နေဝင်ချိန်လော

နားကွဲမတတ် ဆူညံသံများကြားတွင် ဝေးလံသော ရွာကလေးမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

မကြာမီတွင် သတ္တိရှိသော တံငါသည်အချို့သည် ချောင်းကြည့်ရန် တိတ်တဆိတ် ထွက်လာကြ၏။

မြစ်ကမ်းပါးပေါ်ရှိ ကျောင်းနဂါးသုံးကောင်၏ အေးစက်လှသော အလောင်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရင်သွားပြီး နောက်ဆုတ်ရန် ပြင်စဉ်တွင် သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲ၌ စွဲထင်နေသော မျက်နှာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားကြလေသည်။

ခဏအကြာတွင် ရွာသားများစွာ ရွာထဲမှ အပြေးအလွှား ထွက်လာကြပြီး အရူးနှင့် မုဆိုးမတို့မှာ ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးလာကြ၏။

စောစောကလူပြောသည်မှာ ပေါက်ကရမဟုတ်ကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူတို့သည် ချက်ချင်းပင် မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ အဝေးသို့ ပြိုင်တူ ဦးခိုက်လိုက်ကြတော့သည်။

"..."

ချန်ချမ်ခွင်းသည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း သက်ပြင်းချသံနှင့် သူ၏ မျက်နှာတွင် တစ်မူထူးခြားသောအရိပ်အယောင်များ ရှိနေ၏။

မည်မျှကြာသေးသနည်း။ ရှန်းယီသည် သူတစ်ဦးတည်းဖြင့်ပင် ဤနေရာ၌ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနထက် မနိမ့်ကျသော သြဇာအာဏာကို ရရှိထားလေပြီ။

ဤလူများသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးက မည်သူမှန်း မသိနိုင်သော်လည်း သူတို့၏ မြစ်စောင့်နတ်ကိုမူ သေချာပေါက် မှတ်မိကြပေသည်။

"မင်းက အကြောင်းမရှိဘဲ လာတတ်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ ဒီအဘိုးကြီးနဲ့ အတိတ်ဟောင်းစကားလာပြောဖို့ လာတာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူးနော်။"

ချန်ချမ်ခွင်းသည် အားကိုးရာမဲ့စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

သူသည် အခြားသူကို မိမိ၏ အနီးကပ်တွဲဖက်ဒု-စစ်သူကြီးအဖြစ် ကိုယ်တိုင် ခန့်အပ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ ထိုလူငယ်လေးသည် လင်ကျန်းစီရင်စုသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ခြေချခြင်း ဖြစ်နိုင်သဖြင့် သူသည် စိတ်ပျက်စရာအကောင်းဆုံး နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရှန်းယီသည် လက်သီးကို ဖြေလျှော့လိုက်ပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ "စစ်သူကြီးကျန်းရဲ့ တာဝန်ပေးချက်အရ ချင်းဖုန်းတောင်က နတ်ဆိုးတွေကို နှိမ်နင်းပြီးပြီဖြစ်ကြောင်း အဘိုးကြီးကို အကြောင်းကြားဖို့ လာတာပါ။"

ဤရင်းနှီးသော ခေါ်ဝေါ်သံကို ကြားရသောအခါ ဖန်းဟန်သည် တစ်ခုခု လွဲမှားနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

သခင်ရှန်းက နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးသူအဖြစ် ထွက်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စီနီယာအမကျန်းနဲ့ ပတ်သက်သွားတာလဲ။

ပြီးတော့ ကောင်းကင်က ပြုတ်ကျလာတဲ့ ဒီကျောင်းနဂါးသုံးကောင်ကရော ဘယ်လို အခြေအနေကြီးလဲ။

သူ စကားပြောရန် ပြင်စဉ်တွင် ချန်ချမ်ခွင်းက သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်ကို တွေ့ရသည်။

"မင်းလို ကလေးက ဘာတွေ လာစပ်စုနေတာလဲ။ အရင်သွားလိုက်ဦး။"

သူတို့နှစ်ဦး အရေးကြီးသော ကိစ္စများကို ဆွေးနွေးသောအခါ ထူးချွန်သော လူငယ်ပင် ဖြစ်ပါစေ ဘေးသို့ ဖယ်ပေးရပေမည်။

"နားလည်ပါပြီ။"

ဖန်းဟန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း အားကိုးရာမဲ့စွာဖြင့် တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များကြားသို့ ပြန်ဆုတ်သွားရသည်။

"ဆက်ပြောပါဦး။"

ချန်ချမ်ခွင်းက ရှန်းယီကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် မည်သည့် နတ်ဆိုးကြီးက သူ့ကို သတိပေးမည်နည်း ဆိုသည်ကို သူ အမှန်တကယ် စိတ်ဝင်စားနေ၏။

ရှန်းယီက မျက်နှာထား မပျက်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးကျန်းက နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို လိုက်လံ ခြေရာခံရင်း ရှီးထိုက်တောင်မှာ သမင်ဖြူနတ်ဆိုးအရှင်သခင်၊ နတ်ဆိုးဘုရင်လေးနဲ့ အခြား အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် ခွေးနတ်ဆိုးတစ်ကောင်တို့ရဲ့လုပ်ကြံမှုကို ခံခဲ့ရပါတယ်။ နတ်ဆိုးဘုရင်လေစနဲ့ ခွေးနတ်ဆိုးက ထွက်ပြေးသွားပြီး သမင်ဖြူနတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကိုတော့ ကွပ်မျက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။"

လူငယ်လေး၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားကို ကြည့်ကာ ချန်ချမ်ခွင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိ၏။

"မင်း ပြောတာက... ကျန်းချိုလန် လုပ်ကြံခံရပြီး သမင်ဖြူနတ်ဆိုးအရှင်သခင် သေသွားတယ်ပေါ့"

ရှန်းယီက အနည်းငယ် ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

"ဟုတ်ကဲ့။"

ချန်ချမ်ခွင်းသည် မျက်လုံးကို အရင်မှိတ်လိုက်ပြီးမှ ပြန်ဖွင့်ကာ လူငယ်လေးကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး သေသေချာချာ ပြန်လည် စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ဒီကလေးက စကားပြောရာမှာ ဒီလောက် တော်နေမယ်လို့ သူ အရင်က ဘာလို့ သတိမထားမိခဲ့တာလဲ။

ယနေ့အထိ အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးအရှင်သခင် တစ်ဦးမျှ ကျန်းချိုလန် လက်ချက်ဖြင့် မသေဆုံးဖူးသေးပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့က လူမိုက်များ မဟုတ်ကြဘဲ သတင်းကြားသည်နှင့် ကြိုတင် ထွက်ပြေးကြသောကြောင့် သူမအနေဖြင့် သူတို့ကို မြင်တွေ့ခွင့်ပင် မရရှိခဲ့ပေ။

ထိုအထဲတွင် သေဆုံးနိုင်ခြေ အနည်းဆုံးမှာ သမင်ဖြူနတ်ဆိုးအရှင်သခင်ပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် သတ္တိနည်းပြီး မြန်ဆန်သောကြောင့် ဖြစ်ကာ နတ်ဆိုးဘုရင်လေး၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိသော်လည်း ကျန်းချိုလန်နှင့် တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရမည့် အန္တရာယ်ထဲသို့ မိမိကိုယ်ကို မည်သည့်အခါမျှ ထည့်မည် မဟုတ်ပေ။

သမင်ဖြူနတ်ဆိုးအရှင်သခင် အမှန်တကယ် သေဆုံးသွားခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းကို ကျန်းချိုလန်က သတ်ခဲ့ခြင်း မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဟူး။"

အမှန်တရားကို အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိသွားသောအခါ နှစ်ပေါင်းများစွာ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး လုပ်ခဲ့ပြီး ထူးဆန်းသော အရာပေါင်းများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ချန်ချမ်ခွင်းပင်လျှင် သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အဓိပ္ပာယ်မဲ့မှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူ သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သူမက ဒီအဘိုးကြီးကို အရိပ်အမြွက် ပေးလိုက်တာပဲ။"

သူမသည် ရှန်းယီကို လင်ကျန်းစီရင်စုသို့ တမင်တကာ စေလွှတ်၍ အကြောင်းကြားခိုင်းခြင်းမှာ အချက်နှစ်ချက်ကို ပြောပြလိုခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

တစ်ခုမှာ သူမသည် ဤသူကို တွေ့မြင်ခဲ့ပြီး အလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်း၊ ပြဿနာမရှိကြောင်း သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် အခြားမည်သူမျှ သူ့ကို သံသယဝင်စရာ မလိုတော့ခြင်းပင်။

ဒုတိယအချက်မှာ ဤမျှ အရည်အချင်းရှိသော ပါရမီရှင်ကို သူ၏ အနားသို့ ပြန်လည် ပို့ဆောင်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီအဘိုးကြီး နားလည်ပါပြီ။"

ချန်ချမ်ခွင်းသည် သူ၏ လက်ထဲမှ လေးလံသော သံလှံရှည်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ အသက်အရွယ်ကို မည်မျှပင် ငြင်းဆန်လိုပါစေ... သူ အမှန်တကယ်ပင် အိုမင်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံရတော့မည်။

"မင်း ချင်ကျိုးမြို့ကို အမြန်ဆုံး ပြန်သင့်တယ်။ စစ်သူကြီး ပြန်လာတဲ့အခါ သူမက မင်းအတွက် ကျေနပ်စရာကောင်းတဲ့ ဆုလာဘ်တစ်ခု ပေးလိမ့်မယ်။"

အဘိုးအို၏ မျက်နှာအမူအရာ အပြောင်းအလဲများကို ကြည့်ရင်း ရှန်းယီသည် သူ၏အပေါ်သို့ နေဝင်ရီတရော အချိန်ကဲ့သို့ မှေးမှိန်မှုတစ်ခု အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် ကျရောက်သွားသနည်း ဆိုသည်ကို မသိရှိပေ။

သူသည် ယန်ချွန်းမြစ်ကို ဘေးတိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီကျောင်းနဂါးမျိုးနွယ်စုက..."

"မင်း အဲဒါကို ရှာဖို့ ယန်ချွန်းမြစ် တစ်ခုလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ဖို့ စိတ်ကူးနေတာလား။"

စောစောက စကားဝိုင်းအပြီးတွင် ချန်ချမ်ခွင်း၏ စကားများသည် ရှန်းယီသည် အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် ကျောင်းနဂါးအိုကြီးအပေါ် စိတ်ကူးယဉ်နေခြင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီးလွန်းခြင်းဟု မယူဆတော့ဘဲ ယန်ချွန်းမြစ်၏ ကျယ်ပြောမှုကိုသာ သူ အံ့သြမိတော့သည်။

"သိပ်ပြီး စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ စစ်သူကြီးချုပ်က နောက်ဆုံး ၁၀ ရက်လောက်အတွင်းမှာ ချင်ကျိုးမြို့ကို ပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်။ သူ ပြန်ရောက်လာတာနဲ့ ဒီနတ်ဆိုးကြီးတွေ အများကြီး ငြိမ်သက်သွားလိမ့်မယ်။"

သိုင်းဝိဇ္ဇာတစ်ဦးသည် ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို ကာကွယ်နိုင်သည်။

ဤအရာက ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထိုအရာကို ကြားရသောအခါ ရှန်းယီ အနည်းငယ် နောင်တရမိသွားသည်။ သူသည် နဂါးနတ်ဘုရားခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် မြစ်ကြီးများကို ကြောက်စရာ မလိုပေ။

သို့သော် ဤမြစ်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသော နဂါးတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေခြင်းထက်... ထိုအားလပ်ချိန်ဖြင့် ကုန်းပေါ်ရှိ အခြားအကောင်များကို ရှာဖွေခြင်းက ပို၍ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် သူသည် သမင်ဖြူနတ်ဆိုးအရှင်သခင်ကို ကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကြားတွင်လည်း ကွဲပြားမှုများ ရှိပေသည်။

ရှန်းယီအနေဖြင့် မိမိနှင့် သဘာဝချင်း ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော နတ်ဆိုးမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရတိုင်း ကံကောင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ပေ။

"စစ်သူကြီးယို ပြောတာက စစ်သူကြီးချုပ် ပြန်လာဖို့ လအတော်ကြာဦးမယ် ဆိုလို့ပါ။ ဘာလို့ စောစော ပြန်လာတာလဲ။"

ရှန်းယီ စိတ်ကို ပြန်လည် ထိန်းသိမ်းလိုက်၏။ သူသည်လည်း ချင်ကျိုးတွင် မမြင်ဖူးသေးသော ဤအစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်အကြောင်းကို အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားမိသည်။

မည်ကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံခြင်းမျိုးက လူများကို သူပြန်လာသည်နှင့် ကျယ်ပြောလှသော စီရင်စုဆယ့်နှစ်ခုလုံး ငြိမ်းချမ်းသွားမည်ဟု ယုံကြည်စေသနည်း။

"မင်း ယိုလုံထောင်နဲ့လည်း တွေ့ခဲ့တာလား။"

ချန်ချမ်ခွင်းက သူ့ကို တစ်ချက် ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အနီးကပ်တွဲဖက်က သူကလွဲပြီး အခြားလူတိုင်းနှင့် ရင်းနှီးနေပုံရသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။

"တကယ်တော့ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။သူတပည့်ရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်နှလုံးသားက မတည်ငြိမ်လို့ပါ။ အများကြီး တွေးတောပြီးနောက်မှာတော့ သူမက အဖိုးတန်တဲ့အခွင့်အရေးကို မဖြုန်းတီးမိအောင် အမြုတေစွမ်းအင်ဖွဲ့စည်းခြင်းကို ထပ်မံ မကြိုးစားခင် သူမရဲ့စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေ ခိုင်မာလာတဲ့အထိ စောင့်ဆိုင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာကြောင့်ပါ။"

ချန်ချမ်ခွင်းက ဆက်ပြောသည်။

"စစ်သူကြီးချုပ်က ပြန်လာတော့မယ်၊ အာချမ်ကလည်း ချင်ကျိုးက ထွက်သွားတော့မယ်။ မင်း အောင်မြင်မှုတွေကို သတင်းပို့ဖို့ ပြန်သွားသင့်တယ်၊ပြီးရင် အထုပ်အပိုးပြင်ပြီး မြို့တော်ကို သွားဖို့ ပြင်ဆင်ထားပါ။အဲဒီအချိန်ကျရင် ဒီအဘိုးကြီးလည်း တာဝန်တွေ တင်ပြဖို့ ချင်ကျိုးမြို့ကို ပြန်လာမှာဖြစ်လို့ မင်းကို ဆက်မခေါ်ထားတော့ဘူး။"

"မြို့တော်ကိုလား။"

ရှန်းယီ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

စီရင်စုမြို့ငယ်လေးမှ ချင်ကျိုးမြို့သို့ ခုလေးတင် ရောက်ရှိလာသူ တစ်ဦးအတွက် မဟာချန်မင်းဆက် ဆိုသည်မှာ အလွန် ကျယ်ပြန့်သော အရာဖြစ်နေသေး၏။

သူသည် မဟာချန်မင်းဆက်တွင် ပြည်နယ် မည်မျှရှိသည်၊ ဧကရာဇ်၏မျိုးရိုးအမည်မှာ အဘယ်နည်း၊ သို့မဟုတ် မြို့တော်သည် မည်သည့်‌နေရာတွင် ရှိသည်ကိုပင် မသိရှိပေ။

"သိုင်းဘုံကျောင်း သန့်စင်ခြင်းက မြို့တော်ကို သွားဖို့ သဘာဝအတိုင်း လိုအပ်တာပေါ့။ မြန်မြန်သွား၊ မြန်မြန်ပြန်လာပါ။"

သူ့ဘေးတွင် လူငယ်လေး ရှိနေသဖြင့် ချန်ချမ်ခွင်း၏ တင်းကျပ်နေသော စိတ်များသည် များစွာ ပြေလျော့သွားပုံရသည်။

စစ်သူကြီးအို၏ မျက်နှာတွင် စစ်မှန်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

သူ၏ အမြင်စူးရှမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် စစ်သူကြီးချုပ်၊ ကျန်းချိုလန်၊ ယိုလုံထောင် တို့မှာ နှေးကွေးပေသည်။

သူတို့အားလုံး သိနားလည်မှု နောက်ကျကြသူများသာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အိုမင်းသော မျက်လုံးများကသာ ဤထွန်းတောက်လာမည့် ပါရမီရှင်ကို ပထမဆုံး ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ တိုးတက်မှုနှုန်းမှာ အံ့သြစရာကောင်းလှပြီး သူ့ကိုပင် သံသယဖြစ်စေသည်အထိ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း...

ကျန်းချိုလန်က ပြဿနာမရှိဟု ပြောခဲ့လျှင် ရှိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အဆုံးတွင်တော့ သူမကဲ့သို့သော စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီရှင်များကြားတွင် သူကဲ့သို့ သာမန်အဘိုးကြီး တစ်ယောက် နားမလည်နိုင်သော သူတို့ချင်းသာ သိရှိနိုင်သည့် ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သော နည်းလမ်းများ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"လက်အောက်ငယ်သား နှုတ်ဆက်ပါတယ်။"

ခွန်အားများစွာ တိုးတက်လာခဲ့သော်လည်း ရှန်းယီသည် စစ်သူကြီးအိုအပေါ် ရိုသေမှု ပြသနေဆဲပင်။

ဗာဂျာရာဂိုဏ်းကို နှိမ်နင်းရန် သူ၏အမည်ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းကြောင့်သာ သေခြင်းရှင်ခြင်း ဇင်ခန္ဓာကိုယ်အားရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းမှတစ်ဆင့် အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးပြောင်းလဲခြင်းကိုးသွင်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်တန်းသို့ ရောက်ရောက်ချင်းတွင် ရှန်းယီကို သိသိသာသာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဖန်းဟန်က တားဆီးလိုက်သည်။

"သခင်ရှန်း၊ စီနီယာအမကျန်းကို တွေ့ခဲ့လား။ သူမ ဘယ်လိုနေလဲ။"

"သူမ အဆင်ပြေပါတယ်၊ လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ။"

ရှန်းယီသည် သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသော နတ်ဆိုးကို သူ၏ ခြေရင်းသို့ လာရောက် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို ပြန်လည် သတိရလိုက်ပြီး သူမကို ချီးကျူးလိုက်၏။

အဆင်ပြေတယ်လ ဖန်းဟန် နောက်တစ်ကြိမ် မှင်သက်သွားပြန်သည်။

စီနီယာအမကျန်းအပေါ် ဤမျှ ပေါ့ပါးသော သုံးသပ်ချက်မျိုးကို အခြားသူတစ်ဦးထံမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်းပင်။

သခင်ရှန်း ဆိုတော့လည်းသခင်ရှန်းပါပဲ... ဖန်းဟန် သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ထားလိုက်၏။

အစောပိုင်းက လေထဲမှ ခုန်ဆင်းလာသော လူငယ်လေး၏ ပုံရိပ်သည် သူ့ကို အတော်လေး မိန်းမောသွားစေခဲ့သည်။

ရှန်းယီကို သူ အထင်ကြီး လေးစားနေခဲ့သော်လည်း တစ်ဖက်လူ ပေါ်လာတိုင်း သူ၏ နားလည်မှုကို အသစ်တစ်ဖန် ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

ထိုကျောင်းနဂါးများ၊ ကျောင်းနဂါးသခင် သုံးပါးလုံး အဘယ်ကြောင့် ယခုလိုတိတ်တဆိတ် သေဆုံးသွားရသည်ကို သူ ထပ်မေးချင်သော်လည်း ရှန်းယီက ကြားဖြတ် ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ချင်ကျိုးမြို့ကို ပြန်မှာလား။"

"မပြန်သေးပါဘူး။ ကျွန်တော်ကတော့ ဘာမှ မလုပ်ရဘဲ အလကား ထွက်လာခဲ့ရတာပါ။"

မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြောသောအခါ ဖန်းဟန်သည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့သွား၏။ တစ်ဖက်လူ၏ အလုပ်များနေသော ပုံရိပ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူသည် တစ်နေကုန် အပျင်းထူနေပုံရသည်။

"ဒါနဲ့ သခင်ရှန်း၊ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနက ထုတ်ပေးတဲ့ လစာအားလုံးကို ခင်ဗျားရဲ့ ခြံဝန်းထဲမှာ ကျွန်တော် ထားပေးထားပါတယ်။"

"ကောင်းပြီ၊ နောက်မှ ပြန်တွေ့ကြမယ်။"

ရှန်းယီ ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။

အပြင်တွင်နေထိုင်ခြင်း ယခုလောက်ကြာပြီးမှနောက်ဆုံးတော့ သူ ပြန်တော့မည်။

စစ်သူကြီးအို ချန်ချမ်ခွင်း ပြောစကားအရ သူ ရရှိမည့် ဆုလာဘ်များသည် အတော်အတန် များပြားပုံရသည် မဟုတ်ပါလား။