အခန်း (၁၃၀)
Vol. 13 Ch. 130
တာဖန်းနှင့် လျှပ်စီး-၁ တို့ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် လုချွမ်းသည် ဒုတိယအဆင့်ဇွန်ဘီရုပ်သေး နှစ်ကောင်ကို ထပ်မံပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံတစ်ခုလုံး၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို နောက်ထပ်အဆင့်တစ်ခုသို့ မြှင့်တင်ပေးလိုက်ခြင်းပင်။
အဆင့်တက်ပြီးနောက် ဤရုပ်သေးနှစ်ကောင်၏ အစွမ်းထက်လှသော ခွန်အားများကို ကြည့်
ရင်း လုချွမ်းသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။
"ငါ့ရဲ့ ဇွန်ဘီရုပ်သေးတွေကို အမြုတေတွေ ကျွေးပြီး အဆင့်မြှင့်တင်တဲ့ နည်းလမ်းက တကယ်ပဲ ထိရောက်တာပဲ"
လုချွမ်းသည် လယ်ယာခြံအတွင်းရှိ မျှော်စင်တစ်ခုပေါ်သို့ တက်ကာ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် လယ်ယာခြံတစ်ခုလုံးမှာ သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေတော့သည်။ ဤရုပ်သေးများသည် အချို့က ကင်းစောင့်ရန် တာဝန်ယူထားကြပြီး အချို့မှာမူ လယ်ယာခြံကို ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် မြေယာများ ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း လုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်နေကြသည်။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ပျက်စီးယိုယွင်းပြီး စွန့်ပစ်ခံထားရသော လယ်ယာခြံလေးမှာ အသက်ဝင်လန်းဆန်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် လုချွမ်းသည် သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိသော ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို စနစ်တကျ စာရင်းတွက်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
လက်ရှိတွင် တတိယအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိထားသော ရုပ်သေးမှာ အားဖန်တစ်ကောင်တည်းသာ ရှိသေးသည်။ ၎င်းကို မျိုးဗီဇပြောင်း ဧရာမသားရဲကြီးများ၏ ခရစ္စတယ်
အမြုတေနှစ်ခု ကျွေးမွေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။
တင့်ကားအမျိုးအစား ဇွန်ဘီတစ်ကောင်အနေဖြင့် အားဖန်သည် တတိယအဆင့်သို့ ချိုးဖောက်တက်လှမ်းပြီးနောက် အလွန်မာကျောလှသော အကြေးခွံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဤအကြေးခွံများသည် သေနတ်ကျည်ဆံများကိုပင် ခုခံနိုင်စွမ်းရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံးကို ဦးခေါင်းမှလွဲ၍ သံချပ်ကာအပြည့် ဝတ်ဆင်ပေးထားသကဲ့သို့ ရှိနေသဖြင့် အားဖန်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစစ်စွမ်းအားကို ပေးစွမ်းထားသည်။ ကြီးမားထွားကျိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဧရာမခွန်အားတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အားဖန်သည် လုချွမ်း၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများထဲတွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အမြင့်မားဆုံးနှင့် အစွမ်းထက်ဆုံး ရုပ်သေးဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။
တန်ချိန်တစ်တန်ကျော် လေးလံသော ဧရာမ သံပတ်တုတ်ကြီးနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အားဖန်သည် မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်သော စစ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။
လျှပ်စီး-၁ နှင့် တာဖန်းတို့ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲပြီးနောက် လုချွမ်း၏ လက်အောက်တွင် ဒုတိယအဆင့်ဇွန်ဘီရုပ်သေး အရေအတွက်မှာ သုံးကောင်အထိ ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤဆင့်ကဲဇွန်ဘီ သုံးကောင်လုံးသည် မတူညီသော ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြကာ လျှပ်စီး-၁ မှာ လျှင်မြန်ဖြတ်လတ်သောဇွန်ဘီဖြစ်ပြီး တာဖန်းသည် တင့်ကားဇွန်ဘီဖြစ်ကာ ဧရာမဇွန်ဘီ ၁မှာမူ ဧရာမဇွန်ဘီဖြစ်သည်။
ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု လမ်းကြောင်းတစ်ခုစီတွင် မတူညီသော အားသာချက်များ ရှိကြပြီး ဤအမျိုးအစားအစုံအလင်ဖြင့် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက သူ၏အဖွဲ့မှာ အဆမတန် အစွမ်းထက်လာမည်ဖြစ်သည်။
ပထမအဆင့်ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများမှာမူ အဆင့်တက်ရန် ပိုမိုလွယ်ကူသဖြင့် လုချွမ်းအနေဖြင့် စုစုပေါင်း ငါးကောင် အထိ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်သည်။ ၎င်းတို့မှာ လျှင်မြန်ဖြတ်လတ်သောဇွန်ဘီ သုံးကောင်နှင့် တင့်ကားဇွန်ဘီ နှစ်ကောင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း ဤနှစ်မျိုးမှာ အတွေ့ရအများဆုံး ဖြစ်သော်လည်း လက်ရှိအချိန်ကာလတွင်မူ ၎င်းတို့သည်လည်း အတော်ပင် အသုံးဝင်လှသည့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားများ ဖြစ်ကြသည်။
လုချွမ်း၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ဘဲနှင့် ဤမျှကြီးမားသော စည်းစိမ်ချမ်းသာများကို စုဆောင်းမိသွားခဲ့သည်။ သွေးရောင်လွှမ်းနေသောလစတင်ချိန်က သာမန်ဇွန်ဘီ တစ်ကောင် နှစ်ကောင်ကိုသာ ခက်ခဲစွာ ထိန်းချုပ်ခဲ့ရသည်ကို သူ အမှတ်ရနေဆဲပင်။
အစပိုင်းတွင် ဤစိမ်းသက်လှသော ကမ္ဘာကြီးသို့ ကူးပြောင်းလာပြီး ဇွန်ဘီတစ်ကောင်အဖြစ် အဓိပ္ပာယ်မဲ့ ပြောင်းလဲသွားချိန်တွင် လုချွမ်းသည် အသက်ရှင်ရုံမျှသာ တွေးတောခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးစစ်တပ်မှာ ဤမျှအထိ အင်အားတောင့်တင်းလာခဲ့သည်။
ယခင်ဘဝက သာမန်အလုပ်သမားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ယောက်ျားတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသော စိတ်ဓာတ်များ နိုးကြားလာခဲ့သည်။
"ဒီကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးက အန္တရာယ်များတယ်ဆိုပေမဲ့... ငါ့မှာ ဒီလောကကြီးကို စိုးမိုးနိုင်မယ့် အစွမ်းတွေ ရှိနေပြီထင်တယ်"
တဖြည်းဖြည်း အားကောင်းလာသော အင်အားကြောင့် လုချွမ်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ပိုမိုယုံကြည်မှု ရှိလာခဲ့သည်။
ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးမှာ အလုံးစုံ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီဖြစ်ပြီး လူသားတို့၏ လူမှုစည်းစနစ်များမှာလည်း ပြိုလဲသွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ လူသားအမြောက်အမြား ဇွန်ဘီဖြစ်သွားခြင်းသည် ဇွန်ဘီများကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော လုချွမ်းကဲ့သို့ လူမျိုးအတွက်မူ အမှန်တကယ်ပင် ဆုလာဘ်တစ်ခု ဖြစ်နေတော့သည်။
သူ့ကိုယ်သူပင် မသိလိုက်ဘဲ လုချွမ်း၏ စိတ်နေစိတ်ထားမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် ချီချီလေးနှင့်အတူ ဤကမ္ဘာပျက်ကပ်ထဲတွင် အေးအေးချမ်းချမ်း နေထိုင်သွားရန်သာ သူ ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ အင်အားကြီးမားသော ဇွန်ဘီနိုင်ငံတော်တစ်ခု တည်ထောင်ရန်အထိ သူ စဉ်းစားလာမိသည်။
လုံလောက်သော အင်အားရှိမှသာ ဤကမ္ဘာကြီးတွင် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် စစ်မှန်သော ဇွန်ဘီဘုရင်ဖြစ်လာပြီး သူ၏အမိန့်အောက်တွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ဇွန်ဘီစစ်တပ်ကြီး ရှိနေမည်ဆိုပါက ချီချီလေး၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုမှာ အမှန်တကယ် ခိုင်မာသွားပေလိမ့်မည်။
သူ့မျက်စိထဲက အဖိုးတန်ရတနာလေးဖြစ်သော ချီချီလေးမှာလည်း ထိုအခါတွင် တစ်နိုင်ငံလုံး၏ မင်းသမီးလေး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
လုချွမ်းက ထည်ဝါလှသော အနာဂတ်ကို စိတ်ကူးယဉ်နေချိန်တွင် ကျိရုရွှယ်မှာမူ မျိုးဗီဇပြောင်း မြွေသားများကို ကိုင်ကာ ငါးကန်နားသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။ ကန်ထဲတွင် အေးအေးလူလူ နေပူဆာလှုံနေသော လိပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိရုရွှယ်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ရှေ့တွင်ရှိနေသော ဧရာမလိပ်ကြီးမှာ မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ သားရဲများထဲတွင် အသိဉာဏ်ရှိသော အမျိုးအစားဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ ကျိရုရွှယ် ငါးကန်နားသို့ ပေါ်လာချိန်တွင် နေပူဆာလှုံနေသော လိပ်ကြီးမှာ သူမကို အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
အမှန်စင်စစ် ကျိရုရွှယ်သာ သူမ၏ အစွမ်းများကို ထုတ်မပြပါက။ ဤကဲ့သို့ တစ်နှစ်သားအရွယ် ချစ်စဖွယ် ကလေးငယ်လေးမှာ တတိယအဆင့်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသူ တစ်ဦးဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ ယုံကြည်မည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် မျိုးဗီဇပြောင်း လိပ်အိုကြီးအတွက်မူ ကျိရုရွှယ်၏ အပြစ်ကင်းစင်သော ပုံစံလေးမှာ သူ့အတွက် အန္တရာယ်မရှိဟု ယူဆထားဟန်တူသည်။
ကျိရုရွှယ်သည် မျိုးဗီဇပြောင်း မြွေသားတစ်တုံးကို လေထဲသို့ မြှောက်လိုက်ပြီး ရေထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ညှီစို့စို့ သွေးနံ့မှာ ရေကန်ထဲသို့ ချက်ချင်းပျံ့နှံ့သွားပြီး လိပ်အိုကြီးကို မျက်လုံးပြူးသွားစေကာ အသားတုံးရှိရာသို့ အပြေးအလွှား လာစေတော့သည်။
၎င်းသည် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ၎င်း၏ ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ မြွေသားတုံးကို အရိုးပါမကျန် ဝါးစားပစ်လိုက်သည်။ မြွေသားကို စားပြီးနောက် လိပ်ကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်လာသည်ကို ကျိရုရွှယ် သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဒုတိယအဆင့် မျိုးဗီဇပြောင်း ရွှေရောင်မြွေဟောက်၏ အသားထဲတွင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသဖြင့် လိပ်ကြီးမှာ ထိုအရသာကို စွဲလန်းသွားပုံရသည်။
ကျိရုရွှယ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး နောက်ထပ် အသားတစ်တုံးကို ထပ်မံပစ်ပေးလိုက်ရာ လိပ်ကြီးက အငမ်းမရ ထပ်မံစားသောက်ပြန်သည်။ သုံးရက်တိုင်တိုင် ကျိရုရွှယ်သည် ထိုနည်းအတိုင်း အစာကျွေးခဲ့ပြီး။ အသားထဲတွင် သူမ၏ သွေးအစက်အပြောက်အချို့ ကိုပါ တိတ်တဆိတ် ရောနှောထည့်သွင်းပေးခဲ့သည်။
တတိယမြောက်နေ့တွင် ကျိရုရွှယ်က အသားကို လေထဲသို့ မြှောက်လိုက်ချိန်၌ ရေပြင်မှာ ဝုန်းခနဲ ပွင့်ထွက်သွားပြီး လိပ်ကြီးက ရေပေါ်သို့ ခုန်တက်ကာ အသားကို လေထဲမှာတင် ဖမ်းယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရေထဲသို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားချိန်တွင် ၎င်း၏ မျက်လုံးများက ကျိရုရွှယ်ကို မျှော်လင့်တကြီး စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။
"အချိန်တန်ပြီ"
ကျိရုရွှယ်သည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ယခင်ဘဝက လေ့ကျင့်ခဲ့သော ရှေးဟောင်း သားရဲယဉ်ပါးစေခြင်း လျှို့ဝှက်အတတ်ပညာကို ပြန်လည်ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်ဖဝါးပေါ်တွင် စွမ်းအင်များ စုစည်းလာပြီး တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လိပ်ကြီး၏ နဖူးပေါ်တွင်လည်း နီရဲတောက်ပသော အမှတ်အသားတစ်ခု ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။
ထိုအမှတ်အသား ပေါ်လာသည်နှင့် ကျိရုရွှယ်သည် သူမနှင့် လိပ်ကြီးကြားတွင် ထူးဆန်းသော ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မျိုးစိတ်မတူသော်လည်း သူမသည် လိပ်ကြီးနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသော သံယောဇဉ်တစ်ခုကို ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်းအတတ်ပညာ၏ အကူအညီဖြင့် ကျိရုရွှယ်နှင့် မျိုးဗီဇပြောင်းလိပ်ကြီးတို့သည် စာချုပ်တစ်ခု ချုပ်ဆိုလိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုဆိုလျှင် ကျိရုရွှယ်သည် ဤဧရာမလိပ်အိုကြီးကို ရိုးရှင်းသော အမိန့်များ ပေးနိုင်ပြီဖြစ်သည်။