အခန်း (၂၃၈)

လက်ဦးမှုယူပြီး ရိုက်လိုက်သူမှာ ပိုင်မင်းမင်းသားပင်။

ချန်လျန်လျန်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်အမင်း တင်းမာညိုညစ်သွားပြီး ကြည့်ရသည်မှာ ဒေါသကြောင့် ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ်ပင်။

သူနဲ့ ယွင်ရှန်းက ဘာတွေ ပတ်သက်နေတာလဲ။

"မင်း... ပိုင်မင်းမင်းသား မင်းက ဘာလို့ ဒီလို အောက်တန်းစား... မှော်ဆရာမလေးဘက်က ပါနေရတာလဲ"

ယီပိုင်မင်း၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် ဝူရှုံမှာ ပါးစပ်တစ်ခုလုံး ကျိန်းစပ်နာကျင်နေတော့သည်။ သူ တံတွေးထွေးလိုက်ရာ သွေးများနှင့်အတူ ကျိုးသွားသော သွားအချို့ပါ ပါလာခဲ့သည်။

နားနားနေနေရှိနေပြီး ဆင့်ခေါ်သားရဲကို ထုတ်မသုံးထားရသေးသော သားရဲဆင့်ခေါ်သူတစ်ဦးမှာ သိုင်းပညာအခြေခံရှိသည့် ပိုင်မင်းမင်းသားကို မည်သို့မျှ ယှဉ်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။ ထိုအခါမှသာ ဝူရှုံသည် သူ့တွင် သခင်ရှိကြောင်း သတိရသွားပြီး အကူအညီတောင်းသော မျက်လုံးများဖြင့် အိမ်ရှေ့မင်းသားကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့သည်။

အိမ်ရှေ့မင်းသား ယီပိုင်လျန်မှာမူ ယွင်ရှန်းကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေမိသည်။ သူမနှင့် ယီပိုင်မင်းတို့ကြားရှိ ပတ်သက်မှုမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သူ သတိထားမိလိုက်သည်။ ယွင်ရှန်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ထူးခြားသည့် အငွေ့အသက်က သူ့ကို ဆွဲဆောင်နေခဲ့သည်။ သူမသည် တစ်ချိန်က တော်ဝင်မှော်ကျောင်းတော်၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ချန်လျန်လျန်က ပြောဖူးသော်လည်း ဤမျှ နတ်သမီးတစ်ပါးကဲ့သို့ လှပသောသူကို သူ အဘယ်ကြောင့် ယခင်က သတိမထားမိခဲ့ပါလိမ့်။

"ဒုတိယညီတော်... ဝူရှုံက ငါ့ရဲ့လူပဲ။ မင်းက လူတစ်ယောက်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်တယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ပေးသင့်တယ်မဟုတ်လား"

ယီပိုင်လျန်မှာ အတွင်းစိတ်၌ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ လူအများရှေ့တွင် ယီပိုင်မင်းက သူ၏လူကို ဆုံးမလိုက်ခြင်းမှာ သူ့ကို မျက်နှာပျက်အောင် လုပ်လိုက်ခြင်းပင်။ ဤသည်မှာ ယီပိုင်မင်းက သူ့ကို လူအရှေ့တွင် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် အရှက်ခွဲလိုက်ခြင်းပင်။

"ကျွန်တော်က သူမရဲ့ အစေခံပဲ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို စော်ကားတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်က အရေးယူရမှာပဲ။ အိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားလို့သာ ဒီတစ်ခါတော့ သင်ခန်းစာအဖြစ် ပါးတစ်ချက်ပဲ ရိုက်လိုက်တာ။ မဟုတ်ရင်တော့ ပါးရိုက်တာလောက်နဲ့ တင်ပြီးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယီပိုင်မင်းက အေးစက်သော အပြုံးဖြင့် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"အစေခံ ဟုတ်လား ရယ်စရာပဲ... မင်းက မဟာကျိုးရဲ့ မင်းသားတစ်ပါးလေ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သာမန်အရပ်သူတစ်ယောက်ရဲ့ အစေခံ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ယီပိုင်လျန်က ထိတ်လန့်တကြားနှင့် မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။

ချန်လျန်လျန်မှာမူ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိရာ သူမ၏ လှပစွာ ဆိုးခြယ်ထားသော လက်သည်းများမှာ လက်ဖဝါးထဲသို့ပင် စူးဝင်လုမတတ် ဖြစ်နေသည်။

ယီပိုင်မင်းက ဒီကောင်မလေးကို တကယ်ပဲ စိတ်ဝင်စားနေတာလား။

မဖြစ်နိုင်ဘူး... လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ တစ်ချိန်က ငါက မိသားစုအကျိုးစီးပွားအတွက် အိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို ပြောင်းခဲ့တုန်းက သူ အတော်လေး စိတ်မကောင်းဖြစ်ခဲ့တာပဲ။ အခု သူ အစေခံလို့ ပြောနေတာက ငါနဲ့ ဒီကောင်မလေးရဲ့ မသင့်မြတ်တဲ့ ဆက်ဆံရေးကို သိလို့ ငါ့ကို တမင်သက်သက် ရန်စနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။

"နောင်တော်ကြီး... ဘယ်သူက အစေခံဆိုတာ သူတစ်ပါးအောက် နိမ့်ကျတယ်လို့ ပြောလဲ။ နောင်တော် မေ့နေပြီလား။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေးကြီးဖြစ်တဲ့ မဟာကျိုးရဲ့ ချန်းနင်ဧကရာဇ်တောင် တစ်ချိန်က တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အစေခံအဖြစ် အမှုထမ်းခဲ့ဖူးတာပဲ"

ယီပိုင်မင်းက မျက်နှာတွင် နူးညံ့သော အပြုံးကို ဆင်မြန်းလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဘိုးဘေးကြီးက အစေခံ လုပ်ခဲ့တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ သခင်မက နောက်ပိုင်းမှာ မှော်ဧကရာဇ်မင်း ဖြစ်လာခဲ့တဲ့သူလေ။ ဒီကောင်မလေးကတော့ သာမန် မှော်ဆရာမလေး တစ်ယောက်ပဲဟာကို... သူတို့နှစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ် နှိုင်းယှဉ်လို့ ရမှာလဲ"

ယီပိုင်လျန်က ယွင်ရှန်းကို ရုပ်ရည်လေး အနည်းငယ် ရှိရုံသာရှိသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးအဖြစ် နှိမ်ချစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

မှော်ဧကရာဇ်မင်းမားနှင့် မဟာကျိုးဧကရာဇ် ချန်းနင်တို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ တစ်ိုက်ကြီးလုံးတွင် ကျော်ကြားလှသည်။ သူတို့သည် တိုက်ကြီး၏ ထိပ်တန်းစစ်စခန်းတွင် အသက် ၁၆ နှစ်အရွယ်၌ စတင်ဆုံတွေ့ခဲ့ကြပြီး ဘဝတစ်သက်တာလုံး မိတ်ဆွေကောင်းများအဖြစ် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထိုစဉ်က ချန်းနင်မင်းသားသည် မား၏ သိုင်းအစေခံအဖြစ် ၁၀ နှစ်တိုင်တိုင် အမှုထမ်းခဲ့ပြီး သူမ မှော်ကျောင်းတော်၏ အာဏာလုပွဲများနှင့် သွေးထွက်သံယိုမှုများကို ဖြတ်ကျော်ကာ မှော်ဧကရာဇ် ရာထူးသို့ တက်လှမ်းနိုင်သည်အထိ ဘေးမှ အဖော်ပြုပေးခဲ့သည်။ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ချစ်သူများကဲ့သို့ပင် ရှိသော်လည်း ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများကဲ့သို့လည်း ဖြစ်နေရာ အမှန်တရားကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ခဲ့ပေ။ မှော်ဧကရာဇ်မား ကွယ်လွန်ခါနီးတွင် သူမ၏ပြာကို ဧကရာဇ်ချန်းနင်နှင့်အတူ မြှုပ်နှံရန် သေတမ်းစာ ရေးသားခဲ့သည်။

ယီပိုင်မင်းက သူနှင့် ယွင်ရှန်း၏ ဆက်ဆံရေးကို ထိုဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"ကျွန်တော့်မျက်စိထဲမှာတော့ သူမက သာမန်လူ မဟုတ်ပါဘူး။ အသက် ၈ နှစ်တောင် မပြည့်သေးဘဲနဲ့ မဟာမှော်ညွှန်ကြားရေးမှူးအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလေ။ သူမက ဒုတိယမြောက် မှော်ဧကရာဇ်မင်းမား ဖြစ်မလာဘူးလို့ ဘယ်သူ အာမခံနိုင်မလဲ"

အသက် ၈ နှစ်မပြည့်သေးဘဲ မဟာမှော်ညွှန်ကြားရေးမှူးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းမှာ မဟာကျိုးမြို့တော်တွင် အလွန်ရှားပါးလှသည်။ ချန်လျန်လျန်မှာလည်း ထိုအဆင့်တွင် ရှိနေသော်လည်း သူမမှာ အသက် ၁၁ နှစ် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အိမ်ရှေ့မင်းသားမှာမူ ယခုနှစ်တွင် အသက် ၁၃ နှစ် ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း မဟာမှော်ညွှန်ကြားရေးမှူးအဆင့်၏ အထွက်အထိပ်သို့သာ ရောက်ရှိနေသေးသူဖြစ်သည်။

"အသက် ခုနစ်နှစ်ကျော်နဲ့ မဟာမှော်ညွှန်ကြားရေးမှူးဖြစ်တာက မဟာကျိုးမြို့တော်မှာ ရှားပါးချင်ရှားပါးမယ်။ ဒါပေမဲ့ မှော်ကျောင်းတော်မှာတော့ ဒါက ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။ သူမမှာ မှော်ဧကရာဇ်မင်းမားနဲ့ တစ်တန်းတည်း အပြောခံရလောက်အောင် ဘာအရည်အချင်းတွေ ရှိနေလို့လဲ"

ချန်လျန်လျန်က ယီပိုင်မင်းတစ်ယောက် ယွင်ရှန်းဘက်မှ ကာကွယ်ပေးနေသည်ကို ကြည့်ကာ မကျေမနပ်ဖြစ်လျက် ပြန်လည်ချေပလိုက်သည်။

"အကယ်၍ သူမဟာ အသက်ခြောက်နှစ်မတိုင်ခင်အထိ မှော်ပညာသင်သားတစ်ယောက်တောင် မဟုတ်ခဲ့ဘူးဆိုရင်ကော"

ယီပိုင်မင်း၏ ထိုစကားကြောင့် ချန်လျန်လျန်မှာ ဆွံ့အသွားရတော့သည်။

အသက်ခြောက်နှစ်မတိုင်ခင်အထိ မှော်ပညာသင်သားတောင် မဟုတ်ခဲ့ဘူးလား။

ယွင်ရှန်း၏လက်ထဲမှ မှော်တုတ်တံကို တစ်ဖန်ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်တုံး မြှုပ်နှံထားသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ တစ်နှစ်ကျော်ကာလအတွင်းမှာပင် သူမသည် မဟာမှော်ညွှန်ကြားရေးမှူးအဆင့်အထိ ကျော်ဖြတ်လာနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော မှော်ပါရမီမျိုးမှာ မှော်ကျောင်းတော်၌ပင် မိစ္ဆာအဆင့်ပါရမီဟု သတ်မှတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

"သူမရဲ့ မျိုးရိုးက ယန်။ ဒါဆိုရင် သူမက... တစ်ချိန်က ကောင်းကင်မှော်ဆရာယန်ခန်းဟိုင်ရဲ့ သမီးလား"

ဝူရှုံက သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ မဟာကျိုးမြို့တော်အတွင်း၌ ဤမျှပါရမီထူးပြီး ယန်မျိုးရိုးလည်း ဖြစ်နေကာ အသက်အရွယ်အရပါ တွက်ချက်ကြည့်လျှင် ယွင်ရှန်း၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းမှာ အထင်အရှားပင်။

လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုက သူမထံသို့ စုပြုံကျရောက်လာသည်ကို မြင်ရသောအခါ ယွင်ရှန်းမှာ အနည်းငယ် အနေရခက်သလို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ဤသို့ ကာကွယ်ပေးခြင်းခံရသည်မှာ ဆိုးလှသည်တော့မဟုတ်ဟု သူမ ပြန်လည်တွေးတောမိသည်။

အင်း... အစေခံတစ်ယောက် ထားရှိတာကလည်း မဆိုးပါဘူးလေ။

သို့သော် ယီပိုင်မင်း၏ မင်းသားအဆင့်အတန်းကို သတိရလိုက်သောအခါ ယွင်ရှန်းသည် ထိုအတွေးကို ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်နှိပ်ကွပ်လိုက်သည်။ ယွင်ရှန်းမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြပြီးနောက် အိမ်ရှေ့မင်းသားနှင့် သူ၏အခြွေအရံများသည် သူမအပေါ် ပိုမိုယဉ်ကျေးပျူငှာလာကြသည်။

ခရီးစတင်ထွက်ခွာချိန်တွင် အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ ကိုယ်ပိုင်မြင်းများနှင့် ဝေါယာဉ်များအပြင်၊ အမဲလိုက်တပ်ဖွဲ့ကလည်း ယွင်ရှန်းအတွက် သီးသန့်မြင်းလှည်းတစ်စီးကို သူမအား ငဲ့ညာသောအားဖြင့် စီစဉ်ပေးခဲ့ကြသည်။

ဤသည်က ဝူရှုံကို အလွန်အမင်း မကျေမနပ် ဖြစ်စေသည်။

သူမက မဟာမှော်ညွှန်ကြားရေးမှူးတစ်ယောက်ပဲဟာကို ဘာတွေများ ဂုဏ်မောက်နေတာလဲ။ မဟာကျိုးနိုင်ငံကို သူရောက်လာတုန်းက သားရဲဆင့်ခေါ်သူ ရှားပါးမှုကြောင့် သူဟာ အရေးပါတဲ့သူ ဖြစ်လာမယ်လို့ တွေးခဲ့တာ။ ဟိုချင်းနိုင်ငံကို သွားမယ့် ဒီခရီးစဉ်မှာ သူဟာ အဓိကဇာတ်ဆောင် ဖြစ်မယ်လို့ မျှော်လင့်ထားခဲ့ပေမဲ့ လမ်းခုလတ်မှာ ယွင်ရှန်း ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။

ပြီးတော့ အဲ့ဒီ အမင်္ဂလာ ပိုင်မင်းမင်းသားကလည်း ရာထူးက ဖယ်ရှားခံထားရတဲ့ အိမ်ရှေ့မင်းသားဟောင်း တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီးတော့ လူအများရှေ့မှာ သူ့ကို အရှက်ခွဲရဲသေးတယ်။

ဝူရှုံ တွေးလေလေ ဒေါသထွက်လေလေ ဖြစ်နေတော့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် မြင်းလှည်းက ရုတ်တရက် ရပ်သွားပြီး ချန်လျန်လျန်သည် သစ်သီးဗန်းလေးကို ကိုင်ကာ အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးဖြင့် လိုက်ကာကို မလိုက်သည်။

"ဆရာဝူ... ခရီးသွားရတာ ပင်ပန်းနေရောပေါ့။ ဒါတွေက အိမ်ရှေ့မင်းသားက ကျွန်မကို ပေးထားတဲ့ သစ်သီးတွေပါ။ ရေခဲနဲ့ အေးအောင် လုပ်ထားတာမလို့ အရသာ အရမ်းရှိတယ်။ ဆရာဝူ မကန့်ကွက်ဘူးဆိုရင် နည်းနည်းလောက် သုံးဆောင်ပါဦးလား"

ချန်လျန်လျန်က ဝူရှုံကို မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြလိုက်သည်။

သူမက မွေးရာပါ လှပသူဖြစ်ပြီး လက်ထဲက သစ်သီးတွေနဲ့ ယှဉ်လိုက်တဲ့အခါ သူမရဲ့ လက်တွေက ကျောက်စိမ်းလို ဖြူစင်ဝင်းပနေတာကြောင့် ဝူရှုံမှာ ကြည့်ရင်းနဲ့ ရင်ခုန်သွားရသည်။ အကယ်၍ သူမဟာ အိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့ စေ့စပ်ထားသူသာ မဟုတ်ရင် သူမကို ရင်ခွင်ထဲဆွဲသွင်းပြီး အနမ်းပေးချင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသည်။

"အိမ်ရှေ့မိဖုရားလောင်းကလည်း... ကျွန်တော့်ကို မြှောက်ပင့်လွန်းနေပါပြီ။ ကျွန်တော် ဝူရှုံ မယူရဲပါဘူး"

ဝူရှုံက ချန်လျန်လျန်ရဲ့ လက်ထဲက သစ်သီးကို အမြန်လှမ်းယူလိုက်ရာ သူ့ရင်ထဲမှာ ပျားရည်သောက်လိုက်ရသလို ချိုမြိန်သွားတော့သည်။

"ကျွန်မ ဆရာဝူအတွက် တကယ်ပဲ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတယ်။ အဲ့ဒီကောင်မလေးက တော်ဝင်မှော်ကျောင်းတော်မှာတုန်းကလည်း အရမ်းကို စိတ်ကြီးပြီး မောက်မာတာနဲ့ နာမည်ကြီးတာ။ အခုလည်း ပိုင်မင်းမင်းသားကို ခိုင်းပြီး ဆရာဝူကို လူအများရှေ့မှာ အရှက်ခွဲခိုင်းသေးတယ်"

ချန်လျန်လျန်က သက်ပြင်းကို အသာချရင်း ဝူရှုံအတွက် တကယ့်ကို စိုးရိမ်ပေးနေသလို ဟန်ဆောင်ပြောလိုက်သည်။

ထိုအရာကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဝူရှုံက ချန်လျန်လျန်၏ ရှေ့မှာ အရှက်မကွဲချင်တာကြောင့် ပိုပြီး စိတ်တိုသွားသည်။

"ဟွန်း... ကျွန်တော်က ပိုင်မင်းမင်းသားရဲ့ မျက်နှာကို ထောက်ထားလို့သာ အဲ့ဒီကောင်မလေးကို လွှတ်ပေးထားတာပါ။ အကယ်၍ သူမက ကျွန်တော့်ကို တကယ် ဒေါသထွက်အောင် လုပ်

ရင်တော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆင့်ခေါ်သားရဲ တစ်ကောင်တည်းနဲ့တင် သူမကို အသေသတ်ပစ်လို့ ရတယ်"

ဝူရှုံက သူ၏ ဆင့်ခေါ်မှော်ပညာကို ကြွားဝါလိုက်သည်။

"သူမကို သတ်ပစ်ဖို့အထိတော့ မကောင်းပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သင်ခန်းစာလေး တစ်ခုတော့ ပေးလို့ရတာပေါ့။ သူမကို နည်းနည်းလောက် လန့်သွားအောင် လုပ်ဖို့ပဲ လိုတာပါ"

ချန်လျန်လျန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရက်စက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"မိဖုရားလောင်း ပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒီလို ကောင်မလေးကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ မိဖုရားလောင်းက အဲ့ဒီ မှော်ဆရာမကို ကြည့်မရဘူးဆိုရင် ကျွန်တော့်မှာ ဆေးတစ်မျိုး ရှိတယ်"

ဝူရှုံက ပြောရင်း ဆေးပုလင်းလေး တစ်လုံးကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

ထိုဆေးက မိစ္ဆာသားရဲများကို ဆွဲဆောင်ဖို့အတွက် အထူးဖော်စပ်ထားတာ ဖြစ်သည်။

ဒီဆေးအနည်းငယ်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အဝတ်အစား ဒါမှမဟုတ် အသားပေါ်မှာ ဖြန်းထားလိုက်ရင် သားရဲတွေ ပေါများတဲ့နေရာကို ရောက်တာနဲ့ သူမက သားရဲတွေအတွက် မတွန်းလှန်

နိုင်တဲ့ စားဖွယ်ကြီး ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။

ဝူရှုံက ထိုဆေးပုလင်းကို ချန်လျန်လျန်ဆီသို့ ကောက်ကျစ်စွာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ချန်လျန်လျန်က ဝူရှုံကို ချက်ချင်း ကျေးဇူးတင်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှာတော့ ယွင်ရှန်းကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ လျှို့ဝှက် စီစဉ်နေတော့သည်။

ယွင်ရှန်း... ငါ့ကို ရက်စက်တယ်လို့ မစွပ်စွဲပါနဲ့။ နင်ကိုယ်တိုင်ကမှ လူမှားပြီး လာစော်ကားတာ ငါ မျက်စိကျနေတဲ့ ယောက်ျားကိုမှ လာပြီး မြူစွယ်နေတာကိုး။