အခန်း (၃၄)

လေလံတူ ထုလိုက်ပြီ ဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ရေး မှိုဖြူမှာ စစ်ချန်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ စစ်ချန်သည် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာကို လက်ခံရရှိသောအခါ ကြည့်ပင်မကြည့်ဘဲ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

သူ့မျက်နှာမှာ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မရှိသော်လည်း သူ့ကို သိသူများကမူ သူ့စိတ်အခြေအနေမှာ လုံးဝ မကောင်းကြောင်း သိကြပေလိမ့်မည်။

နောက်ထပ် လေလံပစ္စည်း အချို့ကို သူ စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။ ရှေးဟောင်းကျင့်ကြံသူများ၏ အစီအရင်ပြမြေပုံများ၊ ဆေးလုံးများ၊ ၎င်းတို့မှာ သူ့အတွက် အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။ သူသည် ဤပြဇာတ်ကြီး အမြန်ဆုံး ပြီးဆုံးသွားပြီး ယနေ့မနက်က မြင်ခဲ့သော ဗာဒံစေ့နို့ခဲကို သွားစားရန်သာ စိတ်စောနေသည်။

သူ့စိတ်များ လွင့်ပျံနေစဉ် စင်ပေါ်မှ လေလံမှူး၏ အသံမှာ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာပြီး လျှို့ဝှက်ချက်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပါဝင်နေသည်

“လူကြီးမင်းတို့ခင်ဗျာ! အခုဆိုရင် ဒီနေ့လေလံပွဲရဲ့ အထူးဆုံး အစီအစဉ်ကို ရောက်ရှိလို့ လာပါပြီ!”

အစေခံမလေးတစ်ဦးက အဆင့်မြင့် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာလေး တစ်ခုကို ကိုင်ကာ စင်ပေါ်သို့ တက်လာသည်။ သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် အလွန် မွှေးပျံ့ပြီး လန်းဆန်းစေသော ရနံ့တစ်ခု လေလံရုံတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားသည်။

သေတ္တာထဲတွင် ရွှေဝါရောင် ပိုးသားပေါ်၌ တောက်ပနေသော အနီရောင် အသီးတစ်လုံး ရှိနေသည်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မီးတောက်ပုံစံ အစင်းကြောင်းများ ပါရှိသည်။

“မိတ်ဆွေကျင့်ကြံသူတို့ခင်ဗျာ၊ ဒီနေ့ရဲ့ နောက်ဆုံးရတနာကတော့... ကြက်သွေးရောင် နေမင်းသီးပါပဲ”

လေလံမှူး၏ အသံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေသည်

“ဒီအသီးဟာ မြေအောက်မီးတောင် ချော်ရည်တွေ ဘေးမှာ ပေါက်ဖွားတာ ဖြစ်ပါတယ်။ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကြာမှ ပွင့်ပြီး နောက်ထပ် နှစ်တစ်ရာကြာမှ အသီးသီးတာပါ။ ရွှေအမြုတေအဆင့်အစောပိုင်းမှာ ရှိနေတဲ့ စီနီယာတွေအတွက်တော့ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ဖို့ အကောင်းဆုံး အထောက်အကူ ပစ္စည်းပါပဲ”

“ဒီအသီးက ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတွေအတွက် ကျင့်ကြံမှု ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာကို သက်သာစေနိုင်ပါတယ်။ အခြေခံဈေးနှုန်းကတော့ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်း ဖြစ်ပါတယ်”

စကားအဆုံးတွင် ခန်းမတစ်ခုလုံး ဆူညံသွားတော့သည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံမှုကို အထောက်အကူပြုနိုင်သော ရတနာဆိုသည်မှာ ဤဒေသတွင် အလွန် ရှားပါးလှသည်။

“တစ်သောင်းခွဲ!”

“နှစ်သောင်း!”

ဈေးနှုန်းများမှာ လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာသည်။ လွီရန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ပါဝင်ဆင်နွှဲလိုက်သည်

“သုံးသောင်း!”

“သုံးသောင်းခွဲ” အနီးနားရှိ သီးသန့်ခန်းတစ်ခုမှ အက်ကွဲကွဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“လေးသောင်း” လွီရန်က အရှုံးမပေးပေ။

လေလံဆွဲသူ အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့ပြီး အားလုံးမှာ ဒေသခံ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများမှ ဖြစ်ကြသဖြင့် စီးဆင်းနေသော တိမ်တိုက်ဓားဂိုဏ်းကို ကြောက်ရွံ့ပုံမရပေ။ ဈေးနှုန်းမှာ မကြာမီမှာပင် တစ်သိန်းကျော်သွားသဖြင့် လွီရန်၏ မျက်နှာ ပျက်လာသည်။

“နှစ်သိန်း”

လွီရန်က အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် အော်လိုက်သည်။ ဤဈေးနှုန်းမှာ အသီး၏ သာမန်တန်ဖိုးထက် များစွာ ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူ ရအောင်ယူမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

ခန်းမတစ်ခုလုံး ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ကျန်ရှိသော ပြိုင်ဘက်များက လက်လျှော့လိုက်ကြသည်။ ထိုစဉ် လေလံရုံအောက်ထပ် သာမန်နေရာမှ တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“နှစ်သိန်း... ”

“နဲ့ တစ်ရာ။”

လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာ ထိုအသံရှင်ဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်... သူကား အခြားသူမဟုတ်၊ ခုနက ဝိညာဉ်ပြုစုပျိုးထောင်ရေး မှိုဖြူကို ကျောက်တုံးတစ်သောင်းပေး၍ ဝယ်ခဲ့သော အစိမ်းရောင်ဝတ် လူငယ်လေးပင်

စစ်ချန်မှာမူ ဘာမျှမသိသကဲ့သို့ပင်။ ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် သူသည် ထိုင်ခုံတွင် ပြန်မှီလိုက်ကာ အစေခံမလေး ငှဲ့ပေးထားသော ဝိညာဉ်လက်ဖက်ရည်ကို မှုတ်သောက်နေသည်။ ထိုပုံစံမှာ ခုနက လွီရန် ပြသခဲ့သော အမူအရာနှင့် အတိအကျ တူညီနေသည်။

လွီရန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားပြီး ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် စစ်ချန်ကို စူးစူးဝါးဝါး စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

မျိုးမစစ်ကောင်၊ ဒီကောင်လေးက ငါ့ကို တမင် လက်စားချေနေတာပဲ

“နှစ်သိန်းနဲ့ တစ်သောင်း” လွီရန်က အံကြိတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

“နှစ်သိန်း တစ်သောင်းနဲ့... တစ်ရာ။” စစ်ချန်က မျက်တောင်ပင် မခတ်ဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း လိုက်သည်။

“နှစ်သိန်း နှစ်သောင်း!”

“နှစ်သိန်း နှစ်သောင်းနဲ့... တစ်ရာ။”

ဈေးနှုန်းမှာ နှစ်ယောက်ကြားတွင် အပြန်အလှန် မြင့်တက်နေပြီး စစ်ချန်သည် တစ်ကြိမ်လျှင် အနည်းဆုံး တိုးမြှင့်နိုင်သော ပမာဏဖြစ်သည့် တစ်ရာစီသာ ထပ်တိုးနေသည်။ ၎င်းမှာ လွီရန် သူ့ကို လုပ်ခဲ့သည့် နည်းလမ်းအတိုင်းပင်။

အခြားသော ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများမှာမူ ဤပွဲကောင်းကို ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ လွီရန်အတွက်မူ ဈေးတိုးလိုက်တိုင်း သူ့အသားကို လှီးဖြတ်နေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသော်လည်း ဤအသီးကို ရမှဖြစ်မည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဈေးနှုန်းမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးသိန်း အထိ ရောက်ရှိသွားသည်။ ၎င်းမှာ လွီရန်၏ တစ်သက်စာ စုဆောင်းထားသမျှ နီးပါးပင်။ သူသည် အောက်သို့ ဆင်းသွားပြီး စစ်ချန်ကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြတ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်နေသည်။

ထိုစဉ် စစ်ချန်က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး လွီရန် သုံးခဲ့သည့် လေသံအတိုင်း အပေါ်ထပ်သို့ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်

“ဟဲဟဲ၊ အကြီးအကဲလွီ၊ မိတ်ဆွေကြီးရဲ့ ငွေကြေးအင်အားက တကယ်ကို ကြီးမားတာပဲ။ ဒီဂျူနီယာက ခင်ဗျား မြတ်နိုးတဲ့အရာကို လုမယူတော့ပါဘူး။”

သူ့စကားကို သူ့ထံ အတိအကျ ပြန်ပေးလိုက်ခြင်းပင်။

“ဖူးးး ဟားဟား” တစ်ဖက်မှ သီးသန့်ခန်းထဲမှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးမှာ မနေနိုင်တော့ဘဲ ပေါက်ကွဲထွက်သလို ရယ်မောတော့သည်။

လွီရန်၏ မျက်နှာမှာ ဝက်အသည်းရောင်ကဲ့သို့ နီမြန်းသွားပြီး သွေးများ ဆူပွက်လာကာ နေရာမှာတင် သွေးအန်တော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးသိန်း ဒါဟာ သူ့ဘဝရဲ့ စုဆောင်းသမျှ အားလုံးနီးပါးပဲ

လူတိုင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဂျူနီယာတစ်ယောက်၏ ကစားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ဒါဟာ ကျင့်ကြံခြင်း သက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ အကြီးမားဆုံး အရှက်ရမှုပင်။

လေလံတူ ထုလိုက်သဖြင့် ကြက်သွေးရောင် နေမင်းသီးမှာ လွီရန်ဆီသို့ ရောက်သွားသော်လည်း သူ့မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှု မရှိဘဲ ဒေါသနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များသာ ပြည့်နှက်နေသည်။

စစ်ချန်ကမူ ထရပ်လိုက်ပြီး လူအများ၏ ရှုပ်ထွေးသော အကြည့်များအောက်တွင် လေလံရုံထဲမှ အေးအေးဆေးဆေး ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

လက်တုန့်ပြန်ပြီးနောက်တွင် သူ့စိတ်ထဲမှ အနှောင့်အယှက်များမှာ အတော်အတန် လျော့ပါးသွားပြီဟု သူ ခံစားရသည်။ ယခုမူ သူ တနေကုန် စဉ်းစားနေခဲ့သော ဗာဒံစေ့နို့ခဲကို စိတ်အေးလက်အေး သွားစားနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို လုံးဝ ဒေါသထွက်အောင် လုပ်လိုက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ... “သူတို့ကို အကုန် သတ်ပစ်မယ်” ဆိုသည့် အတွေး သူ့စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာကတည်းက ၎င်းမှာ သူ ထည့်စဉ်းစားနေရမည့် ပြဿနာတစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။