အခန်း (၁၀၄)

အခန်း။ ၁၀၄

ဤလက်စွဲစာအုပ်ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော သွေးဆိုးဓားသိုင်းက လုချွမ်းကို အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ သူ ယခင်က သိရှိနားလည်ထားသော ကိုယ်ခံပညာရပ်များ၏ ဘောင်ကို ကျော်လွန်ကာ ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ဤမျှထူးခြားနက်နဲသော ကျင့်စဉ်မျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမှ မတွေးတောခဲ့မိပေ။

သို့သော် ဇွန်ဘီများပင် ပေါ်ပေါက်လာနိုင်သော ကမ္ဘာကြီးတွင် ထူးခြားဆန်းပြားသော ကိုယ်ခံပညာရပ်များ ရှိနေခြင်းမှာလည်း မဖြစ်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်တော့ပေ။ ဤနက်နဲသော ပဟေဠိများကြောင့် လုချွမ်းမှာ အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး စာအုပ်ကို မချချင်လောက်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

သို့သော်လည်း လုချွမ်း လက်စွဲစာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်ချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ခုမှာ ပုံမှန်မဟုတ်သကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီလက်စွဲစာအုပ်က ကြည့်ရတာ ရင်းနှီးနေသလိုပဲ... ငါ ဒါကို ဘယ်မှာ မြင်ဖူးပါလိမ့်...

လုချွမ်း ပိုကြည့်လေလေ ကောင်းကင်မှ ကျလာသော ဤပညာရပ်စာအုပ်သည် ချီချီလေး၏ အိမ်စာစာအုပ်နှင့် ပို၍ တူညီနေလေလေပင်။ တစ်ခုတည်းသော ကွဲပြားချက်မှာ သွေးဆိုးဓားသိုင်းကို ရေးသားထားသော လက်ရေးမှာ ကလေးမလေး၏ လက်ရေးထက် များစွာ ပိုမိုလှပသပ်ရပ်နေခြင်းပင်။

အကယ်၍ လက်ရေးသာ မတူညီခဲ့ပါက ဤအရာမှာ ကလေးမလေးက အပျော်သဘောဖြင့် လျှောက်ရေးထားသောအရာဟု လုချွမ်း သံသယဝင်မိပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လက်ရေးမှလွဲ၍ စာအုပ်၏ မျက်နှာဖုံးနှင့် အတွင်းစာမျက်နှာများမှာ တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤလက်စွဲစာအုပ်၏ မြစ်ဖျားခံရာမှာ မသိရသေးသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ထူးခြားသော ကျင့်စဉ်တစ်ခု သူ့ခြေရင်းသို့ ရောက်ရှိလာမှတော့ လေ့ကျင့်ရန် ငြင်းဆန်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။ လုချွမ်းသည် စာအုပ်၏ အရင်းအမြစ်ကို ဆက်လက်၍ ခေါင်းခြောက်မခံတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် ဇွဲလုံ့လအပြည့်ဖြင့် စတင်လေ့လာ ကျင့်ကြံတော့သည်။

လက်စွဲစာအုပ်ထဲတွင် ဖော်ပြထားသော ဓားသိုင်း၏ အစွမ်းထက်ပုံမှာ လုချွမ်းကို အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစေသဖြင့် ၎င်း၏ အစွမ်းအစကို သူကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့လိုစိတ်များ ပြင်းပြနေတော့သည်။

ထို့နောက် လုချွမ်းသည် သူ၏ တောခုတ်ဓားကို ဆွဲကိုင်ကာ ကျင့်စဉ်ဂါထာများအတိုင်း တစ်ဆင့်ချင်းစီ စတင်လေ့ကျင့်တော့သည်။ သူ၏ ခွန်အားများ ဆက်တိုက်တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ တိုက်ပွဲတစ်ခု၏ အနိုင်အရှုံးတွင် တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုမှာ မည်မျှအထိ အရေးကြီးကြောင်း လုချွမ်း ပိုမိုသိရှိလာခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ် ဇွန်ဘီချင်း အဆင့်တူနေလျှင်ပင် သူကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်နေသော ဇွန်ဘီနှင့် အသိစိတ်မဲ့ ဇွန်ဘီတို့၏ တိုက်ခိုက်ပုံမှာ ကောင်းကင်

နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှသည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ ဆိုင်တစ်ဆိုင်အတွင်း၌ ကန်းကျီနှင့် သူ၏ စွမ်းအားရှင်အဖွဲ့သားများသည် ပုန်းအောင်းနေကြသည်။ အပြင်ဘက်တွင် ဇွန်ဘီများက ရိက္ခာများကို နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်အတွင်းသို့ မပြတ်သယ်ဆောင်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း သူတို့မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် အံကြိတ်နေမိကြသည်။

“တောက် ဒီနားတစ်ဝိုက်မှာ ဘာရိက္ခာမှ ရှာမရတာ ဒါကြောင့်ကိုး။ ဒီဇွန်ဘီတွေက အကုန်လုံးကို သိမ်းသွားကြတာပဲ”

“ဒါပေမဲ့ ဒီဇွန်ဘီတွေက သွေးဆာနေတဲ့ သတ္တဝါတွေပဲလေ နေ့တိုင်း အသားစိမ်းတွေပဲ စားနေကြတာကို။ ဘာလို့ လူသားတွေသောက်တဲ့ ရေသန့်တွေ ပေါင်မုန့်တွေကို သယ်နေရတာလဲ ဇွန်ဘီတွေက ဘယ်တုန်းကစပြီး သက်သတ်လွတ် စားတတ်သွားတာလဲကွ”

သူတို့အားလုံးသည် အပြင်ဘက်ရှိ လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးအဖွဲ့ကို ကြည့်ရင်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြသည်။ သို့သော်လည်း ထိုစွမ်းအားရှင်များကြားတွင် ရဲတင်းသော အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြရာ အားလုံး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် တူညီသော ဆန္ဒတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

“ဒီဇွန်ဘီတွေ ဘာလို့ ရိက္ခာသယ်နေလဲဆိုတာ ငါတို့ ဂရုစိုက်နေဖို့ မလိုဘူး။ အခု သေချာတာတစ်ခုကတော့ အဲဒီ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်ထဲမှာ ရိက္ခာပုံကြီး ရှိနေရမယ်ဆိုတာပဲ”

“ဒီဇွန်ဘီတွေက ရိက္ခာတွေအကုန် လုသွားလို့ ငါတို့မှာ ရက်အတော်ကြာ ဗိုက်ဆာခဲ့ရတာ”

ထို့နောက် ကန်းကျီက ခေါင်းညိတ်ပြကာ အကြံပြုလိုက်သည်။

“အကယ်၍ ငါတို့သာ အဲဒီရပ်ကွက်ထဲက ရိက္ခာတွေကို ရအောင်ယူနိုင်ရင် နောက်နောင် အစားအစာနဲ့ အဝတ်အထည်အတွက် ပူနေစရာ မလိုတော့ဘူး”

သူတို့တွင် ရိက္ခာများ ကုန်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ အရေးပေါ် ဖြည့်တင်းရန် လိုအပ်နေသည်။ မဟုတ်ပါက ရေရှည်တွင် အငတ်ဘေးနှင့် ကြုံတွေ့ရတော့မည်ဖြစ်သည်။

ကန်းကျီ၏ အကြံပြုချက်ကို အားလုံးက ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံကြသော်လည်း များမကြာမီမှာပင် အဖွဲ့ထဲမှ ကုသရေးစွမ်းအားရှင်က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“သာမန်ဇွန်ဘီတွေဆိုရင်တော့ ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မမေ့ပါနဲ့ဦး ရပ်ကွက်အဝင်ဝမှာ လက်နက်ကိုင်တတ်တဲ့ ဇွန်ဘီအမျိုးအစားသစ် ရှိနေတာကို”

“အဲဒီကောင်ကြီးက ဒုတိယအဆင့်စွမ်းအားရှိတာ သိသာတယ်။ ငါတို့ တကယ်ပဲ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား”

ထိုစကားကြောင့် အားလုံး ပြန်လည်စဉ်းစားမိသွားကြသည်။ ထိုမျှ အစွမ်းထက်သော ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီမှာ တကယ့်ကို ပြဿနာကြီးပင်။ အကယ်၍ ပထမအဆင့်ဆင့်ကဲဇွန်ဘီသာဆိုလျှင် သူတို့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှု မဟုတ်ပေ။ သာမန် ဒုတိယအဆင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီဆိုလျှင်ပင် သူတို့အဖွဲ့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုဖြင့် အချိန်ယူကာ အနိုင်တိုက်နိုင်သည်။

သို့သော် သူတို့ရှေ့မှ ဇွန်ဘီမှာ သာမန်ဒုတိယအဆင့် မဟုတ်ပေ။ သူတို့တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသေးသော ထူးဆန်းသည့် တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်သည်။ အာဖန်းက ဧရာမသံမဏိတုတ်ကြီးကို အသုံးပြု၍ ဒုတိယအဆင့် တိုင်ရန်၏ အရိုးအဆစ်များကို ချေမှုန်းပြခဲ့သည့် မြင်ကွင်းက သူတို့ကို အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သဖြင့် မဆင်မခြင် မလှုပ်ရှားရဲကြခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် ဆံပင်အနောက်လှန်ဖြီးထားသော အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်သည် အပြင်ဘက်မှ ဇွန်ဘီများ သယ်ယူသွားသော ရိက္ခာများကို ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဝင်းလက်သွားကာ အဖွဲ့သားများကို စုစည်း၍ တိုင်ပင်လိုက်သည်။

“ငါတို့တွေ ဗိုက်ဆာနေတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ မင်းတို့က ဒီရိက္ခာတွေကို မျက်စိရှေ့တင် လက်လွှတ်ခံပြီး ဇွန်ဘီတစ်သိုက်က အကုန်ယူသွားတာကို ဒီအတိုင်း ကြည့်နေတော့မှာလား”

“ဂိတ်ဝမှာ ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီ စောင့်နေတယ်ဆိုမှတော့ ငါတို့ အပြင်ဘက် တံတိုင်းကနေ တိတ်တဆိတ် ကျော်ဝင်ကြတာပေါ့”

“ရပ်ကွက်တံတိုင်းက မြင့်တယ်ဆိုပေမဲ့ ဒါက သာမန်လူတွေအတွက်ပဲလေ။ ငါတို့လို စွမ်းအားရှင်တွေက မြင့်တဲ့တံတိုင်းနဲ့ ဆူးကြိုးတွေကို ကြောက်နေစရာ လိုလို့လား”

ဤအစီအစဉ်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြတော့သည်။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ပြောသကဲ့သို့ပင် သူတို့၏ စွမ်းရည်များဖြင့် ရပ်ကွက်အတွင်းသို့ ကျော်ဝင်ရန်မှာ ပြဿနာမဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ရှေ့တွင် မြင်တွေ့နေရသော ရိက္ခာပုံကြီးက သူတို့အားလုံးကို အန္တရာယ်ကြားမှ စွန့်စားရန် တွန်းအားပေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

...

တစ်ဖက်တွင်မူ သွေးဆိုးဓားသိုင်းကို ခဏတာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် လုချွမ်းသည် တစ်ကိုယ်လုံး လန်းဆန်းတက်ကြွမှုကို ခံစားနေရသည်။ ဤဓားသိုင်းမှာ ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်းပင် အလွန်နက်နဲလှပြီး လုချွမ်း ယခင်က သိထားဖူးသမျှသော တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်အားလုံးကို ကျော်လွန်နေသည်။

အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လုချွမ်းသည် ချီချီလေးအတွက် ကြက်ဥထမင်းကြော် ကြော်ပေးနေစဉ် ကလေးမလေးက သူ၏ဘေးသို့ အပြေးကလေး ရောက်လာသည်။

“ဖေဖေ... မမ ကျောက်လင်းအတွက်လည်း တစ်ပွဲလောက် ကြော်ပေးပါဦး”

ကျိရုရွှယ်သည် ကျောက်လင်းကို မိမိဘက်ပါအောင် ဆွဲဆောင်ရန် စဉ်းစားနေဆဲဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း ထိုကဲ့သို့ ဂရုစိုက်မှုအနည်းငယ် ပြသခြင်းက တစ်ဖက်လူ၏ ယုံကြည်မှုကို ရရှိရန် အလွန်ထိရောက်သည် မဟုတ်ပါလား။ ထို့အပြင် ကိုးကြိမ်သေ နတ်ဆိုးရဲမေမှာ လက်ရှိတွင် ရိုးသားဖြူစင်သည့် အခြေအနေ၌သာ ရှိနေသေးသည်။

လုချွမ်းက ခေါင်းညိတ်ပြကာ ကျောက်လင်းအတွက်ပါ တစ်ပွဲပို၍ ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သည်။ သို့သော် ထိုခဏမှာပင် လုချွမ်း၏ အာရုံထဲ၌ သတိပေးချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ရပ်ကွက်အတွင်း ကင်းလှည့်နေသော သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများမှတစ်ဆင့် တစ်စုံတစ်ဦးမှာ ညတွင်းချင်း တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်လာကြောင်း သူ သိရှိလိုက်ရခြင်းပင်။

ရိက္ခာများကို မျက်စိကျနေသော စွမ်းအားရှင်အဖွဲ့သည် နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်အတွင်း မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုမျိုး ရှိနေသည်ကို အိပ်မက်ပင် မက်ဖူးကြမည်မဟုတ်ပေ။ စစ်သုံး လေးဂွဖြင့် အကာအကွယ်ပေးရန် စောင့်ကြည့်နေသော အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးမှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်၏ တံတိုင်းကို ကျော်ကာ ဝင်းအတွင်းသို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

ကန်းကျီနှင့် အဖွဲ့သားများသည် သူတို့ ခြေချလိုက်သည့် မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် လုချွမ်း၏ သိရှိခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်ကို မသိရှာကြပေ။ ယခုအခါ သူတို့သည် သစ်ပင်ခြုံနွယ်များကြားတွင် ပုန်းအောင်းနေကြသော်လည်း ရပ်ကွက်အတွင်း စနစ်တကျ ကင်းလှည့်နေသော ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်မူ လုံးဝကို ထိတ်လန့်သွားကြတော့သည်။

“ဒါ... ဒါက ဘာတွေလဲ ဒီနေရာက ဇွန်ဘီတွေရဲ့ ခံတပ်ကြီးလား”

မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် သူတို့မှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် စကားပင် မဆိုနိုင်တော့ပေ။ လရောင်အောက်တွင် ယိမ်းထိုးလှုပ်ရှားနေသော ဇွန်ဘီအရိပ်အယောင်များကို ကြည့်ရင်း ကန်းကျီနှင့် အဖွဲ့သားများသည် ခြေဖဝါးမှသည် ကျောရိုးတိုင်အထိ စိမ့်တက်သွားသော အေးစိမ့်မှုကို ခံစားလိုက်ရတော့သည်။