ငါ သုံးအထိ ရေတွက်မယ်

ချင်ကျိုး၊ လင်ကျန်းစီရင်စု

ရှည်လျားသော လမ်းမကြီးသည် လမ်းဘေးဈေးသည်များ၊ ကုန်ထမ်းသမားများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သာမန်အချိန်များနှင့် မခြားနားပေ။

လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တွင် ပုံပြောသူသည် ယခင်ကထက် များပြားသော လူအုပ်ကြီးကို ရင်ဆိုင်ရင်း အက်ကွဲသော အသံဖြင့် ကြေးပြားအနည်းငယ် ပိုရရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် နားထောင်သူ များပြားသော်လည်း ပိုက်ဆံပေးလိုသူ နည်းပါးလှ၏။

သာမန်ပြည်သူများသည် အခြေအနေကို နားမလည်နိုင်ကြဘဲ ချင်ကျိုး၏ပညာရှင်များနှင့် နတ်ဆိုးများအကြောင်း ကောလာဟလ သတင်းအစအနများကိုသာ သိရှိကြသည်။

သို့သော် သူတို့၏ အန္တရာယ်ကို အာရုံခံနိုင်စွမ်းသည် အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးအတွက် အားကိုးရသော ဗီဇတစ်ခုပင်။

လမ်းကင်းလှည့်နေသော ယာမန်အရာရှိများ သက်ပြင်းချနေသည်ကို မြင်လျှင် သို့မဟုတ် မြို့ထဲတွင် မျက်နှာစိမ်းများ၊ မျက်နှာထား တင်းမာသော သိုင်းပညာရှင် အနည်းငယ်ကို သတိပြုမိလျှင်...

သူတို့သည် အိုးထဲမှ ဆန်ကြမ်းများကို ဖွဲကြမ်းများနှင့် လဲလှယ်ကြမည်။ ပန်းကန်လုံးထဲမှ ဝက်ဆီခဲ နှစ်တုံးကို အနက်ရောင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ချဉ်များနှင့် လဲလှယ်ကြမည်။

ထို့နောက် စုဆောင်းထားသော ကြေးပြားများကို ရိက္ခာများဖြင့် လဲလှယ်ကာ အိမ်တွင် မထင်ရှားသော နေရာတစ်ခု၌ ဝှက်ထားကြလိမ့်မည်။

မြင်းလှည်းတစ်စီးသည် ရှည်လျားသော လမ်းမကြီးတစ်လျှောက် ဖြည်းညှင်းစွာ မောင်းနှင်လာပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်း မရှိသည့်အလား ဟောင်းနွမ်းနေသော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး၏ စံအိမ်အပြင်ဘက်တွင် ရပ်တန့်လိုက်၏။

ဝင်ပေါက်တွင် လက်များ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် ကြွေကျနေသော သစ်ရွက်များကို တံမြက်စည်းဖြင့် ဝီရိယရှိရှိ လှည်းကျင်းနေသည်။

သူသည် နားအနည်းငယ် လေးနေပုံပင်။

မြင်းရထားမောင်းသူက ဇက်ကြိုးကို ဆွဲကာ နတ်ဆိုးမြင်းကို ရပ်တန့်စေပြီး သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အော်ဟစ်လိုက်မှသာ အဘိုးအိုက ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် မော့ကြည့်လာ၏။

"ဘယ်သူ့ကို ရှာတာလဲ။"

နောက်တစ်ခဏတွင် မြင်းလှည်းထဲမှ ထွက်လာသော ပုံရိပ်ကြောင့် သူသည် အလိုအလျောက် တံမြက်စည်းကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး တတ်နိုင်သမျှ မတ်မတ်ရပ်ရန် ကြိုးစားကာ အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟွမ်ကျန်းက အနီးကပ်တွဲဖက်ဒု-စစ်သူကြီးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

လူငယ်လေးသည် ဆံပင်ကို ရွှေနက်ရောင်ဆံထိုးဖြင့် စည်းနှောင်ထားပြီး လကို ဝါးမြိုနေသော ကြမ်းကြုတ်သောဝံပုလွေပုံစံ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထား၏။

ကော်လာပေါ်တွင် ယင်-ယန် ငါးပုံစံများ ထိုးထားပြီး ခါးတွင် ကျောက်စိမ်းခါးပတ် ပတ်ထားကာ သုံးပေရှည်သော မင်ရောင်ဓားကို လွယ်ထားသည်။

ဤအရာအားလုံးသည် ထိုသူမှာ လင်ကျန်းစီရင်စုကို စောင့်ရှောက်နေသော သူ၏ သခင်ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေလေ၏။

သို့သော် ထိုနုပျိုပြီး ဖြူစင်သော မျက်နှာထားကြောင့် ဟွမ်ကျန်း၏ မျက်နှာတွင် နောင်တနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ ဦးနှောက်ခြောက်အောင် စဉ်းစားသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ အမည်ကို ပြန်မမှတ်မိနိုင်ပေ။

တကယ်ပါပဲ... အသက်ကြီးလာတော့ ဘာမှ သုံးမရတော့ဘူးပဲ။

လူငယ်လေးက အနည်းငယ် ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး လေသံအေးအေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရှန်းယီက စစ်သူကြီး ချန်ချမ်ခွင်းကို တင်ပြစရာ ရှိလို့ပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အဘိုးကြီးကို အကြောင်းကြားပေးပါ။"

"ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ၊ သခင်ရှန်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏစောင့်ပါ၊ ကျုပ် အခုပဲ သွားလိုက်ပါ့မယ်၊ အခုပဲ သွားလိုက်ပါ့မယ်..."

ဟွမ်ကျန်းသည် အနည်းငယ် မြှောက်ပင့်ခံရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လှည့်ထွက်သွားကာ နဖူးကို အားပါးတရ ရိုက်လိုက်လေ၏။

သူ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ "သခင်၊ စစ်သူကြီးအို ချန်က စံအိမ်မှာ မရှိပါဘူး။"

ဟွမ်ကျန်း၏ စောစောက အော်ဟစ်သံကြောင့် အတွင်းမှလူများ လန့်နိုးသွားပုံရပြီး မကြာမီတွင် လူငယ် ဒု-စစ်သူကြီး အများအပြား အပြေးအလွှား ထွက်လာကြလေ၏။ ရှန်းယီ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို မြင်သောအခါ သူတို့ ခဏတာ မှင်သက်သွားကြပြီး တစ်ဦးက တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံရပေသည်။

"ခင်ဗျားက ချင်းဖုန်းတောင်က... သခင်ရှန်း၊ ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲကို မြန်မြန် ဝင်ပါ"

လူငယ် ဒု-စစ်သူကြီးသည် တားမြစ်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ သတိရလိုက်၏။ သူ နဂါးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် ကိစ္စမှာ ထိပ်တန်းလျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်သည်။

ဒု-စစ်သူကြီး နှစ်ဦးကြား ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည် ပြောဆိုနေစဉ် သူသည် စကားတစ်ဝက်ကိုသာ ကြားခဲ့ရပြီးနောက် ဒု-စစ်သူကြီးက သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ သုံးကြိမ် ရိုက်နှက်ကာ တဲထဲမှ ထွက်သွားရန် အမိန့်ပေးခဲ့ဖူးသည်။

"စစ်သူကြီးအိုချန်က ခင်ဗျားကိုတောင် ပြန်ခေါ်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး။"

ထိုလူအုပ်စုသည် ရှန်းယီကို စံအိမ်ထဲသို့ နွေးထွေးစွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ကြသည်။

"သခင်ရှန်း၊ ရွှေယွင်ရွာကို သွားမှာလား။"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။"

ရှန်းယီ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဒု-စစ်သူကြီးများသည် အချင်းချင်း ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

"ယန်ချွန်းမြစ် ရေနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိဘဲ ရူးသွပ်သွားတယ်။ ကျောင်းနဂါးသခင် သုံးပါး ရုတ်တရက် မြစ်ထဲက ထွက်လာပြီး လူတွေကို စတင် တိုက်ခိုက်နေတယ်။ နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးသူ အများစုက သူတို့ကို လိုက်ဖမ်းဖို့ သွားကြပြီ။ စစ်သူကြီးချန်ကတော့ အဲဒီ ကျောင်းနဂါးအိုကြီးကို စောင့်ကြည့်နေရတယ်... ယန်ချွန်းမြစ်က လီ လေးထောင်ကျော် ရှည်လျားပြီး သူ့ရဲ့ အဆုံးသတ်တွေက ချင်ကျိုးရဲ့ အပြင်ဘက်ကိုတောင် ရောက်နေတာ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အလွယ်တကူ စောင့်ကြပ်နိုင်ပါ့မလဲ။"

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ခင်ဗျား အမြန်သွားသင့်တယ်။"

ဒု-စစ်သူကြီးများသည် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရဲခြင်း မရှိပေ။ ယန်ချွန်းမြစ် ကျောင်းနဂါးမျိုးနွယ်စုသည် စစ်သူကြီးအိုကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေရန် ကြိုးစားနေကြောင်း ထင်ရှားလေ၏။

စစ်သူကြီးချန် အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသည်အထိ ကျောင်းနဂါးအိုကြီးသည် လုံးဝ ထွက်ပေါ်လာမည် မဟုတ်ပေ။

အခြား အနီးကပ်တွဲဖက်များသည် မြစ်ကမ်းပါးတစ်လျှောက် အပြေးအလွှား သွားလာနေကြပြီး ကျောင်းနဂါးသခင် သုံးပါးကို အမြန်ဆုံး ဖမ်းဆီးနိုင်ရန် နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးသူများ၏ နတ်ဆိုးခြေရာခံနိုင်စွမ်းနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နေကြသည်။

"မသွားသေးဘူး။"

ရှန်းယီ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူသည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက် အလျင်စလို မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။ အပြာရောင်နှင့် အနီရောင် အလင်းတန်းများ နှင့် ကောင်းကင်နေခွင်းလေး နှစ်ခုစလုံး ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီ။

သို့သော် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးအမြုတေမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သမင်ဖြူ၏ နတ်ဆိုးအမြုတေကိုလည်း မသုံးရသေးပေ။

ပြောင်းလဲခြင်းပဉ္စမအသွင်သည် နှစ်ပေါင်း ၃၅၀၀နီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး လက်ရှိ နတ်ဆိုးသက်တမ်းမှာ အနည်းငယ်နည်းပါးနေသေးသည်မှာ ထင်ရှား၏။

"ဒါဆို ခင်ဗျား ဘာလုပ်နေတာလဲ။"

ဒု-စစ်သူကြီးများ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။

"အပိုဝင်ငွေ နည်းနည်း သွားရှာမလို့။"

ရှန်းယီသည် ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းကို ထုတ်ယူပြီး သတင်းတစ်ခု ပေးပို့လိုက်သည်။

မကြာမီ အနီးနားရှိ နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးသူများက သူ့ကို ယေဘုယျ ဦးတည်ချက်တစ်ခု ပြသပေးခဲ့သည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် လူငယ်လေး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး အဝေးကို လှမ်းကြည့်နေသော နတ်ဘုရားလင်းယုန်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရုတ်တရက် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားကာ လေပြေအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ကောင်းကင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားလေ၏။

အနီးကပ်တွဲဖက်ဒု-စစ်သူကြီးက ဤကဲ့သို့သော နည်းစနစ်မျိုးကို ပြသသည်ကို ဒု-စစ်သူကြီးများ မည်သည့်အချိန်က မြင်ဖူးသနည်း။ သူတို့အားလုံး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရပ်တန့်နေကြသည်...

လင်ကျန်းစီရင်စု၊ ချီဖျင်စီရင်စုခွဲ

ဤမငြိမ်မသက်သော အချိန်ကာလတွင် ဒေသခံ သူဌေးမိသားစုများသည် ဘုရားကျောင်းသစ် တစ်ခု ဆောက်လုပ်ရန် ငွေကြေး ထောက်ပံ့ခဲ့ကြသည်။

ယန်ချွန်းမြစ်၏ မြစ်စောင့်နတ်သည် ရာသီဥတု ကောင်းမွန်စေရန်၊ လက်ထပ်ထိမ်းမြားခြင်းနှင့် ကလေးမွေးဖွားခြင်းကို ကူညီရန်နှင့် ဆိုးရွားသော နတ်ဆိုးများကို တားဆီးရန် စွမ်းဆောင်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြ၏။

မှန်သည်၊ မမှန်သည်ကို မသိရပေ။

သို့သော် ချီဖျင်စီရင်စုခွဲသည်လည်း ရွှေယွင်ရွာကဲ့သို့ ခေါင်သော နေရာမဟုတ်ဘဲ ကြီးမားသော စီရင်စုခွဲတစ်ခုပင်။

မြစ်ကမ်းနားတွင် တောရိုင်းနတ်ကွန်းတစ်ခု ဆောက်လုပ်ခြင်းနှင့် စီရင်စုခွဲထဲတွင် တစ်ခု ဆောက်လုပ်ခြင်းသည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အခြေအနေများ ဖြစ်သော်လည်း အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက များများစားစား မတုန့်ပြန်ခဲ့ပေ။

သူတို့သည် ဒု-စစ်သူကြီး နှစ်ဦးကို စေလွှတ်၍ ကြည့်ရှုရုံသာ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် မည်သူမျှ စီမံခန့်ခွဲခြင်း မရှိတော့ပေ။

သာမန်ပြည်သူများ အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြပြီး ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နှစ်သိမ့်မှုကို အသည်းအသန် လိုအပ်နေသည်ကို သူတို့ နားလည်သဘောပေါက်ပုံ ရသည်။

ထို့ကြောင့် ဤအသစ်ဆောက်လုပ်ထားသော ဘုရားကျောင်းသည် အလွန် လူစည်ကားပြီး သာမန်ပြည်သူများ အမွှေးတိုင် ထွန်းညှိပူဇော်ရန် တန်းစီ စောင့်ဆိုင်းနေကြလေ၏။

ဘုရားကျောင်းအတွင်းတွင် နတ်ဘုရားရုပ်တုသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ဒူးပေါ်တင်လျက် ခမ်းနားထည်ဝါသော တိမ်တိုက်ပုံစံ ခြုံထည်ကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ခါးတွင် ဖြောင့်တန်းသော အဖိုးတန်ဓားတစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲကာ တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေလေ၏။

ရုပ်တုတစ်ခုလုံးသည် အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး တည်ငြိမ်ခန့်ညားမှုအပြင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အငွေ့အသက်ကိုပါ ပေါင်းစပ်ထားပေသည်။

အမွှေးတိုင် ထွန်းညှိသူများသည် ဆုတောင်းဖျာများပေါ်တွင် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဒူးထောက်နေကြပြီး သေဆုံးမှု သတင်းများ ပျံ့နှံ့လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ ဆုတောင်းမှုများသည် ဝဝကစ်ကစ် ကလေးလေး ရရှိရန်မှသည် မိသားစုကျန်းမာရေး ကောင်းမွန်စေရန် ဆုတောင်းခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

သို့သော် ဤမြင်ကွင်းတွင် နေရာနှစ်ခုသည် ထင်ရှားပေါ်လွင်နေသည်။

ပထမအချက်မှာ တောင်စောင်းရှိ ဘုရားကျောင်း အပြင်ဘက်တွင် ရှည်လျားသော တန်းစီနေသည့် လူအုပ်ကြီးကြား၌ အမျိုးမျိုးသော ဝတ်စားဆင်ယင်မှုများဖြင့် သိုင်းလောကသား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ စုဝေးနေကြပြီး ရံဖန်ရံခါ ခါးတွင် ဝှက်ထားသော ခေါင်းလောင်းများကို လှမ်းယူနေကြသည်။

ထို့နောက် ဘုရားကျောင်းအတွင်းတွင် အရပ်ရှည်သော ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိနေပြီး အမွှေးတိုင် ထွန်းညှိခြင်း သို့မဟုတ် ဆုတောင်းခြင်း မပြုလုပ်ပေ။

"ယန်ချွန်းမြစ်ရဲ့ မြစ်စောင့်နတ်"

လူလတ်ပိုင်း အရွယ်ရှိ ထိုသူသည် လက်များကို နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေပြီး နတ်ဘုရားရုပ်တုက သူ့ကို မထုံတက်သေး ကြည့်နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးသည် ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းအကွေးသည် ပိုမို၍ကြီးမားလာ၏။

နောက်ဆုံးတွင် သူ မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟား... ဟား"

"ဒီကျောင်းနဂါးသခင် ရှေ့မှာ မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယန်ချွန်းမြစ်ရဲ့ နတ်ဘုရားလို့ ခေါ်တယ်ပေါ့"

ကျောင်းနဂါးသခင် ပဉ္စမမင်းသားသည် အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ ရယ်မောလိုက်ရာ အမွှေးတိုင် ထွန်းညှိသူများ၏ မကျေနပ်မှုကို မလွဲမသွေ ဆွဲဆောင်လိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီး သူတို့အားလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူသည် ရုတ်တရက် ပြန်လည် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သွေးရောင်လွှမ်းနေသော အနီရောင် မျက်လုံးတစ်စုံသည် အမွှေးတိုင် ထွန်းညှိသူများ အားလုံး၏ နှလုံးသားကို ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေပြီး သတ္တိနည်းသူများသည် နေရာတွင်ပင် ဆီးထွက်ကျကုန်ကြသည်။

"ဘာလဲ။ ငါက မင်းတို့ရဲ့ တောသားနတ်ဘုရားကို ဝေဖန်ဖို့ မထိုက်တန်ဘူးလား။"

"ဒီလိုလုပ်ကြမလား။"

ကျောင်းနဂါးသခင် ပဉ္စမမင်းသားသည် အစာမစားမီ ဤကဲ့သို့ စနောက်ရသည်ကို နှစ်သက်ပုံရသည်။

သူသည် ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာထားကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး မထုံတက်သေး ပြုံးလိုက်သည်။

"အခု ငါ မင်းတို့အားလုံးကို စားဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ ငါ သုံးအထိ ရေတွက်မယ်၊ မင်းတို့ရဲ့ မြစ်စောင့်နတ်ဘုရားက..."

သူ လက်ညှိုးတစ်ချောင်းပင် မထောင်ရသေးခင် ကျောင်းနဂါးသခင်သည် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အမွှေးတိုင် ထွန်းညှိသူများ အားလုံး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်နေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင် တိုးညှင်းသော ဂလုခနဲ မြည်သံတစ်ခု သူ၏ နားထဲတွင် ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

သေသေချာချာ ရှာဖွေကြည့်လိုက်သောအခါ သွေးစများ ပေကျံနေသော ဖြူဖွေးသည့် လက်တစ်ဖက်သည် သူ၏ လည်ချောင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုလက် ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းသွားသောအခါ သူသည် တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ်လှုပ်ခါနေသော နက်မှောင်သည့် ဝတ်ရုံကို တွေ့လိုက်ရ၏။

လူငယ်လေးသည် ဘေးတိုက် ရပ်နေပြီး လက်တစ်ဖက်ကို ဓားအိမ်ပေါ် တင်လျက် မထုံတက်သေးသော မျက်နှာထားဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေလေသည်။