အဘွားထ သူ့ကိုပဲထိုင်သာခိုင်းလိုက်တော့
Vol. 16 Ch. 152
"ကျွန်တော် ဘာနဲ့ လဲလှယ်နိုင်မလဲ"
ကျန်းချန်ယွင် သည် အကြိမ်အနည်းငယ် အသက်ရှူမှားသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် သူ့အဘွားကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။
"အဘွား၊ အဘွားထပြီး သူ့ကို အစားဝင်ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပါလား"
အဘွားအာချမ် သည် သူ့ကို ပါးရိုက်တော့မည့်ဟန်ဖြင့် လက်ဝါးကို မြှောက်လိုက်၏။
"..."
သူမသည် စုတ်တံကို ပြန်ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး မင်ရည်ပျစ်ပျစ်ထဲသို့ နှစ်လိုက်ကာ စာရွက်စာတမ်းကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ မည်သည်ကနေ စရမလဲဆိုတာ လုံးဝ မသေချာတော့ပေ။
တကယ်တမ်းတွင်မူ ရှန်းယီ မည်သို့ ပြုလုပ်ခဲ့သည်ကို သူမ မေးမြန်းချင်သော်လည်း၊ အမိန့်ကိုသာ နာခံပြီး ကြေငြာချက်များကို နားမထောင်ရန်နှင့် ကိစ္စရပ်တိုင်းကို အထက်လူကြီးများထံ အစီရင်ခံရန် မလိုဟူသော အချက်သည် နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူများ အတွက် ချမှတ်ထားသော သံမဏိစည်းမျဉ်းအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ခုဖြစ်လေ၏။
ထင်ရှားသည်မှာ ရှန်းယီကလည်း စကားပို ပြောလိုစိတ် မရှိပေ။
အခြား နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူများသည် လေထဲတွင် တွဲလွင့်မျှောနေသော နတ်ဆိုးသွေးချီများကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရ၏။
အနည်းဆုံးတော့ ထိတ်လန့်မှုသည် နားလည်နိုင်စွမ်းဘောင်အတွင်း ရှိနေသင့်သည်။
သို့သော် သူတို့ရှေ့မှ မြင်ကွင်းက သူတို့ကို လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။
အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးတစ်ကောင် သေဆုံးခြင်းသည် ယခင်က ယွီရှန်းစီရင်စု မှ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးစစ်သူကြီး ကျဆုံးခြင်းနှင့် ဆင်တူပေသည်။
ချင်ကျိုးတစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်သော အဖြစ်အပျက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ အိပ်ရာမှနိုးထလာသောအခါ ချင်ကျိုးရှိ လီမိသားစု မရှိတော့ကြောင်း ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ထိတ်လန့်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်၏။
အဘွားအာချမ်သည် သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို တွက်ချက်နေသည်။
"သုံးကြိမ်... ခြောက်ကြိမ်... ဆယ်ကြိမ်..."
တစ်ဖက်လူက ဆက်လက်တွက်ချက်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းချန်ယွင်က တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်၏။
"ချင်ကျိုး နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူတွေအတွက် ခွဲတမ်းက အဲ့ဒီလောက် မများဘူးလေ"
"..."
အဘွားအာချမ်က လူငယ်လေးကို မော့ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။
"မင်းက ယင်ဝိညာဉ် ပြုစုပျိုးထောင်တဲ့ လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံဖို့ စီစဉ်ထားတာလား"
"မဟုတ်ဘူး၊ မစီစဉ်ပါဘူး"
ရှန်းယီ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ယင်ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထွက်ပြီး မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ အကွာအဝေးမှ ဓားများကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် သူသည် အစွမ်းထက်သော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ရန် ပိုနှစ်သက်၏။
၎င်းကို အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးပြောင်းလဲခြင်းကိုးသွင်နှင့်လည်း ပေါင်းစပ်နိုင်ပေသည်။
"ဒါဆို ဆယ်ကြိမ်ဆို လုံလောက်ပါပြီ။ ကျန်တဲ့ ကုသိုလ်အမှတ်တွေကို စီရင်စုတစ်ခုလုံးကို စောင့်ရှောက်နိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခုနဲ့ လဲလှယ်လိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ"
အဘွားအာချမ်သည် တစ်ဖက်လူ၌ ကုသိုလ်မှတ်တမ်းလုံလောက်စွာ ရှိနေသမျှ မဟာချန်မင်းဆက်တွင် အရာအားလုံး ရှိသည်ဟု စောစောက သူမ ကြွားလုံးထုတ်ခဲ့သည်ကို ပြန်သတိရလိုက်မိသည်။
ယခုတော့... တကယ်တမ်း သိပ်မလုံလောက်တော့သလို ဖြစ်နေပြီ။
အဓိကအကြောင်းအရင်းမှာ မြန်ဆန်လွန်းသောကြောင့်ပင်။
သိုင်းဘုံကျောင်း သန့်စင်ခြင်း ကဲ့သို့သော အဖိုးတန် အခွင့်အရေးများသည် ပြည်နယ်တစ်ခုစီအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ခွဲတမ်းများ ရှိသည်။
တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် ဆယ်ကြိမ် သန့်စင်မည်ဆိုပါက မည်သည့် ပါရမီရှင်မဆို အမြုတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်အဖြစ် အတင်းအကျပ် မြှင့်တင်ပေးခံရနိုင်ပေသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ဆုလာဘ်များသည် မည်သို့ အကန့်အသတ်မရှိ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
"ကျွန်တော် ကောင်းကင်ဝါးမြိုစွမ်းအင်စားသုံးခြင်း ကိုလည်း လိုချင်ပါတယ်"
ရှန်းယီ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကုသိုလ်နှင့် ဆုလာဘ်များကို မည်သို့ တွက်ချက်သည်ကို သူ သေချာနားမလည်ပေ။ သူသည် တတ်နိုင်သမျှ များများ ရယူလိုခြင်းသာ ဖြစ်၏။
"ကောင်းကင်ဝါးမြို စွမ်းအင်စားသုံးခြင်း ဟုတ်လား"
အဘွားအာချမ် ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
အနည်းဆုံးတော့... ကျန်းချိုလန်အတူ ပါဝင်လာသဖြင့် အခြေအနေတစ်ခုလုံးက ယခင်ကထက် ပိုမိုကျိုးကြောင်းဆီလျော်လာပုံရသည်။
"ဒါက မဟာချန်မင်းဆက်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအရှိဆုံး အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း နည်းလမ်းတွေ ထဲက တစ်ခုပဲ။ ဒါနဲ့ဆိုရင်ကောင်းပါတယ်"
သူမ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တောင်းဆိုထားသော ပစ္စည်းအားလုံးကို စာရွက်စာတမ်းထဲတွင် မှတ်သားလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ အမြန်ပြန်တော့။ မူလကတော့ မြို့တော်က နတ်ဆိုးဖမ်းစီးသူတွေ လာပို့ပေးမှာ ဖြစ်ပေမဲ့၊ မင်းကိစ္စကျတော့ သူတို့ကို ဒုက္ခမပေးတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ပြန်ပြီး ပြင်ဆင်ထားလိုက်။ နောက်ထပ် လဝက်လောက်နေရင် မင်း မြို့တော်ကို ထွက်ခွာရလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီကျရင် ချန်ယွင်ကို လာအကြောင်းကြားခိုင်းလိုက်မယ်... ဒီအချိန်အတောအတွင်း လျှောက်သွားမနေနဲ့ဦး"
"အနည်းဆုံးတော့ စစ်သူကြီးချုပ်ကို သူ့ပုံစံလေး မြင်ခွင့်ပေးလိုက်ပါဦး..."
"ပြီးတော့ ငါ့ကိုလည်း ဒါကို ကြေညက်အောင် လုပ်ခွင့်ပေးပါဦး"
အဘွားအာချမ်သည် ကျန်းချန်ယွင်၏ ခြေထောက်ကို မှီလျက် နားထင်များကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပွတ်သပ်နေ၏။
အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် သမင်ဖြူသည် ကျန်းချိုလန်နှင့် ဆက်စပ်နေလျှင်ပင် ထိုအမြုတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် နတ်ဆိုးအများအပြားကို ရှန်းယီက ရှင်းလင်းခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။
ချင်ကျိုးမြို့မှ သူ ထွက်ခွာသွားစဉ်အတွင်း ဘာများအတိအကျ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သနည်း။
"..."
မူလက မေးခွန်းအချို့ ထပ်မေးချင်သော်လည်း ရှန်းယီသည် ကျန်းချန်ယွင်၏ ထူးဆန်းသော အကြည့်ကို ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်၏။
ထားလိုက်ပါတော့၊ လမ်းမှာပဲ မေးလိုက်တော့မယ်။
နတ်ဆိုးသွေးချီ အများအပြားကို တစ်ပြိုင်နက် ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်းက အခြားသူများအပေါ် မည်မျှ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှု ရှိမည်ကို သူ သိသည်။
သို့သော် ရှန်းယီသည် ချင်ကျိုး၏ လက်ရှိအခြေအနေကိုလည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ထား၏။
နတ်ဆိုးဘုရင် သည် အပြင်ဘက်တွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး နတ်ဆိုးဘုရင်လေး သည်လည်း အဆင့်တက်ရန် နီးစပ်နေပြီ။ နတ်ဆိုးဘုရင် နှစ်ပါး ပေါင်းစည်းမိသောအခါ တည်ငြိမ်သယောင်ရှိသော်လည်း ပျက်စီးလွယ်သော ဤအခြေအနေသည် ချက်ချင်းပင် ပြိုကွဲသွားလိမ့်မည်။
ထိုအချိန်ကျမှ လုံလောက်သော အင်အားကို သူ ပိုင်ဆိုင်နိုင်လျှင်... ဆဋ္ဌမမြောက် အသွင်ပြောင်းခြင်းက အမြုတေစွမ်းအင်စုစည်းခြင်းအဆင့် သမင်ဖြူကို ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ရာ၊ နဝမမြောက် အသွင်ပြောင်းခြင်း က အဘယ်ကြောင့် အစစ်အမှန် နတ်ဆိုးဘုရင်တစ်ပါးကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဖိနှိပ်ထည့်သွင်း၍မရနိုင်ဘဲ ရှိမည်နည်း။
ဤအတွေးသည် ရှန်းယီ၏ စိတ်ထဲတွင် လက်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။
ထို့နောက် သူကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် ယုတ္တိမရှိဟု ခံစားလိုက်ရ၏။
"နှုတ်ဆက်ပါတယ် အားလုံးပဲ"
သူသည် အဘွားအာချမ်နှင့် အခြားတစ်ယောက်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဇရပ်ထဲမှ လှည့်ထွက်လာခဲ့၏။ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်ကျန်ရစ်ခဲ့သော နတ်ဆိုးဖမ်းသမားတစ်သိုက်ကို ထားရစ်ခဲ့လေပြီ။
...
နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာနခြံဝင်း
ရှန်းယီသည် သူ၏ အခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ဖြတ်သန်းသွားလာသူ အလွန်နည်းပါးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် အများစု စေလွှတ်ခံထားရပုံ ရသည်။
သူ အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ယခင်က မသုံးဘဲထားခဲ့သော ကျောင်းအမြုတေ ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ တစ်လုံးလျှင် ကောင်းကင်နတ်မင်းအမြုတေ၏ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သည်။
သူသည် ပြင်ပအမြုတေထဲတွင် ပါဝင်သော ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားကို ရှစ်ဆယ့်ငါးရာခိုင်နှုန်းအထိ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားသော ကျောင်းအမြုတေကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ အဆီအနှစ်များကို စုပ်ယူရန်အတွက် နတ်ဆိုးသက်တမ်းတစ်နှစ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
[သင်၏ ပထမနှစ်တွင်၊ သင်သည် ကုန်ခမ်းသွားသော ကျောင်းနတ်ဆိုး ကိုယ်တွင်းအမြုတေကို မျိုချလိုက်ပြီး ၎င်း၏သွေးမျိုးဆက် အဆီအနှစ်များကို သင့်ကိုယ်ပိုင်အသုံးပြုရန်အတွက် ပြောင်းလဲလိုက်ရာ သင်၏ကျောင်းနတ်ဆိုးခွန်အား တိုးလာသည်။]
[အမြုတေဖြစ်တည်ခြင်း။ နဂါးနတ်ဆိုးခွန်အား]
"အိုး"
ရှန်းယီသည် အလဟသ မဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်ရန်သာ မျိုချလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
တကယ်တမ်း တစ်ခုခု ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးပြောင်းလဲခြင်းဆဋ္ဌမအသွင်၏ ကောင်းချီးပေးမှုနှင့်အတူ အမြုတေဖြစ်တည်ခြင်းအဆင့်ရှိ ကျောင်းနတ်ဆိုးစွမ်းအားသည် သူ၏ အင်အားကို အနည်းငယ်သာ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သော်ငြား ဘာမှမရှိသည်ထက်တော့ ပိုကောင်းပေသည်။
သူသည် ကျန်ရှိသော ကျောင်းအမြုတေများကို ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်၏။
ရှန်းယီသည် ရေနွေးတည်ရန် ထလိုက်ပြီးနောက် ဆူပွက်နေသော ရေနွေး အေးသွားသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေခဲ့၏။
သူသည် ရေနွေးနွေးတစ်ခွက်ကို ငှဲ့ပြီး တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။
ကျင့်ကြံခြင်း မြင့်တက်လာခြင်းသည် လုံးဝ ကောင်းမွန်သော အရာတော့ မဟုတ်ပေ။ ဥပမာအားဖြင့် ယခင်က နတ်ဆိုးသတ်ပြီး ပြန်လာသောအခါ သူသည် မောပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး ချက်ချင်း အိပ်ပျော်သွားလေ့ရှိသည်။
သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ အင်အားမှာ ကုန်ခမ်းသွားမည့်ပုံ မပေါ်ပေ... သားသတ်သမား ကျန်း၊ ဖန်စဟန် နှင့် လီ မောင်နှမများ အားလုံး ချင်ကျိုးမြို့မှ ထွက်ခွာသွားကြပုံပင်။
ရှန်းယီသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ အလိုရှိသကဲ့သို့ အနားယူရန် အခွင့်အရေး ရခဲ့သော်လည်း ပထမဆုံးအကြိမ်ကြောင့် အနည်းငယ် ပျင်းရိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"..."
ထိုစဉ်မှာပင် အိမ်အပြင်ဘက်မှ ကြောက်ရွံ့နေသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။
"ခွင့်လွှတ်ပါ ရှင်၊ လျှော်ဖို့ ဖာဖို့လိုတဲ့ အဝတ်အစားတွေများ ရှိပါသလား"
တိတ်ဆိတ်နေသော မိန်းကလေးသည် မှိန်ဖျဖျ လင်းနေသော တံခါးကို ကြည့်ရင်း ခြံဝင်းထဲတွင် သတိထား၍ ရပ်နေ၏။
မူလက သူမသည် တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များအတွက် အဝတ်လျှော်ပေးခြင်းဖြင့် ကြေးပြားများ ရရှိခဲ့သော်လည်း မကြာသေးမီက တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များသည် အလွန် အလုပ်များနေပုံရပြီး သူတို့၏ နေအိမ်များတွင် နေထိုင်ခဲကြသည်။
မီးလင်းနေသော တံခါးတစ်ချပ်ကို တွေ့ရရန် ခက်ခဲပြီး ညဉ့်နက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူမသည် သတ္တိမွေးကာ လာမေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းပင်။
"..."
ရှန်းယီသည် သွေးစွန်းနေသော ဝံပုလွေသားမွေး ဝတ်ရုံကို ငွေရောင်ခေါင်းလောင်းထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တံခါးကို ဖွင့်ကာ အဝတ်အစားများကို ကမ်းပေးရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏။
"မင်းအစ်ကို ဘယ်မှာလဲ။ မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်မိုးချုပ်တဲ့အထိ လျှောက်သွားနေရတာလဲ"
ချန်ကျင်းယွီ သည် သူမရှေ့မှ လူငယ်ကို ကြောင်တောင်တောင် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ မျက်နှာသည် သူမ မှတ်မိသကဲ့သို့ ချောမောနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ဤနတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ မင်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသဖြင့် သူသည် ပို၍ တည်ကြည်ခန့်ညားလာသယောင် ရှိသည်။
"သခင်... သခင်ရှန်း "
နှစ်ယောက်စလုံးကို သခင် ဟု ခေါ်သော်လည်း သူမသည် ဘိုင်ယွင်ခရိုင်မှ တပ်သား ကို ရည်ညွှန်းနေကြောင်း ထင်ရှားသည်။
တစ်ဖက်လူက မေးခွန်းမေးနေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားပြီး ချန်ကျင်းယွီက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။
"အစ်ကိုက သိုင်းကျင့်နေတုန်းပါ။ သမီးက လုပ်စရာမရှိလို့ မီးဖိုလေးတစ်ခု တိတ်တဆိတ် မွှေးပြီး အစ်ကိုနဲ့ နျိုတာ့ တို့ အားရှိအောင် တစ်ခုခု လုပ်ပေးချင်လို့ပါ"
"မင်း ဘာချက်နေတာလဲ"
ရှန်းယီသည် ခြံဝင်းအထွက်ပေါက်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်၏။
"ဒါက... ဝံပုလွေဘယ်ရီသီး ကြက်ပေါင်းဟင်းရည်ပါ။ ကျက်ခါနီးပါပြီ"
သူမသည် ဘိုင်ယွင်ခရိုင်မှ ချင်ကျိုးသို့ ရောက်လာပြီး ယခင်က သူမ လက်လှမ်းမမီနိုင်ခဲ့သော လူပေါင်းများစွာကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။
ချန်ကျင်းယွီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပါးနပ်မှုအချို့ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး ကိုးရိုးကားရားနိုင်မှုများစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။
"သွားရအောင်၊ ငါ ထမင်းတစ်နပ် လိုက်စားမယ်"
ရှန်းယီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ဤရင်းနှီးနေသော စကားလုံးများကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ယခင်က စိမ်းသက်နေသော ခံစားချက်များ ချက်ချင်းပင် အတော်အတန် ပျောက်ကွယ်သွား၏။
တိတ်ဆိတ်နေသော မိန်းကလေးသည် အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမသည် အားပါးတရ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ အသံမှာ ကြည်လင်ပြတ်သားနေ၏။
"အင်း အစ်ကိုလည်း ရှင့်ကို အရမ်း လွမ်းနေတာ"