သဘာဝတရားကို အန်တုခြင်း

ကျန်းချွမ်သည် သူ့အသက်အတွက် ထွက်ပြေးနေသည်။ သူ့အရှိန်ကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်ရန် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သွေးရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

အသက်တစ်ရှူတိုင်းတွင် သွေးညှီနံ့များ ပါဝင်နေပြီး၊ ဒါက သူ့ရဲ့အသက်ဓာတ်အနှစ်သာရကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး ပေးဆပ်နေရသော တန်ဖိုးပင်။ သို့သော် သူ့နောက်တွင် အရိပ်လို လိုက်နေသော အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ကြောင့် သူ ခဏလေးတောင် မရပ်ရဲပေ။

စစ်ချန်သည် လေထဲတွင်ပျံသန်းပြီး နောက်မှလိုက်နေသည်။ ပျာပျာသလဲ ထွက်ပြေးနေသော သွေးရောင်အလင်းတန်းကို ကြည့်ကာ နောင်တအရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီလိုဖြစ်မယ်မှန်း သိရင် မိသားစုမှာတုန်းက ပိုမြန်တဲ့ ကိုယ်ဖော့အတတ်ပညာကို သင်ယူထားသင့်တယ်။ မဟုတ်ရင် အခုလိုမျိုး ကိုယ့်အင်အားက ရန်သူထက် အများကြီး သာလွန်နေတာတောင် အရှိန်ကန့်သတ်ချက်ကြောင့် မဖမ်းမိနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေရတဲ့ အခြေအနေမျိုး ကြုံရမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒီကိစ္စ ပြီးတာနဲ့ သူ့သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲက ပစ္စည်းတွေကို သေချာ ပြန်ရှာကြည့်မယ်လို့ သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြရင်း အောက်ဘက်တွင် တောင်တန်းများနှင့် မြစ်များ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားကာ နေ့တစ်ဝက်အချိန် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။

စစ်ချန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အလွန် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာသလို၊ မိသားစုက ပြင်ဆင်ပေးလိုက်သော တောင်ပုံရာပုံ ဆေးဝါးများလည်း ရှိနေသဖြင့် သူ့ပစ်မှတ်ကို ကမ္ဘာအဆုံးထိ လိုက်ရန် လုံလောက်သည်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကျန်းချွမ်မှာ ကန့်သတ်ချက် ရောက်နေပြီဖြစ်ကာ မျက်နှာမှာ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေသည်။ အသက်လု ထွက်ပြေးနေရင်း ဆေးလုံးများကို မပြတ် ထုတ်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်နေရပြီး၊ ကုန်ခမ်းနေသော မူလစွမ်းအားကို ဆေးစွမ်းဖြင့် မနည်း ထိန်းထားရသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် ခါးခါးသီးသီး ညည်းတွားနေမိသည်။ နောက်က လိုက်လာနေသော အပြာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ကောင်လေးမှာ ဘီလူးသတ္တဝါတစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်

နေ့တစ်ဝက်လောက် လိုက်လာတာတောင် သူ့အရှိန်အဝါက နည်းနည်းလေးမှ လျော့မသွားဘူး

ကျန်းချွမ် မျှော်လင့်ချက် ကုန်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် သူ့ဝိညာဉ်အာရုံက ရှေ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မိရာ ရုတ်တရက် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။

ရှေ့ဘက် တိမ်တိုက်များပေါ်တွင် ကျင့်ကြံသူတစ်စုသည် ဓားအလင်းတန်းများကို စီးနင်းကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ခရီးနှင်နေကြသည်။ ခုနစ်ယောက်၊ ရှစ်ယောက်ခန့် ရှိမည်ဖြစ်ပြီး အားလုံးမှာ လမင်းရောင် တာအိုဝတ်ရုံများကို တူညီစွာ ဝတ်ဆင်ထားကြကာ လက်မောင်းပေါ်တွင် ငွေလမင်းတံဆိပ်များ ထိုးထားကြသည်။

ဂိုဏ်းသားတွေပဲ!

သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်မှာ အသက် ၂၀ ကျော် အရွယ်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်ခုံးများနှင့် ကြယ်ကဲ့သို့ တောက်ပသော မျက်လုံးများ ရှိကာ ခန့်ညားထည်ဝါနေသည်။ သူသည် ကျောပေါ်တွင် ဓားရှည်တစ်ချောင်း လွယ်ထားပြီး အခြားဂိုဏ်းသားများက လမင်းကို ဝန်းရံထားသော ကြယ်များကဲ့သို့ သူ့ကို ဝန်းရံထားကြသည်။ သူသည် ဦးဆောင်သူ စီနီယာအစ်ကို ဖြစ်ပုံရသည်။

ရေနစ်နေသူတစ်ဦး ကောက်ရိုးတစ်မျှင်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သကဲ့သို့ ကျန်းချွမ်သည် ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားများကို အကြမ်းပတမ်း ထုတ်သုံးလိုက်ပြီး သွေးရောင်အလင်းတန်း၏ အရှိန်ကို ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် မြှင့်တင်ကာ ထိုကျင့်ကြံသူအုပ်စုဆီသို့ တိုးဝင်သွားရင်း စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်သည် -

“မိတ်ဆွေကျင့်ကြံသူတို့! ကယ်ကြပါဦး! ကျုပ်ကို ကယ်ကြပါဦး”

သူ ယိုင်နဲ့နဲ့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ခေါင်းဆောင်လူငယ်၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လုနီးပါး ဘုန်းခနဲ လဲကျသွားသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်များ စီးကျနေပြီး၊ တရားမျှတပုံရသော တာအိုဝတ်ရုံနှင့် အားကုန်သုံးထားသဖြင့် ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေသော မျက်နှာထားတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ကြားရသူကို ဝမ်းနည်းစေပြီး မြင်ရသူကို မျက်ရည်ကျစေနိုင်လောက်သည့် မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်သွားသည်။

“မိတ်ဆွေ... ဘာကိစ္စကြောင့် ဒီလောက် ထိတ်လန့်နေရတာလဲ” ခေါင်းဆောင် စီနီယာအစ်ကိုက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လျက် လှမ်းထူပေးသည်။

သူ့နောက်မှ ဂိုဏ်းသားငယ်လေးများကလည်း ချက်ချင်း သတိရှိသွားကြပြီး ကျန်းချွမ်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ရော သတိထားမှုဖြင့်ပါ ကြည့်နေကြသည်။

“သူပါ ကျုပ်နောက်က လိုက်လာတဲ့ အဲဒီနတ်ဆိုးကောင်ပါ”

ကျန်းချွမ်သည် ချဉ်းကပ်လာသော စစ်ချန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ မျက်ရည်စက်လက်ဖြင့် ဒေါသတကြီး စွပ်စွဲသည် - “သူ... သူက ကျုပ်နဲ့အတူ ခရီးသွားနေတဲ့ သူငယ်ချင်းသုံးယောက်ကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီး အခု ကျုပ်ကိုပါ နှုတ်ပိတ်ဖို့ လိုက်သတ်နေတာ! ကျုပ်သာ အသက်နဲ့ရင်းပြီး လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကို မသုံးခဲ့ရင် အခုချိန်လောက်ဆို... အခုချိန်လောက်ဆို...”

ခေါင်းဆောင်လူငယ်မှာ အနီးနားရှိ စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်းမှ လက်ရှိမျိုးဆက်၏ အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကိုဖြစ်သူ ကျောက်ချင်းဟယ်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချွမ်၏ သနားစဖွယ် ပုံစံနှင့် ဝမ်းနည်းပက်လက် စကားများကို ကြားရသောအခါ သူ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ယုံကြည်သွားသည်။ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လေးလေးနက်နက် ပြောသည်

“မိတ်ဆွေ... မလန့်ပါနဲ့။ ဖြည်းဖြည်းပြောပါ၊ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ?”

တစ်ဖက်လူ ဝင်ပါလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျန်းချွမ် စိတ်ထဲတွင် ကျိတ်၍ ဝမ်းသာသွားပြီး သူ့သရုပ်ဆောင်မှုမှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်

သူ ရင်ဘတ်သူထု ခြေဆောင့်ကာ ငိုကြွေးသည် “အဲဒါတင် မကသေးပါဘူး ရှေ့ မိုင်တစ်ရာလောက်မှာ ချင်းစန်းမြို့ဆိုတာ ရှိတယ်။ အဲဒီမြို့ထဲက ကလေးတွေ အများကြီး ထူးထူးဆန်းဆန်း အမှောင်တွေ ဖုံးလွှမ်းခံရပြီး အသက်ဓာတ်တွေ စုပ်ယူခံနေရတာ... အဲဒါ ဒီကောင်စုတ် လုပ်တာပါ သူက ကလေးတွေရဲ့ အသက်ဓာတ်ကို ဝါးမျိုတဲ့ မိစ္ဆာပညာတစ်ခုခု ကျင့်ကြံနေတာ သေချာတယ် မယုံရင် အခုချက်ချင်း လူလွှတ်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပါ၊ ခင်ဗျားတို့ တွေ့ရပါလိမ့်မယ် အဲဒီသနားစရာ ကလေးတွေ...”

ပြောရင်းဆိုရင်း သူ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးလာရာ ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသူ တစ်ဦး၏ ပုံစံ အတိအကျပင် ဖြစ်နေသည်။

ဤစကားများမှာ အမှန်နှင့် အမှား ရောထွေးနေသည်။ သူ့ကိုယ်သူ လုံးဝ ရှင်းလင်းအောင် လုပ်လိုက်ပြီး ရေပုပ်တစ်ပုံးလုံးကို စစ်ချန်အပေါ်သို့ လောင်းချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် စစ်ချန်လည်း လေကိုစီး၍ ရောက်ရှိလာပြီး ကိုက် ၃၀ ခန့်အကွာတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူ့သန့်ရှင်းသော အပြာရောင်ဝတ်ရုံပေါ်တွင် သွေးကွက်အနည်းငယ် စွန်းထင်းနေပြီး၊ အလွန်နုနယ် ချောမောသော မျက်နှာလေးနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ကျန်းချွမ်၏ စွပ်စွဲချက်အောက်တွင် အထူးသဖြင့် နတ်ဆိုးဆန်ကာ ထူးဆန်းကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေတော့သည်။

ဂိုဏ်းသားများမှာ ချက်ချင်းပင် ရန်သူတော်ကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ပြုမူကြပြီး မှော်လက်နက်များကို ထုတ်ကာ စစ်ချန်ကို သတိကြီးစွာ ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့ထဲမှ ငယ်ရွယ်ချောမောသော ဂျူနီယာညီမလေး တစ်ဦးမှာ ကြောက်လွန်းသဖြင့် ကျောက်ချင်းဟယ်၏ နောက်သို့ ဝင်ပုန်းနေပြီး စစ်ချန်ကို ကြောက်ရွံ့သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။

“အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို... ကြည့်ပါဦး... သူ့တစ်ကိုယ်လုံး သွေးတွေနဲ့၊ ကြောက်စရာကြီး” ဂျူနီယာညီမလေး၏ အသံမှာ တုန်ရီနေသည်။

ကျောက်ချင်းဟယ်၏ မျက်မှောင်များမှာ ယခုအခါ တင်းတင်းကြုတ်ထားပြီး၊ ဖရိုဖရဲနှင့် ကျွမ်းကျင်စွာ သရုပ်ဆောင်နေသော ကျန်းချွမ်နှင့် သွေးစွန်းနေသော်လည်း တည်ငြိမ်နေသော စစ်ချန်တို့ကို အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ကြည့်နေသည်။

သူသည် ကျန်းချွမ်၏ တစ်ဖက်သတ် စကားများကို လုံးလုံးလျားလျား မယုံကြည်သဖြင့် စစ်ချန်ကို လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည် “မိတ်ဆွေကျင့်ကြံသူ... သူပြောတာ အမှန်ပဲလား”

စစ်ချန် မော့ကြည့်ပြီး အမှန်အတိုင်း ဖြေသည် “သူက ကျွန်တော့်ကို သတ်ပြီး ပစ္စည်းလုချင်လို့ သူ့ကြံရာပါတွေကို ကျွန်တော် သတ်လိုက်တာပါ။ မြို့ထဲက ကလေးတွေ ကိစ္စက ကျွန်တော်နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး”

သူ ခဏရပ်လိုက်ပြီး ကျောက်ချင်းဟယ်၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းကွယ်ရန် ကြိုးစားနေသော ကျန်းချွမ်ကို ကြည့်ကာ ပြားကပ်သော လေသံဖြင့် ထပ်ပြောသည်

“အခု... ကျွန်တော်က အမြစ်ပါမကျန် နှုတ်ပစ်မလို့ပါ”

ထိုစကား ထွက်လာသည်နှင့် စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်းမှ လူတိုင်း၏ မျက်နှာထားများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်!

ဒါက သေချာပေါက် ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်မှ ဂိုဏ်းသားတစ်ဦး၏ လေသံ မဟုတ်ပေ

လေးထောင့်ဆန်ဆန် မျက်နှာနှင့် ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးက ချက်ချင်း အော်ဟစ်သည် “အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို... ဒီကောင်လေးက သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အရမ်းပြင်းထန်တယ်၊ သူက လူကောင်း မဟုတ်တာ သေချာတယ်”

ဂျူနီယာညီမလေးကလည်း ကျောက်ချင်းဟယ်၏ အင်္ကျီလက်စကို ဆွဲကာ တိုးတိုးလေး ပြောသည်

“အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို... သူက ငယ်ငယ်လေးနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က သိပ်မြင့်နေတယ်... ဖြစ်နိုင်တာက... သူ တကယ်ပဲ မိစ္ဆာနည်းလမ်းတွေ သုံးထားတာများလား...”

ဤစကားများက ကျောက်ချင်းဟယ်ကို လှုပ်နှိုးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

မှန်ပါသည်၊ အသက် ၁၂ နှစ်၊ ၁၃ နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်အနေဖြင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းမှာ ပြင်ပလောကတွင် အလွန် ရှားပါးလှသည်။

မိစ္ဆာလမ်းစဉ်ကျင့်စဉ်များသည် ရလဒ်မြန်ဆန်ရန် အပင်ပေါက်လေးများကို ဆွဲဆန့်သကဲ့သို့ အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်လေ့ရှိပြီး၊ ထိုနည်းဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်လူငယ်များကို အလွယ်တကူ ဖန်တီးနိုင်သည်။ ထိုသူများသည် များသောအားဖြင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော စိတ်အခြေခံ ရှိကြပြီး အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးနှင့်ပင် အသက်ကို ရန်ရှာတတ်ကြသည်။

ကျောက်ချင်းဟယ်၏ စိတ်ထဲရှိ ချိန်ခွင်လျှာမှာ စတင် တိမ်းစောင်းလာသည်။ ကျန်းချွမ်၏ သရုပ်ဆောင်မှုမှာ အပြစ်ပြောစရာ မရှိသလောက် ကောင်းမွန်နေပြီး၊ ယခုအချိန်တွင် စစ်ချန်၏ ပွင့်လင်းရိုးသားမှုမှာ မောက်မာပြီး ဘာမှမကြောက်သော ပုံစံနှင့် ပိုတူနေသည်။

“မိတ်ဆွေကျင့်ကြံသူ... ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ဘာလို့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ဒီလောက် ပြင်းထန်နေရတာလဲ” ကျောက်ချင်းဟယ်၏ လေသံမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

“အငြင်းပွားစရာ ရှိရင်တောင် အကြောင်းရင်းကို စုံစမ်းသင့်တယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အမြစ်ပါမကျန် နှုတ်မယ်ဆိုတဲ့ စကားကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပြောထွက်ရတာလဲ?”

စစ်ချန် ခေါင်းအနည်းငယ် စောင်းလိုက်ပြီး အနည်းငယ် နားမလည် ဖြစ်သွားပုံရသည်။ သူ အမှန်တိုင်း ပြောပြခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော၊ ဘာလို့ သူတို့ မယုံကြတာလဲ

သို့သော် မကြာမီ ထိုသံသယ အရိပ်အယောင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ့မိခင်က ပြောဖူးသည်၊ ကိုယ်နားမလည်သော၊ ကိုယ်နှင့်မဆိုင်သော ကိစ္စများ ကြုံလာလျှင် အချိန်ကုန်ခံ စဉ်းစားမနေနှင့် ဟူ၍။

သူ့တတိယဦးလေးကလည်း ပြောဖူးသည်၊ ကိုယ့်ကို သတ်ချင်တဲ့သူတွေကိုတော့ သေအောင်သာ ရိုက်သတ်လိုက် ဟူ၍ပင်။

သူသည် ကျောက်ချင်းဟယ်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး၊ သူ့အကြည့်မှာ ကျောက်ချင်းဟယ်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ နောက်ကွယ်တွင် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေသော ကျန်းချွမ်အပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထို့နောက် သူ စတင် လျှောက်လှမ်းလိုက်သည်။

“ရပ်လိုက်စမ်း”

ကျောက်ချင်းဟယ် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ့ဓားရှည်ကို မြှောက်ကာ ထိပ်ဖျားဖြင့် စစ်ချန်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်

“ကိစ္စတွေ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မဖြစ်မချင်း... မင်း နောက်ထပ် ဘယ်သူ့ကိုမှ ထိခိုက်အောင် မလုပ်ရဘူး!”

စစ်ချန် မရပ်တန့်ပေ၊ ဓားကို မမြင်သကဲ့သို့ပင် ပြုမူနေသည်။

ကျောက်ချင်းဟယ် မျက်နှာပျက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်း၏ အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကို တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ့ဂိုဏ်းသားတွေရှေ့မှာ ဒီလို လျစ်လျူရှုခံလိုက်ရရင် သူ့သိက္ခာ ဘယ်နား သွားထားရမလဲ စစ်ချန် သူ့ကို ကျော်ဖြတ်သွားတော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ စိတ်ကိုတင်းကာ နောက်ဆုံးတွင် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်!

ဝီ—

ဓားသံမှာ ကြည်လင်ပြတ်သားစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး စုစည်းထားသော ဓားအလင်းတစ်ခုသည် ပိုးသားလိပ်ကြီး တစ်လိပ်ကဲ့သို့ စစ်ချန်၏ ပုခုံးဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းသွားသည်။

သူ အသက်ကို ရန်ရှာရန် မဟုတ်ဘဲ နောက်ဆုတ်သွားစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အားလျော့ပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် စစ်ချန် မရှောင်တိမ်းခဲ့ပေ။ ဓားအလင်းတန်း သူ့ကို ထိခါနီး အချိန်တွင် သူသည် ညာဘက်လက်ကို ရိုးရှင်းစွာ မြှောက်လိုက်သည်။

လူတိုင်း၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်လုံးများရှေ့တွင် သူသည် ထိုထက်မြက်သော ဓားသွားကို ရင်ဆိုင်ရန် ဖြူစင်သွယ်လျသော လက်ကို အမှန်တကယ် အသုံးပြုလိုက်သည်!

ဂလန်

သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဓားသွားသည် သူ့လက်ဖဝါးထဲတွင် မြဲမြံစွာ ဖမ်းဆုပ်ခြင်း ခံထားရပြီး တစ်လက်မမျှပင် ရှေ့ဆက် မတိုးနိုင်တော့ပေ။

မျှော်လင့်ထားသော သွေးသံရဲရဲ မြင်ကွင်း မပေါ်လာဘဲ၊ ထိုလက်ဖဝါးမှာ အကြိမ်တစ်ရာ သန့်စင်ထားသော သံမဏိထက်ပင် ပိုမို မာကျောနေသည်

ကျောက်ချင်းဟယ်သည် ဓားမှတစ်ဆင့် မယိမ်းယိုင်နိုင်သော ကြီးမားသည့် စွမ်းအားတစ်ခုကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် မျက်နှာနီရဲလာသည်အထိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ထုတ်သုံးလိုက်သော်လည်း ဓားရှည်မှာ တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲတွင် မြဲမြံစွာ စိုက်ဝင်နေပြီး မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်။

စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းသားအားလုံး သရဲမြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကုန်ကြသည်။

အကြီးဆုံး စီနီယာအစ်ကိုသည် စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်ဓားသိုင်း၏ စစ်မှန်သော အမွေအနှစ်ကို ရရှိထားသူ ဖြစ်သည်။ ဤတိုက်ခိုက်မှုတွင် အစွမ်းကုန် မသုံးထားသော်လည်း ကျောက်တုံးများကို ကြေမွသွားစေရန် လုံလောက်သည်... ဒါကို... လက်ဗလာနဲ့ ဖမ်းလိုက်တာလား?

ကျန်းချွမ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ကျေနပ်အားရမှုများ ချက်ချင်း အေးခဲသွားပြီး၊ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိန်းမရဘဲ နောက်ဆုတ်သွားသည်။

စစ်ချန်သည် ဓားကို ကိုင်ထားလျက် ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်လိုက်သည်။ ထိုကြည်လင်သော်လည်း အောက်ခြေမမြင်ရလောက်အောင် နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများသည် ကျောက်ချင်းဟယ်၏ အကြည့်နှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆုံတွေ့လိုက်သည်။

သူသည် အားစိုက်ထုတ်ထားမှုကြောင့် အနည်းငယ် နီရဲနေသော ကျောက်ချင်းဟယ်၏ မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ့ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ရန် ကြိုးစားနေသော ဓားဆီမှ စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်သည်။ သူက တစ်လုံးချင်း မေးလိုက်သည်

“ခင်ဗျားလည်း... ကျွန်တော့်ကို သတ်ပြီး ပစ္စည်းလုချင်နေတာလား”