အခန်း (၂၂၄)

ထို့နောက် ရှန်းယွီသည် ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး သူ၏အင်္ကျီလက်ပတ်အတွင်းမှ အနုပညာလက်ရာမြောက်လှသော အနီရောင်သေတ္တာလေးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ အကြီးအကဲကောင်းထံသို့ မသိမသာကမ်းပေးလိုက်သည်။ သို့သော် အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူအချို့မှာမူ ၎င်းကို ချက်ချင်းပင် သတိပြုမိသွားကြ၏။

သူတို့၏မျက်လုံးများသည် ထူးခြားဆန်းပြားသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည့် ထိုအနီရောင်သေတ္တာလေးဆီသို့ စူးစိုက်သွားကြသည်။

အကြီးအကဲကောင်းသည် သေတ္တာကိုလက်ခံရယူကာ ဖွင့်လိုက်သည်။ သေတ္တာအတွင်းရှိ ပိုးဖျင်ခေါင်းအုံးလေးပေါ်တွင် အလွန်ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် လက်စွပ်နှစ်ကွင်းရှိနေသည်။ ၎င်းတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော ဝိညာဉ်ရေးရာဖိအားမှာ အလွန်အားကောင်းလွန်းသဖြင့် ဧည့်သည်တော်အချို့မှာ မသိစိတ်ဖြင့်ပင် နောက်သို့ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်မိကြသည်။

အကြီးအကဲကောင်းသည် ထိုလက်စွပ်များကို ထိတ်လန့်အံ့ဩစွာ ကြည့်နေမိသည်။ ၎င်းတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါအရ ဤအရာများသည် သာမန်ရတနာများမဟုတ်ကြောင်း သူသိလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း အခြေအနေကို အရှိန်မပျက်စေချင်သဖြင့် လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို သူကယူလိုက်ပြီး အကြီးအကဲဟွမ်ကလည်း ကျန်တစ်ကွင်းကို ယူလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် လက်စွပ်များကို အပြန်အလှန်စွပ်ပေးလိုက်ကြရာ ထိုမှော်ဝင်ပစ္စည်းများမှာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တစ်ချက်မျှ တဖျတ်ဖျတ်တောက်သွားပြီးနောက် တည်ငြိမ်နွေးထွေးသော အလင်းရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အထူးနေရာမှ စောင့်ကြည့်နေကြသော ဂိုဏ်းချုပ်များသည်လည်း ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော ပတ်ဝန်းကျင်ရှိနေလင့်ကစား ယခုအခါ တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာများဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားဆိုနေကြသည်။

"စောစောက ဝိညာဉ်ရေးရာဖိအားကို ခံစားလိုက်မိလား"

ဓားဘုရင် ဘိုင်ဝူးက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တိုးတိုးလေးမေးလိုက်သည်။

"ဒီလက်စွပ်တွေ အသက်ဝင်လာတဲ့အချိန်က ထွက်လာတဲ့ အရှိန်အဝါကတော့ လုံးဝကို အမှားအယွင်းမရှိနိုင်ဘူး"

လှည့်စားခြင်းချိုင့်ဝှမ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကလည်း သူမ၏ယပ်တောင်ကို တစ်ချက်မျှ အသံမြည်အောင် ပိတ်လိုက်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"နတ်ဘုရားတမျှအဆင့်ပစ္စည်းတွေပဲ။ ဒါကတော့ မေးနေစရာကိုမလိုတာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီစွမ်းအင်

သဘာဝက..."

သူမက စကားကိုခေတ္တရပ်ကာ တခြားသူများ ကြားမကြားကို ဖြတ်ကနဲကြည့်လိုက်ပြီးမှ "ဒါက လုံးဝကို ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ထက် အများကြီး သာလွန်နေတာ"

"ဝိညာဉ်သန္ဓေတည်ခြင်းအဆင့်ထက် သာလွန်တယ် ဟုတ်လား"

ရွှေအနားသတ်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်က မယုံကြည်နိုင်သကဲ့သို့ မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဆိုလိုတာက မဟုတ်မှလွဲရော..."

တစ်ဖွဲ့လုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး ပျော်ရွှင်နေသော ဇနီးမောင်နှံကို ကြည့်ကာ ကိုယ်စီအတွေးများဖြင့် နစ်ဝင်သွားကြသည်။ ယခုအခါ သူတို့သည် အပြာရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲချုပ်ကို လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အမြင်တစ်ခုဖြင့် စတင်ရှုမြင်လာကြပြီဖြစ်သည်။

လီယောင်းသည်လည်း လက်စွပ်များထံမှ ခံစားလိုက်ရသော အာရုံကြောင့် ခေတ္တမျှ မှင်

သက်သွားမိသည်။

[ဘာလုပ်နေတာလဲ။ လူတွေကို စောင့်ခိုင်းမနေနဲ့လေ]

ဧကရီ၏ စကားသံက လီယောင်းကို သတိပြန်ဝင်လာစေသည်။

[ငါတို့ စားရသောက်ရအောင် ဒါကို မြန်မြန်အဆုံးသတ်လိုက်တော့]

ဧကရီက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဧကရီ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ဤမှော်ဝင်ပစ္စည်းများ၏ အဆင့်အတန်းကြောင့် အံ့ဩမိသည်မှာ အမှန်ဖြစ်သော်လည်း ရှန်းယွီ၏ ဟင်းချက်အတတ်ပညာမှာလည်း ထိုနည်းတူ အဆင့်တက်သွားနိုင်မလားဆိုသည်ကို ပို၍ပင် သိချင်နေမိသည်။

လီယောင်းသည် ရှေ့သို့တိုးလာကာ ဝိညာဉ်ဝိုင်များ ဖြည့်ထားသော ကျောက်စိမ်းခွက်နှစ်ခွက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"အတူတူသောက်ကြရအောင်။ ဆရာတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာတွေ ထာဝရရစ်ပတ်နှောင်ဖွဲ့ပါစေ"

သူမက လေသံကို မြှင့်၍ ကြေညာလိုက်သည်။

လီယောင်း၏ စကားအဆုံးတွင် အကြီးအကဲကောင်းနှင့် အကြီးအကဲဟွမ်တို့သည် ဝိညာဉ်ဝိုင်ခွက်များကို မြှောက်၍ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ တပြိုင်နက် သောက်လိုက်ကြတော့သည်။

ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးသည် လက်ချင်းချိတ်လျက် တစ်ဦး၏ခွက်ကို တစ်ဦးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း သောက်လိုက်ကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လီယောင်းသည် အနီရောင်ပိုးကြိုးတစ်မျှင်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူတို့၏ ပူးကပ်ထားသော လက်အစုံတွင် ပတ်နှောင်ရင်း အခမ်းအနား၏ နောက်ဆုံးစကားလုံးများကို ဆိုလိုက်သည်။

"ကဲ... အခုဆိုရင်တော့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ နိယာမတွေအတိုင်း ကျွန်မတို့ဂိုဏ်းရဲ့ သက်သေပြုမှုတွေ ပြီးတော့ စကြဝဠာကြီးရဲ့ ကောင်းချီးပေးမှုတွေနဲ့အတူ ဆရာတို့နှစ်

ယောက်ရဲ့ ပေါင်းစည်းခြင်းကို ကျွန်မ အတည်ပြုလိုက်ပြီ။

ဆရာတို့နှစ်ယောက် အတူတူ လျှောက်လှမ်းကြမယ့် ဒီကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်က နှစ်ဦးစလုံးအတွက် သာယာဝပြောမှုတွေ အပြည့်အဝ ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ပါစေ။ အဲဒီကနေတစ်ဆင့် ကျွန်မတို့ရဲ့ အပြာရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းကြီးကိုလည်း မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ပိုပြီးတော့ အင်အားတောင့်တင်းအောင် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ကြပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်"

သူမ ကြိုးကို ပတ်နှောင်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်ယံမှ ပန်းပွင့်များ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာပြီး လူအုပ်ကြီးထံမှ သောင်းသောင်းဖျဖျ အောင်ဟစ်သံများနှင့် လက်ခုပ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

[ပြီးပြီ အခုတော့ စားသောက်ပွဲ အချိန်ပဲ]

ထို့နောက် အခမ်းအနားကို ခမ်းမဆောင်ကြီးသို့ ပြောင်းရွှေ့လိုက်ကြပြီး စားပွဲများပေါ်တွင် အစားအသောက်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ရှန်းယွီသည် ဟင်းချက်ကျောင်းမှ ကျောင်းသားများ၏ အကူအညီဖြင့် သူ၏စွမ်းဆောင်ရည်ကို အစွမ်းကုန်ထုတ်ပြထားရာ တကယ့်ကို ခမ်းနားလှသော စားသောက်ပွဲကြီး ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ စီစဉ်မှုအရ ခမ်းမကို ကဏ္ဍအမျိုးမျိုး ခွဲခြားထားပြီး ကဏ္ဍတစ်ခုစီတွင် ဝိညာဉ်အစားအစာ အဆင့်အတန်း အမျိုးမျိုးကို တည်ခင်းထားသည်။

ဟင်းပွဲများကို အနုပညာဆန်စွာ ပြင်ဆင်ထားသဖြင့် စားရန်ပင် နှမြောစရာကောင်းလှသည်။ မွှေးပျံ့လှသော ရနံ့များမှာ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများကိုပင် သွားရည်ကျစေရန် လုံလောက်သည်။

ရှန်းယွီသည် လီယောင်း တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် သူမထံ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ငါတို့ တခြားဂိုဏ်းချုပ်တွေနဲ့ အတူတူ မစားဖြစ်ခဲ့ဘူး။ ဒီတစ်ခါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထပ်လုပ်ရင် သူတို့က ငါတို့ သူတို့ကို အထင်သေးတယ်လို့ ထင်သွားလိမ့်မယ်"

သူက ရှင်းပြရင်း သူမကို ဂိုဏ်းချုပ်များအတွက် သီးသန့်ထားသော စားပွဲဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်သည်။

[လောကကြီးက ငါ့ကို တကယ်ပဲ အကျပ်ကိုင်နေတာပဲ]

ဧည့်သည်တော်များကို ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အလိုက် နေရာချထားပြီးနောက် လက်ဆောင်ပေးအပ်ပွဲ အခမ်းအနား စတင်သည်။ လာရောက်ကြသော ကျင့်ကြံသူများသည် ကျင့်ကြံရေးအရင်းအမြစ်များ၊ ရှားပါးဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် ရတနာမျိုးစုံကို ဆက်သကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် အပြာရောင်တိမ်တိုက်ဂိုဏ်းနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်အောင် ထိန်းသိမ်းလိုကြသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

မွန်းလွဲပိုင်းမှ ညနေပိုင်းသို့ ကူးပြောင်းသွားချိန်တွင် ပုံပြင်များ ပြောပြခြင်းနှင့် ဖျော်ဖြေရေးအဖြစ် တိုက်ပွဲငယ်လေးများ ဆင်နွှဲခြင်းဖြင့် အချိန်ကုန်လွန်သွားသည်။ တပည့်ငယ်လေးများက အားကျစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး အသက်ကြီးသော ကျင့်ကြံသူများကမူ သူတို့၏ အတိတ်ဟောင်းများကို ပြန်လည်အောက်မေ့နေကြသည်။

နေဝင်ရိုးရီအချိန် ရောက်သောအခါ ဇနီးမောင်နှံအသစ်မှာ ရင်ပြင်အလယ်တွင် အတူတူ မတ်တတ်ရပ်နေကြသည်။

တပည့်များက မောင်နှံနှစ်ဦးကို တောင်နှလုံးသားနန်းဆောင် ထိပ်ဖျားရှိ သူတို့၏ အိပ်ဆောင်အသစ်သို့ လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် နောက်ပြောင်ကျီစယ်သံများနှင့် ဆုတောင်းစကားများ ဝန်းရံနေသည်။

သူတို့အိမ်သစ်၏ တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ အကြီးအကဲကောင်းက အကြီးအကဲဟွမ်ကို ပွေ့ချီ၍ အထဲသို့ ဝင်သွားပြီး လူအုပ်ကြီးက နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အော်ဟစ်အားပေးကြသည်။ တံခါးများ ပိတ်သွားသည်နှင့် အခမ်းအနားမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသော်လည်း ဧည့်သည်အများအပြားမှာ ရှန်းယွီ၏ ထူးခြားလှသော ဝိညာဉ်အစားအစာများကို မြိန်ယှက်စွာ သုံးဆောင်ရင်း ညနက်သိုင်အောင် စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြဆဲပင်။

အိပ်ရာထက်၌ အကြီးအကဲဟွမ်က ထောင့်တစ်နေရာတွင် အပြည့်အဝ ထိုင်နေပြီး အကြီးအကဲကောင်းကမူ ကုတင်ဘောင်တွင် ခြေထောက်များ မြေပြင်နှင့် ထိလျက် ထိုင်နေသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ ကိုယ်စီအတွေးများဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေကြ၏။

“ကျွန်တော်”

“ကျွန်မ”

တိတ်ဆိတ်နေသော အိပ်ဆောင်အတွင်း သူတို့နှစ်ဦး၏ အသံများ ထပ်တူကျလျက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်မိပြီးနောက် အကြီးအကဲဟွမ်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ စနောက်လိုသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ကွေးညွှတ်သွားသည်။

“ရှင် ဘာတွေ ဒီလောက် ရင်ခုန်နေတာလဲ။ ဒါက ကျွန်မတို့အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်မှ မဟုတ်တာ”

သူမက ကျီစယ်လိုက်သည်။

သူမ၏ စနောက်သံကြောင့် အကြီးအကဲကောင်း၏ တင်းမာမှုများမှာ အရည်ပျော်ကျသွားခဲ့သည်။ သူသည် အိပ်ရာပေါ်သို့ အပြည့်အဝ တက်လိုက်ပြီး သူမရှိရာသို့ တိုးကပ်သွားကာ သူမ၏ မေးစေ့ကို လက်ဖြင့် အသာအယာ မတင်လျက် မျက်လုံးချင်း ဆုံစေလိုက်သည်။

“စီနီယာအစ်ကို...”

သူမက တိုးတိုးလေး စကားစသော်လည်း သူက ကြင်နာသော အပြုံးဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

“မေ့နေတာ တစ်ခုခုရှိလား။ အခုက ခင်ပွန်းလို့ ခေါ်ရတော့မှာလေ”

သူက ချစ်ခင်မြတ်နိုးမှုများ ပြည့်နှက်နေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ရှက်သွေးဖြာသွားပြီး စောစောက ရဲတင်းမှုများ ပျောက်

ကွယ်ကာ ခေါင်းငုံ့သွားတော့သည်။ သူက သူမ၏ မေးစေ့ကို ထပ်မံ၍ အသာအယာ မလိုက်

ပြန်သည်။ သူ၏ ထိတွေ့မှုမှာ နူးညံ့သော်လည်း ခိုင်မာနေသည်။

“ခေါ်မှာလား”

သူက မေးလိုက်၏။

“ခင်ပွန်း...”

သူမက မကြားတကြား လေသံလေးဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ဘာလဲ။ ငါ မကြားရဘူး”

သူက သူမ၏ ရှက်ရွံ့နေမှုကို သဘောကျလျက် ထပ်မံကျီစယ်လိုက်ပြန်သည်။

သူမ၏ ပါးပြင်နှစ်ဖက်မှာ မင်္ဂလာဝတ်စုံကဲ့သို့ပင် ပို၍ နီမြန်းလာကာ “ခင်ပွန်း” ဟု ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ပို၍ ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်တော့သည်။

“အဲဒါမှ ဟုတ်တာပေါ့”

သူက ကျေနပ်စွာ ပြောလိုက်၏။

“ရှင်ကော”

သူမက စောစောက ယုံကြည်ချက်များကို ပြန်လည်စုစည်းကာ စိန်ခေါ်လိုက်သည်။

သူက ပြုံးလိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ချစ်ခြင်းမေတ္တာများဖြင့် နူးညံ့နေသည်။

“ဇနီး”

သူက ခေါ်လိုက်ရင်း သူမထံသို့ တိုးကပ်သွားကာ မြတ်နိုးစွာဖြင့် ညင်သာစွာ နမ်းရှုံ့လိုက်တော့သည်...