အားလုံးပဲ သေပေးကြပါဦး

ကျန်းချွမ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ နွေးထွေးသော အပြုံးမှာ ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားပြီး သူ့ဘေးရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပုံစံရှိသည့် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးစလုံးလည်း ခဏတာ မှင်သက်သွားကြသည်။

သူတို့သည် လုယက်သတ်ဖြတ်ခြင်းများကို တစ်ကြိမ်နှစ်ကြိမ်မက ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးကြသည်။ လူပေါင်းစုံ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားခြင်း၊ ကျိန်ဆဲခြင်း သို့မဟုတ် ဒူးထောက် အသနားခံခြင်းများကို မြင်ဖူးခဲ့ကြသည်။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်က... ဤမျှ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် သူတို့ကို ပြန်လည် မေးခွန်းထုတ်သည်ကိုတော့ တစ်ခါမှ မကြုံဖူးခဲ့ပေ။

“မိတ်ဆွေ... ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”

ကျန်းချွမ်သည် အလွန် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးအစုံ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် ရက်စက်မှုများ လက်သွားသော်လည်း ထိုဟန်ဆောင် အပြုံးကို ချက်ချင်း ပြန်လည် ဆင်မြန်းရင်း အခြေအနေကို ပြန်လည် ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်

“မိတ်ဆွေက လူယုတ်မာတွေရဲ့ ဝိုင်းရံတာ ခံနေရတာ မြင်လို့ ကျွန်တော်က တကူးတက ကူညီဖို့ လာခဲ့တာပါ...”

သို့သော် ကူညီဖို့ဟူသော နောက်ဆုံး စကားသံပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် သူ့လက်ဝတ်ရုံအတွင်းမှ ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုသည် စစ်ချန်ဆီသို့ မည်သည့် သတိပေးချက်မျှ မရှိဘဲ ပစ်ထွက်သွားတော့သည်

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်သည်

“လုပ်ကြစို့ သတ်”

ကျန်ရှိသော တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးမှာလည်း အပေးအယူ မျှတလှသည်။ လက်နက်များကို အသီးသီး မြှောက်ကာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှနေ၍ အသက်သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် စစ်ချန်၏ ပုံရိပ်မှာ ရပ်နေသော နေရာ၌ပင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

လေထဲရှိ သစ်ရွက်စိမ်းလေး တစ်ရွက်ကဲ့သို့ပင် သူသည် ဓားအလင်းတန်းများကြားရှိ လွတ်နေသော နေရာလွတ်များမှတစ်ဆင့် အချိန်ကိုက် ကူးခတ်သွားသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အန္တရာယ်များပုံရသော်လည်း သူကတော့ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ပြင်းထန်လှသော တိုက်ကွက် လေးခုစလုံးမှာ ပစ်မှတ်ကို လွဲချော်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းချွမ်၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သူ့ဟန်ဆောင်မှုများကို ဆက်လက် မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့ပေ။ ဤကလေး၏ ခြေလှမ်းအတတ်မှာ အလွန် ထူးဆန်းလွန်းလှသည်

ဒီနေ့တော့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ပြီးဆုံးတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် သူ့မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း မှောင်ကျသွားသည်။

စစ်ချန်၏ အကြည့်မှာ သူတို့အပေါ် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဒုတိယဦးလေး စစ်ချယ် တစ်ခါက မူးမူးရူးရူးဖြင့် သူ့ပုခုံးကို ဖက်ကာ ပေးခဲ့သော အကြံဉာဏ်ကို သူ သတိရလိုက်သည်။

“ချန်အာ... ဒါကို မှတ်ထား။ အပြင်လောကမှာ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို တကယ် သတ်ချင်နေပြီဆိုရင် တွန့်ဆုတ်မနေနဲ့... သူ့ကို အရင် သေအောင် ရိုက်သတ်လိုက် ရန်သူ့အပေါ် သနားကြင်နာနေတာဟာ ကိုယ့်အသက်ကို ကိုယ် တာဝန်မယူတာပဲ”

သနားကြင်နာခြင်းဆိုသည်မှာ ဘာကို ဆိုလိုမှန်း သူ ကောင်းကောင်း နားမလည်သေးပေ။ ဤလူများကို သူ အလွန် သဘောမကျကြောင်းနှင့် ထိုလူများက သူ့ကို သတ်ချင်နေကြသည်ဟူသော အချက်ကိုသာ သူ ခံစားမိသည်။

သူတို့က သူ့ကို သတ်ချင်နေကြသဖြင့် သူတို့ အသက်ရှင်နေရန် မလိုတော့ပေ။

သို့သော် ဆယ်စုနှစ် တစ်ခုကျော်ကြာ လူသားဘဝဖြင့် ရှင်သန်နေထိုင်ခဲ့မှုက သက်တမ်းတိုလှသော ဤသတ္တဝါများအတွက် အသက်ဆိုသည်မှာ အလွန် အရေးကြီးပုံရကြောင်း သူ့ကို သိစေခဲ့သည်။

သို့ဆိုလျှင် အသက်တစ်ခုကို အဆုံးသတ်ခြင်းသည်... ပိုမို လေးနက်သင့်သည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့ကြောင့် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ ပြည့်နှက်နေသည့် တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ လေးဦး၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံထားရစဉ်မှာပင် စစ်ချန်သည် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေမည့် အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်လိုက်သည်။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ မြို့စားမျိုးနွယ်စုဝင် ကလေးများ ပထမဆုံး ဆုံတွေ့ချိန်တွင် ပြုလုပ်လေ့ရှိသော ယဉ်ကျေးမှုအတိုင်း လက်အုပ်ချီ၍ ယုတ်မာသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည့် ထိုလူလေးဦးကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ ကြည်လင်သော အသံဖြင့် အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်

“ဒါဆိုရင်လည်း ခင်ဗျားတို့ အားလုံးပဲ ဒီမှာ သေပေးကြပါဦး”

“...”

လေထုမှာ ခဏတာ အေးခဲသွားပုံရသည်။

ကျန်းချွမ်နှင့် သူ့နောက်လိုက် သုံးဦး၏ မျက်နှာပေါ်မှ ကြွက်သားများမှာ တွန့်ရှုံ့သွားကြသည်။ ခဏတာအတွင်း ဤကလေးမှာ အရူးလား သို့မဟုတ် သူတို့ နားမလည်နိုင်သော နည်းလမ်းဖြင့် သူတို့ကို စော်ကားနေခြင်းလား ဆိုသည်ကို သူတို့ မခွဲခြားနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။

“သောက်ကလေး ဉာဏ်လာများမနေနဲ့ သူ့ကို သတ်လိုက်ကြစို့” ကျန်းချွမ်က ဒေါသနှင့် အရှက်ရမှုများကြောင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ထိုလေးဦးမှာ ပိုမို ပြင်းထန်သော အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ တစ်ဖန် တိုးဝင်လာကြပြန်သည်။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ စစ်ချန် မရှောင်တိမ်းတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤလူများကို ဤနေရာ၌ သေခိုင်းရန် သူ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ဇီ... ဇီ...

လျှပ်စီးကြောင်းများ၏ တီးတိုးသံနှင့်အတူ စစ်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် အဖြူရောင် လျှပ်စစ်စများ စတင် လက်လာသည်။

သူ့ဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းလာသော သံဓားကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူ မရှောင်တိမ်းခဲ့ပေ။ သူ့ဘယ်ဘက်လက်မှာ လျှပ်စီးတစ်စကဲ့သို့ ပစ်ထွက်သွားပြီး ထိုလူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို တိကျစွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

ထိုလူမှာ သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို ဝါးပူကြီးဖြင့် ညှပ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် သံဓားမှာ မြေကြီးပေါ်သို့ ကလင်ခနဲ ကျသွားတော့သည်။

သူ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်မီ စစ်ချန်၏ လက်ချောင်းများက တင်းကျပ်သွားသည်

ကရက်

အရိုးများ ကြေမွသွားသော အသံမှာ အထင်အရှား ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုလူ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှာ သန့်စင်သော ခွန်အားဖြင့် ချိုးခြေခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ထူးဆန်းသော ပုံစံဖြင့် တွန့်လိမ်သွားသည်။ စူးရှသော အော်ဟစ်သံမှာ လေထုကို ချက်ချင်း ဖောက်ထွင်းသွားတော့သည်။

ဤအရာအားလုံးမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားသူများ၏ တိုက်ကွက်များမှာ စစ်ချန်ပေါ်သို့ ယခုမှ ကျရောက်လာသည်။ ဓားများက သူ့ပုခုံးကို ခုတ်ပိုင်းပြီး လှံများက သူ့နှလုံးသားဆီသို့ ထိုးစိုက်သော်လည်း ထုံထိုင်းသော အသံများသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အဆိပ်ရှိသော အရိုးဖောက်အပ်မှာမူ သူ့အရေပြားနှင့် ထိတွေ့ပြီး လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်

စစ်ချန်မှာ တုန်လှုပ်ခြင်းပင် မရှိပေ၊ သူတို့သည် သူ့ကာကွယ်ရေးကိုပင် မဖောက်နိုင်ခဲ့ကြချေ

ထိုလူသုံးဦး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြာနှမ်းသွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဤလူငယ်၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းလော

ကျန်းချွမ်မှာ သူတို့ထဲတွင် အပါးနပ်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် သံမဏိပြားကို ကန်မိပြီဖြစ်ကြောင်း မည်သို့ မသိဘဲ နေမည်နည်း!

အေးစက်သော ခံစားချက်မှာ ခြေဖဝါးမှသည် ဦးခေါင်းအထိ ချက်ချင်း စိမ့်တက်သွားသည်။ ဤကလေးမှာ သာမန် ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ပေ!

ဆုတ်ခွာရမည် ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာရမည်

သူသည် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်မှုများ လက်သွားပြီး ရှေ့သို့ တိုးမည့်အစား မြေကြီးကို ကန်၍ နောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ သူ့ကိုယ်သူ လွတ်မြောက်ရန် သူ့နောက်လိုက်များကို အသုံးချရန် ရည်ရွယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ မည်မျှပင် မြန်ပါစေ၊ စစ်ချန်က ပို၍ မြန်သည်။

စစ်ချန်၏ အကြည့်မှာ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ကျန်းချွမ်ပေါ်သို့ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကျရောက်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လူတစ်ယောက်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ချိုးခြေပြီးနောက် သူ နောက်လှည့်မကြည့်တော့ပေ။ လျှပ်စီးကြောင်းများ ရစ်ပတ်နေသော သူ့ညာလက်သီးမှာ ကျန်းချွမ်၏ လည်ပင်းဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားသည်!

ကျန်းချွမ်မှာ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် ဝိညာဉ်ပင် လွင့်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။ အသက်ရှင်လိုသော ဗီဇက သူ့ကို အယုတ်မာဆုံးသော တုံ့ပြန်မှုမျိုး ပြုလုပ်ရန် တွန်းအားပေးလိုက်သည်။

သူသည် လက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်ပြီး သူ့နောက်လိုက်ဖြစ်သည့် လက်ကောက်ဝတ် အချိုးခံရ၍ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေဆဲ ဖြစ်သူကို သူ့ရှေ့သို့ ဆွဲယူကာ လူသားဒိုင်းအဖြစ် အသုံးပြုလိုက်သည်

ဘုန်း

ဘေးအန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ရန် ကျန်းချွမ် ဆွဲယူလိုက်သော ထိုကျင့်ကြံသူမှာ ထုခွဲခံလိုက်ရသော ဖရဲသီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

သွေးနီနီနှင့်ဦးနှောက်ဖြူဖြူ အစအနများမှာ လေထဲတွင် ပြန့်ကျဲသွားသော်လည်း လျှပ်စီးကြောင်းများ၏ ဝါးမျိုမှုကြောင့် ချက်ချင်းပင် အငွေ့ပျံသွားပြီး မည်သည့် အမှတ်အသားမျှ ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ခေါင်းမပါသော အလောင်းမှာ ယိမ်းထိုးသွားပြီး မြေကြီးပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် တောအုပ်အတွင်း၌ သေခြင်းတရားကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ခြင်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ကျန်ရှိနေသော တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးမှာ နေရာ၌ပင် တောင့်တင်းသွားကြပြီး လက်ထဲရှိ လက်နက်များမှာ ထိန်းမရအောင် တုန်ရီနေသည်။ သူတို့သည် စစ်ချန်ကို အကြောက်တရားများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

ဤသူမှာ လူငယ်လေး မဟုတ်ပေ၊ ဤသူမှာ လူသားအရေခွံ ခြုံထားသော ရှေးဟောင်း သားရဲကြီး တစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်

ကျန်းချွမ်မှာလည်း မှင်သက်နေသည်။ ဤအရာမှာ ဘယ်လို ဘီလူးသတ္တဝါမျိုးနည်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးမှာ ဤကဲ့သို့သော ရုပ်ခန္ဓာမျိုး မည်သို့ ရှိနိုင်မည်နည်း

သို့သော် သူသည် ရက်စက်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ အခြားသူများ မှင်သက်နေစဉ်မှာပင် သူသည် လွတ်ကွက်ကို ရှာကာ အဆောင်စာရွက်တစ်ခုကို ချိုးခြေလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ သွေးရောင်အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အရှိန်ဖြင့် အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်

ထိုအခါမှ ကျန်ရှိသူ နှစ်ဦးမှာ သတိဝင်လာကြသည်။ သူတို့သည် အော်ဟစ်ကာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ အသက်လု ထွက်ပြေးကြတော့သည်။

စစ်ချန်က သူတို့ကို အခွင့်အရေး ပေးပါမည်လော။

မြက်ပင်ကို အမြစ်ပါမကျန် နှုတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် တစ်ယောက်ကိုမျှ လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးမည် မဟုတ်ပေ။

သူ့ပုံရိပ်မှာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ထိုသူများအနက် တစ်ဦးနောက်သို့ ချက်ချင်း လိုက်မီသွားသည်။

သူ ရိုးရှင်းသော လက်သီးတစ်ချက်ကို ပစ်သွင်းလိုက်သည်။ သူ့လက်သီးတွင် လျှပ်စီးကြောင်းများ မှိန်ဖျော့ဖျော့ ရစ်ပတ်နေပြီး ဖျက်ဆီးလိုသော ပြင်းထန်သည့် စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။ နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း အရှိန်မှာ ပို၍ မြန်လှသဖြင့် ထွက်ပြေးနေသော ထိုလူ၏ ကျောပြင် အလယ်ဗဟိုသို့ တည့်တည့် ကျရောက်သွားသည်။

ဘုန်း

ထိုလူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

သူ ခေါင်းငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ့ရင်ဘတ်တွင် ပန်းကန်လုံး အရွယ်အစားရှိသော အပေါက်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အနားသတ်များမှာ မီးလောင်ထားသကဲ့သို့ မည်းနက်နေသည်၊ အသားနှင့် အရိုးများမှာ လျှပ်စီးပါဝင်သော ပြင်းထန်သည့် စွမ်းအားကြောင့် ချက်ချင်းပင် ဖောက်ထွင်းခံရပြီး အငွေ့ပျံသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ အော်ဟစ်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ရှေ့သို့ ပြိုလဲကျသွားပြီး အသက်ဓာတ်များ ချက်ချင်း ကုန်ဆုံးသွားတော့သည်။

တတိယမြောက် လူသည် သူ့သူငယ်ချင်း၏ တိုတောင်းလှသော အော်ဟစ်သံနှင့် ထူးဆန်းသော တုန်ခါသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်ပင် လွင့်မတတ် ထိတ်လန့်သွားပြီး ခြေထောက်များ ပျော့ခွေကာ လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် အလိုအလျောက် နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်လေးမှာ သူ့နောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများက သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။

“အသက်ချမ်းသာ—”

အသနားခံစကား ပါးစပ်မှ မထွက်မီမှာပင် လျှပ်စီးများ ဝန်းရံနေသော စစ်ချန်၏ လက်ဖဝါးမှာ ပြိုကျလာသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ သူ့ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာတော့သည်။

ဖူး

ထိုလူ၏ ဦးခေါင်းမှာ သွေးမြူများအဖြစ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ ခေါင်းမပါသော ကိုယ်လုံးမှာ ခဏတာ မတ်တပ်ရပ်နေပြီးမှ ယိမ်းထိုးကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ဘုန်းဘုန်းလဲကျသွားပြီး ဖုန်မှုန့်များ ထသွားတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးမှာ အရှင်းဖျောက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

စစ်ချန်သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ အလောင်းများကို ကြည့်ပင်မကြည့်ဘဲ ကျန်းချွမ် ထွက်ပြေးသွားသော ဦးတည်ချက်သို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။ ထိုသွေးရောင် အလင်းတန်းမှာ အလွန် မြန်လှသဖြင့် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် အနီရောင် အစက်လေး တစ်စက်အဖြစ်သို့ပင် သေးငယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

မြက်ပင်ကို နှုတ်လျှင် အမြစ်ပါ နှုတ်ရမည်ဟု တတိယဦးလေး ပြောခဲ့ဖူးသည်။

သူ့ပုံရိပ်မှာ လေထဲသို့ တိုးဝင်သွားပြီး အပြာရောင် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် နောက်မှ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတော့သည်။