အခန်း (၇-၉)

အခန်း ၇ - လေမျက်စိလက်စွပ်

ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခု၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် ပုံသေကားကျလမ်းကြောင်းအတိုင်း မဟုတ်ချေ။ ကမ္ဘာမြေကို နမူနာယူကြည့်လျှင် ရှေးဟောင်းတရုတ်ပြည်မှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်ခေတ်ကာလကမျှ ဤမျှတင့်တယ်လှပသော ကဗျာများကို မဖန်တီးနိုင်ခဲ့ကြပေ။

သို့သော် သတိပြုရမည့်အချက်မှာ ရှေးဟောင်းတရုတ်ပြည်မှ စီနီယာများသာ ခေတ်အဆက်ဆက် လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်မည့် အံ့ဩဖွယ်ကဗျာများကို ရေးသားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မျက်မှောက်ခေတ် မျိုးဆက်သစ်များမှာမူ သူတို့၏ ဘိုးဘေးများ၏ လက်ရာများကို ရွတ်ဆိုရုံသာ တတ်နိုင်ကြတော့သည်။

ဒါသည် အဖြေရှာမရသော ဘဝပဟေဠိတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ကဗျာများဆိုသည်မှာ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်နှင့် နေရာတစ်ခု၌သာ ဖန်တီးနိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး အခြေအနေအားလုံးမှာလည်း ကိုက်ညီနေရမည် ဖြစ်သည်။

ကဗျာများမှာ ကမ္ဘာမြေအတွက်သာ ထူးခြားနေသည်မဟုတ်ဘဲ စကြာဝဠာတစ်ခုလုံးတွင်ပင် နှိုင်းယှဉ်စရာမရှိသော ရှေးဟောင်းစာပေများ ဖြစ်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ရှဖေးက ထိုကဗျာ ၁၃ ပုဒ်ကို တင်လိုက်သောအခါ အန်ဒါရိုကြယ်စုနယ်မြေ တစ်ခုလုံးရှိ ကဗျာဝါသနာရှင်များမှာ ရူးသွပ်သွားကြတော့သည်

ရှဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဘာသာပြန် မိုက်ခရိုချစ်ပ်မှာ ဤကိစ္စတွင် အလွန်ပင် အသုံးဝင်လှချေသည်။ ၎င်း၏ ဘာသာပြန်ဆိုမှုကြောင့် ကဗျာများ၏ အနှစ်သာရမှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ မပျက်မယွင်း ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ အခြားသော ဘာသာပြန်လက်ရာများမှာ မူရင်းလက်ရာကို စော်ကားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေတတ်သော်လည်း ဤမိုက်ခရိုချစ်ပ်ကမူ အကောင်းဆုံး ထိန်းသိမ်းပေးထားနိုင်ခဲ့သည်။

တိုတောင်းလှသော သုံးရက်အတွင်းမှာပင် ကဗျာတစ်ပုဒ်ချင်းစီကို အကြိမ်ရေ ၁၀,၀၀၀ ထက်မနည်း ဝယ်ယူခဲ့ကြသည်။ ဤအလုပ်တစ်ခုတည်းဖြင့် ရှဖေးသည် ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၁၀၀,၀၀၀ ကျော် ဝင်ငွေ ရရှိခဲ့သည်။

ကြယ်တာရာဒင်္ဂါးဆိုသည်မှာ စကြာဝဠာ၏ စစ်မှန်ပြီး တန်ဖိုးရှိသော အထွေထွေသုံး ငွေကြေးဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းကို အဖွဲ့ချုပ်ဒေါ်လာနှင့် လဲလှယ်မည်ဆိုပါက သန်းပေါင်းရာချီ ရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ရှဖေး၏ အကောင့်အမည်မှာ ‘လေသံရှင်ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းက သူ့ကို လိုက်လံရှာဖွေနေကြသည်။ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စာရေးသူမှာ ဘယ်သူလဲဆိုသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူသည် ဤမျှတင့်တယ်သော ကဗျာများကို မည်သို့ရေးနိုင်သလဲဆိုသည်ကိုလည်းကောင်း လူတိုင်းက သိချင်နေကြသည်။

ထိပ်တန်းကဗျာဝါသနာရှင်များစွာမှာ ဤ လေသံရှင်အွန်လိုင်းတက်လာမည့်အချိန်ကို ကွန်ပျူတာရှေ့၌ ရက်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး သူ၏ အခြားလက်ရာများကို ချက်ချင်းဖတ်ရှုနိုင်ရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။

စိတ်မကောင်းစရာမှာ လေသံရှင် သည် ယခင်တစ်ခေါက် ဝင်ရောက်ပြီးကတည်းက သုံးရက်တိတိ အော့ဖ်လိုင်း ဖြစ်နေခဲ့သဖြင့် လူတိုင်းကို ရင်ခုန်အောင် လုပ်ထားခဲ့သည်။

...

ရှဖေးသည် အနောက်ဘက်တောင်ကုန်းများမှ ထွက်ခွာလာသောအခါ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့သည်။ သူသည် သုန့်လိုင်းရွှမ်းတွင် ဟော့ပေါ့ကို အားရပါးရ စားသောက်ပြီးနောက် ဟိုတယ်အခန်းသို့ ပြန်ကာ အေးအေးလူလူ အိပ်စက်လိုက်သည်။ အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားသောအခါမှ အဆင့် (A) နိုင်ငံသား စီမံခန့်ခွဲရေးရုံး အပေါ်ဆုံးထပ်ရှိ အေအိုင် ကွန်ပျူတာဆီသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

အန်ဒါရို ကဗျာဝါသနာရှင် ဝဘ်ဆိုဒ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် သူ၏အကောင့်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

“ဘုရားရေ ” ရှဖေး သူ၏မျက်လုံးများကိုပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ အရောင်းအဝယ် အဖိုးအခ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကို နုတ်ပြီးသည့်တိုင်အောင် သူ၏အကောင့်ထဲတွင် ဂဏန်းငါးလုံးရှိသော ငွေပမာဏ ရှိနေခဲ့သည်

စုစုပေါင်း ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၇၄,၃၅၁ ပြား ရှိနေပြီး ဤအရေအတွက်မှာ စက္ကန့်အနည်းငယ်တိုင်းတွင် အဆက်မပြတ် တိုးပွားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အီးမေးလ်သေတ္တာထဲတွင်လည်း သူ့ကို စကားပြောချင်ကြသော အီးမေးလ်ပေါင်း မြောက်မြားစွာ ရှိနေခဲ့သည်။ ပထမဆုံး အီးမေးလ်အချို့မှာ အန်ဒါရို ကဗျာဝါသနာရှင် ဝဘ်ဆိုဒ်ကိုယ်တိုင်က ပေးပို့ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျပန်း အီးမေးလ်တစ်စောင်ကို ဖတ်ကြည့်လိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ ကဗျာတစ်လုံးလျှင် ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၁,၀၀၀ ပေးပြီး ကဗျာများ၏ မူပိုင်ခွင့်ကို တစ်ဦးတည်းမူပိုင် ဝယ်ယူလိုသည့် တောင်းဆိုချက် ဖြစ်နေသည်။

စာတစ်လုံးကို ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး တစ်ထောင်တဲ့ ဒါဟာ အလွန်ကြီးမားလှတဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုပဲ

ရှေးလူကြီးများ ချန်ထားခဲ့သော ကဗျာများမှ စာလုံးပေါင်း သောင်းချီကို ထုတ်ယူရန်မှာ အလွန်လွယ်ကူလှရာ ၎င်းတို့သည် ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး သန်းပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိပေလိမ့်မည်။

ရှဖေး ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ထိုအီးမေးလ်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

“သူတို့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို အမြန်ဆုံး သဘောတူလိုက်ပါ။ ဒါဆိုရင် ငါတို့ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံ အလုံအလောက် ရှိသွားလိမ့်မယ်။ မင်း တကယ့် ပညာရှင်တစ်ယောက် မဖြစ်ချင်ဘူးလား” ဟု ဖန်တန်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

ရှဖေး ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကြွားလုံးထုတ်လိုက်သည် “အကယ်၍ ကျုပ် သူတို့ကို မူပိုင်ခွင့် ရောင်းလိုက်ရင် သူတို့က ဒါကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဈေးနှုန်းတွေ အများကြီး မြှင့်လိုက်လိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီကျရင် သာမန် ဝါသနာရှင်တွေအတွက် ဒီကဗျာတွေကို ဖတ်ရဖို့ ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်”

အမှန်စင်စစ်တွင် ရှဖေးသည် ပိုက်ဆံအားလုံးကို ရချင်သော်လည်း သူ မလုပ်နိုင်ပေ။

ရှေးလူကြီးများမှာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ မူပိုင်ခွင့်မှာလည်း မည်သူ့ထံ၌မျှ မရှိတော့ပေ။ ရှဖေးအနေဖြင့် ဂြိုဟ်ပြင်ပ ယဉ်ကျေးမှုများက ကမ္ဘာမြေအကြောင်း မသိသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ အမြန်ဝင်ငွေရှာခြင်းမှာ ပြဿနာမရှိသော်လည်း သူသေသေချာချာ မသိသော မူပိုင်ခွင့် အငြင်းပွားမှုများထဲသို့ ပါဝင်ပတ်သက်ရန်မှာမူ မပညာသားမပါလှချေ။

ဖန်တန်မှာမူ ရှဖေး ဘာတွေးနေသည်ကို မည်သို့သိနိုင်မည်နည်း၊ သို့သော် ရှဖေး၏ စကားများကြောင့် သူသည် ယုံကြည်သွားခဲ့ပြီး လေးစားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည် ။

“ငါ မင်းကို အခု ပိုပြီးတော့တောင် လေးစားသွားပြီ။ မင်းက တကယ့်ကို ဒီကဗျာဝါသနာရှင်တွေအတွက် ကယ်တင်ရှင်တစ်ယောက်ပဲ”

ရှဖေးမှာ ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်သွားရသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဖန်တန်ပြောသလောက် မွန်မြတ်သူ မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အခြားသော အီးမေးလ်များကို လှန်လှောကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ အများစုမှာ ကဗျာဝါသနာရှင်များထံမှ သူငယ်ချင်းဖြစ်လိုသည့် တောင်းဆိုချက်များသာ ဖြစ်သည်။ အချို့သော မီဒီယာအဖွဲ့အစည်းများကလည်း လူတွေ့မေးမြန်းရန် တောင်းဆိုချက်များ ပေးပို့ထားကြသည်။ ရှဖေးသည် သူ၏မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်ထားသဖြင့် အီးမေးလ်အားလုံးကို ချွင်းချက်မရှိ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

ထူးခြားသော အီးမေးလ်တစ်စောင်က ရှဖေး၏ အာရုံကို ဖမ်းစားလိုက်သည်။ ကျန်ရှိသော အီးမေးလ်များမှာ မီးခိုးရောင်ဖြင့် ပြသထားပြီး ဝဘ်ဆိုဒ်ကိုယ်တိုင်က ပေးပို့သော အီးမေးလ်မှာပင် အနက်ရောင်ဖြစ်သော်လည်း ဤအီးမေးလ်မှာမူ ထူးခြားလှသော ပန်းရောင်ဖြင့် ပြသထားသည်။

ရှဖေး ပေးပို့သူ၏ အမည်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အေဗရယ်ဖြစ်နေသည်။

သူသည် ထိုအီးမေးလ်ကို အသာအယာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

အီးမေးလ်ထဲတွင် ရေးသားထားသည်မှာ -

“ငါ မင်းကို ‘ဆောင်းဦးရာသီရဲ့ ပင်လယ်ပြင်’ ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ ကဗျာတစ်ပုဒ်ရေးပြီး ငါ့အီးမေးလ်ထဲကို ပို့ပေးဖို့ အမိန့်ပေးတယ်”

စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိပြီးနောက် ရှဖေး တစ်ချက်ဖွာလိုက်သည်။ ဤအကောင့်မှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အကောင့်ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသော်လည်း သူမ၏ အမူအရာကိုတော့ လက်ခံရန် ခက်ခဲလှသည်။

‘အမိန့်ပေးတယ် ဟုတ်လား မင်းက ဘယ်သူမို့လို့လဲ’ ရှဖေး အသာအယာ နှိပ်လိုက်ပြီး ပြန်စာ ရေးလိုက်သည်။

“ပင်လယ်ပြင်ကြီး၊ မင်းက အရမ်းကြီးမားတာပဲ။ ဆောင်းဦးရာသီ၊ မင်းက အရမ်းခြောက်သွေ့တာပဲ။ ဆောင်းဦးရဲ့ ပင်လယ်ပြင်ကြီးရယ်၊ မင်းကတော့ ကြီးမားနေဆဲပါပဲ…”

ရှဖေးသည် ဖန်တန်၏ နားမခံသာသော ကဗျာကို ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး ကျေနပ်သောအပြုံးနှင့်အတူ ပေးပို့လိုက်သည်။

ဤနောက်ပြောင်မှုကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် သူ၏ဉီးနှောက်ကို အစွမ်းကုန်သုံးကာ နောက်ထပ် ကဗျာ ၂၄ ပုဒ်ကို မှတ်မိသလောက် ဝဘ်ဆိုဒ်ပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ အခုမှပင် သူသည် စာပေအသိပညာ မရှိခဲ့သည်ကို နောင်တရနေခဲ့သည်။ ဒါသည် ဝင်ငွေရှာနိုင်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုမှန်း သိခဲ့ပါက သူသည် စာပေအတန်းများကို လစ်ခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၇၄,၀၀၀ ကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဏ်သို့ လွှဲပြောင်းပြီးနောက် ရှဖေးသည် အခြားသော ကုန်သွယ်ရေး ဝဘ်ဆိုဒ်များကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုကာ သူ၏ကျင့်ကြံမှုအတွက် လိုအပ်သော ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများနှင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် မရရှိနိုင်သော အဆင့်မြင့် နည်းပညာသုံး ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“ရွှေကျီးကန်း မြက်ပင် ဆယ်ပင်၊ တောက်ပတဲ့ အသီးဆယ်သီး၊ ပြီးတော့ နွယ်ပင်စိမ်း အစေ့တွေကိုတော့ အများကြီး ဝယ်လိုက်… ၃၀ လောက်ပေါ့” ဟု ဖန်တန်က ထိုပစ္စည်းများမှာ ပိုက်ဆံမပေးရသကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။

ရှဖေးသည် သူ၏နှလုံးသား နာကျင်မှုကို အောင့်ထားကာ ဝယ်ယူခြင်းခလုတ်ကို အဆက်မပြတ် နှိပ်နေခဲ့သည်။ ခလုတ်ကို တစ်ချက်နှိပ်တိုင်း သူ၏ရင်ထဲတွင် နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသည်။

အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ လက်ရှိတွင် ရှဖေးမှာ သူ့ဘာသာသူ အဆင့်တိုးတက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။ အကယ်၍ သူ၏ကျင့်ကြံမှုကို တိုးမြှင့်ချင်ပါက ဤဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများကိုသာ အားဖြည့်ပစ္စည်းအဖြစ် အားကိုးရမည် ဖြစ်သည်။

ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်း ၁၇ မျိုးနှင့် ဆေးဖော်စပ်ရန် ကိရိယာတစ်စုံမှာ ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၆၃,၈၀၀ ကျသင့်ခဲ့သည်။ သူ ရရှိခဲ့သော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများမှာ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤဝဘ်ဆိုဒ်များတွင် ပိုက်ဆံသုံးရခြင်းမှာ ပိုက်ဆံကို မီးရှို့နေရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်

“သိပ်ပြီးတော့ အဆင့်မမီလှပါဘူး အကယ်၍ ဒီဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေသာ အရင်တုန်းက ငါ့ရှေ့မှာ ရှိနေရင် ငါ လှည့်တောင်ကြည့်မှာ မဟုတ်ဘူး အခုတော့ ဒါတွေနဲ့ပဲ ဖြစ်သလို လုပ်ကြတာပေါ့” ဟု ဖန်တန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ရှဖေးမှာ ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်ပေ။ သူသည် ဆင်းရဲသားဘဝမှ လာသူဖြစ်သဖြင့် ဖန်တန်ကို ပိုက်ဆံများ အမြောက်အမြား သုံးခွင့်ပေးနိုင်သည့် အခြေအနေမျိုးသို့ ရောက်ရန်မှာ အလှမ်းဝေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများ ဈေးကွက်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ရှဖေးသည် ကုန်ပစ္စည်းမျိုးစုံ ဈေးကွက်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ကုန်ပစ္စည်းမျိုးစုံ ဈေးကွက်မှာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ တစ်ပတ်ရစ်ဈေးနှင့် တူလှပြီး အများစုမှာ အဟောင်းများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ရှဖေး၏ ကန့်သတ်ထားသော ရန်ပုံငွေဖြင့် အဆင့်မြင့်ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူနိုင်ခြင်း မရှိသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ဆိုင်များတွင်သာ အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။

ပုံရိပ်ယောင် လက်တွေ့ဘဝ ဉီးထုပ်မရှိဘဲ ဈေးဝယ်ရခြင်းမှာ တကယ့်ကို အဆင်မပြေလှပေ။ ကုန်ပစ္စည်း မြောက်မြားစွာကို မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပိတ်သိပ်ပြသထားရာ ခဏမျှ ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် မျက်စိလည်သွားစေနိုင်သည်။

စီးကရက်တစ်လိပ် မီးညှိပြီးနောက် ရှဖေးသည် အာရုံစူးစိုက်ကာ ဆက်လက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဤနေရာမှာ အင်တာနက် အသုံးပြုခ နာရီအလိုက် အဖွဲ့ချုပ်ဒေါ်လာ ၁၀,၀၀၀ ပေးနေရသဖြင့် ရှဖေးအနေဖြင့် တစ်မိနစ်မျှပင် အလဟဿ မဖြစ်စေချင်ပေ။

“လေမျက်စိလက်စွပ် ” ဖန်တန်က အာမေဍိတ်သံ ထွက်လာသည် “အဆင့် ၂၊ ပုစဉ်းရင်ကွဲ ကျောက် နဲ့ လုပ်ထားတာပဲ။ ဒါက တော်တော်လေး ကောင်းတဲ့အရာပဲ၊ ဝယ်လိုက်ပါ”

“ဒါက ဘာအတွက် သုံးတာလဲ” ရှဖေးက မေးလိုက်သည်။

“ဒါက အရမ်းအသုံးဝင်တယ်” ဖန်တန်က ပြောသည်။

“မင်းမှာ အမြန်နှုန်းစွမ်းအား ရှိတယ် မင်း ပြေးတဲ့အခါ လေရဲ့ ခုခံမှုကို ခံစားရတယ် မဟုတ်လား”

ရှဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့”

“ဒီ လေမျက်စိလက်စွပ်ဟာ လေရဲ့ ခုခံမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ဆွဲအားကို လျှော့ချဖို့ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတာ။ အမြန်နှုန်းစွမ်းအား ရှိတဲ့သူတိုင်း ဒီလိုလက်စွပ်မျိုးကို ဝတ်ဆင်ကြတယ်။ ငါ့ရဲ့ တွက်ချက်မှုအရ အခုဝယ်ထားတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေနဲ့ဆိုရင် မင်းဟာ ကြယ်တာရာအလင်း အဆင့်ကနေ အခြေခံ ကြယ်တာရာအခြေခံအဆင့်အထိ တိုးတက်ဖို့ လုံလောက်တယ်။ အဲ့ဒီကျရင် မင်းရဲ့အရှိန်က ၁၀၀ မီတာ/စက္ကန့် အထက်ကို ရောက်သွားမှာဖြစ်ပြီး လေမျက်စိလက်စွပ် မပါရင် လေရဲ့ ခုခံမှုကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားရလိမ့်မယ်”

ရှဖေး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤပစ္စည်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းသော အာနိသင် ရှိနေခဲ့သည်။ ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက လေရဲ့ ခုခံမှုကို လျှော့ချပေးမည်ဖြစ်ရာ အမြန်နှုန်းစွမ်းအားကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ အသုံးပြုနိုင်စေမည် ဖြစ်သည်။

ဈေးနှုန်းကော်လံတွင် ‘ညှိနှိုင်းနိုင်သည်’ ဟူသော စာသား ရှိနေပြီး ပစ္စည်း၏အမည်မှာ ငြိမ်သက်လေလက်စွပ်ဟု ဖော်ပြထားသည်။

“ဒါက ငြိမ်သက်လေလက်စွပ် လို့ ရေးထားတာပဲ၊ လေမျက်စိလက်စွပ် မဟုတ်ဘူး” ဟု ရှဖေးက မျက်နှာပြင်ကို ညွှန်ပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒီလူက ဘာမှ နားမလည်လို့ပါ” ဖန်တန်က အထင်အမြင်သေးစွာ ပြောလိုက်သည် “ငြိမ်သက်လေလက်စွပ် နဲ့ လေမျက်စိလက်စွပ် မှာ လုပ်ဆောင်ချက် တူတူပဲ ရှိကြပေမယ့် လေမျက်စိလက်စွပ် က ပိုပြီး စွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းတယ်။ ဈေးနှုန်းအရဆိုရင် လေမျက်စိလက်စွပ် တစ်ကွင်းကို အနည်းဆုံး ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၈၀,၀၀၀ လောက် ရှိပေမယ့် ငြိမ်သက်လေလက်စွပ် ကတော့ အများဆုံး ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၁၀,၀၀၀ လောက်ပဲ ရှိတာ”

“အကယ်၍ ဒီလိုဆိုရင်တော့…” ဈေးပေါပေါနှင့် ပစ္စည်းကောင်း ရတော့မည်ကို ကြားရသောအခါ ရှဖေးမှာ ချက်ချင်းပင် တက်ကြွသွားခဲ့သည်။

အခန်း ၈ - ရော့သ်ချိုင်းလ် မိသားစု

“ဒီ လေမျက်စိလက်စွပ်ကို ရှားပါးတဲ့ ပုစဉ်းရင်ကွဲကျောက်ကုန်ကြမ်းအဖြစ် သုံးပြီး လုပ်ထားတာ ပုစဉ်းရင်ကွဲကျောက်ရဲ့ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်ဟာ ငြိမ်သက်လေလက်စွပ် လုပ်တဲ့နေရာမှာ သုံးတဲ့ သစ်ခွဖြူကျောက်နဲ့ အလွန်တူတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပုစဉ်းရင်ကွဲကျောက်က အသားပိုစိပ်ပြီး အင်းကွက်တွေက ပိုလှတယ်။ ဒီရောင်းတဲ့သူက ဒီလောကအကြောင်းကို သေချာနားမလည်တော့ လေမျက်စိလက်စွပ်ကို ငြိမ်သက်လေလက်စွပ်လို့ မှားမှတ်ထားတာပဲ။ သာမန် လေမျက်စိလက်စွပ် တစ်ကွင်းတောင် အနည်းဆုံး ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၈၀,၀၀၀ ရောင်းတာ၊ အဖိုးတန် ပုစဉ်းရင်ကွဲကျောက်နဲ့ လုပ်ထားတာဆိုရင်တော့ ပြောမနေနဲ့တော့။ ငါ့အထင်တော့ ဒီလက်စွပ်ဟာ အရောင်းဆိုင်တွေမှာဆိုရင် အနည်းဆုံး ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၂၀၀,၀၀၀ လောက်နဲ့ ရောင်းလိမ့်မယ်” ဟု ဖန်တန်က ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး နှစ်သိန်း ဒီလက်စွပ်က တကယ်ပဲ အဲ့လောက်တန်တာလား ” ရှဖေး အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဤလက်စွပ်မှာ အပြင်ပန်းကြည့်လျှင် အလွန်ရိုးရှင်းသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ အဖိုးတန် ကျောက်မျက်ရတနာတစ်ခုထက်ပင် ပိုမိုတန်ဖိုးရှိနေခဲ့သည်။

ဖန်တန်က အထင်အမြင်သေးသော အမူအရာဖြင့် “ဒါက ဘာမှ မဟုတ်သေးပါဘူး။စစ်သည်တော် တစ်ယောက်ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ အကုန်အကျများတဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတစ်ခုပဲ လိုအပ်တဲ့ ဆေးဝါးတွေကနေ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေအထိ အရာအားလုံးက ဈေးကြီးတယ် မင်း ဒီနေ့ဝယ်လိုက်တဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေကိုပဲ နမူနာကြည့်လိုက်လေ အဲ့ဒီဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေက အခြေခံ ဆဲလ်နိုးထဆေး တစ်သုတ်ဖော်ဖို့ပဲ ရှိသေးတာ အရောင်းဆိုင်တွေမှာ အဲ့ဒီဆေးကို ဝယ်ဖို့ ပိုက်ဆံဘယ်လောက်တောင် လိုလဲ မင်း သိရဲ့လား” ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရှဖေး ခေါင်းခါလိုက်သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် ဤအရာများ၏ ဈေးနှုန်းကို လုံးဝ မသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

‘ဆဲလ်နိုးထဆေး’ဟူသော စာလုံးကို ရှာဖွေကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အချက်အလက်ပေါင်း ထောင်ချီ၍ ပေါ်လာခဲ့သည်။

အပေါဆုံး အခြေခံ ဆဲလ်နိုးထဆေး တစ်ပုလင်းကိုပင် အနည်းဆုံး ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၃၀,၀၀၀ ပေးရမည် ဖြစ်သည်။ အလယ်အလတ်အဆင့် ဆဲလ်နိုးထဆေး တစ်ပုလင်းဆိုလျှင် အနည်းဆုံး ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၁၅၀,၀၀၀ ပေးရလိမ့်မည်။

ဖန်တန် ပြောသည့်အတိုင်းဆိုလျှင် ဤဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်း တစ်သုတ်မှာ ဆေးရည် အနည်းဆုံး ၁၀ ပုလင်း ဖော်စပ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ အရောင်းဆိုင်များမှ ဝယ်မည်ဆိုပါက အနည်းဆုံး ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၃၀၀,၀၀၀ ကုန်ကျမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုမူ ကုန်ကြမ်းများနှင့် ဆေးဖော်စပ်သည့် ကိရိယာတစ်စုံအတွက် ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၆၃,၀၀၀ သာ ကုန်ကျခဲ့သည်။

ဤအရောင်းအဝယ်တစ်ခုတည်းဖြင့် ဖန်တန်သည် ရှဖေးအတွက် ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၂၀၀,၀၀၀ ကျော်ကို ချွေတာပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်

“မင်း အခု နားလည်ပြီလား” ဟု ဖန်တန်က ဂုဏ်ယူသောလေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရှဖေး ခေါင်းကို တရစပ် ညိတ်လိုက်သည်။

“အင်း၊ မင်းရဲ့ ကဗျာတွေကတော့ ဆိုးချင်ဆိုးလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ တခြားနေရာတွေမှာတော့ မင်းက တော်တော်လေး စွမ်းဆောင်နိုင်တယ်လို့ ကျုပ် ဝန်ခံပါတယ်”။

“မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ငါ့ရဲ့ ဂိုဏ်းဟာ ‘မသေမျိုး လျှို့ဝှက်ဂိုဏ်း’ လို့ လူသိများတယ်။ ငါတို့ရဲ့ ကျမ်းစာတိုက်ထဲမှာတင် ရှေးဟောင်းပညာရပ် အမျိုးပေါင်း ဆယ်သန်းကျော် ရှိတယ်။ အကယ်၍ မင်းသာ ငါ့ဆီကနေ ဆေးဝါးအသိပညာအားလုံးကို သင်ယူနိုင်မယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ အသုံးမကျပါစေဦးတော့၊ မင်းဟာ ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေဦးမှာပဲ။ ထူးချွန်တဲ့ ဆေးဝါးကျွမ်းကျင်သူတွေဟာ စကြာဝဠာမှာ အလွန်ရှားပါးပြီး သူတို့ရဲ့ ဝင်ငွေဟာ တခြားသော အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့တောင် မရပါဘူး” ဖန်တန်က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်လိုက်ပြီး မကျေမနပ်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဝယ်ယူခြင်းခလုတ်ကို အသာအယာ နှိပ်လိုက်ပြီးနောက် ခေတ္တအကြာတွင် ပုံရိပ်ယောင် မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ လူငယ်တစ်ဦး၏ ပုံပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုသူသည် အသက် ၂၀ ခန့်ရှိပြီး သူ၏ပုံစံမှာ ပဲစေ့နှင့်တူသော မျက်လုံးများမှလွဲ၍ ကမ္ဘာမြေသားနှင့် ဘာမှမခြားပေ။

“ဘာကူညီပေးရမလဲဗျ” ထိုလူငယ်က မေးလိုက်သည်။

“ကျုပ် ဟိုတစ်ပတ်ရစ် ငြိမ်သက်လေလက်စွပ် ကို ဝယ်ချင်လို့ပါ” ရှဖေးက ‘တစ်ပတ်ရစ်’ ဟူသော စာလုံးကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် အလေးပေး ပြောလိုက်သည်။ ဒါသည် ‘ဒါက အဟောင်းပဲ၊ ဒါကြောင့် အသစ်ဈေးနဲ့တော့ ရောင်းဖို့ မစဉ်းစားနဲ့’ ဟူသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

“အော်၊ အဲ့ဒီလက်စွပ်က တစ်ပတ်ရစ်ဆိုပေမယ့် အခြေအနေကတော့ တကယ့်ကို ကောင်းပါတယ်။ ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၈,၀၀၀ ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ”

ရှဖေး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “ဈေးက အရမ်းများလွန်းတယ်။ ဖတ်စ်ဒရဂွန်ဆိုင်မှာ အသစ်စက်စက် လက်စွပ်တွေကို ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၉,၀၀၀ နဲ့ ရောင်းနေတာ။ သူတို့က ပို့ဆောင်ခတောင် အခမဲ့ ပေးသေးတယ်”

“ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆိုလည်း ကျုပ်တို့ သူငယ်ချင်းဖြစ်သွားအောင် ၇,၅၀၀ နဲ့ပဲ ထားလိုက်ပါတော့။ ကျုပ် ဒီထက်တော့ လျှော့လို့ မရတော့ဘူး”

“ကျုပ်တို့က သူငယ်ချင်းတွေဆိုရင်တော့ သူငယ်ချင်းအချင်းချင်း ရိုးသားမှုရှိဖို့ လိုတာပေါ့ ခင်ဗျားရဲ့ လက်စွပ်ပေါ်က အင်းကွက်တွေက သိသိသာသာကို ပိုပြီးတော့ စိပ်နေတယ်၊ ဒါကြောင့် စွမ်းဆောင်ရည်ပိုင်းမှာတော့ ပြောဖို့ခက်လိမ့်မယ် ကျုပ် ၇,၀၀၀ ပဲ ပေးနိုင်မယ်၊ ဒီထက်ပိုပေးရမယ်ဆိုရင်တော့ ကျုပ် အသစ်တစ်ကွင်းပဲ ဝယ်လိုက်ပါတော့မယ်”

လက်စွပ်ပေါ်ရှိ အင်းကွက်များမှာ သိသိသာသာ ကွဲပြားနေကြောင်းကို ထိုလူငယ်လည်း သိနေခဲ့သည်။

လူငယ်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် “ခင်ဗျားကတော့ ဈေးဆစ်တာ တကယ်ကို တော်တာပဲ။ ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို ၇,၀၀၀ နဲ့ပဲ အတည်ပြုလိုက်ကြရအောင်” ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၂၀၀,၀၀၀ တန်ဖိုးရှိသည့် အဆင့် ၂ လေမျက်စိလက်စွပ်ကို ရှဖေးက ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၇,၀၀၀ သာ ပေးပြီး ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့သည်။ ဖန်တန်က အံ့ဩသွားပြီး “မင်းမှာ အကျင့်ပျက် စီးပွားရေးသမားကြီး ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အလားအလာရှိတာကို ငါ သတိပြုမိလိုက်ပြီ။ ဖတ်စ်ဒရဂွန်ဆိုင်မှာ အသစ်တွေကို ၉,၀၀၀ နဲ့ ရောင်းတယ်ဆိုတာ မင်း ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှဖေးသည် အရောင်းအဝယ်ကို အတည်ပြုသည့် ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ပြီးနောက် ဟုန်ထာရှန်း စီးကရက်တစ်လိပ်ကို ပါးစပ်တွင် ခဲကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျုပ် မသိပါဘူး”။

ဖန်တန်မှာ ဘာပြောရမှန်း မသိဖြစ်သွားရသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှဖေးက တကယ်တော့ လိမ်ညာပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ပေ။

...

ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းများ၊ လေမျက်စိလက်စွပ်နှင့် ပို့ဆောင်ခများကို ပေးချေပြီးနောက် ရှဖေး၏ အကောင့်ထဲတွင် ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၁,၄၃၇ ပြားသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ကြယ်တာရာဒင်္ဂါးများကို အစိုးရ၏ အဖွဲ့ချုပ်ဒေါ်လာများနှင့် လဲလှယ်နှုန်းမှာ ၁:၁၀,၀၀၀ ရှိသည်။ ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၁,၄၀၀ ဆိုသည်မှာ အဖွဲ့ချုပ်ဒေါ်လာ ၁၄ သန်းခန့် ရှိပေလိမ့်မည်

ထို့အပြင် ဒါသည် အစိုးရ၏ လဲလှယ်နှုန်းသာ ဖြစ်သည်။ မှောင်ခိုဈေးကွက်တွင်မူ ကြယ်တာရာဒင်္ဂါးများကို ၁:၁၂,၀၀၀ လဲလှယ်နှုန်းဖြင့် လဲလှယ်နေကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။

ရှဖေးသည် ထိုကြယ်တာရာဒင်္ဂါးများကို အဖွဲ့ချုပ်ဒေါ်လာများအဖြစ် လဲလှယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဈေးအကြီးဆုံး အင်တာနက်ဆိုင်ကို နှစ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ပြီးနောက်နှင့် နေ့စဉ်အသုံးစရိတ်များ ပြီးနောက်တွင် ရှဖေး၏ ခရက်ဒစ်ကတ်ထဲတွင် အဖွဲ့ချုပ်ဒေါ်လာ ၁၀၀,၀၀၀ အောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

အန်ဒါရို ကြယ်တာရာ ဘဏ်သည် ကမ္ဘာမြေအဖွဲ့ချုပ်၏ နယူးယောက်ဌာနခွဲတွင် ဌာနခွဲတစ်ခု ဖွင့်လှစ်ထားသည်။ ကြယ်တာရာဒင်္ဂါးများကို ထုတ်ယူရန်အတွက် သူသည် နယူးယောက်သို့ ခရီးသွားရမည် ဖြစ်သည်။

သူ၏ အထုပ်အပိုးများကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် ဘေကျင်းလေဆိပ်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

အဖွဲ့ချုပ်၏ အဆင့် (A) နိုင်ငံသားများသည် လေယာဉ်လက်မှတ်များကို ကြိုတင်မှာယူရန် မလိုပေ။ လေကြောင်းလိုင်းအားလုံးသည် အဆင့် (A) နိုင်ငံသားများအတွက် လေယာဉ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်းတက်နိုင်ရန် စီစဉ်ပေးနိုင်ပြီး စောင့်ဆိုင်းနေစရာမလိုဘဲ အချိန်မရွေး ထွက်ခွာနိုင်သည်။ ဒါသည် အဆင့် (A) နိုင်ငံသားတစ်ဦးအနေဖြင့် ရရှိသော အထူးအခွင့်အရေးများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဘေကျင်းမှ နယူးယောက်သို့ ပျံသန်းသည့် လေယာဉ်၏ ပထမတန်း (1st class) အခန်းထဲတွင်…

ရှဖေးသည် ကျယ်ဝန်းသော ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေပြီး လေယာဉ်မယ်မှ လာရောက်ပို့ဆောင်ပေးသည့် ရှန်ပိန်ကို ကိုင်ထားခဲ့သည်။ ဤထိုင်ခုံမှာ အလွန်ပင် ကျယ်ဝန်းလှပြီး ၎င်းကို ထပ်မံဆန့်ထုတ်နိုင်သေးသည်။ ခေတ္တမျှ အိပ်စက်ရန်အတွက်လည်း မည်သည့်ပြဿနာမျှ မရှိပေ။

ကြီးမားလှသော ပထမတန်းအခန်းထဲတွင် ခရီးသည် ဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ ရှိသည်။ ရှဖေး၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသူမှာ အသက် ၇၀ ခန့်ရှိမည့် အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အနက်ရောင်ကိုင်းနှင့် မျက်မှန်အကြီးကြီးကို တပ်ဆင်ထားရာ အလွန်ပင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ပုံစံရှိသည်။

သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်တွင် အလူမီနီယံသတ္တုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် လုံခြုံရေးသေတ္တာ တစ်လုံး ရှိသည်။ တောက်ပပြီး အရောင်ပြန်နေသည့် လက်ထိပ်တစ်ခုက ထိုသေတ္တာကို သူ၏လက်ကောက်ဝတ်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ အထဲတွင် မည်သို့သော အဖိုးတန်ပစ္စည်းများ ပါဝင်နေသလဲဆိုသည်ကိုတော့ မသိရပေ။

“ဆေးလိပ်သောက်မလား” အဘိုးအိုက လှပသေသပ်သည့် ငွေစစ်စစ် ဆေးလိပ်ဗူးကို ကမ်းပေးရင်း မေးလိုက်သည်။ ရှဖေးက ပြုံးလိုက်ပြီး ဖော်ရွေစွာဖြင့် ခေါင်းခါပြလိုက်ကာ ဈေးအပေါဆုံးဖြစ်သော ဟုန်ထာရှန်း စီးကရက်ဗူးကို ထုတ်လိုက်သည်။

“တောင်းပန်ပါတယ်ခင်ဗျာ၊ ကျုပ်က ဟုန်ထာရှန်းပဲ သောက်တာ၊ တခြားဆေးလိပ်တွေကို ကျင့်သားမရလို့ပါ”

အဘိုးအိုမှာ ဤမျှဈေးပေါသော ဆေးလိပ်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသဖြင့် အနည်းငယ် စပ်စုချင်သွားသည်။

“ဒီဆေးလိပ်က သောက်လို့ကောင်းလား”

ရှဖေးသည် ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို အဘိုးအိုအား ကမ်းပေးလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း တစ်လိပ် မီးညှိလိုက်သည်။

“ဒါက ဆေးလိပ်ကောင်းတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်ကတော့ ဒီအရသာကို ကျင့်သားရနေပါပြီ”

အဘိုးအိုသည် ဆေးလိပ်ကို မီးညှိကာ တစ်ချက်ဖွာလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ချောင်းတဟွတ်ဟွတ် ဆိုးတော့သည်။ ထို့နောက် ဆေးလိပ်ကို အမြန်နှုန်းအမြန်ပင် ငြှိမ်းသတ်လိုက်ပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

“ကျုပ် တကယ်ပဲ ဒီအရသာကို ကျင့်သားမရဘူး။ တော်တော်လေး စပ်တာပဲ”။

ရှဖေး ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ မီးခိုးဖြူများကိုသာ မှုတ်ထုတ်နေခဲ့သည်။ ဤကဲ့သို့သော အနိမ့်တန်းစား ဆေးရွက်ကြီးမှာ သောက်လို့တော့ မကောင်းပေ၊ သို့သော် ရှဖေးမှာမူ ၎င်းကို အထူးပင် နှစ်သက်နေခဲ့သည်။

“လူငယ်လေး၊ မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ”

“ရှဖေးပါ၊ အဘိုးကိုရော ဘယ်လိုခေါ်ရမလဲ”

“အန်ဒရေ ရော့သ်ချိုင်းလ် ”

ရော့သ်ချိုင်းလ် မိသားစုသည် ကမ္ဘာမြေအဖွဲ့ချုပ်၏ အကြီးဆုံးသော ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင် မိသားစုအဖြစ် လူသိများကြသည်။ သူတို့ ပိုင်ဆိုင်သော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှာ အတိုင်းအဆမရှိလှဘဲ သူတို့၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှာ နိုင်ငံတစ်ခုလုံးနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သည်ဟု ပြောလျှင်ပင် အပိုဖြစ်မည် မဟုတ်ပေ။

အစ္စရေးနိုင်ငံကို တည်ထောင်ချိန်တွင် ရော့သ်ချိုင်းလ် မိသားစု၏ ဘဏ်လုပ်ငန်းမှာ အမေရိကန်အစိုးရအား ဂျူးလူမျိုးများအတွက် ၎င်းတို့ကိုယ်ပိုင်နိုင်ငံ တည်ထောင်ရန် ကူညီပေးဖို့ စည်းရုံးရာတွင် သိသာထင်ရှားသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ဤမိသားစု မည်မျှ ချမ်းသာသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြသော်လည်း ဤမိသားစုမှ စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ရုံနှင့် အဖွဲ့ချုပ်တစ်ခုလုံး၏ ဘဏ္ဍာရေးစနစ်မှာ တုန်လှုပ်သွားနိုင်ကြောင်းကိုမူ လူတိုင်း သိကြသည်။

“အဘိုးက နာမည်ကျော် ရော့သ်ချိုင်းလ် မိသားစုက ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် မထင်ထားခဲ့ဘူး အဘိုးနဲ့ တွေ့ရတာ ကျုပ်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ” ရှဖေးက ခန့်ခန့်ထည်ထည်ပင် ပြောလိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ၊ အခုက အဖွဲ့ချုပ်ခေတ် ရောက်နေပြီလေ ရော့သ်ချိုင်းလ် မိသားစုရဲ့ ကောင်းစားခဲ့တဲ့ နေ့ရက်တွေက ကုန်ဆုံးသွားပါပြီ စကြာဝဠာထဲက စူပါနိုင်ငံတွေနဲ့ စူပါမျိုးနွယ်စုတွေကို ကြည့်လိုက်ပါဦး၊ ကျုပ်တို့ကတော့ သူတို့နဲ့ယှဉ်ရင် ဘာမှမဟုတ်တဲ့ ရေတွင်းထဲက ဖားသူငယ်တွေပါပဲ” အန်ဒရေက အနည်းငယ် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဂြိုဟ်ပြင်ပ ယဉ်ကျေးမှုများ ကမ္ဘာမြေသို့ ဆင်းသက်လာခြင်းက ကမ္ဘာမြေ၏ မူလလူမှုစနစ်ကို တောင်ပြိုမြေပြင် ဖြစ်သွားစေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုကြီးမားလှသော အဖွဲ့အစည်းများနှင့် မိသားစုများမှာ အစွမ်းထက်သော ဂြိုဟ်ပြင်ပ ယဉ်ကျေးမှုများ၏ မျက်လုံးထဲတွင်တော့ ပိုးကောင်တစ်ကောင်နှင့်သာ တူနေခဲ့သည်။

လက်ရှိတွင် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူတိုင်းမှာ ပြင်းထန်သော ဘေးအန္တရာယ် ခံစားချက်ကို ခံစားနေရသည်။ စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော အိမ်နီးချင်းများ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်းက မည်သူ့အတွက်မျှ စိတ်အေးစရာ မဟုတ်ပေ။

“အဲ့ဒီလိုတော့လည်း မဟုတ်ပါဘူး သူတို့ကလည်း သူတို့ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို ရောက်ဖို့အတွက် နှစ်ပေါင်း သောင်းချီ၊ ဒါမှမဟုတ် သန်းချီပြီး ဖြတ်သန်းခဲ့ရတာပဲလေ။ ကမ္ဘာမြေက အခုမှ ငယ်သေးတာပါ၊ ကျုပ်တို့လည်း သူတို့လောက် အချိန်ရမယ်ဆိုရင် သူတို့ထက် မနိမ့်ပါဘူး” ဟု ရှဖေးက အန်ဒရေကို အားပေးလိုက်သည်။

“အဲ့ဒီလိုပဲ မျှော်လင့်ရတာပေါ့။ လူငယ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီလို တက်ကြွမှုရှိတာ ကောင်းပါတယ်။ ကျုပ်လို အသက်အရွယ်မျိုးကတော့ ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ ဘဝသက်တမ်းမှာ အေးအေးချမ်းချမ်းပဲ နေချင်ပါတော့တယ်။ ဒါနဲ့၊ မင်း နယူးယောက်ကို ဘာသွားလုပ်မှာလဲ”

“ကျုပ် အန်ဒါရို ကြယ်တာရာ ဘဏ်မှာ ကိစ္စအချို့ လုပ်စရာရှိလို့ပါ” ရှဖေးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အန်ဒရေ၏ မျက်လုံးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

“အန်ဒါရို ကြယ်တာရာ ဘဏ် ကျုပ် ခွင့်လွှတ်ပေးပါဦး၊ အဲ့ဒီဘဏ်က အဖွဲ့ချုပ်ဒေါ်လာတွေနဲ့ အလုပ်လုပ်တာ မဟုတ်ဘူးလေ ဒါဆိုရင်…”

ရှဖေး ပြုံးလိုက်ပြီး “ဒါက ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျုပ် အဲ့ဒီမှာ ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၁,၀၀၀ ကျော်လောက် အပ်ထားတာရှိလို့ပါ။ အဲ့ဒါကို အဖွဲ့ချုပ်ဒေါ်လာတွေနဲ့ သွားလဲမလို့ပါ” ဟု ပြောလိုက်သည်။

အန်ဒရေမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပုံရပြီး သူ၏ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ရှဖေးဘက်သို့ လှည့်ကာ တက်ကြွစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ ကြယ်တာရာဒင်္ဂါးတွေကို ကျုပ်တို့နဲ့ လဲလို့ရမလား” အန်ဒရေက အလုအယက် မေးလိုက်သည်။ “ဒါက အားနာစရာကောင်းမှန်း ကျုပ်သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်အတွက်၊ ကျုပ်မိသားစုအတွက်၊ ပြီးတော့ ကမ္ဘာမြေအဖွဲ့ချုပ် တစ်ခုလုံးအတွက် ဒါက အရမ်းကို အရေးကြီးလို့ပါ…”

အန်ဒရေ စကားမဆုံးခင်မှာပင် လေယာဉ်ခန်းအတွင်း၌ သန်မာထွားကြိုင်းသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် လေယာဉ်ခန်း၏ အလယ်သို့ လျှောက်သွားကာ လူတိုင်းကို မျက်နှာမူလိုက်သည်။

ထို့နောက် ထိုအမျိုးသားသည် သူ၏ အနက်ရောင် သားရေဂျာကင်ကို ဆွဲဖြတ်လိုက်ရာ သူ၏ ရင်ဘတ်မွေး ထူထူများနှင့်အတူ ဗုံးကဲ့သို့သော အရာများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ဘယ်သူမှ မလှုပ်နဲ့ လှုပ်တဲ့သူရှိရင် ငါ ဗုံးကို ဖောက်ခွဲပြီး မင်းတို့အားလုံးကို ဘုရားသခင်ဆီ ပို့ပေးလိုက်မယ် ”

အခန်း ၉ - လေယာဉ်ပြန်ပေးဆွဲမှု

အသက် ၄၀ ခန့်ရှိ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ခဏမျှ အော်ဟစ်ကာ ရုတ်တရက် မေ့လဲသွားသောအခါ လေယာဉ်ခန်းအတွင်း ပျာယာခတ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် အခြားသော လူမိုက်တစ်ဦး မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်၊ ထိုသူမှာ အသက် ၂၀ ကျော်ရုံမျှသာ ရှိပုံရသည်။ သူသည် မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နက်ကတိုင်ပင် ပါသေးသည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေပြီး ပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် ဟန်ဆောင်အပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ရှည်လျားသော ဆံပင်များက သူ၏မျက်လုံးတစ်ဝက်ကို ဖုံးအုပ်ထားပြီး သူ၏လက်တွင်မူ ပတ်တီးဖြူများ ပတ်ထားသည်။

“ခင်ဗျားတို့အားလုံး ငါ့ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လုပ်မယ်ဆိုရင်၊ ဒီနေရာကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်” ထိုဖြူဖျော့ဖြူဖျော့ လူငယ်က အေးစက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏မျက်လုံးများက ရှဖေးတို့ ထိုင်နေသည့်တန်းသို့ လှည့်လာသည်။ “မစ္စတာ အန်ဒရေ ခင်ဗျားရဲ့ သေတ္တာကို ကျုပ်ဆီ ကမ်းပေးဖို့ ဒုက္ခပေးပါရစေ ခင်ဗျားရဲ့ ခဏတာ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်ရပ်ကြောင့် ဘယ်သူ့ကိုမှ အသေမခံပါနဲ့”

လူတိုင်းက အန်ဒရေကို ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူသည် ထိုလူမိုက်များထံသို့ သေတ္တာကို အမြန်ဆုံး ပေးလိုက်ရန်နှင့် သူတို့အားလုံးကို ထွက်ခွာခွင့်ပေးရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။

အန်ဒရေ အံကြိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။ “သော့တွေက ကျုပ်ဆီမှာ မရှိဘူး”

ဖြူဖျော့ဖြူဖျော့ လူငယ်က တခိခိ ရယ်မောလိုက်ပြီး “စိတ်မပူပါနဲ့၊ နည်းလမ်းသစ် အမြဲရှိပါတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် သန်မာထွားကြိုင်းသော လူကြီးကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။ ထိုလူက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လေယာဉ်မယ်များ အလုပ်လုပ်သည့်နေရာသို့ ဝင်သွားသည်။ ခေတ္တအကြာတွင် သူသည် သစ်သီးလှီးသည့် ဓားတစ်ချောင်းကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

ဖြူဖျော့ဖြူဖျော့ လူငယ်က ဓားကိုယူကာ အလေးချိန်ကို စမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ဓားမှာ မကြီးလှသော်လည်း အရည်အသွေး ကောင်းမွန်ပြီး လေးလံလှသည်။ “မစ္စတာ အန်ဒရေ၊ ဒါက နည်းနည်းတော့ နာလိမ့်မယ်။ ခဏလောက်တော့ အောင့်ထားဖို့ လိုပါလိမ့်မယ်”

တကယ့်ကို ရက်စက်လှသော နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် လူတစ်ယောက်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖြတ်ပစ်ရန် အမှန်တကယ် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်သည်

အစောပိုင်းက မေ့လဲသွားသော အမျိုးသမီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်နိုးလာသည်။ သူမသည် ဖြူဖျော့ဖြူဖျော့ လူငယ် ဓားကို ကိုင်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ တရှုံ့ရှုံ့ ငိုကြွေးပြီးနောက် သူမ၏ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထပ်မံ မေ့လဲသွားပြန်သည်။

ရှဖေးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်ရာ အသက် ၃၀ ခန့်ရှိမည့် အမျိုးသားတစ်ဦး၏ ထူးဆန်းသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသားသည် အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာလှသည်၊ ကျယ်ပြန့်သော မေးစေ့နှင့် ပြတ်သားသော မျက်နှာထား ရှိသည်။ သူသည် ကတုံးနှင့်ဖြစ်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ လူမိုက်နှစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ၏ ခြေတစ်ဖက်မှာ ရှေ့သို့ ရောက်နေပြီး အခြားတစ်ဖက်မှာ ကြမ်းပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဖိနင်းထားသည်။ သူ၏ ကြွက်သားထစ်ထစ်နှင့် ခြေသလုံးကြွက်သားများမှာ ထင်းနေပြီး သူသည် သားကောင်ကို ခုန်အုပ်တော့မည့် သန်မာကျန်းမာသော ကျားတစ်ကောင်နှင့် တူနေခဲ့သည်။

‘သူ တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်နေတာလား ’ ရှဖေး၏ ရင်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီး ဘေးသို့ ချက်ချင်း လှည့်လိုက်ကာ ထိုအမျိုးသားကို အာရုံမရအောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဤ အဲဘတ်စ် အေ၃၈၀ လေယာဉ်ပေါ်တွင် အနည်းဆုံး ခရီးသည် ၃၀၀ ပါဝင်နေပြီး အကယ်၍ အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုမရှိဘဲ မဆင်မခြင် လုပ်ဆောင်ပါက မည်သို့မျှ မဖြစ်သင့်ပေ။ အကယ်၍ လူမိုက်က ပျာယာခတ်သွားပြီး ဗုံးကို ဖောက်ခွဲလိုက်ပါက နောက်ဆက်တွဲ ရလဒ်များကို စဉ်းစား၍ပင် ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အန်ဒရေသည် တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လုံခြုံရေးသေတ္တာကို လူမိုက်နှစ်ဦးထံသို့ သယ်ဆောင်သွားလိုက်သည်။

“ကျုပ် ခင်ဗျားတို့ကို ပေးပါ့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ တခြား ခရီးသည်တွေကို လွှတ်ပေးဖို့ ကျုပ် တောင်းဆိုပါတယ်”

“အဘိုးကြီး၊ ခင်ဗျားကတော့ တော်တော်လေး အမြော်အမြင် ရှိတာပဲ။ ကျုပ်တို့ရဲ့ ‘သတ္တမမြောက် သခင်လေး’ က အမြဲတမ်း ကတိတည်ပါတယ်” လူငယ်လူမိုက်က သူ၏လက်များကို ဘောင်းဘီအိတ်ထဲသို့ ထည့်ကာ တည်ငြိမ်နေခဲ့သည်။ အခြားလူမိုက်ကမူ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် ထိုကတုံးနှင့် အမျိုးသားမှာ စတင် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်

သူသည် ခြေတစ်ဖက်ဖြင့် ကြမ်းပြင်ကို ကန်လိုက်ပြီး အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်သည် ထို့နောက် ဗုံးကို ကိုင်ထားသည့် လူမိုက်ထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်တော့သည်

“ဒီကောင်ကတော့ တကယ့်ကို မဆင်မခြင် လုပ်တာပဲ တောက်၊ ငါလည်း စွန့်စားရတော့မှာပဲ ”

ဤမျှအထိ အန္တရာယ်ကြီးလှသော အချိန်တွင် စဉ်းစားနေရန် အချိန်မရှိတော့ပေ။ ရှဖေး အံကြိတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ အပြေးသွားလိုက်သည် သူသည် ကတုံးနှင့် အမျိုးသားထက် နောက်ကျမှ စတင်ခဲ့သော်လည်း ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သူမှာ သူသာ ဖြစ်သည်

အမြန်နှုန်းစွမ်းအားမှာ ရုတ်တရက် အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ပြီး လူတိုင်းမှာ လူရိပ်တစ်ခုကိုသာ လက်ခနဲ မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက်တွင်တော့ သွေးများ စင်ထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်

ရှဖေး၏ ဘယ်ဘက်လက်မှာ သံညှပ်တစ်ခုကဲ့သို့ လူငယ်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ထဲရှိ ရှန်ပိန်ခွက်မှာမူ လှံတစ်စင်းကဲ့သို့ ထိုသူ၏ လည်ပင်းထဲသို့ ထိုးစိုက်သွားခဲ့သည်။

သွယ်လျလှသော ဖန်ဝိုင်ခွက်မှာ မထက်မြိသော်လည်း ရှဖေး သူ၏အစွမ်းကုန် ခွန်အားကို အသုံးပြုလိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ လူသတ်ရန်အတွက် ထက်မြိလှသော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

အဓိက သွေးကြောမကြီးနှင့် လည်ချောင်းမှာ လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီး သွေးပူများမှာ ရေဘုံဘိုင်တစ်ခုကဲ့သို့ ပန်းထွက်လာကာ သွေးမိုးများ ရွာချလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်

ဖြူဖျော့ဖြူဖျော့ လူငယ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်သော အမူအရာများ ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက် သူ၏မျက်လုံးများမှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာဖြင့် ပြူးထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် အသံတစ်ချက်မျှပင် မထွက်နိုင်တော့ဘဲ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်မှာတော့ ကတုံးနှင့် အမျိုးသားသည် နောက်ထပ် လူမိုက်တစ်ဦး၏ ခေါင်းကို ဖမ်းကိုင်ကာ အတင်းအကျပ် လိမ်ချိုးလိုက်သည်။

ဂျောက်

ထိုလူမိုက်၏ လည်ပင်းမှာ ပြတ်သားလျင်မြန်စွာပင် ကျိုးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကတုံးနှင့် အမျိုးသား မတ်မတ်မရပ်နိုင်ခင်မှာပင် ရှဖေးက သူ့ကို ပါးတစ်ချက် ပြင်းပြင်း ရိုက်လိုက်သည်။ ကတုံးနှင့် အမျိုးသားမှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားပြီး ရှဖေးကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ခင်ဗျားလို အရူး ခင်ဗျားကြောင့် ကျုပ်တို့အားလုံး သေတော့မလို့ ” ရှဖေး လုံးဝ အားမနာဘဲ ကတုံးနှင့် အမျိုးသားကို အော်ဟစ် ဆူပူလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပေကျံနေသော သွေးများကိုပင် သုတ်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ရာ ၎င်းက သူ့ကို ပို၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ပုံစံ ပေါက်စေခဲ့သည်။

“ခင်ဗျားတို့ သေတော့မလို့ ဟုတ်လား ကျုပ် ခင်ဗျားတို့ကို ကယ်လိုက်တာဗျ ဒီလူမိုက်တွေက ရက်စက်ယုတ်မာတဲ့ မြွေနက်ဂိုဏ်းက လူတွေပဲ။ သူတို့က ခင်ဗျားတို့ကို လွှတ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်နေတာလား ဒီလိုလူတွေမှာ ဘာကတိမှ မရှိဘူး ”

“ကျုပ်တို့ကို ကယ်လိုက်တယ် ဟုတ်လား ဒီကိုလာပြီး ဒါကို ကြည့်လိုက်ဦး ” ရှဖေးသည် ဖြူဖျော့ဖြူဖျော့ လူငယ်၏ ဘောင်းဘီအိတ်ထဲမှ ဒဏ်ရာရနေသော လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထိုလူသည် အနက်ရောင် သေတ္တာလေးတစ်ခုကို ကိုင်ထားပြီး ၎င်းပေါ်တွင် အနီရောင်ခလုတ်တစ်ခု ပါရှိသည်။

ဒါဟာ ဗုံးကို ဖောက်ခွဲမယ့် ခလုတ်ပဲ

ဗုံးဖောက်ခွဲမယ့် ခလုတ်က ဗုံးပတ်ထားတဲ့ လူဆီမှာ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ပေါ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည် ဖြူဖျော့ဖြူဖျော့ လူငယ်၏ လက်ကောက်ဝတ်မှာ ညိုမည်းနေပြီး ကျိုးပင် ကျိုးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ထိုလူငယ် ခလုတ်ကို မနှိပ်နိုင်စေရန် ရှဖေး အစွမ်းကုန် ခွန်အားသုံးခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားလှချေ။

ရှဖေး၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှာ စက်ဘီးစာပို့သမား ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေမှာ အတော်အတန် ကောင်းမွန်နေပြီး ဖြစ်သည်။ မျိုးရိုးဗီဇ မြှင့်တင်ဆေး၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုနှင့်အတူ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်ထက် များစွာ သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ရှဖေးအား ထိုလူငယ်ကို ဗုံးဖောက်ခွဲရန် အချိန်မပေးဘဲ သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို ချိုးပစ်နိုင်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကတုံးနှင့် အမျိုးသားမှာ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် မဆင်မခြင် လုပ်ခဲ့မိကြောင်း သိသွားသဖြင့် ကျောထဲတွင် စိမ့်သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍ ရှဖေးသာ မရှိပါက သူသည် လူများစွာကို ဒုက္ခပေးမိတော့မည် ဖြစ်သည်။

“ဘာလုပ်နေတာလဲ လေယာဉ်ပေါ်မှာ သူတို့ရဲ့ အပေါင်းအပါတွေ ကျန်သေးလားဆိုတာ သွားစစ်ဦးလေ ” ရှဖေးက ကတုံးနှင့် အမျိုးသားကို ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ တံတွေးများပင် ထိုသူ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ စင်သွားခဲ့သည်။

ကတုံးနှင့် အမျိုးသားမှာ အနည်းဆုံး အသက် ၃၀ ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ရှဖေးမှာမူ ၁၇ နှစ်သားသာ ရှိသေးသည်။ အသက်အရွယ်အရဆိုလျှင် ရှဖေးက ထိုသူကို ဉီးလေးဟု ခေါ်လျှင်ပင် မမှားပေ။

သို့သော် အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ကတုံးနှင့် အမျိုးသားမှာ ရှဖေး၏ ညွှန်ကြားချက်ကို ရရှိပြီးနောက် ခေါင်းကို တရစပ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူသည် လေယာဉ်၏ နောက်ဘက်ရှိ သာမန်တန်းဆီသို့ အပြေးသွားခဲ့ပြီး ရှဖေးမှာမူ လေယာဉ်ခန်း အလယ်တွင် ရပ်ကာ ထိတ်လန့်နေဆဲဖြစ်သော ခရီးသည်များကို အော်ဟစ် ပြောလိုက်သည်။

“အားလုံးပဲ စိတ်အေးအေးထားကြပါ၊ မလိုအပ်ဘဲ မလှုပ်ရှားကြပါနဲ့ ”

ထို့နောက် သူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် မလှုပ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသော လေယာဉ်မယ်ကို ဆွဲထူလိုက်ပြီး

“ကျုပ်ကို လေယာဉ်မှူးဆီ အမြန်ခေါ်သွားပါ ”

လေယာဉ်မယ်သည် စိတ်ကို အတင်းအကျပ် စုစည်းလိုက်ပြီး ရှဖေးကို လေယာဉ်မောင်းခန်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ လေယာဉ်ခန်းအတွင်း ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို သိသွားသောအခါ လေယာဉ်မှူးနှစ်ဦးမှာ မေ့လဲမသွားသည်မှာ ကံကောင်းလှသည်။

“လေယာဉ်ပြန်ပေးဆွဲတာ ဟုတ်လား ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”

“အခုချက်ချင်း ဆင်းသက်ဖို့ လေဆိပ်တစ်ခု ရှာလိုက်ပါ။ လေယာဉ်ပေါ်မှာ တခြားသော အန္တရာယ်တွေ ရှိနေသေးလားဆိုတာကို အသေအချာ စစ်ဆေးဖို့ လိုအပ်တယ် ” ရှဖေးက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပါပြီ၊ မိနစ် ၂၅ မိနစ်အတွင်းမှာ ဟာဝိုင်ယီလေဆိပ်ကို ရောက်နိုင်ပါတယ်။ ကျုပ် အခုချက်ချင်း မြေပြင်အဖွဲ့ကို အကြောင်းကြားလိုက်ပါ့မယ် ” ဟု မုတ်ဆိတ်ရှည်နှင့် လေယာဉ်မှူးက ပျာပျာသလဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

...

ကတုံးနှင့် အမျိုးသားမှာ နောက်ဘက် သာမန်တန်းတွင် ကင်းလှည့်ရန် ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး ရှဖေးသည် စီးပွားရေးတန်း နှင့် ဆေးလိပ်သောက်ခွင့်မရှိသော ပထမတန်း အခန်းများကို စစ်ဆေးပြီးနောက် သူ၏ အခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ခရီးသည်များမှာ အလောင်းနှစ်ခုကို ရှောင်ရှားနေကြပြီး သူတို့အားလုံး၏ မျက်နှာထားမှာ ဆိုးရွားနေခဲ့သည်။

လှပသော လေယာဉ်မယ် နှစ်ဦးမှာ သူတို့၏ ကြောက်စိတ်ကို ထိန်းကာ ခရီးသည်များ စိတ်အေးစေရန်အတွက် အရက်ပြင်းများကို လိုက်လံ တိုက်ကျွေးနေကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အပြုံးများကိုတော့ မတွေ့ရတော့ပေ။

ရှဖေးသည် ဝီစကီ နှစ်ခွက်ယူကာ အန်ဒရေ၏ ဘေးတွင် ပြန်လည် ထိုင်လိုက်သည်။

“အဘိုး အဆင်ပြေရဲ့လား” ရှဖေးသည် အန်ဒရေအား ဝီစကီတစ်ခွက် ကမ်းပေးလိုက်ရာ သူသည် တစ်ကျိုက်တည်း သောက်ချလိုက်သဖြင့် သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်” အန်ဒရေက ရှဖေးအား အဆက်မပြတ် ကျေးဇူးတင်နေခဲ့သည်။

“တကယ်တော့ ကျုပ်လည်း ကြောက်တာပါပဲ” ရှဖေးက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်လား မင်း အစောက တကယ့်ကို ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တာပါ အကယ်၍ ကျုပ်သာဆိုရင် မင်းလို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး” အန်ဒရေက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ပြောလိုက်ပြီး ရှဖေးအပေါ် သူ၏ လေးစားမှုကိုလည်း ဖုံးကွယ်မထားခဲ့ပေ။

“ကဲ၊ ဒီအကြောင်းတွေ ထားလိုက်ပါတော့ အဘိုးရဲ့ သေတ္တာထဲမှာ ဘယ်လို ရတနာတွေ ပါလို့လဲ။ ဒီလူတွေက ဘာလို့ ဒါကို ရဖို့အတွက် လေယာဉ်ကိုတောင် ပြန်ပေးဆွဲချင်ရတာလဲ”

“ကျုပ် ဒါကို မပြောသင့်ဘူးဆိုပေမယ့် မင်းက ကျုပ်ရဲ့ အသက်သခင် ဖြစ်နေတော့ ကျုပ် မင်းကို ဘာမှ ဖုံးကွယ်မထားသင့်တော့ပါဘူး” အန်ဒရေ ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

အန်ဒရေသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ ခရီးသည်များအားလုံးမှာ ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်လာသည့် ပျော်ရွှင်မှုများထဲတွင် နှစ်မြုပ်နေကြသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးကို မည်သူမျှ သတိမထားမိကြပေ။

“မင်း သမိုင်းမတင်မီခေတ်က အကြွင်းအကျန်တွေ အကြောင်း သိလား” အန်ဒရေက ရှဖေး၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တုန်ယင်သောအသံဖြင့် တီးတိုး မေးလိုက်သည်။