ချင်ပြည်နယ်၏ ၁၃ ယောက်မြောက် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး

သူ၏ စကားများသည် အံ့အားသင့်ဖွယ်ပင်။ ချန်ချမ်ခွင်း၏ မျက်နှာထားသည်ပင် အနည်းငယ် အေးစက်သွား၏။

ကျန်းဟန်ကျိုးသည် လင်ကျန်းစီရင်စုကို ပရမ်းပတာ ဖြစ်စေခဲ့ပြီးပြီဖြစ်ရာ ယခု သူ ထောက်ခံလိုက်သောသူကို နောက်ထပ် ကျန်းဟန်ကျိုးတစ်ယောက်ဟု ခေါ်ဆိုနေခြင်းမှာ သူ့နှာခေါင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြီး အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်နေပြီဟု ပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေသည်။

သို့သော် ဤအခြေအနေတွင် အဘိုးအိုသည် ပြန်လည်ခြေပခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့တွင် ပြောစရာစကား မရှိသောကြောင့်ပင်။ သူ နှစ်ကြိမ်သာ တွေ့ဖူးသေးသော လူငယ်တစ်ယောက်အတွက် သူ အပြင်းအထန် ကာကွယ်မပေးနိုင်ချေ။

ထို့အပြင် သူ ဤအကြောင်းအရာကို စတင်ပြောဆိုခဲ့ရခြင်းမှာ သူ၏ လူကဲခတ်ညဏ်ကို ကြွားဝါလိုခြင်းအပြင် အခြားတစ်ယောက်က ထိုလူငယ်အတွက် အာမခံပေးထားသောကြောင့်လည်း ပါဝင်လေသည်။

အာချမ် ပြန်ထိုင်လိုက်၏။

ချင်ပြည်နယ်၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက ကူညီပေးလိုစိတ် ရှိနေပါက ထိုလူ မည်သို့ကြီးပြင်းလာသည်ကို မည်သူ ဂရုစိုက်နေမည်နည်း ဟူသော သဘောထားဖြင့် ဤကိစ္စကို လျစ်လျူရှုထား၍ ရနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဤကိစ္စကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်ပြီးသည်နှင့် ပြတင်းပေါက်စက္ကူကို ဖောက်လိုက်သကဲ့သို့ လုံးဝ လျစ်လျူရှုထား၍ မရတော့ပေ။

သူမသည် စိတ်မပါသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သက်သေဘယ်မှာလဲ"

ယန်အန်းစီရင်စု စစ်သူကြီး က လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"သက်သေတော့ မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ ကြီးပြင်းလာတာ မြန်ဆန်လွန်းတယ်"

"ဟာသပဲ။ သက်သေမရှိရင် အနည်းဆုံးတော့ အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ရှိသင့်တယ် မဟုတ်လား"

အာချမ်က မဲ့ကာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။

"သမင်ဖြူတောင် သူ့လက်ချက်နဲ့ သေခဲ့ရတာလေ။ သူက နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်နေတာလား။ သူ ဘာကို ကြံစည်နေလို့လဲ"

"ဘာကြံစည်နေလဲ ဟုတ်လား"

ယန်အန်းစီရင်စု စစ်သူကြီးသည် ဤရွှေရောင်ခေါင်းလောင်း နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးသူ ကို ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ လစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဥပမာ... နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို ရယူပြီး စစ်သူကြီးချုပ် နဲ့ မဟာလနတ်ဆိုးဘုရင်တို့ ထိပ်တိုက်တွေ့နေတဲ့အချိန် စစ်သူကြီးချုပ် ဘက်ကို ပြောင်းပြီး အရေးပါတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု လုပ်လိုက်တာမျိုးပေါ့။ အဲဒီအကျိုးဆက်ကို မင်း တာဝန်ယူနိုင်မလား"

"ဒီနေရာမှာ ဘယ်သူက အဲဒီတာဝန်ကို ယူရဲလဲဆိုတာ ငါ သိချင်ပါတယ်"

သူသည် လူတိုင်းကို ဝှေ့ယမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ အေးစက်နေပေသည်။

လင်းပိုင်ဝေ့သည် ဤ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးများ မည်သည်ကိုပြောနေကြသည်အား လုံးဝ နားမလည်ပေ။

သူမသည် ရှန်းယီကို သူမ၏ ဆရာထံ တပည့်အဖြစ် အကြံပြုလိုရုံသာ ဖြစ်သော်လည်း စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက်တွင် ရှန်းယီသည် ယာယီ ဒု-စစ်သူကြီး အဆင့်မှ သူမ၏ ဆရာကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်သော နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင် အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားချိန်တွင်...

ဘယ်ဘက် ထိပ်ဆုံးထိုင်ခုံမှ ကြည်လင်ပြီး တည်ငြိမ်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ကျွန်မ တာဝန်ယူမယ်"

အနက်ရောင် ဆန်းကြယ်ချပ်ဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော ကျန်းချိုလန်သည် အစမှအဆုံး တစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ နေခဲ့သဖြင့် လူများက သူမ၏ တည်ရှိမှုကို မသိစိတ်မှ လျစ်လျူရှုထားမိခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူမ၏ နူးညံ့သော ဆံနွယ်များအောက်ရှိ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် နက်ရှိုင်းနေပေသည်။

သူမသည် ပေါ့ပါးစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး လစ်လျူရှုဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မေးခွန်း ရှိသေးလား"

ကျန်းယွမ်ဟွာ၏ မျက်ခုံးများ နှစ်ချက် လှုပ်သွားပြီး တိတ်ဆိတ်နေလိုက်၏။

စစ်သူကြီးအများအပြားသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး စကားမပြောကြတော့ပေ။

ယုန်အန်းစီရင်စု စစ်သူကြီးသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စာလိပ်ကို ခါးတွင် တိတ်တဆိတ် ပြန်ထိုးထည့်လိုက်လေသည်။

"ပြဿနာ မရှိတော့ရင် လူစုခွဲကြတော့"

ကျန်းချိုလန် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြပြီး ပင်မတံခါးပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

သူမ၏ရှည်လျားသော ပုံရိပ်သည် အေးစက်သော ချပ်ဝတ်၊ အနီရောင်ဝတ်ရုံတို့နှင့် ပေါင်းစပ်ကာ ယိမ်းနွဲ့လှုပ်ရှားသွား၏။

"..."

နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး များသည် မသိစိတ်ဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြသော်လည်း စစ်သူကြီးချုပ် ထိုင်နေသေးသည်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကြသဖြင့် အနည်းငယ် အနေရခက်သွားကြလေ၏။

ကျန်းယွမ်ဟွာသည် အားနာစွာဖြင့် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ဘာလို့ ကြည့်နေကြတာလဲ။ သူက လူစုခွဲမယ်ဆိုရင် ခွဲကြလေ"

သူသည် သူ၏ ဒုတိယတပည့်မလေး၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း စိတ်အခြေအနေ ပိုမို ရှုပ်ထွေးလာကာ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုနေကြသော ထိုနာမည်ကို စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာတော့၏။

များသောအားဖြင့် အမူအရာ ပြောင်းလဲလေ့မရှိသော ဤစစ်သူကြီးချုပ် များကို ရှားရှားပါးပါး ငြင်းခုံစေပြီး၊ ချိုလန်ကိုပါ ပါဝင်ပတ်သက်လာစေရန် ထိုသူက ဘယ်လိုလူမျိုး ဖြစ်နေရသနည်း။

"ဟူး..."

ယိုလုံထောင်သည် သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေး၏ အေးစက်သော အမူအရာနှင့် နေသားကျနေပုံရပြီး ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါလိုက်သည်။

အမှန်တော့ ထိုလူငယ်နှစ်ဦး တွေ့ဆုံခဲ့ကြပုံရသည်... ကောင်းကင်နေခွင်းလေး ကို အလကား ပေးလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ယန်အန်းစီရင်စု စစ်သူကြီး၏ စိတ်နှလုံးသည် လေးလံနေ၏။ သူ စကားမည်မျှပင် ထပ်ပြောပါစေ၊ ကျန်းချိုလန်၏ ပေါ့ပါးသော မှတ်ချက်စကားလောက် ထိရောက်မှု ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းပြချက်က ရိုးရှင်း၏။သူမသည် ချင်ပြည်နယ်၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သူမနှစ်သက်သရွေ့ ရှန်းယီသည် နတ်ဆိုး ဟုတ်သည်၊ မဟုတ်သည်မှာ အရေးမကြီးတော့ချေ။

ထိုစဉ် လင်းပိုင်ဝေ့သည် ရုတ်တရက် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး မျက်နှာရဲတွတ်ကာ ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ရှန်းယီက နတ်ဆိုး မဟုတ်ပါဘူး သူက လေးပါးညီမျှခြင်းမူလစွမ်းအင်ကို ရက်ပိုင်းအတွင်း တတ်မြောက်ခဲ့တာပါ။ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်မှာသာ အဲဒီလို ပါရမီမျိုး ရှိရင် ချင်ပြည်နယ် စီရင်စု၁၂ခုကို ပြားပြားဝပ်သွားအောင် လုပ်နေတာ ကြာလှပြီ"

"စီနီယာအစ်မဆီ စာပို့ထားပြီးပါပြီ။ သူ ဒီကိစ္စကို သိပါတယ်။ ပြီးတော့ စီနီယာအစ်ကိုကြီးတို့ကို ဖိအားပေးဖို့ သူ့ရာထူးကို အသုံးပြုနေတာ မဟုတ်ပါဘူး"

ထိုမိန်းကလေးက လက်သီးကို ဆုပ်ထားလိုက်၏။

ဖန်းဟန်သည်လည်း ထွက်လာပြီး များပြားလှသော စစ်သူကြီးများကို ကြောက်ရွံ့စွာ ရင်ဆိုင်ရင်း တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းထားရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"သူ သွေးကြောဖြတ်နဂါးဖမ်းသိုင်း ကို ငါးရက်အတွင်း တတ်မြောက်ခဲ့တာပါ... သခင်ရှန်းက စစ်မှန်တဲ့ ပါရမီရှင်ပါ"

နတ်ဆိုးများသည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များနှင့် မွေးရာပါ စွမ်းရည်များကို အသုံးပြုရသည်ကို ပိုမို နှစ်သက်ကြသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ သိုင်းပညာလေ့ကျင့်ရာတွင် ဤကဲ့သို့ ပါရမီမျိုး ရှိနေပါက... မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလိုက်မည်နည်း။

ထိုစဉ်က ကျန်းဟန်ကျိုးသည် ချင်းဖုန်းဂိုဏ်းသိုင်းပညာကို တတ်မြောက်ရန် နှစ်ပေါင်း တစ်ရာကျော် အချိန်ယူခဲ့ရပြီး ထိုကဲ့သို့ ကြီးကျယ်သော ဂုဏ်သတင်း ရရှိရန် သူ၏ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံခြင်းကို အားကိုးခဲ့ရသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

သို့သော် ရှန်းယီမှာမူ ကွဲပြား၏။ သူသည် ပေါက်ကြားရန် မဖြစ်နိုင်သော စစ်သူကြီးချုပ်၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုကို သင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ကြိုတင်လေ့ကျင့်ထားရန် အခွင့်အရေး မရှိနိုင်ပေ။

သူသည် လျှို့ဝှက်ကျမ်းစာအုပ်ကို သူတို့ရှေ့တွင် ဖတ်ပြီး ရက်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် သဘာဝလွန် ထူးကဲလွန်းသောကြောင့်ပင် ဆန့်ကျင်ဘက်သဘောအရ အမှန်တကယ်နတ်ဆိုး ဖြစ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အကယ်၍ သူသာ နတ်ဆိုးဖြစ်ပါက ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုတည်းမှာ စစ်သူကြီးချုပ် ကိုယ်တိုင်က လူတိုင်းကို လှည့်စားရန် သူနှင့် ပူးပေါင်း ကြံစည်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"..."

ကျန်းယွမ်ဟွာသည် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး များက သူ့ကို သံသယအကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်၏။

သူ လည်ချောင်းရှင်းလိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"တော်လောက်ပြီ။ တစ်ယောက်ယောက်က စစ်သူကြီးချန်ရဲ့ ဝန်ထုတ်ဝန်ပိုးကို မျှဝေထမ်းဆောင်ပေးသင့်တယ်။ အတွင်းပိုင်း ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ဖွင့်ပြီး ငါတို့ရဲ့စစ်သူကြီး အသစ်အတွက် အနက်ရောင် ဆန်းကြယ်ချပ်ဝတ် တစ်စုံ ပို့ပေးလိုက်ပါ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းပိုင်ဝေ့သည် သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ငြိမ်သက်အောင် ထိန်းလိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် တစ်ခုခု လွဲနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

နေပါဦး၊သူမက ရှန်းယီကို သူမဆရာထံ တပည့်အဖြစ် အကြံပြုပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။

သူ ဘယ်လိုလုပ် နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီး ဖြစ်သွားတာလဲ။

သူမ မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

ပြီးတော့... စောစောက စီနီယာအစ်မကျန်းက ရှန်းယီအတွက် အာမခံပေးလိုက်တာလား။

ဘာကြောင့်လဲ။

ဖန်းဟန်က စီနီယာအစ်မလင်းကို စာနာစွာ ကြည့်လိုက်၏။ သခင်ရှန်းနှင့် မကြာခဏ တွေ့ဖူးသော သူပင်လျှင် ရှန်းယီအကြောင်း သိလိုက်ရပြီးနောက် အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

သုံးလစာ အချက်အလက်များကို တစ်ပြိုင်နက် သိရှိလိုက်ရသော စီနီယာအစ်မအတွက် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။ သူမကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြေညက်အောင် လုပ်ရပေတော့မည်။

"..."

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ ကုန်လွန်ပြီးနောက် ယခင်ကထက် များစွာ ခြောက်ကပ်နေခဲ့သော နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် စည်ကားလာလေသည်။

တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် များနှင့် ဒု-စစ်သူကြီး အားလုံးနီးပါး အပြင်သို့ ပြေးထွက်လာကြ၏။

သူတို့သည် ပွင့်နေသော အတွင်းပိုင်း ဘဏ္ဍာတိုက်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြပြီး ကော်လာတွင် မတူညီသော ရွှေရောင်ပန်းကနုတ်များ ထိုးထားသော်လည်း တညီတညွတ်တည်း လှုပ်ရှားနေကြသော ဒု-စစ်သူကြီး အယောက် ၂၀ ကျော်က စစ်သူကြီးအို ချန်ချမ်ခွင်းကို ဗဟို၌ ဝိုင်းရံထားသည်ကို တွေ့လိုက်ကြလေသည်။

သူ၏ လက်ထဲတွင် အသစ်စက်စက် အနက်ရောင် ချပ်ဝတ်ကြီး တစ်စုံသည် အေးစက်သော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေပြီး သွေးရောင်ဝတ်ရုံသည် သွေးစွန်းနေသော တံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ချင်ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးတွင် ဤကဲ့သို့သော ဝတ်စုံမျိုး ၁၂ စုံသာ ရှိပေသည်။

ချန်ချမ်ခွင်းသည် နှစ်လှမ်းခန့် လျှောက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်၏။

"ဒါနဲ့... ငါ့ရဲ့ အနီးကပ်တွဲဖက်ဒု-စစ်သူကြီး ဘယ်ရောက်နေလဲ"

ယနေ့တွင် ထိုသူ တံခါးစောင့်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သတိရသွားခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"..."

စုဝေးနေသော လူအုပ်ကြီးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ချင်ပြည်နယ်သည် ယာယီ စစ်သူကြီး ခန့်အပ်ခြင်း မျိုး အလွန် ရှားပါးလှပြီး၊ ယခုအခါ ထိုစစ်သူကြီး မည်သည့်နေရာရောက်နေမှန်း သူတို့မသိကြဘူးလော။

အာချမ်သည် လက်ကို နောက်ပစ်ကာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။ နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးသူ များထံမှ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး အလုခံလိုက်ရသလို ခံစားနေရပြီး၊ပို၍ လက်မခံနိုင်စရာ ကောင်းသည်မှာ ထိုသူ အလုမခံရမီ ချင်ပြည်နယ် နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးသူ များအတွက် ရရှိမည့် သိုင်းဘုံကျောင်း သန့်စင်ခြင်း အခွင့်အရေး အားလုံးကို အသုံးပြုသွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဘာကြောင့်လဲ။

နတ်ဆိုးဖမ်းဆီးသူ တွေက နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စစ်သူကြီးတွေလောက် မကောင်းလို့လား။

သူမ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အခြားတစ်နေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ခံစားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြည့်နှက်လာ၏။

အဝေးရှိ သစ်ပင်အောက်တွင် ကျန်းယွမ်ဟွာသည် အပြုံးတစ်ခုနှင့် ရှိနေသည်။

သူ့ရှေ့တွင် လှပသောအချိုးအစားခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဆွဲဆောင်မှု အပြည့်ရှိသော ကျက်သရေရှိကာ မြင့်မြတ်သော အမျိုးသမီးချော တစ်ဦး ရှိနေလေသည်။

သူတို့ စကားစမြည် ပြောနေကြသော သူမှာ သူတို့ဘေးရှိ ချပ်ဝတ်ကြီး ဝတ်ဆင်ထားသော မိန်းကလေးမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

ကျန်းချိုလန်သည် ကောင်းကင်ကို တည်ငြိမ်စွာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏သဘာဝမှထုဆစ်ထားသောပြည့်စုံလှပသည့် မျက်နှာပေါ်တွင် မသိမသာ မောပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အယောင် ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။