အခန်း (၁၁၉)

အခန်း။ ၁၁၉

ကုန်တင်ကားအတွင်း၌ လုချွမ်းသည် ဒုတိယအဆင့် ဧရာမဇွန်ဘီထံမှ ဒုတိယအဆင့် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းရွှေရောင်မြွေဟောက်၏ အမြုတေကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။

ထိုအမြုတေမှာ လိမ္မော်ရောင်သန်းသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေပြီး ဝါဝင်းသော ကျောက်သလင်းတစ်ခုအလား အလွန်ပင် လက်ရာမြောက်လှသည်။ လုချွမ်းသည် ၎င်းကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားရုံမျှဖြင့် အတွင်း၌ ကိန်းအောင်းနေသော ဧရာမစွမ်းအင်များကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းရှိသည်။ အမှန်စင်စစ် မီတာ ၂၀ ရှည်လျားသော ဤမျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မြွေကြီး၏ အဓိကစွမ်းအင်များအားလုံးမှာ ဤအမြုတေမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လုချွမ်းသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဤဒုတိယအဆင့် အမြုတေကို ကိုယ်တိုင်စားသုံးရန် မရွေးချယ်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ယခုအခါ သူသည် တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသည့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ဒုတိယအဆင့် သားရဲတစ်ကောင်၏ အနှစ်မှာ သူ့အတွက် အကျိုးကျေးဇူး များစွာမရှိတော့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤဒုတိယအဆင့် အနှစ်သည် သူ့အတွက်မူ စိတ်စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးရုံမှလွဲ၍ အခြားထူးခြားသော အာနိသင် မရှိတော့ဘူးဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

သူ့လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ဒုတိယအဆင့် အမြုတေ၏ ဆွဲဆောင်မှုမှာလည်း ယခင်ကထက် များစွာ လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ငါက အမြုတေတွေကို စားသုံးပြီး အစွမ်းထက်လာနိုင်တယ်ဆိုရင် တခြား ဆင့်ကဲဇွန်ဘီတွေကို ကျွေးကြည့်မယ်ဆိုရင်ကော အလားတူ ရလဒ်မျိုး ရနိုင်မလား”

လုချွမ်းသည် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်၏ အမြုတေကို စားသုံးပြီးနောက် သူကိုယ်တိုင် အောင်မြင်စွာ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပုံကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းတိရစ္ဆာန်များ၏ အမြုတေသည် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကဲ့သို့ပင် ကြီးမားသော စွမ်းအင်များကို ပေးစွမ်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤဒုတိယအဆင့် အမြုတေက သူ့အတွက် အာနိသင်မရှိတော့သဖြင့် သူ၏ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို ကျွေးလိုက်ခြင်းက သူတို့၏ အင်အားကို ပိုမိုတောင့်တင်းလာစေနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အမှန်စင်စစ် သူသည် တိုက်ခိုက်ရေးအမျိုးအစား ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ မဟုတ်ဘဲ အမိန့်ပေးစနစ် အမျိုးအစား ဖြစ်သဖြင့် တိုက်ပွဲများတွင် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို ထိန်းချုပ်ခြင်းအပေါ်၌သာ အဓိက အားထားရသည်။

ထို့အပြင် အဆင့်မြင့်ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများမှာ ယခုအချိန်တွင် အလွန်ရှားပါးပြီး ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ခက်ခဲလှရာ သူကိုယ်တိုင်ပင် အဆင့်မြင့်လာအောင် ပျိုးထောင်ပေးခြင်းက အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။ လုချွမ်းသည် သူအောင်မြင်စွာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည့် ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်ဖြစ်သော တင့်ကားအမျိုးအစား အားဖန်နှင့် မကြာသေးမီကမှ လက်အောက်ခံဖြစ်လာသည့် ဧရာမဇွန်ဘီတို့ကို ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။ ဤဆင့်ကဲဇွန်ဘီနှစ်ကောင်မှာ သူ၏ရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့ထဲတွင် အဓိက တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားစုများ ဖြစ်ကြသည်။

ခဏမျှ တွေဝေသွားပြီးနောက် လုချွမ်းသည် ထိုဒုတိယအဆင့် အမြုတေကို အားဖန်အား ကျွေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်မှကြည့်လျှင် အားဖန်သည် ဒုတိယအဆင့်ဇွန်ဘီများထဲတွင် ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦးဖြစ်ရာ ဤအမြုတေကို စားသုံးလိုက်ခြင်းဖြင့် တတိယအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက်မတက်လှမ်းနိုင်လျှင်ပင် တတိယအဆင့်နှင့် အလွန်နီးကပ်သွားစေကာ ၎င်း၏ခွန်အားကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် တန်ချိန်ချီလေးသော သံတုတ်ကြီးကို အသုံးပြုကာ တိုက်ခိုက်တတ်သော အားဖန် သည် ၎င်း၏ မယုံနိုင်လောက်သော ခွန်အား တိုက်စစ်နှင့် ခံစစ်ကို ပေါင်းစပ်နိုင်စွမ်းတို့ကြောင့် အနှိုင်းမဲ့စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးမှာ လုချွမ်းပိုင်ဆိုင်သမျှထဲတွင် အင်အားအကြီးဆုံးဟု ဆိုနိုင်ပြီး ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ ပင်လျှင် အားဖန်နှင့် ယှဉ်လျှင် အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေသေးသည်။

သို့သော်လည်း လုချွမ်းသည် အားဖန်ကို ယခုချက်ချင်း စားသုံးရန် ခွင့်မပြုသေးပေ။ လက်ရှိအချိန်တွင် အရေးကြီးဆုံးမှာ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံသို့ အမြန်ဆုံးရောက်ရှိရန်နှင့် အိမ်သစ်တွင် အခြေချနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အမြုတေကို စားသုံးပြီးနောက် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ဖြစ်စဉ်အတွင်း ဇွန်ဘီမှာ အချိန်အတော်ကြာ မေ့မြောနေတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အင်အားအကောင်းဆုံးဖြစ်သော အားဖန်သည် ဤခရီးလမ်းအတွင်း အနားယူနေ၍ မဖြစ်ပေ။

ဤဧရာမ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း ရွှေရောင်မြွေကြီးနှင့် တွေ့ဆုံမှုက လုချွမ်းကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်မှာ ပိုမိုဆိုးရွားလာသည်နှင့်အမျှ သာမန်ဇွန်ဘီများ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ မလုံလောက်တော့ကြောင်း သူ နားလည်သွားခဲ့သည်။ ရွှေရောင်မြွေကြီးကို အောင်မြင်စွာ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီနှစ်ကောင်ဖြစ်သော အားဖန်နှင့် ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ တို့ကြောင့်သာ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

သာမန် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများမှာ ဤမျိုးရိုးဗီဇပြောင်း ရွှေရောင်မြွေဟောက်ကြီးနှင့် ယှဉ်လျှင် အားကိုးရာမရဘဲ အနည်းငယ် အနှောင့်အယှက်ပေးနိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။ အရေအတွက်ထက် အရည်အသွေးကသာ အဓိကဖြစ်ကြောင်း သူ၏ တပ်ဖွဲ့အတွက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားစုများ လိုအပ်ကြောင်း လုချွမ်း ကောင်းကောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

“ငါက အခု တတိယအဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ တတိယအဆင့်အောက်က အမြုတေတွေက ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်တော့ဘူး“

“နောင်မှာ တတိယအဆင့် အမြုတေကို တွေ့မှသာ ငါ့အတွက် သိမ်းထားပြီး ကျန်တဲ့ အဆင့်နိမ့်အနှစ်တွေကိုတော့ ရုပ်သေးဇွန်ဘီတွေကိုပဲ ပေးလိုက်တော့မယ်။ ဒါမှ သူတို့တွေ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီး ငါ့အတွက် ပိုအသုံးတည့်မှာ“

လုချွမ်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် စစ်မှန်သော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီစစ်တပ်ကြီးကို တည်ဆောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုကဲ့သို့သော တပ်ဖွဲ့မျိုး၏ အင်အားကို တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ အကယ်၍ ထိုအိပ်မက်သာ အမှန်တကယ်ဖြစ်လာပါက ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း သူ့ကို မည်သူကမျှ တားဆီးနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် လုချွမ်း၏ ဘေး၌ ထိုင်နေသော ကျိရုရွှယ်သည်လည်း လိမ္မော်ရွှေရောင် အမြုတေကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

“ဒုတိယအဆင့် သားရဲရဲ့ အမြုတေကို မြင်နေရတာတောင်မှ ဇွန်ဘီဖေဖေက မစားဘဲနဲ့ အောင့်အည်းထားနိုင်တယ်ပေါ့။ သူ ဘာတွေ ကြံစည်နေပြန်ပြီလဲ မသိဘူး“

“နှမြောစရာပဲ... ဒါက ဒုတိယအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာဆိုတော့ ငါ့အတွက်လည်း ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား အာနိသင်မရှိဘူး“

သူမ၏ ယခင်ဘဝ လူသားမျိုးနွယ်စု ဧကရီအဖြစ် ရှိခဲ့စဉ်က သူမထံတွင် မျိုးဗီဇဆင့်ကဲဆေးရည်ဖော်စပ်နည်းများ ရှိခဲ့ဖူးသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်နှောင်းပိုင်းတွင် လူသားရှင်သန်ကျန်ရစ်သူ အဖွဲ့အစည်းများက ထိုဖော်မြူလာကို အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့ကြရာ ထူးကဲမျိုးဗီဇဆေးရည်များမှာ အထူးကောင်းမွန်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း ကျိရုရွှယ်သည် ယခုအခါ တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဤဒုတိယအဆင့် အမြုတေသည် သူမအတွက်လည်း အသုံးမဝင်တော့ပေ။

မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း ရွှေရောင်မြွေဟောက်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားထွားကြိုင်းလှသလို ၎င်း၏ အင်အားမှာလည်း ကြောက်ခက်ဖွယ်ရာပင်။ ဒုတိယအဆင့် မြွေကြီး၏ လက်ချက်ကြောင့် ယာဉ်တန်းရှေ့ရှိ လမ်းမကြီးမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီဖြစ်ရာ လုချွမ်းအနေဖြင့် မြွေကြီး၏ အလောင်းကို ဖယ်ရှားရန် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို စေလွှတ်လိုက်ရသည်။

မီတာ ၂၀ ကျော် ရှည်လျားသော ဤဧရာမ သတ္တဝါကြီးမှာ အလွန်ပင် လေးလံလှသဖြင့် လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများအားလုံး ဝိုင်းဝန်းရွှေ့ပြောင်းရတော့သည်။ ၎င်း၏ အလျားမှာ လုချွမ်း၏ ကုန်တင်ကားကြီး နှစ်စီးစာထက်ပင် ပိုရှည်နေပြီး ချောမွေ့သော ကွန်ကရစ်လမ်းမကြီးမှာလည်း မြွေကြီးကြောင့် မြောင်းကြီးများအလား ပိန်ချိုင့်ပျက်စီးနေခဲ့သည်။ လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီများကို ရှေ့သို့စေလွှတ်ကာ ယာဉ်တန်းကြီး ဆက်လက်ထွက်ခွာနိုင်ရန်အတွက် လမ်းကို အကြမ်းဖျင်း ပြုပြင်ခိုင်းလိုက်ရသည်။

မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မြွေကြီးနှင့် တွေ့ပြီးနောက်ပိုင်းတွင်မူ လမ်းခရီးမှာ အတော်ပင် တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းသွားခဲ့သည်။ တိရစ္ဆာန်ဥယျာဉ်အတွင်းရှိ အခြားသော တိရစ္ဆာန်အများစုမှာ ဤရွှေရောင်မြွေကြီး၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ကြောင်း လုချွမ်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ရှေ့ဆက်ခရီးတွင် ထူးထူးခြားခြား အန္တရာယ်မျိုးနှင့် ထပ်မံမတွေ့ရတော့ပေ။

လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် ရံဖန်ရံခါ ဆင့်ကဲဇွန်ဘီအချို့ ပေါ်လာတတ်သော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အဆင့်နိမ့် ဇွန်ဘီများသာ ဖြစ်ကြသည်။ တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားသော လုချွမ်းအတွက် ပထမအဆင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကို ထိန်းချုပ်ရန်မှာ စက္ကန့်ပိုင်းမျှသာ ကြာတော့သည်။ ထိုဇွန်ဘီများသည် ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လုချွမ်း၏ စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ခြင်းခံလိုက်ရပြီး ဇွန်ဘီရုပ်သေးစစ်တပ်ထဲသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်မှ မြို့ပြင်သို့ ခရီးစဉ်အတွင်း လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေး တစ်ကောင်မျှ ဆုံးရှုံးခဲ့ခြင်း မရှိရုံသာမက ယာဉ်တန်းကြီး၏ ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများစွာကိုပင် စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သေးသည်။ ဤခရီးစဉ်အတွင်း ရရှိခဲ့သော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ အရေအတွက်မှာ သူ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်၌ စခန်းချစဉ်ကထက် များစွာ ပိုမိုများပြားလှသည်။

ဝူး... ဝူး... ဝူး...

ယာဉ်တန်း၏ အင်ဂျင်သံများ ဟိန်းဟောက်နေစဉ်မှာပင် သူတို့သည် ကျန်းဟိုင်မြို့လယ်ခေါင်မှ နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ လမ်းတွင် အနှောင့်အယှက် အချို့ရှိခဲ့သော်လည်း လုချွမ်းက အောင်မြင်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ လမ်းဘေးရှိ ခေတ်မီ မိုးမျှော်တိုက်ကြီးများမှာ တဖြည်းဖြည်း ကျဲပါးသွားပြီး အထပ်နိမ့် အဆောက်အအုံများအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းလာခဲ့သည်။

လုချွမ်း အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူနှင့် ချီချီလေး ထွက်လာခဲ့သည်မှာ အတော်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ယခုဆိုလျှင် ညနေစောင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ကျန်းဟိုင်မြို့၏ ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် လက်ရှိနေရာကို မြေပုံနှင့် တိုက်စစ်ကြည့်လိုက်ရာ လက်ရှိအရှိန်ဖြင့် မောင်းနှင်ပါက နောက်ထပ် ၁၀ မိနစ်ခန့်အကြာတွင် ချင်းရွှေလယ်ယာခြံသို့ ရောက်ရှိတော့မည်ဟု တွက်ချက်လိုက်သည်။