ဂုဏ်ကျက်သရေနှင့်တကွ အိမ်ပြန်ခြင်း

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင်

ချန်ချမ်ခွင်းသည် သူနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော အနီးကပ်တွဲဖက် ဒု-စစ်သူကြီး နှစ်ဦးကို ရှန်းယီထံသို့ ယာယီ တာဝန်ပေးအပ်လိုက်ပြီး သူ၏ စီးတော်မြင်းကိုပါ ငှားရမ်းပေးလိုက်ရာ ရှန်းယီအား သူ၏ အနာဂတ် လက်အောက်ငယ်သားများနှင့် ရင်းနှီးခွင့် ရစေခဲ့သည်။

သူတို့အဖွဲ့သည် ချင်ပြည်နယ်မြို့တော်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူသည် ဒေသဆိုင်ရာ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ကွပ်ကဲမှုရုံးဆီသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်လာခဲ့၏။

"ကျုပ် နားမလည်နိုင်ဘူး။ သူက ကျုပ်လင်းကျန်းစီရင်စုရဲ့နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးလေ၊ ဘာဖြစ်လို့ အကဲဖြတ်တဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ကျုပ်အမြင်ကို လုံးဝ လစ်လျူရှုထားရတာလဲ။"

စစ်သူကြီးအို ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အမျက်ဒေါသ အရိပ်အယောင် ပေါ်ခဲလှသည်။ ချင်ပြည်နယ်ရှိ အသက်အကြီးဆုံးနှင့် ဝါအရင့်ဆုံး စစ်သူကြီး တစ်ဦးအနေဖြင့် ချင်ပြည်နယ် စစ်သူကြီးချုပ်သည်ပင် သူ့ကို အလေးစား အနည်းငယ် ပြသသင့်သည်။

ကျန်းယွမ်ဟွာသည် သူ့ကို နှုတ်ဆက်ရန် ထရပ်လိုက်ပြီး ရယ်မောသံ သဲ့သဲ့ဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သူသာ အမြုတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် မြေခွေးနတ်ဆိုး တစ်ကောင်ကိုတောင် မခြိမ်းခြောက်နိုင်ဘူးဆိုရင် ရှန်းယီက ခင်ဗျားကို လင်းကျန်းစီရင်စု စောင့်ရှောက်ဖို့ ဘာနဲ့ ကူညီပေးနိုင်မှာလဲ။"

"စစ်သူကြီးချုပ်ကျန်း၊ အဲဒီစကားတွေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို လာလှည့်စားမနေပါနဲ့!"

ချန်ချမ်ခွင်း၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

"အဲဒီ မြေခွေးနတ်ဆိုးက မဟာချန်ကနေ ထွက်သွားပြီး ချင်းချိုရဲ့တပည့် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ အခု ပညာသင်ပြီး ပြန်လာတော့ သူ့ရဲ့အိမ်ဟောင်းကို ပြန်လည် လာရောက်လည်ပတ်နေတာ။ ဒါက ဂုဏ်ကျက်သရေရှိတဲ့ အခိုက်အတန့်၊ ဂုဏ်သရေရှိရှိ အိမ်ပြန်လာတာ၊ သူ အတော်လေး ဂုဏ်ယူနေမှာပဲ။ ခင်ဗျား ကိုယ်တိုင်လည်း မသွားဘူး၊ ခင်ဗျား တပည့်ကိုလည်း မလွှတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ထားတဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးကို ဒီပြဿနာ သွားရှာခိုင်းတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ"

ဘာလဲ၊သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကလေးက ရွှေနဲ့ လုပ်ထားပြီး တခြားသူတွေရဲ့ ကလေးက ရွှံ့နဲ့ လုပ်ထားလို့လား။

ဒီကိစ္စကို သေချာ မကိုင်တွယ်နိုင်ရင် အစွမ်းထက်တဲ့ ချင်းချိုဂိုဏ်းကို စော်ကားသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မှာ။

"အသံ နည်းနည်း တိုးပါဦး။"

ကျန်းယွမ်ဟွာ သူ၏ အပြုံးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး အခန်းထဲတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်နေကြသော အမျိုးသမီးနှစ်ဦးကို အနည်းငယ် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ကြော့ရှင်းသော မင်းသမီးတစ်ပါးသည် စစ်တုရင် နယ်ရုပ်တစ်ခုကို လှည့်ကစားရင်း မေးခွန်းတစ်ခုကို ညင်သာစွာ မေးမြန်းနေပြီး သိမ်မွေ့လှပသော မိန်းကလေးမှာမူ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေကာ သူမ၏ အကြည့်က အေးစက်နေပြီး အနက်ရောင် နယ်ရုပ် ငါးခုကို တစ်တန်းတည်း စီထားလျက် သူမ၏ ဖြူစင်သော လက်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

မင်းသမီးသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးကို ပေါ့ပါးစွာ ဖုံးအုပ်လိုက်၏။

"ချိုလန်၊ ဂိုကစားနည်းက ဒီလို ကစားရတာ မဟုတ်ဘူး။"

ကျန်းချိုလန်သည် စစ်တုရင်ခုံဆီသို့ သူမ၏ အကြည့်ကို ပြန်လည် ပို့ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသေးပေ။

ဂီတ၊ စစ်တုရင်၊ လက်ရေးလှရေးခြင်းနှင့် ပန်းချီဆွဲခြင်း ကဲ့သို့သော အရာများကို သင်ယူရန် သူမတွင် အချိန်မရှိပေ။ သူမ၏ စည်းမျဉ်းများအရ အနိုင်ရသူကို ဆုံးဖြတ်ပြီး ဖြစ်ကာ ပြိုင်ဘက်၏ စည်းမျဉ်းများ နားလည်မှုက သူမနှင့် မည်သို့ သက်ဆိုင်သနည်း။

"..."

ကျန်းယွမ်ဟွာသည် စစ်သူကြီးအို ချန်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။

"ချိုလန်မှာ လုပ်စရာ ပိုအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိနေတယ်။ ပြီးတော့ ကျုပ်ဒီမှာ နေပြီး သူမကို စောင့်ကြည့်ပေးရမယ်။ ခင်ဗျား သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူမက တကယ်ကို အရမ်းသန်မာတယ်။ ကျုပ်တို့ ခြံဝင်းတစ်ခုတည်း အတူရှိနေတဲ့အခါ ကျုပ်တောင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လို့ မရဘူး။"

"ဒါ့အပြင် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်ဖို့ ခွန်အား တစ်ခုတည်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူး၊ နတ်ဆိုးတွေကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ ဆိုတာကိုပါ လေ့လာရမယ်။ ဒါက အရမ်းကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ခုပဲ... ချင်းချိုရဲ့ တပည့် တစ်ယောက်ပါပဲ။ ကျုပ်တို့ တကယ် စော်ကားမိရင်တောင် ကျုပ်မှာ သြဇာအာဏာ အနည်းငယ်တော့ ရှိပါသေးတယ်။"

စကား၏ နောက်ဆုံးတစ်ဝက်ကို ကြားသောအခါ ချန်ချမ်ခွင်း နောက်ဆုံးတွင် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မေးခွန်းထုတ်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်လေ၏။

ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရှန်းယီ၏ ပြတ်သားသော ကိုင်တွယ်ပုံကို သူ သဘောကျခဲ့ခြင်းကြောင့် ထိုလူငယ်လေးအပေါ် ပြဿနာ အနည်းငယ် ကျရောက်လျှင်ပင် သူ နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်ရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

စစ်သူကြီးချုပ်၏ ကတိကဝတ်ဖြင့် သူ နောက်ဆုံးတွင် အတော်အတန် ကျေနပ်သွားခဲ့လေသည်။

စစ်သူကြီးအို ချန်သည် စကားဝိုင်း၏ ပထမတစ်ဝက်ကို ပြန်လည် သတိရလိုက်ပြီး ကျန်းယွမ်ဟွာကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

"စစ်သူကြီးချုပ်၊ ခင်ဗျားရဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်နဲ့ ဆိုရင် လူတိုင်းက ခင်ဗျားကို စွန့်ပစ်ဖို့ အချိန်မရွေး ဖြစ်လာနိုင်တယ်နော်။"

ယခုတွင် တစ်ဖက်သူ၏ မျက်လုံးထဲ၌ လူတိုင်း၏ ကလေးများသည် ရွှံ့နှင့် လုပ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပုံရသည်။

ထိုအရာမှာ ရာထူးကြီးကြီးရယူထားသူများ၏ အရာရာတိုင်းအပေါ် အယုံအကြည်မဲ့မှုပင်။

ဥပမာအားဖြင့် ပါရမီရှင် တစ်ဦးကို တွေ့ရှိသောအခါ သူသည် စကားလုံးများဖြင့် သင်ကြားခြင်းကို အားမကိုးဘဲ တဖက်လူအပေါ် လွှမ်းမိုးနိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော ရွှေရောင်မျောက်ဝံကို ကိုယ်တိုင်အဆုံးရှုံးခံခဲ့ပြီး တစ်လတာ အတွေ့အကြုံဖြင့် ကျန်းချိုလန်ကို တစ်ခဏမျှပင် မရပ်တန့်ရဲအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ယခုတွင် ပြင်ပအကူအညီအတွက် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့သဖြင့် သူမ၏ ထိုးဖောက်အောင်မြင်မှုကို ရိုးရှင်းစွာ မျှော်လင့်နေမည့်အစား နန်းတွင်းပြင်ပမှ အကူအညီ ရယူရန်အတွက် ငယ်စဉ်ကတည်းက သူ ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့သော ဤတပည့်ကို အသုံးပြုရတော့မည်။

"ချင်ပြည်နယ်သာ နတ်ဆိုးဘေးအန္တရာယ်ကနေ ဘေးကင်းကင်း လွတ်မြောက်သွားမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျား ဆန်းကြယ်ရေခဲသတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားဆန္ဒခုနစ်ခုနဲ့ အကြိမ်ပေါင်း ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး အထိုးခံရမယ်ဆိုတာ ကျုပ်သံသယ မဝင်ဘူး။"

ချန်ချမ်ခွင်း ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ထွက်လိုက်သည်။

"ကိစ္စ မရှိပါဘူး၊ ကျုပ်မှာ ယင်ဝိညာဉ် ရှိပါတယ်။ ရုပ်ခန္ဓာသက်သက်ပဲလေ၊ သူမ စိတ်ပြေဖို့ အသားကြိတ်စက်ထဲ ထည့်လိုက်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။"

ကျန်းယွမ်ဟွာ ဂရုမစိုက်သလို ပြုံးလိုက်သည်။

သိုင်းဝိဇ္ဇာ တစ်ပါးသည် သူ၏ မြင့်မြတ်သော အာရုံခံစားမှုကို ယင်ဝိညာဉ်ထံ အပ်နှံနိုင်သော်လည်း ယင်ဝိညာဉ်သည်လည်း နားခိုရန် နေရာတစ်ခု လိုအပ်ပေသည်။ ကြားရသလောက် ရိုးရှင်းသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

သို့သော် ချင်ပြည်နယ် စစ်သူကြီးချုပ် တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

ထိုအရာကတော့ ကျယ်ပြန့်လှသော စီရင်စုဆယ့်နှစ်ခုအား နတ်ဆိုးများ၏ဘေးရန်မှ ကင်းဝေးစေဖို့ပင်။ ထိုအရာမှလွဲလျှင် ကျန်တာအားလုံး စတေး၍ရလေ၏။

"မင်းသားကျီက အပျော်အပါး မက်ပြီး သားသမီး များပြားတာကြောင့် မဟာချန် တစ်ခွင် နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတယ်။အဲဒီ လူငယ်လေး ကျင့်ကျန်း လည်း လူကောင်း တစ်ယောက်လို့ ကျုပ် မထင်ဘူး။"

စစ်သူကြီးအို ချန် မထွက်ခွာမီ တီးတိုး သတင်းစကား တစ်ခု ထပ်ပြောရန် မနေနိုင် ဖြစ်သွားခဲ့၏။

"မင်းသမီးကျီက မသေမျိုးဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ မျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး သူမရဲ့စရိုက်က ဗိုလ်ကျလွန်းတယ်။ မဟုတ်ရင် မင်းသားရဲ့နေအိမ်မှာ မင်းသမီး ဒါဇင်နဲ့ချီ ရှိနေပြီး သားတစ်ယောက်တည်း ရှိနေတာမျိုး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူမက ဟွန်းယွမ် ဆရာသခင်ကြီး တစ်ပါးကို ဖိတ်ခေါ်နိုင်ကောင်း ဖိတ်ခေါ်နိုင်ပေမဲ့ ရလဒ်မမြင်ရဘဲ လုပ်ဆောင်မယ့်သူမျိုး မဟုတ်ဘူး။ စစ်သူကြီးချုပ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဂရုစိုက်ပါ။"

ယန်အန်းစီရင်စု၊ ဘိုင်ယွင်ခရိုင်

လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က ဤနေရာတွင် နတ်ဆိုးဘေးအန္တရာယ်ကြီး လေးခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး နှစ်ခုကို အရာရှိရှန်းက နောက်ပိုင်းတွင် နှိမ်နင်းခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနသည် ဤဧရိယာကို လျင်မြန်စွာ သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီး မြို့တံခါးများကို တင်းကျပ်စွာ ပိတ်လျက် နတ်ဆိုးများကို စစ်ဆေးနေခဲ့၏။

အတွင်းစခန်းမှ တပ်မှူးအများအပြားသည် စီရင်စုအပြင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာ၍ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ နာမည်ကျော်ကြားပြီး အစွမ်းထက်သော နတ်ဆိုးများသည် သတင်းကြားသည်နှင့် ထွက်ပြေးကြပြီး ကံဆိုးစွာဖြင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံရသော ဖြတ်သွားဖြတ်လာ နတ်ဆိုးများပင်လျှင် ခေါင်းဖြတ်ခံရသည့် ကံကြမ္မာနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ကြရသည်။

သို့သော် သုံးလပြည့်ပြီးနောက်တွင် သူတို့သည် ဘိုင်ယွင်စီရင်စု၌ တပ်စွဲထားဆဲပင်။

အကြောင်းရင်းမှာ သူတို့ ခြေမချနိုင်သေးသော မြောက်ဘက်ကမ်းပါး ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လီရှင်းဟန်သည် ကြမ်းကြုတ်သော ဝံပုလွေသားမွေးဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်အောက်ငယ်သား တစ်စုကို ဦးဆောင်ကာ မြို့တံခါးဝတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

သူသည် ဘိုင်ယွင်ခရိုင်နှင့် ထိတွေ့ဖူးသော ပထမဆုံး နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန ဒု-စစ်သူကြီး ဖြစ်ပြီး ထိုဒေသကို အသိကျွမ်းဆုံး ဖြစ်သည်။

လင်းပိုင်ဝေ့၏ စာကို ကိုင်ဆောင်လျက် အတွင်းစခန်းမှ တပ်မှူးများအား မြောက်ဘက်ကမ်းပါးကို ရှင်းလင်းခြင်းမှ တားဆီးခဲ့သူမှာ သူပင်ဖြစ်သည်။

"နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး တစ်ယောက်ကို ကိုယ်တိုင် မမြင်ရတာ ကြာပြီ။"

လီရှင်းဟန်၏ အသက်ရှူသံသည် အနည်းငယ် မြန်ဆန်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မသိစိတ်ဖြင့် ဆန့်တန်းလိုက်ကာ ဝတ်ရုံပေါ်ရှိ ဖုန်များကို ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"နင် သိပ်ပြီး မကြောက်ဘဲ နေလို့ မရဘူးလား။"

လီမူကျင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ဤကောင်လေးမှာ သူ့ကိုယ်သူနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန ဒု-စစ်သူကြီးတစ်ယောက်ဟု အမှန်တကယ် ထင်မှတ်နေပြီး လီမိသားစု၏တိုက်ရိုက် မျိုးဆက်ဆိုသော သူ၏အထောက်အထားကို လုံးဝ မေ့လျော့နေပုံပင်။

တခြား ထိပ်တန်းအင်အားစုများတွင် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ မရှိကောင်း မရှိနိုင်သော်လည်း မျိုးရိုးအမည်လေးခုနှင့် ဂိုဏ်းငါးဂိုဏ်း၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော သူ့မိသားစုတွင်မူ ဤအဆင့် ဘိုးဘေးတစ်ပါး ရှိနေပေသည်။

ကမ္ဘာကြီးအား တစ်ခါမှမမြင်ဖူးသလိုမျိုး ပြုမူနေဖို့ အမှန်တကယ် လိုအပ်၍လော။

"ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ သိချင်ရုံပါ။ ယန်အန်းစီရင်စု စစ်သူကြီး ဆိုရင်တော့ ဒီခရီးစဉ်က မြေခွေးနတ်ဆိုးနဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားစမြည် ပြောရုံလောက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ သခင်မကျန်း ကိုယ်တိုင် လာရင်တော့ မြေခွေးနတ်ဆိုးကို တိုက်ခိုက်တာမျိုး ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်တယ်..."

လီရှင်းဟန်က သူ့အမကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲဒါကလည်း ကုသိုလ်မှတ်တမ်း တစ်ခုပဲလေ။ နင် ဒု-စစ်သူကြီး မဖြစ်ချင်ဘူးလား။"

လီမူကျင်း သူ့ကို ရုတ်တရက် ကန်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ လာနေပြီ။"

ဘိုင်ယွင်ခရိုင် အပြင်ဘက်တွင် မြင့်မားပြီး ကြီးမားသော အနီရောင် မြင်းတစ်ကောင်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဝင်ရောက်လာပြီး အလားတူ မြင့်မားသော နတ်ဆိုးမြင်း သုံးကောင်က နောက်မှ လိုက်ပါလာ၏။ မြင်းလေးကောင်တည်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ဖုန်မှုန့်များ ထသွားအောင် ကန်ကျောက်ရင်း စစ်သည်အင်အား တစ်ထောင် ပြိုင်တူ ဒုန်းစိုင်းစီးနင်းလာသကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ပေးစွမ်းနေပေသည်။

"စစ်သူကြီးအို ချန်" လီရှင်းဟန် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ထိုလေးဦးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရောက်ရှိလာပြီး သူတို့၏မြင်းခွာများကို မြင့်မားစွာ မြှောက်လျက် စောင့်ဆိုင်းနေသော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန တပ်မှူးများ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြ၏။

နက်မှောင်သော သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသော လူငယ်လေးသည် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ရာ သူ၏ အနီရောင် ဝတ်ရုံသည် လေထဲတွင် လွင့်ပျံသွားသည်။

လင်းကျန်းစီရင်စုမှ အနီးကပ်တွဲဖက်ဒု-စစ်သူကြီး နှစ်ဦးသည် သူ့အတွက် အနီရောင် မြင်းကို ထိန်းပေးလိုက်ကြသည်။

"စစ်သူကြီးရှန်း၊ ခဏလောက် အနားယူဖို့ လိုမလား၊ ပြီးတော့ အခြေအနေ မေးမြန်းဖို့ လူနှစ်ယောက်လောက် လာခိုင်းလိုက်ရမလား။"

"မလိုပါဘူး၊ ကျွန်တော် အလျင်လိုနေတယ်။"

ရှန်းယီသည် လူအုပ်ကြားမှ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားလိုက်ရာ သူ၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားကြောင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြလေ၏။

သူသည် ဤနေရာနှင့် အတော်လေး ရင်းနှီးပြီး မြောက်ဘက်ကမ်းပါး မြေခွေးနတ်ဆိုးအကြောင်း အသိဆုံးသူမှာ သူ့ဘေးတွင် ရှိနေသဖြင့် အခြား မည်သူ့ကိုမျှ မေးမြန်းစရာ မလိုပေ။

လင်းပိုင်ဝေ့သည် ရင်းနှီးသော လမ်းမများကို ကြည့်ရင်း လူငယ်လေး၏ နောက်မှ တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာခဲ့၏။ သူမ၏ အမူအရာသည် အနည်းငယ် မှင်သက်နေလေပေသည်။

လွန်ခဲ့သော သုံးလကမှ သူမ၏ မွေးရပ်မြေသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး သူမ ရှေ့မှောက်ရှိ လူမှာ တစ်ချိန်က သူမ၏ နှာခေါင်းအောက်ရှိ အရေးမပါသော အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်ကို ထိုမြေခွေး တွေးမိပါ့မလားဟု သူမ စဉ်းစားနေမိသည်။

လီရှင်းဟန်သည် ပြင်ဆင်ထားသော စာရွက်စာတမ်းများကို ဆုပ်ကိုင်လျက် လည်ချောင်းများ ခြောက်ကပ်နေပြီး ရှေ့တိုး၍ မိတ်ဆက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသော်လည်း နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးက မည်သူ့ကိုမျှ ခေါ်ယူ မေးမြန်းရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူရင်းနှီးသော ပုံရိပ်နှစ်ခုကို သူ စိုက်ကြည့်နေမိ၏။

"..."

စစ်သူကြီး ၁၂ ဦးစလုံးကို ခန့်မှန်းကြည့်ပြီးသည့်တိုင် သူ နောက်ဆုံးတွင် မှားယွင်းသွားခဲ့သည်။

ချင်ပြည်နယ်တွင် စစ်သူကြီးရှန်း ရှိသည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

မည်သည့်အရာများ မိတ်ဆက်စရာရှိမည်နည်း။ဤနေရာက သူ့နယ်မြေပင်။

"မမ... မမ"

"ဟင်"

လီမူကျင်းသည် ဟန်ဆောင်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း သူမ၏ စိတ်အစဉ်သည် ထိုချပ်ဝတ် ပုံရိပ်နှင့်အတူ အဝေးသို့ လွင့်မျောနေပြီ။