အခန်း (၁၁၆)

အခန်း။ ၁၁၆

လုချွမ်းသည် ကားမောင်းနေသော ဇွန်ဘီများကိုသာ အာရုံစိုက်ထိန်းချုပ်နေသဖြင့် သူ၏ ဇွန်ဘီယာဉ်တန်းကြီးက ကျန်းဟိုင်မြို့လယ်ခေါင်ရှိ ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများကို ဘယ်လောက်အထိ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနှင့် စနစ်တကျ လှုပ်ရှားနေသည့်အပြင် လူသားတို့၏ မော်တော်ယာဉ်များကိုပင် မောင်းနှင်နေသော ဇွန်ဘီအုပ်စုတစ်စုသည် သာမန်ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးထက် ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများအတွက် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဇွန်ဘီများ မည်မျှပင် စုဝေးနေပါစေ လူသားများအမြင်တွင် အသိဉာဏ်မဲ့သော အကောင်များအဖြစ်သာ မြင်ကြသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ လက်နက်များအသုံးပြုကာ ကားမောင်းနိုင်လာခြင်းက အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

တိတ်ဆိတ်နေသော မြို့လယ်ခေါင်တွင် ဧရာမကုန်တင်ကားကြီး ၅ စီးနှင့် ၎င်းတို့နောက်မှ လိုက်ပါလာသော ဇွန်ဘီတပ်ဖွဲ့ကြီးမှာ အတော်ပင် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသည်။ မြို့လယ်ခေါင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ လမ်းမပေါ်တွင် လှည့်လည်နေသော ဇွန်ဘီအများအပြားကို ဆွဲဆောင်မိလျက်သား ဖြစ်သွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း လုချွမ်း၏ ယာဉ်တန်းတွင် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီအတော်များများ ပါဝင်နေသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ပြင်းထန်သော ဖိအားများကြောင့် သာမန်ဇွန်ဘီများမှာ အနားမကပ်ရဲကြပေ။ ကံဆိုးစွာဖြင့် လမ်းလယ်သို့ ရောက်လာသော ဇွန်ဘီများမှာမူ ကားဘီးအောက်တွင် ကြိတ်ခြေခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သာမန်ဇွန်ဘီများက ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အချို့သော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများမှာမူ ဆွဲဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

၎င်းတို့ထဲတွင် လျင်မြန်ဖျတ်လတ်သော လျှင်မြန်ဖြတ်လတ်သောဇွန်ဘီအမျိုးအစားများနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ထွားကြိုင်းသော တင့်ကားအမျိုးအစား ဇွန်ဘီများ ပါဝင်သည်။ ဤဆင့်ကဲဇွန်ဘီများသည် အခြားဇွန်ဘီများထံမှ အမြုတေများကို ရယူလိုကြသဖြင့် ယာဉ်တန်းကြီးကို ရင်ဆိုင်ရန် မကြောက်မရွံ့ဘဲ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

လုချွမ်းသည် ထိုသို့ဝင်ရောက်လာသော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကို သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်အသုံးပြုကာ သူ၏ ရုပ်သေးစစ်တပ်ထဲသို့ ချက်ချင်းပင် သိမ်းသွင်းလိုက်တော့သည်။ လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့မှာ လျော့နည်းသွားခြင်းမရှိသည့်အပြင် စွမ်းရည်ထက်မြက်သော စစ်ဗိုလ်ချုပ် အသစ်အချို့ကိုပါ ထပ်မံရရှိခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း လုချွမ်းအနေဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်မိသည်မှာ သူတွေ့ရှိသမျှ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများမှာ ပထမအဆင့်များသာ ဖြစ်နေပြီး ဒုတိယအဆင့်အသစ်တစ်ကောင်မျှ ပေါ်မလာသေးခြင်းပင်။

“ငါလည်း ကျန်းထိုက်ကုန်းလိုမျိုး အစာမပါတဲ့ ငါးမျှားချိတ်နဲ့တင် ဆန္ဒရှိတဲ့သူတွေ လာဟပ်

မယ့်နေ့ကို ဘယ်တော့မှ ရောက်မလဲ။ ဘယ်တော့မှ ဒုတိယအဆင့်ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတွေ အလိုလို ငါ့လက်ထဲ ရောက်လာမလဲမသိဘူး“

လုချွမ်းသည် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဒုတိယအဆင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ပထမအဆင့်ထက် များစွာသာလွန်လှပြီး သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်မှာလည်း ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီအများအပြားကို တစ်ပြိုင်နက် ထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင် တိုးတက်နေပြီဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် လုချွမ်း၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို ရိပ်မိလိုက်သည်။ ယာဉ်တန်း၏ အရှေ့ဆုံးမှ ဇွန်ဘီရုပ်သေးသည် ရှေ့တွင် ထူးဆန်းသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျယ်ပြောသော လမ်းမကြီးပေါ်တွင် အမည်မသိ အရာဝတ္ထုတစ်ခုက ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် လုချွမ်းသည် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားကာ ဇွန်ဘီရုပ်သေးကို အရှိန်လျှော့၍ ကားရပ်ရန် ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်လိုက်တော့သည်။

“ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ ကမ္ဘာပျက်ပြီးနောက်ပိုင်း ဒီမှာ အကာအကွယ်တံတိုင်းကြီး ဆောက်ထားတာလား”

ဇွန်ဘီရုပ်သေး၏ အမြင်အာရုံမှတစ်ဆင့် လုချွမ်း လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ လမ်းမတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသော မီတာအတော်များများ မြင့်သည့် ရွှေရောင် နံရံကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လုချွမ်းသည် ဘေ့စ်ဘောတုတ်များ ကိုင်ထားသော သာမန်ဇွန်ဘီရုပ်သေး နှစ်ကောင်ကို ရှေ့သို့ စေလွှတ်၍ စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်သည်။

ဇွန်ဘီရုပ်သေးများ ရှေ့သို့ တိုးသွားလေလေ လုချွမ်းမှာ ပို၍ အံ့ဩလေလေ ဖြစ်လာသည်။ ၎င်းမှာ လူသားများ တည်ဆောက်ထားသော တံတိုင်းတစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ရှေ့မှ ဧရာမ ရွှေရောင်အဆင်းရှိသော အရာကြီးမှာ တွားသွားသတ္တဝါတစ်ကောင်၏ အကြေးခွံ များ ဖြစ်နေသည်ကို သူ ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

လုချွမ်း မှင်သက်သွားရသည်မှာ ဤကမ္ဘာလောကတွင် ဤမျှကြီးမားသော တွားသွားသတ္တဝါတစ်ကောင် ရှိလိမ့်မည်ဟု သူတစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို ရုပ်ရှင်များထဲတွင်သာ တွေ့ဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လုချွမ်းသည် ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး ရှေ့သို့သွားနေသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို အမြန်ဆုံး နောက်ဆုတ်ရန် ထိန်းချုပ်လိုက်တော့သည်။

ရှူး... ရှူး...

ရှူးရှူးရှဲရှဲ အသံကြီးတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ရှေ့မှ ဧရာမရွှေရောင်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ စတင်လှုပ်ရှားလာသည်။ လုချွမ်း စေလွှတ်လိုက်သော ကင်းထောက်ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်မှာမူ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အကုန်အစင် ဝါးမျိုခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

လမ်းမပေါ်တွင် တွန့်လိမ်နေသော ထိုသတ္တဝါကြီးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်အစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ရွှေရောင်ကိုယ်ထည်ရှိသော ဧရာမမြွေဟောက်ကြီး တစ်ကောင်ပင်။ သို့သော် ဤမြွေကြီးမှာ လုချွမ်း ယခင်က သိရှိနားလည်ထားသော မြွေမျိုးနှင့် လုံးဝမတူပေ။ စစ်မှန်သော ရွှေစင်ရွှေသားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ တောက်ပနေသော အကြေးခွံများမှာ အဝေးမှ ကြည့်ရုံနှင့်ပင် တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်တက်သွားစေလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

အထူးသဖြင့် ၎င်း၏ အလျားမှာ မီတာ ၂၀ ကျော်မျှ ရှည်လျားရာ လုချွမ်း၏ ကုန်တင်ကား နှစ်စီးစာခန့် ရှိသည်။ ဇွန်ဘီရုပ်သေးနှစ်ကောင်ကိုမူ သွားကြားပင် မညပ်ဘဲ တစ်လုပ်တည်းနှင့် မျိုချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မြွေကြီး ရွေ့လျားလိုက်တိုင်း ခိုင်မာသော ကွန်ကရစ်လမ်းမကြီးမှာ အက်ကွဲသွားရပြီး လမ်းဘေးရှိ ကားများနှင့် လမ်းမီးတိုင်များမှာလည်း လွင့်စင်ပျက်စီးကုန်သည်။ ဤရွှေရောင်မြွေကြီး၏ အင်အားမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည်။

ခေတ်မီမြို့ပြကြီးအတွင်း၌ ဤကဲ့သို့သော ဧရာမသားရဲကြီးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာခြင်းက လုချွမ်းကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။ သူသည် မြေပုံကို အမြန်ထုတ်ကြည့်လိုက်ရာ အနီးအနားတွင် ကျန်းဟိုင်မြို့၏ ဧရာမတိရစ္ဆာန်ဥယျာဉ်ကြီး တစ်ခုရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ ဤရွှေရောင်မြွေကြီးမှာ တိရစ္ဆာန်ဥယျာဉ်မှ ထွက်ပြေးလာပြီး မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းလဲသွားသောသတ္တဝါကြီးပင်။

“အမလေး... ဒီမျိုးရိုးဗီဇပြောင်း သားရဲကြီးက ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတွေထက်တောင် ပိုပြီး ကြမ်းတမ်းမယ့်ပုံပဲ”

လုချွမ်း စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ဒုတိယအဆင့်ရှိသော ထိုရွှေရောင်မြွေကြီးမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ယာဉ်တန်းဆီသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာတော့သည်။ ၎င်း၏ ရှူးရှူးရှဲရှဲ အသံမှာပင် နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သည်။ လုချွမ်း၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များမှာ ကျုံ့သွားရပြီး သူသည် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကို ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ထွက်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။

အားဖန်က ရှေ့ဆုံးမှ ရင်ဆိုင်ရန် ထွက်လာပြီး တာဖန်းဦးဆောင်သော တင့်ကားအမျိုးအစား ဇွန်ဘီများက ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှ ဝန်းရံလိုက်ကြသည်။ လျင်မြန်ဖျတ်လတ်သော လျှင်မြန်ဖြတ်လတ်သောဇွန်ဘီ အချို့ကမူ လက်ထဲတွင် စတီးဓားများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကားခေါင်မိုးများပေါ်သို့ ခုန်တက်လျက် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း ရွှေရောင်မြွေကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အလယ်ပိုင်းဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်သွားကြတော့သည်။

မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း ဧရာမမြွေဟောက်ကြီး၏ အရှိန်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှပြီး မီတာနှစ်ရာကျော်ဝေးသော အကွာအဝေးကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည်။

အားဖန်သည် တန်ချိန်တစ်ရာကျော်လေးသော သံတုတ်ကြီးကို အားကုန်လွှဲယမ်းကာ မြွေကြီး၏ ဦးခေါင်းဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။ မြွေကြီးမှာ ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် တာဖန်းနှင့် တင့်ကားအမျိုးအစား ဇွန်ဘီများက ခံစစ်အနေအထားဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားကြသည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း

ခံစစ်အနေအထားဖြင့် ရှိနေသော်လည်း ပထမအဆင့် တင့်ဇွန်ဘီများမှာ ဒုတိယအဆင့် ရွှေရောင်မြွေကြီး၏ အရှိန်ကို မယုံနိုင်လောက်အောင် တောင့်ခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ အမြောက်ဆံများကဲ့သို့ အရပ်ရပ်သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။ သို့သော် ထိုပထမအဆင့် ဇွန်ဘီများ၏ အချိန်ဆွဲပေးမှုကြောင့် အားဖန်၏ တိုက်ကွက်မှာ မြွေကြီးထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်သွားတော့သည်။

တန်ချိန်ချီလေးသော သံတုတ်ကြီး၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် ဤမျှကြီးမားသော သားရဲကြီးပင်လျှင် ခေတ္တမျှ မူးဝေသွားရသည်။ မြွေကြီး အရှိန်သေသွားချိန်တွင် လျှင်မြန်ဖြတ်လတ်သောဇွန်ဘီများစွာမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး စတီးဓားများဖြင့် အဆက်မပြတ် ပိုင်းဖြတ်ကြရာ မြွေကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အမာရွတ်များ ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် မြွေကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြီးမားလွန်းသဖြင့် ပထမအဆင့် ဇွန်ဘီများ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ထိရောက်မှု အားနည်းနေသေးသည်။

မြွေကြီး သတိပြန်ဝင်လာမည့်ဆဲဆဲမှာပင် အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံပေါ်မှ ဧရာမပုံရိပ်တစ်ခု ဒုန်းခနဲ ခုန်ဆင်းလာပြီး ၎င်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် လက်သည်းကြီးများဖြင့် မြွေကြီး၏ အရေးပါသော အချက်အချာနေရာကို တည့်တည့်မတ်မတ် ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကြောင့် ရွှေရောင်အကြေးခွံများ ကွာကျကာ မြွေကြီး၏ အသားများမှာ ဟက်တက်ကွဲသွားပြီး သွေးများ နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

လက်ရှိ လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီများထဲတွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အမြင့်မားဆုံးမှာ ဒုတိယအဆင့် ဧရာမဇွန်ဘီပင်။ ၎င်း၏ လက်သည်းများသည် ကားများကိုပင် အလွယ်တကူ ဆွဲဖြတ်နိုင်ရာ ဒုတိယအဆင့် မြွေကြီး၏ အကြေးခွံများမှာလည်း မခုခံနိုင်တော့ပေ။

နာကျင်လွန်းသဖြင့် မြွေကြီးမှာ ရူးသွပ်စွာ တွန့်လိမ်နေသဖြင့် လမ်းမတစ်ခုလုံးမှာ ခဏချင်းအတွင်း ပျက်စီးယိုယွင်းသွားသည်။ သို့သော် လုချွမ်းက ဤအခြေအနေကို ကြိုတင်တွက်ဆထားပြီးဖြစ်ရာ သူ၏ ဇွန်ဘီများကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းစေခဲ့သည်။ လုချွမ်းသည် ဤဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်သည့် ဗျူဟာကို နှစ်ကြိမ်ခန့် ထပ်မံအသုံးပြုလိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် သွေးအမြောက်အမြား ထွက်သွားသော ဧရာမမြွေကြီးမှာ အသက်မဲ့စွာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းဘုန်းလဲကျသွားတော့သည်။

မြွေကြီး၏ အလောင်းကိုကြည့်ရင်း လုချွမ်း၏ စိတ်ထဲတွင် တက်ကြွမှုများ ပြည့်လျှံလာကာ ဧရာမဇွန်ဘီကို အသုံးပြု၍ မြွေကြီး၏ ဦးခေါင်းကို ခွဲကာ အမြုတေကို ထုတ်ယူစေလိုက်သည်။

ကားတွဲအတွင်း၌မူ ကျိရုရွှယ်သည် မြွေကြီး၏ အလောင်းကို မျက်လုံးလေးများ တောက်ပစွာဖြင့် ကြည့်ရင်း….

“အသား သမီး အသားစားချင်တယ်”