အခန်း (၁၂၃)

လုချွမ်းသည် ဤမျှကြီးမားသော လိပ်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးချေ။ သူသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေးတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ကာ လိပ်ကြီးကို အားကုန်ထိုးနှက်ခိုင်းလိုက်သည်။

သို့သော် ဤကောင်စုတ်၏ အနက်ရောင်အခွံမှာ အလွန်ပင် မာကျောလှသဖြင့် ပြန်ကန်လာသော တုံ့ပြန်အားကြောင့် ဇွန်ဘီရုပ်သေး၏ လက်ကောက်ဝတ်မှာ တိုက်ရိုက်ပင် ကျိုးအက်သွားတော့သည်။

ငါးကန်ထဲတွင် ဤကဲ့သို့သော သတ္တဝါရှိနေလိမ့်မည်ဟု လုချွမ်း မမျှော်လင့်ထားခဲ့သဖြင့် အတော်ပင် အံ့အားသင့်သွားမိသည်။

လိပ်တစ်ကောင်တောင် ဒီလောက်အထိ ကြီးထွားလာနိုင်တယ်ပေါ့။

ရှေ့မှ ဧရာမကောင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်းသည် လောလောဆယ်တွင် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလိပ်ခွံမှာ အလွန်မာလွန်းသဖြင့် ၎င်းကို သတ်ရန်မှာ အတော်လေး အားစိုက်ထုတ်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"နှစ်တစ်ထောင်လိပ်နဲ့ နှစ်တစ်သောင်းလိပ်ဆိုသလိုပဲ... ဒီလောက်ကြီးတဲ့ လိပ်မျိုးက အာဟာရဓာတ် အရမ်းပြည့်ဝမှာ သေချာတယ်"

"နောင်မှာ ဒီမျိုးဗီဇပြောင်းတိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ အသားက စားလို့ရတယ်လို့ စမ်းသပ်ချက်တွေအရ အတည်ပြုနိုင်ရင် သမီးလေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကျန်းမာသန်စွမ်းဖို့အတွက် ဒီလိပ်ကို သိမ်းထားရမယ်"

လုချွမ်း အသာအယာ ရယ်မောလိုက်သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း မျိုးဗီဇပြောင်း သားရဲများစွာ ပေါ်ထွက်လာခြင်းက ရှင်သန်မှုအတွက် အန္တရာယ်များစေသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် အစားအစာအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော ဖြည့်စွက်ချက်များလည်း ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။ ဤအသားများ စားသုံးနိုင်ခြင်း ရှိမရှိ အတည်ပြုနိုင်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချီချီလေး၏ စားသောက်မှုပုံစံမှာ ပိုမိုစုံလင်လာပြီး အာဟာရဓာတ်များစွာ ရရှိလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤလိပ်၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကာ လိပ်ကြီး ကုန်းပေါ်သို့ တွားမတက်လာစေရန်အတွက် လုချွမ်းသည် ကန်ဘောင်တွင် စောင့်ကြည့်ရန် ဇွန်ဘီရုပ်သေးနှစ်ကောင်ကို တာဝန်ပေးထားလိုက်သည်။ ခုနက လိပ်ကြီးပြသခဲ့သော ကိုက်အားမှာ ဇွန်ဘီရုပ်သေး၏ အရိုးများကို အလွယ်တကူ ကျိုးစေနိုင်သည်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

အကယ်၍ ထိုလိပ်ကြီးက မသိမသာ ကုန်းပေါ်သို့ တွားတက်လာပါက ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ၎င်း၏ အလွန်မာကျောသော အခွံနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ၎င်းကို ရေထဲတွင်သာ ပိတ်လှောင်ထားခြင်းက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင်။

လယ်ယာခြံအတွင်း၌ အခြားအန္တရာယ်များ မရှိတော့ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် လုချွမ်းသည် ဇွန်ဘီရုပ်သေး အမြောက်အမြားကို ခြံအတွင်းသို့ စေလွှတ်ကာ အခြေချနေထိုင်မည့် အဆောက်အအုံများကို စတင်သန့်ရှင်းရေး လုပ်ခိုင်းတော့သည်။ ဤလယ်ယာခြံသည် အသုံးအဆောင် ပစ္စည်းစုံလင်စွာ ရှိသော်လည်း ယခင်က တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် ဖုန်မှုန့်များနှင့် သွေးကွက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။ သွေးညှီနံ့နှင့် အသားပုပ်နံ့များမှာ အမှန်တကယ်ပင် ပျို့အန်ချင်စရာ ကောင်းလှရာ သမီးလေးကို ထိုသို့သော ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးတွင် မနေထိုင်စေလိုပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကုန်တင်ကားပေါ်ရှိ ရိက္ခာနှင့် အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းများကိုလည်း လုချွမ်းက ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို အသုံးပြု၍ ခြံထဲသို့ အစီအရီ သယ်ယူခိုင်းလိုက်သည်။

အနည်းငယ် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော လယ်ယာခြံအတွင်း၌ ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော လူရိပ်များ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး လှုပ်ရှားနေကြခြင်းပင်။ ထိုသူအချို့က မြေကြီးများကို ကျင်းတူးနေကြပြီး အချို့က သွေးကွက်များကို တိုက်ချွတ်ဆေးကြောနေကြကာ အချို့ကမူ ဖုန်ထူနေသော အိပ်ရာများကို သပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်နေကြသည်။ အထူးခြားဆုံး အချက်မှာ ထိုသူများအားလုံးသည် သွေးဆာနေသော ဇွန်ဘီများ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

အကယ်၍ အခြားသော ရှင်သန်ကျန်ရစ်သူများသာ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရပါက သေချာပေါက် မှင်တက်သွားကြပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဇွန်ဘီများက သန့်ရှင်းရေး လုပ်နေလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ ထင်မှတ်ထားမည်မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လုချွမ်းသည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင် သာမန်ဇွန်ဘီရုပ်သေး အမြောက်အမြားကို ထိန်းချုပ်လာခဲ့သည်။ ဤသာမန်ဇွန်ဘီများသည် ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မမြင့်မားသော်လည်း ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်မူ အရေအတွက်အသာစီးရမှုကို ကောင်းကောင်း ပြသနိုင်ခဲ့သည်။ လက်များလျှင် အလုပ်မြန်သည်ဆိုသည့်အတိုင်း ဇွန်ဘီစစ်တပ်ကြီး စုပေါင်းလုပ်ဆောင်မှုကြောင့် လူနေဆောင်များ၏ သန့်ရှင်းရေးမှာ ခဏချင်းအတွင်း ပြီးစီးသွားခဲ့သည်။

နဂိုအတိုင်း ပြန်လည်သစ်လွင်သွားသော လူနေဆောင်များကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်မိသည်။ သူ၏ ဇွန်ဘီရုပ်သေးများကို ထိရောက်စွာ အသုံးချနိုင်ခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

ပြင်ဆင်မှုများ အားလုံးပြီးစီးသွားသောအခါ လုချွမ်းသည် ချီချီလေး၏ လက်ကိုတွဲကာ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံအတွင်းသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။

ယခုမြင်တွေ့နေရသော လယ်ယာခြံမှာ လုချွမ်း စတင်ရောက်ရှိချိန်က မြင်ကွင်းနှင့် လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းသော အနံ့ဆိုးများကို လေပြေညင်းများက တိုက်ခတ်ဖယ်ရှားပေးလိုက်ပြီဖြစ်သလို ပြန့်ကျဲနေသော အလောင်းများနှင့် အသားစများကိုလည်း ဇွန်ဘီရုပ်သေးများက စနစ်တကျ သိမ်းဆည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နံရံများပေါ်ရှိ စေးကပ်ညစ်ပတ်နေသော သွေးကွက်များကိုလည်း ပြောင်စင်အောင် ဆေးကြောထားပြီးဖြစ်ရာ လယ်ယာခြံတစ်ခုလုံးသည် အသက်ဝင်ကာ စိုပြေတောက်ပလျက် ရှိနေသည်။

“ဒါက သမီးနဲ့ ဖေဖေ ရှေ့ဆက်ပြီး နေထိုင်သွားရမယ့် အိမ်ပေါ့။ တကယ်ပဲ ကြည့်လို့ကောင်းတာပဲ”

ကျိရုရွှယ်သည် စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ ဤလယ်ယာခြံမှာ နေရောင်ခြည်ရပ်ကွက်ထက် များစွာ ပိုမိုသာယာကြောင်း သူမ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ချင်းရွှေလယ်ယာခြံမှာ ပိုမိုကျယ်ဝန်းရုံသာမက သဘာဝတောတောင် အလှအပများကိုလည်း ခံစားနိုင်စေသည်။ လယ်ယာခြံတွင် နေထိုင်ရခြင်းက ကွန်ကရစ်တိုက်မြင့်ကြီးများကြားတွင် အချိန်အကြာကြီး ပိတ်လှောင်မွန်းကျပ်နေရခြင်းမှ ကင်းဝေးစေပြီး နေရာအလိုက် လုပ်ငန်းဆောင်တာများ ခွဲခြားထားခြင်းကလည်း ကိုယ်တိုင်လုပ်အားဖြင့် အခြေခံလိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်ရန် အခွင့်အလမ်းပေးနေသည်။

နေအိမ်သစ်၏ လှပသာယာမှုကို ခံစားမိရင်း ကျိရုရွှယ်၏ စိတ်ထဲတွင် အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ချက်များစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ၎င်းပြင် ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ပါး၏ မွေးစားခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမျှ မတွေးတောခဲ့ဖူးချေ။ ဇွန်ဘီများ ကျက်စားရာ နယ်မြေတစ်ခုတွင် ဇွန်ဘီဘုရင်နှင့်အတူ ယှဉ်တွဲနေထိုင်ရခြင်းမှာ ယခင်ဘဝကသာဆိုလျှင် သူမ စိတ်ကူးပင် ယဉ်ရဲသည့်ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

ထိုစဉ်ကမူ သူမသည် ရှင်သန်ရန်အတွက် ဇွန်ဘီများကို သတ်ဖြတ်ရမည်ဖြစ်သလို ဇွန်ဘီများကလည်း သူမကို သတ်ရန် ကြိုးစားကြမည်သာ ဖြစ်သည်။ အတူတကွ ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်ရန်ဟူသော အခြေအနေမှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။ မမျှော်လင့်ဘဲ ကလေးငယ်တစ်ဦးအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက်တွင်မှ ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ် အခြေအနေနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းပင်။

“ဇွန်ဘီဘုရင်တစ်ယောက်က ဖေဖေဖြစ်နေမှတော့ ငါ့ရဲ့ကလေးဘဝက သေချာပေါက် ပျော်စရာကောင်းမှာပဲ”

ယခင်ဘဝတွင် ကျိရုရွှယ်သည် ဖခင်မေတ္တာ သို့မဟုတ် မိသားစုသံယောဇဉ်ဟူသည်ကို တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ဖူးချေ။ တစ်စုံတစ်ဦး၏ ဂရုစိုက်မှုကို ခံရခြင်းမှာ မည်သို့သော အရသာရှိမှန်းပင် သူမ မသိခဲ့ပေ။ ယခုဘဝတွင် သူမ၏ဖခင်မှာ ဇွန်ဘီတစ်ကောင် ဖြစ်နေသော်လည်း သူမ တစ်ခါမျှ မရရှိခဲ့ဖူးသော နွေးထွေးကြင်နာသည့် ဂရုစိုက်မှုမျိုးကို သူက ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

......

ချင်းရွှေလယ်ယာခြံသို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီးနောက် လုချွမ်း အလေးထားဆုံးအချက်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်၏ လုံခြုံရေးပင်။ သူသည် သံတုတ်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ခွန်အားကြီးသည့် အားဖန်ကို တောင်ဘက်တံခါးတွင် အစောင့်အဖြစ် ထားရှိလိုက်သည်။ အားဖန်၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါမှာ ရန်သူမရှိ အနှိုင်းမဲ့စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးအလား ထင်မှတ်ရပြီး အကောင်းဆုံးသော တံခါးစောင့်နတ်မင်းဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

အရှေ့၊ အနောက်နှင့် မြောက်ဘက်ခြမ်းများအတွက်မူ လုချွမ်းသည် လျင်မြန်ဖြတ်လတ်သော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများဖြစ်သည့် လျှပ်စီး ၁၊ ၂၊ ၃ တို့ကို သာမန်ဇွန်ဘီအဖွဲ့များဖြင့် အသီးသီး တာဝန်ချထားလိုက်သည်။ ဤအင်အားစုများသည် ချင်းရွှေလယ်ယာခြံ၏ အပြင်ဘက်အကာအကွယ်အတွက် လုံလောက်လှပြီး အန္တရာယ်တစ်ခုခုရှိလာပါက ချက်ချင်းသတိပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

လူနေဆောင်များအနီးတွင်မူ ချီချီလေး၏ ဘေးကင်းရေးအတွက် တာဖန်းနှင့် ဧရာမဇွန်ဘီ ၁တို့ကို အနီးကပ်စောင့်ရှောက်ရန် တာဝန်ပေးလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ဆင့်ကဲဇွန်ဘီများကို နေရာချထားပြီးနောက် ချင်းရွှေလယ်ယာခြံ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာပြီဟု လုချွမ်း ယုံကြည်နေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ဇွန်ဘီများကို အသုံးပြု၍ လုချွမ်းသည် ယိုယွင်းနေသော လယ်ယာခြံဟောင်းကြီးကို မည်သူမျှ မထိုးဖောက်နိုင်သည့် သံမဏိခံတပ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် အချိန်တိုအတွင်း ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။ အတွင်းအပြင် ခိုင်မာသော ခံစစ်ကြောင့် သူနှင့် ချီချီလေးအတွက် လုံခြုံမှုမှာ အပြည့်အဝ စိတ်ချရသွားပြီ ဖြစ်သည်။

နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေသော ချီချီလေးကို ကြည့်ရင်း လုချွမ်း၏ ရင်ထဲတွင် အောင်မြင်မှုအထိမ်းအမှတ် ဂုဏ်ယူစိတ်များ လှိုင်းထလာသည်။ သူလုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှသည် သမီးလေးအတွက် ကျန်းမာပျော်ရွှင်သော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ဖန်တီးပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ ဆိုးကျိုးများ သမီးလေးအပေါ် မသက်ရောက်စေဘဲ သူမ ကျန်းကျန်းမာမာ ကြီးပြင်းလာရန် သူ မျှော်လင့်သည်။ သမီးလေးသာ ပျော်ရွှင်နေမည်ဆိုပါက သူလုပ်ဆောင်ခဲ့သမျှမှာ တန်ဖိုးရှိလှသည်။

“ချီချီလေး... စိတ်အေးလက်အေး အိပ်လိုက်ပါ။ ဒီချင်းရွှေလယ်ယာခြံက ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့ရဲ့ အိမ်သစ်လေး ဖြစ်သွားပြီ”