အခန်း (၁-၃)

အခန်း ၁ - ရှဖေး

ရှေးယခင်ကတည်းက ထောင်ကျဖူးသော စီနီယာများစွာ ရှိခဲ့သော်လည်း ဂြိုဟ်သားထောင်သို့ ပထမဦးဆုံး ရောက်ရှိသွားသူမှာ ရှဖေးဖြစ်သည်ဟု အသေအချာ ပြောနိုင်သည်။

ရှေးယခင်က ထောင်ကျဖူးသော စီနီယာများအားလုံးသည် ထောင်တံခါးများ ရုတ်တရက် ပွင့်လာမည့်အချိန်ကို မျှော်လင့်ခဲ့ကြသော်လည်း ရှဖေးမှာမူ ဤထောင်ခန်းအတွင်း၌ သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်နေရသဖြင့် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် အမှန်တကယ် မလိုလားပေ။

ကမ္ဘာမြေအချိန် နံနက် ၆ နာရီရှိပြီဖြစ်ရာ ရှဖေးသည် ထိုကျဉ်းမြောင်းသော တစ်ယောက်အိပ်ကုတင်ပေါ်တွင် ကွေးကွေးလေး အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။ သူသည် စစ်စိမ်းရောင်စောင်ကို ခေါင်းမြီးခြုံကာ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်မောကျနေ၏။

တင် တင် တင်

ကုတင်ဘေးရှိ ဈေးပေါသော ဒစ်ဂျစ်တယ်နာရီမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် နားမခံသာသော အသံက ရှဖေးကို အိပ်မက်ထဲမှ နှိုးလိုက်သည်။ သူသည် နာရီပေါ်ရှိ အသံပိတ်ခလုတ်ကို အသာအယာနှိပ်လိုက်ပြီးနောက် ဝေဝေဝါးဝါးဖြင့် ကုတင်ပေါ်မှ ထလိုက်သည်။ သူသည် စိတ်ထဲမှ သုံးအထိ တိတ်တဆိတ် ရေတွက်ပြီးမှ မျက်လုံးများကို ဖြတ်ခနဲ ဖွင့်လိုက်၏။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ရှဖေးသည် သူ၏ထောင်ခန်းထဲ၌ ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်နှစ်သိမ့်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဤထောင်ခန်းသည် ရှဖေး၏ အိမ်ထက်ပင် ပိုမိုသက်သောင့်သက်သာရှိသည်။ အခန်းမှာ ၁၀ စတုရန်းမီတာပင် မပြည့်သော်လည်း အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းမျိုးစုံ ပါဝင်သည်။ နွေ၊ မိုး၊ ဆောင်း မည်သည့်ရာသီဖြစ်စေ အခန်းတွင်းမှာ အမြဲနွေးထွေးနေပြီး သီးသန့်ရေချိုးခန်းပင် ရှိနေသေးသည်။

ရှဖေးသည် ရေချိုးခန်းထဲတွင် ရေပူချိုးလိုက်ပြီးနောက် စမတ်အဝတ်လျှော်စက်ထဲမှ အဝတ်များကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ရှဖေးအနေဖြင့် ဤမျှအဆင့်မြင့်သော အဝတ်လျှော်စက်အပေါ် သူ၏နှစ်သက်မြတ်နိုးမှုကို ဖော်ပြရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ ညစ်ပတ်နေသော အဝတ်များကို လျှော်ဖွပ်ရန် ငါးမိနစ်သာ ကြာမြင့်ပြီး ၎င်းတို့သည် သေသေသပ်သပ် ရှိနေသည့်အပြင် နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ပင် သန့်စင်တောက်ပနေသည်။

ဒါက လူပျိုကြီးတစ်ယောက်အတွက် အကောင်းဆုံးသော မြင့်မြတ်သည့် ကိရိယာပင် ဖြစ်သည်။ ဤစက်ရှိနေသဖြင့် နံစော်နေသော ခြေအိတ်ပုံများအတွက် စိတ်ပူရန်မလိုသလို၊ မည်သည့်အဝတ်က သန့်သည်၊ မည်သည့်အဝတ်က ညစ်ပတ်သည်ကို ခွဲခြားရသည့် ဒုက္ခလည်း မရှိတော့ပေ။

တရုတ်သွားတိုက်ဆေး အရသာနှင့်တူသော နံနက်စာကို စားသုံးပြီးနောက် ရှဖေးသည် ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ငေးငိုင်နေခဲ့သည်။ အကယ်၍ သူသာ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရှိနေသေးပါက ကုမ္ပဏီသို့ စက်ဘီးစီးသွားပြီး ပါဆယ်ထုပ်များကို ယူကာ လိုက်လံပို့ဆောင်နေမည် ဖြစ်သည်။

ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုမရှိသော မြို့ဟူသည် မရှိသဖြင့် စက်ဘီးစီးစာပို့သမားမှာ ခေတ်မီသောအလုပ်တစ်ခု ဖြစ်လာပြီး စက်ဘီးများသည် စာပို့သမားများအတွက် ပထမဦးစားပေး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ရှဖေးသည် တစ်ခေါက်ပို့လျှင် ၅ ဒေါ်လာ ရရှိပြီး တစ်လလျှင် ၆,၀၀၀ ဒေါ်လာခန့် ဝင်ငွေရှိသဖြင့် အဆင်ပြေလှသည်။ ထိုဝင်ငွေသည် ဘေကျင်းကဲ့သို့ မြို့ကြီးတွင် နေထိုင်ရန် လုံလောက်သည်။ အကယ်၍ ကံကောင်းပါက တစ်ပတ်တစ်ခါ ရုပ်ရှင်ကြည့်ရင်း ကိုကာကိုလာနှင့် ပြောင်းဖူးပေါက်ပေါက်ကိုပင် စားသုံးဆောင်နိုင်သေးသည်။

ရှဖေးသည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် အလွန်အမင်း နှေးကွေးစွာ ကုန်ဆုံးနေသော အချိန်များကို သတ်ပစ်ရန် ဒိုက်ထိုးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ခြေထောက်ကို ကုတင်ပေါ်တင်ကာ လက်ဖဝါးများကို မြေပြင်ပေါ်၌ ထောက်လိုက်သည်။

“၁၊ ၂၊ ၃၊ ၄…”

ရိုးရှင်းသော လေ့ကျင့်ခန်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ခက်ခဲလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ခေါင်းမှ ချွေးများ စီးကျလာသော်လည်း ရှဖေးမှာ လက်လျှော့ရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။ ဒိုက်ထိုးခြင်း ပြီးဆုံးသောအခါ ခေတ္တအနားယူပြီး နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပြန်လုပ်သည်။ အားအင်အားလုံး ကုန်ခမ်းသွားသည့်တိုင်အောင် လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲချလိုက်ကာ စောင်ကို ခေါင်းမြီးခြုံလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရှဖေးသည် ပြန်လည် အိပ်ပျော်သွားပြန်သည်။ နိုးလာသည်၊ ရေချိုးသည်၊ စားသည်၊ ဒိုက်ထိုးသည်၊ ပြန်အိပ်သည်၊ ဤအတိုင်းပင် ထပ်တလဲလဲ လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။

ဒါက ရှဖေး၏ နေ့စဉ်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်ဖြစ်ပြီး ဤအတိုင်းဖြစ်နေသည်မှာ တစ်လခွဲခန့် ရှိပြီဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ကွန်နော့၏ ပုံမှန်စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုများကိုလည်း ခံယူရသေးသည်။

မည်မျှကြာသွားသည်ကို မသိရသော်လည်း စင်္ကြံလမ်းတစ်လျှောက်မှ ခြေသံများ နီးကပ်လာသည်။ စောင်ခြုံထားသော ရှဖေးသည် သတိနှင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ကွန်နော့၏ ခြေသံမှာ လေးလံပြီး ပျင်းရိသဖြင့် ခွဲခြားရလွယ်ကူသော်လည်း အခြားခြေသံတစ်ခုကိုမူ ရှဖေး မရင်းနှီးပေ။ ၎င်းမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဒေါက်ဖိနပ်ဖြင့် နင်းလိုက်သကဲ့သို့ ပြတ်သားပြီး စူးရှသောအသံဖြစ်သည်။

“မိန်းမတစ်ယောက်လား” ရှဖေးက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သော်လည်း “ထောင်ထဲမှာ မိန်းမတစ်ယောက်က ဘာလာလုပ်မှာလဲ၊ ဒါ ငါ့စိတ်ကူးယဉ်မှုပဲ ဖြစ်ရမယ်” ဟု တွေးကာ ထိုအယူအဆကို ချက်ချင်း ဖျောက်ပစ်လိုက်သည်။

ဂျောက်

လေးလံသော သံတံခါး ပွင့်သွားပြီး လူနှစ်ယောက် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဝင်လာကြသည်။ ရှဖေးမှာမူ ဤအရာကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် သူတို့သည် သူ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းရေးအခန်းသို့ ခေါ်သွားပြီး အဓိပ္ပာယ်မရှိသော မေးခွန်းများစွာကို မေးကြမည် ဖြစ်သည်။

“ဟေး၊ ခင်ဗျားတို့ ဘယ်နှစ်ခါပဲမေးမေး ကျုပ်ရဲ့အဖြေက ပြောင်းမှာမဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်နာမည် ရှဖေး၊ အသက် ၁၇ နှစ်၊ ကမ္ဘာမြေသား၊ မှတ်ပုံတင်နံပါတ် ESS370402… ကျုပ်မှာ ပိုက်ဆံလည်းမရှိဘူး၊ ကားလည်းမရှိဘူး၊ အိမ်လည်းမရှိဘူး၊ ရည်းစားလည်းမရှိဘူး ခင်ဗျားတို့ပြောနေတဲ့ ‘ဖန်တန်’ ဆိုတာ ကျုပ်မဟုတ်ဘူး” ဟု ရှဖေးက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရှဖေးသည် စောင်ကိုဖယ်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ နီမြန်းနေသော မျက်လုံးများကို ပွတ်လိုက်သည်။ “ကောင်းပြီ၊ ကျုပ် ခင်ဗျားတို့နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်။ ခင်ဗျားတို့က လူ့အခွင့်အရေးကို ချိုးဖောက်နေတာဆိုတာ သိရဲ့လား။ ကမ္ဘာမြေက အနိမ့်တန်းစား ယဉ်ကျေးမှုဂြိုဟ် ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ကျုပ်တို့က လူသားတွေပဲ”

ရှဖေးသည် မျက်လုံးများကို ပွတ်နေရင်းမှ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ကွန်နော့အပြင် အမည်မသိ အမျိုးသမီးတစ်ဦးပါ ရှေ့တွင် ရောက်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမသည် အရပ် ၁.၇၅ မီတာခန့်ရှိပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် လှပသူဖြစ်သည်။ သူမတွင် ပခုံးပေါ်သို့ ဝဲကျနေသော လှပသည့် ဆံပင်နီနီများ ရှိသည်။ ရုပ်ရည်အရ သူမသည် အသက် ၂၇ သို့မဟုတ် ၂၈ နှစ်ခန့် ရှိပုံရပြီး အလှပြင်ပစ္စည်းများ မလိုအပ်သော သဘာဝအလှနတ်သမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှ ရင့်ကျက်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဆွဲဆောင်မှုများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူမသည် အစိမ်းရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ငွေရောင် စက်ဝိုင်းပုံ တံဆိပ်တစ်ခု ရှိသည်။ ထိုတံဆိပ်ပေါ်တွင် တောက်ပနေသော ကြယ်သုံးလုံးမှာ အလွန်ပင် စူးရှလှသည်။

ထိုဆံပင်နီနှင့် အလှနတ်သမီးက ရှဖေးကို သူမ၏ စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် ကျောရိုးထဲအထိပင် စိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ရုတ်တရက် သူမသည် ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ ရယ်မောလိုက်ရာ သူမ၏ ဘယ်ဘက်ပါးပေါ်တွင် ချစ်စဖွယ် ပါးချိုင့်လေးတစ်ခု ရှိနေသည်ကို ရှဖေး သတိပြုမိသွားသည်။

“ဒါ ရှင်တို့ ဖမ်းမိထားတဲ့ ‘ဖန်တန်’ လား”

‘ဖန်တန်’ ဆိုသည်မှာ ဤစကြာဝဠာအတွင်း၌ အလျှို့ဝှက်ဆုံးနှင့် ကံအဆိုးဆုံးသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် အလုပ်တစ်ခုကိုသာ လုပ်ခဲ့ရသော်လည်း စကြာဝဠာတွင် အလိုရှိဆုံး ရာဇဝတ်ကောင်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်နေပြီဟု ကောလာဟလများ ထွက်နေသည်။

ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ကွန်နော့၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းသွားပြီး ထစ်ထစ်အအဖြင့် “ကျွန်တော်တို့… ကျွန်တော်တို့ ထင်တာက…”။

“ရှင်တို့ ဘာထင်ထင် မသိချင်ဘူး” ဆံပင်နီနှင့် အလှနတ်သမီး၏ အသံမှာ ကလေးတစ်ယောက်ကို ဆူပူနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

“ရှင်တို့ လျှို့ဝှက်ရဲတပ်ဖွဲ့ က တကယ့်ကို အလုပ်မဖြစ်တာပဲ ‘ဖန်တန်’ ကို အယောင်ဆောင်ဖို့အတွက် ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ်တောင် မပွင့်သေးတဲ့ ရှေးဦးလူသားတစ်ယောက်ကို ဖမ်းလာတယ်ပေါ့။ ကျေးဇူးပြုပြီး ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဆန်ကြစမ်းပါ။ အယောင်ဆောင်တစ်ယောက်ကို သုံးချင်ရင်တောင် နည်းနည်း ယုံကြည်ရမယ့်သူမျိုးကို ရှာပါလား”

ကွန်နော့၏ နဖူးတွင် ချွေးများ စတင်ထွက်လာသည်။ သူသည် လက်ကိုင်ပုဝါကို ထုတ်ကာ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး “ကျွန်တော်တို့ ကမ္ဘာမြေကို ကင်းလှည့်နေတုန်းက သူက ‘ဖန်တန်’ ဝတ်ဆင်လေ့ရှိတဲ့ မောစတုန်းဆွဲသီးမျိုးကို ဝတ်ထားတာကို တွေ့ခဲ့လို့ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ပြောပြီးနောက် ကွန်နော့သည် အိတ်ထဲမှ အနီရောင်ဆွဲသီးတစ်ခုကို ထုတ်ကာ အလှနတ်သမီးထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ဆွဲသီးမှာ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် သွေးစက်တစ်ခုနှင့် တူသည်။ ၎င်းပေါ်တွင် ‘သက်သေ’ ဟု ရေးထားသော အဝါရောင်တံဆိပ်တစ်ခု ကပ်ထားသည်။

အလှနတ်သမီးက ထိုအရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏လက်များ တုန်ယင်သွားကာ ဆွဲသီးကို ရှဖေးထံသို့ ပြန်ပစ်ပေးလိုက်သည်။ ရှဖေးက ဆွဲသီးကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည် ‘ညီလေးရာ၊ မင်း ငါ့ကို ဒုက္ခပေးလိုက်တာ။ ငါ မင်းကို ကောက်ရတုန်းက ရတနာတစ်ခုလို့ ထင်ခဲ့တာ။ အခု ဘာဖြစ်သွားလဲ ကြည့်ဦး။ ဂြိုဟ်သားထောင်ထဲမှာ တစ်လခွဲလောက် မတရား ထောင်ကျခဲ့ရတယ်’။

ရှဖေးသည် များများစားစား မတွေးတော့ဘဲ ဆွဲသီးပေါ်မှ တံဆိပ်ကို ခွာလိုက်ပြီး သူ၏လည်ပင်းတွင် ပြန်လည် ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။

“ဒီလိုဆွဲသီးမျိုးက လွတ်လပ်သောဈေးကွက်မှာ ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၅၀ လောက်ပဲ ရှိတာ၊ မင်း လိုချင်သလောက် ဝယ်လို့ရတယ်။ အဲ့ဒီတော့ ဒီဆွဲသီးရှိတဲ့သူတိုင်းက ဖန်တန် ဖြစ်ရောလား” ဟု အလှနတ်သမီးက အထင်အမြင်သေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါ့အပြင် ဖန်တန်က သွေးစက်ပုံစံ မောစတုန်းဆွဲသီးကို ဝတ်တယ်ဆိုတာ ကောလာဟလပဲ ရှိတာ။ တကယ်တော့ သူ ဘယ်လိုပုံစံလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြဘူး”

“ဒါပေမဲ့ သူက ရှေးဦးလူသားတစ်ယောက်ပဲလေ၊ ဘာလို့ မောစတုန်းဆွဲသီး ရှိနေရတာလဲ။ ဒါက သံသယဖြစ်စရာပဲ မဟုတ်လား” ကွန်နော့က သူ့ကိုယ်သူ ခုခံကာကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

အလှနတ်သမီးမှာ အလွန်ပင် ဒေါသထွက်သွားပြီး အေးစက်သော မျက်နှာဖြင့် “ဘာလို့ ရှေးဦးလူသားတွေမှာ မောစတုန်းဆွဲသီး မရှိနိုင်ရမှာလဲ။ ခင်ဗျားတို့ သူတို့ဂြိုဟ်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးပြီလား။ အကယ်၍ သူတို့ဂြိုဟ်က မောစတုန်းတွေ ထွက်နေရင်ရော” ဟု မေးလိုက်သည်။

ကွန်နော့သည် ဆက်မပြောတော့ဘဲ လက်ကိုင်ပုဝါဖြင့်သာ မျက်နှာမှ ချွေးများကို အဆက်မပြတ် သုတ်နေခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ဤဆံပင်နီနှင့် အလှနတ်သမီးက သူ့ကို အချိန်မရွေး စားပစ်တော့မည့်အတိုင်း ခံစားနေရသည်။

ရှဖေးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြတ်သားသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် “တောင်းပန်ပါတယ် အလှလေး၊ ကျုပ် ခင်ဗျားကို ကြားဖြတ်ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်နာမည်က ရှဖေးပါ၊ ကျုပ်က ကမ္ဘာမြေသားပါ၊ ခင်ဗျားပြောနေသလို ရှေးဦးလူသား မဟုတ်ပါဘူး”။

အလှနတ်သမီးက လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်သော အမူအရာဖြင့် “အလှလေး ဒီခေါ်ပုံလေးက မဆိုးဘူး၊ ငါ သဘောကျတယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်မကောင်းစရာကတော့ ငါ့မျက်လုံးထဲမှာ မင်းက ရှေးဦးလူသားတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နေဆဲပဲ၊ ဒါက ဘယ်တော့မှ မပြောင်းလဲမယ့် အမှန်တရားပဲ” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ အကြည့်မှာ လူတစ်ယောက်က မျောက်တစ်ကောင်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် ရှဖေးမှာ အလွန်ပင် မသက်မသာ ဖြစ်သွားသည်။

“အလှလေး” ရှဖေးသည် နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။ “ကျုပ်က အမှန်တကယ် လူသားတစ်ယောက်ပါ၊ ကျောက်လက်နက်တွေ သုံးပြီး အမဲလိုက်နေတဲ့ ရှေးဦးလူသား မဟုတ်ပါဘူး”

အလှနတ်သမီးက ရယ်မောလိုက်ပြီး “ဘာလို့လဲ။ ကျောက်လက်နက်တွေ မသုံးဘဲ အမဲလိုက်မှ ရှေးဦးလူသား မဟုတ်တော့ဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား” ဟု ပြောရင်း စီးကရက်ဗူးအရွယ်အစားရှိသော မိုက်ခရို-တွက်ချက်စက်လေးကို ထုတ်ကာ အသာအယာ နှိပ်လိုက်သည်။

ဝှစ်

မျက်နှာပြင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး အလှနတ်သမီးသည် (ကမ္ဘာမြေ) ဟူသော စာလုံးကို အမြန်နှုန်းအမြန် ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။

“ကမ္ဘာမြေ။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က စကြာဝဠာ ရှာဖွေရေးသမား မာဒေါ့ဖ်က ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တာ လူ့ယဉ်ကျေးမှုအဆင့်က ရှေးဦးဂြိုဟ်နဲ့ အဆင့် (၁) ယဉ်ကျေးမှုဂြိုဟ်ကြားမှာ ရှိတယ်။ လူဦးရေ ခုနစ်ဘီလီယံဟာ နိုင်ငံပေါင်း ၂၂၄ နိုင်ငံမှာ နေထိုင်ကြတယ်”။

“ကမ္ဘာမြေသားတစ်ယောက် ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ်ကို ဖွင့်နိုင်ဖို့ အခွင့်အလမ်းက သန်း ၁၀၀ မှာ ၁ ယောက်ပဲ ရှိတယ်။ စကြာဝဠာ လူသားမဟာမိတ်အဖွဲ့က ကမ္ဘာမြေကို အဆင့် ၀.၅ ယဉ်ကျေးမှုဂြိုဟ်လို့ သတ်မှတ်ထားတယ်” ဟု အလှနတ်သမီးက မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အချက်အလက်များကို ဖတ်ပြလိုက်သည်။ သူမသည် ကမ္ဘာမြေကို လှောင်ပြောင်သော လေသံကိုပင် ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားပေ။

“တကယ့်ကို စိတ်မကောင်းစရာပါပဲ ကမ္ဘာမြေက အဆင့် ၀.၅ ယဉ်ကျေးမှုဂြိုဟ်ပဲ ရှိသေးတာ။ ဒါကြောင့် များပြားလှတဲ့ စကြာဝဠာကြီးအတွက် မင်းတို့က ကြယ်တာရာတွေကို ဘယ်လိုကြည့်ရမလဲဆိုတာ သင်ယူနေဆဲ ဖြစ်တဲ့ ရှေးဦးလူသားတွေပဲ”

ကွန်နော့သည်လည်း သူ၏ ဗိုက်ကြီး တုန်သွားသည်အထိ လိုက်လံရယ်မောလိုက်သည်။

အလှနတ်သမီးသည် ကွန်နော့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး “ခင်ဗျားကတောင် ရယ်ရဲသေးတယ်ပေါ့။ ပြောရမယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ ကြယ်ပင်လယ်ပြာရဲ့ လျှို့ဝှက်ရဲတပ်ဖွဲ့က ရှေးဦးလူသားတွေထက်တောင် ပိုဆိုးသေးတယ် ခင်ဗျားတို့က အရူးတသိုက်ပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကွန်နော့သည် အိုးတိုးအောင့်တောင့်ဖြင့် သူ၏ ရယ်သံကို ထိန်းလိုက်ပြီး သူ၏ ခေါင်းကို ကုတ်နေခဲ့သော်လည်း ပြန်လည်မချေပရဲပေ။ ရှဖေးမှာမူ သူသည် လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန် ဤမျှခက်ခဲနေသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သဖြင့် ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်နေသည်။

“ပထမအချက်အနေနဲ့ ကမ္ဘာမြေဟာ စကြာဝဠာ လူသားမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်အရ ကမ္ဘာမြေ ဖက်ဒရယ်အစိုးရ ကို ဖွဲ့စည်းပြီးပြီ။ ဒုတိယအချက်အနေနဲ့ ကျုပ်တို့ ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ် ပွင့်ဖို့ အခွင့်အလမ်းက ၁ သန်းမှာ ၁ ယောက်ပဲ၊ သန်း ၁၀၀ မှာ ၁ ယောက် မဟုတ်ဘူး။ တတိယအချက်ကတော့…”

ရှဖေးသည် ခေတ္တမျှ ငေးငိုင်သွားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “ထားလိုက်ပါတော့၊ ကျုပ် ဘာလို့ ငြင်းခုံနေရမှာလဲ။ ကမ္ဘာမြေက ယဉ်ကျေးမှုဂြိုဟ် ဖြစ်ဖြစ် မဖြစ်ဖြစ် ကျုပ်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ”။

အလှနတ်သမီးသည် ပျော်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်သဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ “မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူးလို့ ဘယ်လိုပြောနိုင်မှာလဲ ဘယ်လောက်ပဲ ရှေးဦးဆန်နေပါစေ ကမ္ဘာမြေက မင်းရဲ့ ဇာတိဂြိုဟ်ပဲ မဟုတ်လား”

ရှဖေးသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ အညောင်းဆန့်လိုက်သည်။ “ကမ္ဘာမြေက အနိမ့်တန်းစား ယဉ်ကျေးမှု ဖြစ်နေတော့ ဘာဖြစ်လဲ အစိုးရက ဘယ်လောက်ပဲ ချမ်းသာပါစေ ကျုပ်အတွက်တော့ တစ်ပြားမှ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး။ ကျုပ်ကတော့ နေ့တိုင်း အလုပ်လုပ်ပြီး အခွန်နဲ့ အိမ်လခကို အချိန်မှန် ပေးနေရတဲ့သူပဲ”

ရှဖေးသည် အလှနတ်သမီး၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ တံဆိပ်ကို အသေအချာ ကြည့်လိုက်သည်။ “အယ် တရားစီရင်သူ ခင်ဗျားက တရားစီရင်သူ တစ်ယောက်ပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ကွန်နော့က ခင်ဗျားကို ကြောက်နေတာကိုး”။

ကွန်နော့က ရှဖေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ရှဖေး ပြောသည်မှာ မှန်သဖြင့် မငြင်းနိုင်ပေ။ သူသည် အဆင့် (၁) ယဉ်ကျေးမှုဂြိုဟ်၏ ရဲစခန်းမှ ဌာနမှူးတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ တရားစီရင်သူ တစ်ဦးနှင့် ယှဉ်လျှင် သူသည် ပိုးကောင်တစ်ကောင်ပင် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ဤအလှနတ်သမီးသည် ငွေရောင် ကြယ်သုံးပွင့် တရားစီရင်သူ တစ်ဦးဖြစ်သည်။

“ကဲကဲ၊ မင်းလို ရှေးဦးလူသားတစ်ယောက်က တရားစီရင်သူ အကြောင်းတောင် သိနေတာလား” အလှနတ်သမီးက ဂရုမစိုက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က တရားစီရင်သူက ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဌာနခွဲတစ်ခု ဖွင့်ခဲ့တယ်၊ တရားစီရင်သူတွေဟာ စကြာဝဠာမှာ အမွန်မြတ်ဆုံးသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတွေထဲက တစ်ခုလို့ ကျုပ်ကြားဖူးတယ်။ ဘယ်လောက်အထိ မြင့်မြတ်လဲတော့ မသိပေမယ့် တရားစီရင်သူအားလုံးဟာ ချမ်းသာတဲ့သူတွေဆိုတာတော့ ကျုပ်သိတယ်”

ကွန်နော့က အထင်အမြင်သေးစွာ ပြောလိုက်သည် “မယဉ်ကျေးတဲ့ဂြိုဟ်က ရှေးဦးလူသား ဖြစ်ရတာ မဆန်းပါဘူး ကြီးမြတ်တဲ့ တရားစီရင်သူတွေရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို သာမန် ပိုက်ဆံတွေနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်လို့ရမှာလဲ”

ကွန်နော့သည် ဤအလှနတ်သမီးကို ဖော်လန်ဖားရန် အခွင့်ကောင်းတစ်ခု ရပြီဟု ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။

“တရားစီရင်သူတွေနဲ့ မိုနက်စတစ်တွေဟာ စူပါအသက်မွေးဝမ်းကျောင်း နှစ်ခုအဖြစ် လူသိများကြတယ်။ သူတို့ဟာ အများသုံးအသုံးအဆောင်တွေကို အရင်ဆုံး အသုံးပြုခွင့်ရှိသလို တခြားသူတွေ ဝင်ခွင့်မရှိတဲ့ ဂြိုဟ်တွေကိုလည်း လွတ်လပ်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ကြတယ်။ ဒါ့အပြင် သူတို့ဟာ အပေါင်ပစ္စည်းမလိုဘဲ ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၁ သန်းအထိ အတိုးမဲ့ ချေးငွေကိုလည်း ရရှိနိုင်ကြတယ်”

“တစ်ယောက်ယောက်ကို တရားစီရင်သူ သမဂ္ဂက ရာဇဝတ်ကောင်အဖြစ် ကြေညာလိုက်ပြီဆိုရင် တရားစီရင်သူတွေမှာ အဲ့ဒီရာဇဝတ်ကောင်ကို ကွပ်မျက်ပိုင်ခွင့်ရှိပြီး ဘယ်ဥပဒေနဲ့မှ ကန့်သတ်ထားတာ မရှိဘူး။ တရားစီရင်သူတိုင်းမှာ အမြင့်ဆုံး ကွပ်မျက်ပိုင်ခွင့် တစ်ခုစီ ရှိကြတယ်။ အကယ်၍ တရားစီရင်သူက သမ္မတတစ်ယောက်ကို သတ်လိုက်ရင်တောင် သူတို့ဟာ တရားစွဲဆိုခံရမှာ မဟုတ်ဘူး”

“တရားစီရင်သူကို ထိခိုက်အောင်လုပ်ဖို့ ကြိုးစားတာဟာ တရားစီရင်သူ သမဂ္ဂ တစ်ခုလုံးကို စစ်ကြေညာတာနဲ့ အတူတူပဲ။ အဲ့ဒီလူကို တရားစီရင်သူ သမဂ္ဂရဲ့ စူပါအမည်ပျက်စာရင်းမှာ ထည့်သွင်းမှာဖြစ်ပြီး သေတဲ့အထိ ထာဝရ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးမှာ ဖြစ်တယ်”

ရှဖေးသည် တရားစီရင်သူများ၏ ထူးခြားလှသော အခွင့်အရေးများကို ကြားရသောအခါ စိတ်ဝင်စားသွားပြီး မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။ “ကျုပ် အခု နားလည်သွားပြီ တရားစီရင်သူတွေဆိုတာ ဥပဒေတွေရဲ့ အထက်က ကန့်သတ်ချက်မရှိတဲ့ ချမ်းသာတဲ့သူတွေပေါ့ ကျုပ် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တရားစီရင်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်မလဲ”

“ဟား၊ မင်းက ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ်တောင် မပွင့်သေးတဲ့ ရှေးဦးလူသားတစ်ယောက်ပဲ၊ တရားစီရင်သူ ဖြစ်ချင်တယ် ဟုတ်လား ဒါ ငါ့ဘဝမှာ ကြားဖူးသမျှ အကောင်းဆုံး ဟာသပဲ” အလှနတ်သမီးက အနည်းငယ် မာနကြီးစွာ ပြောလိုက်သည်။ “ငါ တခြားကိစ္စတွေ လုပ်စရာရှိသေးတယ် လူငယ်လေး၊ နောက်မှ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့”

ပြောပြီးနောက် အလှနတ်သမီးမှာ လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ကွန်နော့သည် ချက်ချင်းပင် အပြေးသွားကာ လေးလေးစားစားဖြင့် လေးလံသော တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

အလှနတ်သမီးက တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး “မဟုတ်ဘူး၊ မင်းက ရှေးဦးလူသားတစ်ယောက်ပဲ ငါတို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်တွေ့ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိသင့်ဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။ ရှဖေးကမူ သူမ၏ မာနကြီးသော စကားများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

“နေဦး” ရှဖေးသည် စိတ်ကို ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး သူတို့နောက်သို့ လိုက်ကာ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည် “ကျုပ် သိချင်တာက ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်ကို ဘယ်လို စီစဉ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲဆိုတာပဲ”

အလှနတ်သမီးက ကွန်နော့ကို လျစ်လျူရှုသလို ကြည့်လိုက်ရာ ကွန်နော့က မကျေမနပ်လေသံဖြင့် “မင်းကို ပြန်ပို့မှာပေါ့။ မင်းကို ကျုပ်တို့က တစ်သက်လုံး ကျွေးထားမယ် ထင်နေတာလား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှဖေးက ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ “ကျုပ်က အပြစ်မရှိဘဲ ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ အဖမ်းခံခဲ့ရတာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အမှားကြောင့် ကျုပ်ဘဝရဲ့ ၁၅ ရက်နဲ့ ၈ နာရီဟာ အလဟဿ ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်ရဲ့ စီးပွားရေး ဆုံးရှုံးမှုနဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှုတွေအတွက် လျော်ကြေးပေးရမယ်”

လျော်ကြေး

“မင်း ” ကွန်နော့၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး “ကောင်လေး၊ မင်းထဲမှာ ကျုပ်တို့က ဘာသာပြန် မိုက်ခရိုချစ်ပ် ထည့်ပေးထားတာကို မမေ့နဲ့ဦး အဲ့ဒါသာ မရှိရင် မင်း ကျုပ်တို့ရဲ့ စကားရော၊ စာရော နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး ဘာသာပြန် မိုက်ခရိုချစ်ပ် တစ်ခုရဲ့ ဈေးနှုန်းကို မင်း သိရဲ့လား အဆင့် ၀.၅ ယဉ်ကျေးမှုဂြိုဟ်က လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်း တစ်သက်လုံး အလုပ်လုပ်ရင်တောင် အဲ့ဒါကို ဝယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှဖေးသည် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး သူ၏ လည်ပင်းကို စမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ လည်ပင်းအနောက်ဘက်တွင် အနီရောင် အမာရွတ်သေးသေးလေးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ ဘာသာပြန် မိုက်ခရိုချစ်ပ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်က ကျန်ရစ်ခဲ့သော အမှတ်အသား ဖြစ်သည်။

“သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် ကျုပ်ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်မှု လျော်ကြေးကို ထည့်သွင်းဖို့ ကျုပ် မေ့တော့မလို့ပဲ ကျုပ်က ခင်ဗျားတို့ကို ဒီမိုက်ခရိုချစ်ပ် ထည့်ခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူး ဒါကို ကျုပ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ထည့်တုန်းက ဘယ်လောက်တောင် နာကျင်ခဲ့ရလဲ ခင်ဗျားတို့ သိရဲ့လား”

ကွန်နော့သည် မရောင့်ရဲနိုင်သော ရှဖေးကို အလွန်ပင် မုန်းတီးသွားသည်။ သူသည် ရှဖေးကို အခုချက်ချင်းပင် လည်ပင်းညှစ်သတ်လိုက်ချင်သော်လည်း အလှနတ်သမီးကို အကူအမဲ့မဲ့ ကြည့်လိုက်ပြီး “ဒါကို ခင်ဗျား ဘယ်လို ထင်ပါသလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှဖေး၏ စကားများက အလှနတ်သမီးကို သဘောကျသွားစေသဖြင့် သူမသည် ခေါင်းမော့ကာ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါ ခင်ဗျားတို့ လျှို့ဝှက်ရဲတပ်ဖွဲ့ရဲ့ ကိစ္စပဲ၊ ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ”

ထို့နောက် သူမက ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည် “ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အမှားဆိုတာ သိသာနေတာပဲ ခင်ဗျားတို့ တစ်ခုခုတော့ လျော်ကြေးပေးသင့်တယ်”

ကွန်နော့က တောင်းပန်တိုးလျှိုးသော အပြုံးဖြင့် “ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့၊ ခင်ဗျား ပြောတာ မှန်ပါတယ် ကျွန်တော်တို့ လျှို့ဝှက်ရဲတပ်ဖွဲ့ဟာလည်း စည်းကမ်းရှိတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုပါ အမှားကို ပြင်ဖို့ဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆောင်ပုဒ်ပဲလေ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ကျုပ်တို့ မင်းကို ဒီမှာနေခဲ့တဲ့ တစ်ရက်ချင်းစီအတွက် ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၃၀၀ လျော်ကြေးပေးမယ်။ ၁၆ ရက်ဆိုတော့ ၄,၈၀၀ ဖြစ်လိမ့်မယ် မင်း ဒီလောက်ဆို ကျေနပ်ပြီ မဟုတ်လား” ဟု ကွန်နော့က အံကြိတ်ကာ ရှဖေးကို ပြောလိုက်သည်။

ကမ္ဘာမြေ၏ ငွေကြေးနှင့် တွက်ကြည့်မည်ဆိုပါက ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၄,၈၀၀ မှာ များပြားလှသည်။ ကြယ်တာရာဒင်္ဂါးများသည် စကြာဝဠာသုံး ငွေကြေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာမြေ၏ ဖက်ဒရယ်ဒေါ်လာမှာမူ နှိုင်းယှဉ်၍ပင် မရပေ။ အဆင့် ၀.၅ ယဉ်ကျေးမှုဂြိုဟ်၏ ငွေကြေးနှင့် ကြယ်တာရာဒင်္ဂါးများကို လဲလှယ်မည့်သူမှာလည်း အရူးမှလွဲ၍ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

“ကျုပ်ကို မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေးတစ်ဗူးနဲ့ လျော်ကြေးပေးတာက ပိုပြီးတော့သင့်တော်မယ်လို့ ကျုပ် ထင်တယ်” ရှဖေးက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဘာ” ကွန်နော့၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး “မင်း တစ်ခါတည်း အာကာသယာဉ် တစ်စင်းပဲ တောင်းလိုက်ပါတော့လား” ဟု ပြန်အော်လိုက်သည်။

အလှနတ်သမီးသည် ရှဖေး၏ စိတ်ကူးယဉ်တတ်မှုကို သဘောကျသဖြင့် တခိခိ ရယ်မောလိုက်သည်။ “ဒါ တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ စိတ်ကူးပဲ မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေးရှိရင် မင်းရဲ့ ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ်ကို အတင်းအကျပ် ဖွင့်နိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် လုပ်ဆောင်ချက်တွေကိုလည်း မြှင့်တင်နိုင်တယ် မင်းဟာ အစွမ်းထက်တဲ့သူ တစ်ယောက်တောင် ဖြစ်လာနိုင်သေးတယ်”

“အရေးကြီးဆုံးအချက်က အဆင့် ၀.၅ ယဉ်ကျေးမှုဂြိုဟ်တွေမှာ ပိုက်ဆံရှိရင်တောင် မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေးကို ဝယ်လို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး ရှေးဦးလူသားလေး၊ မင်း တော်တော်လေး ဉာဏ်ကောင်းတာပဲလို့ ငါ ဝန်ခံရမယ်” ဟု ပြောရင်း အလှနတ်သမီး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာကာ “ဌာနမှူး ကွန်နော့၊ ခင်ဗျား သူ့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ စိတ်ကူးရှိရဲ့လား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ကွန်နော့သည် အလွန်ပင် ဒေါသထွက်နေသဖြင့် သူ၏ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် မျက်နှာကြီးမှာ ရှုံ့မဲ့နေသည်။ ရုတ်တရက် သူသည် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး စိတ်ကူးတစ်ခု ရလာခဲ့သည်။

“ကဲကဲ၊ ဒါက အသေးအဖွဲ ကိစ္စလေးပါ” ကွန်နော့သည် မြေခွေးအိုကြီးကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်ပြီး “မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး တစ်ဗူးပဲဟာကျုပ် နောက်မှ တစ်ယောက်ယောက်ကို ပို့ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှဖေးသည် သူ၏ နားကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် ကွန်နော့နှင့် ထိုအလှနတ်သမီးတို့ စင်္ကြံလမ်းအဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သူသည် တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားသည်။

“တောက် ငါ မှားသွားပြီ။ ဒီနေရာမှာတော့ မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေးဆိုတာ အရမ်းကို ဈေးပေါတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်နေပုံရတယ် ငါ နောက်ထပ် နှစ်ဗူးလောက် ပိုတောင်းခဲ့သင့်တာ” ဟု ရှဖေးက သူ့ဘာသာ နောင်တရစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ကွန်နော့သည် ဆံပင်နီနှင့် အလှနတ်သမီးကို လျှို့ဝှက်ရဲတပ်ဖွဲ့ ဌာနချုပ်မှ လေးစားစွာဖြင့် ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

“ရှင်တကယ်ပဲ သူ့ကို မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး တစ်ဗူး ပေးမှာလား အဲ့ဒီဆေးရဲ့ အပေါဆုံး အမျိုးအစားတောင် အနည်းဆုံး ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၅၀,၀၀၀ ရှိတယ်ဆိုတာ ရှင်သိရဲ့လား” အလှနတ်သမီးက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

ကွန်နော့သည် သူ၏ ဗိုက်ကို အားပါးတရ ပုတ်လိုက်သည်။ တကယ်တော့ သူသည် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ချင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူ၏လည်ပင်းအောက်ရှိ အရာအားလုံးမှာ ဗိုက်သာ ဖြစ်နေသဖြင့် စိတ်ပျက်စရာပင်။

“ကျုပ်တို့က လျှို့ဝှက်ရဲတပ်ဖွဲ့ပဲလေ၊ ဒီလောက်တော့ တတ်နိုင်ပါတယ် ကျုပ်တို့ သူ့ကို မှားယွင်းစွပ်စွဲပြီး ဒီလောက်ကြာကြာ ဖမ်းထားခဲ့တာဆိုတော့ လျော်ကြေးပေးဖို့ လိုတာပေါ့” ဟု ကွန်နော့က အရှက်မရှိ ကြွားလုံးထုတ်လိုက်သည်။

အလှနတ်သမီးသည် ပြုံးလိုက်သည်။ သူမကဲ့သို့ အဆင့်အတန်းရှိသူတစ်ဦးမှာ ဤသို့သော အသေးအဖွဲကိစ္စများကို ဂရုစိုက်နေရန် မလိုပေ။ သူမသည် အနီရောင် ပြိုင်ကားပေါ်သို့ အသာအယာ ခုန်တက်လိုက်ပြီးနောက် နောက်သို့ပင် ပြန်မကြည့်ဘဲ လမ်းမထက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ကွန်နော့သည် ၂၆ ထပ်ရှိ သူ၏ ရုံးခန်းသို့ ပြန်လာကာ ကြီးမားလှသော ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ချောင်းများဖြင့် စားပွဲပေါ်ရှိ ခလုတ်တစ်ခုကို နှိပ်လိုက်ရာ ပုံရိပ်ယောင် မျက်နှာပြင်တစ်ခု စားပွဲပေါ်၌ ပေါ်လာသည်။

မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အသက် ၃၀ ခန့်ရှိမည့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားတစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ သူသည် ခန္ဓာကိုယ် သွယ်လျပြီး ဝါးပင်တစ်ပင်ကဲ့သို့ မတ်နေသည်။ သူသည် ကျွမ်းကျင်ပြီး အတွေ့အကြုံရှိပုံရသည်။

“ဌာနမှူး၊ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲခင်ဗျ” ထိုအမျိုးသားက မေးလိုက်သည်။

“ဟေးနန်၊ ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် မနေ့က ကျုပ်တို့ မှောင်ခို မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး တစ်သုတ်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့တယ် မဟုတ်လား”

“ဟုတ်ကဲ့၊ စုစုပေါင်း ၇၄ ဗူး ရှိပါတယ်၊ ထုတ်လုပ်တဲ့နေရာရော၊ တံဆိပ်ရော ဘာမှ မပါပါဘူး။ ဒါတွေဟာ အတုတွေ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ကျွန်တော် သံသယရှိပါတယ်”

“အရမ်းကောင်းတယ်” ကွန်နော့သည် ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်သည်။ “အဲ့ဒီထဲက တစ်ဗူးကို မြေအောက် ၇ ထပ်မှာရှိတဲ့ ကမ္ဘာမြေသား ကောင်လေးဆီ သွားပေးလိုက် ဘာမှမပြောနဲ့၊ ကမ္ဘာကို ပြန်ရောက်မှ သောက်ခိုင်းလိုက်”

“ဌာနမှူး၊ ဒီဆေးတွေက ဘယ်ကလာမှန်းလည်း မသိရသေးဘူး၊ စစ်ဆေးမှု ရလဒ်လည်း မထွက်သေးဘူး အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က ဒါကို သောက်လိုက်ရင် သေသွားနိုင်တယ်” ဟေးနန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“မင်း လုပ်ရမှာက ငါပြောတာကို နားထောင်ဖို့ပဲ၊ မေးခွန်းထုတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး။ ငါပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ပြီး အဲ့ဒီကောင်လေးကို ကမ္ဘာမြေကို ပြန်ပို့ခိုင်းလိုက်” ကွန်နော့သည် စားပွဲကို ဒေါသတကြီး ရိုက်လိုက်ပြီး အော်လိုက်သည်။

ဘန်း

ဟေးနန် ပြန်မပြောနိုင်ခင်မှာပင် ကွန်နော့သည် မျက်နှာပြင်ကို ပိတ်လိုက်သည်။

“ကောင်လေး၊ ဒါ မင်းကိုယ်တိုင် တောင်းခဲ့တာနော်” ကွန်နော့က ရက်စက်သော အမူအရာဖြင့် သူ့ဘာသာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

နာရီအနည်းငယ်အကြာတွင် ရှဖေးသည် မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး ပါဝင်သော သေတ္တာကို ကိုင်ကာ အာကာသယာဉ်စီး၍ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ဌာနမှူး ကွန်နော့၏ ဆက်သွယ်ရေး မျက်နှာပြင်သည် ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။

“ဌာနမှူး၊ မကောင်းတော့ဘူး စစ်ဆေးမှု ရလဒ် ထွက်လာပြီ။ အဲ့ဒီ မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေးတွေက ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းတွေ ဖြစ်နေတယ်” ဟေးနန်က အလန့်တကြား ပြောလိုက်သည်။

ကွန်နော့မှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားပြီး “ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်း ဆိုတာ ဘာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဟေးနန်သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် သူ၏လက်ဖဝါးများကို ပွတ်နေပြီး “ဌာနမှူး၊ ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်း ဆိုတာ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၃ နှစ်က ထိပ်တန်း သိပ္ပံပညာရှင် ဟားရစ်တီထွင်ခဲ့တဲ့ စူပါ မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး တစ်မျိုးပါ သူဟာ ဒီဆေးကို သုတေသနပြုဖို့ နှစ်ပေါင်း ၆၀ ကြာ အားထုတ်ခဲ့ရတယ်လို့ ဆိုကြတယ် ဒါပေမဲ့ စမ်းသပ်မှုအတွင်းမှာ ဒီဆေးကို သောက်ခဲ့တဲ့ လူပေါင်း ၁၇၉ ယောက်စလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပါတယ် ဟားရစ်ဟာလည်း ပြစ်ဒဏ်ပေးခံရမှာကို ကြောက်လို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့တယ် ဒါတွေဟာ မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး မဟုတ်တော့ဘူး၊ ဒါတွေက အပြင်းထန်ဆုံး အဆိပ်တွေပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကွန်နော့သည် နားလည်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ “ငါ အခု မှတ်မိသွားပြီ။ ဒါဟာ စကြာဝဠာမှာ ပိတ်ပင်ထားတဲ့ မူးယစ်ဆေးဝါး တစ်မျိုး မဟုတ်လား။ ဒါတွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဈေးကွက်ထဲ ရောက်နေတာလဲ။ အဲ့ဒီ မှောင်ခိုသမားတွေကို ဂြိုဟ်လုံခြုံရေး ဗျူရိုဆီ ပို့လိုက် သူတို့ ဒီတစ်ခါတော့ သေဒဏ် သေချာပေါက် ကျတော့မှာပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ပါပြီ”

“အဲ့ဒီ လူငယ်လေးကရော ဘာဖြစ်သွားမလဲ” ဟေးနန်က ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ မေးလိုက်သည်။

ကွန်နော့က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် “ဘယ်လူငယ်လဲ။ အဲ့ဒါ ဘာနဲ့ ပတ်သက်လို့လဲ” ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။

အခန်း ၂ - မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး

အာကာသယာဉ်တစ်စင်းသည် ဘေကျင်းတောင်ဘက် ဆင်ခြေဖုံးရှိ စွန့်ပစ်ထားသော ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်တစ်ခုတွင် တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် ထိုယာဉ်သည် မရှိခဲ့သလိုပင် ညအမှောင်ထဲသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ကြယ်တာရာ ခရီးသွားခြင်းမှာ လူတို့ထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်လှသည်။ ဝပ်ပ်အင်ဂျင်နည်းပညာသည် ဂြိုဟ်များအကြား ခရီးသွားရခြင်းကို အလွန်လွယ်ကူစေခဲ့သည်။

ကြယ်ပင်လယ်ပြာနှင့် ကမ္ဘာမြေ၏ အကွာအဝေးမှာ အလင်းနှစ် ၂၀၀,၀၀၀ နီးပါးရှိသော်လည်း အာကာသယာဉ်မှာ ကမ္ဘာသို့ရောက်ရန် အာကာသခုန်ကျော်မှုလေးကြိမ်သာ အသုံးပြုခဲ့ရသည်။ ကြာမြင့်ချိန်မှာ နာရီအနည်းငယ်သာ ဖြစ်ပြီး ရှဖေးမှာ အာကာသခရီးစဉ်ကို ကျေနပ်အောင်ပင် မခံစားရသေးခင်မှာပင် ကြမ်းတမ်းစွာ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရသည်။

Warpဆိုတာက ရုပ်ရှင်တွေထဲမှာ ပါတဲ့ အာကသခုန်ကျော်မှုကို ပြောချင်တာဖြစ်ပါတယ် ဘလက်ဟိုးတွေကို တွန့်လိမ်ပြီး လေဟာနယ်ဖြတ်ကျော်လိုက်တာမျိုးပါ ကျွန်တော်က ရိုးရိုးပဲ ရေးလိုက်ပါတယ်

ရှဖေးသည် လမ်းကြောင်းကို ခွဲခြားပြီးနောက် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်လာရင်း သူ၏အိတ်ကပ်ထဲရှိ ငွေစက္ကူအနည်းငယ်ကို စမ်းကြည့်လိုက်သည်။ စုစုပေါင်း ၇၃ ဒေါ်လာသာရှိပြီး ဒါသည် သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးနီးပါးဖြစ်ကြောင်း သူသိနေသဖြင့် ရေတွက်နေရန်ပင်မလိုတော့ပေ။

လမ်းထောင့်သို့ ရောက်သောအခါ ရှဖေးသည် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တက္ကစီတစ်စီးကို တားနိုင်ခဲ့သည်။ မိနစ်နှစ်ဆယ်အကြာတွင် ရှဖေးသည် သူ၏အိမ်သို့ ပြန်ရောက်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ရှေးယခင်ကတည်းက ဘေကျင်းတွင် ‘အရှေ့ပိုင်းက ချမ်းသာ၊ အနောက်ပိုင်းက မြင့်မြတ်၊ တောင်ပိုင်းက ဆင်းရဲ၊ မြောက်ပိုင်းက သာမန်’ ဟူသော ဆိုရိုးတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ ရှဖေး၏အိမ်မှာ မြို့၏တောင်ဘက်ပိုင်းရှိ သားရေစက်ရုံ၏ ဝန်ထမ်းအိမ်ရာတွင် တည်ရှိသည်။

ဤအစိုးရပိုင်စက်ရုံမှာ ပိတ်ထားသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး နေထိုင်သူအများစုမှာ အလုပ်ထုတ်ခံထားရသော စက်ရုံအလုပ်သမားများသာ ဖြစ်ကြသည်။ အဆောက်အအုံမှာ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်များစွာကတည်းက တည်ဆောက်ထားသည့် ပြွန်ပုံစံတိုက်ခန်း အမျိုးအစားဖြစ်သည်။

အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးမှာ မှောင်အတိကျနေပြီး မီးတစ်လုံးမျှ မရှိပေ။ ရှဖေးမှာ အမှောင်ထဲတွင်ပင် အပေါ်ထပ်သို့ တက်ရန်မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ ဂြိုဟ်ပြင်ပတွင် တစ်လခွဲကြာ နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် သူ၏တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင်ပေးနိုင်သည့် လက်ကိုင်ဖုန်းမှာလည်း ဘက်ထရီကုန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ရှဖေးသည် အထပ်တိုင်းကို ပုံမှန်ခြေလှမ်းများဖြင့် တက်လာခဲ့သည်။ စင်္ကြံလမ်းများမှာ စက်ဘီးများ၊ ဘီယာပုလင်းများနှင့် အခြားသော အတားအဆီးများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒါသည် ဘဝပင် ဖြစ်သည်။ နှစ်သစ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း လက်ရှိကမ္ဘာမြေမှာ ယခင်ကထက် များစွာမထူးခြားလှပေ။ အထူးသဖြင့် ရှဖေးနေထိုင်သော ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံနှင့် ယခင်ခေတ်ဟောင်းသို့ ပြန်ရောက်သွားသလို ထင်ရစေသည်။

ရှဖေး၏ တိုက်ခန်းမှာ အပေါ်ဆုံးထပ်တွင် ရှိသည်။ အခန်းမှာ တစ်ခန်းနှင့် ဧည့်ခန်းတစ်ခုသာရှိပြီး အကျယ်အဝန်းမှာ ၄၀ စတုရန်းမီတာထက် မပိုပေ။ အခန်းထဲတွင် အိမ်ရှင်မှ မလိုချင်၍ ပစ်ထားခဲ့သော ပရိဘောဂအဟောင်းအချို့သာ ရှိသည်။

ရှဖေး၏ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်းဟူ၍ သူ၏အဝတ်အစားများ၊ အိပ်ခန်းထဲရှိ ကွန်ပျူတာအဟောင်းတစ်လုံးနှင့် ဂျိုင်းယန့်တံဆိပ် စက်ဘီးတစ်စီးသာ ရှိသည်။

တံခါးကို အသာအယာပိတ်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် အိပ်ခန်းထဲသို့ဝင်ကာ စားပွဲတွင်ထိုင်ပြီး ကွန်ပျူတာကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ကွန်ပျူတာအဟောင်းမှာ စက်တက်ရန် အလွန်ပင် နှေးကွေးလှသည်။ ရှဖေးသည် စတုဂံပုံစံ သတ္တုသေတ္တာလေးကို ထုတ်ယူကာ ဂရုတစိုက် ဖွင့်လိုက်သည်။

သေတ္တာထဲတွင် ခရမ်းရောင်ဆေးရည်တစ်ပုလင်း ငြိမ်သက်စွာ ရှိနေသည်။ တောက်ပပြီး ကြည်လင်နေသော ထိုအရောင်မှာ မီးအလင်းရောင်အောက်တွင် ဖော်မပြနိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ပုလင်းမှာ မကြီးလှဘဲ သောက်သုံးရန်ထုတ်ထားသော ကျန်းမာရေးဖြည့်စွက်စာနှင့် အလွန်တူသည်။ ၎င်းပေါ်တွင် ထုတ်လုပ်သူ၊ ရက်စွဲ သို့မဟုတ် ညွှန်ကြားချက် တစ်ခုမျှ မပါရှိပေ။

ရှဖေးသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသော နှလုံးသားဖြင့် ပုလင်းကို သူ၏လက်ချောင်းလေးများဖြင့် အသာအယာ ပွတ်သပ်နေမိသည်။

နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း စကြာဝဠာ လူသားမဟာမိတ်အဖွဲ့သည် ကမ္ဘာမြေအဖွဲ့ချုပ်သို့ မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး အခု ၁၀၀ ပေးပို့လေ့ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ထိပ်တန်းလူသားများ၏ ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ်ကို ဖွင့်ရန် ကူညီရန်ဖြစ်သည်။

သို့သော် လူဦးရေ ခုနစ်ဘီလီယံအတွက် ဆေး ၁၀၀ ဟူသည်မှာ မည်မျှပင် မလုံလောက်ကြောင်းနှင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ မည်မျှပြင်းထန်မည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်။ ရှဖေးကဲ့သို့ သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက်မူ မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး ရရှိရန် အိပ်မက်ပင် မမက်ရဲပေ။

ကမ္ဘာမြေအဖွဲ့ချုပ် သမ္မတက ကမ္ဘာ့မီဒီယာများရှေ့တွင် လူသားတို့၏ အထူးချွန်ဆုံးသော ထိပ်တန်းလူသား ၁၀၀ ထံသို့ မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေးများ ပါရှိသော သေတ္တာများကို ပေးအပ်ခဲ့သည်ကို ရှဖေး တစ်ခါက သတင်းထဲတွင် ကြည့်ခဲ့ဖူးသည်။ ဆေးရရှိခဲ့သော ထိပ်တန်းလူသားများမှာ ငိုကြွေးနေကြပြီး အချို့မှာမူ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပီတိဖြစ်ကာ ထိုနေရာမှာတင် မေ့လဲသွားကြသည်။

ဆေးမရရှိသူများမှာမူ သူတို့အလွန်အမင်း တောင့်တနေသော ထိုပုလင်းလေးများကို ကြည့်ကာ မနာလိုစိတ်၊ မနာလိုဝန်တိုစိတ်များဖြင့် စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြရသည်။

ထိုမျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေးများမှာ အစိမ်းရောင်ဖြစ်ကြောင်း ရှဖေး မှတ်မိနေသော်လည်း သူ၏ပုလင်းမှာမူ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ခရမ်းရောင် ဖြစ်နေသည်။

သူတွေးနေစဉ်မှာပင် ကွန်ပျူတာမှာ စက်တက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ရှဖေးသည် ဆေးရည်ကို အခုချက်ချင်း သောက်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားပြီး သေတ္တာကို ပိတ်ကာ စားပွဲတင်ခုံထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်က ဂြိုဟ်သားများ ကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်မှစ၍ ဂြိုဟ်သားယဉ်ကျေးမှုအကြောင်း ဆွေးနွေးမှုများမှာ ယခုလောက်အထိ ရေပန်းမစားခဲ့ဖူးပေ။ တစ်ညအတွင်းမှာပင် ဂြိုဟ်သားယဉ်ကျေးမှုနှင့် ပတ်သက်သော ဝဘ်ဆိုဒ်များစွာ ပေါ်လာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် အကျော်ကြားဆုံးမှာ ‘စတားရီစကိုင်း နက်ဝေါ့ခ်ဖြစ်သည်။

ရှဖေးသည် စတားရီစကိုင်း နက်ဝေါ့ခ်၏ ပင်မစာမျက်နှာပေါ်တွင် မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေးနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

“ဦးနှောက်သည် လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံးသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သည်။ သာမန်လူသားတစ်ဦးသည် သူ၏ဦးနှောက်၏ ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းထက် မပိုသော ပမာဏကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ကြသည်။ အိုင်းစတိုင်းကဲ့သို့ ပါရမီရှင်တစ်ဦးပင်လျှင် သူ၏ဦးနှောက်၏ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုသာ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။ မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေးကို သောက်သုံးပြီးနောက် ဦးနှောက်အသုံးပြုနိုင်စွမ်းကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးမည်ဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ကိုယ်ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံအရ တိုးတက်မှုမှာ ကွဲပြားနိုင်သော်လည်း အမြင့်ဆုံး အသုံးပြုနိုင်စွမ်းမှာ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းအထက်အထိ ရောက်ရှိနိုင်သည် ”။

“အမှန်စင်စစ်တွင် ဦးနှောက်၌ ဖုံးကွယ်ထားသော အထူးနယ်ပယ်တစ်ခု ရှိနေသေးပြီး ၎င်းကို ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ်ဟု ခေါ်ဆိုသည်။ ဤနယ်ပယ် ပွင့်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အံ့ဩစရာကောင်းသော စူပါပါဝါ များ နိုးထလာနိုင်သည်”

ရှဖေး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။ “စူပါပါဝါ ငါ စပိုက်ဒါမန်း ဖြစ်သွားမှာလား”

ပိုပြီး ဉာဏ်ကောင်းလာခြင်းက သဘာဝအတိုင်း ကောင်းသောကိစ္စဖြစ်သော်လည်း စူပါပါဝါ ရရှိခြင်းမှာ လူတိုင်း စိတ်ကူးယဉ်ကြသော အရာဖြစ်သည်။

“မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး သောက်သုံးသောအခါ နိုးထလာမည့် စူပါပါဝါများမှာ လူတစ်ဦးချင်းစီအပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားမည် ဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့်ဆုံးသော ဂြိုဟ်သားယဉ်ကျေးမှုများပင်လျှင် ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ်မှ နိုးထလာသော စူပါပါဝါ အမျိုးမျိုးအကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ မရှင်းပြနိုင်ကြသေးပေ”

“လူသား ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်မှာ ထူးကဲသော ခွန်အားရှိသည့် စူပါတိုက်ခိုက်ရေးသမားများ ဖြစ်လာကြသည် အချို့မှာမူ ပါရမီရှင် ဂီတပညာရှင်များ၊ သင်္ချာပညာရှင်များ၊ ရူပဗေဒပညာရှင်များ၊ ဓာတုဗေဒပညာရှင်များ စသည်ဖြင့် ဖြစ်လာကြသည်”

“သင်္ချာပညာရှင်” ရှဖေး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ၏တစ်သက်လုံးတွင် သင်္ချာ သို့မဟုတ် ရူပဗေဒနှင့် ပတ်သက်လျှင် မည်သည့်အခါမျှ စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။ “အကယ်၍ သူသာ သင်္ချာပညာရှင် ဖြစ်သွားရင် ဒါဟာ တကယ့်ကို အဆိုးဆုံးကိစ္စပဲ”

“မပြည့်စုံသော စာရင်းဇယားများအရ လူတစ်သောင်းတွင် တစ်ယောက်ထက်မနည်းမှာ မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး သောက်သုံးပြီးနောက် မည်သည့်စူပါပါဝါမျှ မရရှိတတ်ကြပေ။ လူတစ်သိန်းတွင် တစ်ယောက်မှာ သေဆုံးနိုင်ပြီး လူတစ်သန်းတွင် တစ်ယောက်မှာ ကိုမာလိုဖြစ်သွားတတ်သည် (Ve ဆိုလိုသည်မှာ လက်ရှိ မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး၏ ဖော်မြူလာမှာ အပြစ်အနာအဆာကင်းခြင်း မရှိသေးပေ”

ဤဆောင်းပါးတစ်ခုလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် စားပွဲပေါ်ရှိ ဟုန်ထာရှန်း စီးကရက်ဗူးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ရှဖေးသည် စီးကရက် အလွန်သောက်သူဖြစ်ပြီး ဈေးအပေါဆုံးဖြစ်သော ဟုန်ထာရှန်းကိုသာ သောက်လေ့ရှိသည်။ သူသည် တစ်လိပ်ထုတ်ကာ မီးညှိလိုက်သည်။ မီးခိုးငွေ့လေးများ ထွက်လာပြီး ၎င်းမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလှသည်။

မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး သောက်သုံးရာတွင် စွန့်စားရမှုအချို့ ရှိသော်လည်း ရရှိမည့် အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

အမှန်စင်စစ်တွင် မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး သောက်သုံးခြင်းအပြင် လူသားများသည် ကြယ်မန်တျာကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့်လည်း ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ်ကို ဖွင့်နိုင်သည်။

ဤအချက်ကို သိရှိသွားချိန်မှစ၍ လူကြီးလူငယ်မရွေး နေ့စဉ် ဤလေ့ကျင့်ခန်းကို ပြုလုပ်လာကြသည်။ စိတ်မကောင်းစရာမှာ သုံးနှစ်ကြာပြီးနောက်တွင် လူ ၈,၀၀၀ ထက်မနည်းသာ ကြယ်မန်တျာကျင့်စဉ်ဖြင့် ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ်ကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

“မလောနဲ့၊ မလောနဲ့။ ငါ့ရဲ့ပုလင်းက ဘာလို့ ခရမ်းရောင် ဖြစ်နေရတာလဲဆိုတာကို အရင်စစ်ကြည့်ဦးမယ်” ဟု ရှဖေးက သူ့ဘာသာ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

ရှဖေးသည် မောက်စ်ကိုကိုင်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်သည်။ စတားရီစကိုင်း နက်ဝေါ့ခ်ပေါ်တွင် မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေးနှင့် ပတ်သက်သော ဆောင်းပါးပေါင်း ထောင်ချီ၍ ရှိနေသည်။

“မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး အမျိုးမျိုး” ရှဖေးက ထိုဆောင်းပါးကို နှိပ်ကာ ဖွင့်လိုက်သည်။

“မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး၏ အရည်အသွေးကို အထူးတန်း၊ အဆင့်မြင့်တန်း၊ အလယ်အလတ်တန်းနှင့် အနိမ့်တန်းဟူ၍ ခွဲခြားထားသည်။ စကြာဝဠာအတွင်း ယဉ်ကျေးမှုအများစုသည် သူတို့ကိုယ်ပိုင် မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေးများကို ထုတ်လုပ်ကြသဖြင့် အရောင်နှင့် အရသာများမှာ ကွဲပြားကြသည်။ အရည်အသွေးမြင့်မားသော ဆေးများမှာ ပိုမိုအဖိုးတန်သော ကုန်ကြမ်းများကို အသုံးပြုထားသဖြင့် သောက်သုံးပြီးနောက် ရရှိမည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ပိုမိုသိသာထင်ရှားမည်ဖြစ်သည်”

ရှဖေး ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။

“ဒါဆို မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေးအားလုံးက အစိမ်းရောင် မဟုတ်ဘူးပေါ့။ ငါ့ရဲ့ပုလင်းက ဘယ်လိုအဆင့်မျိုးဖြစ်မလဲဆိုတာ သိချင်မိတယ်”

“ထားလိုက်ပါတော့ သောက်လိုက်ရင် သိရမှာပဲ။ အဆိုးဆုံးကတော့ သေတာ ဒါမှမဟုတ် သင်္ချာပညာရှင် ဖြစ်သွားတာပေါ့” ရှဖေးသည် သူ၏စုတ်ပြတ်နေသော အခန်းကို ကြည့်ကာ “ဒါက ဘယ်လိုအဆင့်ပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ့ရဲ့လက်ရှိအခြေအနေထက်တော့ ပိုဆိုးမှာ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှဖေးသည် စားပွဲတင်ခုံထဲမှ ခရမ်းရောင်ပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ပော့

ရှဖေး ပုလင်းအဖုံးကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဂလု

ခေါင်းကို မော့ကာ မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေးကို မည်သည့်တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ ရှဖေး၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့ တစ်ကျိုက်တည်း သောက်ချလိုက်သည်။ ခရမ်းရောင်ဆေးရည်မှာ အနည်းငယ် ချဉ်သော အရသာရှိပြီး ဖော်မပြနိုင်သော ထူးဆန်းသည့် အရသာမျိုး ရှိသည်။

ရှဖေးသည် နောက်ထပ် စီးကရက်တစ်လိပ် မီးညှိလိုက်ပြီး ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။ တစ်မိနစ်အကြာတွင် ဝမ်းဗိုက်ထဲ၌ နွေးထွေးသော ခံစားချက်မှလွဲ၍ အခြားထူးခြားမှု မရှိသေးပေ။

ရှဖေး အနည်းငယ် စိုးရိမ်လာသည်။ သူသည် ပုလင်းလေးကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ပုလင်းဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ခရမ်းရောင်ဆေးရည် အနည်းငယ် ကျန်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် ရေချိုးခန်းထဲသို့ အပြေးသွားကာ ပုလင်းထဲသို့ ရေတစ်ဝက်ခန့် ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပုလင်းကို အကြိမ်ကြိမ် လှုပ်လိုက်သည်။

ဂလု

ကျန်နေသော ဆေးရည်များနှင့် ရေများကို ရှဖေး သောက်ချလိုက်ရာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ပုလင်းမှာ လုံးဝ ဗလာဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။ ရှဖေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေးမှာ စတင် အာနိသင်ပြလာခဲ့ပြီ။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရှဖေးမှာ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ချာချာလည်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ရှေ့တွင် လိပ်ပြာပေါင်း ထောင်ချီ ပျံသန်းနေသလို မြင်ယောင်လာကာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရေချိုးခန်းထဲတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အသုံးမပြုခဲ့သော ရေချိုးကန်အဟောင်းတစ်ခု ရှိသည်။ ဤဆင်းရဲသားရပ်ကွက်မှာ ရေခဏခဏ ပြတ်တတ်သဖြင့် ရှဖေးသည် ထိုရေချိုးကန်ထဲတွင် ရေကို အမြဲအပြည့် ဖြည့်ထားလေ့ရှိသည်။

ပလုံ

ရှဖေးသည် သူ၏ခေါင်းကို နှစ်ကြိမ်ခန့် ခါယမ်းလိုက်ပြီး ရေချိုးကန်ထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ငုတ်လျှိုးလိုက်သည်။သူ၏ ခေါင်းတစ်ခုလုံးမှာ ယခုအခါ အေးစက်နေသော ရေထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း ၃ - အမြန်နှုန်း

အမှန်စင်စစ်တွင် ထိပ်တန်းသိပ္ပံပညာရှင် ဟားရစ်သုတေသနပြုခဲ့သော စူပါမျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး ‘ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းမှာ အဆိပ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ၎င်း၏ အာနိသင်မှာ လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်ထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။

ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းသည် ရှဖေး၏ ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ်ကို တံခါးတစ်ခု ဖွင့်လိုက်သကဲ့သို့ အောင်မြင်စွာ ဖွင့်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ သာမန်မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေးများမှာ ဟပြဲလေးသာ ဖွင့်နိုင်သော်လည်း ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းမှာမူ ရူးသွပ်ပြီး ပေါက်ကွဲစေတတ်သော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ တံခါးကို ဖျက်ဆီးရုံတင်မက နံရံများကိုပင် ချန်မထားခဲ့ပေ။

မည်သည့်အတားအဆီးမျှ မရှိတော့သဖြင့် ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ်အတွင်းရှိ ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများအားလုံး လုံးဝ လွတ်ထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အတိုင်းအဆမရှိ ကျယ်ပြောလှသော စွမ်းအားများသည် ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ ရှဖေး၏ ဉီးနှောက်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာခဲ့သည်။

ရှဖေးသည် အာရုံများအားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားပြီး ရေအေးများ ဖြည့်ထားသော ရေချိုးကန်ထဲသို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ ရှဖေးသာ မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေးကို အန်တုခြင်းမပြုဘဲ ဆက်လက်စီးဝင်ခွင့်ပြုခဲ့မည်ဆိုပါက သူ၏နောက်ဆုံးရလဒ်မှာ ယခင်က ခရမ်းရောင် ကျောက်စိမ်းကို သောက်သုံးခဲ့ပြီး မည်သည့်အခါမျှ ပြန်နိုးမလာတော့ဘဲ ထာဝရအိပ်ပျော်သွားသူများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

သို့သော် လူသားများသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ရှင်သန်လိုစိတ် ပြင်းပြလာတတ်ကြသည်။ သာမန်အချိန်တွင် အားနည်းပုံရသောသူများအတွက်မူ ဒါက ပို၍ပင် မှန်ကန်လှသည်။

ရှဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရေချိုးကန်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်နေပြီး ရေထဲသို့ ဗို့အားမြင့်ကေဘယ်ကြိုးတစ်ခု ပစ်ထည့်လိုက်သကဲ့သို့ ရေများမှာ ပတ်ပတ်လည်သို့ စင်ထွက်နေသည်။

သူသည် သတိအတော်များများ ပျောက်ဆုံးနေပြီဖြစ်သော်လည်း ကျန်ရှိနေသေးသော နောက်ဆုံးသတိလေးက “လက်မလျှော့နဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်အထိ ဘယ်တော့မှ လက်မလျှော့နဲ့ ” ဟု သူ့ကို သတိပေးနေခဲ့သည်။

အောင်မြင်မှုဆိုသည်မှာ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်း ကြိုးစားမှုနှင့် ၁ ရာခိုင်နှုန်း ကံတရားတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှဖေးမှာမူ ရုန်းကန်ရန်အတွက် ၂၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အားထုတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ထို ၁ ရာခိုင်နှုန်းသော ကံတရားမှာ ဘယ်မှာနည်း။

ရေချိုးကန်ထဲရှိ ရေများမှာ ရှဖေး၏ ပါးစပ်၊ နှာခေါင်းနှင့် နားထဲသို့ စီးဝင်နေသဖြင့် သူ အသက်ရှူရန် ခက်ခဲနေသည်။ လက်ရှိတွင် ရှဖေးမှာ ရေနှင့် မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေးဟူသော အရည်နှစ်မျိုး၏ နှိပ်စက်မှုကို ခံနေရသည်။

စက္ကန့်တိုင်း ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ရှဖေး၏ ရုန်းကန်မှုမှာ ပို၍ အားနည်းလာခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင်

သူ၏ရင်ဘတ်ရှေ့ရှိ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် သွေးစက်ပုံစံ မောစတုန်းဆွဲသီးမှာ တောက်ပသော အရောင်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုတောက်ပသော အနီရောင်မှာ အနီရောင်လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ကျဉ်းမြောင်းလှသော ရေချိုးခန်းတစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေခဲ့သည်။

…

နံနက်ခင်း နေရောင်ခြည်မှာ ပြတင်းပေါက်ကျဉ်းလေးမှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းလာပြီး တဖြည်းဖြည်း လင်းထိန်လာခဲ့သည်။

ဟတ်ချိုး

ရှဖေး နှာချေလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ ထိုင်လိုက်သည်။

သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး အားအင်ကုန်ခမ်းနေသည်။ ပြင်းထန်သော ဖျားနာမှုတစ်ခုမှ ပြန်လည်သက်သာလာသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

ဟတ်ချိုး ဟတ်ချိုး ဟတ်ချိုး

သုံးကြိမ် ဆက်တိုက် နှာချေပြီးနောက် ရှဖေးမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပို၍ ပေါ့ပါးသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ မယုံနိုင်စရာကောင်းသော နှုန်းဖြင့် ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

“အို၊ တော်တော်အေးတာပဲ”

ရှဖေးမှာ ရေချိုးကန်ထဲမှ ထွက်ကာ အိပ်ခန်းထဲသို့ အပြေးသွားပြီး စောင်ထဲတွင် ပုန်းနေလိုက်သည်။ သူသည် ဤအရာအားလုံးကို ဖော်မပြနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှသော အရှိန်ဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဖြည်းဖြည်း နွေးထွေးလာသည်။ သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားတစ်စုံ လဲလှယ်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် ဧည့်ခန်းထဲသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူသည် အဘယ်ကြောင့် ရေချိုးခန်းထဲတွင် အိပ်ပျော်နေခဲ့ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံး စိုရွှဲနေရသလဲဆိုသည်ကို လုံးဝ မေ့သွားခဲ့သည်။ သူသည် မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး သောက်သုံးခဲ့သည်ကိုသာ မှတ်မိပြီး လက်ရှိတွင် သူ မည်သည့်စွမ်းအားများ ရရှိခဲ့သလဲဆိုသည်ကို သိရန် အမြန်နှုန်းစလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ရှဖေး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အညောင်းဆန့်လိုက်ပြီး မနေ့ညက မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး သောက်သုံးခဲ့ခြင်းကြောင့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး တစ်ခုမျှ ကျန်ရှိမနေကြောင်း သိလိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် ရှဖေး၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်နေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည်ဟု ခံစားနေရသည်။

ဧည့်ခန်းထဲတွင် ဖာထေးမှုများဖြင့် ပြည့်နေသော သဲအိတ်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ဟောင်းနွမ်းနေသော်လည်း လေးလံလှသည်။ ရှဖေး မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်ပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏လက်ယာလက်သီးဖြင့် ရုတ်တရက် ထိုးလိုက်သည်

ဘန်း

လေးလံသော သဲအိတ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားသည်။

“အယ် ”

သူ၏လက်သီးအရှိန်မှာ ယခင်ကထက် များစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်နေသဖြင့် ရှဖေးမှာ သူ၏မျက်လုံးများကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ ၎င်းကို ဒဏ္ဍာရီလာ ‘အရိပ်မဲ့လက်ဝါးဟုပင် သတ်မှတ်နိုင်သည်။

ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခု ရှိသည်။ ပထမတစ်ခုမှာ ရှဖေး မျက်စိဝေသွားခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယတစ်ခုမှာ မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေးက သူ၏အရှိန်ကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခန်းမှာ အလွန်ကျဉ်းမြောင်းလှသဖြင့် သူ၏အရှိန်ကို စမ်းသပ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ရှဖေးသည် လှေကားမှ ဆင်းကာ နောက်ဖေးဝင်းဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

နောက်ဖေးဝင်းမှာ စွန့်ပစ်ထားသော သားရေစက်ရုံဖြစ်ပြီး အထဲသို့ လျှောက်သွားသောအခါ အပုပ်နံ့တစ်ခုကို ရရှိလိမ့်မည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပေါက်ရောက်နေသည့် ပေါင်းပင်များသည် မြေပြင်မှသည် ခေါင်မိုးအထိ ပေါက်ရောက်နေကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းမှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာလှသည်။

နံနက်စောစောရှိသေးသဖြင့် နောက်ဖေးဝင်းမှာ ဗလာဖြစ်နေသည်။ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် တောကြောင်ဖြူတစ်ကောင်မှာ ပျင်းရိစွာ သမ်းဝေနေ၏။

ရှဖေး ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ပေါင်းပင်များ ပြည့်နေသော လမ်းပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပြေးလိုက်သည်။ သူပြေးနေစဉ် လေတိုးသံမှာ သူ၏နားဘေးမှ ဝှစ်ခနဲ ဖြတ်သွားသည်။ “ဒီလောက် မြန်တဲ့အရှိန်၊ ဒါဟာ စွမ်းအားတစ်ခု ဖြစ်ရမယ် ဒါက အမြန်နှုန်းစွမ်းအားပဲ ” ရှဖေး အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

တိုက်ခိုက်ရေး အမျိုးအစား စွမ်းအားများမှာ အသုံးအများဆုံး စွမ်းအားများ ဖြစ်သည်။ ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ် ပွင့်သွားသော လူသားများအားလုံးထဲမှ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်မှာ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားများကို ရရှိကြသည်။

တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားများကို အဓိက အမျိုးအစား သုံးမျိုး ခွဲခြားထားသည်၊ ၎င်းတို့မှာ အမြန်နှုန်းစွမ်းအား ၊ ခွန်အားစွမ်းအားနှင့် အထူးစွမ်းအားတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုသုံးမျိုးထဲတွင် ခွန်အားစွမ်းအားမှာ အသုံးအများဆုံး ဖြစ်ပြီး ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ရှိသည်။ အမြန်နှုန်းစွမ်းအားမှာ ဒုတိယဖြစ်ပြီး ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ရှိသည်။ ၅ ရာခိုင်နှုန်းအောက်သာရှိသော လူအနည်းစုမှာ အထူးစွမ်းအားများကို ရရှိကြသည်။

ရှေ့တွင် ၁.၇ မီတာခန့် မြင့်သော တံတိုင်းနိမ့်တစ်ခု ရှိနေပြီး ရှဖေးသည် သူ၏ဘယ်ဘက် ခြေထောက်ကို အားပြုကာ တံတိုင်းကို ခုန်ကျော်လိုက်သည်။ သူ၏ ဟန်ချက်မှာ တံတိုင်းခုန် အားကစားသမားများထက်ပင် ပိုမို ပြည့်စုံနေသေးသည်။

လေလို လျင်မြန်စွာ ပြေးခြင်းဟူသည်မှာ ဘာလဲ။ ဒါက အဖြေပင် ဖြစ်သည်

ရှဖေး၏ ခန့်မှန်းချက်အရ သူသည် မီတာ ၁၀၀ ကို ၅ စက္ကန့်အတွင်း ပြေးနိုင်သင့်သည်။

၁၀ စက္ကန့် စံချိန်ကိုပင် မကျော်နိုင်သော သာမန်လူတစ်ယောက်မှာ တစ်ညအတွင်းမှာတင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရှဖေးသည် သာမန်စက်ဘီးစာပို့သမား ဘဝမှ ကမ္ဘာမြေ၏ ရှားပါးလှသော စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှဖေးသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပီတိဖြစ်နေသလို ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ်၏ စွမ်းအားကိုလည်း အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩမိသည်။

မီတာ ၁၀၀ ကို ၅ စက္ကန့်အတွင်း ပြေးနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ အကန့်အသတ် မဟုတ်ပေ။ မဝေးတော့သော အနာဂတ်တွင် ရှဖေးသည် သာမန်လူတစ်ယောက် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်သော ပိုမိုမြန်ဆန်သည့် အရှိန်ကို သေချာပေါက် ရရှိနိုင်လိမ့်မည်

အိမ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် အမြန်ဆုံး အရှိန်ဖြင့် ရေချိုးလိုက်ပြီး အဝတ်အစားသစ်များ လဲလှယ်လိုက်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ လက်ရှိအဝတ်အစားများမှာ ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဂျိုင်းယန့်တံဆိပ် စက်ဘီးကို စီးကာ ရှဖေးသည် မြို့၏အနောက်ဘက်ပိုင်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ကမ္ဘာမြေအဖွဲ့ချုပ်၏ အဆင့် (A) နိုင်ငံသား စီမံခန့်ခွဲရေးရုံး တည်ရှိသည်။

ကမ္ဘာမြေအဖွဲ့ချုပ်၏ အဆင့် (A) နိုင်ငံသား စီမံခန့်ခွဲရေးရုံး၏ ဘေကျင်းဌာနခွဲမှာ စည်ကားလှသော မြို့နောက်ပိုင်း ခရိုင်တွင် တည်ရှိသည်။ ထိုနေရာမှာ မူလက နိုင်ငံအသီးသီး၏ သံရုံးများ ရှိခဲ့သော နေရာဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ အဖွဲ့ချုပ်၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ မူလကရှိခဲ့သော ၂၂၄ နိုင်ငံလုံးကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သံရုံးများအကြောင်းကို လူတို့က တဖြည်းဖြည်း မေ့လျော့လာကြသည်။

အဆင့် (A) နိုင်ငံသားများကို စွမ်းအားရှင် နိုင်ငံသားများဟုလည်း ခေါ်ဆိုကြပြီး ၎င်းတို့မှာ ခေတ်သစ်၏ စံပြအမှတ်အသားများ ဖြစ်ကြသည်။ လူသားများသည် ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ်အကြောင်းကို သိရှိလာကြသဖြင့် အဖွဲ့ချုပ် နိုင်ငံသားများကို အဆင့်အတန်း အမျိုးမျိုး ခွဲခြားထားလိုက်သည်။

ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ် မပွင့်သေးသောသူများကို သာမန်နိုင်ငံသားများဟု ခေါ်ဆိုပြီး ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ် ပွင့်သွားသောသူများကို အဆင့် (A) နိုင်ငံသားများဟု ခေါ်ဆိုသည်။

ကမ္ဘာမြေအဖွဲ့ချုပ်မှာ စကြာဝဠာ ယဉ်ကျေးမှု၏ အစောပိုင်း အဆင့်မှာသာ ရှိနေသေးသဖြင့် စွမ်းအားရှင် တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ အလွန်ပင် အဖိုးတန်လှသည်။ အစိုးရ၊ စစ်တပ်နှင့် ကြီးမားသော နိုင်ငံတကာ ကုမ္ပဏီကြီးများသည် စွမ်းအားရှင်များကို အကန့်အသတ်မရှိ စုဆောင်းကြပြီး သူတို့ကို အလွန်ပင် ကောင်းမွန်သော အထူးအခွင့်အရေးများ ပေးအပ်ကြသည်။

နိုင်ငံသားတစ်ဦးသည် အဖွဲ့ချုပ်၏ အဆင့် (A) နိုင်ငံသား ဖြစ်သွားသည်နှင့် အထူးအခွင့်အရေးများကို ခံစားရရုံတင်မကဘဲ အဖွဲ့ချုပ်ဒေါ်လာ ၁၀၀,၀၀၀ ကိုလည်း ဆုငွေအဖြစ် ချက်ချင်း ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

‘ငါ ပိုက်ဆံရတာနဲ့ ဒီဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ကနေ ပြောင်းပြီး ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ အလုပ်တစ်ခု ရှာမယ်။ နောင်ကျရင် ဝမ်အာမိန်းမရဲ့ စုတ်ပြတ်သတ်နေတဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်နေဖို့ မလိုတော့ဘူး’ ရှဖေးမှာ အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်သော အတွေးများ ရှိနေခဲ့သည်။

ရှဖေးသည် စက်ဘီးကို စီးကာ လမ်းမများတစ်လျှောက် ငါးတစ်ကောင်လို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သည်။ အဝေးမှပင် ၁၂ ထပ် မြင့်သော အဆောက်အအုံကြီးနှင့် ကြီးမားသော ရွှေရောင် အမှတ်အသားကို လှမ်းမြင်နေရသည်။

အဆောက်အအုံပေါ်တွင် ‘A’ ဟူသော စာလုံးကို ထွင်းထုထားပြီး ၎င်းမှာ အလွန်ပင် တောက်ပလှသည်။ ၎င်းမှာ ဤနေရာသည် အခြားသောနေရာများထက် သာလွန်ထူးကဲကြောင်း လူတိုင်းကို အမြဲ သတိပေးနေသကဲ့သို့ပင်။

ရှဖေး စက်ဘီးကို ရပ်လိုက်ပြီးနောက် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် အထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။

ဧည့်ကြိုနေရာတွင် အသက် ၂၀ ကျော် အရွယ် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ရှိနေသည်။

“မင်္ဂလာပါ၊ ကျုပ် အဆင့် (A) နိုင်ငံသားအဖြစ် မှတ်ပုံတင်ဖို့ လာတာပါ”။

ဤစကားကို ကြားရသောအခါ ခန်းမဆောင်အတွင်း ထိုင်နေကြသော လူများမှာ ချက်ချင်းပင် အနားသို့ ပြေးလာကြသည်။ သူတို့သည် သေသေသပ်သပ် ထုပ်ပိုးထားသော လက်ဆောင်ပစ္စည်းများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြပြီး ရှဖေး၏ လက်ထဲသို့ အတင်းအကျပ် ထည့်ပေးနေကြသည်။

“ကျွန်တော်က ဖိုက်ဇာဆေးဝါးကုမ္ပဏီရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ပါ။ အနာဂတ်မှာ လူကြီးမင်းအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီကို ဝင်ရောက်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ လစာနဲ့ အကျိုးခံစားခွင့်တွေကတော့ သေချာပေါက် ထူးခြားပါလိမ့်မယ်” ဟု လူငယ်ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးက သူ၏ ကုမ္ပဏီအကြောင်းနှင့် လက်ဆောင်ကို ပေးအပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

‘ဖိုက်ဇာ ဆေးဝါးကုမ္ပဏီ ကမ္ဘာ့အကြီးဆုံး ကုမ္ပဏီ ၅၀၀ စာရင်းဝင်ပဲ ဗိုင်ယာဂရာကို တီထွင်ခဲ့တဲ့ ကုမ္ပဏီပဲ ’ ရှဖေးသည် စိတ်ထဲမှ အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်က အိပ်ဆွန်မိုဘေးလ်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ပါ”

“ကျွန်တော်က အိုင်ဘီအမ် (IBM) ကပါ”

“ကျွန်တော်က ပြည်တွင်းကုမ္ပဏီဖြစ်တဲ့ ဆန်းရီစက်မှုလုပ်ငန်းက ကိုယ်စားလှယ်ပါ။ လူကြီးမင်းအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ စိတ်ကူးရှိပါသလား”

“ကျွန်တော်က မိုက်ခရိုဆော့ဖ်ကော်ပိုရေးရှင်းရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ပါ။ အကယ်၍ လူကြီးမင်းရဲ့ စွမ်းအားက ဉာဏ်ရည်ပိုင်းဆိုင်ရာဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီကို လာလည်ဖို့ မမေ့ပါနဲ့ဦး။ အကယ်၍ လူကြီးမင်းရဲ့ စွမ်းအားက ဉာဏ်ရည်ပိုင်း မဟုတ်ရင်တောင် ရပါတယ်၊ တခြားသော အပိုင်းတွေမှာ လူကြီးမင်းနဲ့ အပြည့်အဝ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်”

“ဒီမှာ လူကြီးမင်း၊ ကျွန်တော်က ဒီလွိုက်ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ပါ။ အကယ်၍ လူကြီးမင်းအနေနဲ့ ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ အကြံဉာဏ်တွေ လိုအပ်ရင် ကျွန်တော်တို့ ကုမ္ပဏီက လူကြီးမင်းကို အခမဲ့ ဝန်ဆောင်မှုပေးဖို့ အသင့်ရှိပါတယ်”

‘အိုင်ဘီအမ် မိုက်ခရိုဆော့ဖ် အိပ်ဆွန်မိုဘေးလ် ’ ရှဖေးမှာ ရုတ်တရက် ရရှိလာသော ပျော်ရွှင်မှုများကြောင့် မေ့လဲမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ဤကုမ္ပဏီများအားလုံးမှာ ထိပ်တန်းကုမ္ပဏီများဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော် ယခုအခါ ထိုကုမ္ပဏီများမှာ အလွန်ပင် နှိမ့်ချသော ပုံစံဖြင့် သူတို့ကို အလုပ်ဝင်ရန် တောင်းပန်နေကြသည်။ ဒါဟာ အိပ်မက် မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား

တစ်ညအတွင်းမှာတင် စက်ဘီးစာပို့သမား ရှဖေးမှာ ကမ္ဘာ့ကုမ္ပဏီကြီးများ အလုအယက် အလိုရှိနေသောသူ တစ်ယောက် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဒါဟာ စာကလေးတစ်ကောင်ကနေ ဖီးနစ်ငှက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသလိုပင် ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း ဘာတွေ လိုအပ်နေသလဲ။

ပါရမီရှိတဲ့သူတွေပဲ အထူးသဖြင့် ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ်ကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့တဲ့သူတွေပေါ့

သူတို့ဟာ ရွှေထက်တောင် ပိုပြီး အဖိုးတန်လှသည် ။

“ကဲ၊ အားလုံးပဲ ” အမျိုးသား ဝန်ထမ်းတစ်ဦး ထွက်လာပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည် “ခင်ဗျားတို့ ကိစ္စတွေကို နောက်မှ ဆွေးနွေးလို့ ရပါတယ်။ အခု ကျုပ် သူ့ကို စမ်းသပ်ဖို့ ခေါ်သွားရမယ်”

ကုမ္ပဏီ ကိုယ်စားလှယ်အားလုံးမှာ မကျေမနပ်ဖြင့် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။

“မင်္ဂလာပါ၊ ကျုပ်နာမည် ဝမ်ပင်းပါ။ ကျုပ်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ”

ဝမ်ပင်းသည် ရှဖေးကို အလွန်ပင် လင်းထိန်သော အခန်းတစ်ခုထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ထိုနေရာတွင် ယူနီဖောင်းဝတ် ဝန်ထမ်းအချို့ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ သူတို့အားလုံး၏ မျက်နှာတွင် တောက်ပသော အပြုံးများ ရှိနေသည်။

အသက်ကြီးပုံရသော စစ်ပြန်တစ်ဦး အနားသို့ လျှောက်လာသည်။ သူသည် ရွှေရောင် ဆံပင်တိုတိုနှင့် ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် တက်ကြွပုံရသည်။

သူ၏ ဘေးတွင် အသက် ၃၀ ခန့်ရှိပြီး မျက်မှန်တပ်ထားသော အမျိုးသမီးပုလေးတစ်ဦး ရှိနေသည်။

ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် စစ်ပြန်က ပြုံးလိုက်ပြီး ရှဖေးကို မေးလိုက်သည် “ချစ်လှစွာသော အဖွဲ့ချုပ် နိုင်ငံသား၊ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှတဲ့ ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ်ကို ဖွင့်နိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်။ လူကြီးမင်းအနေနဲ့ ဘယ်လို စွမ်းအားမျိုး ရရှိခဲ့သလဲဆိုတာ သိပါရစေ”

“ အမြန်နှုန်း” ရှဖေးက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“အယ်၊ မင်း ကျုပ်ပြောတဲ့ ယူကရိန်းဘာသာစကားကို နားလည်တာလား” စစ်ပြန်မှာ အံ့ဩသွားသည်။ သူသည် ရှဖေးအတွက် ဘာသာပြန်ပေးရန် ဤအမျိုးသမီးကို အသင့်ပြင်ထားသော်လည်း ရှဖေးက သူမထက်ပင် ပို၍ ကျွမ်းကျင်စွာ ပြောနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ရှဖေးသည် သူ၏ခေါင်းကို ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ကုတ်လိုက်ပြီး “နည်းနည်းပါ၊ နည်းနည်းပါပဲ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှဖေးအနေဖြင့် စစ်ပြန်နှင့် ယူကရိန်းဘာသာစကားဖြင့် စကားပြောနိုင်ခြင်းမှာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဘာသာပြန် မိုက်ခရိုချစ်ပ်ကြောင့် ဖြစ်သည်။ဘာသာပြန် မိုက်ခရိုချစ်ပ်မှာ အလွန်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းသော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုမိုက်ခရိုချစ်ပ်မှာ စကြာဝဠာအတွင်းရှိ ဘာသာစကား အတော်များများကို ဘာသာပြန်ပေးနိုင်ပြီး ၎င်းသည် စမတ်ကိရိယာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတွင် အချက်အလက်များကို ကြိုတင် သိမ်းဆည်းထားရန် မလိုပေ။

မိုက်ခရိုချစ်ပ်၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ရှဖေးသည် စစ်ပြန်က ယူကရိန်းဘာသာစကားဖြင့် ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ သူ၏ပါးစပ်မှလည်း သဘာဝအတိုင်း ယူကရိန်းဘာသာစကားဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားမိခြင်း ဖြစ်သည်။

“မင်းက တကယ့်ကို ပါရမီရှင် လူငယ်လေးပဲ။ မင်္ဂလာပါ၊ ကျုပ်နာမည် ပိုဒေါ့စကီးပါ၊ ကျုပ်က ကမ္ဘာမြေအဖွဲ့ချုပ် အဆင့် (A) နိုင်ငံသား စီမံခန့်ခွဲရေးရုံးရဲ့ ဘေကျင်း ဌာနခွဲမှူးပါ” ပိုဒေါ့စကီးက အလွန်ပင် ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

အဖွဲ့ချုပ် အစိုးရအနေဖြင့် ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ် ပွင့်သွားသောသူများကို အလွန်ပင် တန်ဖိုးထားလှသည်။ ရှဖေးက ယူကရိန်းဘာသာစကားကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပြောနိုင်ခြင်းနှင့်အတူ ပိုဒေါ့စကီးအနေဖြင့် တိုင်းတစ်ပါးတွင် ရင်းနှီးမှုကို ပိုမို ခံစားလိုက်ရသည်။

“ကျုပ်နာမည် ရှဖေးပါ၊ တရုတ်လူမျိုးပါ” ရှဖေးက ပြန်လည် မိတ်ဆက်လိုက်သည်။

ပိုဒေါ့စကီးက ရယ်မောလိုက်ပြီး “မင်းက ကမ္ဘာမြေအဖွဲ့ချုပ်ရဲ့ နိုင်ငံသားတစ်ဦးလို့ ပြောတာက ပိုပြီးတော့ သင့်တော်ပါလိမ့်မယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှဖေးသည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။ “ကဲကဲ၊ ကျုပ်က အဲ့ဒီလို ပြောရတာ ကျင့်သားရနေလို့ပါ၊ ဒါကို ပြောင်းလဲဖို့ အချိန်နည်းနည်းတော့ လိုဦးမှာပါ”

ထိုသူနှစ်ဦးမှာ ကျွမ်းကျင်စွာဖြင့် စကားပြောနေကြသဖြင့် မျက်မှန်နှင့် အမျိုးသမီးမှာ သူမ၏နားကို စွင့်ကာ အသေအချာ နားထောင်နေခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမသည် ထိုစကားဝိုင်းကို လိုက်မမီတော့ဘဲ ရှဖေးအပေါ် လေးစားအားကျသော အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

‘ဒီလောက် ကျွမ်းကျင်တဲ့ ယူကရိန်းစကား။ ယူကရိန်းစကားဟာ သင်ယူဖို့ ခက်ခဲတဲ့ ဘာသာစကားတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အများအားဖြင့် လျစ်လျူရှုခံထားရတာ။ ငါ ဒါကို ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ သင်ယူခဲ့ရပေမယ့် ဒီနေ့အထိ ဒီလောက်အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ဒီရှဖေးက ဘာသာစကား ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား’ မျက်မှန်နှင့် အမျိုးသမီးမှာ သံသယဖြစ်နေခဲ့သည်။

“ဘုရားရေ ပျမ်းမျှအရှိန် ၂၃ မီတာ/စက္ကန့် အမြင့်ဆုံးအဆင့်က ၂၇ မီတာ/စက္ကန့် ” ပိုဒေါ့စကီးသည် သူ၏လက်ထဲရှိ စမ်းသပ်မှုရလဒ်စာရွက်ကို ကြည့်ကာ အာမေဍိတ်သံ ထွက်လာသည် “ရှဖေး မင်းဟာ အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်ရှိဖို့ စံချိန်မီသွားပြီ။ မင်းဟာ အခုဆိုရင် အခြေခံ ကြယ်တာရာအလင်း အဆင့်ရှိတဲ့ စွမ်းအားရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ ”

ဝမ်ပင်းနှင့် မျက်မှန်တပ်ထားသော အမျိုးသမီးတို့မှာလည်း မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများ ဖြစ်သွားကြသည်။စွမ်းအားရှင်များကို အဆင့်များစွာ ခွဲခြားထားသည်။

အနိမ့်ဆုံးအဆင့်မှာ ကြယ်တာရာအလင်းအဆင့်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင် ကြယ်တာရာအခြေခံ အဆင့်၊ ကြယ်တာရာနယ်မြေအဆင့်နှင့် ကြယ်တာရာမြစ်အဆင့်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

အဆင့်မြင့်သော စွမ်းအားရှင်များသည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော အထူးအခွင့်အရေးများကို ခံစားရပြီး စကြာဝဠာအတွင်း ပိုမိုတန်ဖိုးထားခံရသည်။ အဆုံးတွင် စကြာဝဠာသည်လည်း စွမ်းအားသာ အဓိကဖြစ်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

အဆင့်တစ်ခုချင်းစီကို အခြေခံ ၊ အလယ်အလတ်နှင့် အဆင့်မြင့်အဆင့်ဟူ၍ ထပ်မံခွဲခြားထားသည်။ ရှဖေး၏အဆင့်မှာ အခြေခံ ကြယ်တာရာအလင်းအဆင့်ကို ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်ပြီး မကြာမီမှာပင် အလယ်အလတ် ကြယ်တာရာအလင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

“ရှဖေး၊ ကျုပ် မေးပါရစေ၊ မင်း ဘယ်တုန်းက ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ် ပွင့်သွားတာလဲ ဒါက သဘာဝအတိုင်း ကျင့်ကြံလို့ ပွင့်သွားတာလား” ပိုဒေါ့စကီးက မေးလိုက်သည်။

“ဒါက သဘာဝအတိုင်း ကျင့်ကြံလို့ ပွင့်သွားတာပါ၊ မနေ့ကမှ ပွင့်သွားတာပါ။ ပိုပြီး တိတိကျကျ ပြောရရင် မနေ့ညကပေါ့” ရှဖေးသည် မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး သောက်သုံးခဲ့သည့် အကြောင်းကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် လွှဲပြောလိုက်သည်။ သူသည် ဒါကို တမင်ဖုံးကွယ်ချင်နေခြင်း မဟုတ်သော်လည်း သူမှာ အဖမ်းခံခဲ့ရပြီး ထောင်ကျခဲ့ရသည့် အကြောင်းကို ရှင်းပြနေရပါက ရှုပ်ထွေးသွားလိမ့်မည်ဟု သူခံစားနေရသည်။ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ နည်းနိုင်သမျှ နည်းတာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မည်။

အလွန်အမင်း အံ့ဩစရာပင် ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ် ပွင့်သွားသောသူမှာ လူတစ်သောင်းတွင် တစ်ယောက်ပင် မရှိပေ။ ထို့အပြင် ရှဖေးသည် ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ် ပွင့်သွားချိန်မှာပင် အခြေခံ ကြယ်တာရာအလင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် တကယ့်ကို ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ် ပွင့်သွားခြင်းနှင့် အခြေခံ ကြယ်တာရာအလင်းအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်းမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အယူအဆ နှစ်ခု ဖြစ်သည်။

ခုနစ်ခုမြောက် ဉီးနှောက်နယ်ပယ် ပွင့်သွားသော်လည်း အနိမ့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် လုံလောက်အောင် မကျင့်ကြံနိုင်သောသူများစွာ ရှိနေသည်။

ပိုဒေါ့စကီး၊ ဝမ်ပင်းနှင့် မျက်မှန်တပ်ထားသော အမျိုးသမီးတို့က ရှဖေးကို ချီးကျူးနေစဉ်မှာပင် ရှဖေးသည် တစ်စုံတစ်ယောက်က “အရူး ” ဟု ပြောလိုက်သည်ကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

ရှဖေး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပိုဒေါ့စကီး၊ ဝမ်ပင်းနှင့် မျက်မှန်တပ်ထားသော အမျိုးသမီးတို့မှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ မရှိပေ။

‘ဘယ်သူ ငါ့ကို ဆဲလိုက်တာလဲ’