အခန်း (၁၀၀)

အခန်း။ ၁၀၀

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်၏ သတ္တမထပ်၌ လုချွမ်း၏ နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်နေသည်။

“အာဖန်းက တစ်တန်ကျော်လေးတဲ့ ဒီသံမဏိတုတ်ကြီးကို ကိုင်ပြီး ဒီလောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို ထုတ်ပြနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ်မထင်ထားမိဘူး”

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီအမြုတေတစ်ခုကို အလွယ်တကူ ရရှိခဲ့သည့်အတွက် လုချွမ်းမှာ သဘောကျကာ ပြုံးမဆုံး ဖြစ်နေတော့သည်။ မည်သည့် မတော်တဆမှုမျိုးမှ မဖြစ်စေရန်အတွက် လုချွမ်းသည် အမြုတေကို ရယူပြီးသည်နှင့် အာဖန်းကို နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်သို့ အမြန်ဆုံး ပြန်လာရန် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသွားသောအခါ လုချွမ်း၏ စိတ်အာရုံမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လုချွမ်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် ကျိရုရွှယ်သည် ကွန်ပျူတာရှေ့၌ တစ်ခုခုကို အာရုံစိုက်ကာ ရေးမှတ်တွက်ချက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လုချွမ်း၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။ သူ၏သမီးလေးမှာ ထက်မြက်ရုံသာမက ရှားရှားပါးပါး ဇွဲလုံ့လရှိကာ ပညာလိုလားသည့် စိတ်ထားမျိုးကိုပါ ပိုင်ဆိုင်ထားသည် မဟုတ်ပါလား။ ထို့နောက် လုချွမ်းသည် ကျိရုရွှယ်၏ ဘေးသို့ လျှောက်သွားကာ စက္ကူနှင့် ခဲတံကို ယူ၍ “ချီချီလေး... ဖေဖေ ခဏ အပြင်သွားဦးမယ်။ အိမ်မှာပဲ လိမ်လိမ်မာမာ နေခဲ့နော် ဘယ်မှ လျှောက်မသွားနဲ့ဦး” ဟု ရေးသားလိုက်သည်။

လုချွမ်းက ထိုစာတိုကို ကျိရုရွှယ်အား ကမ်းပေးလိုက်ရာ သူမက လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းအမြန်ညိတ်ပြလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ ဖေဖေ... သမီး အိမ်မှာပဲ ကောင်းကောင်း နေပါ့မယ်”

ကလေးမလေး၏ ချစ်စဖွယ်အပြုံးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လုချွမ်းက လက်လှမ်း၍ သူမ၏ ပါးပြင်အိအိလေးကို အသာအယာ ဆွဲညှစ်လိုက်မိသည်။ ကလေးမလေး၏ အသားအရေမှာ အလွန်ပင် ဖြူစင်ဝင်းပနေပြီး အခွံနွှာထားသော ကြက်ဥတစ်လုံးကဲ့သို့ပင် ချောမွေ့လှသည်။

ချီချီလေးကို မှာတမ်းခြွေပြီးနောက် လုချွမ်းသည် အောက်ထပ်သို့ အမြန်ဆုံး ဆင်းလာခဲ့တော့သည်။

ဖခင်ဖြစ်သူသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြောင်း ကျိရုရွှယ် ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနေသည်။ လုချွမ်း၏ လှေကားမှ ဆင်းသွားသော ခြေလှမ်းများမှာ ပုံမှန်နှင့်မတူဘဲ မြန်ဆန်နေသော်လည်း ထိုလှုပ်ရှားမှုများထဲတွင် ပေါ့ပါးသွက်လက်သည့် ပျော်ရွှင်မှုများ အထင်အရှား ပါဝင်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လုချွမ်း အောက်ထပ်သို့ ရောက်ရှိချိန်မှာပင် သံမဏိတုံးကြီးကို ထမ်းထားသော အာဖန်းသည် နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်အတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လုချွမ်းသည် အာဖန်းထံမှ ဒုတိယအဆင့် အမြုတေကို အလွန်စိတ်ဝင်တစားဖြင့် ချက်ချင်း လှမ်းယူလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ယခင်က သူရရှိခဲ့ဖူးသည့် အမြုတေကဲ့သို့ပင်။ မူလက တစ်ခုလုံး သွေးရောင်လွှမ်းနေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ဒုတိယအဆင့် ဧရာမဇွန်ဘီ၏ အဆင့်မြင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုကြောင့် လိမ္မော်ရောင်သန်းသော အစက်အပြောက်ကြီးများစွာ ပေါ်ပေါက်နေသည်။ ထိုအမြုတေကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လုချွမ်း၏ စိတ်ထဲ၌ လောဘစိတ်တစ်ခု ဝင်းခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။ ထိုအမြုတေတွင် အဆုံးစမဲ့သော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

လုချွမ်းသည် မရှိသော တံတွေးကိုပင် မြိုချမိသွားပြီးနောက် အမြုတေကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ အမြန်ထည့်ကာ အမှတ် ၄ အဆောက်အအုံဆီသို့ ခပ်သွက်သွက် လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။ ဤကဲ့သို့သော ဒုတိယအဆင့် အမြုတေမျိုးကို သူ မစားသုံးခဲ့ရသည်မှာ အတော်ပင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ရှေ့မှ ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်အငွေ့အသက်များက လုချွမ်းကို အတိုင်းထက်အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစေသည်။

သို့သော် ထိုသို့ စိတ်လှုပ်ရှားနေစဉ်မှာပင် လုချွမ်းသည် လုံခြုံရေးအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများကို မမေ့လျော့ခဲ့ပေ။

အာဖန်းအား နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်၏ အဓိကအဝင်ဝကို ပုံမှန်အတိုင်း ဆက်လက်ပိတ်ဆို့ထားရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ တာဖန်းအား အမှတ် ၅ အဆောက်အအုံ၏ အောက်ထပ်အဝင်ဝတွင် ကင်းစောင့်ရန် သူ၏ မူလတာဝန်ဟောင်းသို့ ပြန်လည်စေလွှတ်ခဲ့သည်။လျှပ်စီး ၁ မှာကျောက်လင်းကို စောင့်ကြည့်ရန်နှင့် အမှတ် ၅ အဆောက်အအုံအတွင်း ဖြစ်ပျက်သမျှကို အကဲခတ်ရန် အခန်းအတွင်း၌ပင် ဆက်လက်ထားရှိသည်။

သေနတ်ကိုင် ဇွန်ဘီတပ်ဖွဲ့မှာ ပိုမိုဘေးကင်းစေရန်အတွက် သေနတ်ကိုင်ရုပ်သေးအဖွဲ့ကို ၃ ကောင်စီ အုပ်စုနှစ်စု ခွဲလိုက်ပြီး အမှတ် ၄ နှင့် အမှတ် ၅ အဆောက်အအုံများတွင် အသီးသီး နေရာချထားလိုက်သည်။

အခြားသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကိုလည်း အစောင့်အကြပ်များကဲ့သို့ အုပ်စုခွဲ၍ ရပ်ကွက်အတွင်း လှည့်ကင်းပတ်စေလိုက်သည်။

အာဖန်းက ရပ်ကွက်ဂိတ်ဝကို စောင့်ကြပ်နေပြီး တာဖန်းနှင့် လျှပ်စီး ၁ တို့က ချီချီလေးအနားမှာ အနီးကပ် ရှိနေပေးသဖြင့် လုချွမ်းအနေဖြင့် များစွာ စိတ်အေးသွားရသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အမြုတေကို စားသုံးပြီးနောက် သူသည် အချိန်အတန်ကြာ ထပ်မံ၍ သတိလစ် မေ့မြောသွားနိုင်ခြေ ရှိနေသည်။ မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်နိုးလာမည်ကို မည်သူမှ မသိနိုင်သဖြင့် ကြိုတင်၍ ခံစစ်ပြင်ဆင်ထားခြင်းမှာ စိတ်ချရဆုံးပင်။

သူ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးအတွက်မူ လျှပ်စီး ၂ကို အမြဲတမ်း အနားမှာ ရှိနေစေသည်။ လျှပ်စီး ၂ကို ခေါ်ဆောင်၍ လုချွမ်းသည် အမှတ် ၄ အဆောက်အအုံရှိ ယခင်က သူ အမြုတေစားသုံးခဲ့ဖူးသော အခန်းသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

သူ၏လက်ထဲရှိ ကျောက်မျက်ရတနာတစ်ခုကဲ့သို့ လှပလွန်းလှသော အမြုတေကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းသည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် မျိုချလိုက်လေသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ ဒုတိယအဆင့် ဧရာမဇွန်ဘီ၏ အမြုတေအတွင်းရှိ စွမ်းအင်ပမာဏမှာ သာမန်ဇွန်ဘီများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အဆမတန် သာလွန်လှသည်။ သို့သော် ယခင်က အတွေ့အကြုံရှိထားသဖြင့် လုချွမ်းမှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် များစွာ ပို၍ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။

ဧရာမ စွမ်းအင်လှိုင်းကြီးသည် လုချွမ်း၏ ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် အရိုးအဆစ်များအတွင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ကြွက်သားများကို တစ်ဆင့်ချင်းစီ ပြန်လည်ပြုပြင်ကာ အရိုးများကိုလည်း ပိုမိုခိုင်မာမာကျောလာစေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် တိုးတက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း လုချွမ်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရင်းနှီးနေသော ထိုခံစားချက်ကြီး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြန်သည်။ ပြင်းထန်လှသော စိတ်စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ဦးနှောက်အတွင်းသို့ တဟုန်ထိုး စီးဝင်လာရာ ထိုခဏ၌ လုချွမ်းသည် သူ၏ဦးခေါင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့မတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုစဉ် အမှတ် ၅ အဆောက်အအုံ၏ သတ္တမထပ်ရှိ အခန်းအတွင်း၌ ကျိရုရွှယ်သည် သူမဖခင်၏ အသံကို တစ်စေ့တစ်စောင်း ထပ်မံကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒီခံစားချက်ကြီး နောက်တစ်ခါ ပြန်ပေါ်လာပြန်ပြီ... ဒါဟာ လုံးဝ စိတ်ကူးယဉ်မှု မဟုတ်တာ သေချာတယ်”

ကျိရုရွှယ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သံသယများစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“ဒါဆို ဖေဖေက နောက်တစ်ဆင့်ကို ဆင့်ကဲပြောင်းလဲတော့မှာလား”

ပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် လုချွမ်းသည် များမကြာမီမှာပင် ထပ်မံ၍ သတိလစ်မေ့မြောသွားခဲ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ကြိုတင်သတိထားသည့်အနေဖြင့် အခန်းအတွင်း၌ နာရီတစ်လုံးကို ထားရှိခဲ့သည်။

မူးဝေခြင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လုချွမ်း၏ အသိစိတ်များ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူသည် လေးလံသော မျက်ခွံများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ နာရီအရ အချိန်အတော်ကြာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် မူးဝေထိုင်းမှိုင်းမှုများ လုံးဝမရှိတော့ဘဲ သူ၏စိတ်အာရုံမှာ ထူးခြားစွာ ကြည်လင်နေတော့သည်။

သူ၏ အာရုံခံစားနိုင်စွမ်းမှာ များစွာမြင့်တက်လာရုံသာမက အရေးကြီးဆုံးမှာ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြောင်းလဲသွားခြင်းပင်။ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် သန်မာလှသော ကြွက်သားအဖုအထစ်များနှင့် သူ၏ ရုပ်သွင်မှာ လူသားတစ်ဦးနှင့် ပိုမိုတူညီလာခြင်းက လုချွမ်းကို အလွန်ပင် စိတ်ကျေနပ်စေသည်။

အဆက်မပြတ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ လုချွမ်း၏ အသားအရေအရောင် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဆံပင်များ ယခင်က ကျဲနေသော သွားများနှင့် ချွန်ထက်သော လက်သည်းများသည် လူသားတစ်ဦး၏ အခြေအနေသို့ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် လုချွမ်းကို အံ့အားသင့်စေဆုံးအချက်မှာ အမြုတေကို စားသုံးပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်စွမ်းအင်၏ ပြောင်းလဲမှုပင်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် စွမ်းအင်တိုးမြင့်ရုံသာမက သူသည် တတိယအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း လုချွမ်း ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အရည်အသွေး နှစ်ခုစလုံးမှာ မူလအခြေခံထက် များစွာ ကျော်လွန်၍ ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား မြင့်တက်လာမှုကြောင့် လုချွမ်းသည် ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီများကို ပိုမိုများပြားစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်လာရုံသာမက တတိယအဆင့် ဇွန်ဘီများကိုပင် အောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိလာပြီဟု ခံစားနေရသည်။ ပထမအဆင့်နှင့် သာမန်ဇွန်ဘီများကိုမူ သူ၏အမိန့်တစ်ခုတည်းဖြင့် အလွယ်တကူ စေခိုင်းနိုင်သည်။

ယခုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြင့် လမ်းမများပေါ်ရှိ ဇွန်ဘီစစ်တပ်တစ်ခုလုံးကို ဦးဆောင်နိုင်ပြီဖြစ်ရာ ဇွန်ဘီဘုရင်ဆိုသော အမည်နှင့် အမှန်တကယ် ထိုက်တန်သွားပြီဖြစ်သည်။

အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံးမှာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ထိန်းချုပ်နိုင်သော အကွာအဝေးသည် မူလထက် ဆတိုးတက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဒုတိယအဆင့်တွင် ၁၀ ကီလိုမီတာ ဝန်းကျင်သာ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ကီလိုမီတာ ဆယ်ဂဏန်းအထိ ကျယ်ပြန့်သွားပြီဖြစ်သည်။

ဤအကွာအဝေးမှာ အတားအဆီးအားလုံးကို ကျော်ဖြတ်၍ စိတ်ဖြင့် တိုက်ရိုက်ထိန်းချုပ်နိုင်သော အချင်းဝက်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် လုချွမ်း၏ အသက်ရှူသံများပင် ပြင်းထန်လာရသည်။ တတိယအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် လုချွမ်း၏ အစွမ်းမှာ အရည်အသွေးပိုင်းဆိုင်ရာ လုံးဝဥဿုံ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ဤပြောင်းလဲမှုမှာ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များကိုပင် ကျော်လွန်နေတော့သည်။