အခန်း (၁၀၂)

အခန်း။ ၁၀၂

ကြံစည်ပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အကောင်အထည်ဖော်တော့သည်။

ဖခင်ဖြစ်သူ လေ့ကျင့်ရန်အတွက် အသင့်တော်ဆုံးသော ကျင့်စဉ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီဖြစ်၍ ကျိရုရွှယ်သည် အမှတ် ၇ အဆောက်အအုံသို့ ချက်ချင်းပြန်လာခဲ့သည်။ အခန်းထဲတွင် မှတ်စုစာအုပ်အသစ်တစ်အုပ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် သူမသည် စာအုပ်ပေါ်တွင် စာများရေးသားခြင်း ပုံများဆွဲခြင်းတို့ကို စတင်ပြုလုပ်တော့သည်။

သူမ၏ စိတ်အာရုံထဲတွင် သွေးဆိုးဓားသိုင်း၏ အဓိကကျသော အချက်အလက်များစွာ ဝင်းခနဲ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဤဓားသိုင်းမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းအပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်ထားပြီး တစ်ကြိမ် အသုံးပြုလိုက်သည်နှင့် အသုံးပြုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သွေးစွမ်းအင်များက လွှမ်းခြုံသွားစေကာ အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ ၎င်းသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အဆမတန် မြင့်တက်သွားစေမည်မှာ သေချာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိရုရွှယ်၏ စိတ်ထဲ၌ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ဓားရှည်ကြီးတစ်လက်၏ ပုံရိပ်ယောင်ပင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူမသည် သွေးဆိုးဓားသိုင်း နှင့် ပတ်သက်သမျှ ကျင့်စဉ်အဆင့်ဆင့်ကို တစ်ခုမကျန် မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။ ထို့အပြင် ဖခင်ဖြစ်သူ လေ့ကျင့်ရာတွင် ပိုမိုလွယ်ကူစေရန်အတွက် ယခင်ဘဝက သူမကိုယ်တိုင် လေ့ကျင့်စဉ်က ရရှိခဲ့သော ကိုယ်ပိုင်အမြင်နှင့် အတွေ့အကြုံများကိုလည်း မှတ်စုများအဖြစ် ထည့်သွင်းပေးထားသည်။

ကျိရုရွှယ် အားစိုက်ထုတ်၍ ရေးသားနေသည်မှာ များမကြာမီမှာပင် ဗလာဖြစ်နေသော မှတ်စုစာအုပ်လေးမှာ ရှုပ်ထွေးနက်နဲလှသော ကျင့်စဉ်ဂါထာများနှင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ သူမသည် ဓားကို ကိုင်တွယ်ပုံ ပိုင်းဖြတ်ပုံနှင့် သတိထားရမည့် အချက်အလက်များကိုပါ အသေးစိတ်ကျကျ ပုံဖော်ရေးသားပေးခဲ့သည်။

ဤဓားသိုင်းစာအုပ်မှာ ဖခင်ဖြစ်သူအတွက် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ကျိရုရွှယ်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ ကလေးလက်ရေးပုံစံမျိုး ဟန်မဆောင်တော့ဘဲ အလွန်သပ်ရပ်လှပသော လက်ရေးဖြင့်ပင် ရေးသားလိုက်တော့သည်။

ခဏအကြာတွင် မှတ်စုစာအုပ်ပေါ်ရှိ သိပ်သည်းလှသော ဓားသိုင်းအကြောင်းအရာများကို ကြည့်ရင်း ကျိရုရွှယ်သည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ၎င်းစာအုပ်ပေါ်ရှိ လက်ရေးမှာ သူမ ပုံမှန်ပြသနေကျ လက်ရေးနှင့် လုံးဝကို ကွဲပြားနေသည်။ ဤကျင့်စဉ်ပညာရပ်ကို သူမကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့သည်ဟု ဖခင်ဖြစ်သူ မည်သို့မျှ ရိပ်မိမည်မဟုတ်ပေ။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်နှင့် နှစ်ကီလိုမီတာခန့်အကွာရှိ ဧရာမ ကုန်စုံစတိုးဆိုင်ကြီးတစ်ခုအတွင်း၌...

ကန်းကျီနှင့် အဖွဲ့သားများသည် ရိက္ခာများ စုဆောင်းရန်အတွက် ထိုစတိုးဆိုင်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေကြသည်။ သို့သော် သူတို့ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ ထိုဆိုင်ကြီးတစ်ခုလုံးမှာ ဗလာကျင်းနေပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ်အစက ကျန်ရစ်ခဲ့သော သွေးကွက်အချို့မှလွဲ၍ ဘာမှမရှိတော့ခြင်းပင်။

သူတို့သည် ဆိုင်၏ ထောင့်စေ့အောင် ရှာဖွေခဲ့ကြသော်လည်း ပုပ်သိုးနေသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် အသားများမှလွဲ၍ စားစရာဟူသမျှမှာ အကုန်အစင် ယူဆောင်ခြင်း ခံထားရသည်။ ရေသန့်တစ်ပုလင်း သို့မဟုတ် ပေါင်မုန့်တစ်လုံးပင် ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိပေ။

ရေငတ်နေသော စွမ်းအားရှင်အဖွဲ့မှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားကြသည်။

“ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ ဘယ်သူကများ ဒီလောက်တောင် ရက်စက်ပြီး ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ဆိုင်ကြီးကို ဘာမှမကျန်အောင် သိမ်းသွားရတာလဲကွ”

စွမ်းအားရှင်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်မှာ စိတ်ထဲမှနေ၍ တောက်ခေါက်ကာ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။ ယခင်က အခြားနေရာများတွင် ရိက္ခာရှာဖွေစဉ်က ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများသည် ဇွန်ဘီများကို ရှောင်ရှားနေရသဖြင့် ပစ္စည်းများ လုယက်ယူငင်လျှင်ပင် တစ်ချို့တစ်ဝက်မှာ ဖရိုဖရဲ ကျန်ရစ်လေ့ရှိသည်။ သာမန်လူများအတွက်မူ ရိက္ခာထက် အသက်ရှင်ရေးက ပိုအရေးကြီးသည် မဟုတ်ပါလား။

ဤအဖွဲ့သည် ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများစခန်းမှ ကျန်းဟိုင်မြို့လယ်အထိ ခရီးနှင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုကဲ့သို့ ပြောင်စင်အောင် သိမ်းဆည်းထားသည့် အခြေအနေမျိုးနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တိုးဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ ဗလာကျင်းနေသော ကုန်ပစ္စည်းစင်များကို ကြည့်ရင်း အားလုံး၏ မျက်ခုံးများမှာ တင်းကျပ်စွာ တွန့်ချိုးသွားတော့သည်။

ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများစခန်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်မှာ အချိန်အတန်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူတို့ယူဆောင်လာသော ရိက္ခာများမှာလည်း ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ မူလကမူ ဤကဲ့သို့ ဧရာမမြို့ကြီးတွင် ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများ လုယက်ထားလျှင်ပင် သူတို့အတွက် တစ်စုံတစ်ရာ ကျန်ရှိနေဦးမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် လက်တွေ့ဘဝမှာ သူတို့မျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုရက်စက်နေခဲ့သည်။ သူတို့စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့သလို အကြွင်းအကျန်လေးများပင် မရှိတော့ဘဲ အရာအားလုံးမှာ ပြောင်စင်အောင် အရှင်းခံထားရခြင်းပင်။ အားလုံးစုဝေးကာ သူတို့၏ ကျောပိုးအိတ်များကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်ရှိနေသော ရိက္ခာမှာ အလွန်နည်းပါးလွန်းလှသဖြင့် ရက်အတော်ကြာ တောင့်ခံနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

သူတို့မှာ စွမ်းအားရှင်များဖြစ်ကြသော်လည်း အစာမစားဘဲ နေနိုင်သည့်အဆင့်သို့ မရောက်သေးဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း အာဟာရဖြည့်တင်းရန် လိုအပ်နေသေးသည်။ ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီ၏ အမြုတေကိုလည်း မရရှိခဲ့ဘဲ ယခုအခါ ရိက္ခာပင် မရှိတော့သဖြင့် အားလုံး၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အလွန်ပင် ညှိုးမှိန်နေတော့သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ကင်းထောက်တာဝန်ယူထားသော ကတုံးနှင့် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ ကန်းကျီနှင့် အခြားသူများက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထိုနှစ်ဦးမှာလည်း အားငယ်နေသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

“ငါတို့ကို လာမကြည့်နဲ့... ငါတို့ အနီးနားက ရပ်ကွက်တွေကို ပတ်ကြည့်ပြီးပြီ ဘာမှမကျန်တော့ဘူး”

“ကုန်စုံဆိုင်တွေနဲ့ စတိုးဆိုင်တွေပဲ မဟုတ်ဘူး ဟိုဘက်က အဆောက်အအုံတွေထဲက အိမ်တွေမှာတောင် စားစရာဆိုလို့ ဘာမှမရှိတော့ဘူး”

ဧရာမ ခေတ်မီမြို့ကြီးတစ်မြို့တွင် ဤမျှအထိ ရိက္ခာတစ်စေ့တစ်စံမျှ ရှာမရသည့် အခြေအနေမျိုးနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တိုးဖူးခြင်းဖြစ်ရာ သူတို့အားလုံး အလွန် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေကြသည်။

“အခု ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ ရိက္ခာသာ ထပ်ရှာမရရင် စခန်းကို ပြန်ဖို့ပဲ ရှိတော့မယ်။ မဟုတ်ရင် ဇွန်ဘီအမြုတေ မရခင် ငါတို့ အငတ်ဘေးနဲ့ အရင်တွေ့လိမ့်မယ်”

ကန်းကျီက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

အခြားအဖွဲ့ဝင်များသည်လည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ကန်းကျီပြောသည်မှာ လက်ရှိရင်ဆိုင်နေရသော အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။ စွမ်းအားရှင်များဖြစ်သည့်အတွက် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုအတွက် စွမ်းအင်လိုအပ်ရာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ အစာမစားရပါက အားအင်ချည့်နဲ့လာမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအခါ ဇွန်ဘီများကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။

ဆင့်ကဲပြောင်းလဲဆေးများဖြင့် လဲလှယ်ရန်နှင့် အင်အားတိုးမြှင့်ရန်အတွက် ဇွန်ဘီအမြုတေများ ပိုမိုရရှိလိုကြသော်လည်း ကံဆိုးစွာပင် သူတို့၏ ယခုခရီးစဉ်မှာ ကံတရားက မျက်နှာသာမပေးခဲ့ပေ။

အထူးသဖြင့် ဤပတ်ဝန်းကျင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်ပိုင်း တစ်ခုပြီးတစ်ခုသော ကံဆိုးမှုများက သူတို့ကို ဆက်တိုက် ရိုက်ခတ်နေခဲ့သည်။ ဇွန်ဘီအမြုတေကို ရရှိရန် လက်တစ်ကမ်းအလိုရောက်မှ ထူးဆန်းစွာ လုယူခြင်းခံခဲ့ရသလို ယခုလည်း ရပ်ကွက်အတော်များများကို လှည့်လည်ရှာဖွေပြီးသည့်တိုင် ရေသန့်တစ်ပုလင်းပင် ရှာမတွေ့ခဲ့ကြပေ။

သူတို့အားလုံး စိတ်ဓာတ်ကျနေစဉ်မှာပင် ကင်းထောက်စွမ်းရည် နိုးထလာသော စွမ်းအားရှင်သည် အပြင်ဘက်ရှိ ထူးဆန်းသော အခြေအနေတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။ သူသည် ဆိုင်အပြင်ဘက်သို့ အမြန်ညွှန်ပြလိုက်ပြီး သူ၏အသံမှာ ဝေခွဲမရဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

“ဟိုမှာကြည့်စမ်း... အပြင်မှာ ဇွန်ဘီနှစ်ကောင် သူတို့ တစ်ခုခုကို သယ်လာကြတာပဲ”

သူ၏စကားကြောင့် အဖွဲ့သားများအားလုံး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လမ်းမပေါ်တွင် အိတ်ကြီးများကိုယ်စီ ထမ်းပိုးထားသော ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအိတ်များထဲတွင် လူသားများအတွက် လိုအပ်သော ရိက္ခာများ အစားအစာနှင့် ရေသန့်များ ပါဝင်နေသည်ကို ခပ်မှိန်မှိန် လှမ်းမြင်နေရသည်။

ဤထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ် မြင်ကွင်းကြောင့် စွမ်းအားရှင်များအားလုံး ဆွံ့အမှင်သက်သွားကြသည်။

“ငါ မျက်စိမှားတာလား ဇွန်ဘီတွေက ရိက္ခာတွေ သယ်နေတာကို မြင်လိုက်ရတာလား”

“မင်း နောက်နေတာလား ဇွန်ဘီတွေက ဘယ်တုန်းကစပြီး ရိက္ခာတွေ စုဆောင်းတတ်သွားတာလဲ ဒီဇွန်ဘီတွေက လူသားတွေရဲ့ ရိက္ခာကို ယူပြီး ဘာလုပ်ကြမှာလဲကွ”

ဇွန်ဘီတစ်ကောင်က လူသားတွေစားတဲ့ ပေါင်မုန့်ကို ကြိုက်တတ်သည်ဟု သူတို့ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့သဖြင့် အလွန်ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။ ရိက္ခာရှာနေသော ဇွန်ဘီများကို ကြည့်ရင်း သူတို့ ဗိုက်ဆာလွန်း၍ စိတ်ကူးယဉ် အမြင်မှားနေခြင်းလားဟုပင် သံသယဝင်လာကြသည်။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဗလာကျင်းနေသော ကုန်စင်များကို ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်သူငယ်အိမ်များ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားတော့သည်။

“စောစောက ငါ စဉ်းစားနေတာ... ဒီလို ကမ္ဘာပျက်ကပ်ရဲ့ ဖိအားအောက်မှာ လူတွေ ရိက္ခာရှာကြတယ်ဆိုပေမဲ့ ထိတ်လန့်ခြောက်ခြားမှုတွေကြောင့်ဖြစ်ဖြစ် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့်ဖြစ်ဖြစ် ပစ္စည်းအချို့ကတော့ ကျန်ခဲ့ရမှာပဲ”

“ဒါပေမဲ့ ဒီပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ ငါတို့ ဘာရိက္ခာမှ ရှာမတွေ့တာက လုံးဝကို ယုတ္တိမရှိဘူး”

ခေါင်းဆောင်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အခြားသူများလည်း အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားကြပြီး မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာထားများ ဖြစ်သွားကြသည်။

“ခေါင်းဆောင်... မင်းပြောချင်တာက ဒီနယ်မြေထဲက ရိက္ခာတွေကို ဇွန်ဘီတွေက သိမ်းသွားတာလို့ ပြောချင်တာလား”