ဖြစ်ပေါ်ပြောင်းလဲခြင်း

သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားအစီအရင်၏ အပြောင်းအလဲက လူအများအပြားကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ အထူးသဖြင့် အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ရူးသွပ်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှရာ အကယ်၍ ဤသည်မှာ မူလအခြေအနေသာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက မည်သူကများ တောင့်ခံနိုင်ပါမည်နည်း။

“ဘယ်သူမှ မတက်ကြနဲ့...”

ကောင်းကင်သခင်များသည် ၎င်းတို့၏ တပည့်များကို ချက်ချင်း တားဆီးလိုက်ကြသည်။ ဆက်လက်၍ ရှေ့သို့ မတက်လှမ်းဝံ့ကြတော့ချေ။ ဤ သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားအစီအရင်အတွင်း၌ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို စုပ်ယူနိုင်ရန်အတွက် မည်မျှအထိ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား လိုအပ်မည်ကို မည်သူမှ မသိရှိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤစံနှုန်းကို ၎င်းတို့ မသိရှိကြသဖြင့် တပည့်များကို စိတ်ကြိုက် ဝင်ခွင့်မပြုဝံ့ကြချေ။ တစ်ကြိမ် ရူးသွပ်သွားသည်နှင့် ထာဝရ ကယ်တင်၍ ရတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ထိုသူမှာ အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

“ဒါက တကယ်ကို ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ။ ငါသာ အစောကြီးကတည်းက ဝင်သွားခဲ့ရင်...”

တစ်ဦးချင်းစီ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစေးများ ထွက်လာတော့သည်။ ၎င်းတို့အားလုံး ဝင်ရောက်စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ကြသော်လည်း ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရှေ့မှဦးစွာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး ချက်ချင်း ရူးသွပ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဆက်၍ မချဉ်းကပ်ဝံ့ကြတော့ချေ။

ပထမဆုံး စမ်းသပ်သူ၏ ရလဒ်မှာ အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်နေမည် မဟုတ်ချေ။ ယခုတင်က ဝင်သွားသူ၏ အဆုံးသတ်ကို လူတိုင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ တစ်စက္ကန့်ပင် မကြာလိုက်ဘဲ ချက်ချင်း ရူးသွပ်သွားခဲ့သည်။

ချက်ချင်းပင် ၎င်းတို့အားလုံး သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားအစီအရင်အတွင်းသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။ အတွင်း၌ ရှိနေသော ယီထျန်းယွမ်သည်လည်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရကာ ရူးသွပ်သွားလောက်ပြီဟု ၎င်းတို့က တွေးတောနေကြသည်။

“ဆရာ... အခု ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။ ကျင့်ကြံဖို့ ဘယ်လို ဝင်ရမလဲ...”

၎င်းတို့အားလုံးက မိမိတို့၏ ဆရာများကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤနေရာသို့ လာခြင်းသည် အချည်းအနီး ဖြစ်သွားတော့မည်လား...။

၎င်းတို့ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ အကယ်၍ ဤသည်မှာ မူလအခြေအနေ ဖြစ်နေပါက ယခင်ကကဲ့သို့ အားပျော့သွားစေရန်အတွက် နည်းလမ်းတစ်ခုသာ ရှိသည်။ ယင်းမှာ ရူးသွပ်နေသော ရုပ်သေးရုပ်များကို အဆက်မပြတ် တိုးပွားစေခြင်းပင်။ ၎င်းတို့က သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အများစုကို စုပ်ယူထားမှသာ လူများ ပြန်လည် ဝင်ရောက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ သံသရာလည်နေသော သေတွင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ရူးသွပ်နေသော ရုပ်သေးရုပ်များ ပိုမိုများပြားလာမည်ဖြစ်ရာ ဝင်ရောက်သူတိုင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် မည်သို့လျှင် အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနိုင်ပါမည်နည်း။

၎င်းတို့တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ခုခံနိုင်သော သန်မာလှသည့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ရှိမှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ဒါကတော့ နည်းလမ်း မရှိတော့ဘူး။ မင်းတို့ကို စွန့်စားခိုင်းလို့ မရဘူး၊ ဒီ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေ တဖြည်းဖြည်း ပြန်အားပျော့သွားမလားဆိုတာ ခဏ စောင့်ကြည့်ကြရအောင်...”

ကောင်းကင်သခင်များသည် မချိမဆန့် ခံစားလိုက်ကြရသည်။ ရလဒ်များ ရှိနေသော်လည်း ၎င်းတို့ ဝင်ရောက်၍ မရနိုင်ချေ။

အပြင်ဘက်မှ ကျင့်ကြံမည်ဆိုပါက ရလဒ်မှာ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ရာ ပြန်သွားခြင်းကမှ ပို၍ ကောင်းပေလိမ့်မည်။

၎င်းတို့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မတတ်သာသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဤနေရာတွင် တရားထိုင်ကာ စောင့်ဆိုင်းနေကြရတော့သည်။ သို့သော် အခြားသော ကောင်းကင်သခင်များက နျန်ချီယွီကို ကြည့်သော အကြည့်များမှာ လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“အခုတော့ မင်းရဲ့ တပည့်က အတွင်းမှာ ဝါးမြိုခံလိုက်ရပြီ ထင်တယ်နော်။ ဒီလောက် ထိတ်လန့်ဖို့ကောင်းတဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေကြားမှာ မြေကမ္ဘာအရှင် ဆိုရင်တောင် အလွယ်တကူ ရူးသွပ်သွားနိုင်တယ်”

ယခင်က တပည့် သေဆုံးသွားခဲ့သော ကောင်းကင်သခင်က နျန်ချီယွီအား စတင် လှောင်ပြောင်တော့သည်။

“တကယ်ကို နှမြောစရာပဲ။ သူ့ရဲ့ ပါရမီက ကောင်းပုံရပါတယ်။ မူလက ရူးသွပ်နေတဲ့ ရုပ်သေးရုပ်တွေကို အများကြီး သတ်ဖြတ်ခဲ့ရတော့ စွမ်းအင် အများကြီး ကုန်ဆုံးထားမှာပဲ။ အခုတော့ သူက အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်နေရပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာ ဝါးမြိုခံလိုက်ရတော့မှာပဲ”

“ဝါးမြိုခံရတယ်ပဲထားဦး... ဒါက မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ...”

နျန်ချီယွီက အေးစက်စွာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူမှာ အပိုအလုပ်များကို လုပ်နေသည်ဟု သူမက ယူဆထားသည်။ သူ သေဆုံးသွားသည်ဖြစ်စေ၊ မသေဆုံးသည်ဖြစ်စေ ထိုလူနှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ချေ။

ကောင်းကင်သခင်မှာ ဒေါသထွက်သွားပြီး လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လျက် သူမအား ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

“မင်းမှာ အရည်အချင်းရှိရင် ပြောစမ်းပါဦး... မင်းက ဘယ်နတ်ဘုရားနယ်မြေကလဲဆိုတာကို”

နျန်ချီယွီက သူ့ကို ငတုံးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကြည့်ကာ အထက်အောက် အကဲခတ်လိုက်သည်။

“ငါ့မှာ အရည်အချင်း မရှိပါဘူး။ ဒါဆို မင်းမှာကော အရည်အချင်းရှိလို့လား... မင်းက ဘယ်နတ်ဘုရားနယ်မြေကလဲဆိုတာပဲ အရင် ပြောပြစမ်းပါ။ ပြီးတော့ မင်း လုံးဝ လိမ်မပြောဘူးဆိုတဲ့ ကတိသစ္စာကိုပါ ပြုလိုက်ဦးလေ...”

ထိုကောင်းကင်သခင်မှာ ဤသို့ အမေးခံလိုက်ရသည့်အခါ ချက်ချင်းပင် စကားထစ်အသွားတော့သည်။ သူသည် မိမိ မည်သည့် နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ လာသည်ကို အမှန်တကယ်ပင် မပြောဝံ့ချေ။ ဤသည်မှာ လျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ပြီး စိတ်ကြိုက် ထုတ်ဖော်၍ မရနိုင်သော ကိစ္စဖြစ်သည်။

“ဟွန့်... ငါ ပြောချင်တာက မင်းရဲ့တပည့်ကသာ ဒီလောက်အထိ မောက်မာမနေဘူးဆိုရင် အခုလို အခြေအနေမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောတာ...”

ထိုကောင်းကင်သခင်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ နျန်ချီယွီနှင့် ဆက်ပြောရန် စိတ်မပါတော့ချေ။ သူသည် သူမကို အနည်းငယ် တိုက်ခိုက်ပြောဆိုချင်ရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူကသာ ပြန်လည် အပြောခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

“ငါ့တပည့်က သေချာပေါက် ရူးသွပ်သွားလိမ့်မယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား...”

နျန်ချီယွီက လှောင်ပြောင်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

သူမသည် ယီထျန်းယွမ်၏ အခြေအနေကို မသိရှိသော်လည်း ယီထျန်းယွမ် ဘာမှမဖြစ်ဟုသာ သူမ ယူဆရမည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။ ရှားရှားပါးပါး တွေ့ရှိထားသော ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်မျိုး ဤသို့ သေဆုံးသွားမည်ဆိုပါက ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

“ငါ အာမခံရဲတယ်... မင်းရဲ့တပည့် သေချာပေါက် ရူးသွပ်သွားလိမ့်မယ်”

အမည်မသိ ကောင်းကင်သခင်က အခိုင်အမာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ငါကလည်း ငါ့တပည့် ဘာမှမဖြစ်ဘူးလို့ အာမခံတယ်...”

နျန်ချီယွီသည် သဘာဝကျစွာပင် ယီထျန်းယွမ် ဘာမှမဖြစ်ဟု ယူဆထားသည်။

“ဒါဆိုရင် ငါတို့ လောင်းကြမလား”

ထိုကောင်းကင်သခင်က မျက်လုံးကို မှေးကာ ထောင်ချောက်တစ်ခု ဆင်လိုက်ပြန်သည်။

လောင်းကြေးထပ်ခြင်းမှာ ၎င်းတို့အတွက် နေ့စဉ် အလုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ တစ်စုံတစ်ခုကို မကြာခဏ လောင်းကြေးထပ်မှသာ ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပေလိမ့်မည်။ ဥပမာအားဖြင့် ပြိုင်ပွဲများတွင် လောင်းကြေးထပ်ခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ရပ်ကြည့်နေရုံသက်သက်ဖြင့် အကျိုးမရှိနိုင်ချေ။

နျန်ချီယွီသည် တစ်ဖက်လူ ထောင်ချောက်ဆင်နေသည်ကို သိရှိပြီးသားပင်။ ယီထျန်းယွမ် သေချာပေါက် ပြန်ထွက်လာမည် မဟုတ်ဟု တစ်ဖက်လူက အပိုင်တွက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမ မလောင်းလျှင် သူမကိုယ်တိုင်လည်း ယီထျန်းယွမ် ပြန်ထွက်လာမည် မဟုတ်ဟု ယူဆထားရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

လူအများအပြား၏ ရှေ့တွင် ဤသို့ အသိအမှတ်ပြုလိုက်ရခြင်းမှာ သူမ၏ မျက်နှာကို ထိခိုက်စေသည်။ ဤသည်မှာ အဆင့်နိမ့်သော ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း လူအများအပြားမှာ မျက်နှာကို အရေးထားကြသဖြင့် ဤထောင်ချောက်ထဲသို့ ဆင်းသက်မိသွားတတ်ကြသည်။

နျန်ချီယွီမှာ ဒေါသကြီးသူ ဖြစ်သည့်အတိုင်း အရှုံးမပေးဘဲ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါဆို ပြောစမ်းပါ... ဘာကြေးလောင်းမှာလဲ”

“အလယ်အလတ် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့် ရတနာ တစ်ခုဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ...”

ထိုကောင်းကင်သခင်က စတင်၍ အလယ်အလတ် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့် ရတနာကို တောင်းဆိုလိုက်ရာ ကြီးမားသော တောင်းဆိုမှုပင် ဖြစ်သည်။

အလယ်အလတ် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့် ရတနာမှာ မြေကမ္ဘာအရှင် သို့မဟုတ် ကြယ်တာရာသခင်များအတွက် ရယူရန် ခက်ခဲသော်လည်း ကောင်းကင်သခင်များအတွက်မူ သာမန်မျှသာ ရှိသည်။

“ပြဿနာ မရှိဘူး...”

နျန်ချီယွီက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အလယ်အဆင့် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းအဆင့် ရတနာ တစ်ခုပဲ... ဘယ်တော့မှ နောင်တမရဘူး...”

တစ်ဖက်လူ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ ဤလောင်းကြေးကို သူ သေချာပေါက် နိုင်မည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။ ဤမျှ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကြားတွင် မသေဘဲ နေခြင်းမှာ နေ့ခင်းကြောင်တောင် တစ္ဆေခြောက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားအစီအရင် အတွင်းရှိ ယီထျန်းယွမ်မှာမူ သေချာပေါက် ဘာမှမဖြစ်နေချေ။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ရူးသွပ်စွာ တရားထိုင် စုပ်ယူနေပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူ့ကို ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်လာသော ရူးသွပ်နေသည့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကိုလည်း သတ်ဖြတ်လိုက်သေးသည်။

ထိုသူမှာ ယခုတင်မှ ဝင်လာသူဖြစ်ကြောင်း သူသိရှိသည်။ သို့သော် ဝင်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ရူးသွပ်သွားခဲ့ခြင်းပင်။

“ရုတ်တရက်ကြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တွေ အများကြီး ထွက်လာတာပဲ။ ငါသာ ဒါတွေကို သိမ်းဆည်းမထားနိုင်ရင် တကယ်ပဲ ရူးသွပ်သွားလောက်တယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး နီရဲနေပြီး သိပ်သည်းလှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက သူ့ကို ဝါးမြိုပစ်တော့မည့်အလား ခံစားရသည်။

သို့သော် ဤဖိအားမှာ မကြီးမားလှချေ။ ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ သိမ်းဆည်းထားနိုင်သည်။ ထို့နောက်မှ သူက တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် သန့်စင်နေခြင်းဖြစ်ရာ ရေသောက်သကဲ့သို့ပင် လွယ်ကူလှသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ နီရဲသော စွမ်းအင်များမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သွေးရောင်လုံးကြီးအဖြစ် စုစည်းလာပြီး အလွန် ကြီးမားလာကာ မျက်နှာသစ်ကန် အရွယ်အစားခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အဆုံးမရှိ ကြီးမားလာသည်ဟု ထင်မှတ်ရသော်လည်း သူ ဆက်လက် ကြီးမားလာမည်ဟု ထင်နေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ထိုသွေးရောင်လုံးကြီးမှာ စတင် ကျုံ့သွားတော့သည်။ တစ်စတစ်စ ဖိသိပ်ခံလိုက်ရပြီး ပို၍ ပို၍ သေးငယ်သွားတော့သည်။

“ထူးဆန်းတာပဲ... ပြန်ပြီး ကျုံ့သွားနိုင်တာလား”

ယီထျန်းယွမ် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ဆက်လက် စုပ်ယူနေသည်။ စုပ်ယူမှု များလေလေ၊ ပိုမို ဖိသိပ်ခံရလေလေ ဖြစ်ပြီး ထူးခြားသော စွမ်းအင်အနှစ်သာရတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းတော့မည့်အလားပင်။

သူ ဆက်လက် စုပ်ယူနေခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် မည်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည်ကို သူ မသိသော်လည်း သူ ဆက်လက် စုပ်ယူနေရုံသာ ရှိသည်။ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပေါ်ပြောင်းလဲလာမည်နည်းဆိုသည်ကို သူ စောင့်ကြည့်ရပေဦးမည်။

အခန်း ၉၃၁ ပြီးပါပြီ။