အခန်း (၂၃၂)

ယွင်ရှန်းက ယန်မိသားစုစစ်တပ်ကို စတင်ပြုပြင်ပြောင်းလဲတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ဟွမ်ချွဲသည် သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါကူညီရန် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် စေတနာ့ဝန်ထမ်းအဖြစ် စာရင်းပေးခဲ့သည်။

စစ်သူကြီးငယ် ယန်ချန်းလန် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီဟူသော သတင်းကြောင့် ယန်မိသားစုစစ်တပ်မှ စစ်သည်များအားလုံးမှာ စိတ်ဓာတ်များ ပြင်းထန်စွာ နိုးကြားတက်ကြွလာပြီး စစ်တပ်စခန်း၏ အဝင်ဝတွင် စုရုံးရောက်ရှိလာကြသည်။

"ညီအစ်ကိုတို့... နှစ်တွေအများကြီး ကြာခဲ့ပြီ။ ငါ ပြန်လာပြီ"

ယန်ချန်းလန်သည် သူ၏လက်အောက်ငယ်သားဟောင်းများ၏ အိုမင်းရင့်ရော်နေသော မျက်နှာများကို ကြည့်ရင်း သူ့ရင်ထဲတွင် ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"စစ်သူကြီးယွင်... စစ်သူကြီးပြန်ရောက်လာတာ တကယ်ကို ကောင်းပါတယ်။ စစ်သူကြီးရှိနေသရွေ့ ကျွန်တော်တို့ သေတပန်သက်ဆုံး လိုက်ပါသွားမှာပါ"

လူအုပ်ကြီးမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး စကားဖလှယ်ရင်း အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ယွင်ရှန်းသည် ထိုသူများကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး ယန်မိသားစုစစ်တပ်၏ အခြေခံဖွဲ့စည်းပုံကို လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဤလူအများစုမှာ ယခင်ကတည်းက ယန်ချန်းလန်နောက်သို့ လိုက်ပါခဲ့သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အသက် ၃၀ ကျော် ၄၀ ကျော်များ ဖြစ်ကြပြီး အချို့မှာမူ စစ်တပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်မှာ မကြာသေးသည့် အသက် ၂၀ ဝန်းကျင် လူငယ်များ ဖြစ်ကြသည်။ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးတွင် အသက် ၂၀ အရွယ် စစ်သည် ၂၀၀ မှ ၃၀၀ ခန့် အသက် ၃၀ နှင့် ၄၀ ကြား စစ်သည် ၄၀၀ မှ ၅၀၀ ခန့်ရှိပြီး ကျန်ရှိသူများမှာ အသက် ၄၀ ကျော် စစ်သည်ဟောင်းများဖြစ်ကြရာ ဟွမ်ချွဲ၏ ဖခင်နှင့် အသက်မရှေးမနှောင်းပင်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ပုံမှန်လစာရိက္ခာ မရရှိခဲ့ကြသဖြင့် ကျိုးချွမ်ကဲ့သို့ အခြေအနေနှင့်အညီ လိုက်လျောညီထွေ နေတတ်သူများမှလွဲ၍ ကျန်သူအားလုံးမှာ အာဟာရချို့တဲ့ကာ မျက်နှာများ ညှိုးရော်ပြီး အလွန်ပင် ပိန်ချည့်အားနည်းနေကြသည်။

"ညီအစ်ကိုတို့... ခဏလောက် ငြိမ်သက်ပေးကြပါ။ ဒီနေ့ ငါ ဒီကိုလာတာက သတင်းစကားတစ်ခု ကြေညာဖို့ပါ။ ငါ ယန်အိမ်တော်ကနေ ထွက်ခွာလာခဲ့တဲ့အကြောင်း မင်းတို့လည်း သိပြီးသားဖြစ်မှာပါ။ အားလုံးရဲ့ ရှေ့ရေးနဲ့ စားဝတ်နေရေးအတွက် သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးတဲ့နောက်... ယန်မိသားစုစစ်တပ်ကို ဖျက်သိမ်းဖို့ ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်..."

ယန်ချန်းလန် စကားမဆုံးသေးမီမှာပင် စောစောက ပျော်ရွှင်နေကြသော စစ်သည်တစ်အုပ်လုံးမှာ ချက်ချင်းပင် မှင်သက်သွားကြတော့သည်။ ဝမ်းသာနေသည့် စိတ်အစဉ်မှာလည်း ဒေါသအဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်တို့ တပ်မဖျက်ချင်ဘူး။ ယန်အိမ်တော်က ကျွန်တော်တို့အပေါ် ဒီလိုမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ရက်စက်နိုင်ရတာလဲ"

ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့သော စစ်သည်အချို့မှာ ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ယန်ချန်းလန်အား အကျိုးအကြောင်း မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

စစ်သည်များ ဤမျှအထိ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်မှာလည်း မဆန်းပေ။ သူတို့အနက် အများစုမှာ သုံးဆက်တိုင်တိုင် စစ်မှုထမ်းခဲ့သော မိသားစုများမှ ဆင်းသက်လာသူများဖြစ်ပြီး ယန်မိသားစုစစ်တပ်တွင်သာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

အတိတ်က ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည့် တိုက်ပွဲတွင်လည်း သူတို့၏ ညီအစ်ကိုများ ဖခင်များကို စစ်မြေပြင်၌ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ယန်မိသားစုစစ်တပ်အပေါ် သူတို့၏ မယိုင်လဲသော သစ္စာရှိမှုမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ စွဲမြဲလာခဲ့သည့် အယူအဆကြောင့်ပင် ရှင်လျှင် ယန်မိသားစုစစ်သည် သေလျှင် ယန်မိသားစုတစ္ဆေပင် ဖြစ်ရမည်။

ထိုလူများ၏ ဝိုင်းဝန်းအော်ဟစ်မှုကြောင့် ယန်ချန်းလန်မှာ သူပြောလိုသော စကားများကို ပြည့်စုံအောင်ပင် ပြောခွင့်မရတော့ချေ။

ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ယွင်ရှန်းသည် လက်ထဲမှ မှော်တုတ်တံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကောင်းကင်ကိုးထပ်မှ မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော မီးလျှံပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုမှာ စစ်တပ်စခန်းအတွင်းသို့ ကျဆင်းလာတော့သည်။

စခန်းတစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုအခါမှသာ လူတိုင်းမှာ စစ်သူကြီးယွင်နှင့်အတူ မိန်းကလေးငယ် နှစ်ဦး ပါလာသည်ကို သတိထားမိကြတော့သည်။

တစ်ဦးမှာ မရင်းနှီးသော်လည်း အခြားတစ်ဦးမှာမူ ဟွမ်ရှောင်ဝေ၏ သမီးဖြစ်သူ ဟွမ်ချွဲ ဖြစ်နေသည်။

"ဟွမ်ချွဲ... နင်က ဘာလို့ သူတို့နဲ့ အတူရှိနေတာလဲ။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ မှော်ဆရာမလေးကရော ဘယ်သူလဲ"

စစ်သည်များသည် ယွင်ရှန်း၏ စွမ်းဆောင်မှုကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့ကို ပို၍အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ဟွမ်ချွဲ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

ဤစစ်တပ်စခန်းထဲတွင် ကြီးပြင်းလာကြသော ကလေးများမှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အလွန်ပင် ရင်းနှီးကြသည်။

ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသူ အများစုမှာ ဟွမ်ချွဲ ကြီးပြင်းလာသည်ကို စောင့်ကြည့်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ ယခင်က အဝါရောင်သန်းကာ ပိန်ချည့်နေပြီး ဝမ်းရေးအတွက် လမ်းဘေးတွင် သီချင်းထွက်ဆိုခဲ့ရသော သနားစရာ မိန်းကလေးငယ်မှာ ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်ခွဲခန့် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် လုံးဝဥဿုံ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူမသည် အရပ်ရှည်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ကျန်းမာသန်စွမ်းသော အချိုးအစား ဖြစ်လာသည်။ အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံးမှာ သူမသည် အဖြူရောင် သိုင်းပညာရှင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်းပင်။ ၎င်းမှာ ဝူရွှမ်ဝူကျိခန်းမမှ သိုင်းပညာရှင်များသာ ဝတ်ဆင်ခွင့်ရှိသော ဝတ်ရုံဖြစ်သည်။

"ဦးလေးတို့ အစ်ကိုတို့... ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်အေးအေးထားပြီး စစ်သူကြီးယန်ပြောတာကို အဆုံးထိ နားထောင်ပေးကြပါဦး"

ယခုအခါ စစ်သည်တော်တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီဖြစ်သော ဟွမ်ချွဲသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ရှက်ရွံ့တတ်သော သီချင်းဆိုမယ်လေး မဟုတ်တော့ပေ။ သူမသည် ရင်ကိုမတ်ကာ လူတိုင်း နားဝင်စေရန် အကျိုးအကြောင်း ပြောဆိုဖျောင်းဖျလိုက်သည်။

"ညီအစ်ကိုတို့... ငါ မင်းတို့အားလုံးကို အားနာပါတယ်။ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ မင်းတို့အားလုံး အများကြီး ဒုက္ခရောက်ခဲ့ကြရတယ်"

ယန်ချန်းလန်သည် သူ၏ စစ်သည်ဟောင်းများအားလုံးကို အလေးအနက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးယွင်... ဒီလို မလုပ်ပါနဲ့ ကျွန်တော်တို့က..."

စစ်သည်များမှာလည်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြောင့် စကားလုံးများမှာ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့နေပြီး မျက်ရည်များ ဝဲလာကြသည်။ တစ်ချိန်က ယန်မိသားစုစစ်တပ်မှာ အလွန်ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားခဲ့သော်လည်း ယနေ့တွင် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်ဟု သူတို့ တစ်ခါမျှ မတွေးခဲ့ဖူးချေ။

"အားလုံးပဲ ဝမ်းနည်းမနေကြပါနဲ့ဦး။ ကျွန်မရဲ့ ဒုတိယဦးလေးက ယန်မိသားစုစစ်တပ်ကို ဖျက်သိမ်းမယ်လို့ ပြောတာဟာ တကယ်တမ်း ဖျက်ပစ်တာမဟုတ်ဘဲ ကျွန်မတို့ရဲ့ ရှေ့ဆက်မယ့် လမ်းစဉ်ကို ပြောင်းလဲလိုက်တာပါ။ ယန်မိသားစုစစ်တပ်ကို သားရဲအမဲလိုက်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲဖွဲ့စည်းဖို့ ကျွန်မတို့ စီစဉ်ထားပါတယ်"

ယွင်ရှန်းက ကြားဝင်ပြောလိုက်သည်။

သူမ ရုတ်တရက် ထွက်ပြောလိုက်သောအခါ လူတိုင်းမှာ လန့်သွားကြပြီးနောက် သူမက ယန်ချန်းလန်အား "ဒုတိယဦးလေး" ဟု ခေါ်ဆိုလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားကြတော့သည်။

စစ်သည်ဘဝမှ သားရဲအမဲလိုက်စစ်သည်ဘဝသို့ ကူးပြောင်းရခြင်းမှာ ယန်မိသားစုစစ်တပ်မှ လူအများစုအတွက် ခေတ္တခဏမျှ လက်ခံနိုင်ရန် ခက်ခဲသော အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ သားရဲအမဲလိုက်စစ်သည် မလုပ်ချင်ဘူး။ အဲ့ဒီလူတွေက လမ်းဘေးဓားပြတွေ လူမိုက်တွေနဲ့ ဘာထူးလို့လဲ။ ကျွန်တော်တို့က အစိုးရစစ်သားတွေလေ အဲ့ဒီလို အဆင့်အတန်းမရှိတဲ့သူတွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်လို့ရမှာလဲ"

စစ်သည်တစ်ဦးက မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

သားရဲအမဲလိုက်စစ်သည်များသည် တာဝန်များပြီးမြောက်မှသာ ငွေကြေးရရှိကြသူများဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတော်၏ ရိက္ခာကို အခမဲ့စားသုံးလာခဲ့ကြသော ဤစစ်သည်များအတွက်မူ ဤသို့သော အပြောင်းအလဲမှာ လောလောဆယ်တွင် လက်ခံရန် ခက်ခဲနေခြင်းပင်။

"သားရဲအမဲလိုက်စစ်သည်တွေက ဓားပြတွေ လူမိုက်တွေလို့ ဘယ်သူပြောလဲ။ မဟာကျိုးနိုင်ငံမှာ သာမန် Dအဆင့်ရှိတဲ့ သားရဲအမဲလိုက်စစ်သည်တစ်ယောက် တစ်နှစ်ကို ရွှေဒင်္ဂါး ၅၀ လောက် ဝင်ငွေရှိတယ်ဆိုတာ မင်းတို့သိလား။ အကယ်၍ Cအဆင့်ကို ရောက်သွားရင် အနည်းဆုံး ရွှေဒင်္ဂါး ၁၀၀ ရတယ်။ တကယ်လို့ အမဲလိုက်တပ်ဖွဲ့ထဲ ဝင်မယ်ဆိုရင်လည်း အပိုဆုကြေးတွေ အများကြီးရသေးတယ်"

ယွင်ရှန်းသည် ဟွမ်ထိန်တို့နှင့် အတူနေခဲ့ဖူးသဖြင့် သားရဲအမဲလိုက်စစ်သည်များ၏ ဈေးကွက်အခြေအနေကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသူဖြစ်သည်။ သားရဲအမဲလိုက်စစ်သည်များ၏ ဝင်ငွေမှာ ထိုမျှအထိ မြင့်မားသည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ စစ်သည်အချို့မှာ စတင်တုန်လှုပ်လာကြသည်။ သူတို့သည် ယန်မိသားစုစစ်တပ်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဒုက္ခခံခဲ့ကြရပြီး မိသားစုတိုင်းမှာ အလွန်အမင်း ဆင်းရဲမွဲတေနေကြသည် မဟုတ်ပါလော။

"ဝင်ငွေကောင်းလည်း ဘာထူးမှာလဲ။ သားရဲအမဲလိုက်စစ်သည်ဆိုတာ နန်းတွင်းဘွဲ့ထူးတွေ ရာထူးတိုးတာတွေ မရနိုင်ဘူးလေ။ စစ်သားဖြစ်ရတာကတော့ အိမ်သူအိမ်သားတွေအတွက် ဂုဏ်ယူစရာကိစ္စပဲ"

အချို့က ဆက်လက်ကန့်ကွက်နေကြဆဲပင်။

ဘယ်လိုပင် ပြောဆိုစေကာမူ ဤစစ်သည်များမှာ ခေါင်းမာနေကြဆဲပင်။ ယန်ချန်းလန်၏ မျက်မှောင်များမှာလည်း တင်းကျပ်သွားရသည်။ အကယ်၍ အားလုံးက ကန့်ကွက်နေမည်ဆိုပါက ယန်မိသားစုစစ်တပ်ကို အသွင်ပြောင်းမည့် အစီအစဉ်မှာ ပျက်ပြားသွားပေလိမ့်မည်။

"ညီအစ်ကိုတို့..."

ယန်ချန်းလန်က တည်ကြည်စွာဖြင့် "ဘွဲ့ထူးတွေ ရာထူးတွေက ဘာအသုံးကျလို့လဲ။ မင်းတို့အားလုံးက ငါနဲ့အတူ သေအတူရှင်မတူ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေပဲ။ ငါ့ရဲ့ အခြေအနေကိုလည်း မင်းတို့ မြင်ကြမှာပါ။ ငါ ယန်ချန်းလန်ဆိုတဲ့ကောင်က မဟာကျိုးရဲ့ သိုင်းသူတော်စင် စစ်သူကြီးအိမ်တော်မှာ မွေးဖွားလာခဲ့တာ။ ပထမ ၁၀ နှစ်မှာ ငါ့ရဲ့ ရာထူးလမ်းကြောင်းက အရမ်းဖြောင့်ဖြူးခဲ့ပေမဲ့ ဒါက ဂုဏ်ယူစရာလို့ ငါ တစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ရဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ ရာထူးတက်လာလေလေ ငါ့ညီအစ်ကိုတွေရဲ့ သွေးတွေ စစ်မြေပြင်မှာ ပိုပြီး စီးဆင်းခဲ့ရလို့ပဲ" ဟု သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ... ကျွန်မတို့ ယန်အိမ်တော်နဲ့ ဦးလေးတို့ အစ်ကိုတို့ဟာ မြို့ကို အသက်ပေးကာကွယ်ခဲ့ကြပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ မဟာကျိုးအင်ပါယာရဲ့ စစ်ကူတွေကို မရရှိခဲ့ကြဘူး။ ကျွန်မရဲ့ ဒုတိယဦးလေး အိမ်မှာ နာမကျန်းဖြစ်နေတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရော စစ်ဝန်ကြီးဌာနကပါ တစ်ခါမှ လာမကြည့်ခဲ့ကြသလို စစ်ပြန်တွေအတွက် ထောက်ပံ့ကြေးလည်း တစ်ပြားမှ မပေးခဲ့ဘူး"

ယွင်ရှန်းက အခွင့်ကောင်းယူ၍ အရှိန်မြှင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ရဲ့ ကလေးတွေကကော နောင်တစ်ချိန်မှာ မဟာကျိုးအင်ပါယာအတွက် စစ်မြေပြင်မှာ တစ်သုတ်ပြီး တစ်သုတ် အသက်ပေးကြဦးမှာလား။ အင်ပါယာအတွက် အသက်စွန့်ခဲ့ပြီးမှ နောက်ဆုံးမှာ အဖိုးမတန်တဲ့သူတွေ ဖြစ်သွားကြမှာလား"

ယွင်ရှန်း၏ ဤစကားများသည် စစ်သည်များ၏ စိတ်ဓာတ်ကို နောက်ဆုံးအဆင့်အထိ လှုပ်ခါသွားစေသည်။

"ဦးလေးတို့ အစ်ကိုတို့... ကျွန်မအဖေဟာ တိုက်ပွဲမှာ ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မကောင်းတော့ဘူး။ ဦးလေးတို့ရဲ့ ဇနီးသည်တွေ ညီမငယ်တွေဟာ ဒီအခြေအနေတွေကြောင့် အပြင်ထွက်ပြီး သီချင်းဆိုရတာတွေ ခန္ဓာကိုယ်ရောင်းစားရတာတွေအထိ လုပ်နေရတယ်ဆိုတာ ကျွန်မ သိပါတယ်"

ဟွမ်ချွဲက မျက်ရည်သုတ်ရင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် ဘေးမှ ကြည့်နေရင်း ဟွမ်ချွဲ၏ သရုပ်ဆောင်စွမ်းရည်ကို အမှတ်ပေးလိုက်မိသည်။ ဤသို့သော အခြေအနေတွင် ဟွမ်ချွဲ၏ စကားမှာ စစ်သည်များ၏ နှလုံးသားကို ထိမှန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"တော်ပြီ"

ကျိုးချွမ်က ပထမဆုံး ခုန်ထွက်လာပြီး "နိုင်ငံတော်ကို အရင်ဦးစားပေးရမယ်ဆိုတဲ့ စကားတွေက အပိုတွေပဲ။ ကိုယ့်အိမ်ထောင်စုလေးကိုတောင် မကာကွယ်နိုင်ဘဲနဲ့ နိုင်ငံတော်အရေးတွေ ပြောနေလို့ ဘာထူးမှာလဲ။ ဒီလို စကားလုံးလှလှလေးတွေကိုတော့ နန်းတွင်းက မူးယစ်

သောက်စားနေတဲ့ အရာရှိတွေနဲ့ မှူးမတ်တွေပဲ ပြောခိုင်းလိုက်စမ်းပါ"

"ကျွန်တော်တို့ သားရဲအမဲလိုက်စစ်သည်တွေ လုပ်ကြမယ်။ စစ်သူကြီးယွင်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တပ်မှူးဖြစ်မယ်။ အားလုံးပဲ... ဒါက မှန်ကန်တဲ့လမ်းပဲ မဟုတ်လား"

ကျိုးချွမ်နှင့် အခြားသူများမှာလည်း တညီတညွတ်တည်း ဟစ်ကြွေးလိုက်ကြတော့သည်။