အခန်း (၁၀၇)

အခန်း။ ၁၀၇

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဘေးအတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော အပြောင်းအလဲများမှာ အမှန်တကယ်ပင် များပြားလှရာ လုချွမ်းအနေဖြင့် မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေအားလုံးအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားရမည်ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အန္တရာယ်အစစ်အမှန် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် အရာအားလုံးမှာ နောက်ကျသွားပေလိမ့်မည်။

ဤပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ကမ္ဘာကြီးတွင် လုံလောက်သော ဘေးကင်းလုံခြုံမှုရှိစေရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုများ လိုအပ်သည်။ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်သည် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် လူသားရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများနှင့် များစွာ မထိတွေ့သေးသော်လည်း ဤနေရာသို့ လူသားများ အဆက်မပြတ် ဆွဲဆောင်ခံနေရခြင်းမှာ တစ်နေ့တွင် လူသိရှင်ကြား ဖော်ထုတ်ခံရတော့မည်ကို ညွှန်ပြနေသည်။

ကျန်းဟိုင်မြို့မှာ အလွန်အမင်း ကြီးမားခြင်းလည်း မရှိသလို သေးငယ်လွန်းခြင်းလည်း မရှိပေ။ စွမ်းအားရှင်များ၏ တိုးတက်မှုနှုန်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက သူတို့ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်ကို သတိထားမိသွားရန်မှာ အချိန်တစ်ခုသာ လိုတော့သည်။ လုချွမ်းကိုယ်တိုင်လည်း သိရှိထားသည်မှာ ဤကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီအုပ်စုကြီးကို စုစည်းထားခြင်းက အများအာရုံစိုက်မှုကို မရဘဲ နေမည်မဟုတ်ကြောင်းပင်။

ထို့ကြောင့် နောင်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သော မမျှော်လင့်သည့် အဖြစ်အပျက်များကို ကာကွယ်ရန် လုချွမ်းသည် အမြန်ဆုံး ပြောင်းရွှေ့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ယခုအခါ သူသည် တစ်ကိုယ်တည်း မဟုတ်တော့ပေ။ ချီချီလေးကို စောင့်ရှောက်နေရသူဖြစ်သဖြင့် ကလေးမလေး မည်သည့်အန္တရာယ်နှင့်မျှ မတွေ့ရစေရန် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အာမခံချက်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

လုချွမ်းသည် ရပ်ကွက်အတွင်းရှိ သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့ကို ကြည့်ရင်း ဤနေရာမှ မထွက်ခွာမီ သူ၏တပ်ဖွဲ့ကို ပိုမိုအင်အားတောင့်တင်းအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် သူသည် တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်မှာ ယခင်ကထက် သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီအမြောက်အမြားကို ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း နေရာတိုင်း၌ အပြောင်းအလဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် လုချွမ်းအနေဖြင့် နေရာရွှေ့ပြောင်းလိုလျှင်ပင် ကြိုတင်၍ စေ့စပ်သေချာစွာ ပြင်ဆင်ရမည်ဖြစ်သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လူသားစွမ်းအားရှင်များ ဇွန်ဘီများနှင့် မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲတိရစ္ဆာန်များ၏ စုစုပေါင်းအင်အားမှာ ပိုမိုတောင့်တင်းလာနေပြီ ဖြစ်သည်။

“ငါ့ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာရှိတဲ့ သာမန်ဇွန်ဘီအရေအတွက်က များပြားနေပြီဆိုပေမဲ့ တကယ့်မျိုးဗီဇပြောင်း အစွမ်းထက်သတ္တဝါတွေကို ယှဉ်ဖို့ဆိုရင်တော့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်။ ငါ့အနေနဲ့ ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီရုပ်သေးတွေကို ထပ်ပြီး တိုးချဲ့ဖို့ လိုအပ်နေတုန်းပဲ”

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဘေးမှာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ပြီး လုချွမ်းသည် ဤကာလအတွင်း မနားမနေ ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အခြေခံအားဖြင့် သူသည် နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်ကို ဗဟိုပြု၍ သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိသော နယ်ပယ်အတွင်း၌သာ လှုပ်ရှားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြင်ပလောက၏ အခြေအနေအစစ်အမှန်ကို သူ သေချာမသိရှိသေးရာ လုံလောက်သော အင်အားကို မြှင့်တင်ထားခြင်းကသာ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အာမခံနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းပင်။

လုချွမ်းသည် အပြင်ဘက်မှ အမှတ် ၅ အဆောက်အအုံ၏ ခုနစ်ထပ်သို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင် ကျိရုရွှယ်မှာ စိတ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုကာ သူ့ထက်ဦးအောင် အခန်းထဲသို့ ပြန်လည်ပျံသန်းရောက်ရှိနေပြီး ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်နေလေသည်။

လုချွမ်း ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိရုရွှယ်သည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ပန်းချီကားကို လုချွမ်း၏ရှေ့တွင် မြှောက်ပြလိုက်သည်။

“ဖေဖေ... ဖေဖေ... သမီးဆွဲထားတဲ့ ပန်းချီကားက တူရဲ့လားလို့ ကြည့်ပေးပါဦး”

ကျိရုရွှယ်က ပန်းချီကားကို မြှောက်ပြလိုက်ရာ လုချွမ်း ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်ခဏတွင် မှင်သက်သွားရတော့သည်။ ချီချီလေး ဆွဲထားသော ပန်းချီကားထဲတွင် ဇွန်ဘီတစ်ကောင်က မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး၏ လက်ကို ဆွဲထားသော ပုံရိပ်တစ်ခုပင်။

ထိုပုံရိပ်မှာ ကြည့်ရသည်မှာ ထူးဆန်းအေးစိမ့်နေသော်လည်း နွေးထွေးမှု အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ထိုခဏမှာပင် လုချွမ်း၏ နှလုံးသားထဲ၌ နှစ်သိမ့်မှုပေးသော နွေးထွေးမှုတစ်ခု စီးဆင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ချစ်စရာကောင်းသော ချီချီလေးကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ သူသည် စက္ကူနှင့် ကလောင်ကို လှမ်းယူလိုက်ပြီး ချီချီလေး၏ ပါးပြင်ကို အသာအယာ ဆွဲညှစ်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် သူက စာရေးသားလိုက်သည်။

“သမီးဆွဲတာနဲ့ တကယ်တူတယ် ချီချီလေး တကယ့်ကို တော်တယ်”

အပြစ်ကင်းစင်ပြီး ချစ်စရာကောင်းသော သမီးဖြစ်သူကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းသည် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပိုမိုခိုင်မာစွာ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်သည် မည်သည့်အချိန်တွင် လူသိရှင်ကြား ပေါက်ကြားသွားမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ရာ ချီချီလေး၏ ဘေးကင်းရေးကို သူ အရင်ဆုံး အာမခံချက်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ချီချီလေးမှာ ငယ်ရွယ်သေးပြီး ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးမှုအတွက် အလွန်အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ရောက်ရှိနေသည်။ သူမကို ဤကဲ့သို့ ကျဉ်းမြောင်းပိတ်လှောင်ထားသော ပတ်ဝန်းကျင်၌ ထာဝရ ထားရှိ၍ မဖြစ်နိုင်ပေ။ လုချွမ်းသည် ကလေးသူငယ် ပြုစုစောင့်ရှောက်ရေးတွင် အတွေ့အကြုံမရှိသော်လည်း ကလေးတစ်ယောက် ကျန်းမာပျော်ရွှင်စွာ ကြီးပြင်းရန်အတွက် လန်းဆန်းတက်ကြွပြီး သာယာသော ပတ်ဝန်းကျင်မှာ မည်မျှအထိ အရေးကြီးကြောင်း သူ ကောင်းစွာသိရှိသည်။

“ဒီတစ်ခါ နေရာရွှေ့ပြောင်းတဲ့အခါ ချီချီလေး ကျန်းမာပျော်ရွှင်စွာ ကြီးပြင်းနိုင်မယ့် ပတ်ဝန်းကျင်ကောင်းတစ်ခုကို ငါ ရှာပေးရမယ်”

လုချွမ်းသည် သေချာစွာ ကြိုတင်စီမံကိန်းချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူသည် ချီချီလေးအတွက် ပိုမိုသင့်တော်သော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ပေးအပ်ရန် ယခင်ကတည်းက စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ကြန့်ကြာနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ပြင်ပမှ လူသားရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများစခန်း၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကြောင့် ချီချီလေးကို လူအုပ်စုနှင့် ခေတ္တခဏ ဝေးရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လုချွမ်းသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ကြိုတင်စီစဉ်ထားသော နေရာအသစ်အတွက် မြေပုံတစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။

အိမ်သစ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လုံလောက်စွာ ကျယ်ဝန်းရမည်ဖြစ်ကာ လက်ရှိ နေရောင်ခြည်

ရပ်ကွက်ကဲ့သို့ ပိတ်လှောင်နေသော နေရာမျိုး မဖြစ်စေရပေ။

ချီချီလေးမှာ အသက်ကြီးလာသည်နှင့်အမျှ သူမ၏ ထူးချွန်ထက်မြက်မှုကြောင့် လူကြီးလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ စဉ်းစားတတ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် သူမကို ပိတ်လှောင်ထားသော ပတ်ဝန်းကျင်၌ ဆက်ထား၍ မဖြစ်တော့ပေ။

ကောင်းကင်ပြာကို မမြင်ရဘဲ နေထိုင်ရသော ဘဝမှာ အသက်ရှင်နေသူတစ်ဦးအတွက် အလွန်ပင် ဖိစီးမှုများစေသည်။

လုချွမ်း၏ ဒုတိယမြောက် အိမ်သစ်ရွေးချယ်မှု စံနှုန်းမှာမူ လူသားတို့၏ လိုလားချက်နှင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် လူသားရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများသည် ဇွန်ဘီအန္တရာယ် နည်းပါးစေရန် လူသူကင်းဝေးပြီး အလှမ်းဝေးသော နေရာများကိုသာ ရွေးချယ်လေ့ရှိကြသည်။ သို့သော် လုချွမ်းအတွက်မူ ဇွန်ဘီဟူသည် ကြောက်စရာသတ္တဝါမဟုတ်ဘဲ အရင်းအမြစ်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကမ္ဘာမပျက်မီက လူစည်ကားခဲ့သည့် ယခုအခါ ဇွန်ဘီများ ထူထပ်နေမည့် နေရာကိုသာ အိမ်သစ်အဖြစ် ရွေးချယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဇွန်ဘီများလေလေ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများ ပေါ်ထွက်လာနိုင်ခြေ ပိုများလေလေဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ အမြုတေများကို စားသုံးခြင်းဖြင့် လုချွမ်း ပိုမိုအစွမ်းထက်လာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အခြားသူများ အသက်လုရှောင်နေရသော ထိုနတ်ဆိုးများမှာ လုချွမ်းအတွက်မူ အင်အားတိုးပွားစေမည့် ရိက္ခာများပင်။

တတိယအချက်မှာမူ အိမ်သစ်၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စိုက်ပျိုးနိုင်သော မြေဆီလွှာကောင်းများရှိရန်ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြောင့် စက်ရုံအားလုံး ရပ်တန့်သွားပြီဖြစ်ရာ မြို့ထဲ၌ ရှာဖွေရရှိသော ရိက္ခာများမှာ တစ်နေ့တွင် ကုန်ခမ်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ ချီချီလေး အရွယ်ရောက်သည်အထိ ပြုစုပျိုးထောင်ရန်အတွက် ကိုယ်ပိုင်စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်းရှိရန် အလွန်အရေးကြီးသည်။

သူ့တွင် အခမဲ့လုပ်အားပေးမည့် ဇွန်ဘီရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့ကြီး ရှိနေ၏။ သူတို့အား အသုံးချ၍ လယ်ယာစိုက်ပျိုးခြင်းက အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းပင်။

ထိုစဉ် လုချွမ်း ရုတ်တရက် သတိရလိုက်သည်မှာ... ချီချီလေး လတ်ဆတ်သော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ မစားရသည်မှာ အတော်ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကလေးတစ်ယောက် ကျန်းမာစွာ ကြီးထွားရန်အတွက် ဗီတာမင်နှင့် အာဟာရဓာတ်များမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။ သို့သော် မြို့ပြပျက်ကြီးအတွင်း၌ လတ်ဆတ်သော အသီးအနှံဟူသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

အချိန်အတော်ကြာအောင် ချီချီလေးမှာ ငြီးငွေ့စရာကောင်းသော အစားအစာများကိုသာ စားနေခဲ့ရသည်ကို တွေးမိရင်း လုချွမ်း ရင်ထဲ၌ နာကျင်သွားရသည်။ ယခင်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်များအရ နည်းပညာထွန်းကားသော ခေတ်တွင် ကလေးများမှာ အစားအသောက်မျိုးစုံမှ အာဟာရ ရရှိနိုင်ကြသော်လည်း ယခု ချီချီလေးမှာမူ ထိုအခွင့်အရေးများ ဆုံးရှုံးနေရရှာသည်။ ကမ္ဘာမပျက်မီက အလွယ်တကူ ရနိုင်ခဲ့သော အရာများမှာ ယခုအခါ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများ ဖြစ်နေသည်။