အခန်း (၂၃၁)

"ဒုတိယခန်းမမှူးရှင့်... ကျွန်မမှာ စဉ်းစားလို့မရတဲ့ အချက်တစ်ချက် ရှိနေသေးတယ်။ အဲ့ဒီတုန်းက ဦးလေးဟာ တားမြစ်ချက်တွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ယန်မိသားစုစစ်သည် တစ်ထောင်ကျော်လေးနဲ့ မြို့ကို ခုခံကာကွယ်ခဲ့တာလေ။ ထန်နဲ့ ချင်း ပူးပေါင်းတပ်ဘက်မှာက အင်အား သောင်းနဲ့ချီ ရှိနေတာ။ အဖိုး စစ်ကူနဲ့ ရောက်မလာခင်အထိ အဲ့ဒီ သုံးရက်နဲ့ သုံးညအတောအတွင်းမှာ သူတို့ ဘယ်လိုမျိုး ကြံ့ကြံ့ခံ ရှင်သန်နိုင်ခဲ့တာလဲဟင်"

ယွင်ရှန်းက နားမလည်နိုင်စွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ထန်ယွမ်နှင့် ဟိုချင်းတို့မှာ ခြင်္သေ့ကဲ့သို့ အင်အားကြီးမားပြီး ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု အပြည့်ဖြင့် လာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။ ထိုမျှ အင်အားနည်းသော စစ်တပ်တစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ရန် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ကြာမြင့်ခဲ့ရတာလဲ။

"ဒါက ငါ့အတွက်တင်မကဘူး... မင်းအဖိုး စစ်သူကြီးယွင်အတွက်ပါ နားမလည်နိုင်တဲ့ ပဟေဠိတစ်ခုပဲ"

ကျန့်လီက ပြောလိုက်သည်။ ထိုစဉ်က ယန်ပါးဟိုရော ကျန့်လီပါ ယန်ချန်းလန်တစ်ယောက် တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးသွားပြီဟုပင် ထင်မှတ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"အခု မင်းပြောမှ ငါပြန်သတိရတယ်။ အဲ့ဒီတုန်းက ငါ မြောက်ဘက်ကနေ ဖောက်ထွက်ဖို့ ကြိုးစားနေတုန်း တောင်ဘက်ဆီကနေ သဲ့သဲ့လေး ကြားနေရတဲ့ စောင်းသံတစ်ခု ရှိခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီအသံက အရမ်းကို ဝေးလံပြီး လွင့်မျောနေသလိုပဲ သုံးရက်နဲ့ သုံးညပတ်လုံး မပြတ်တမ်း ကြားနေရတာ"

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသွားပြီဖြစ်၍ ကျန့်လီ၏ မှတ်ဉာဏ်မှာ သိပ်မသေချာတော့သော်လည်း ထိုစောင်းသံမှာ အမှန်တကယ် ရှိခဲ့ပါသလားဆိုသည်ကို သူ ဝေခွဲမရဖြစ်နေမိသည်။

ဧကရာဇ်၏ တေးသီချင်း...

ယွင်ရှန်းကတော့ အသေအချာ ယုံကြည်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က တစ်စုံတစ်ဦးသည် ဦးလေးယန်တို့အတွက် ဧကရာဇ်၏ တေးသီချင်းကို တီးခတ်ပေးနေခဲ့သည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"ကြည့်စမ်း... ငါလည်း အတိတ်က အကြောင်းတွေကိုပဲ ပြောနေမိပြီ။ တကယ်တော့ ငါ ဒီနေ့လာတာက ဆေးခန်းကိစ္စတွေကို အဓိက ပြောချင်လို့ပါ"

ကျန့်လီက ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

အကြီးအကဲကျန်း ကျဆုံးသွားပြီးနောက် မသိမသာဖြင့် ရက်သတ္တပတ် နှစ်ပတ်ခွဲခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဆေးခန်းရှိ ပစ္စည်းစာရင်းစစ်ဆေးမှုများမှာ ယခုအခါ အလုံးစုံ ပြီးစီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကျန့်လီသည် ဆေးခန်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများနှင့် အကြီးအကဲကျန်း ချန်ထားရစ်ခဲ့သော ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းစာရင်းများကို ယွင်ရှန်းထံ လာရောက်ပေးအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲကျန်းမှာ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသူတစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း လူတိုင်းတွင် ကိုယ်စီအားသာချက် ရှိကြစမြဲပင်။ သူ၏ စည်းစိမ်ဥစ္စာ စုဆောင်းနိုင်စွမ်းမှာမူ အံ့မခန်းလှပေသည်။ သူသည် ထိုနေ့က အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားခဲ့ရသဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းလာခဲ့သော ကြီးမားလှသည့် ရတနာများကို ဆေးခန်း၏ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲတွင် ထားရစ်ခဲ့ရသည်။

ကျန့်လီနှင့် သူ၏အဖွဲ့က သေသေချာချာ ရှာဖွေစစ်ဆေးပြီးနောက် ရွှေဒင်္ဂါးများနှင့် တန်ဖိုးကြီး ဆေးဖက်ဝင်အပင်အချို့ကို သိမ်းဆည်းနိုင်ခဲ့သည့်အပြင် ထိုလျှို့ဝှက်ခန်းထဲ၌ပင် သိုလှောင်

လက်စွပ် ၁၀ ကွင်းကိုပါ ထပ်မံတွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။

သိုလှောင်လက်စွပ်များပေါ်တွင် တစ်ကိုယ်ရေသုံး မှော်အတားအဆီးများ တပ်ဆင်ထားသည်။ အကြီးအကဲကျန်းမှလွဲ၍ မည်သူမျှ မဖောက်ထွင်းနိုင်ကြောင်း ကျန့်လီ သိရှိထားသည်။ အတင်းအဓမ္မ ဖောက်ထွင်းပါကလည်း လက်စွပ်အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများ ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်ရာ ကျန့်လီသည် ထိုလက်စွပ်များကို အမှတ်မထင်ပင် ဘေးဖယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းနှင့် ခဏမျှ စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် ကျန့်လီက သတိရတချက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း သားရဲအမဲလိုက်တပ်ဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းတော့မယ်ဆိုတော့ လူအင်အားက အဓိကပဲ။ ဒီလိုလုပ်ပါလား... ယီပိုင်မင်းနဲ့ ချန်ပိုင်တို့ကို မင်းရဲ့လက်အောက်မှာ ငါတာဝန်ပေးထားမယ်။ သူတို့ကို ငါ့ဆီ အကြောင်းကြားစရာမလိုဘဲ စိတ်ကြိုက်ခိုင်းစေနိုင်တယ်။ အချိန်လည်း အတော်နှောင်းပြီဆိုတော့ ငါ ပြန်ခွင့်ပြုပါဦး"

ယင်းစကားကို ကြားသောအခါ ယွင်ရှန်းက ငြင်းဆိုခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ အမှန်စင်စစ် ယီပိုင်မင်းနှင့် ချန်ပိုင်တို့မှာ အားကိုးထိုက်သော စစ်သူကြီးနှစ်ဦးဖြစ်ရာ သူတို့ကို ကောင်းစွာအသုံးချရန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။

ကျန့်လီ ထွက်သွားသည်နှင့် ယွင်ရှန်းသည် သူအမှတ်မထင် ပစ်ထားခဲ့သော သိုလှောင်လက်စွပ်များကို ချက်ချင်း ကောက်ယူလိုက်သည်။ အခြားသူများအတွက် ထိုမှော်အတားအဆီးများမှာ မဖောက်ထွင်းနိုင်သောအရာ ဖြစ်သော်လည်း ယွင်ရှန်းအတွက်မူ မဟုတ်ပေ။ သူမတွင် မှော်အတားအဆီးနှင့် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော ဘိုဘိုရှိနေသည်။

ယွင်ရှန်းသည် ဘိုဘိုကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး သိုလှောင်လက်စွပ် ၁၀ ကွင်းလုံးရှိ အတားအဆီးများကို အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွင်းလိုက်ရာ အတွင်းမှ ပစ္စည်းများမှာ ပုံလိုက်ထွက်လာတော့သည်။ ထိုပစ္စည်းများကို ကြည့်ရင်း ယွင်ရှန်းမှာ တစ်ညတည်းနှင့် သူဌေးဖြစ်သွားသကဲ့သို့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သိုလှောင်လက်စွပ် ၁၀ ကွင်းထဲတွင် အမည်မဖော်ထားသော ဝူကျိရွှေကတ် ၁၀ ကတ်ရှိပြီး တစ်ကတ်လျှင် ဝူကျိရွှေဒင်္ဂါး ငါးသောင်းစီ ထည့်သွင်းထားသည်။ ၎င်းတို့မှာ သင်တန်းသားများထံမှ လာဘ်ယူထားခြင်း သို့မဟုတ် ဆေးဝါးပစ္စည်း ထောက်ပံ့သူများထံမှ ငွေကြေးအလွဲသုံးစားလုပ်ထားခြင်းများ ဖြစ်သည်။ ၎င်းအပြင် တစ်ကတ်လျှင် ဝူကျိခရမ်းရွှေဒင်္ဂါး နှစ်သိန်းကျော်ပါဝင်သော ဝူကျိခရမ်းရွှေကတ် ၂ ကတ်ကိုလည်း တွေ့ရှိရသည်။ ၎င်းမှာ တိုက်ကြီးသုံး ရွှေဒင်္ဂါး သိန်းနှစ်ဆယ်နှင့် ညီမျှပေသည်။

သို့သော် ရွှေဒင်္ဂါးများမှာ အဓိကရတနာ မဟုတ်ပေ။ ယွင်ရှန်းသည် ရတနာအဆင့်ရှိ ဆေးဖက်ဝင်အပင် အမြောက်အမြားနှင့် မြင့်မြတ်သောအဆင့်ရှိ ဆေးပင်များကိုပါ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ အကြီးအကဲကျန်းသည် ဤပစ္စည်းများကို စုဆောင်းရန်အတွက် အတော်ပင် အားထုတ်ခဲ့ရကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ ယွင်ရှန်းသည် မဆိုင်းမတွပင် ရွှေကတ်များနှင့် ဆေးပင်များကို သူမ၏ သားရဲစကားပြောလက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။

ကျီအန်ခန်းမကို တည်ထောင်ပြီးနောက် ဆေးဖက်ဝင်အပင် အမြောက်အမြား ဝယ်ယူရန် လိုအပ်နေချိန်ဖြစ်ရာ ဤသိုလှောင်လက်စွပ် ၁၀ ကွင်းအတွင်းရှိ ကြွယ်ဝမှုများက ယွင်ရှန်းအတွက် အလွန်ပင် တန်ဖိုးရှိလှသည်။

လက်စွပ်များကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးပြီးနောက် နောက်ဆုံးလက်စွပ်အတွင်း၌ ဆေးညွှန်းတစ်ခုကို ယွင်ရှန်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤဆေးညွှန်းအား ဝူကျိခရမ်းရွှေကတ်တစ်ခုနှင့်အတူ သိမ်းဆည်းထားခြင်းဖြစ်ရာ ပထမအမြင်တွင် သာမန်ဆေးညွှန်းတစ်ခုဟု ထင်ရသော်လည်း ခရမ်းရွှေကတ်နှင့်အတူ အလေးအနက် ထားရှိခြင်းကြောင့် သာမန်ဆေးညွှန်းတစ်ခု မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမ အလိုလို သိမြင်လိုက်သည်။

ယွင်ရှန်း ပိုမိုနီးကပ်စွာ ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်း ရွှေဆေးလုံးဆိုသည့် စာလုံးကြီးများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်း ရွှေဆေးလုံးတစ်လုံးတည်းဖြင့် ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်း သို့မဟုတ် ခရမ်းရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းပင် တန်ဖိုးရှိနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုတာလား။

ယွင်ရှန်း၏ မျက်တောင်များ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ ဤတိုက်ကြီးပေါ်တွင် အဆင့်မြင့်မှော်ဆေးဝါးများနှင့် အချောကိုင်ပြီးသား ဆေးများပင် ရွှေဒင်္ဂါး ထောင်ဂဏန်းမျှသာ တန်ဖိုးရှိသည်။ ဤဆေးညွှန်းမှာ အထူးအဆင့်မြင့်သို့မဟုတ် မြင့်မြတ်သောအဆင့်ရှိ နတ်ဆေးဝါးဖြစ်နေတာလား။

ယွင်ရှန်းသည် ဆေးညွှန်းကို ဆက်လက်ဖတ်ရှုရာ ပါဝင်ပစ္စည်းများထဲတွင် ရွက်ခြောက်လွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းနှင့် ကျောက်စိမ်းကြာဝါတို့ ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဆေး၏အာနိသင်မှာ မှော်ဝိညာဉ်ကို ပြုပြင်ပေးခြင်းနှင့် ပြတ်တောက်သွားသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေခြင်းပင်။

ထိုစာသား ၈ လုံးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ယွင်ရှန်း၏ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်တောက်သွားတော့သည်။

ပြတ်တောက်သွားသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေခြင်း…..

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ ဒုတိယဦးလေးဖြစ်သူ ယန်ချန်းလန်ကို ချက်ချင်း သတိရလိုက်မိသည်။ အကြီးအကဲကျန်း၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် ဤမျှ အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသော ဆေးညွှန်းမျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူမ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ရသည်။

ဒါပေမဲ့ အကြီးအကဲကျန်းက ဒီဆေးကို ဘာလို့ တစ်ခါမှ မဖော်စပ်ခဲ့တာလဲ။

ယွင်ရှန်းသည် ဆေးဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သော ပါဝင်ပစ္စည်းများကို တစ်ခုချင်းစီ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိတော့သည်။

ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်း ရွှေဆေးလုံးတစ်လုံးသည် အဘယ်ကြောင့် ခရမ်းရွှေဒင်္ဂါး တစ်သောင်းထက်မက တန်ဖိုးရှိနေရတာလဲဆိုသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ ဆေးညွှန်းထဲတွင် ပါဝင်သော ရွက်ခြောက်လွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းတစ်ခုတည်းနှင့်တင် အကြီးအကျယ် အခက်တွေ့နေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝူကျိတိုက်ကြီးပေါ်တွင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို လူသားအဆင့်၊ ရတနာအဆင့်၊ အထူးအဆင့်၊ မြင့်မြတ်သောအဆင့်နှင့် နတ်ဘုရားအဆင့် ဟူ၍ ခွဲခြားထားပြီး ၎င်းတို့မှ ထွက်ရှိလာသော ဆေးလုံးများကိုလည်း အနိမ့်၊ အလယ်၊ အမြင့်၊ မြင့်မြတ်သောအဆင့်နှင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ဟူ၍ အသီးသီး သတ်မှတ်ထားသည်။

ရတနာအဆင့်ရှိ ဆေးပင်များကို တိဟုန်မြို့တော်အတွင်း ရှာဖွေရန် မခက်ခဲသလို ယွင်ရှန်းရှိနေသော ဝူရွှမ်ဝူကျိဆေးခန်းတွင်လည်း ရှိပေသည်။ သို့သော် မြင့်မြတ်သောအဆင့်နှင့် ထို့ထက်

မြင့်သော ဆေးပင်များ အထူးသဖြင့် မြင့်မြတ်သောဆေးပင်များမှာမူ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။

ရွက်ခြောက်လွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းသည် မြင့်မြတ်သောဆေးပင်များထဲတွင် ပါဝင်ပြီး အေးမြသော ယင်ဓာတ်ရှိသည့်နေရာများတွင် လရောင်နှင့် ရေဓာတ်ကို စုပ်ယူ၍ ပေါက်ဖွားတတ်သော အံ့ဖွယ်ဆေးပင်ဟု နာမည်ကျော်သည်။ ၎င်းသည် နှစ်ပေါင်းတစ်ရာလျှင် တစ်ကြိမ်သာ အညှောက်ပေါက်ပြီး အညှောက်ပေါက်ပြီးနောက် နှစ်တစ်ရာပြည့်တိုင်း အရွက်တစ်

ရွက်စီ ထပ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆေးဖော်စပ်ရန် လိုအပ်သော ရွက်ခြောက်လွှာခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းဖြစ်ရန် အနည်းဆုံး သက်တမ်း ခြောက်ရာကျော်ရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။

ယွင်ရှန်း စုံစမ်းကြည့်ဖူးသလောက်ဆိုလျှင် လွန်ခဲ့သော ရာစုနှစ်တစ်ခုခန့်က ဟိုချင်းနိုင်ငံ၏ လော့ရှမြို့အနီးတွင် ခြောက်ရွက်နှင့်အထက်ရှိသော ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းများ ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးသည်ဟု ပြောကြသည်။ အကြီးအကဲကျန်းသည် ဤဆေးညွှန်းကို မတော်တဆ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ပါဝင်ပစ္စည်း ရှားပါးမှုကြောင့် တစ်ခါမျှ မဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သမားတော်ဖန်နဲ့ ဝမ်လုံးလောင်းကစားရုံကို အကူအညီတောင်းပြီး စုံစမ်းကြည့်ခိုင်းရမယ်"

ယွင်ရှန်းသည် ဆေးညွှန်းကို ခေတ္တဘေးဖယ်ထားလိုက်ရသည်။

နောက်ရက်များတွင် ယွင်ရှန်းသည် ဆေးခန်းကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း သားရဲသွေးဖျော်ရည်များကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ပြင်ပခန်းမမှ အမျိုးသမီးစစ်သည်များကို အပ်

စိုက်ကုသခြင်းနှင့် သားရဲသွေးပေါင်းစပ်ခြင်းတို့ကို စတင်လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်။ ဟွမ်ချွဲအပါအဝင် အမျိုးသမီးစစ်သည်အသစ် အဟောင်းအားလုံးမှာ ထူးခြားသော ရလဒ်များကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

လူအများစုမှာ အရိုးတွင်းခြင်ဆီ ဆေးကြောသန့်စင်မှုကို ခံယူခဲ့ရသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု တိုးတက်လာခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် ဟွမ်ချွဲ၏ တိုးတက်မှုမှာ ယွင်ရှန်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။ မူလက သာမန်တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအင်သာရှိသော ဟွမ်ချွဲသည် သားရဲသွေးပေါင်းစပ်ပြီးနောက် သိုင်းပညာရှင်အဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ စစ်သည်တော်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ဤထိရောက်မှုကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ယွင်ရှန်းသည် ဤနည်းလမ်းကို ယန်မိသားစုစစ်တပ်တွင် အသုံးချရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ရက်အနည်းငယ်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ယန်ချန်းလန်သည်လည်း ယန်မိသားစုစစ်တပ်ကို သားရဲအမဲလိုက်စစ်သည်များအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းမှာ အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်ကြောင်း လက်ခံခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ယွင်ရှန်းသည် ယန်ချန်းလန်နှင့်အတူ ယန်မိသားစုစစ်တပ်ကို အင်အားတောင့်တင်းစေရန် စတင်လုပ်ဆောင်တော့သည်။