အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်က မလုံလောက်ဘူး

လရောင်သည် မှိန်ဖျော့စွာဖြင့် နွားသိုးနတ်ဆိုး၏ သန်မာထွားကြိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ဖြာကျနေ၏။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးစွမ်းအားများသည် ရှီးထိုက်တောင်တစ်ခုလုံးကို နီကျင်ကျင် မြူခိုးများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားလေသည်။

ရှန်းယီအနေဖြင့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်က မိမိကိုယ်ကိုယ် ဘုရင်ဟု သုံးနှုန်းသည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ဤပုံစံသည် မည်သို့ပင်ကြည့်စေ မဟာလနတ်ဆိုး နှင့် မတူသလို၊ တစ်ဖက်လူထံမှ ခံစားရသော အငွေ့အသက်မှာလည်း ကျန်းချိုလန်ထက် ပို၍ မမြင့်မားလှချေ။

သို့သော်လည်း... ရှေ့မှ မြင်ကွင်းမှာ သူ ပါဝင်ပတ်သက်နိုင်မည့် အခြေအနေမျိုး မဟုတ်သည်မှာ သေချာ၏။

ရုတ်တရက် ရှန်းယီသည် နွားသိုးနတ်ဆိုး၏ ကြီးမားသော ကျောက်ရာဇပလ္လင်အောက်တွင် လှံရှည်တစ်စင်း ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ခွေးနတ်ဆိုးအိုကြီးတစ်ကောင်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

နွားသိုးနတ်ဆိုး၏ အရိပ်အောက်တွင် ရှိနေသဖြင့် ၎င်းကို သတိပြုမိရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ ထိုခွေးနတ်ဆိုးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အငွေ့အသက်မှာလည်း အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေ၏။

ရှန်းယီသည် သူ၏အနောက်သို့ တိတ်တဆိတ် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် နွားသိုးနတ်ဆိုးသည်လည်း ရှန်းယီ၏ တည်ရှိမှုကို သတိပြုမိသွားပြီး စိတ်ဝင်စားမှုမရှိဟန်ဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။

"သူ့ကိုသွားသတ်လိုက်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခွေးအိုကြီးသည် လည်ပင်းကို ဆန့်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလာ၏။

သမင်ဖြူကမူ ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"နတ်ဆိုးဘုရင်လေးရဲ့ လူတွေ ကိုယ်တိုင်လှုပ်ရှားဖို့ ဘာလို့ လိုမှာလဲ။ ကျုပ်က တခြားနေရာမှာ မတော်ပေမဲ့ မြန်တာတော့ တစ်ဖက်ကမ်းခတ်ပဲ။ ကျုပ်ပဲ လုပ်ပါရစေ"

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများကြားတွင်လည်း အာဏာခွဲဝေမှုများ ရှိပေသည်။ ချင်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံး၏ အပြင်ဘက်အား မဟာလနတ်ဆိုးဘုရင်၏ နယ်မြေဖြစ်ပြီး အမြုတေဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးသခင်များသည်လည်း သူ၏ လက်အောက်ခံများ ဖြစ်ကြ၏။

နတ်ဆိုးဘုရင်လေးမှာမူ အပြင်ဘက်မှ တက်သစ်စကြယ်ပွင့်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သမင်ဖြူသည် သူနှင့် တိတ်တဆိတ် ပူးပေါင်းမိခြင်းမှာပင် တားမြစ်ချက်ကို ချိုးဖောက်ပြီးသား ဖြစ်ရာ ကျန်းချိုလန်ကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ရာတွင် တစ်ဖက်လူ၏ လက်ပါးစေအဖြစ် အသုံးချခံရရန် ပို၍ပင် ဝန်လေးနေပေသည်။

နတ်ဆိုးဘုရင်လေးမှာမူ ထိုအချက်ကို သိပ်ဂရုစိုက်ပုံမရဘဲ အမျိုးသမီးထံသို့သာ အာရုံစိုက်ထား၏။

"အတိတ်ကို ပြန်တမ်းတဖို့ လိုသေးလား"

အတွင်းပိုင်းဧရိယာတွင် ကျန်းချိုလန်၏ မင်ရောင်ဝတ်စုံသည် လေထဲတွင် လွင့်ပျံနေပြီး သူမ၏ လက်ဖဝါးများကို သဘာဝအတိုင်း ချထားသည်။

တည်ငြိမ်သော သူမ၏ အမူအရာမှာ စောစောက ပြောခဲ့သော စကားများကို အတည်ပြုနေသကဲ့သို့ ရှိချေ၏။

ချင်ပြည်နယ်တွင် မဟာလနတ်ဆိုးဘုရင်မှလွဲ၍ ကျန်သည့်သူများမှာ အတူတူပင် ဖြစ်ပေသည်။

ငွေအပ်များသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပျံထွက်လာပြီး လေထဲတွင် ဝဲပျံကာ ရေခဲဓားရှည်များအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွား၏။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ထိုဓားပေါင်း သောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေသည်မြင်နိုင်၏။

၎င်းတို့သည် လေထဲတွင် စုစည်းကာ ဆန်းကြယ်ရေခဲကျောက်စိမ်းနဂါး တစ်ကောင်အဖြစ် ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပတ်ခွေထားလေသည်။

"ကျွန်မ အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန် လိုတယ်"

"ကျေးဇူးပြုပြီး တောင့်ခံထားပေးပါ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နတ်ဆိုးဘုရင်လေးက မိမိကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သည့်အလား ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ ထရပ်လိုက်သောအခါ တောင်ပေါ်သစ်တောနှင့် မြေပြင်မှာ စည်းချက်ကျကျ တုန်ခါသွား၏။

ရေတံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ ငွေရောင်တောက်ပနေသော လက်ကိုင်ကွင်း ဆေဘာကြီး တစ်လက်ကို သူ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဒါကြောင့်ပဲ ဒီဘုရင်က တကယ် အဆင့်မတက်ခင် မင်းကို လာရှာတာပေါ့။ အခုလို အထင်သေးခံရတဲ့ အရသာက ဒီဘုရင်ကို တစ်ညလုံး အိပ်မပျော်အောင် ဖြစ်စေတယ်"

ကျန်းချိုလန်ကမူ သူ့ကို လုံးဝ လစ်လျူရှုထား၏။ ရေခဲနဂါးအတွင်းတွင် ရပ်နေရင်း သူမသည် အနောက်ဘက်ရှိ လူငယ်လေးကို တည်ငြိမ်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ... ရှင် လုပ်နိုင်မလား"

ရှန်းယီ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ့ထံသို့ လျှောက်လာသော သမင်ဖြူကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"အဲဒါက... ပြဿနာမရှိလောက်ပါဘူး"

မူလက တောသခင်ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ယခုမှာမူ အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် သမင်ဖြူ ဖြစ်နေသည်။ ဖိအားအချို့ ရှိသော်လည်း သူ့ကို ကြောက်လန့်သွားစေရန်တော့ မလုံလောက်ပေ။

စကားမဆုံးမီမှာပင် လူငယ်၏ ပုံရိပ်သည် ညမှောင်ထုထဲသို့ ချက်ချင်း အရည်ပျော်ဝင်သွားပြီး လေပြေညှင်းကလေးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အဝေးသို့ လွင့်ပါးသွား၏။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်မှသာ သမင်ဖြူ၏ ပေါ့ဆသော အမူအရာမှာ ချက်ချင်း လေးနက်သွားသည်။ အစပိုင်းတွင် သူက အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်မည့် ကိစ္စဟု ထင်မှတ်ကာ လူငယ်လေးကို အဝေးသို့ ပြေးခိုင်းပြီးမှ အခွင့်ကောင်းယူ ဆုတ်ခွာရန် ကြံစည်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုမူ သူ အမှန်တကယ် အားစိုက်ရတော့မည် ဖြစ်ချေ၏။

သူသည် တွေဝေမနေဘဲ ခြေလေးဖက်အားစိုက်ကာ လေပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။ သူသည် ကျန်းချိုလန်၏ လက်ထဲမှ အကြိမ်ကြိမ် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ အရှိန်ကို အားကိုးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နီကျင်ကျင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ရှီးထိုက်တောင်တန်း တစ်လျှောက်တွင် ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းတစ်ခု မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျဆင်းလာပြီး တွင်းနက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သစ်ပင်များမှာ ပြင်းထန်သော အငွေ့အသက်ကြောင့် အမှုန့်ဖြစ်သွား၏။

သမင်ဖြူသည် ဒေါသတကြီး ခြေစောင့်လိုက်သည်။ လေပြေညှင်းကလေးမှာ တစ်ဖန် အဝေးသို့ လွင့်ပါးသွားပြန်သည်။

ချင်ပြည်နယ်တွင် သူနှင့် အရှိန်ပြိုင်နိုင်သူ မရှိဟု သူ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမူ ထိုကောင်လေးက သူ့ကို တမင်တကာ နောက်ပြောင်နေသကဲ့သို့ ခဏခဏ ရပ်စောင့်နေချေ၏။

အဝေးရှိ သစ်ပင်ထိပ်ဖျားတွင် ရှန်းယီသည် အနည်းငယ် ပျင်းရိစွာဖြင့် သမ်းလိုက်သည်။

ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အမြုတေ၏ တွန်းအားကြောင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း လေဟုန်စီးနင်းခြင်းပညာမှာ အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးသခင်ကိုပင် အဝေးကြီးတွင် ချန်ထားနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူကိုယ်တိုင်ပင် မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဤအတိုင်းသာဆိုလျှင် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ မကဘဲ၊ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် နတ်ဆိုးအမြုတေသာ လုံလောက်ပါက သမင်ဖြူကို ချင်ပြည်နယ်မြို့အထိပင် ပတ်ချာလည်အောင် ခေါ်သွားနိုင်ပေမည်။

"ဒါနဲ့... သူ့ကို သတ်ကြည့်ရင်ရော"

သူ၏ သန့်စင်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခုအခါ အမြုတေပြီးပြည့်စုံခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်နတ်ဆိုး အမြုတေမှာလည်း ပြည့်ရန် တစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

သူ အားနေသည်နှင့် ရှန်းယီသည် မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်ပြီး ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းထဲမှ နတ်ဆိုးအမြုတေတစ်ခုကို ထုတ်ကာ ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်၏။

【ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ၃၈၆၂နှစ်】

နတ်ဆိုးသက်တမ်းများ လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းသွားစဉ် ရှန်းယီသည် သမင်ဖြူ မျက်ခြေပြတ် မကျန်ရစ်စေရန် သတိထားရင်း သူ၏ဘောင် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဒေါင်းနတ်ဆိုး၏အသိစိတ်ကို ဖျက်ဆီးရန် နှစ်ပေါင်း ၃၀၀ ကျော် ကုန်ဆုံးခဲ့၏။

စိတ်ထဲတွင် ငှက်အော်သံနှင့်အတူ နတ်ဆိုးအမြုတေမှာ ပြင်းထန်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားလေသည်။ ရှန်းယီသည် ကောင်းကင်နေခွင်း လေးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် ယခုအခါ သူသည် လေးကို ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ဆွဲနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် တစ်ဆင့်သာ တက်လှမ်းနိုင်ပါက လပြည့်ဝန်းအလား ဆွဲထားသော လေးမှ ပစ်လိုက်သည့် မြားသည် အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးသခင်ကိုပင် တုန်လှုပ်စေရန် လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။

【အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးပြောင်းလဲခြင်း ပဉ္စမအသွင်

【ကျန်ရှိသော နတ်ဆိုးသက်တမ်း - ၃၇၂ နှစ်】

အမြုတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးသုံးကောင်၏ ကျင့်ကြံမှုများသည် ယခုအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု လုံးဝ ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

ရှန်းယီ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေသည်။ နီကျင်ကျင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တောင်ပေါ်သစ်တောမှာ သူ၏ အမြင်အာရုံတွင် အလွန် ရှင်းလင်းနေ၏။

သူသည် လေးကို မြှောက်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲလိုက်ရာ လေးသည် လပြည့်ဝန်းကဲ့သို့ ကွေးညွတ်သွားသည်။ လေးပေါ်ရှိ နေမင်းပုံရိပ်မှ ပြင်းထန်သောအဖြူရောင် အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အဆုံးအစမဲ့ ကောင်းကင်ယံကို ထိုးဖောက်တော့မည့်အလား ရှိနေတော့သည်။

အသည်းအသန် လိုက်နေသော သမင်ဖြူသည် တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိလိုက်၏။ သူ၏ ခြေလေးဖက်မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကြီးမားသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုသည် အဝေးမှ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာပြီး သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်လိုက်လေသည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုးဖောက်အားအောက်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ လွင့်ထွက်သွားပြီး မြားဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် အောက်ခြေမမြင်ရသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်သွားတော့၏။

ဖုန်မှုန့်များ ကွယ်ပျောက်သွားချိန်တွင် သူသည် တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်စွာဖြင့် ထရပ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ယံတွင် ဒုတိယမြောက် အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု သူ့ကို လွှမ်းခြုံလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

သူသည် ထပ်မံ၍ မပေါ့ဆရဲတော့ဘဲ ဘေးသို့ အစွမ်းကုန် ခုန်ရှောင်လိုက်၏။

ဝုန်း

မြား၏ နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုကပင် သူ့ကို လေထဲသို့ တစ်ဖန် လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်မှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ။

ရှီးထိုက်တောင်၏ အတွင်းပိုင်းတွင် တောင်တန်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပြိုကျသွားပြီး နီရဲသော နတ်ဆိုးတိမ်တိုက်တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားကာ မယုံနိုင်စရာ အရှိန်ဖြင့် အဝေးသို့ ထွက်ပြေး ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သမင်ဖြူ၏ အတွင်းကလီစာများမှာ အဖြူရောင်အလင်းကြောင့် နေရာလွဲသွားပြီး သွေးတစ်လုပ် အန်လိုက်ချိန်တွင် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

သူ့ကို ရှောင်တိမ်းနေခဲ့သော သွယ်လျသော ပုံရိပ်မှာ ယခုအခါ ကိုယ်ထင်ပြနေပြီး၊ လေးကို ကိုင်ကာ သူ၏ နှလုံးသားတည့်တည့်သို့ အေးစက်စွာ ချိန်ရွယ်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရတော့သည်။