အစာက ပါးစပ်ထဲအလိုလိုရောက်လာခြင်း

ထွက်ခွာသွားသော အမျိုးသမီး၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရှန်းယီ သည် ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်မိ၏။ သူမ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သူ ခန့်မှန်းမိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဖုံးကွယ်ခြင်းနည်းစနစ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်ခြင်းက သူမ၏ အစွမ်းထက်မှုကို သက်သေပြနေပြီး၊ ရှောင်ချမ်ဝေ၏ ယုံကြည်ကိုးစားမှုက သူမ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ပို၍ ပေါ်လွင်စေသည်။

ဤအချက်နှစ်ချက်လုံးနှင့် ကိုက်ညီသောသူမှာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး သို့မဟုတ် ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်း နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူ တစ်ဦးသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ရှန်းယီသည် ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းထဲမှ လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။ ချင်းဖုန်းတောင်မှ ထွက်လာပြီးနောက်ပိုင်း ဤကဲ့သို့ အလကားရသည့် အခွင့်အရေးမျိုးနှင့် မတွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ကြာပြီ။

သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနောက်တစ်ဦး လိုက်ပါလာကြ၏။

ကျန်းချိုလန် သည် နောက်သို့ အနည်းငယ် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရှန်းယီ တကယ်နောက်က လိုက်လာသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အံ့သြသွားပုံရသည်။

သူမသည် ချင်ကျိုးမြို့ကို ဖြတ်သန်းစဉ် အဘွားချမ် နှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုခဲ့သည့်အပြင်၊ ဘိုယွင်စီရင်စုနှင့် ပတ်သက်၍ တပ်မှူးများ တင်ပြထားသော မှတ်တမ်းများကိုလည်း ဖတ်ရှုခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုမှတ်တမ်းများတွင် မျောက်ဝံနက်နှင့် စီရင်စုအရာရှိကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့်အကြောင်းများ ပါဝင်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လင်းပိုင်ဝေ့၏ စာကိုလည်း ဖတ်ခဲ့ရလေ၏။

ထို့ကြောင့် ရင်းနှီးနေသော မင်ရောင်ဓားကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏမှာပင် ဤလူငယ်၏ အမည်နှင့် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို သူမ သိရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

“…”

ကျန်းချိုလန်သည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်ပြလိုက်ပြီးနောက် အကြည့်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းကာ တောင်နောက်ဘက်သို့ အေးအေးလူလူ လျှောက်သွားတော့သည်။ သူမသည် လိုအပ်သော သတိပေးချက်အားလုံးကို ပေးပြီးပြီဖြစ်ရာ အခြားသူ၏ ရွေးချယ်မှုတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လေ့ မရှိပေ။

ရှန်းယီသည် ဘေးတွင် ဆရာသခင်တစ်ဦး ရှိနေရုံနှင့် သတိမလွတ်ပေ။ တစ်ဖက်လူက သူမ၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်မထားသဖြင့် ထိုစူးရှပြီး စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသော ဖိအားကို သူ အလွယ်တကူ ခံစားနေရလေ၏။

ဤကဲ့သို့ အားကောင်းသော ပြိုင်ဘက်ကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ရန်အတွက် နတ်ဆိုးများသည် လူအများထင်သကဲ့သို့ လတူလအများမဟုတ်ကြပေ။ သူတို့တွင် ပြင်ဆင်မှုများစွာ ရှိပေလိမ့်မည်။

အခွင့်အရေး ယူသည်မှာ တစ်ပိုင်းဖြစ်သော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ဒုက္ခရောက်မည့်အထဲ မပါစေချင်ပေ။

ရှန်းယီအတွက် တစ်ခုတည်းသော ထူးဆန်းနေသည့်အချက်မှာ သူပင်လျှင် လေဟုန်စီးနှင်းခြင်းပညာ ကဲ့သို့သော လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်ရှိသော်လည်း၊ ကျင့်ကြံခြင်း မြင့်မားသော ဤအမျိုးသမီးသည် အဘယ်ကြောင့် မည်သည့် ကိုယ်ဖော့သိုင်းပညာကိုမျှ မသုံးဘဲ လီပေါင်းများစွာကို တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်နေရသနည်း ဟူသောအချက်ပင်။

ထိုစဉ်မှာပင် စူးရှသော လေတိုးသံတစ်ခု သူ၏နားထဲတွင် ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ခဏချင်းမှာပင် အမည်းရောင် အရိပ်တစ်ခုသည် အဝေးမှ ပျံဝဲလာပြီး ရှန်းယီ၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ဝုန်းကနဲ ကျလာတော့၏။

ညည်းတွားသံများနှင့် မြည်တမ်းသံများ သူ၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သူ့ခြေရင်း၌ ဆယ်ပေကျော်ရှည်သော ကျားကြီးတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယခုအခါ ရေခဲဖြင့် ပြုလုပ်ထားပုံရသော ဖောက်ထွင်းမြင်ရသည့် ဓားရှည်တစ်လက်မှာ ကျား၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ ထိုးစိုက်ထားပြီး သူ၏ သွေးများကိုပင် ခဲသွားစေသည်။ ကျား၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် နှင်းခဲများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မျက်လုံးများမှာ ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

၎င်းသည် အသက်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ရန် အသနားခံချင်ပုံရသော်လည်း ထိုဓားရှည်၏အောက်တွင် ခြေလက်များမှာ ဖြည်းညှင်းစွာသာ လှုပ်ရှားနိုင်ပြီး ချွန်ထက်သော ခြေသည်းများပင် တုန်ရီနေရှာသည်။

စောစောက အဝေးတစ်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သော်လည်း မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မည်သို့ ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး ဤနေရာသို့ ရောက်လာသည်ကို ၎င်း နားလည်နိုင်ပုံမရေပေ။

“ဒီနတ်ဆိုးသခင်… သခင်မကျန်း… ဒါက ကျွန်တော့်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး ဒါတွေအားလုံးက သမင်ဖြူရဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတွေပါ”

ကျန်းချိုလန်သည် မကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ ရှန်းယီကို လှမ်းကြည့်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မက နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူ မဟုတ်ဘူး၊ အားနာနေဖို့ မလိုဘူး"

“…”

သခင်မကျန်း

ရှန်းယီသည် သူ့ခြေရင်းရှိ နတ်ဆိုးထံမှ အားကောင်းသော နတ်ဆိုးအရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ အမူအရာမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ လှိုင်းတံပိုးများ ထနေ၏။

သူ မမှားဘူးဆိုလျှင် ဤကျားမှာ သူ၏ ခရီးစဉ်ရည်မှန်းချက် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ထိုအမျိုးသမီး၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်လိုက်သည်နှင့် သူသည် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ သူ၏ ယိဓားကို ဝှေ့ယမ်းကာ တောသခင်၏ ဦးခေါင်းကို ဖြတ်လိုက်သည်။ သွေးအဆီအနှစ်မှာ သူ၏ ငွေခေါင်းလောင်းထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီးနောက် နတ်ဆိုးအမြုတေ ကို ရယူရန် ၎င်း၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ခွဲလိုက်သည်။

“အမြုတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ရှိ ကျားနတ်ဆိုးကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ စုစုပေါင်း သက်တမ်း - ၅၈၀၀ နှစ်။ ကျန်ရှိသော သက်တမ်း - ၁၂၀၀ နှစ်။ စုပ်ယူခြင်းပြီးဆုံး။”

လူငယ်လေးက နတ်ဆိုးအမြုတေကို ယူရန် ကိုင်းညွှတ်နေစဉ် ကျန်းချိုလန်သည် သူ့ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို အမှတ်ရသောအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး စိတ်ထဲမှ နောင်တအချို့ကို အစားထိုးလိုက်သကဲ့သို့ တောက်ပသွားသည်။

ရှန်းယီက ကျားအမြုတေကို သူ၏ ငွေခေါင်းလောင်းထဲသို့ ထည့်လိုက်မှသာ သူမ၏ အမူအရာမှာ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွား၏။ သူမသည် လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကျားနတ်ဆိုး၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲရှိ ဓားရှည်မှာ ငွေရောင်အပ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်။

"သွားရအောင်"

လီပေါင်းများစွာရှိသော အကွာအဝေးကို ကျန်းချိုလန်သည် လမ်းလျှောက်ထွက်သကဲ့သို့ အလွန်ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းနေသည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ၏ တစ်ဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် အလားတူ မြင်ကွင်းမျိုး တစ်ဖန် ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။

အေးစက်မှုများ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီး ကောင်းကင်မှ ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခု ပြုတ်ကျလာပြန်သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ကျားနတ်ဆိုး မဟုတ်ဘဲ ခရမ်းရောင်ဆတ်ခလောက် တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်းသည် စကားပင် မပြောနိုင်လိုက်ဘဲ သုံးပေရှည်သော ယိဓားဖြင့် လည်ပင်းကို အဖြတ်ခံလိုက်ရလေ၏။

“အမြုတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ရှိ ခရမ်းရောင် ဆတ်ခလောက်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ စုစုပေါင်း သက်တမ်း - ၅၆၀၀ နှစ်။ ကျန်ရှိသော သက်တမ်း - ၁၄၀၀ နှစ်။ စုပ်ယူခြင်းပြီးဆုံး။”

ရှန်းယီသည် ၎င်း၏နူးညံ့သော အမွှေးအမျှင်များပေါ်တွင် လက်ကို သုတ်လိုက်ရင်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားမိ၏။ အစောပိုင်းက တာအိုဆရာအို နှစ်ဦး အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အံ့အားသင့်နေကြသနည်းဆိုသည်ကို သူ နားလည်သွားလေပြီ။

ဤကဲ့သို့ ရက်ရောသော အလှူရှင်မျိုးနှင့် စောစောစီးစီး တွေ့ဆုံခဲ့သင့်ပေသည်။

အခြားသူများတွင် စနစ်မရှိသဖြင့် သက်တမ်းကို မစုပ်ယူနိုင်လျှင်ပင် နတ်ဆိုး၏ နှလုံးသွေးအဆီအနှစ်ကတင် နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူများ ထံမှ ဆုလာဘ်များစွာ ရရှိစေနိုင်သည်။

တတိယအကြိမ် ကောင်းကင်မှ တစ်ခုခု ပြုတ်ကျလာသောအခါ ရှန်းယီသည် ပြိုင်ဘက်ကို မြေပေါ်သို့ပင် အကျမခံတော့ပေ။ သူသည် လေထဲမှာတင် ယိဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ သက်တမ်းရရှိသည့်အပြင်၊ သူ၏လက်က နတ်ဆိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ ကိုယ်တွင်းအမြုတေ ကို ထုတ်ယူပြီး ငွေခေါင်းလောင်းထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။

“အမြုတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ရှိ ရွှေလင်းတကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။ စုစုပေါင်း သက်တမ်း - ၅၇၀၀ နှစ်။ ကျန်ရှိသော သက်တမ်း - ၁၂၅၀ နှစ်။ စုပ်ယူခြင်းပြီးဆုံး။”

“ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးသက်တမ်း- ၃၈၆၂ နှစ်။”

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျန်းချိုလန်သည် သူ့ကို စောင့်မနေတော့ဘဲ အဝေးရှိ အတွင်းပိုင်းဒေသဆီသို့ သူမ၏ အကြည့်ကို ပို့ထားလိုက်လေ၏။

ဤနောက်ဆုံး ရွှေလင်းတ နတ်ဆိုးမှာ သမင်ဖြူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အသတ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သမင်ဖြူ၏ အနောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သော်လည်း ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရခြင်းပင်။

“…”

အရပ်မြင့်မားသော သမင်ဖြူသည် ခြေလေးချောင်းဖြင့် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ဟန်မှာ ခန့်ညားလှကာ သူ၏ခန့်ညားသော ဦးချိုများမှာ သဘာဝ၏သရဖူတစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ၎င်း၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများမှာ နာကျည်းမှုနှင့် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ တောင်ကြားတစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသော ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ရုပ်ရည်နှင့် မလိုက်ဖက်စွာ ရိုင်းစိုင်းသော စကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ့ချေးဘဲ ငါချင်းဖုန်းတောင်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မသွားခဲ့ဘူးလို့ ပြောပြီးသားပဲ။မင်း ဘာလို့ မယုံတာလဲ၊လင်းကျန်းစီရင်စုကနေ ထင်ယန်စီရင်စုအထိ ငါ့နောက်ကို တောက်လျှောက် လိုက်နေတာပဲ"။

"အဲ့ဒီတုန်းက ငါ့ကို သတ်ချင်ခဲ့တာ ယွီရှန်းစီရင်စုက စစ်သူကြီးပဲ။ ဒီနတ်ဆိုးအရှင်သခင် က မခံနိုင်တော့လို့ သူ့ကို ရှင်းလိုက်ရတာ။ အဲ့ဒါကလွဲရင် ငါ မင်းကို ဘယ်တုန်းက ရန်စဖူးလို့လဲ"

"ငါက ဘာကိစ္စရှိလို့ အကြောင်းမရှိဘဲ ချန်ချမ်ခွင်း ကို သွားပြီး ရန်စရမှာလဲ"

ထိုအသံမှာ ခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တောင်ကြားတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေပြီး သူခံစားနေရသော မတရားမှုကို အမှန်တကယ် ဖော်ပြနေသည်။

“…”

ရှန်းယီသည် သမင်ဖြူကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ယိဓားရှည်မှာ တိုက်ခိုက်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ရှေ့သို့ တက်လှမ်းပြီး တစ်ဖက်လူ၏လိမ်ညာမှုများကို တရားမျှတစွာ ဖော်ထုတ်ရန် အနည်းငယ်သာ လိုတော့၏။

ကျန်းချိုလန်သည် ဘာမျှမပြောဘဲ သမင်ဖြူထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလေ၏။ သူမ တစ်လှမ်းတိုးတိုင်း သမင်ဖြူသည် အနောက်သို့ တစ်လှမ်း ဆုတ်ခွာနေရပြီး အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးအရှင်သခင် တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါမျိုး လုံးဝ မတွေ့ရတော့ပေ။

မင်ရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးမှာ အတွင်းပိုင်းဒေသသို့ လုံးဝ ခြေချလိုက်မှသာ သမင်ဖြူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ကြောက်ရွံ့မှုများ ကွယ်ပျောက်သွားသည်။

၎င်းသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သကဲ့သို့ဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ မင်းနဲ့ ရန်သူမဖြစ်ချင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက အရမ်း အနိုင်ကျင့်လွန်းတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီနတ်ဆိုးအရှင်သခင်က အကူအညီ ရှာလိုက်ရတာကို အပြစ်မတင်နဲ့တော့"

၎င်း၏ စကားအဆုံးတွင် အတွင်းပိုင်းဒေသ၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ တောင်ကုန်းများမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားသည်။ ကျောက်တံတိုင်းများမှာ လျင်မြန်စွာ အက်ကွဲသွားပြီး ကျောက်တုံးများမှာ ပြိုကျလာကာ တောင်၏ တစ်ဝက်ခန့် ပြိုကျသွားတော့၏။

ခဏအကြာတွင် အလွန်မြင့်မားသော ကျောက်သားပလ္လင်ကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပေသည်။

ရှစ်ကျန်းခန့် မြင့်သော ဧရာမ ပုံသဏ္ဍာန်ကြီးတစ်ခုမှာ ထိုင်ခုံ၏ နောက်ကျောကို မှီထားသည်။ ၎င်းသည် နတ်ဆိုးပုံစံ မဟုတ်ဘဲ လူသားကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိနေလေ၏။

လက်တစ်ဖက်က ဓားအိမ်နှင့်ဆေဘာကြီးကို ထောက်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်က မေးစေ့ကို ပျင်းရိစွာ ထောက်ထားသည်။

ကွေးညွှတ်နေသော ဦးချိုကြီးနှစ်ခုမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက်နေပြီး ၎င်း၏ ကြီးမားသော နွားခေါင်းကြီးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

၎င်း၏ မျက်လုံးများသည် အောက်ဘက်ရှိ ပုရွက်ဆိတ်ငယ်လေးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော အမျိုးသမီးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

"ကျန်းချိုလန်… ဒီဘုရင်က မင်းကို စောင့်နေတာ ကြာပြီ။"