အခန်း (၁၂၁)

လယ်ယာခြံအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံများက လုချွမ်း၏ အာရုံကို ဖမ်းစားထားသဖြင့် သူသည် ဇွန်ဘီကင်းထောက်အဖွဲ့ကို ခြံအတွင်းပိုင်းသို့ ပိုမိုတိုးဝင်ရန် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် တိတ်ဆိတ်နေသော်လည်း ချင်းရွှေလယ်ယာခြံမှာ လုံးဝအေးချမ်းနေသည်မဟုတ်ဘဲ ဆင်ခြေဖုံးနယ်မြေများမှာပင် တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့ပုံရသည်။ လယ်ယာခြံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တွေ့ရှိရသော မျိုးဗီဇပြောင်းသားရဲများ၊ ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများနှင့် ဇွန်ဘီအကြွင်းအကျန်များ၏ အမှတ်အသားများကြောင့် လုချွမ်းမှာ အထူးသတိထားနေရသည်။

အသံလာရာနောက်သို့ လိုက်လံရှာဖွေရင်း ထူးဆန်းသော ဆူညံသံများမှာ ကြက်၊ ဘဲနှင့် တိရစ္ဆာန်များ မွေးမြူရာနေရာမှ ထွက်ပေါ်လာနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း လုချွမ်း တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

“ဒီနေရာကနေ အသံတွေ ထွက်နေတာလား။ လယ်ယာခြံထဲက မျိုးဗီဇပြောင်းတိရစ္ဆာန်တွေ ဖြစ်နေမလား”

ဇွန်ဘီရုပ်သေးများဖြင့် ဆက်လက်စစ်ဆေးကြည့်ရာ နွားတင်းကုပ်နှင့် ကြက်ခြံများအနီးရှိ မြေပြင်မှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ပွနေပြီး လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် သွေးကွက်များစွာ ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ တိရစ္ဆာန်အညစ်အကြေးများ၊ အသားစများနှင့် သွေးများ ရောနှောနေသော အနံ့ဆိုးမှာ အလွန်ပင် ပျို့အန်ချင်စရာ ကောင်းလှသည်။

အသေအချာ ကြည့်ရှုစစ်ဆေးလိုက်သည့်အခါ မြေပြင်ပေါ်ရှိ သွေးများမှာ စီးဆင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး တောက်ပသော အနီရောင်ရှိနေသည်ကို လုချွမ်း တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ညိုမည်းခြောက်သွေ့နေသော သွေးကွက်များနှင့် လုံးဝမတူပေ။ အကယ်၍ ဤသွေးများမှာ ယခင်ကတည်းက ရှိနေခြင်းဖြစ်ပါက ခြောက်သွေ့ကာ အရောင်ပြောင်းနေပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာတွင် တိုက်ပွဲတစ်ခုမှာ မကြာသေးမီကမှ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

လုချွမ်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူ ရောက်ရှိလာခြင်းက အနည်းငယ် နောက်ကျသွားခဲ့ပုံရပြီး ခုနက ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲကို လွဲချော်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း

ထိုစဉ် နွားတင်းကုပ်၏ ဘေးတစ်ဖက်မှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြန်သဖြင့် လုချွမ်း၏ အာရုံမှာ ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် လမင်းကြီးမှာ မြင့်မားစွာ ထွန်းလင်းနေပြီး သစ်ကိုင်းများပေါ်တွင် လရောင်များ ဖြာကျနေသည်။

တောက်ပသော လရောင်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်၏ ခြောက်ကပ်နေသော အခြေအနေမှာ သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေပြီး လရောင်အောက်ရှိ လယ်ယာခြံကြီးမှာ ယခင်ကလောက် မှောင်မည်းမနေတော့ပေ။

မူး...

လရောင်အောက်တွင် လုချွမ်းသည် မျိုးဗီဇပြောင်းလဲသွားသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ကို အမှန်တကယ်ပင် တွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဧရာမ မျိုးဗီဇပြောင်း နွားကြီးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး အမြင့် ၃ မီတာကျော်နှင့် အလျား ၅ မီတာခန့် ရှိသည်။

ဤနွားကြီး၏ အရွယ်အစားမှာ ရွှေရောင်မြွေကြီးလောက် မကြီးမားသော်လည်း ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကြွက်သားများကို လုချွမ်း မြင်တွေ့နေရသည်။ ထိုကြွက်သားများမှာ စတီးရွိုက်ဆေးများ အလွန်အကျွံသုံးစွဲထားသော ကာယဗလမောင်တစ်

ဦး၏ ကြွက်သားများအလား ဖောင်းကားနေပြီး ထိုကြွက်သားအဖုအထစ်များကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ဦးရေပြားများ စိမ့်တက်သွားရသည်။

ဂရု... ဂရု...

ဝါးစားသံများမှာ ရှေ့မှ ထွက်ပေါ်လာနေပြီး လုချွမ်းမှာ မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားရသည်။ ဤဧရာမနွားကြီးသည် အမည်မသိ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်၏ အလောင်းကို ကိုက်ခဲဝါးစားနေခြင်းပင်။ ၎င်း၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးအစုံမှာ မှောင်မည်းနေသော ညဉ့်ဦးယံတွင် ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

ဤနွားဝါကြီးတွင် ခြင်္သေ့ သို့မဟုတ် ကျားများထက်ပင် ပိုမိုကြီးမားချွန်ထက်သော သွားများ ပေါက်နေပြီး သွားကြားထဲတွင် အသားစများ ညပ်နေကာ သွေးများ တစိမ့်စိမ့် ကျနေတော့သည်။

“ဒါ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ထဲမှာ နွားတွေတောင် အသားစားလာကြပြီလား”

“ဒီကောင်ရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ကြွက်သားကြီးတွေက အသားစားလွန်းလို့ ထွက်လာတာများလား”

လုချွမ်း သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို မချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဤကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက သူသည် ထူးဆန်းထွေလာ အရာပေါင်းစုံနှင့်သာ ဆုံတွေ့နေရတော့သည်။

မူး...

ဇွန်ဘီရုပ်သေးများ၏ လှုပ်ရှားသံကြောင့် ဧရာမနွားကြီးမှာ သတိထားမိသွားပုံရသည်။ ၎င်းသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းထောင်ကာ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး မလှမ်းမကမ်းတွင် ပုန်းကွယ်နေသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးကို ချက်ချင်းပင် မြင်သွားတော့သည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း

ဤဧရာမ မျိုးဗီဇပြောင်းနွားကြီးသည် ပါးစပ်မှ အသားစများကို ချက်ချင်းစွန့်ပစ်လိုက်ပြီး လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးထံသို့ စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာတော့သည်။

၎င်း၏ ဧရာမခွာကြီးများဖြင့် မြေပြင်ကို ဆောင့်နင်းလိုက်တိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ငလျင်လှုပ်ခတ်သွားသကဲ့သို့ တုန်ခါသွားရသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကြွက်သားပုံကြီးနှင့် နွားကြီးသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးထံသို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

ဗြိ... ဖတ်

လုချွမ်းသည် လယ်ယာခြံအတွင်းသို့ ကင်းထောက်ရန်အတွက် သာမန်ဇွန်ဘီများကိုသာ စေလွှတ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ အဆမတန် အင်အားကြီးမားလှသော ဤနွားကြီးကို သာမန်ဇွန်ဘီများမှာ လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိကြပေ။ ခဏချင်းမှာပင် ထိုဇွန်ဘီရုပ်သေးမှာ မျိုးဗီဇပြောင်းနွားကြီး၏ နင်းခြေမှုကြောင့် အသားစတုံးများအဖြစ်သို့ ကြေမွသွားတော့သည်။

ရုပ်သေးဇွန်ဘီ အပိုင်းပိုင်းပြတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်မှ လယ်ယာခြံဆင်ခြေဖုံး၌ အဘယ်ကြောင့် ဇွန်ဘီအလောင်းများစွာ ပြန့်ကျဲနေရတာလဲဆိုသည်ကို လုချွမ်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ ဤနွားကြီး၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အလွန်ပင် ကြမ်းတမ်းခက်ထန်ပြီး မြင်သမျှအရာအားလုံးကို တိုက်ခိုက်နေခြင်းပင်။ လယ်ယာခြံအတွင်းရှိ အကြွင်းအကျန်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤအတွင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသမျှသော သက်ရှိများအားလုံးကို ဤနွားကြီးကပင် ဝါးမျိုဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပုံရသည်။

နွားကြီး၏ အရှိန်နှင့် ပေါက်ကွဲအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် လွန်ကဲလှသဖြင့် ၎င်းသည် သေချာပေါက် ဒုတိယအဆင့်သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သာမန်ဇွန်ဘီရုပ်သေးများမှာ ၎င်းကို မယှဉ်နိုင်သလို တာဖန်းကဲ့သို့သော ဇွန်ဘီမျိုးကိုပင် လုချွမ်းက ဤနွားကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ခိုင်းရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေသည်။

နွားကြီး၏ ပြေးဝင်လာသောအရှိန်မှာ အရှိန်ပြင်းစွာ မောင်းနှင်လာသော ကုန်တင်ကားကြီးတစ်စီး သို့မဟုတ် ကောင်းကင်မှ ပြိုကျလာသော တောင်ငယ်လေးတစ်လုံးနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။ လုချွမ်းသည် သူခက်ခက်ခဲခဲ စုဆောင်းထားသော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကို ဤနွားကြီးလက်ထဲတွင် အလဟဿ အဆုံးရှုံးမခံလိုပေ။

ဤမျှကြီးမားပြီး အင်အားကြီးသော သားရဲကြီးကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ ဒုတိယအဆင့်ချင်းတူသော အားဖန်နှင့် ဧရာမဇွန်ဘီ ၁တို့သာ တတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း

အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း စူးစမ်းပြီးနောက် လုချွမ်းသည် အားဖန်နှင့် ဧရာမဇွန်ဘီ ၁တို့ကို လယ်ယာခြံအတွင်းပိုင်းသို့ အမြန်ဆုံး စစ်ကူလွှတ်လိုက်သည်။ ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီကြီးနှစ်ကောင်၏ ပြင်းထန်သော ပြေးလွှားသံကြောင့် မျိုးဗီဇပြောင်း နွားကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် သတိထားမိသွားတော့သည်။

မူး...

နွားကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးဆိုးသကဲ့သို့ နီရဲလာပြီး ရူးသွပ်နေသော နွားတစ်ကောင်အလား ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းသည် ရှိသမျှအင်အားကို စုစည်းကာ အားဖန်နှင့် ဧရာမဇွန်ဘီတို့ရှိရာသို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာရာ ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ဒုတိယအဆင့် ဇွန်ဘီများဖြစ်သော်လည်း အားဖန်နှင့် ဧရာမဇွန်ဘီ ၁တို့ပင်လျှင် ဤနွားကြီးထံမှ ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်မှာ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေပြီး အနီးနားရှိ အဆောက်အအုံများပင် တသိမ့်သိမ့်တုန်နေတော့သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ သစ်သားခြံစည်းရိုးများမှာလည်း ဤဧရာမနွားဝါကြီးကို တားဆီးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ နွားကြီး အနီးကပ်ရောက်လာချိန်တွင် လုချွမ်းသည် အားဖန်ကို ထိန်းချုပ်ကာ တန်ချိန်ချီလေးသော သံတုတ်ကြီးဖြင့် အားကုန်လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

ဒုန်း...

နွားကြီးမှာ အင်အားကြီးမားသလောက် စိတ်ရူးပေါက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ရှောင်ကွင်းရန်ပင် မကြိုးစားဘဲ တိုက်ရိုက်ပင် တိုးဝင်လာသည်။ အားဖန်၏ ရိုက်ချက်မှာ နွားကြီး၏ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျရောက်သွားသော်လည်း ၎င်း၏ ပြန်ကန်အားကြောင့် အားဖန်မှာ နောက်သို့ ၂ မီတာခန့် လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် နွားကြီးမှာလည်း ဦးခေါင်းကို အားပြင်းလှသော အချက်ဖြင့် ထိမှန်သွားသဖြင့် မျက်စိထဲ ကြယ်စင်များ ဝေသွားကာ မူးဝေသွားတော့သည်။

တန်ချိန်ကျော်လေးသော အားနှင့် ရိုက်နှက်ခံရခြင်းကို ဤကဲ့သို့သော သားရဲကြီးပင်လျှင် တောင့်ခံနိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ နွားကြီးမှာ ဒယိမ်းဒယိုင် ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် လုချွမ်းက ဧရာမဇွန်ဘီ ၁ကို ရှေ့သို့ အရှိန်ဖြင့် တိုးဝင်ခိုင်းလိုက်သည်။ ဧရာမဇွန်ဘီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် လက်သည်းများက နွားကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချက်ချင်းပင် ကုတ်ခြစ်လိုက်ရာ အသားများမှာ အမြောင်းလိုက် လန်ထွက်သွားတော့သည်။

သို့သော် လုချွမ်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ဤနွားကြီး၏ အရေပြားမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် ထူထဲမာကျောနေခြင်းပင်။ မူလက တစ်ချက်တည်းနှင့် ပိုင်းဖြတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း အနာတရအချို့သာ ရရှိခဲ့သည်။ နာကျင်မှုကြောင့် နွားကြီးမှာ ပိုမိုရူးသွပ်လာပြီး တဟုန်ထိုး ပြန်လည်တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ရူးသွပ်နေသော ဤနွားကြီးသည် အဆက်မပြတ် ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုသာ သိသဖြင့် လုချွမ်းက ထိုအားနည်းချက်ကို အသုံးချကာ ဗျူဟာမြောက်စွာ ပြန်လည်ကိုင်တွယ်ခဲ့သည်။ အချိန်အတော်ကြာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ ဧရာမသားရဲကြီးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်းဘုန်းလဲကျသွားတော့သည်။