက်ချ ရှိနေမိခြင်းဖြစ်သည်။

“ဘာ... ဘာပြောလိုက်တယ်”

“ညီမလေးက တစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး ဟုတ်လား”

ကျောက်လင်း အံ့ဩလွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်မိသွားသည်။

ကျိရုရွှယ်၏ အသက်အစစ်အမှန်ကို သိလိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်းမှာ သူမ၏ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဘယ်အိမ်က ကလေးကများ အသက်တစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘဲ အပေါ်ထပ်အောက်ထပ် ပြေးလွှားနိုင်ပြီး လူတွေနဲ့ ပုံမှန်အတိုင်း စကားပြောဆို ဆက်သွယ်နိုင်မှာလဲ ဤအရာမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ကျောက်လင်းသည် ကျိရုရွှယ်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် သနားစရာကောင်းလှသည့် အရိပ်အယောင်များနှင့် စိတ်မကောင်းဖြစ်မှုများ ယှက်သန်းလာသည်။

“ဒီလောက် ကြင်နာပြီး ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်မလေးအတွက် တကယ်ကို နှမြောစရာပါပဲ။ ဒီလောက် ထက်မြက်တဲ့သူလေးကို သူ့မိဘတွေက တန်ဖိုးထားပြီး ဂရုစိုက်သင့်တာ...”

“ဒါပေမဲ့ သူမလေးဟာ မျှော်လင့်ချက်ဆိုတာ ရှာမတွေ့နိုင်တဲ့ ဒီလိုမျိုး ရက်စက်တဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးထဲမှာ မွေးဖွားလာခဲ့ရတယ်”

“ပြီးတော့ သွေးဆာနေတဲ့ ဒီဇွန်ဘီတွေကြားထဲမှာ နေထိုင်နေရတယ်ဆိုတာ... ဒါ ဘယ်လိုမျိုး ငရဲဘဝကြီးလဲ...”

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျောက်လင်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ဝင်းလက်လာသည်။ အကယ်၍ သူမသာ အသက်ရှင်လျက် အပြင်ထွက်ခွင့်ရခဲ့မည်ဆိုပါက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချီချီလေးကို သူမနှင့်အတူ တစ်ပါတည်း ခေါ်ဆောင်သွားမည်။ ချီချီလေးသည် လူသားတစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် လူ့အသိုင်းအဝိုင်းတွင်သာ နေထိုင်သင့်သည်။ ဤကဲ့သို့သော သွေးဆာနေသည့် ဇွန်ဘီကောင်များနှင့်အတူ အန္တရာယ်ကြားတွင် ချီချီလေးကို ဆက်လက်ရှင်သန်ခွင့် မပေးနိုင်ဟု ကျောက်လင်း တွေးလိုက်မိသည်။

ကျိရုရွှယ်သည် ကျောက်လင်းကို မော့ကြည့်ကာ အပြစ်ကင်းစင်သော အပြုံးလေးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“အန်တီ ကျောက်လင်း... အကယ်၍ အန်တီသာ အပြင်ကို ထွက်ခွင့်ရခဲ့ရင် ဘာလုပ်ချင်လဲဟင်”

ကျိရုရွှယ်ထံမှ ထိုမေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကျောက်လင်း ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားသော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ခိုင်မာသော ယုံကြည်ချက်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

“မမလို့ ခေါ်စမ်းပါ”

“ညီမလေး... မမက ရဲအရာရှိတစ်ယောက်ပဲ။ ဒီလိုကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးထဲမှာ မမရဲ့ စွမ်းရည်ကို အသုံးချပြီး ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူတွေကို ကာကွယ်ရမယ် သာမန်လူတွေကို ဇွန်ဘီတွေရဲ့ ရန်ကနေ ကာကွယ်ပေးရမယ်”

ကျောက်လင်းက သူမ၏ တာဝန်ဝတ္တရားကို အလေးအနက်ထားကာ ပြောကြားလိုက်သည်။

၎င်းကို ကြားသောအခါ ကျိရုရွှယ် စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ပြုံးမိသွားသည်။

“ဒီအမျိုးသမီးဟာ တကယ့်ကို အပြစ်ကင်းစင်လွန်းလို့ အကြိမ်ကြိမ် အလိမ်ခံနေရတာ ဖြစ်မယ်”

“ရှင်သန်ဖို့အတွက် အရာရာကို စွန့်လွှတ်နေကြတဲ့ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာတောင် သူက တခြားသူတွေအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အနစ်နာခံဖို့ စဉ်းစားနေတုန်းပဲလား...”

ထို့နောက် ကျိရုရွှယ်သည် သာမန်ကာလျှံကာ ပုံစံဖြင့် ထပ်မေးလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့... အဲဒီလူတွေက ကာကွယ်ပေးဖို့ မထိုက်တန်တဲ့သူတွေ ဖြစ်နေရင်ရော”

ထိုစကားကြောင့် ကျောက်လင်း ဆွံ့အသွားရသည်။ သူမ ရဲစခန်းမှာ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် မြင်ကွင်းများကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာသည်။ သူမသည် အပြင်ဘက်တွင် အသက်စွန့်ပြီး ရိက္ခာရှာဖွေပေးခဲ့သော်လည်း ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများမှာ ကျေးဇူးတင်ရမည့်အစား ရိက္ခာများ နည်းပါးလာသည့်အတွက် သူမကိုသာ အပြစ်တင်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

မူလက ရဲစခန်းတွင် အရာရှိများစွာ ရှိခဲ့သော်လည်း ကယ်ဆယ်ရေးနှင့် ရှာဖွေရေးလုပ်ငန်းများ ဆက်တိုက်လုပ်ဆောင်ရင်း သူတို့၏အရေအတွက်မှာ တဖြည်းဖြည်း နည်းပါးလာခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများသည် ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများထံမှ ကျေးဇူးတင်စကား တစ်ခွန်းပင် မရရှိခဲ့ပေ။ ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများအတွက်မူ သူမ၏အသက်မှာပင် အရေးမပါသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ကျိရုရွှယ်၏ စကားများက ကျောက်လင်း၏ နာကျင်စရာ မှတ်ဉာဏ်များကို နှိုးဖော်လိုက်သဖြင့် သူမ တိတ်ဆိတ်သွားရသည်။ သို့သော် ကျောက်လင်းသည် သူမ၏အင်္ကျီပေါ်ရှိ ရဲတံဆိပ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ရဲတပ်ဖွဲ့သို့ စတင်ဝင်ရောက်စဉ်က ရွတ်ဆိုခဲ့သော သစ္စာအဓိဋ္ဌာန်ကို ပြန်လည်သတိရမိသောအခါ သူမ၏စိတ်ဓာတ်မှာ ပြန်လည်ခိုင်မာလာပြန်သည်။

“မမက ရဲအရာရှိတစ်ယောက်ပဲ။ ဒါကြောင့် သာမန်လူတွေရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ကာကွယ်ပေးရမယ် သူတို့ဆီကို အန္တရာယ်တွေ မရောက်အောင် တားဆီးပေးရမယ်”

ကျောက်လင်း ဤမျှအထိ ခိုင်မာနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိရုရွှယ် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

“တကယ့်ကိုပဲ... ဒီ ကိုးကြိမ်သေ နတ်ဆိုးရဲမေက ကမ္ဘာပျက်ကပ် အစောပိုင်းကာလမှာတော့ အပြစ်ကင်းစင်လွန်းနေသေးတာပဲ...”

ထို့နောက် ကျိရုရွှယ်သည် အပြစ်ကင်းစင်ပြီး ချစ်စဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးလေးဖြင့် “မမကျောက်လင်း... ညီမလေးကလည်း သာမန်လူတစ်ယောက်ပါပဲ။ ညီမလေးကိုရော မမက ကာကွယ်ပေးမှာလားဟင်”

“တကယ်လို့ တစ်နေ့မှာ မမထင်သလို ကမ္ဘာကြီးက မလှပတော့ဘူးလို့ ခံစားရရင် တခြားသူတွေကို မကာကွယ်ချင်တော့ဘူးလို့ တွေးမိရင်တောင်... ညီမလေးကို ကာကွယ်ပေးဖို့တော့ မမ သတိရပေးပါနော်”

ချီချီလေး၏ ချစ်စဖွယ် အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်း ချက်ချင်းပင် ပြုံးရွှင်သွားပြီး “မပူပါနဲ့... မမ ကတိပေးပါတယ်။ အဲဒီလိုအချိန်မျိုး ရောက်လာခဲ့ရင် မမ ညီမလေးဆီကို အရောက်လာခဲ့မှာပါ” ဟု ကတိပြုလိုက်သည်။

ကျောက်လင်း၏ တောက်ပသော အပြုံးကို ကြည့်ရင်း ကျိရုရွှယ်သည် အလှအပနောက်ကွယ်မှ သူမ၏ အသိဉာဏ်နည်းပါးမှုကို သနားမိသွားသည်။

“ကမ္ဘာပျက်ကပ်ထဲက လူသားတွေရဲ့ ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်မှုကို တကယ်မြင်တွေ့ရပြီး မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းရဲ့ အရသာကို နားလည်သွားတဲ့အခါမှာလည်း မမ အခုလို ဆက်ပြီး ပြုံးနိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်...”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိရုရွှယ်သည် မျှော်လင့်ချက်အချို့လည်း ထားရှိနေမိသည်။ ယခင်ဘဝက ဧကရာဇ်အဆင့်အထိသာ ရောက်ရှိပြီး ရပ်တန့်သွားခဲ့သော ကိုးကြိမ်သေ နတ်ဆိုးရဲမေသည် ဤဘဝတွင် ကျင့်စဉ်များကို စောစီးစွာ စတင်လေ့ကျင့်ခွင့်ရမည်ဆိုပါက မည်မျှအထိ မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားလောက်မလဲ။

တစ်ဖက်တွင်မူ...

မကြာသေးမီက အဆက်မပြတ် မြှင့်တင်မှုများကြောင့် လုချွမ်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ယခုအခါ သာမန်ဇွန်ဘီရုပ်သေး ၁၀၀ ကျော်ကို တစ်ပြိုင်နက် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ အဆင့်တက်ရန်အတွက် အမြုတေများကို ဆက်တိုက် ရှာဖွေလိုသဖြင့် လုချွမ်းသည် လျှပ်စီး ၁ နှင့်အတူ ဇွန်ဘီရုပ်သေး ၂၀ ကျော်ကို စုစည်းကာ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများ၏ ခြေရာကို မနားတမ်း ရှာဖွေစေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် လုချွမ်း၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံရလိုက်သဖြင့် ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ကောင်၏ မြင်ကွင်းသို့ အမြန်ကူးပြောင်းကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူတို့ရှိရာနှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ လမ်းမတစ်ခုပေါ်တွင် အစွမ်းထက်လှသော ဒုတိယအဆင့် ဧရာမဇွန်ဘီကြီးတစ်ကောင် ရှိနေသည်။

သို့သော် ထိုဧရာမဇွန်ဘီကြီးမှာ ယခုအခါ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်း ခံထားရပြီး လူသားရှင်သန်ကျန်ရစ်သူ အချို့က ၎င်းအား အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။