ရွှန်ထျန်းကျဲ
Vol. 16 Ch. 180
မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် အမှောင်ထုက တဖြည်းဖြည်း လွှမ်းမိုးလာချေပြီ။
ဧရာမ "မအိပ်စက်သော မြို့" ကြီး၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် မီးအိမ်များ ထွန်းညှိလိုက်ကြရာ တစ်မြို့လုံးမှာ နေ့ခင်းဘက်ကဲ့သို့ပင် လင်းထိန်သွားတော့သည်။
ထန်ထျန်းက ကြောင်ကလေး၏ အတင်းအကျပ် ဆွဲခေါ်မှုကြောင့် မြို့လယ်ခေါင်ရှိ အစည်ကားဆုံး နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ဤနေရာသို့ ရောက်လာသောအခါမှ သူက သက်ပြင်းအသာ ချနိုင်တော့သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာက သူထင်ထားသကဲ့သို့ မသင့်တော်သော နေရာမျိုး မဟုတ်နေသောကြောင့်ပင်။
ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အဆောက်အဦးကြီးတစ်ခုက မြို့လယ်ခေါင်တွင် ခိုင်ခိုင်မာမာ တည်ရှိနေသည်။ ခရမ်းရောင် မီးရောင်များ၏ အောက်တွင် ထိုအဆောက်အဦးမှာ မြင့်မြတ်ကျော့ရှင်းလှသလို ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါလည်း ရှိနေသည်။
မော့ကြည့်လိုက်လျှင် ကြီးမားသော ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်၌ အားပါလှသော လက်ရေးဖြင့် စာလုံးကြီး သုံးလုံးကို ရေးထိုးထားသည်ကို တွေ့ရမည်။
ရွှန်ထျန်းကျဲ
"ဒါက ဘာနေရာလဲ"
ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။
"အရမ်း ထူးဆန်းပြီး ရတနာမျိုးစုံနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ နေရာပေါ့
အိုး... လာပါ၊ အထဲရောက်ရင် မင်း သိသွားလိမ့်မယ်"
ကြောင်ကလေးက ထန်ထျန်းကို ဆွဲကာ ရွှန်ထျန်းကျဲ ဟု အမည်ရသော အဆောက်အဦးကြီးအတွင်းသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။
အထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အတွင်းပိုင်း တည်ဆောက်ပုံမှာ ထန်ထျန်း ထင်ထားသည်နှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသည်။
သူကတော့ ဤနေရာကို သူဌေးကြီးများ လာ သုံးဖြုန်း အပျော်အပါး ရှာသည့်နေရာ၊ ပွဲ များဖြင့် စည်ကားနေမည့် နေရာဟု ထင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ရွှန်ထျန်းကျဲ အတွင်း၌မူ တူညီသော ပုံစံရှိသည့် အခန်းပေါင်းများစွာ တစ်ခန်းနှင့်တစ်ခန်း ကပ်လျက် စီတန်းနေကြသည်။ တစ်နေရာလုံးတွင် အခန်းများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေပြီး လမ်းလျှောက် အပန်းဖြေရန် ပန်းခြံလေးတစ်ခုပင် မရှိချေ။
ဤပုံစံမှာ အပြင်ဘက်မှ မြင်ရသော ခန့်ညားမှုနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ပင်။
ထို့ထက် ပို၍ ထူးဆန်းသည်မှာ ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းမများပေါ်တွင် လူသူကင်းမဲ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။
လူအချို့ ဖြတ်သွားသည်ကို တွေ့ရလျှင်ပင် သူတို့မှာ အလွန် အလောတကြီး ရှိနေကြပြီး လမ်းထောင့်များထဲသို့ ခဏချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
"ဒီနေရာက... မြေအောက် မှောင်ခိုဈေးကွက်မျိုးလား"
ထန်ထျန်းက မေးလိုက်မိသည်။
ကြောင်ကလေးက ဟု ရယ်လိုက်ရင်း "မင်းကတော့ လောကကြီးအကြောင်း ဘာမှမသိသေးဘူးပဲ
ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့၊ ငါ မင်းကို ဗဟုသုတ တိုးအောင် လုပ်ပေးမယ်"
ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ကြောင်ကလေးက ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက် လှုပ်လိုက်ရာ ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် တက်ကြွလှပသော လူငယ်လေးတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှေ့မှ ဦးဆောင် ထွက်သွားသည်။
ထန်ထျန်းလည်း ဒီကောင် ဘာတွေ ကြံစည်နေသည်ကို ခန့်မှန်း၍ မရသဖြင့် နောက်မှသာ လိုက်သွားရတော့သည်။
မကြာမီ သူတို့က အတော်အတန် ကြီးမားသော အဆောက်အဦးတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ဤနေရာမှာ ရွှန်ထျန်းကျဲ၏ ဧည့်ကြိုကောင်တာ နှင့် တူလှသည်။
ကြောင်ကလေးက ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ဆိုင်ဝန်ထမ်းနှင့် ကျွမ်းကျင်စွာ စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းပြား နှစ်ခုကို ယူကာ ပြန်လာခဲ့သည်။
"သွားကြစို့၊ ငါတို့လည်း အခန်းတစ်ခန်း ရှာရအောင်"
ကြောင်ကလေးက ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထန်ထျန်းအား ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ထန်ထျန်း ကျောက်စိမ်းပြားကို လှမ်းယူ၍ ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုအပြားပေါ်မှ အလွန် သိသာသော ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်း တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤလှိုင်းမှာ အလွန် ထူးဆန်းလှပြီး လူတစ်ဦး၏ စိတ် ကို ဖမ်းယူနိုင်သော အစီအရင်များပါ ပါဝင်နေပုံရသည်။ သူက ဤကဲ့သို့သော အစီအရင် ပေါင်းစပ်မှုကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးချေ။
လူတစ်ဦး၏ စိတ်ကို အခြားတစ်နေရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးမည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။
အပြင်ဘက် လမ်းမများပေါ်တွင် လူသူကင်းမဲ့နေခြင်းကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင်း ထန်ထျန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
လူတိုင်းက ဤအရာကို အသုံးပြုပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆက်သွယ်နေကြခြင်းများလား။
"ရောက်ပြီ၊ အထဲဝင်ရအောင်"
ကြောင်ကလေးက သူတို့အတွက် စီစဉ်ပေးထားသော အခန်းကို ရှာတွေ့သွားပြီး ထန်ထျန်းနှင့်အတူ ဝင်သွားခဲ့သည်။
အခန်းမှာ မကြီးလှဘဲ အိပ်ခန်းတစ်ခန်းခန့်သာ ရှိသည်။
အတွင်းပိုင်း ပြင်ဆင်မှုမှာလည်း ရိုးရှင်းလွန်းလှပြီး အိပ်ရာပင် မရှိချေ။ ဆိုဖာအချို့နှင့် စားပွဲတစ်လုံးသာ ရှိပြီး စားပွဲပေါ်တွင်မူ မြိန်ယှက်ဖွယ် ဝိညာဉ်သစ်သီးအချို့ တင်ထားသည်။
"ကြောင်ကလေး... အပိုတွေ လုပ်မနေနဲ့တော့
ဒါက ဘာလဲဆိုတာ မြန်မြန်ပြော"
ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။
ကြောင်ကလေးက ရယ်မောရင်း လက်ထဲမှ ကျောက်စိမ်းပြားကို ဝှေ့ယမ်းပြကာ "ဒါက ဒါပဲလေ
ငါ မတော်တဆ ဒီနေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့တာ၊ ပြီးတော့ အထဲဝင်ကြည့်ခဲ့တယ်
လူသားတွေက တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းကြတာပဲ၊ ဒီလိုနည်းလမ်းနဲ့ ပုံရိပ်ယောင်ကမ္ဘာ တစ်ခုကို တည်ဆောက်ဖို့ တွေးမိကြတယ်
ကဲ... မင်းရဲ့ စိတ် ကို ဒီကျောက်စိမ်းပြားထဲ ထည့်ကြည့်လိုက်"
ပုံရိပ်ယောင် ကမ္ဘာ ဟုတ်လား
ထန်ထျန်းက မယုံတဝက် ယုံတဝက်နှင့်ပင် ကြောင်ကလေး ပြောသော ကမ္ဘာမှာ သူ နားလည်ထားသော ကမ္ဘာနှင့် တူ၊ မတူ သိချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ကြည့်ရသေးတာပေါ့။
ထန်ထျန်းသည် ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ စိတ်အာရုံ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ကျောက်စိမ်းပြားအတွင်းသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။
စိတ်အာရုံ ဝင်သွားသည်နှင့် အတွင်းရှိ အစီအရင်များမှာ ချက်ချင်းပင် အသက်ဝင်လာပြီး ထန်ထျန်းကို မြူဖြူများ ပြည့်နှက်နေသော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုသို့ လမ်းညွှန်ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
အမှန်တကယ်တော့ ဤသည်မှာ ကျောက်စိမ်းပြားအတွင်းရှိ အလွန်သေးငယ်သော ဟင်းလင်းပြင်လေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း စိတ်အာရုံ၏ အမြင်တွင်မူ ကျယ်ပြောလှသည်ဟု ထင်ရသည်။
မြူဖြူများကြားတွင် အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းတံခါးကြီးတစ်ချပ် ရှိနေသည်။
တံခါးကြီး၏ ရှေ့တွင်မူ အလွန်ပင် ခန့်ညားလှသော ရုပ်သေးခြင်္သေ့ကြီးတစ်ကောင် ရှိနေပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဉာဏ်ပညာရှိသူတစ်ဦးကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။
"မြင့်မြတ်သော ဧည့်သည်တော်...
ရွှန်ထျန်းကျဲမှ ကြိုဆိုပါတယ်"
ရုပ်သေးခြင်္သေ့ကြီးက လူစကားကို ပြောလိုက်သည်။
ထန်ထျန်းက ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤခြင်္သေ့တွင် ဉာဏ်ပညာ အနည်းငယ် ရှိသော်လည်း သက်ရှိထင်ရှား သတ္တဝါများနှင့် ယှဉ်နိုင်ရန် ဝေးကွာလွန်းနေသေးကြောင်း သူ မြင်နိုင်သောကြောင့်ပင်။
ရုပ်သေးတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေသည်။
ခြင်္သေ့ကြီးက ခဏမျှ ရပ်ပြီးနောက် ထပ် ပြောကြားလာသည်။ "ဆက်လက်ပြီး သင်ဟာ ရွှန်ထျန်းကျဲအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရပါမယ်
သင်သွားမယ့် ခရီးစဉ်အတွက် သင့်တော်တဲ့ အထောက်အထား တစ်ခုကို ရွေးချယ်ပေးပါ"
စကားဆုံးသည်နှင့် ခြင်္သေ့၏ မျက်လုံးများထဲမှ အထောက်အထားကို ကိုယ်စားပြုသော စာလုံးအချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"သက်ကြီး ကျင့်ကြံသူ၊ လူငယ် ကျင့်ကြံသူ၊ သက်ကြီးရွယ်အို ကျင့်ကြံသူ၊ သူဌေးသား၊ ငယ်ရွယ်သော မိန်းကလေး၊ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီး၊ ..."
စုစုပေါင်း အထောက်အထား ဆယ်ခုကျော် ရှိပြီး တစ်ခုချင်းစီမှာ မတူညီသော ပုံရိပ်များကို ကိုယ်စားပြုထားသည်။
ရှေ့မှ အရာများကို ကြည့်ရင်း ထန်ထျန်းမှာ မှင်တက်သွားတော့သည်။
ဒါက ဘာကြီးလဲ
အထောက်အထားကိုပါ ရွေးရဦးမှာလား
ရှေ့ဆက်ပြီး ဂိမ်းထဲကလို စွန့်စားခန်းတွေ သွားရတော့မှာလား
ခဏတာမျှ သူက ကမ္ဘာကို ကူးပြောင်းမလာခင် အချိန်များဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
အနည်းငယ် ရယ်စရာပင် ကောင်းနေတော့သည်။
ခဏအကြာမှ ထန်ထျန်း စိတ်ပြန်လည်လာသည်။
အထောက်အထား ရွေးပြီးရင် ဘာဖြစ်လာမလဲ
ထန်ထျန်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် "လူငယ် ကျင့်ကြံသူ" ဆိုသည်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။
ရွေးချယ်မှု ပြီးဆုံးသည်နှင့် သူ၏ ခြေရင်းမှ မြူဖြူများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။
ဤမြူဖြူများက သတ်မှတ်ထားသော နိယာမများအတိုင်း သူ၏ စိတ်အာရုံ ပုံရိပ်ကို ပြောင်းလဲပေးနေကြောင်း ထန်ထျန်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိသည်။
ခဏအကြာတွင် မြူဖြူများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ထန်ထျန်း၏ အပြင်ပန်း ပုံစံမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အရပ်မှာ အနည်းငယ် ပုသွားပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ အတူတူပင်ဖြစ်သော်လည်း မျက်နှာနှင့် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှာမူ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ မြူဖြူများ ပျောက်သွားသော်လည်း ၎င်းတို့က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပတွင် စိတ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးခြင်းကို တားဆီးပေးသော မမြင်နိုင်သည့် အကာအကွယ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ပေးထားခြင်းပင်။
ယခုအချိန်တွင် ထန်ထျန်းကို အသိဆုံးသူတစ်ယောက်ပင် သူ့ရှေ့၌ ရပ်နေပါစေ သူ၏ အထောက်အထားကို လုံးဝ သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ..."
ထန်ထျန်းက မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်သည်။
ထိုကျောက်စိမ်းပြားမှာ ကြည့်ရသည်မှာ သာမန်ကာလျှံကာ ပုံစံရှိသော်လည်း ၎င်းအပေါ်တွင် အဆင့်မြင့် အစီအရင်ပေါင်း အနည်းဆုံး ထောင်နှင့်ချီ၍ ခင်းကျင်းထားသည်။ ၎င်း၏ နက်နဲမှုမှာ ထန်ထျန်းကိုပင် အံ့အားသင့်စေသည်။
ဤအစီအရင်များ ပေါင်းစပ်ပြီးနောက်တွင် မတူညီသော လုပ်ဆောင်ချက်ပေါင်း တစ်သောင်းကျော်အထိ ရှိနိုင်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။
ယခု သူ၏ရှေ့တွင် ပြသနေသည်မှာ ထိုလုပ်ဆောင်ချက်များ၏ တစ်ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ရှိသေးပုံရသည်။
သို့ဆိုလျှင် ကျန်ရှိသော လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ ထိုတံခါးကြီး၏ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေရမည်။
"မင်းက ဘာအရာလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"
ထန်ထျန်း စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အထောက်အထားကို အတည်ပြုပြီးနောက် သူက ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းကာ သူ့ရှေ့ရှိ တံခါးကြီးကို တွန်းဖွင့်လိုက်လေတော့သည်။