အခန်း (၂၃၆)

အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ ဒဏ်ရာသတင်းကို လျှို့ဝှက်ထားကြသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း ယီပိုင်မင်း၏ သြဇာအာဏာမှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် ကောင်းနေခဲ့ရာ အကယ်၍ အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ မှော်ဝိညာဉ် လုံးဝပျက်စီးသွားပြီး သတိမေ့မြောနေသည်ဟူသော သတင်းသာ ပေါက်ကြားသွားပါက နန်းတွင်းနှင့် ပြင်ပတွင် အကြီးအကျယ် ဆူပူသောင်းကျန်းမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်မှာ သေချာလှသည်။

ချန်လျန်လျန်သည် အကြီးအကဲများအိမ်တော်မှ သမားတော်တစ်ဦးကို တိတ်တဆိတ်ခေါ်ယူ၍ အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ သွေးခုန်နှုန်းကို စမ်းသပ်ခိုင်းခဲ့သော်လည်း ထိုသမားတော်မှာ စမ်းသပ်ပြီးနောက် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

"အစီရင်ခံပါတယ် သခင်မလေး... အိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့ ဒဏ်ရာက အရမ်းကို ပြင်းထန်ပါတယ်။ ပြန်လည်ကျန်းမာလာဖို့ဆိုတာ တော်တော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်မိပါတယ်"

ထိုသမားတော်က လက်ရှိအခြေအနေတွင် သူကိုယ်တိုင်လည်း ကုသရန် မတတ်နိုင်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကုလို့မရဘူး ဟုတ်လား။ နည်းလမ်း လုံးဝမရှိတော့ဘူးလို့ ရှင်ပြောချင်တာလား"

အိမ်ရှေ့မင်းသားမှာ တစ်ညလုံး သတိမရဘဲ ရှိနေသဖြင့် ချန်လျန်လျန်မှာလည်း စိတ်ဓာတ်ကျလာခဲ့သည်။ အကယ်၍ မိဖုရားကြီးချီသာ သိသွားပါက သူမအား သတင်းမပို့ဘဲ ဖုံးကွယ်ထားမှုဖြင့် အပြစ်တင်မည်ကိုလည်း စိုးရိမ်နေမိသည်။

"ဖြစ်နိုင်ရင်... ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမက ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဝမ်ကို အကူအညီတောင်းကြည့်ရင်တော့ မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ် ရှိနိုင်ပါသေးတယ်"

ထိုသမားတော်က အကြံပြုလိုက်သည်။

သို့သော် ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမမှ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးဝမ်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက လောကီရေးရာများမှ အနားယူသွားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ချန်လျန်လျန်က အကူအညီတောင်းခံသောအခါ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက ပြတ်ပြတ်သားသားပင် ငြင်းဆိုခဲ့သည်။

"အဲ့ဒီ အဖိုးကြီး။ တကယ့်ကို ကျေးဇူးကန်းတဲ့လူပဲ။ တစ်နေ့ကျရင် အိမ်ရှေ့မင်းသားကို ခိုင်းပြီး ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမကို ပိတ်ပစ်ခိုင်းမှ သူ နောင်တရမလား ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

ချန်လျန်လျန်သည် ဒေါသနှင့် အရှက်ရမှုတို့ကြောင့် တုန်ရီနေတော့သည်။

"သခင်မလေး... ဒေါသကို ထိန်းပါဦး။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးဝမ် ကိုယ်တိုင် မလာပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဆေးပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ချီဖန်ဖေးကို လွှတ်လိုက်ပါတယ်။ အခု သူ နန်းတော်အပြင်မှာ စောင့်နေပါတယ်"

သမားတော်က အမြန်အစီရင်ခံလိုက်သည်။

အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ စိတ်ကျဉ်းမြောင်းမှုမှာ နန်းတွင်းတွင် လူတိုင်းသိထားကြသဖြင့် သူ့ကို စိတ်ဆိုးအောင်လုပ်မိပါက အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်ရပေသည်။

ချီဖန်ဖေးကို ခေါ်ဆောင်လာသောအခါ သူမသည် အဝေးမှပင် ရွှေရောင်စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေသော အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမသည် ဘေးတွင်ရပ်နေသော ချန်လျန်လျန်ကိုမူ အရေးမလုပ်ဘဲ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ချန်လျန်လျန်၏ မျက်ဝန်းများတွင် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသော်လည်း အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ ကျန်းမာရေးကို ငဲ့ညှာသောအားဖြင့် သူမ၏ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်လိုက်ရသည်။

"နင်က ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးဝမ်ရဲ့ လက်အောက်မှာ နံပါတ်တစ်လို့ နာမည်ကြီးတဲ့ ဆေးပညာရှင် ချီဖန်ဖေး လား"

"ဟုတ်ပါတယ်... ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးဝမ်က အခုလောလောဆယ် ဆေးလုံးအသစ် ဖော်စပ်နေလို့ ဧည့်သည်မလက်ခံနိုင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အိမ်ရှေ့မင်းသား ဒဏ်ရာရတဲ့ သတင်းကို ကြားတော့ ကျွန်မကို ဒီဆေးလုံးတွေ ယူသွားပေးဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တာပါ"

ချီဖန်ဖေးက နှိမ့်ချခြင်းလည်းမရှိ ထောင်လွှားခြင်းလည်းမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် အကြီးအကဲများအိမ်တော်အပေါ် မည်သည့် အထူးကြည်ဖြူမှုမျှ မရှိပေ။

အကယ်၍ ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမမှ ထောက်ခံပေးထားသော သမားတော်တစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်နေသည့် ဤကိစ္စသာ မဟုတ်ပါက သူမ ခြေဦးလှည့်လာမည် မဟုတ်ပေ။

ချီဖန်ဖေးသည် ဆေးပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အိမ်ရှေ့မင်းသားအား ဆေးလုံးတစ်လုံး တိုက်ကျွေးရန် အစေခံမလေးကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် အိမ်ရှေ့မင်းသား သတိပြန်လည်လာခဲ့သည်။

"အိမ်ရှေ့မင်းသား အခြေအနေ သက်သာရဲ့လားဟင်"

ချန်လျန်လျန်မှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။

"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက အားအင်ကုန်ခမ်းပြီး ဘာခွန်အားမှ မရှိသလိုပဲ။ ဒီလူက..."

နိုးလာသည်နှင့် ယီပိုင်လျန်သည် သူ၏ စွမ်းအင်ကို လည်ပတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူ၏ မှော်ဝိညာဉ်အတွင်း၌ မှော်စွမ်းအင် အစအနမျှပင် မရှိတော့သည်ကို လျင်မြန်စွာ သိရှိသွားသည်။

"မင်းသား... ထပ်ပြီး မကြိုးစားပါနဲ့တော့။ မင်းသားရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပြန်မကောင်းသေးပါဘူး။ အခု သောက်လိုက်တာက ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးဝမ် ဖော်စပ်ထားတဲ့ ဆေးလုံးဖြစ်လို့ နှလုံးသွေးကြောကို ယာယီ ကာကွယ်ပေးထားရုံပဲ ရှိသေးတာ။ အိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့ ဒဏ်ရာကို တကယ် ကုသချင်တယ်ဆိုရင် နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ ရှိတယ်... အဲ့ဒါကတော့ မြင့်မြတ်သောဆေးပင် ဖြစ်တဲ့ ရွက်ခြောက်လွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းကို ရှာဖွေဖို့ပါပဲ"

ချီဖန်ဖေးသည် မိဖုရားကြီး သို့မဟုတ် အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုခြင်း မရှိဘဲ သူမ ပြောလိုသည်ကို ပြောပြီးနောက် ထပ်မံရှင်းပြခြင်း မပြုတော့ဘဲ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးဝမ်ထံ အစီရင်ခံရန် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ရွက်ခြောက်လွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်း ဟုတ်လား။

ဆေးပညာနှင့် ပတ်သက်၍ ဗဟုသုတ နည်းပါးသော အိမ်ရှေ့မင်းသားနှင့် ချန်လျန်လျန်တို့သည် အိမ်တော်ရှိ သမားတော်များကို ချက်ချင်း မေးမြန်းကြည့်ရာမှ ထိုခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းမှာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးလှသော မြင့်မြတ်သောဆေးပင်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြသည်။ မြင့်မြတ်သော ဆေးပင်များသည် သာမန်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ မဟုတ်ကြဘဲ နှစ်ပေါင်းရာချီမှ တစ်ကြိမ်သာ တွေ့ရတတ်သော အလွန်ရှားပါးသည့် အရာများပင်။

အထူးသဖြင့် ရွက်ခြောက်လွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းသည် မြင့်မြတ်သောဆေးပင်များအနက် အရှားပါးဆုံးစာရင်းတွင် ပါဝင်သည်။ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းသည် နှစ်တစ်ရာလျှင် အရွက်တစ်ရွက်သာ ထွက်ရှိသဖြင့် အရွက်ခြောက်လွှာပြည့်ရန်အတွက် နှစ်ပေါင်း ၆၀၀ တိတိ သက်တမ်းရှိရမည်ဖြစ်သည်။

မဟာကျိုးမြို့တော်အတွင်း၌ ဤကဲ့သို့သော ဆေးပင်မျိုး လုံးဝမရှိပေ။ သို့သော် ဒဏ္ဍာရီများအရ ထိုကဲ့သို့သော မြင့်မြတ်သည့် ဆေးပင်မျိုးသည် ဟိုချင်းနိုင်ငံအတွင်း၌ တစ်ကြိမ်ပေါ်ပေါက်ခဲ့ဖူးသည်ဟု ပြောကြသည်။

ဟိုချင်း ဘာလို့ ဟိုချင်းနိုင်ငံ ဖြစ်နေရတာလဲ။

အကယ်၍ အခြားနိုင်ငံသာဆိုလျှင် လျှို့ဝှက်ကိုယ်စားလှယ်စေလွှတ်၍ ဆေးတောင်းခံခြင်း သို့မဟုတ် ချေးယူခြင်း ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း ဟိုချင်းနိုင်ငံနှင့် မဟာကျိုးနိုင်ငံတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးလှသည်။ နိုင်ငံနှစ်ခုမှာ တောင်နှင့်မြောက် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေပြီး နှစ်နိုင်ငံလုံးမှာ သိုင်းပညာကို အခြေခံ၍ တည်ဆောက်ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်ခန့်ကအထိ ကြီးငယ်မပြတ် တိုက်ပွဲများ စဉ်ဆက်မပြတ် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် နှစ်နိုင်ငံလုံးမှ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများအကြား သဘောတူညီချက်ရရှိကာ စစ်ပြေငြိမ်းခဲ့ကြသော်လည်း အပြင်ပန်းတွင် ငြိမ်းချမ်းနေပုံရသော်လည်း နယ်စပ်ဒေသများ၌ မကြာခဏဆိုသလို ပဋိပက္ခငယ်များ ဖြစ်ပွားနေဆဲပင်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ရဲ့ မှော်ဝိညာဉ်ကို ဒီအတိုင်း အပျက်စီးမခံနိုင်ဘူး။ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ဖြစ်ဖြစ် ရွက်ခြောက်လွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းကို ရှာရမယ်"

ယီပိုင်လျန်က ပြောလိုက်သည်။ ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမမှ ရရှိထားသော ဆေးလုံးကြောင့် သူ၏ဒဏ်ရာများ ခေတ္တငြိမ်သက်နေသော်လည်း စိုးရိမ်စိတ်မှာ လျော့မသွားပေ။

"ဒါဆိုရင် ဒီကိစ္စကို ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို ပြောပြပြီး ဟိုချင်းနိုင်ငံဆီကနေ ဆေးပင်ကို တောင်းဖို့ စစ်တပ်လွှတ်ခိုင်းကြတာပေါ့"

ချန်လျန်လျန်က အကြံပြုသည်။

"မဖြစ်ဘူး မဟာကျိုးမြို့တော်ကနေ တရားဝင်လုပ်လို့မရသလို ခမည်းတော်လည်း ဒါကို မသိစေရဘူး။ ငါ အဲ့ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို တောင်းတုန်းက ဒီတစ်ခါ ငါ့ရဲ့ကျင့်စဉ်က မှော်ဆရာအဆင့်ကို ကျိန်းသေပေါက် ကျော်ဖြတ်နိုင်မယ်လို့ အာမခံခဲ့တာ။ အခုတော့ အဆင့်မတက်တဲ့အပြင် ဒုက္ခိတဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီဆိုတာကို သိလို့မဖြစ်ဘူး"

ယီပိုင်လျန်က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ စစ်တပ်ကို အသုံးမပြုဘဲ ဟိုချင်းနိုင်ငံအထိ အဝေးကြီးကို ဘယ်လိုသွားမလဲ။ နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ဆိုတာလည်း ဖြတ်သန်းခွင့် လက်မှတ်လိုတယ်လေ"

ချန်လျန်လျန်မှာလည်း အကြံကုန်သကဲ့သို့ ခံစားနေရပြီး အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ ကျိုးကြောင်းမဆီလျော်မှုကို အပြစ်တင်နေမိတော့သည်။

"စစ်တပ်တင် ဖြတ်သန်းခွင့်လက်မှတ် ရှိတာမဟုတ်ဘူး။ နယ်စပ်မှာ တစ်နှစ်ပတ်လုံး သွားလာနေတဲ့ သားရဲအမဲလိုက်စစ်သည်တွေ အထူးသဖြင့် အမဲလိုက်တပ်ဖွဲ့တွေမှာလည်း လက်မှတ်ရှိတယ်။ အခုချက်ချင်း ယွိကျင်းမြို့က သားရဲအမဲလိုက်သမဂ္ဂကိုသွားပြီး ဆေးပင်ရှာဖို့ သာမန်တာဝန်တစ်ခု တင်လိုက်။ လူ ၂၀ ဝန်းကျင်ရှိတဲ့ အမဲလိုက်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကိုရှာ။ ငါတို့ ဒီနေ့ပဲ ဟိုချင်းနိုင်ငံကို ထွက်မယ်"

ယီပိုင်လျန်က ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ချန်လျန်လျန်လည်း အသေအချာ စဉ်းစားကြည့်ရာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု ထင်မြင်မိသည်။ ဆေးဧကရာဇ်ခန်းမမှ ဝါရင့်ဆေးပညာရှင်ကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့သည်ဆိုလျှင် ရွက်ခြောက်လွှာ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းသည် အိမ်ရှေ့မင်းသားကို ကျိန်းသေကယ်တင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ချန်လျန်လျန်သည် ဤကိစ္စကို အကြီးအကဲချန်အား အသိပေးခဲ့ပြီး အကြီးအကဲချန်၏ စုံစမ်းမှုများအရ ခရမ်းရောင်ဂျင်ဆင်းကို ဟိုချင်းနိုင်ငံ၏ လော့ရှ ရေဝပ်ဒေသအနီးတွင် တွေ့ရှိခဲ့ဖူးကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ လူအများ သတိမထားမိစေရန် သူတို့သည် ဟိုချင်းနိုင်ငံသို့ တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်ကြရန် စီစဉ်ကြတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အိမ်ရှေ့မင်းသားသည် ချန်လျန်လျန်အား သားရဲအမဲလိုက်သမဂ္ဂသို့ စေလွှတ်ကာ သူတို့ကို ဟိုချင်းအထိ လိုက်ပါစောင့်ရှောက်ပေးမည့် အဖွဲ့တစ်ခုကို ရှာဖွေခိုင်းလိုက်သည်။ ထိုအဖွဲ့သည် အားနည်းလွန်း၍ မဖြစ်သလို နိုင်ငံအတွင်း၌လည်း အလွန်အမင်း နာမည်ကျော်နေသည့် အဖွဲ့မျိုး မဖြစ်ရပေ။

ချန်လျန်လျန် သွားရောက်စုံစမ်းချိန်တွင် ထိုသတ်မှတ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသော အဖွဲ့မှာ မရှိသလောက်ပင် ရှားပါးနေသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ကျိုးချွမ်နှင့် အခြားသူများမှာ ထိုနေရာသို့ ဖြတ်သွားကြသည်။ ချန်လျန်လျန်ကဲ့သို့ နုပျိုလှပသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး စိတ်ညစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးချွမ်မှာ မနေနိုင်ဘဲ စကားသွားရောက် စမြည်ပြောမိရာမှ ဇာတ်လမ်းစခဲ့ခြင်းပင်။

ချန်လျန်လျန်သည် သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ မဆိုးလှကြောင်း သတိထားမိလိုက်ပြီး အသစ်ဖွဲ့စည်းထားသော အဖွဲ့ဖြစ်ကြောင်း သိရသောအခါ ဤအခွင့်အရေးကို အရယူ၍ ငှားရမ်းရန် ကမ်းလှမ်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ယွင်ရှန်း သိရှိလိုက်ရသော အဖြစ်အပျက် အစအဆုံးပင်။

"သခင်မလေးယန်... ကျွန်တော်တို့ ပြဿနာအကြီးကြီး တက်သွားပြီလား"

ကျိုးချွမ်သည် အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ တာဝန်ကို လက်ခံမိလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိသွားကာ ထိတ်လန့်သွားသည်။ သူတို့ကဲ့သို့ အခြေခံလူတန်းစားများအတွက် အိမ်ရှေ့မင်းသားဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် ရင်ဆိုင်ရခက်ခဲသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး မဟုတ်ပါလော။

"ပြဿနာတက်တာတင် မကဘူး။ သေမင်းဆီ သွားမယ့် တာဝန်ကို လက်ခံလိုက်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ လက်ခံပြီးမှတော့ မထူးတော့ဘူး။ မင်းတို့ ညီအစ်ကို ၂၀ ကို သွားရွေးထားလိုက်။ ငါ သိုင်းပညာခန်းမကို သွားပြီး ကိစ္စတွေ ရှင်းလင်းလိုက်ဦးမယ်။ ပြီးရင် ချိန်းထားတဲ့ အချိန်မှာ ငါတို့ ထွက်ကြမယ်"

ယွင်ရှန်းက အားပျက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟေး... နတ်သမားတော်လေးယွင် အခြားသူတွေကို ဘာလို့ လိုက်ရှာနေဦးမှာလဲ။ ဒီမှာ အသင့်ရှိနေတဲ့ လူနှစ်ယောက် ရှိနေတာပဲကို"

ထိုသို့ပြောကာ ချန်ပိုင်၏ ဖြူစင်သော မျက်နှာမှာ ယွင်ရှန်း၏အနားသို့ တိုးကပ်လာခဲ့သည်။