ပဉ္စမမြောက်နေ့
Vol. 16 Ch. 178
တက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကိုး သို့ ချိုးဖျက်အောင်မြင်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက ပြိုင်ပွဲကျင်းပရာ ချိုင့်ဝှမ်းဆီသို့ တစ်ခေါက် ပြန်လာခဲ့သည်။
အလုပ်နှင့် အနားယူခြင်းကို မျှတအောင် လုပ်ဆောင်ရမည် မဟုတ်ပါလား။
ထို့ပြင် တက်လှမ်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ရှေ့ ကိုးဆင့်စလုံး၏ စုစုပေါင်းပမာဏနှင့် နီးပါးတူညီရာ တစ်ထိုင်တည်းနှင့် ချက်ချင်း အောင်မြင်နိုင်သည့်အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် အနည်းငယ် အနားယူရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ထန်ထျန်းက ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း တည်ရှိရာနေရာကို ရှာဖွေလိုက်သည်။
ချိုင့်ဝှမ်းအထက်ပိုင်းတွင် လူအုပ်ကြီးမှာ ယခင်အတိုင်း စည်ကားလျက် ရှိနေဆဲပင်။ ဤမျှများပြားလှသော ပါရမီရှင်များ တစ်နေရာတည်းတွင် ယှဉ်ပြိုင်နေသည့် မြင်ကွင်းမျိုးမှာ တွေ့ရခဲလှသဖြင့် ကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် ဤကြည့်ရှုခွင့်ကို လက်လွတ်ခံကြမည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း ဂိုဏ်းပေါင်းစုံတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်သည့် တပည့်ဦးရေမှာမူ တစ်ဝက်ကျော်ခန့် လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ပထမနေ့ ရှုံးထွက်ပွဲစဉ်တွင်ပင် ပြိုင်ပွဲဝင် ကိုးသောင်းကျော် ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။
ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းမှ ငါးပုံတစ်ပုံခန့် ထွက်ခဲ့ရပြီး ဟေးကျီဂိုဏ်း၊ ကျီယန်ဂိုဏ်း ကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းကြီးများမှ လူအချို့ပင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။
ဒုတိယနေ့မှ ယနေ့အထိမှာ ရှုံးထွက်အဆင့်၌ပင် ရှိနေသေးသော်လည်း ပြိုင်ပွဲစနစ်မှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
အဓိကအချက်မှာ ပြုတ်ကျမည့်နှုန်း လျော့နည်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒုတိယနေ့တွင် လူပေါင်း သုံးသောင်း ထွက်ခဲ့ရသည်။
တတိယနေ့နှင့် စတုတ္ထနေ့တို့တွင် နှစ်သောင်းခန့် ထွက်ခဲ့ရ၏။ ယနေ့တွင်မူ လူပေါင်း တစ်သောင်းခန့် ထွက်ရဦးမည်ဖြစ်ရာ နောက်ဆုံးတွင် လူနှစ်သောင်းသာ ကျန်ရှိတော့မည်ဖြစ်ပြီး ထိုသူများက နောက်ထပ် တက်လှမ်းခြင်းပွဲစဉ်များ သို့ ဝင်ရောက်ကြရမည် ဖြစ်သည်။
ထန်ထျန်း ရောက်လာသည့်အချိန်တွင် ယနေ့တိုက်ပွဲများမှာ ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေချေပြီ။
"ညီကိုထန်"
ဝမ်ကျီယွီက ထန်ထျန်း လာနေသည်ကို တွေ့သောအခါ အဝေးကပင် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် ထန်ထျန်းမှာ သူ၏ဘေး၌ ဝင်ထိုင်လိုက်၏။
"အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ"
ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ကျီယွီက ပြုံး၍ "တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတယ်"
"တခြားနေရာ မကြည့်နဲ့ဦး၊ ငါ တို့ခြေရင်း က စင်မြင့်အချို့မှာတင် လူတစ်ရာထက်မနည်း သယ်သွားရတာ။
တကယ်ကို သယ်သွားရတာနော်။ နှစ်ဖက်စလုံးက အသေအလဲ တိုက်ကြတာ၊ လက်ပြတ်ခြေပြတ်တွေနဲ့ စင်ပေါ်မှာ သွေးတွေချင်းချင်းနီနေတာပဲ။ အဲဒီကောင်တွေကတော့..."
ဝမ်ကျီယွီက တအံ့တဩ ရေရွတ်နေသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင်မူ ဖုံးကွယ်မရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ထန်ထျန်း စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ ပျော်စရာရှာတတ်သူတို့၏ ပျော်ရွှင်မှု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
သူကတော့ နားလည်ရန် ခက်လှပေသည်။
"ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းရဲ့ ရလဒ်ကကော ဘယ်လိုလဲ"
ထန်ထျန်းက ဆက်မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ကျီယွီက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးမှ "အသင့်အတင့်ပါပဲ။
တော်တော်လေး သန်မာတဲ့ အဓိကတပည့်တွေကတော့ ပြဿနာမရှိပါဘူး။ အခုထိ တစ်ပွဲမှ မရှုံးသေးတဲ့လူ တစ်ဆယ်ကျော်လောက် ရှိတယ်။
ဒါပေမဲ့ အောက်ခြေကလူတွေကတော့ ကြည့်ရတာ အတော်လေး ဆိုးတယ်။
တစ်ဝက်နီးပါး ပြုတ်သွားပြီ ကျန်တဲ့လူ အများကြီးလည်း အသက်လုတိုက်ပွဲ ပေါ်မှာ ရုန်းကန်နေရတုန်းပဲ။ နောက်တစ်ဆင့်ကို တက်နိုင်မယ့်လူက အများဆုံး တစ်ဝက်လောက်ပဲ ရှိမယ် ထင်တယ်"
ထန်ထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
တစ်ဝက် ဆိုလိုသည်မှာ လူပေါင်း ခြောက်ရာကျော်ခန့်ပင်။
ဤသည်မှာ အောင်ရုံမျှသာ ရှိပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်း၏ ယခုအကြိမ် ရည်မှန်းချက်မှာ ထိပ်ဆုံး ၁၀ နေရာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
ယခင် အတွေ့အကြုံများအရ ထိပ်ဆုံး ၁၀ နေရာထဲ ဝင်ချင်ပါက အနည်းဆုံး လူပေါင်း သုံးရာနှင့်အထက် အောင်မြင်ရမည်ဖြစ်ပြီး ထိပ်တန်း အင်အားစုများကလည်း အလွန် ထူးချွန်နေမှ ဖြစ်မည်။
သို့သော်လည်း ထန်ထျန်း အလွန်အမင်း မစိုးရိမ်ပေ။
ယွင်ခုံးက ယနေ့အတွက် ပြင်ဆင်မှုများစွာ လုပ်ထားခဲ့သည်။ အဓိကတပည့် အုပ်စုကို လျှို့ဝှက်စွာ အထူးလေ့ကျင့်ပေးထားရာ သူတို့၏ အစွမ်းမှာ အလွန် ကြောက်စရာ ကောင်းပေသည်။
အမှန်တရားကို ကြည့်ရလျှင်ပင် အလွန်သန်မာလှသော လန်ယွီနှင့် လွီကျူး ညီအစ်မနှစ်ဦးမှာပင် ငါးရက်တာ ပြိုင်ပွဲအတွင်း တစ်ပွဲ၊ နှစ်ပွဲခန့် ရှုံးနိမ့်မှု ကြုံခဲ့ရသည်။
သို့သော် သန့်စင်သော တပည့် များဘက်တွင်မူ တစ်ပွဲမှ မရှုံးဘဲ အနိုင်ရလဒ် ဆုပ်ကိုင်ထားသူ ဆယ်ယောက် ကျော် ရှိနေသည်မှာ အမှန်တကယ် မရိုးရှင်းပေ။
ထန်ထျန်း သိထားသော လူများထဲတွင် ကုရှောင်းရွှယ် တစ်ယောက်သာ ယခုထိ တစ်ပွဲမှ မရှုံးသေးပေ။
"ဒီနေ့ တိုက်ပွဲတွေ ပြီးသွားရင်တော့ ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ကောင်းတဲ့ တက်လှမ်းခြင်းပွဲစဉ်တွေ လာတော့မှာ"
ဝမ်ကျီယွီက ဆက်ပြောပြသည်။ "အဲဒီအခါကျရင် ကျန်တဲ့လူ နှစ်သောင်းကို အုပ်စု ၂၀ ခွဲလိုက်မယ်၊ တစ်အုပ်စုမှာ လူတစ်ထောင်စီပေါ့။ အုပ်စုတွင်း အမှတ်ပေးစနစ်နဲ့ တိုက်ကြရမယ်။
အုပ်စုတစ်ခုစီရဲ့ ထိပ်ဆုံး လူသုံးရာက ထျန်းဖူနန်းတော်ကို တက်လှမ်းခွင့် ရမယ်၊ နောက်ဆုံးက လူသုံးရာကတော့ ပြုတ်မယ်။
ထိပ်ဆုံး က လူလေးရာကတော့ တခြားအုပ်စုတွေက ထိပ်ဆုံး လူတွေနဲ့ လူရွေးစာရင်း အပြည့်အစုံ ထွက်လာတဲ့အထိ ထပ်တိုက်ကြရဦးမှာ။
ရှေ့ဆက်မယ့် တိုက်ခိုက်မှုတွေက ပိုပြီး ပြင်းထန်လာတော့မှာ သေချာတယ်"
သူက စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောနေသည်။
ထန်ထျန်းလည်း ပုခုံးတွန့်လိုက်မိသည်။ အမှန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
ဤသို့သော ပြိုင်ပွဲစနစ်အောက်တွင် နောက်ရောက် လေလေ အခွင့်အရေးမှာ နည်းပါးလာလေလေ ဖြစ်ရာ လူတိုင်းမှာ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြမည်မှာ သေချာသည်။
ပြင်းထန်မှုမှာ အသက်လု တိုက်ပွဲများနှင့်ပင် မခြားတော့ပေ။
အဆုံးအဖြတ်ပိုင်း မဆိုထားနှင့်၊ ယခုပင် ပြိုင်ဘက်နှစ်ဦးစလုံးမှာ အသက်ပေးတိုက်နေသကဲ့သို့ ရှိနေကြသည်။
ထန်ထျန်း ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ စင်မြင့်တစ်ခုပေါ်တွင် တပည့်နှစ်ဦး သွေးချင်းချင်းနီအောင် တိုက်နေကြခြင်းပင်။ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အစွမ်းချင်း တူညီနေကြပြီး နောက်ဆုံးအထိ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် အင်အားကုန်ခမ်းကာ လဲကျသွားသဖြင့် သရေရလဒ်ဖြင့် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။
သို့သော် ဤသို့ အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ခြင်း၏ နောက်ဆက်တွဲမှာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး နောက်ပိုင်းပွဲများကို ဆက်မတိုက်နိုင်တော့ခြင်းပင်။
ပြိုင်ပွဲမှ ထွက်ခွာရမည်မှာ အတည်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။
"ဒါတွေအပြင် တခြား ထူးထူးခြားခြား ရှိသေးလား"
တိုက်ပွဲများကို ခဏမျှ ကြည့်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။
"ရှိတာပေါ့"
ဝမ်ကျီယွီက ပြုံး ရင်း ပြော သည်။ "ထိပ်ဆုံး ၁၀ နေရာကို လူတိုင်းက ဝင်ချင်ကြတာပဲ၊ ဂိုဏ်းဟောင်းကြီးတွေကလည်း အလွယ်တကူ ဖယ်မပေးချင်ကြဘူး။ တိုက်ပွဲ မှာ ဆုံကြတဲ့အခါ နှစ်ဖက်စလုံးက အမှန်တကယ် ဒေါသတွေ ထွက်ကုန်ကြတာ။
တစ်ခါတလေကျရင် တိုက်ပွဲက အရမ်းလွန်သွားပြီး တစ်ဂိုဏ်းလုံးကိုပါ သက်ရောက်ကုန်တယ်။
ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ဂိုဏ်းအချင်းချင်း ပဋိပက္ခဖြစ်တာ အကြိမ်အနည်းငယ် မြင်ခဲ့ရတယ်။ တချို့ဆို တိုက်ရိုက်ကို တိုက်ခိုက်ကုန်ကြတာ၊ နောက်ဆုံး ပိုင်တိဂိုဏ်းကလူတွေ လာဆွဲထုတ်ပြီး ပြန် ဆင်ခြင်ခိုင်းလိုက်ရတယ်"
ထန်ထျန်း နှုတ်ခမ်းမဲ့လိုက်သည်။ အမှန်ပင် လူရှိရာနေရာတွင် အငြင်းပွားမှုက ရှိစမြဲပင်။ ထျန်းဖူနန်းတော်၏ လက်အောက်ခံများ ဖြစ်သော်လည်း ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ။
"ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းလည်း အကြိမ်အနည်းငယ် ရန်စခံခဲ့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်လေး က အားလုံးကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့တယ်။
အဲဒီကောင်က ကြည့်ရင်တော့ အေးအေးဆေးဆေးပုံစံပေမဲ့ ဒေါသထွက်လာရင် အတော်လေး ကြောက်ဖို့ကောင်းတာ။ ဟေးကျီဂိုဏ်းကိုတောင် အပြတ် ပြန်ပြောလွှတ်လိုက်တာ၊ ဘယ်သူမှ သူ့ကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး။
နောက်ဆုံးတော့ အဲဒီဂိုဏ်းတွေက ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့လို့ သူတို့ရဲ့ သခင်လေး တွေ ကို လွှတ်ပြီး ငါ တို့ဂိုဏ်းကို ဒုက္ခပေးခိုင်းတယ်။
ဒါပေမဲ့ လုချန်းကျီကလည်း ငပျော့ မဟုတ်ဘူးလေ။ အဲဒီသခင်လေး တွေက သူ့ရှေ့မှာ ကလေးကစားသလိုပဲ၊ သူတို့ကို ကလေးတစ်ယောက်လိုမျိုး ဆော့ကစားသွားတာ မြင်ရတာ တကယ် ရယ်ရတယ် ဟားဟားဟား..."
ဝမ်ကျီယွီ ပျော်ရွှင်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး ဤရက်ပိုင်းအတွင်း စိတ်ဝင်စားစရာ မြင်ကွင်းများစွာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြောင်း ထန်ထျန်း သိလိုက်ရသည်။
"ဒါနဲ့..."
ဝမ်ကျီယွီက ရုတ်တရက် စကားစလာပြန်သည်။ "ထျန်းဖူနန်းတော်က လူတွေလည်း ရောက်လာပြီ"
ထန်ထျန်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် သတိထားသင့်သည့် ကိစ္စပင်။
"သူတို့ ဘာလာလုပ်တာလဲ"
ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။
ဝမ်ကျီယွီက နှုတ်ခမ်းမဲ့ကာ "အနာဂတ် မျိုးဆက်သစ်လေးတွေကို လာစစ်ဆေးတာပေါ့။
သူတို့က တစ်ခါတလေ ကြိုရောက်လာတတ်ပြီး ဂိုဏ်းပေါင်းစုံတိုက်ပွဲမှာ သတိထားသင့်တဲ့ ပါရမီရှင် တွေ ပါ၊ မပါ လာကြည့်ကြတာ။
သူတို့အားလုံးက နန်းတော်ကို သွားကြရမှာဆိုတော့ ကြိုပြီး ပြင်ဆင်ထားချင်တဲ့ သဘောဖြစ်မှာပါ"
ထန်ထျန်း သဘောပေါက်သွားသည်။
နန်းတော်အတွင်းပိုင်းသည်လည်း အလွန် ရှုပ်ထွေးလှပေရာ ပါရမီရှင် များကို သူတို့၏ လက်အောက်သို့ ကြိုတင်သိမ်းသွင်းနိုင်ရန် ကြိုကြည့်ထားခြင်းမှာ သဘာဝကျပေသည်။
"ကောင်းပြီလေ"
ထို့နောက် ထန်ထျန်းက စကားစမြည်ပြောရင်း အောက်က တိုက်ပွဲများကို ဆက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
ခဏအကြာတွင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ စနစ်၏ အသိပေးသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ရောင်းဝယ် မှု ပြီးမြောက်ပါသည်"
"သင်သည် ရှန့်ထန်း တာအိုကျောက်စိမ်း ၂၃၄၁၁ ခု ရရှိပါသည်"
"သင်သည် သုံးစွဲမှုအမှတ် ၂၃၄၁၁ ဘီလီယံ ရရှိပါသည်"
ထန်ထျန်း ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း မကြာမီပင် နားလည်သွားခဲ့သည်။
ဝမ်ကန်းဘက်တွင် ချဲ့ထွင်မှုများ စတင်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရပေတော့သည်။