အခန်း (၂၂၇)

ရှန်ယွီသည် သူ၏ ခန္ဓာကြံ့ခိုင်မှုကျင့်ကြံခြင်းမှ ရရှိသော အတွေ့အကြုံရမှတ်များကို စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားမိသည်။ ကိန်းဂဏန်းများသည် ယခုထက် ပိုမိုမြင့်မားလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း သေချာစွာ ပြန်လည်စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ နယ်ပယ်နှစ်ခုလုံးကို ကျော်လွန်တိုးတက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဤမျှသာ တိုးတက်မှုရရှိခြင်းမှာ သဘာဝကျသည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း မကြာမီတွင် ဤတိုးတက်မှုနှုန်း ပြန်လည်မြင့်တက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အဆက်မပြတ် ဖျက်ဆီးခံရခြင်းနှင့် ပြန်လည်ဖြစ်တည်ခြင်း သံသရာကို တဖြည်းဖြည်း ကျင့်သားရလာနေသော်လည်း သူ၏အတွင်းရှိ သွေးမျိုးဆက် နှစ်ခုမှာမူ အချိန်နှင့်အမျှ ပိုမိုအားကောင်းလာနေသည်။ ၎င်းတို့သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နယ်နိမိတ်အတွင်း ပိုမိုနေရာယူနိုင်ခြင်း မရှိတော့သဖြင့် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်အတွင်း၌သာ ပိုမိုသိပ်သည်းလာကြသည်။ စွမ်းအင်များ ပိုမိုသိပ်သည်း ကျစ်လျစ်လာသည်နှင့်အမျှ အတွေ့အကြုံရမှတ်များမှာလည်း အဆမတန် မြင့်တက်လာလိမ့်မည်ဟု ရှန်ယွီက တွေးဆမိသည်။

ချီသန့်စင်ခြင်း တိုးတက်မှုနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူသည် အလွန်အမင်း စိတ်မပျက်သော်လည်း လုံးဝ ကျေနပ်နေခြင်းမျိုးတော့ မဟုတ်ပေ။ သွေးမျိုးဆက် အဆီအနှစ်များ ပိုမိုသိပ်သည်းလာသည်နှင့်အမျှ ဤကဏ္ဍသည်လည်း လိုက်ပါတိုးတက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ချက် ထားရှိသည်။

သူ၏ စိတ်စွမ်းအားနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကျင့်ကြံမှု အဆင့်များသည် တစ်ဝက်ကျော်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ နောက်တစ်ကြိမ် စနစ်ပြန်လည်စတင်ခြင်းပြီးနောက်တွင် နောက်

တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်တစ်ကြိမ်တွင် အဆင့်တက်မည့် အရာများမှာ ဤနှစ်ခုတည်း မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်၊ အနှိုင်းမဲ့ တာအိုခန္ဓာကိုယ်၊ ဗရမ်းဗတာ ခန္ဓာကိုယ်၊ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုနှင့် အသူရာ ဟင်းလင်းပြင် မီးလျှံတို့သည်ပင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အဆင့်မြင့်တက်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေကြသည်။

ဤကဲ့သို့ တိုးတက်မှုများ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆုံစည်းလာမည့်အရေးကို တွေးကြည့်ရုံနှင့် သူ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်။ ဤအချက်အလက်များမှာ သူ အဆင့်တက်သည်ကို အမြင်ချင်ဆုံး အရာများဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ၎င်းတို့အားလုံးသည် တစ်ချိန်တည်းတွင် အဆင့်တက်ရန် တိုက်ဆိုင်နေကြသည်။ ထိုပြောင်းလဲမှုများက သူ၏ စွမ်းရည်များကို မည်သို့ ပြောင်းလဲပစ်မည်ကို သူ စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားမည်လား။ ထိုသို့တွေးခြင်းမှာ အနည်းငယ် လွန်ကဲနေနိုင်သော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာမူ သိသိသာသာ မြင့်တက်လာမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပေ။

ဤတိုးတက်မှုများအားလုံး ရရှိပြီးနောက်တွင် လီယောင်း၏ ကန့်သတ်ချက်မဲ့ ပုံစံကို သူ အနိုင်ယူနိုင်မည်လားဟု သူ တွေးတောမိသည်။ မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို စောင့်ကြည့်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ ကနဦးစစ်ဆေးမှုတွင် လွတ်သွားခဲ့သော အရာတစ်ခုကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်မှာ ရမှတ် ၅၀ တိုးလာသဖြင့် သူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။ ၎င်းမှာ မည်သို့ ဖြစ်လာသည်ကို သူ စဉ်းစားကြည့်ရာ သွေးမျိုးဆက်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အမြဲမပြတ် ဖျက်ဆီးပြီး ပြန်လည်ပြုပြင်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် တစ်ကျော့ပြန် မွေးဖွားခြင်းအကျိုးသက်ရောက်မှုက သူ၏ ဝိညာဉ်အမြစ်ကို သန့်စင်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။

ရှန်ယွီအတွက် နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေရသည့်အရာမှာ ဤဝိညာဉ်အမြစ် ရမှတ်တိုးလာခြင်းသည် တစ်ကြိမ်တစ်ခါသာ ဖြစ်ပျက်သည့် အဖြစ်အပျက်လား သို့မဟုတ် ဤနည်းလမ်းဖြင့် နေ့စဉ်တိုးတက်နေမည့်အရာလား ဆိုသည်ပင်။ အကယ်၍ နောက်ဆုံးအချက်သာ မှန်ကန်ခဲ့လျှင် ယင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ကြီးမားပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤနက်နဲသောအချက်ကို နောက်မှ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။

သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းကွက်များကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုရာတွင်လည်း တိုးတက်မှုမှာ အသင့်အတင့်ရှိသော်လည်း သူ လုံးဝကျေနပ်ခြင်းမရှိသေးပေ။ နောက်ရက်တွင် သူ၏ ဉာဏ်

အလင်းပွင့်မှုမြင့်တက်လာပါက တိုးတက်မှုနှုန်းလည်း ပိုမိုမြန်ဆန်လာမည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားသည်။ အကယ်၍ သူသာ အချိန်ပိုပေး၍ လေ့ကျင့်မည်ဆိုပါက အတွေ့အကြုံရမှတ် ပိုရနိုင်သည်ကို သိသော်လည်း အလွန်ပင် ကျပ်တည်းနေသည့် သူ၏ နေ့စဉ်အချိန်ဇယားထဲမှ နာရီအနည်းငယ်ကို ထပ်မံဖဲ့ထုတ်ရန် သူ ဆန္ဒမရှိပေ။

ယခင်က သူသည် လီယောင်းကို ကိုယ်ပွားဖန်တီးသည့် နည်းစနစ်များအကြောင်း မေးမြန်းဖူးရာ သူမ သိထားသည့် နည်းလမ်းများမှာ ဝိညာဉ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိပြီးသား ကျင့်ကြံသူများသာ အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း သူမက ရှင်းပြခဲ့သည်။ ရှန်ယွီသည် ဤကန့်သတ်ချက်မှာ စစ်မှန်သောချီကြောင့်လား သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ကိုယ်တိုင်ကြောင့်လားဟု တွေးတောမိသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည်ပင် ဝိညာဉ်ကိုယ်ပွားတစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ထိုနည်းစနစ်သည် စစ်မှန်သော ကျိ ဖြင့် တည်ဆောက်ထားသည့် ခန္ဓာကိုယ်အသစ်ထဲသို့ အမှန်တကယ် ဝိညာဉ်ထည့်သွင်းရန် လိုအပ်သည်လားဟု သူ စဉ်းစားနေမိသည်။

သူ၏ အတွေးများမှာ ပိုမိုရှုပ်ထွေးသည့် နယ်ပယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် ယခုလောလောဆယ် ထိုအကြောင်းကို ဆက်မတွေးရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှု တိုးတက်လာသောအခါမှသာ ကိုယ်တိုင်စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ကြည့်တော့မည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သော နည်းစနစ်မျိုး အပြင်လောကတွင် မရှိသေးလျှင်ကော ဘာဖြစ်လဲ။ သူ ကိုယ်တိုင်ပင် အသစ်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

…

သူ၏ ဒြပ်စင်လက်ဝါးသိုင်း အတော်များများမှာလည်း ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ စတင်ဝင်ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လာသဖြင့် ဤသိုင်းကွက်များကို စတင်သင်ယူခဲ့ရသည့် မူလအကြောင်းရင်းကိုပင် မေ့လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က သူ၌ အဆင့်မြင့်သိုင်းကွက်များ မရှိသေးသဖြင့် ဤလက်ဝါးသိုင်းများကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းရန် သူ ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူ၏ နားလည်မှုနှင့် စွမ်းရည်များဖြင့်ဆိုလျှင် ဆယ်ရာသီဓားသိုင်းအဆင့်အတန်းရှိသည့် သိုင်းကွက်အသစ်တစ်ခုကို အလွယ်တကူပင် ဖန်တီးနိုင်ပေလိမ့်မည်။ အမှန်တကယ် ပေါင်းစည်းရန် အချိန်ရောက်လာသောအခါမှသာ ဘာဖြစ်လာမည်ကို စောင့်ကြည့်ရမည်ပင်။ ထိုသို့ပေါင်းစည်းခြင်းမှ ထူးခြားသော ရလဒ်ထွက်မလာလျှင်ပင် ဆုံးရှုံးမှုကြီးကြီးမားမား ရှိမည်ဟု သူ မထင်ပေ။ အကြောင်းမှာ ဤလက်ဝါးသိုင်းများကို လေ့ကျင့်နေစဉ်အတွင်း၌ပင် သူသည် ဗရမ်းဗတာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်ကာ ၎င်းမှာ အလွန်ပင် အသုံးဝင်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

ဆယ်ရာသီဓားသိုင်းအကြောင်း ပြောရလျှင် ၎င်းမှာ အောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်ဆူးချက်နည်းစနစ်မှာလည်း နောက်မှ ကပ်လျက်လိုက်ပါလာပြီး မကြာသေးမီကပင် အလတ်စားအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ဤနည်းစနစ် နှစ်ခုလုံးမှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပိုမိုအသုံးဝင်လာနေသည်။

သူ၏ အခြားသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပညာရပ်များတွင်လည်း ပထမမျိုးဆက် အတော်များများမှာ စတုတ္ထအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိသွားကြပြီး ကျန်ရှိနေသူများမှာလည်း နောက်မှ နီးကပ်စွာ လိုက်ပါနေကြသည်။ သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ မှော်ပန်းပဲပညာပညာရပ်တွင် အတွေ့အကြုံရမှတ်များ နှစ်ဆတိုးလာပြီးနောက် ထိုပညာရပ်အပေါ် သူ၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ ပိုမိုတိုးပွါးလာခြင်းပင်။

ဤမှော်ပန်းပဲပညာ ပညာရပ်သည် အဆောင်ပြုလုပ်ခြင်းပညာတွင် သူရင်ဆိုင်နေရသည့် အခက်အခဲတစ်ခုကို အမှန်တကယ် ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ရှေးဟောင်းခေတ် ကျင့်ကြံသူများသည် အလုပ်လုပ်သော အင်းကွက်များ ရေးဆွဲနိုင်ရန် ရွှေအမြုတေနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိရန် မလိုအပ်ခဲ့ကြောင်း သူသိရှိခဲ့ရသည်။ ၎င်းတို့သည် အင်းကွက်ပုံစံများကို ဖော်ဆောင်နိုင်ရန် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အခြေခံနိယာမများကို လုံလောက်စွာ နားလည်ထားရန်သာ လိုအပ်သည်။ ဟုတ်ပေသည် အဆင့်မြင့်အင်းစာများအတွက်မူ မြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များ လိုအပ်နေဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း အခြေခံနည်းစနစ်များမှာ သူနဂိုက ထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုလွယ်ကူနေခဲ့သည်။

ဤတွေ့ရှိချက်မှာ အံ့မခန်းဖွယ်ပင်။ သူသည် ကျောင်းသားများကို လက်ဖွဲ့အဆောင်များ ပြုလုပ်နိုင်

ရန်အတွက် ချီစွမ်းအင် ဖောက်ပြန်ခြင်း သို့မဟုတ် ရူးသွပ်ခြင်းများ ဖြစ်စေနိုင်သည့် အန္တရာယ်ရှိသော စိတ်စွမ်းအားကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ခိုင်းမည့်အစား မှော်ပန်းပဲပညာကို သင်ကြားပေးနိုင်သည်။ အတွေ့အကြုံမရှိသေးသူများအတွက် တစ်ခုခုမှားယွင်းသွားပါက ဆိုးရွားသော အကျိုးဆက်များ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သဖြင့် စိတ်စွမ်းအားကျင့်စဉ်ဖြင့် သင်ကြားရခြင်းမှာ သူ့အား အမြဲတစေ စိုးရိမ်ပူပန်စေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤတွေ့ရှိချက်တွင် ကြီးမားသော အခက်အခဲတစ်ခု ရှိနေသေးသည်။ မှော်ပန်းပဲပညာသည် ကျင့်ကြံမှု လိုအပ်ချက်တွင် ပိုမိုလွယ်ကူသော်လည်း နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် သီအိုရီပိုင်း နားလည်မှုတို့တွင် ရိုးရာလက်ဖွဲ့အဆောင် ပြုလုပ်ခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုခက်ခဲသည်။ လိုအပ်သော တိကျမှုမှာ အလွန်မြင့်မားပြီး အမှားအယွင်း ခံနိုင်ရည်မှာ အလွန်

နည်းပါးသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ ဘာမျှမတတ်နိုင်ပေ။ အစွမ်းထက်သော နည်းစနစ်တိုင်းတွင် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင်စိန်ခေါ်မှုများ ရှိစမြဲပင်။

သူ၏ အချက်အလက်များကို အသေးစိတ် စစ်ဆေးပြီးနောက် ရှန်ယွီသည် စနစ်၏ အသိပေးချက်များကို ဖျောက်ရန် လက်ကို ခပ်ပေါ့ပေါ့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အသိစိတ်ကို ဝိညာဉ်ပင်လယ်ထဲသို့ နစ်ဝင်စေလိုက်သည်။

သူရောက်ရှိသွားချိန်တွင် ဝိညာဉ်ကလေးမှာ ဝီရိယရှိရှိ ကျင့်ကြံနေဆဲပင်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ၎င်းကို ကလေးဟု ခေါ်ဆိုရန်မှာ အနည်းငယ် မမှန်ကန်တော့ပေ။ ၎င်းသည် သိသိသာသာ ကြီးထွားလာပြီး ယခင်က ကလေးငယ်ပုံစံထက် ဆယ်ကျော်သက်တစ်ဦးနှင့် ပိုမိုတူညီလာခဲ့သည်။

ရှန်ယွီသည် ၎င်းတို့၏ ဟန်ချက်ညီမှုမှာ ထူးကဲသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် မိမိ၏ အသိစိတ်ဖြင့်သာမက ထိုကလေး၏ အသိစိတ်ဖြင့်ပါ ပူးတွဲစဉ်းစားနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ဤခံစားချက်မှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။ ဦးနှောက်နှစ်ခု တစ်ပြိုင်နက်တည်း အလုပ်လုပ်နေသကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ လက်ရှိစိတ်စွမ်းအား အဆင့်မှာ သာမန်လူထက် အဆပေါင်း ထောင်ချီ၍ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ စဉ်းစားနိုင်သော်လည်း ယခုမူ အတွေးများကို အပြိုင်စီးကြောင်းများဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီဖြစ်ရာ သူ၏ စွမ်းရည်ကို နှစ်ဆတိုးစေခဲ့သည်။

သူသည် မျက်လုံးဖွင့်ရန် တွေးလိုက်သည်နှင့် ကလေးလေးက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ကျင့်ကြံခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ အချို့သော နေရာများတွင် ဆက်သွယ်မှုမှာ အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းနေသေးသော်လည်း အခြေခံအားဖြင့် ၎င်းတို့မှာ ပေါင်းစည်းထားသော အသိစိတ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဤပြောင်းလဲမှုကို ကြည့်ရင်း ရှန်ယွီသည် သံယောဇဉ်တရား အနည်းငယ် ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူသည် ဤကောင်လေးနှင့် အတူရှိခဲ့သည့် အချိန်အတွင်း သူ့အပေါ် ခင်တွယ်မိသွားသည်။ သို့သော်လည်း မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်တော့ပေ။

ထို့နောက် သူတို့သည် တိုက်ပွဲပုံရိပ်ယောင်ထဲသို့ အတူတကွ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ယခင်

ရက်များကဲ့သို့ပင် သူသည် အခြေတည်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ရှိ လီယောင်း၏ ပုံရိပ်ကို လေ့ကျင့်ဖော်အဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သူ၏ စွမ်းရည်များမှာ ယခင်နေ့ကထက် ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသေးသဖြင့် တိုက်ပွဲမှာ ယခင်အတိုင်းပင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး သူ၏ ကြိုတင်

သိမြင်မှု စွမ်းရည် အကူအညီဖြင့် မနည်းလိုက်ပါနိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် အမျိုးမျိုးသော အခြေအနေများကို တစ်နာရီခန့်ကြာ ပုံရိပ်ယောင်ဖော်ဆောင်ကာ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးကို စမ်းသပ်ပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ်များကို မွမ်းမံခဲ့သည်။ လေ့ကျင့်မှု တိုးတက်မှုအပေါ် ကျေနပ်သွားသောအခါ သူသည် ဝိညာဉ်ကလေးအား စိတ်

စွမ်းအား ကျင့်စဉ်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်စေပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း သူ့အနားတွင် တရားထိုင်သည့် ပုံစံဖြင့် ထိုင်လိုက်သည်။

ဤတိုက်ပွဲအပြီး ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန်အရေးကြီးသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် လေ့ကျင့်မှု တစ်ကြိမ်စီမှ အမြင့်ဆုံး အကျိုးကျေးဇူးကို ရယူနိုင်စေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပုံရိပ်ယောင် တိုက်ပွဲတစ်ခုစီ ပြီးဆုံးသွားတိုင်း ခန္ဓာကိုယ်၏ မှတ်ဉာဏ်မှာ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း ဤသို့ ပြန်လည်သုံးသပ်ခြင်းက ရရှိခဲ့သော သင်ခန်းစာများကို ပေါင်းစပ်ပေးပြီး အနာဂတ်တိုက်ပွဲများတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည့် အချက်များကို ဖော်ထုတ်ပေးနိုင်သည်။

မိနစ် ၃၀ ခန့် ဂရုတစိုက် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးနောက် သူသည် သူ၏ တိုးတက်မှုအပေါ် လုံးဝကျေနပ်သွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွါခဲ့သည်။