ထင်ယန်စီရင်စုကို စွန့်ခွာ၍ ချန်ချမ်ခွင်းကို ရှာဖွေခြင်း

ကျန်းချိုလန်သည် တောင်ထိပ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ရှန်းယီသည် သူမ၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များသည် အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှပေသည်။ သူမအတွက် အချိန်သည် အရေးမကြီးသည့်အလား သူမ၏ ခြေလှမ်းများသည်ပင် အလောတကြီး မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေခဲ့၏။

သူသည် မည်သည့်အချိန်တွင် ဤကဲ့သို့သော အင်အားကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး ခေတ္တမျှရပ်နား အနားယူနိုင်မည်နည်းဟု တွေးတောမိသည်။

ဤအတွေးသည် ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်ပင်။

သမင်ဖြူနတ်ဆိုးအရှင်သခင်နှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုသည် ရှန်းယီ၏ စွမ်းရည်အားလုံးကို ထုတ်သုံးစေခဲ့သည်ဟု ပြောနိုင်ပေသည်။

သူ၏ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအမြုတေမှာ ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်သလို ဒေါင်းနတ်ဆိုးမှ ရရှိသော အနီနှင့် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများသည်လည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် အချိန်လိုအပ်နေသည်။

ကောင်းကင်နေခွင်းလေးမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည်လည်း ထက်ဝက်ကျော် မှိန်ဖျော့သွားခဲ့ပြီ။

အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးခန္ဓာပြောင်းလဲခြင်းပဉ္စမအသွင်ဖြင့် အားဖြည့်ထားသော သူ၏ အစွမ်းထက်သည့် ခန္ဓာကိုယ်ပင်လျှင် ယခုအခါ အတွင်းရော အပြင်ပါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားနေရသည်။

ချင်ကျိုးတစ်ခွင် ကျော်ကြားသော အမြုတေအဆင့် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်များထဲမှ တစ်ပါးဟူသော ဂုဏ်သတင်းနှင့် အမှန်တကယ် လိုက်ဖက်ပေသည်။

သို့သော် ထိုနွားနတ်ဆိုးဘေးတွင် ရှိနေစဉ် သမင်ဖြူသည်ပင် ဖော်လံဖားသည့် အမူအရာဖြင့်သာ နေခဲ့၏။

ဤပရမ်းပတာဖြစ်နေသော ကမ္ဘာကြီး၏ လေလှိုင်းထန်သော ရေစီးကြောင်းများကြားတွင် ခိုင်မြဲစွာ ရပ်တည်နိုင်ရန် သူသွားရမည့်ခရီးလမ်းသည် ရှည်လျားနေဆဲပင်။

ရှန်းယီ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကျန်းချိုလန် စောစောက ပြောခဲ့သော ကောင်းကင်ဝါးမြို စွမ်းအင်စားသုံးခြင်းနှင့် နေမင်းလောင်ကျွမ်းခြင်း ရတနာမီးပြင်းဖို အကြောင်းကို ပြန်လည် သတိရလိုက်သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ သူမသည် မြေခွေးနတ်ဆိုးထံမှ ရရှိသော ပြင်ပအမြုတေ နည်းစနစ်ကို အသိအမှတ်မပြုခဲ့သော်လည်း သူသည် နတ်ဆိုးတစ်ကောင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို အသုံးပြုရန် ပြင်ပအင်အားတစ်ခုခုကို အမှီပြုနေကြောင်း သတိထားမိခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် သူမ၏ သဘောထားသည် ရှန်းယီကို အံ့အားသင့်စေခဲ့၏။

သူမသည် ၎င်းကို ကြီးကြီးမားမား ကိစ္စဟု မထင်သည့်အပြင် အမြုတေအဆင့်နည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ ဤပြင်ပအင်အားကို မိမိအသုံးအတွက် လုံးဝ ပေါင်းစပ်နိုင်ကြောင်း အကြံပြုခဲ့သည်။

ယခင်က ရေခဲဓား၏အနည်းငယ်သော ထိတွေ့မှုကပင် ရှန်းယီကို အတော်အတန်အခက်တွေ့စေခဲ့၏။ သူ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် ဤအမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော တူညီသည့် ငွေရောင်အပ်များ ဝှက်ထားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ရေခဲကျောက်စိမ်းနဂါးကို ဖွဲ့စည်းရန် လုံလောက်ပေသည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် သူသည် ပြင်ပအမြုတေတစ်ခုကို ဖိနှိပ်ထားခြင်းသာဖြစ်သဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေစရာ မလိုပေ။

သူမ ဆိုလိုသည်မှာ နေမင်းလောင်ကျွမ်းခြင်း ရတနာမီးပြင်းဖို၏ ဖိနှိပ်သော စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ သူ၏ကိုယ်တွင်းအမြုတေကို ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအမြုတေဖြင့် အားဖြည့်ပေးရန်လော။

"..."

ရှန်းယီ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဤအရာများကို တွေးတောခြင်းသည် စောလွန်းနေပေမည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် အမြုတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ပြီးနောက် ရောက်ရှိမည့် အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်ဖြစ်တည်ခြင်း အဆင့်များကို မဆိုထားနှင့် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း နည်းစနစ်ကိုပင် မရရှိသေးသောကြောင့်ပင်။

နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးသူထံမှ အင်ပါယာ ဆုလာဘ်များကို တောင်းခံရန် ချင်ကျိုးမြို့သို့ ပြန်ရမည့် အချိန်လည်း ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် သူ၏ ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းသည် အမျိုးမျိုးသော နတ်ဆိုးအဆီအနှစ် သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီ။

တောသခင် မိသားစုဝင် လေးဦး၊ ဒေါင်းမိသားစုဝင် သုံးဦး၊ ဟေးရှီရေကန်၏ ဖားပြုပ်သခင်၊ ရွှေလင်းယုန်နှင့် ခရမ်းရောင်ဆတ်ခလောက်ဟူသော အမြုတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ရှိ နတ်ဆိုးကြီး နှစ်ကောင်၊ ရှောင်ချမ်ဝေကို ဟေးရှီရေကန်သို့ လိုက်ပို့စဉ် လမ်း၌ ကြုံသလို သတ်ခဲ့သော ကနဦးအမြုတေအဆင့် နတ်ဆိုး သုံးကောင်နှင့် ဘိုင်ယွင်စီရင်စုသို့ စာသွားပို့စဉ် ရရှိခဲ့သော ကနဦးအမြုတေအဆင့် နတ်ဆိုးအဆီအနှစ် သွေးများလည်း အပါအဝင်ပင်။

ထို့အပြင် အများဆုံး ပမာဏမှာ သမင်ဖြူ၏ သွေးအဆီအနှစ်ဖြစ်သည်။

ပြောင်းပြန်အားဖြင့် ၎င်းတို့ သေဆုံးချိန်တွင် နတ်ဆိုးအငွေ့အသက် အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ်စက်မျှ မကျန်ရစ်ခဲ့ပေ... အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းမှာ အောင်မြင်မှုမှတ်တမ်းများ အတွက် အငွေ့အသက်များကို အရင်ယူပြီးမှ နတ်ဆိုးများကို သတ်ရန်ပိုသင့်တော်လေ၏။

သူသည် နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးသူအဖြစ် ပထမဆုံးအကြိမ် လုပ်ကိုင်ခြင်း ဖြစ်ပြီး အတွေ့အကြုံ မရှိသဖြင့်ကုသိုလ်အမှတ်များစွာကို ဖြုန်းတီးမိခဲ့ပြီ။

ရှန်းယီ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"စီနီယာရှောင်၊ ခင်ဗျား အဲဒီမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ လှဲနေဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ။"

သူနှင့် ကျန်းချိုလန် နှစ်ဦးစလုံးသည် အတော်အတန်ကျင့်ကြံခြင်းရှိသော သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြရာ ရှောင်ချမ်ဝေ နိုးနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်း မည်သို့ မသိဘဲ နေမည်နည်း။

သို့သော် သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် သူတစ်ပါးကိစ္စ ဝင်ပါတတ်သူများ မဟုတ်သဖြင့် အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေသော သူမကို မနှောင့်ယှက်ခဲ့ကြပေ။

"..."

ရှောင်ချမ်ဝေ၏ မျက်တောင်များ လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူမသည် မြေကြီးပေါ်မှ ထထိုင်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ရှင်တို့နှစ်ယောက် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ဆွေးနွေးနေတာ တွေ့လို့ ကျွန်မ မနှောင့်ယှက်ချင်ခဲ့တာပါ... ရပါတယ်၊ ကျွန်မဘာသာ ပြန်လို့ရပါတယ်။"

လူငယ်လေးက ကျန်းချိုလန်၏ ဖိတ်ကြားချက်ကို ငြင်းပယ်လိုက်လိမ့်မည်ဟု သူမ အမှန်တကယ် မထင်ထားခဲ့ပေ။ အကယ်၍ ကျန်းချန်ယွင်သာ ဤနေရာမှာ ရှိနေခဲ့လျှင် ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကောင်းကင်ကို တိုင်တည်ကာ သစ္စာဆိုနေလောက်ပြီ။

သူမ ဘာကြောင့် အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်ခဲ့သလဲ ဆိုလျှင်...

သူတို့နှစ်ဦးဘေးတွင် မည်သည့် မျက်နှာထားဖြင့် ထိုင်နေရမည်ကို သူမ စဉ်းစား၍ မရသောကြောင့် ဖြစ်သည်... ရှန်းယီ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ယမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ရပါတယ်၊ အချိန်နည်းနည်း ပိုကြာသွားတာက ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။"

အကယ်၍ ဤအမျိုးသမီး၏ ငွေရောင်ခေါင်းလောင်း သတိပေးချက်သာ မရှိခဲ့လျှင် သူသည် ကျန်းချိုလန်ကို လုပ်ကြံရန် ဆင်ထားသော ထောင်ချောက်ထဲသို့ ဝင်မိသွားလောက်သည်။

အနည်းဆုံး အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ နတ်ဆိုးကြီး သုံးကောင်နှင့် အမြုတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ရှိ နတ်ဆိုးအရှင်သခင် သုံးကောင်...

ယုံကြည်မှု ပြင်းထန်သော ရှန်းယီပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့သော အုပ်စုကြီးထံမှ အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်နိုင်မည်ဟု မပြောရဲပေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ရှောင်ချမ်ဝေ တိုးတိုးလေး ပြောကာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး သူ့ဘေးမှ လျှောက်လိုက်လာ၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ပျက်စီးနေသော ဘုရားကျောင်းမှ ထွက်ခွာပြီး ရှီးထိုက်တောင်တန်းမှ ထွက်ကာ နတ်ဆိုးမြင်းများ ချည်ထားသော တောအုပ်ငယ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

ရှောင်ချမ်ဝေသည် ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းကို အသုံးပြု၍ စောင့်ဆိုင်းနေသော နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးသူများထံ သူမ ဘေးကင်းကြောင်း သတင်းပို့လိုက်ပြီးနောက် ကြောက်လန့်နေသော နတ်ဆိုးမြင်းများကို နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်လေ၏။

"ရှင် လင်းကျန်းစီရင်စုကို သွားမှာလား။"

သူတို့ မြင်းစီး၍ မြို့ထဲသို့ ပြန်လာကြစဉ် အမျိုးသမီးက ခရီးလမ်းမှာ ဂရုစိုက်ပါဟု ပြောရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း စကားလုံးများက လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့နေပြီး ပြန်မျိုချလိုက်ရ၏။

မနေ့ညက အဖြစ်အပျက်များပြီးနောက် တစ်ဖက်လူသည် ကျန်းချိုလန်နှင့် ယှဉ်တွဲ၍ နတ်ဆိုးများကို ရှာဖွေနိုင်သူ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှန်းယီ လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်များကို သူမ ပါဝင်ပတ်သက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

"ကျွန်တော် သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်။"

ရှန်းယီ အနည်းငယ် ဒုက္ခရောက်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ပြန်လည် စဉ်းစားလိုက်၏။

ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအမြုတေအား ထိန်းချုပ်ရန် မကျွမ်းကျင်သောကြောင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး နှစ်ဦးသည် ဤကိစ္စအတွက် အဆင်မပြေ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သူသည် အလုပ်တစ်ခုပေးရုံသာ ဖြစ်ပြီး ကြီးကြီးမားမား ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် လင်းကျန်းစီရင်စု၏ အနီးကပ်တွဲဖက်ဒု-စစ်သူကြီး တစ်ဦးအနေဖြင့် လင်းကျန်းစီရင်စု နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး၏ နေအိမ် ဘယ်မှာရှိမှန်း မသိလျှင် ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။

"ကျွန်မ မေးချင်လို့ပါ၊ မနေ့ညက စစ်သူကြီးကျန်းကို လုပ်ကြံတဲ့ နတ်ဆိုးတွေက ဘယ်လို ပုံစံမျိုးလဲ။"

ရှောင်ချမ်ဝေ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ပေါ်သည်။

"နွားနတ်ဆိုး တစ်ကောင်။"

ဤအကြောင်းကို ပြောလိုက်သည်နှင့် ရှန်းယီ၏ မျက်လုံးများတွင် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ မနေ့ညက သူ အလောတကြီး ထွက်လာခဲ့ရသဖြင့် ထိုနွားနတ်ဆိုးထံမှ အငွေ့အသက် တစ်စက်ကို ယူရန် မေ့လျော့ခဲ့၏။

"နတ်ဆိုးဘုရင်လေးလား။"

ရှောင်ချမ်ဝေ ရုတ်တရက် ဇက်ကြိုးကို ပြင်းထန်စွာ ဆွဲလိုက်၏။

"ဒါ မကောင်းတော့ဘူး"

"ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"

ရှန်းယီ သူမကို ဘေးတိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးကျန်းက ယွီရှန်းစီရင်စုကို ချက်ချင်း ပြန်သွားရတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒီနတ်ဆိုးဘုရင်လေး ဒဏ်ရာရပြီး ထွက်ပြေးသွားတိုင်း မဟာလနတ်ဆိုးဘုရင်က သူ့လက်အောက်ငယ်သားတွေကို ချင်ကျိုးမှာ ပြဿနာရှာခိုင်းပြီး နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူ့ကို လုပ်ကြံလို့ မရအောင် တားဆီးလေ့ရှိတယ်။"

ရှောင်ချမ်ဝေ၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပေါ်လာ၏။

သက်တမ်းရင့် နတ်ဆိုးဘုရင်ကြီး တစ်ပါးက ပြင်ပပြိုင်ဘက် တစ်ဦးကို ဤမျှ ကာကွယ်ပေးနေသည်မှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်မည်လော။

၎င်းသည် ချင်ကျိုးကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ မက်မောနေခဲ့သည်ဟုသာ ပြောနိုင်သည်။

စစ်သူကြီးချုပ်နှင့် ကျန်းချိုလန်တို့ကို အရင် သတ်ရမည့်အစား သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင်မည့် နတ်ဆိုးဘုရင်အသစ် တစ်ပါးထွက်ပေါ်လာရန် ပိုလိုလားပုံရသည်။

ရှောင်ချမ်ဝေ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒီလို တမင်သက်သက် ပြဿနာရှာတာက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနကို အလုပ်ပေးချင်လို့ သက်သက်ပဲ။ တခြား ရည်ရွယ်ချက် မရှိတဲ့အတွက် ကြိုတင်သတိပေးချက် ရဖို့ ခက်ခဲသလို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ဖို့လည်း နည်းလမ်းမရှိဘူး။"

ရှန်းယီ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာထား မပြောင်းလဲပေ။

လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်ကမှ သူသည် ဘိုင်ယွင်စီရင်စုတွင် သာမန်ရဲမက် တစ်ဦးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခု ရုတ်တရက် ချင်ကျိုး၏ အခြေအနေကို သူနှင့် ဆွေးနွေးနေခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် လွန်စွာတောင်းဆိုလွန်းရာမရောက်ဘူးလော။

နတ်ဆိုးကို တွေ့လျှင် သတ်မည်၊ တခြား ဘာလုပ်နိုင်ဦးမည်နည်း... ထင်ယန်မြို့သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရှန်းယီ ကြာကြာ မနေခဲ့ပေ။

ရှောင်ချမ်ဝေကို ရိုးရှင်းစွာ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူသည် သာမန်ပုံစံပေါက်သော မြင်းလှည်းတစ်စီးသို့ ပြောင်းစီးလိုက်၏။ မြင်းလှည်းကို နတ်ဆိုးမြင်းက ဆွဲနေသော်လည်း သူသည် ဒု-စစ်သူကြီး တစ်ဦး မောင်းနှင်နေသည့် ဟန်ပန်မျိုး မပြခဲ့ပေ။

သူနှင့် ကျန်းချန်ယွင်တို့ ထင်ယန်စီရင်စုသို့ တိတ်တဆိတ် ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ပင် သူ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ရှောင်ချမ်ဝေ တစ်ဦးတည်းသာ လမ်းမဘေးတွင် ရပ်လျက် မြင်းလှည်း အမြင်အာရုံမှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်နေခဲ့၏။

တစ်ခုတည်းသော ပြောင်းလဲမှုမှာ ထင်ယန်စီရင်စု ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နတ်ဆိုးကြီးများစွာ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းပင်။

ရှောင်ချမ်ဝေ အချိန်အတော်ကြာမှ အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ဖိနပ်ထိပ်ကို ငေးငိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

နှစ်ဦးစလုံးသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးများ ဖြစ်ကြသော်လည်း စစ်သူကြီးအိုချန်သည် လူကို မိန်းမောသွားစေနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော အနီးကပ်တွဲဖက် တစ်ဦးကို အဘယ်ကြောင့် မွေးထုတ်ပေးနိုင်သနည်း။

ဗိုလ်ချုပ်ယိုသည် အစွမ်းထက်ပြီး သူ၏ အနီးကပ်တွဲဖက် အများအပြားသည်လည်း နာမည်ကျော် ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ရှန်းယီနှင့် ယှဉ်လျှင် သိသိသာသာ မှေးမှိန်သွားကြ၏။

အမှန်တကယ်ကို ပိုရင့်သောဂျင်းက ပိုစပ်သည်ဟု ဆိုရပေမည်။