အခန်း (၁၂၀)

အခန်း။ ၁၂၀

ဧရာမယာဉ်တန်းကြီးသည် တိတ်ဆိတ်နေသော မြို့ပြင်လမ်းမများပေါ်တွင် ၁၀ မိနစ်ခန့် ဆက်လက်မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် လုချွမ်းသည် မြေပုံနှင့် လမ်းညွှန်ဆိုင်းဘုတ်များကို ကြည့်ရှုကာ သစ်တောလမ်းလေးအတိုင်း ခဏမျှ မောင်းနှင်လာခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ချင်းရွှေလယ်ယာခြံဟူသော ဆိုင်းဘုတ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

လယ်ယာခြံ၏ ဝင်ပေါက်တံခါးကြီးမှာ ၃ မီတာခန့် မြင့်မားပြီး အကျယ်မှာလည်း မီတာအတော်များများ ရှိသည်။ တံခါးကြီးတစ်ခုလုံးကို စတီးအမာစားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားပြီး အနက်ရောင်အဆင်းရှိကာ အလွန်ပင် ခိုင်ခံ့လုံခြုံသည့် အသွင်ကို ဆောင်နေသည်။

ခြံစည်းရိုးတံခါး၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင်မူ ခိုင်မာသော သစ်သားတိုင်များ ဆူးကြိုးများစွာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် ချင်းရွှေလယ်ယာခြံ၏ တံတိုင်းများရှိသည်။ တံတိုင်းများ၏ အတွင်းဘက်တွင်မူ အဆောက်အအုံ အမျိုးမျိုးနှင့် ကျယ်ပြောလှသော စိုက်ပျိုးရေးမြေကွက်များ ပါဝင်သည့် ဧရာမမြေနေရာကြီး ရှိနေသည်။

လုချွမ်းသည် ထိုတံတိုင်းများပေါ်တွင် အန္တရာယ်ရှိ လျှပ်စစ်ဓာတ်အား ဟူသော သတိပေးချက်များကို သတိပြုမိလိုက်ရာ မူလက ထိုဆူးကြိုးများမှာ လျှပ်စစ်လွှတ်ထားသော ခြံစည်းရိုးများဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သို့သော်လည်း ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် မြို့တော်တွင် လျှပ်စစ်ဓာတ်အား ပြတ်တောက်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ထိုခြံစည်းရိုးများမှာ ယခုအခါ အစွမ်းမရှိတော့ပေ။

ဆူးကြိုးများပေါ်တွင် အတင်းအကျပ် ဖျက်ဆီးထားသော အမှတ်အသားများကိုလည်း လုချွမ်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ကပ်ဘေးစတင်ချိန်တွင် လူများ သို့မဟုတ် ဇွန်ဘီများသည် ဤတံတိုင်းများကို ဖြတ်ကျော်ကာ လယ်ယာခြံအတွင်းသို့ အတင်းဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြပုံရသည်။

လုချွမ်းသည် ကားပေါ်တွင်ထိုင်ကာ ရှေ့မှ ကျယ်ပြောလှသော လယ်ယာခြံကြီးကို ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်၍ ကြည့်ရှုနေမိသည်။ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံသည် ကျန်းဟိုင်မြို့၏ ဆင်ခြေဖုံးတွင် တည်ရှိပြီး အလွန်တိတ်ဆိတ်သော နေရာဖြစ်သဖြင့် အခြားသူများ သတိထားမိရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ ဤနေရာ၏ ကျယ်ဝန်းမှုမှာ သူနှင့် ချီချီလေးအတွက် သက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်ရန် လုံလောက်ရုံသာမက နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်ထက် များစွာ ပိုမိုကြီးမားပြီး သူ၏ ဧရာမဇွန်ဘီရုပ်သေးတပ်ဖွဲ့ကိုလည်း ကောင်းကောင်းကြီး နေရာပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အဓိကအကျဆုံးအချက်မှာ ဤနေရာသည် မြို့ပြကဲ့သို့ ပိတ်လှောင်မွန်းကျပ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုး မဟုတ်သဖြင့် စိတ်ဖိစီးမှုများကို မခံစားရခြင်းပင်။

လုချွမ်း၏ အမြင်အရ ဤနေရာသည် သမီးလေး ကြီးထွားလာရန်အတွက် အလွန်ပင် သင့်လျော်လှသည်။ သဘာဝတရားနှင့် နီးစပ်သည့် ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် နေထိုင်ရခြင်းက ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖွံ့ဖြိုးမှုကို များစွာ အထောက်အကူပြုနိုင်ပြီး ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ကျန်းဟိုင်မြို့ထဲတွင် နေထိုင်ရသည်ထက် များစွာ သာလွန်ကောင်းမွန်သည်။

သေခြင်းတရားများ လွှမ်းမိုးနေသော ကျန်းဟိုင်မြို့၏ ပျက်စီးနေသည့် ရပ်ကွက်များတွင်မူ သာမန်လူတစ်ယောက်ပင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ပါက စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းလာနိုင်ပေသည်။ လုချွမ်းကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ချီချီလေးနှင့် မတွေ့ဆုံမီက ဘဝသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပြီး လမ်းပျောက်နေခဲ့ရသည်။

လယ်ယာခြံ၏ အနီးအနားဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် အတွင်းပိုင်း၌ ခေတ်မီအဆောက်အအုံများစွာ ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားပြီး ထိုအဆောက်အအုံများက သူနှင့် ချီချီလေး၏ နေ့စဉ်လိုအပ်ချက်များကို အပြည့်အဝ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

“ဖေဖေ... သမီးတို့ ရောက်ပြီလားဟင်”

ကျိရုရွှယ်သည် ပျင်းရိစွာဖြင့် အညောင်းဆန့်လိုက်ပြီး ရှေ့မှ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံ ဆိုင်းဘုတ်ကို ဝေခွဲမရသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ ကားပေါ်တွင် အချိန်အတော်ကြာ လိုက်ပါလာရသဖြင့် သူမ အနည်းငယ် ငိုက်မြည်းချင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လုချွမ်းက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း ချီချီလေးကို ကားပေါ်မှ ချက်ချင်း ခေါ်မထုတ်သေးပေ။ ယင်းအစား သူသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးအုပ်စုတစ်စုကို အရင်စေလွှတ်ကာ ပျက်စီးနေသော တံတိုင်းများမှတစ်ဆင့် လယ်ယာခြံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက် စစ်ဆေးစေလိုက်သည်။

ချင်းရွှေလယ်ယာခြံအတွင်းရှိ အခြေအနေကို အသေအချာ မသိရသေးသဖြင့် ဘေးကင်းလုံခြုံမှု ရှိ မရှိ မသေချာဘဲ သမီးလေးကို ခေါ်ဆောင်သွားရန် လုချွမ်းက မစွန့်စားလိုပေ။ သူကိုယ်တိုင်မှာ တတိယအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားပြီဖြစ်ရာ မည်သည့်ခြိမ်းခြောက်မှုကိုမျှ မကြောက်သော်လည်း သမီးလေးမှာမူ အလွန်ငယ်ရွယ်သေးသည်။

သူမအတွက်မူ အနည်းငယ်သော အန္တရာယ်ကပင် အသက်အန္တရာယ် ဖြစ်သွားနိုင်သည်။ ပျက်စီးနေသော တံတိုင်းများက လယ်ယာခြံအတွင်း၌ တိုက်ပွဲအချို့ ဖြစ်ပွားခဲ့နိုင်ကြောင်း သတိပေးနေသကဲ့သို့ပင်။

ဆူးကြိုးခြံစည်းရိုးများ ပျက်စီးနေပြီဖြစ်ရာ လုချွမ်းသည် သူ၏ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို ချင်းရွှေလယ်ယာခြံအတွင်းသို့ အလွယ်တကူပင် စေလွှတ်လိုက်နိုင်သည်။

သို့သော် အတွင်းသို့ ရောက်သည်နှင့် လုချွမ်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိသည်။

ဇွန်ဘီကင်းထောက်များ၏ အမြင်အာရုံမှတစ်ဆင့် မြင်တွေ့နေရသည်မှာ တိတ်ဆိတ်နေသော လယ်ယာခြံအတွင်းရှိ မြေပြင်ပေါ်၌ ခြောက်သွေ့ကာ ညိုမည်းနေသော သွေးကွက်ကြီးများပင်။ ထိုသွေးကွက်များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် အရိုးစုများနှင့် အသားစများ ပြန့်ကျဲနေပြီး အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မနှစ်မြို့ဖွယ် အနံ့အသက်ဆိုးများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ပြင်းထန်သော သွေးညှီနံ့နှင့် ပုပ်စော်နံသော အသားပုပ်နံ့များမှာ လယ်ယာခြံတစ်ခုလုံးတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး ဤနေရာသည် လယ်ယာခြံတစ်ခုထက် စွန့်ပစ်ထားသော သားသတ်ရုံတစ်ခုနှင့် ပိုတူနေတော့သည်။ ထို့အပြင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် အမှတ်အသားများကိုလည်း လုချွမ်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ မြေပြင်မှာ ဟက်တက်ကွဲနေပြီး အက်ကြောင်းများမှာလည်း နေရာအနှံ့ ပေါ်ပေါက်နေသည်။

မည်းနက်နေသော သွေးများနှင့် ပုပ်သိုးနေသောအသားများမှာ မြေကြီးနှင့် ရောနှောနေသဖြင့် ဤနေရာသည် နတ်ဆိုးများ၏ ဥယျာဉ်တစ်ခုအလား ထင်မှတ်ရသည်။

“ချင်းရွှေလယ်ယာခြံမှာ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခု တကယ်ပဲ ဖြစ်ပွားခဲ့တာပဲ။ ကြည့်ရတာ အတော်လေးကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခဲ့ပုံပဲ”

လုချွမ်းက တစ်ဦးတည်း ရေရွတ်ရင်း သံသယများဖြင့် ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို လယ်ယာခြံအတွင်း ဆက်လက် စစ်ဆေးခိုင်းလိုက်သည်။ သူသည် အဓိကအားဖြင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်ခင်းများကို ရှာဖွေရန် အာရုံစိုက်နေသည်။ အကြောင်းမှာ သူ ဤနေရာသို့ လာရခြင်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာ ချီချီလေး၏ စားသောက်မှုကို မြှင့်တင်ပေးရန်ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သို့သော် လုချွမ်း စိုက်ခင်းများကို ရှာတွေ့လိုက်ချိန်တွင်မူ ၎င်းတို့မှာ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံထားရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ မူလက စိုက်ပျိုးထားသော လယ်ကွင်းများမှာ ပျက်စီးနေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် နင်းခြေခံထားရသော သီးနှံများမှာ ပြန့်ကျဲနေတော့သည်။

“ကမ္ဘာပျက်ပြီးနောက်ပိုင်း ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူတွေက အစာရှာဖို့ ဒီလယ်ယာခြံကို လာကြပုံပဲ။ အဲဒါကြောင့် စိုက်ခင်းတွေက လူတော်တော်များများရဲ့ အဓိက ပစ်မှတ်ဖြစ်သွားခဲ့တာပဲ”

စိုက်ခင်းများအတွင်း၌ သွေးကွက်များနှင့် လူသားအရိုးစုများကို လုချွမ်း အများအပြား တွေ့ရှိခဲ့သည်။ အချိန်ကြာမြင့်လာသည်နှင့်အမျှ ထိုသွေးကွက်များမှာ ညိုမည်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ အစာရှာဖွေရန် ရောက်ရှိလာကြသော ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများသည် ဤနေရာ၌ ကြောက်မက်ဖွယ်အန္တရာယ်များနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

ထို့အပြင် စိုက်ခင်းများအတွင်း၌ အလွန်နက်ရှိုင်းသော ခြေရာကြီးများကိုလည်း လုချွမ်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုခြေရာများ၏ နက်ရှိုင်းမှုမှာ ၎င်းပိုင်ရှင်များတွင် ဧရာမအင်အားရှိကြောင်း ပြသနေပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မှာ နွား သို့မဟုတ် သိုးကဲ့သို့သော တိရစ္ဆာန်များ၏ ခြေရာများနှင့် ဆင်တူနေသည်။

“ဒီလယ်ယာခြံထဲမှာ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းတိရစ္ဆာန်တွေ ရှိနေပုံရတယ် စိုက်ခင်းတွေ ပျက်စီးသွားတာကလည်း သူတို့လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်...”

ယနေ့တွေ့မြင်နေရသော လယ်ယာခြံမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီဖြစ်သဖြင့် လုချွမ်း အနည်းငယ် နှမြောတသဖြစ်မိသည်။ သီးနှံများ နင်းခြေခံထားရရုံသာမက မြေပြင်မှာလည်း အက်ကြောင်းများ ကျင်းများဖြင့် ဗရပွဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ ရရှိလိုပါက သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို အသုံးချ၍ မြေပြန်ထွန် ပြန်စိုက်ရပေဦးမည်။

လူသားအရိုးစုများအပြင် အသတ်ခံထားရသော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီအလောင်းအချို့ကိုလည်း သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထိုအလောင်းများမှာ ရက်ရက်စက်စက် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်နေပြီး ပြန့်ကျဲနေသော ခြေလက်များမှာ ကြည့်ရုံနှင့်ပင် တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်တက်သွားစေသည်။

ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကြောင့် လုချွမ်းမှာ အနည်းငယ် သတိကြီးစွာ ထားရှိလာတော့သည်။ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံသည် အဝေးမှ မြင်ရသကဲ့သို့ အေးချမ်းနေသည်မဟုတ်ပေ။ ဇွန်ဘီများကိုပင် ဤမျှရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်သော အင်အားမှာ လုံးဝလျှော့တွက်၍မရပေ။ ၎င်းမှာ အဆင့်မြင့်ဆင့်ကဲဇွန်ဘီ သို့မဟုတ် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်းသားရဲကြီးများသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

လယ်ယာခြံ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် လုချွမ်းသည် အသက်ရှင်နေသော မည်သည့်အရာကိုမျှ မတွေ့ရသေးပေ။ ဇွန်ဘီများပင် မရှိဘဲ မြေပြင်ပေါ်၌ အလောင်းများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ ပျက်စီးနေသော နေရာများကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် လုချွမ်းသည် သူ၏ဇွန်ဘီကင်းထောက်အဖွဲ့ကို လယ်ယာခြံအတွင်းပိုင်းသို့ ဆက်လက် စေလွှတ်လိုက်သည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း

ထိုအချိန်မှာပင် လယ်ယာခြံ၏ အတွင်းပိုင်းဆီမှ တိုက်ခိုက်နေသည့် အသံအချို့ကို လုချွမ်း ကြားလိုက်ရသည်။ ထိုအသံများကြားတွင် တိရစ္ဆာန်များ၏ ဟိန်းဟောက်သံများလည်း ပါဝင်နေသည်။