အခန်း (၁၇၂၈-၁၇၃၀)

အခန်း (၁၇၂၈) - အစစ်ပေမယ့် အကုန်လုံး အစစ်မဟုတ်ဘူး

~"နောက်ဆုံး ပစ္စည်းနှစ်ခုက အရင်တစ်ခုထက် ပိုပြီး ဆန်းကြယ်တယ်"

အန်းကျူတေလာသည် ထိုစကားကို ပြောလိုက်ပြီး၊ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

"ဆန်းကြယ်တယ် ဟုတ်လား"

အန်းကျူမင်းသမီးသည် ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မှန်ဘီလူးကို ချက်ချင်း ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး သေချာစွာ စစ်ဆေးအကဲခတ်လိုက်၏။

ဒုတိယမြောက် ပစ္စည်းမှာ တန်ဖိုးကြီး ဓားတစ်လက် ဖြစ်သည်။

ပိုပြီး တိတိကျကျ ပြောရလျှငိ... အလယ်ခေတ် (Medieval) က သူရဲကောင်း (Knight) တွေ ကိုင်ဆောင်လေ့ရှိသော စံချိန်မီ ဓားရှည်တစ်လက်။

ဓားသွားမှာ ထက်မြနေဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းခဲ့သည့် အသွင်အပြင် ရှိနေသည်။ ဓားသွားနှင့် ဓားနှုတ်ခမ်းသားတို့တွင် သေးငယ်သော ပွန်းပဲ့ရာ အများအပြား ရှိနေ၏။

ဓားတစ်လက်လုံးကို ခြုံကြည့်လိုက်လျှင်... သမိုင်းဝင် ခြေရာလက်ရာများ၊ လက်မှုပညာများ၊ အသုံးပြုထားသော ပစ္စည်းများ... အားလုံးက အပြစ်ပြောစရာ မရှိအောင် ပြည့်စုံနေသည်။

အထူးသဖြင့် ဓားလက်ကိုင်ရိုးပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော သေးငယ်ပြီး ထူးခြားသည့် ကမ္ပည်းစာသားက... ဤဓား၏ မူလပိုင်ရှင်နှင့် ဇာစ်မြစ်ကို ဖော်ပြနေ၏။

...

အန်းကျူမင်းသမီးသည် စစ်ဆေးပြီးသွားသောအခါ၊ သေချာပေါက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီ သူရဲကောင်း ဓားရှည်က သေချာပေါက် အစစ်ပါ"

"သမိုင်းရှုထောင့်ကပဲ ကြည့်ကြည့်... ဓားကိုပဲ ကြည့်ကြည့်... အသေးစိတ် အချက်အလက် တိုင်းက အပြစ်ပြောစရာ မရှိဘူး"

"အထူးသဖြင့် မရေမတွက်နိုင်တဲ့ တိုက်ပွဲတွေ၊ မီးတောက်တွေနဲ့ သွေးသားတွေရဲ့ နှစ်ခြင်းခံပြီးမှ... နောက်ဆုံးမှာ ပြည့်စုံလာခဲ့တဲ့ လန်းစလော့ (Lancelot) ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ကမ္ပည်းစာသားတွေက... အတုလုပ်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့... ဘယ်လို ရှုပ်ထွေးတဲ့ အခြေအနေတွေ၊ ဘယ်လို သွေးသားတွေ၊ ဘယ်လို လုပ်ငန်းစဉ်တွေ ဖြတ်သန်းပြီးမှ ဒီလို ကမ္ပည်းစာသားမျိုး ဖြစ်လာလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်လို့ပဲ..."

...

"ဆိုသဘီး (Sotheby's) လေလံအိမ်မှာတုန်းက ဒီဓားနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အချက်အလက်တွေကို သမီး ဖတ်ဖူးတယ်... နေမဝင်အင်ပါယာရဲ့ ထိပ်တန်း အကဲဖြတ် ပညာရှင်တွေ အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း ကောက်ချက်ချခဲ့ကြတယ်... သွေးတွေ၊ ချွေးတွေနဲ့ အမည်မသိ ဒြပ်စင်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ ဒီကမ္ပည်းစာသားတွေကို ဘယ်လိုမှ ကူးယူလို့ မရတော့ဘူးတဲ့"

"ဒီဓားရဲ့ မူလပိုင်ရှင် ပြန်ဝင်စားလာရင်တောင် မရနိုင်ဘူးတဲ့"

"ဒါကြောင့် သမီး အာမခံရဲတယ်... ဒါက ဘုရင်အာသာ (King Arthur) လက်ထက်က စားပွဲဝိုင်း သူရဲကောင်းတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ လန်းစလော့ (Lancelot) ရဲ့ ဓားပဲ"

အန်းကျူတေလာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။ သူသည် ယဲ့ဖန်ကိုသာ ကြည့်နေလိုက်၏။

ထိုအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အန်းကျူမင်းသမီးသည်လည်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ယဲ့ဖန် ပြောလိုက်၏။

"ပရင့်စ် ပြောတာ အမှန်တွေချည်းပါပဲ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အန်းကျူမင်းသမီးသည် စိတ်အေးသွားပြီး ပြန်ပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ယဲ့ဖန်က ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့... သူ့ရဲ့ ကောက်ချက်ချမှုက မှားနေတယ်"

"လန်းစလော့ရဲ့ သူရဲကောင်း ဓားရှည်က... အလယ်ခေတ်တုန်းက သူကိုယ်တိုင် ချိုးဖျက်ခဲ့တာလေ"

"ကမ်မလန် တိုက်ပွဲ (Battle of Camlann) မှာ ဘုရင်အာသာ ကျဆုံးသွားခဲ့တယ်... မိဖုရား ဂွနီဗာ (Guinevere) က အဲ့ဒီသတင်းကြားပြီးတဲ့နောက် နောင်တရပြီး ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ သွားနေခဲ့တယ်... သူ့ကို အရမ်းချစ်တဲ့ လန်းစလော့က ဘုန်းကြီးကျောင်းကို လိုက်သွားပြီး တွေ့ခွင့်တောင်းခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ လန်းစလော့ ဘယ်လောက်ပဲ တောင်းပန်ပန် သူက လက်မခံခဲ့ဘူး... နောက်ဆုံးမှာ လန်းစလော့ စိတ်ပျက်အားငယ်ပြီး ဘုန်းကြီး ဝတ်သွားခဲ့တယ်"

"သူ့တစ်ဘဝလုံး အတူရှိခဲ့တဲ့ သူရဲကောင်း ဓားရှည်ကို... ဘုန်းကြီး မဝတ်ခင် ညမှာ သူကိုယ်တိုင် ချိုးဖျက်ခဲ့တာ"

"ဒါကြောင့်... ဒီဓားရဲ့ လက်ကိုင်ရိုးပေါ်က ကမ္ပည်းစာသားတွေက လန်းစလော့ရဲ့ သွေးသားတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး ဖြစ်ပေါ်လာတာ မှန်ပေမယ့်... အတုလုပ်လို့ မရတာ မှန်ပေမယ့်... ဒီဓားက အစစ် မဟုတ်သေးဘူး"

"..."

"ဒါပေမဲ့... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

အန်းကျူမင်းသမီး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားပြီး စဉ်းစား၍ မရတော့ပေ။

"ဓားလက်ကိုင်ရိုးပေါ်က ကမ္ပည်းစာသားက စစ်ပွဲအတွင်း လန်းစလော့ရဲ့ သွေးသားတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး ဖြစ်ပေါ်လာတာ သေချာတယ် ဆိုရင်... ပြီးတော့ တခြား အစိတ်အပိုင်းတွေကလည်း ဘုရင်အာသာ လက်ထက်က စတိုင်လ်နဲ့ ကိုက်ညီနေတယ် ဆိုရင်... ဘယ်လိုလုပ် အစစ်မဟုတ်ရတာလဲ"

"သမီး နားမလည်တော့ဘူး"

ထိုစဉ်၊ အန်းကျူတေလာသည် ယဲ့ဖန်ကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်၏။

"မစ္စတာယဲ့... ဆက်ပြောပါဦး"

ယဲ့ဖန်သည် သူရဲကောင်း ဓားရှည်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ဝှေ့ယမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ ပြုံးလိုက်၏။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီဓားက... သူရဲကောင်း ဓားရှည် နှစ်လက်ကို ပေါင်းစပ်ပြီး ပြုလုပ်ထားလို့ပဲ"

"လက်ကိုင်ရိုးက လန်းစလော့ရဲ့ ဓားက ယူထားတာ... ဓားသွားကကျတော့ အဲ့ဒီခေတ်က တခြား သူရဲကောင်း ဓားရှည် တစ်လက်ဆီက ယူထားတာ"

"ဒီနည်းနဲ့ဆိုရင် လက်ကိုင်ရိုးပေါ်က လန်းစလော့ရဲ့ ခြေရာလက်ရာတွေက အပြစ်ပြောစရာ မရှိတော့ဘူး... ဓားသွားကလည်း အဲ့ဒီခေတ်က အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေ အကုန်လုံးနဲ့ ကိုက်ညီနေတော့မှာပေါ့"

"ဒါကြောင့်... ဒါက အစစ်တော့ အစစ်ပဲ... ဒါပေမဲ့ အကုန်လုံး အစစ်မဟုတ်ဘူး"

"ဘုရားရေ"

အန်းကျူမင်းသမီး အိပ်မက်ထဲမှာတောင် ထိုကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။ သူမသည် ဖခင်ဖြစ်သူဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

"ယဲ့ဖန် ပြောတာ မှန်လား ဖေဖေ"

"ဒီဓားက အဲ့ဒီလို ဖြစ်လာတာလား"

"ဒီလို အတုလုပ်တဲ့လူက ဉာဏ်ကောင်းလွန်းမနေဘူးလား... ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ နောင်လာနောက်သား အကဲဖြတ် ပညာရှင်တွေက သဲလွန်စ ရှာတွေ့ဖို့ ခက်ခဲလွန်းတယ်"

အန်းကျူတေလာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"မစ္စတာယဲ့... မင်းက ရှေးဟောင်းပစ္စည်း အကဲဖြတ် နယ်ပယ်မှာ ထိပ်တန်း ပုဂ္ဂိုလ်လို့ ခေါ်ဆိုထိုက်ပါတယ်"

"ဒီ လန်းစလော့ရဲ့ ဓားရှည်က... တကယ်ပဲ ဓားနှစ်လက်ကို ပေါင်းစပ်ထားတာပါ... အင်ပါယာရဲ့ အထက်တန်းလွှာ အသိုင်းအဝိုင်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ လည်ပတ်နေခဲ့ပေမယ့်... ဘယ်သူမှ မူမမှန်တာကို သတိမထားမိခဲ့ကြဘူး... တကယ်လို့သာ ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆွေက လန်းစလော့ရဲ့ နောက်လိုက် တစ်ယောက်ရဲ့ မျိုးဆက်ဖြစ်တဲ့ အဘိုးအို တစ်ယောက်ကို မတော်တဆ ကယ်တင်ခဲ့မိပြီး... အတွင်းသိ အကြောင်းသိတွေကို မသိခဲ့ရရင်... ဒီဓားက ဖော့ခ်စီးတီး အထက်တန်းလွှာ အသိုင်းအဝိုင်းမှာ အစစ်အမှန် အနေနဲ့ ဆက်လက် တည်ရှိနေဦးမှာပဲ"

"မစ္စတာယဲ့ က တခြား နည်းလမ်းတွေ မသုံးဘဲ... ဒီဓားရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တဲ့ ပထမဆုံး အကဲဖြတ် ပညာရှင်ပါပဲ"

ယဲ့ဖန် ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောပေ။

အန်းကျူမင်းသမီး ဝမ်းသာသွား၏။

"ဖေဖေ... ဖေဖေလည်း ယဲ့ဖန်ရဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း ကျွမ်းကျင်မှုကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီ မဟုတ်လား... ဒါဆို တတိယမြောက် ပစ္စည်းကို မကြည့်ကြနဲ့တော့... နောက်တစ်ဆင့် သွားကြရအောင်"

"အားလုံးရဲ့ အချိန်ကို ခြွေတာရာ ရောက်တာပေါ့"

အန်းကျူတေလာလည်း ထိုကဲ့သို့ ရည်ရွယ်ထားပုံ ရသည်။ သူသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ကောင်းသားပဲ"

"ပထမ နှစ်ကြိမ် စမ်းသပ်ပြီးတဲ့နောက်... မစ္စတာယဲ့ ရဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း နယ်ပယ်က စွမ်းဆောင်ရည်ကို သက်သေပြပြီးပါပြီ..."

သို့သော် ယဲ့ဖန်က တတိယမြောက် ပစ္စည်းဘက်သို့ အကြည့်လွှဲလိုက်၏။

"တတိယမြောက် ပစ္စည်းကို ကျွန်တော် အကဲဖြတ်တာ မလိုချင်ဘူးလို့ သေချာရဲ့လား"

အန်းကျူတေလာ၏ စကားများ ရပ်တန့်သွား၏။

"ဒီပန်းချီကားကို မင်း ဘယ်လိုမြင်လဲ"

သူ မေးလိုက်သည်။

"ဒီပန်းချီကားကို ကျွန်တော့်ဆီ ပေးတဲ့သူ ပြောတာက... ဒီပန်းချီကားနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အခြေအနေက အင်ပါယာရဲ့ စုဆောင်းမှု လောကမှာ မဖြေရှင်းနိုင်သေးတဲ့ ပုစ္ဆာတစ်ပုဒ် ဖြစ်နေတုန်းပဲတဲ့"

"ဒီ 'နောက်ဆုံး တရားစီရင်ခြင်း' (The Last Judgement) ပန်းချီကားက မိုက်ကယ်အိန်ဂျလို (Michelangelo) ရဲ့ လက်ရာ မဟုတ်ဘူး... သူဆွဲခဲ့တဲ့ ပုံစံနဲ့လည်း မတူဘူး... ဒါပေမဲ့ အကဲဖြတ် ပညာရှင် ပေါင်းများစွာ ပူးပေါင်း စစ်ဆေးပြီးတဲ့နောက်... ဒီပန်းချီကားက မိုက်ကယ်အိန်ဂျလို နေထိုင်ခဲ့တဲ့ ရီနေးဆန်း (Renaissance) ခေတ်က လက်ရာ အစစ်အမှန် ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ကြတယ်... အခု ဈေးကွက်ထဲမှာ ခန့်မှန်းချက်တချို့ ထွက်ပေါ်နေတယ်... အဲ့ဒီခေတ်က တခြား ပန်းချီဆရာတွေက မိုက်ကယ်အိန်ဂျလိုရဲ့ လက်ရာကို တုပရေးဆွဲခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်... ဒါမှမဟုတ် ရီနေးဆန်း ခေတ်ကတည်းက လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့ အတု ဖြစ်နိုင်တယ် တဲ့..."

ယဲ့ဖန် ခေါင်းခါလိုက်၏။

"ဒီ ကောက်ချက်ချမှုတွေက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု ရှိပေမယ့်... အကုန်လုံး မှားနေတယ်"

"ဒီ 'နောက်ဆုံး တရားစီရင်ခြင်း' ပန်းချီကားက တုပထားတာ မဟုတ်သလို... အတုလည်း မဟုတ်ဘူး"

"အမှန်တိုင်း ပြောရရင်... ဒါက နာမည်ကျော် ပန်းချီဆရာ တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ရာစစ်စစ်ပဲ... ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးက အရမ်း တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းတယ်"

"သူ့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်အမှန် ပေါ်သွားတာနဲ့... အနည်းဆုံး ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ နဲ့ ရောင်းလို့ ရနိုင်ပါတယ်"

…

အခန်း (၁၇၂၉) - ဒါတွေက အခြေခံလေးတွေမို့လို့ ပြောရတာတောင် အားနာစရာ ကောင်းနေတယ်

~"အိုး..."

အန်းကျူတေလာ စကားမဆုံးခင်မှာပင်၊ ပန်းချီကားကို ကိုင်ထားသော ခပ်ချောချော ဝန်ထမ်းမလေးသည် အံ့သြလွန်း၍ အော်ဟစ်လိုက်မိ၏။

ထို့နောက် လင်ဗန်းပေါ်မှ ပန်းချီကားကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

အန်းကျူမင်းသမီးသည်လည်း အလွန် အံ့သြသွား၏။

"ဘာလို့ အဲ့ဒီလို ပြောရတာလဲ"

ပြောပြောဆိုဆိုပင် သူမသည် ပန်းချီကားအနားသို့ အမြန် တိုးကပ်သွားပြီး သေချာစွာ စစ်ဆေးအကဲခတ်လိုက်သည်။

"မိုက်ကယ်အိန်ဂျလိုရဲ့ စတိုင်လ်နဲ့ မတူသလို... မိုက်ကယ်အိန်ဂျလိုရဲ့ ထူးခြားတဲ့ အမှတ်အသားတွေလည်း မပါဘူး... ဒါက မိုက်ကယ်အိန်ဂျလိုရဲ့ လက်ရာ မဟုတ်ဘူးလို့ သမီး အတည်ပြုနိုင်တယ်"

"အသုံးပြုထားတဲ့ စက္ကူနဲ့ ဆေးသားတွေ၊ ပြီးတော့ သမိုင်းဝင် ခြေရာလက်ရာ တချို့ကတော့ အဲ့ဒီခေတ်က စရိုက်လက္ခဏာတွေနဲ့ ကိုက်ညီနေတယ်"

"ဒါဆို ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်မလဲ... ပြီးတော့ ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ တန်တယ် ဟုတ်လား"

အန်းကျူတေလာသည် ယဲ့ဖန်ကို ကြည့်ပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ရှင်းပြပေးပါဦး မစ္စတာယဲ့"

ယဲ့ဖန် ပြုံးလိုက်ပြီး၊ အန်းကျူတေလာနှင့် အန်းကျူမင်းသမီးကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီမေးခွန်းက မခက်ခဲပါဘူး"

"မိုက်ကယ်အိန်ဂျလို အောင်မြင်ကျော်ကြားနေတဲ့ အချိန်တုန်းက... ကမ္ဘာပေါ်မှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ပန်းချီဆရာတွေ သိပ်မရှိပါဘူး... တစ်ခေါက်လောက် ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပါ... အဲ့ဒီ ပန်းချီဆရာတွေထဲက ဘယ်သူက သူများရဲ့ လက်ရာတွေကို လေ့လာပြီး ကိုယ်ပိုင်ဟန်နဲ့ ပြန်လည် ဖန်တီးရတာ နှစ်သက်သလဲ... ပြီးတော့ သူ ဖန်တီးလိုက်တဲ့ လက်ရာတွေကလည်း နောင်လာနောက်သားတွေရဲ့ လေးစားမှုကို ခံရသလဲ... အဲ့ဒီ အနုပညာရှင်ရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာတွေနဲ့ ဒီ 'နောက်ဆုံး တရားစီရင်ခြင်း' ပန်းချီကားထဲက အချက်အလက်တွေကို ပေါင်းစပ်လိုက်မယ် ဆိုရင်... အဖြေကို ရှာတွေ့လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်"

"ဟုတ်သားပဲ"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အန်းကျူမင်းသမီးသည် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး၊ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွား၏။

ထို့နောက် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ၊ မှန်ဘီလူးကို ကောက်ကိုင်ကာ ပန်းချီကားကို အလေးအနက် ထား၍ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"မိုက်ကယ်အိန်ဂျလို ခေတ်က နာမည်ကြီး ပန်းချီဆရာ... သူများဆီက လေ့လာသင်ယူရတာ နှစ်သက်တဲ့သူ..."

အန်းကျူတေလာလည်း သဘောပေါက်သွားပုံရ၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး၊ သမီးဖြစ်သူ၏ ဘေးနားသို့ သွားရောက် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ပုံကြမ်း (Sketches) တွေကို အခြေခံထားတယ်... မျဉ်းကြောင်းတွေက မာကျောပြီး ပျော့ပျောင်းတယ်... အလင်းနဲ့ အမှောင် ပြောင်းလဲမှုတွေကို ဖော်ပြဖို့အတွက် သိပ်သည်းဆ မတူညီတဲ့ စောင်းနေတဲ့ မျဉ်းကြောင်းတွေကို အသုံးပြုထားတယ်... အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေက အရမ်း သေချာလွန်းတယ်..."

ခဏကြာအောင် ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူ ခေါင်းမော့လိုက်၏။

"ဒါ ဒါဗင်ချီ (Da Vinci) ရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာတွေပဲ... ဒါ သူ့လက်ရာပဲ"

အန်းကျူမင်းသမီးလည်း မှန်ဘီလူးကို ချလိုက်၏။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့သြထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဒီပန်းချီကားက ဒါဗင်ချီရဲ့ စုတ်ချက်တွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတာ အမှန်ပဲ"

"အရေးကြီးဆုံးက... ဒါဗင်ချီက အကောင်းဆုံးတွေဆီကနေ သင်ယူခဲ့တယ် ဆိုတဲ့ မှတ်တမ်းတွေ ရှိတယ်လေ... သူက တခြား နာမည်ကျော် အနုပညာရှင်တွေရဲ့ ပန်းချီကားတွေကို လေ့လာပြီး တုပရတာ အထူး နှစ်သက်တယ်တဲ့"

"ဒါက သူ မိုက်ကယ်အိန်ဂျလို ဆီကနေ လေ့လာပြီး ဆွဲထားတဲ့ လက်ရာ ဖြစ်ရမယ်"

ယဲ့ဖန် ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဒါက ဒါဗင်ချီရဲ့ လက်ရာဆိုမှတော့... ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ တန်တယ် ဆိုတာ မများလွန်းပါဘူးနော်"

"မများပါဘူး... လုံးဝ မများပါဘူး"

အန်းကျူမင်းသမီး ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့် လုပ်ပြလိုက်၏။

"ဒါဗင်ချီရဲ့ ပန်းချီကားတွေက စုဆောင်းမှု ဈေးကွက်မှာ အမြဲတမ်း ရှားပါး ပစ္စည်းတွေပဲလေ"

"ပြီးတော့ ကောင်းကောင်း ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ သူ့လက်ရာ တိုင်းလိုလို လေလံအိမ်မှာ ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ နဲ့ ရောင်းထွက်ခဲ့တာချည်းပဲ"

"ဒေါ်လာ သန်း ၁၀၀ ဆိုတဲ့ ခန့်မှန်းချက်က အရမ်း သင့်လျော်ပါတယ်"

အန်းကျူတေလာသည် "နောက်ဆုံး တရားစီရင်ခြင်း" ပန်းချီကားကို ကိုင်လိုက်ပြီး၊ ယဲ့ဖန်ကို အသိအမှတ်ပြုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"မစ္စတာယဲ့က ငါ့ကို နောက်ထပ် အံ့သြစရာ တစ်ခု ပေးလိုက်ပြန်ပြီ"

"ဒီပုစ္ဆာက နေမဝင်အင်ပါယာရဲ့ စုဆောင်းမှု လောကကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ဒုက္ခပေးခဲ့တာ... ဒါကို ခင်ဗျားက လွယ်လွယ်လေး ဖြေရှင်းပေးလိုက်တယ်"

"မင်းရဲ့ ရှေးဟောင်းပစ္စည်း အကဲဖြတ် စွမ်းရည်ကို လေးစားပါတယ်"

ယဲ့ဖန် ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်လေ၏။

"ဒါတွေက အခြေခံလေးတွေမို့လို့ ပြောရတာတောင် အားနာစရာ ကောင်းနေပါတယ်ဗျာ"

၏။

"ဦးလေး တေလာ... နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှုကို အမြန်ဆုံး စလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်ဗျ"

"ကောင်းပြီလေ"

အန်းကျူတေလာ စကားအများကြီး မပြောတော့ပေ။ သူ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လက်ထောက်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။

"ရိုဘင် (Roubin) ကို ခေါ်လိုက်"

အီဗန် ဟူရှန်း သည် ဖုန်းကို ချက်ချင်း ကောက်ကိုင်ပြီး စာပို့လိုက်သည်။

မကြာမီပင် အရပ် ၂.၃ မီတာ (၇ ပေခွဲ) ကျော် မြင့်မားပြီး၊ အနက်ရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူထွားကြီးတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာ၏။ သူသည် အန်းကျူတေလာကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌကြီး... ကျွန်တော့်ကို ခေါ်တာလား"

အန်းကျူတေလာ ယဲ့ဖန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။

"ဒါက မမလေး ပရင့်စ်ရဲ့ ကောင်လေးပဲ... သူက မင်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ချင်နေတယ်ကွ"

ရိုဘင်သည် ယဲ့ဖန်ကို ကြည့်လိုက်၏။

သူသည် ယဲ့ဖန်ကို အကဲခတ်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မလုပ်တာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ် ဥက္ကဋ္ဌကြီး"

"ကျွန်တော်က နေမဝင်အင်ပါယာ ဇီဝဗေဒ သုတေသန ဌာနရဲ့ ဇီဝပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု ခံယူထားတဲ့သူပါ... ကျွန်တော့်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှု၊ ပေါက်ကွဲအားနဲ့ ခံနိုင်ရည်တွေက လူသားတွေရဲ့ အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်နေပါပြီ"

"မမလေးရဲ့ ကောင်လေးက ကြည့်ရတာ ထူးခြားပုံ ပေါ်ပေမယ့်... ကျွန်တော် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ သူ့ကို ထိခိုက်မိသွားမှာ စိုးရိမ်လို့ပါ..."

အန်းကျူတေလာ ပြန်မဖြေဘဲ ယဲ့ဖန်ကို မေးခွန်းထုတ်လိုသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ရိုဘင်က ငါ့ရဲ့ သက်တော်စောင့်ပဲ"

"လူတွေက သူ့ကို 'တိုက်တန်လေး' (Little Titan) လို့ နာမည်ပေးထားကြတယ်"

[ "တိုက်တန်" (Titan) ဆိုတာက ဂရိဒဏ္ဍာရီထဲမှာ ပါလေ့ရှိတဲ့ "ဧရာမ လူသားကြီးများ" (Giants) ကို ဆိုလိုတာ ဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့က အလွန်တရာ ကြီးမားထွားကျိုင်းပြီး အင်အားဗလ ကြီးမားကြသူတွေပါ။ ]

"အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်ရင်... သူ့လက်သီးတစ်ချက်က သာမန် အုတ်နံရံ တစ်ခုကို ဖြိုဖျက်နိုင်တယ်... အားက ၁.၅ တန် (ပေါင် ၃၃၀၀) လောက် ရှိတယ်... မီတာ ၁၀၀ အပြေးကို ၃ စက္ကန့်လောက်နဲ့ ပြီးအောင် ပြေးနိုင်တယ်... ခံစစ် အပြည့်အဝ ပြင်ဆင်ထားရင်... ဈေးကွက်ထဲက ထက်မြတဲ့ လက်နက်တွေ မဟုတ်ရင် ကျန်တဲ့ လက်နက် အားလုံးနီးပါးကို ခံနိုင်ရည် ရှိတယ်"

"မင်း သူ့ရဲ့ စမ်းသပ်မှုကို ခံယူချင်သေးလား"

ယဲ့ဖန် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသော်လည်း မည်သည့် ခံစားချက်မှ မရှိပေ။

သို့သော် ဘေးနားတွင် ရပ်နေသော အန်းကျူမင်းသမီးကမူ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ရ၏။

"ဖေဖေ... ဖေဖေ လုပ်တာ လွန်လွန်းမနေဘူးလား"

"စမ်းသပ်မှု သေးသေးလေး တစ်ခုအတွက်နဲ့... ရိုဘင်ကို ခေါ်သုံးစရာ လိုလို့လား"

"တစ်ယောက်ချင်း ယှဉ်တိုက်ရင်... နေမဝင်အင်ပါယာရဲ့ ထိပ်တန်း တော်ဝင် အေးဂျင့်တွေတောင် ရိုဘင်ကို နိုင်ဖို့ ခဲယဉ်းတာ ဖေဖေ မသိတာမှ မဟုတ်တာ... ဒီလို စမ်းသပ်မှု သေးသေးလေးအတွက် သူ့ကို ခေါ်တာက အနိုင်ကျင့်တာပဲ"

ပြောပြောဆိုဆိုပင် သူမသည် ယဲ့ဖန်ကို တားဆီးရန် ပြင်လိုက်၏။

"ယဲ့ဖန်... ဖေဖေ့စကား နားမထောင်နဲ့"

"သူက တမင်တကာ တို့ကို အခက်တွေ့အောင် လုပ်နေတာ"

"ရှင့်ကို ထားလိုက်ပါဦး... နေမဝင်အင်ပါယာမှာ မျိုးရိုးဗီဇ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု အောင်မြင်ထားတဲ့ ထိပ်တန်း အစွမ်းထက် ပုဂ္ဂိုလ်တွေတောင်မှ... တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ရင် ရိုဘင်နဲ့ သရေကျရုံလောက်ပဲ ရှိတာ..."

တိုက်တန်လေး ရိုဘင်သည် အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေပုံ ရ၏။

"ဟုတ်ပါတယ် ဥက္ကဋ္ဌကြီး... တခြား သက်တော်စောင့် တစ်ယောက်လောက်နဲ့ ယှဉ်ခိုင်းလိုက်ပါလား"

"ကျွန်တော့် လက်သီးတွေက နောက်ပြောင်လို့ ကောင်းတာ မဟုတ်ဘူး"

"ကျွန်တော့် လက်သီးတစ်ချက်က နွားတစ်ကောင်ကိုတောင် သတ်နိုင်တာ... အရပ် ၁.၈ မီတာ (၆ ပေ) လောက်ပဲ ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို ဆိုရင်တော့ ပြောမနေနဲ့တော့"

ယဲ့ဖန်၏ မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ သူသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်၏။

"မင်း ဘာကို အကျွမ်းကျင်ဆုံးလဲ"

"ပေါက်ကွဲအားလား... အမြန်နှုန်းလား... ခံနိုင်ရည်လား... ဒီသုံးခုထဲက ဘယ်ဟာ အားအသန်ဆုံးလဲ"

"လူကြီးမင်း..."

တိုက်တန်လေး ရိုဘင် ကြောင်အသွား၏။

"ခုနက ကျွန်တော် ပြောတာကို နားမထောင်လိုက်ဘူးလား"

"လက်သီးလက်မောင်း တန်းတဲ့နေရာမှာ ယုတ္တိဗေဒတွေ လာပြောမနေနဲ့"

ယဲ့ဖန် တိုက်ရိုက်ပင် ပြောချလိုက်၏။

"မင်းက ယောက်ျားမှ ဟုတ်ရဲ့လား"

"မိန်းမတွေလို စကားများနေလိုက်တာ"

"ပြောပါကွ... မင်းရဲ့ အားအသန်ဆုံး အချက်က ဘာလဲ"

"ငါက မစ္စတာ ပေါက်ကွဲအား ကွ"

တိုက်တန်လေး ရိုဘင်သည် ယဲ့ဖန်၏ စကားကြောင့် ဒေါသထွက်သွားပြီး အသံမြှင့် ပြောလိုက်၏။

ယဲ့ဖန် ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် ရိုဘင်ကို တစ်ချက် စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင်လည်း... ပေါက်ကွဲအားချင်း ယှဉ်ကြတာပေါ့"

"လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ နွားတစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ ပေါက်ကွဲအားက ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်လဲ ဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

"လူကြီးမင်း... ကျွန်တော့်ကို မယုံဘူးလား"

တိုက်တန်လေး ရိုဘင်သည် ယဲ့ဖန်၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားပုံရပြီး၊ အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်လာလေတော့သည်။

အခန်း (၁၇၃၀) - သူ့အစွမ်းအစ အမှန်ကို ထုတ်ပြရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ

~"မင်းကို မယုံတာ မဟုတ်ပါဘူး... တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို လက်သီးနဲ့ထိုးလိုက်ရင် သေသွားမှာ ကြောက်လို့ပါ ဆိုပြီး ပြောတာကို ကြားဖူးတာ ငါ့အတွက် ဒါပထမဆုံး အကြိမ်မို့လို့ပါ... ဗဟုသုတ တိုးသွားတာပေါ့"

ယဲ့ဖန် ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်၏။

"ဘယ်လို လက်သီးမျိုးလဲ ဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

"ကောင်းပြီ"

တိုက်တန်လေး ရိုဘင်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး၊ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသအငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်သွားလေတော့သည်။

"ခင်ဗျား အဲ့ဒီလောက်တောင် ဖြစ်ချင်နေမှတော့... ကျွန်တော် ဖြည့်ဆည်းပေးရတာပေါ့"

"ကျွန်တော် သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေကျ 'အင်အားစမ်းသပ်စက်' ကို သွားယူလိုက်မယ်"

"ခဏနေ ကြောက်ပြီး သေးထွက်မကျသွားပါစေနဲ့"

"စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့"

ယဲ့ဖန်၏ လေသံမှာ ပေါ့ပါးနေဆဲပင်။

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ... အလုပ်သမား ၆ ယောက်၊ ၇ ယောက်ခန့်သည် နည်းပညာ မြင့်မားပုံရသော စက်ကြီးတစ်လုံးကို တိုက်တန်လေးနှင့်အတူ ဝိုင်းဝန်း သယ်ဆောင်လာကြ၏။

"သေချာ ကြည့်ထား"

တိုက်တန်လေးသည် ဒေါသကို အောင့်ထားပုံရသည်။ စကားအများကြီး မပြောတော့ဘဲ လက်တွေ့ပြသရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

သူသည် စိတ်ကြိုက်ချုပ်လုပ်ထားသော ဝတ်စုံအင်္ကျီ (Suit) ကို ချွတ်လိုက်ပြီး၊ ရှပ်အင်္ကျီ ကြယ်သီးနှင့် လက်ကောက်ဝတ် ကြယ်သီးအချို့ကို ဖြုတ်လိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး၊ လက်သီးထိုးရန် အနေအထား ပြင်လိုက်၏။

ထို့နောက် လက်သီးကို နှစ်ချက်ခန့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး၊ အားစမ်းစက်ကို ရုတ်တရက် ထိုးနှက်လိုက်လေတော့သည်။

"ဝုန်း"

တခြားအရာတွေ ထားလိုက်ပါဦး... သူ့လက်သီးက တော်တော်လေး ကြောက်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

သူ့လက်သီးဆုပ်က ဇလုံတစ်လုံးလောက် ရှိ၏။ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှဲပြီး အားကုန် ထိုးနှက်လိုက်သောအခါ၊ လေတိုးသံများပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့အပြင် လေထု ပေါက်ကွဲသံကြီးကလည်း အလွန် တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

အထူးသဖြင့် လေထုကို ထိုးခွင်းပြီး အားစမ်းစက်၏ စမ်းသပ်ဧရိယာကို ထိမှန်သွားသော အခိုက်အတန့်တွင် ဖြစ်၏။

"ဒုန်း"

ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အားစမ်းစက် တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားလေတော့သည်။

မြေကြီးတွင် စိုက်ထားသော အောက်ခြေခုံသည်ပင်လျှင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖိအားတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့ အပေါ်သို့ ကြွတက်လာ၏။

ပြသမျက်နှာပြင် (Display Panel) ပေါ်တွင် ဂဏန်းများ လျင်မြန်စွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၁၅၀၉ ကီလိုဂရမ် (1509 kg)။

ပေါက်ကွဲအား ၁.၅ တန် (1.5 tons) ပါသော လက်သီးတစ်ချက်။

ဒဏ္ဍာရီလာ လက်ဝှေ့ချန်ပီယံ တိုက်ဆန် (Tyson) ၏ ညာလက်သီး ပေါက်ကွဲအားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်... နှစ်ဆနီးပါး ပိုမို ပြင်းထန်နေသည်။

လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ နွားတစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်တယ် ဆိုတာ... ပုံကြီးချဲ့ ပြောတာ မဟုတ်ပါလား။

ဤအဆင့်ထိ ရောက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ တိုက်တန်လေး ရိုဘင်သည် အားအင်များ ကျန်ရှိနေသေးပုံ ရ၏။ သူသည် ပခုံးကို တွန့်ပြလိုက်ပြီး ယဲ့ဖန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီအချက်အလက်တွေက ခင်ဗျားကို ယုံကြည်မှု ရှိစေပြီလား"

"မင်းမှာ စွမ်းရည်တချို့ ရှိတာတော့ အမှန်ပါပဲ"

ယဲ့ဖန် ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုပေ။ သို့သော် တိုက်တန်လေး စိတ်မအေးနိုင်ခင်မှာပင်၊ သူ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် ပေါက်ကွဲအားလောက်နဲ့ ငါ့ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ချင်ရင်တော့... ဝေးပါသေးတယ်"

ပြောပြောဆိုဆိုပင် သူသည် တိုက်တန်လေးနှင့် အခြားသူများ တုံ့ပြန်ချိန် မရလိုက်ခင်မှာပင်... အားစမ်းစက်ကို လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်လေတော့သည်။

သို့သော် တိုက်တန်လေး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လက်သီးနှင့် မတူဘဲ... ယဲ့ဖန်၏ လက်သီးချက်မှာ သာမန်ကာလျှံကာသာ ဖြစ်နေသည်။ လူတိုင်း လိုက်မမီနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လွန်းသည်ကလွဲရင်... ဘာအားမှ ပါပုံမရပေ။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လက်သီးသည် အားစမ်းစက်၏ စမ်းသပ်ဧရိယာနှင့် ထိတွေ့သွားလေတော့သည်။

"ဒုန်း"

ပေါက်ကွဲသံကြီး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

စမ်းသပ်ဧရိယာ၏ နောက်ဘက်ရှိ သံမဏိပြားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖိအားတစ်ခု၏ ထိုးဖောက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တိုက်ရိုက် ပွင့်ထွက်သွားလေတော့သည်။

"ရှီး... ရှီ.. ရှီ..."

လျှပ်စစ်ရှော့ဖြစ်သံများနှင့် မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာ၏။

အားစမ်းစက်၏ ပြသမျက်နှာပြင် မည်းမှောင်သွားမှသာ လူတိုင်း သတိဝင်လာကြလေတော့သည်။

ယဲ့ဖန်၏ လက်သီးက အားမပါတာ မဟုတ်ဘဲ... အလေးအပင်ကြီးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မသည်နှင့် တူနေခြင်းကိုး။

ဂေါက်ကွင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွား၏။

စမ်းသပ်ဧရိယာ အကြမ်းဖက် ဖောက်ခွဲခံလိုက်ရပြီးနောက်... အားစမ်းစက် ရှော့ဖြစ်နေသော အသံကိုသာ ကြားနေရတော့သည်။

တိတ်ဆိတ်မှုသည် ဆယ်စက္ကန့်ကျော် ကြာမြင့်သွား၏။ အန်းကျူမင်းသမီးသည် ရုတ်တရက် ယဲ့ဖန်၏ ဘေးနားသို့ လျှောက်လာပြီး၊ သူ၏ လက်သီးကို ကိုင်ကာ အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်သည်။

"အံ့မခန်းပါပဲ... တကယ် အံ့မခန်းပါပဲ အချစ်ရယ်"

"ဒါက နောက်ဆုံးပေါ် အားစမ်းစက်နော်... စမ်းသပ်ဧရိယာရဲ့ နောက်ဘက်မှာ သုံးစင်တီမီတာကျော် ထူတဲ့ လေကြောင်းရန်ကာကွယ်ရေး အဆင့်မီ သံမဏိပြား တစ်ချပ် ခံထားတာ"

"အဲ့ဒါကို ရှင်က သာမန် လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာလားကွယ်"

"..."

ထိုအခါမှသာ လူတိုင်း အသိပြန်ဝင်လာကြပြီး၊ လေအေးတစ်ချက် ရှူရှိုက်လိုက်မိကြလေတော့သည်။

တိုက်တန်လေးနှင့် အလုပ်သမားများပင် အံ့အားသင့်နေကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့သည် အားစမ်းစက်၏ နောက်ဘက်သို့ အပြေးအလွှား သွားရောက် စစ်ဆေးကြည့်ရှုကြသည်။

"အားစမ်းစက် နောက်က သံမဏိပြားက ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေတာလား"

"ဒါမှမဟုတ် ဒီအားစမ်းစက် ကိုယ်တိုင်က ပြဿနာ ရှိနေတာလား"

သို့သော် သေချာ စစ်ဆေးပြီးနောက်၊ သူတို့ ရပ်တန့်သွားကြပြီး မျက်လုံးများ အရောင်မှိန်သွားကြလေတော့သည်။

"အားစမ်းစက်က အသစ်ကျပ်ချွတ်ပါပဲ"

"ခုနက စမ်းသပ်ဧရိယာ နောက်က သံမဏိပြားမှာ ဘာဟောင်းနွမ်းမှု၊ ပျက်စီးမှုမှ မရှိပါဘူး"

"မမလေး ပရင့်စ်ရဲ့ ကောင်လေးက လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်တာ သေချာပါတယ်"

"ဒါ... ဒါက သာမန်လူသား တစ်ယောက် လုပ်နိုင်တဲ့အရာ ဟုတ်ရဲ့လား"

အထူးသဖြင့် တိုက်တန်လေး ကိုယ်တိုင်ပင် သူ၏ မျက်လုံးအိမ်များ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေရှာ၏။

"ဒီလို လေကြောင်းရန်ကာကွယ်ရေး အဆင့်မီ သံမဏိပြားမျိုးက သုံးစင်တီမီတာ ထူတယ်ဗျ... သာမန် သေနတ်တချို့ရဲ့ ပစ်ခတ်မှုကို အနီးကပ် ခံနိုင်ရည် ရှိတယ်"

"သူက လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ လုံးဝ ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်တယ် ဆိုတော့... မမလေး ပရင့်စ်ရဲ့ ကောင်လေးရဲ့ လက်သီး ပေါက်ကွဲအားက... သာမန် သေနတ်တွေ အနီးကပ် ပစ်တာထက်တောင် ပိုကြောက်စရာ ကောင်းနေတာပေါ့"

"ဒါက ပေါက်ကွဲအား တစ်တန်၊ နှစ်တန်လောက် မကဘူး... အနည်းဆုံး ငါးတန်၊ ခြောက်တန်လောက် ရှိလိမ့်မယ်"

"ဒီလို ပေါက်ကွဲအားမျိုးနဲ့ ဆိုရင်... နွားတစ်ကောင် မပြောနဲ့၊ ဆင်တစ်ကောင်တောင် လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ သေသွားနိုင်တယ်"

သို့သော် ယဲ့ဖန်၏ မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ သာမန်ကိစ္စ တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်လိုက်သကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ဖြစ်နေ၏။ သူသည် တိုက်တန်လေးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ... မင်း ငါ့ကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတုန်းပဲလား"

တိုက်တန်လေး၏ မျက်နှာ ရဲခနဲ ဖြစ်သွားပြီး၊ အလျင်အမြန် ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

"ကျွန်တော်က လူမိုက် မို့လို့ပါ... စွမ်းအားရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ ရှေ့မှာ ဆရာကြီး လာလုပ်မိတာပါ"

"တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ယှဉ်ပြိုင်ကြမယ် ဆိုရင်... လူကြီးမင်းကသာ ကျွန်တော့်ကို မတော်တဆ ထိုးသတ်မိမှာ စိုးလို့ အများကြီး လျှော့ပေးထားရမှာပါ"

ပြောပြောဆိုဆိုပင် သူသည် အန်းကျူတေလာ ဘက်သို့ လှည့်လိုက်၏။

"ဥက္ကဋ္ဌကြီး... ဆက်ပြီး ယှဉ်ပြိုင်စရာ မလိုတော့ပါဘူး... မမလေး ပရင့်စ်ရဲ့ ကောင်လေးက ကျွန်တော့်ထက် အများကြီး သာလွန်ပါတယ်..."

"ကျွန်တော်သာ သူနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်... ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရှက်ခွဲသလို ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်"

အန်းကျူတေလာသည် ယခုမှသာ အံ့သြမှုမှ ပြန်လည် သတိဝင်လာပုံရသည်။ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ မျက်လုံးများ ပြန်လည် တောက်ပလာ၏။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် သိုင်းပညာ စမ်းသပ်မှု အပိုင်းကို ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်ကြစို့"

"ကျေးဇူးပါပဲ ရိုဘင်"

"မင်း သွားလို့ ရပြီ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဥက္ကဋ္ဌကြီး"

တိုက်တန်လေး ရိုဘင်သည် ချက်ချင်းပင် လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် အလုပ်သမားများကို ခေါ်ဆောင်ကာ၊ ပျက်စီးသွားသော အားစမ်းစက်ကို သယ်ဆောင် ထွက်ခွာသွားကြလေတော့သည်။

"မစ္စတာယဲ့ က တကယ် ထင်မှတ်မထားရလောက်အောင်ပါပဲ"

အန်းကျူတေလာသည် ယဲ့ဖန်ကို လေးစားသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ပရင့်စ် ပြောတာတော့ မင်းက သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်တယ် ဆို... ငါ ထင်တာ..တရုတ်သိုင်းပညာ၊ ဂျစ်ကွန်ဒို၊ ကရာတေး၊ တိုက်ကွမ်ဒို လောက်ပဲ တတ်မယ် ထင်နေတာ"

"မင်းရဲ့ သာမန် လက်စွမ်းပြမှု လေးတစ်ခုက... ငါ့ရဲ့ သတ္တိအကောင်းဆုံး ကောင်လေး ရိုဘင် ကိုတောင် အရှုံးပေးသွားစေလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့မိဘူး"

"မရိုးရှင်းဘူးပဲ"

"ပြောပလောက်တဲ့ စွမ်းရည် မဟုတ်ပါဘူးဗျာ"

ယဲ့ဖန်သည် မာန်မတက်သလို၊ နှိမ့်ချလွန်းခြင်းလည်း မရှိပေ။

"ဦးလေး တေလာ... စမ်းသပ်စရာ ကျန်သေးရင် လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောပါ"

"ကျွန်တော် အကုန် လုပ်ပြပါ့မယ်"

"ကောင်းပြီ"

အန်းကျူတေလာသည် ယဲ့ဖန်အပေါ် လေးစားမှုကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်မထားတော့ပေ။

"အခု အဆင့်မှာတော့... မင်းရဲ့ စွမ်းရည်က ငါ့ရဲ့ လေးစားမှုကို ရရှိဖို့ လုံလောက်နေပါပြီ"

"ဒါပေမဲ့... ပရင့်စ် အပေါ် ထားရှိတဲ့ ငါ့ရဲ့ တာဝန်အရ... ငါ မင်းကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး စမ်းသပ်ရလိမ့်မယ်"

“ပရင့်စ် ပြောတာတော့... မင်းက ဆေးပညာလည်း ကျွမ်းကျင်တယ် ဆို”