အခန်း (၁၃-၁၅)

အခန်း ၁၃ - ပါတနာများ

၁:၁၀,၀၀၀ ငွေလဲနှုန်းအရ ရှဖေးသည် ၎င်းတို့အား ဖက်ဒရယ်ဒေါ်လာ ၁၁၄.၅ ဘီလီယံနှင့် လဲလှယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဖက်ဒရယ်ဒေါ်လာ၏ ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းမှာ အမေရိကန်ဒေါ်လာဟောင်း၏ သုံးပုံတစ်ပုံနှင့် ညီမျှရာ ၎င်းသည် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၄၀ ဘီလီယံနီးပါး ရှိမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

ဤမျှများပြားသော ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုဖြင့် ရှဖေးသည် ဖက်ဒရယ်၏ ထိပ်သီးအချမ်းသာဆုံး ပုဂ္ဂိုလ် ၁၀၀ စာရင်းတွင် ပါဝင်နိုင်နေပြီဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဤအရာမှာ စကြဝဠာသုံး ငွေကြေးဖြစ်သည့် ကြယ်တာရာဒင်္ဂါးများဖြစ်ပြီး ဖက်ဒရယ်အတွင်းသာ အသုံးပြုနိုင်သည့် ဖက်ဒရယ်ဒေါ်လာနှင့် လုံးဝကွာခြားသော အယူအဆတစ်ခုဖြစ်၏။ ဖက်ဒရယ်အစိုးရမှလွဲ၍ အခြားမည်သူမျှ ဤမျှများပြားသော ကြယ်တာရာဒင်္ဂါးပမာဏကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းမရှိချေ။

“လူကြီးမင်း၊ လူကြီးမင်းရဲ့ အကောင့်လက်ကျန်က ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၁၀ သန်းကျော်သွားပြီဖြစ်တဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ အန်ဒါရို အင်တာပလန်နက်ထရီဘဏ်က လူကြီးမင်းကို သာမန်ဖောက်သည်အဆင့်ကနေ ၁-စတား VIP ဖောက်သည်အဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးလိုက်ပါပြီ လူကြီးမင်းအတွက် သီးသန့် VIP အခန်းကို ပြင်ဆင်ထားပါတယ်၊ ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ” တော်ဆင်က ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

ပိုက်ဆံရှိသူက အရှင်သခင်ဖြစ်သည်ဟူသော စည်းမျဉ်းသည် ဘယ်သောအခါမှ ပြောင်းလဲမည်မဟုတ်သလို စကြဝဠာတစ်ခုလုံးအတွက်လည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အသက် ၄၀ ကျော်အရွယ်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ရုံးခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ရှဖေးနှင့် အန်ဒရေတို့ရှိရာသို့ လျှောက်လာပြီး အန်ဒရေကို ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“လေးစားရတဲ့ VIP ဖောက်သည်တစ်ဦး ကျွန်တော်တို့ ဘဏ်ခွဲကို ရောက်လာတယ်ဆိုတာကို စနစ်ဆီကနေ အကြောင်းကြားစာ လက်ခံရရှိလိုက်ပါတယ်။ မစ္စတာ ရှဖေး၊ ကျွန်တော်က ဒီဘဏ်ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ ရွှီဖုန်းပါ၊ ကျွန်တော် အန်ဒါရို အင်တာပလန်နက်ထရီဘဏ်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး လူကြီးမင်း ရောက်ရှိလာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်”

အန်ဒရေသည် လူကြီးလူကောင်းဆန်စွာ ပြုမူတတ်သူဖြစ်၏။ လူငယ်လေးဖြစ်သော ရှဖေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အန်ဒရေက ရှဖေးထက် ပို၍ချမ်းသာပုံပေါက်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ရွှီဖုန်းက အန်ဒရေကို ရှဖေးဟု မှားယွင်းထင်မှတ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။

ရှဖေးနှင့် အန်ဒရေတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်ကြပြီး တော်ဆင်ကမူ ရွှီဖုန်း၏ အင်္ကျီလက်ကို အမြန်ဆွဲကာ နားနားသို့ကပ်၍ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ဥက္ကဋ္ဌရွှီ၊ မှားနေပါပြီ။ ဟိုလူငယ်လေးကမှ ရှဖေးပါ”

ရွှီဖုန်းမှာ အနည်းငယ် လန့်သွားပြီး ရှဖေးကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ရှဖေးသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပုံစံရှိပြီး သာမန်အင်္ကျီများကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ VIP ဖောက်သည်တစ်ဦးက ဤမျှငယ်ရွယ်ပြီး ရိုးရိုးကုတ်ကုတ် ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ 'လူကို အပြင်ပန်းကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်လို့မရဘူး' ဆိုသည့် စကားဟောင်းအတိုင်းပင်။

“တောင်းပန်ပါတယ် မစ္စတာ ရှဖေး၊ ကျွန်တော့်အမှားပါ။ လူကြီးမင်းအတွက် သီးသန့် VIP အခန်းဆီကို လိုက်ခဲ့ပေးပါ၊ ကျွန်တော်တို့ အဆင့်မြင့် ရှန်ပိန်နဲ့ စတော်ဘယ်ရီတွေကို ပြင်ဆင်ထားပါတယ်”

ရှဖေးက ရယ်လိုက်ပြီး ကွန်ပျူတာကို ညွှန်ပြကာ မေးလိုက်သည်။ “VIP အခန်းမှာလည်း စကြဝဠာ အင်တာနက်ကို ချိတ်ဆက်နိုင်တဲ့ အဆင့်မြင့် AI ကွန်ပျူတာ ရှိသလား”

တော်ဆင်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီး ရှဖေးကို စော်ကားမိခဲ့သည့်အတွက် နောင်တရနေခဲ့သည်။

ရွှီဖုန်းသည် ရှဖေးက ဘာကြောင့် ဤသို့မေးရသည်ကို နားမလည်ဘဲ ကြောင်သွားသည်။ သူသည် တော်ဆင်က မပြောသင့်သည်ကို ပြောမိ၍ ရှဖေးကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်ခဲ့မိပြီဟု ချက်ချင်းပင် ဆက်စပ်တွေးတောမိသွား၏။

သူသည် တော်ဆင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ ပြောလိုက်သည်။ 'မင်းက VIP ဖောက်သည်တစ်ယောက်ကိုတောင် စော်ကားရဲတယ်ပေါ့၊ မင်းတော့ အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီ ထင်တယ်'

တော်ဆင်၏ ခြေထောက်များမှာ ထုံကျဉ်သွားပြီး ဒူးထောက်မကျသွားသည်မှာ ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ချွေးများ တရွှေရွှေ ထွက်နေသည်။ 'ငါတော့ သွားပြီ၊ ငါတော့ သွားပြီ'

ဇိမ်ခံပြင်ဆင်ထားသော VIP အခန်းအတွင်း၌ ရှဖေးသည် အန်ဒါရို ကဗျာဝါသနာရှင် ဝဘ်ဆိုက်သို့ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ သူတင်ထားသော ကဗျာ ၃၇ ပုဒ်လုံးသည် ဝဘ်ဆိုက်၏ ရှေ့မျက်နှာစာတွင် စာရင်းဝင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ပျမ်းမျှကြည့်ရှုသူပေါင်း သန်း ၁၀၀ ကျော်ရှိနေပြီး ဝယ်ယူမှုမှာ သန်း ၂၀ ကျော်ရှိနေ၏။

“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် ဒီလောက် ကြည့်ရှုသူနဲ့ ဝယ်ယူသူတွေ များနေတာလား” ရှဖေး နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

“ထားလိုက်ပါတော့၊ ပိုက်ဆံရနေသရွေ့ ဘာတွေ ပူနေစရာ လိုသေးလဲ”

ရှဖေးသည် လှည့်၍ ရှန်ပိန်နှစ်ခွက်ကို ငှဲ့ကာ တစ်ခွက်ကို အန်ဒရေအား ပေးလိုက်သည်။ “ဟဲဟဲ၊ ဘာဖြစ်လို့လဲတော့ မသိဘူး၊ ကျွန်တော့်ဆီမှာ ကြယ်တာရာဒင်္ဂါးတွေ ရုတ်တရက် အများကြီး ရှိလာတယ် ကျွန်တော်တို့ ထပ်ပြီး ညှိနှိုင်းရမယ် ထင်တယ်”

အန်ဒရေက ရှန်ပိန်ခွက်ကို လက်ခံလိုက်ပြီး လေးနက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ငါတို့က ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး တစ်သန်းကို ဝယ်ယူဖို့အတွက် ၁:၁၂,၀၀၀ ငွေလဲနှုန်းကို အသုံးပြုဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ် ဒါကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ နူကလီးယား ပေါင်းစပ်ခြင်း နယ်ပယ်ကို ဝယ်ယူဖို့အတွက် အသုံးပြုသွားမှာပါ မင်းသာ သဘောတူမယ်ဆိုရင် ငါတို့ ရော့သ်ချိုင်းလ်မိသားစုတင်မကဘဲ ဖက်ဒရယ်တစ်ခုလုံးက မင်းကို ကျေးဇူးတင်ကြပါလိမ့်မယ်”

ဖက်ဒရယ်ဒေါ်လာ ၁၂ ဘီလီယံကို တစ်ပြိုင်နက် ကမ်းလှမ်းနိုင်သည်မှာ ရော့သ်ချိုင်းလ်မိသားစု၏ ဖက်ဒရယ်၏ နံပါတ်တစ် ဘဏ်လုပ်ငန်းရှင်မိသားစုဟူသော ဂုဏ်သတင်းသည် အလကားမဟုတ်ကြောင်း သက်သေပြနေသကဲ့သို့ပင်။

ရှဖေးက ပြုံး၍ အဆိုပြုလိုက်သည်။

“ဒီလိုလုပ်ကြရအောင်။ ဒီကြယ်တာရာဒင်္ဂါး တစ်သန်းကို စွမ်းအင်သစ် စက်ရုံအတွက် ကျွန်တော့်ရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုလို့ပဲ သတ်မှတ်လိုက်ပါ အစုရှယ်ယာအရေအတွက်ကိုတော့ ခင်ဗျားတို့ မိသားစုကပဲ ဆုံးဖြတ်ပါ၊ စီမံခန့်ခွဲမှုကိုလည်း ခင်ဗျားတို့ပဲ လုပ်ဆောင်ပါ ကျွန်တော်ကတော့ အမြတ်ဝေစုကိုပဲ ယူမှာဖြစ်ပြီး စက်ရုံလည်ပတ်မှုတွေထဲမှာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ဘူး”

ရော့သ်ချိုင်းလ်မိသားစုသည် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ထိပ်ဆုံးတွင် ရပ်တည်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့၏ ကြွယ်ဝမှုကြောင့်သာမက အခြားအချက် နှစ်ချက်ကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။ ပထမအချက်မှာ မိသားစုဝင်များသည် မွေးရာပါ ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ အတော်ဆုံး မျိုးရိုးဗီဇ ကျွမ်းကျင်သူပင်လျှင် ဤမိသားစုဝင်များသည် အဘယ်ကြောင့် ငွေကိုင်တွယ်ရာတွင် ဤမျှပါရမီပါရသနည်းဆိုသည်ကို ရှာမတွေ့နိုင်သလို မျိုးဆက်ပေါင်း ဒါဇင်ကျော်အတွင်း မည်သည့်မိသားစုဝင်မျှ ချွင်းချက်မရှိခဲ့ချေ။

ဒုတိယအချက်မှာ ရော့သ်ချိုင်းလ်မိသားစုသည် အဆက်အသွယ်များ ရရှိရန်အတွက် လက်ထပ်ထိမ်းမြားမှုများကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာကို အသုံးပြု၍ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးတွင် ကြီးမားသော ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ကွန်ရက်တစ်ခုကို တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။

ဘဏ္ဍာရေးဆိုင်ရာ ပါရမီနှင့် ကြီးမားသော အဆက်အသွယ်များသည် ရှဖေးကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်တော်သမားအတွက် အရေးတကြီး လိုအပ်နေသော အရာများပင်ဖြစ်၏။ ရော့သ်ချိုင်းလ်မိသားစုနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ခြင်းသည် အကျိုးရှိရုံသာရှိပြီး ဆိုးကျိုးမရှိနိုင်ချေ။

ထို့အပြင် ဤစွမ်းအင်သစ်စက်ရုံကို တည်ထောင်ပြီးပါက ရရှိမည့် အမြတ်အစွန်းများသည် အလွန်ပင် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် လျှပ်စစ်ထုတ်လုပ်ရန် ရေကို အသုံးပြုနေကြခြင်းဖြစ်ရာ ဤကမ္ဘာတွင် ရေထက်ဈေးသက်သာသော ကုန်ကြမ်း ရှိပါဦးမည်လော။

စက်ရုံတည်ဆောက်ရန် လိုအပ်သော ငွေကြေးပမာဏမှလွဲ၍ စက်ရုံစတင် လည်ပတ်နိုင်ပါက လျှပ်စစ်ထုတ်လုပ်ခမှာ သုညနှင့် နီးပါးပင်ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဤအရာမှာ အနည်းဆုံးသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဖြင့် အလွန်ကြီးမားသော အမြတ်အစွန်းများကို ရရှိနိုင်သည့် ကိစ္စပင်။

ကမ္ဘာမြေတစ်ခုလုံးတွင် လူဦးရေ ၇ ဘီလီယံ ရှိနေပြီး တစ်ဦးလျှင် တစ်လလျှင် လျှပ်စစ်ခ ၁ ဒေါ်လာသာ ပေးရမည်ဆိုပါက ဒေါ်လာ ၇ ဘီလီယံ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းလောင်စာသုံး စက်ရုံများနှင့် ရေအားလျှပ်စစ်စက်ရုံများမှ ထွက်ရှိသော ညစ်ညမ်းမှုများကိုလည်း ဖယ်ရှားနိုင်မည်ဖြစ်၏။ လျှပ်စစ်ခများ လျော့ကျသွားခြင်းကိုလည်း လူတိုင်းက သဘောကျကြလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် တစ်ချက်ခုတ် သုံးချက်ပြတ်သော ကိစ္စပင်ဖြစ်၏။ ရှဖေးအနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ငန်းမျိုးတွင် မပါဝင်ပါက သူသည် အရူးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

အန်ဒရေက အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး “ငါ အခုချက်ချင်းပဲ မိသားစုက လူကြီးတွေကို အစည်းအဝေးလုပ်ဖို့ အကြောင်းကြားလိုက်မယ်။ မင်းကတော့ သတင်းကောင်းကိုပဲ စောင့်နေပါတော့”

အန်ဒရေက ရှဖေး၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ရင်းနှီးသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “မင်းက နယူးယောက်နဲ့ စိမ်းနေဦးမှာပဲ၊ ငါ့အိမ်ကို ညစာစားဖို့ လိုက်ခဲ့ပါလား”

အနောက်တိုင်းသားများအတွက် မိမိ၏အိမ်တွင် အစားအသောက် ဖိတ်ကျွေးခြင်းမှာ အလွန်ကြီးမားသော ကိစ္စတစ်ခုပင်။ ဤအရာမှာ အန်ဒရေက ရှဖေးကို သူ၏ သူငယ်ချင်းအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဒီညတော့ ခင်ဗျားရဲ့ ဖိတ်ကြားမှုကို ကျွန်တော် လက်မခံနိုင်သေးဘူး။ ကျွန်တော့်မှာ လုပ်စရာ တခြားအရေးကြီးတာတွေ ရှိနေသေးလို့ပါ။ နောက်တစ်နေ့ကျမှပဲ ကျွန်တော် သေချာပေါက် လာလည်ပါ့မယ်”

ရှဖေးသည် အန်ဒရေ၏ ဖိတ်ကြားမှုကို ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်လိုက်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူဝယ်ယူထားသော ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများနှင့် ဝင်းအိုင်း လက်စွပ်တို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သောကြောင့် သူ၌ လုပ်ဆောင်ရမည့် ပို၍အရေးကြီးသော ကိစ္စများ ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

အန်ဒရေသည် ရှဖေးအတွက် ဟိုတယ်ကို တက်ကြွစွာ စီစဉ်ပေးခဲ့သလို ရှဖေး အသုံးပြုရန်အတွက် လင်ကွန်း ဇိမ်ခံကားတစ်စီးကိုလည်း ကြိုတင်မှာယူပေးထားခဲ့သည်။ ကြွယ်ဝချမ်းသာသော ရော့သ်ချိုင်းလ်မိသားစုအတွက် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးမှာ ပြောပလောက်သည့် အရာမဟုတ်ချေ။

ပလာဇာဟိုတယ်၊ အပေါ်ဆုံးထပ်၊ သမ္မတအဆောင် ရှဖေးသည် ရေချိုးခန်းထဲတွင် အောင်းနေသည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းပုံကြီးနှင့် ထူးဆန်းသော ပုံစံရှိသည့် ဆေးဖော်စပ်သည့် ကိရိယာတစ်ခု ရှိနေ၏။

ဤနေရာမှာ သမ္မတအဆောင်ဟု ခေါ်ထိုက်ပေသည်။ ရေချိုးခန်းတစ်ခုတည်းတင် စတုရန်းမီတာ ၆၀ ခန့် ရှိနေပြီး ရှဖေး၏ ယခင်က အခန်းတစ်ခန်းတည်းပါသော တိုက်ခန်းထက်ပင် ပို၍ကြီးမားနေသေးသည်။ ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းများအားလုံးကို ချထားရန် နေရာအလုံအလောက် ရှိနေ၏။

“ဆေးဖော်စပ်တာက အရမ်းကို တိကျဖို့ လိုအပ်တဲ့ အလုပ်တစ်ခုပဲ ဆေးပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီရဲ့ သန့်စင်မှုနဲ့ အစီအစဉ်တွေက အလွန်ကို အရေးကြီးတယ်။ မင်းသာ မှားယွင်းသွားပြီး ဆေးအာနိသင်တွေ လျော့ကျသွားမယ်ဆိုရင် ဒါက အသေးအဖွဲ ပြဿနာပဲ ရှိသေးတယ် ပိုပြီး ဆိုးရွားတဲ့ ကိစ္စတွေမှာဆိုရင် မင်း ပေါက်ကွဲတာမျိုးတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်” ရှဖေး ဆေးပစ္စည်းများကို သန့်စင်နေစဉ်တွင် ကယောင်ကတမ်း ဖြစ်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး ဖန်တန်က ဘေးမှနေ၍ ပြောလိုက်သည်။

“ဒါတွေက ဆေးပစ္စည်းတွေပဲလေ၊ ဘာလို့ ပေါက်ကွဲရမှာလဲ” ရှဖေးက မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်း သိထားရမှာက ဒါက ငါတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ ပျောက်ကွယ်နေတဲ့ ပညာရပ်တစ်ခုပဲ။ ငါတို့က ဆေးပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီရဲ့ မတူညီတဲ့ ဝိသေသတွေကို အသုံးပြုပြီး တိကျတဲ့ အချိုးအစားတွေနဲ့ ဖော်စပ်ကြတာ။ အာနိသင်တွေက သာမန်ဆေးတွေထက် အများကြီး သာလွန်တယ်”

“မတူညီတဲ့ ဆေးပစ္စည်းတွေမှာ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်တာ ဒါမှမဟုတ် ဖြည့်စွက်ပေးတာမျိုးတွေ ရှိတတ်တယ် ဥပမာ - ကြယ်ပြာမြက်နဲ့ လမင်းအေးဇီးသီးကို ကြည့်မယ်ဆိုရင် သူတို့ကို တစ်ခုချင်းစီ သုံးမယ်ဆိုရင် ဆဲလ်တွေရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို မြန်ဆန်စေနိုင်ပေမယ့် သူတို့နှစ်ခုကို ပေါင်းလိုက်ရင်တော့ ဒါက ကုရာနတ္ထိ အဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်”

“ဒါပေမဲ့ မင်းက ကြယ်ပြာမြက်ကို ၄၁ ရာခိုင်နှုန်း သန့်စင်ပြီး လမင်းအေးဇီးသီးကို ၅၉ ရာခိုင်နှုန်း သန့်စင်ပြီးတော့ ၇၃ ရာခိုင်နှုန်း သန့်စင်ထားတဲ့ နွေညဆားရည်စိမ်ဇီးစေ့ကို ပေါင်းထည့်လိုက်မယ်ဆိုရင်တော့ ဒီဆေးညွှန်းမှာ အဆိပ်မရှိတော့ဘဲ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်း သန့်စင်ထားတဲ့ ကြယ်ပြာမြက်ထက် အာနိသင် ၇၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုမို တိုးတက်လာလိမ့်မယ်”

ရှဖေး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေတဲ့ ဆေးပစ္စည်းတွေကို ပေါင်းပြီး ဆေးတစ်ခွက် ဖော်စပ်တာက တကယ့်ကို ရူးသွပ်စရာပဲ တကယ်လို့ အမှားအယွင်း အနည်းငယ်လေး ရှိသွားတာနဲ့တင် အားလုံး ပြီးသွားနိုင်တယ်”

ဖန်တန်က ဘာမှ မဖြစ်သကဲ့သို့ လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဒါကြောင့်မို့လို့ ငါ မင်းကို ဂရုစိုက်ဖို့ ပြောနေတာပေါ့”

“ဒီလောက် တိကျတဲ့ ဖော်စပ်မှုက တကယ့်ကို အစွန်းရောက်လွန်းတယ် ပိုပြီးတော့ သာမန်ကျတဲ့ ဆေးဖော်စပ်နည်းမျိုး မရှိဘူးလား” ရှဖေးက မေးလိုက်သည်။

“သာမန် ငါတို့ ဂိုဏ်းမှာ ဤစကားလုံးမျိုး မရှိခဲ့ဖူးဘူး ငါတို့ ဘာပဲလုပ်လုပ် ငါတို့ရဲ့ အစွမ်းအစတွေကို အကောင်းဆုံး ဖြစ်အောင် လုပ်ကြတာ အခုချိန်မှာ မင်းက စကြဝဠာထဲက တကယ့် လူ့အဖွဲ့အစည်းနဲ့ မကြုံဖူးသေးလို့ အပြင်မှာ ဘယ်လောက်တောင် ရက်စက်တယ်ဆိုတာကို မသိသေးတာ စစ်သည်တိုင်းက သူတို့ကိုယ်သူတို့ တိုးတက်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြတာ၊ ၁ ရာခိုင်နှုန်းလောက် တိုးတက်ဖို့အတွက်တောင် အသက်ကို ရင်းပြီး ကြိုးစားနေကြတဲ့ လူတွေ အများကြီး ရှိတယ်”

“ပညာရှင်တွေရဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ အခိုင်အမာ ရပ်တည်နိုင်ဖို့အတွက် မင်းက လုံလောက်တဲ့ ခွန်အား ရှိရမယ် သန်မာသူတွေကသာ လေးစားခံရပြီး အားနည်းသူတွေမှာတော့ စကားပြောဆိုခွင့်တောင် မရှိဘူး။ မင်း ငါ့ကို သင်ပေးထားတဲ့ စကားတွေနဲ့ ပြောရမယ်ဆိုရင် စကြဝဠာဆိုတာက စိတ်ကြီးဝင်နေတဲ့ လူတွေပဲ ရှင်သန်နိုင်တဲ့ နေရာပဲ”

ဖန်တန်၏ လမ်းညွှန်မှုနှင့်အတူ ရေချိုးခန်းထဲတွင် အရောင်မတူသော ပုလင်းငယ် ၁၇ လုံး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ အနီ၊ အစိမ်း၊ ခရမ်းရောင် ပုလင်းများကို တစ်တန်းတည်း ချထားသည်မှာ တကယ့်ကို လှပနေ၏။

“ဒါက ဆေး ၁၇ မျိုးကို ပေါင်းစပ်ပြီး ဖော်စပ်ထားတဲ့ အခြေခံ ဆဲလ်နိုးထဆေးပဲ ဒါကို သောက်ပြီးသွားရင် မင်းရဲ့ ဆဲလ်တွေရဲ့ အင်အားကို အများကြီး မြှင့်တင်ပေးနိုင်မှာ ဖြစ်သလို ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုနဲ့ ခံနိုင်ရည်ကိုလည်း အားကောင်းစေလိမ့်မယ် ဆေးဖော်စပ်ရတာက သိပ်ပြီး မခက်ခဲဘူး မင်း ငါ့ညွှန်ကြားချက်တွေကိုသာ လိုက်နာမယ်ဆိုရင် မင်း ဘေးကင်းလိမ့်မယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်”

ဆေးဖော်စပ်သည့် ကိရိယာတွင် ထည့်သွင်းရမည့် နေရာ သုံးခု ပါရှိပြီး ၎င်းတို့မှာ သန့်စင်ခြင်း၊ ရောစပ်ခြင်းနှင့် ဓာတ်ကူခြင်းတို့အတွက် တာဝန်ရှိသည်။ အခုတော့ သန့်စင်ခြင်း အလုပ် ပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ နောက်တစ်ခုမှာ ရောစပ်ခြင်းနှင့် ဓာတ်ကူခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်များ ဖြစ်သည်။

ဆေးပုလင်းများတွင် လိုအပ်သော ဆေးပမာဏကို ရိုက်နှိပ်နိုင်သည့် ပြကွက်တစ်ခု ပါရှိသည်။ ဆေးများကို ရောစပ်သည့် နေရာသို့ လောင်းထည့်သည့်အခါ ပုလင်းများသည် သတ်မှတ်ထားသော ပမာဏအတိုင်း အလိုအလျောက် ချိန်ညှိပေးသည်။ ၎င်းသည် မီလီလီတာ၏ တစ်သောင်းပုံ တစ်ပုံအထိ တိကျမှုကို ရရှိစေ၏။

ဆေးများကို လောင်းထည့်သည့်အခါတွင်လည်း တိကျသော ထိန်းချုပ်မှု လိုအပ်သည်။ ဘာကို အရင်ထည့်ရမည်၊ ဘာကို နောက်မှ ထည့်ရမည်၊ ဘယ်အချိန်မှာ ထည့်ရမည် စသည်ဖြင့်... မည်သည့် အမှားအယွင်းမျှ မရှိစေရချေ။

ရောစပ်သည့် ကိရိယာမှ အသံအနည်းငယ် ထွက်ပေါ်နေပြီး ၎င်းမှာ ပျားတစ်ကောင် မြည်သံနှင့် တူနေသည်။ ရှဖေးသည် ကိရိယာအတွင်း၌ ဆေးများမှာ အလွန်မြင့်မားသော အရှိန်ဖြင့် လည်ပတ်နေသည်ကို ကြားနေရ၏။

သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ဇယားအတိုင်း ပထမ ဆေး ၇ မျိုးကို တိကျစွာ လောင်းထည့်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် အဋ္ဌမမြောက် ပုလင်းကို ယူကာ ဂရုတစိုက် ကိုင်ဆောင်လာခဲ့သည်။ စက်ပေါ်မှ အစိမ်းရောင် မီးလင်းလာသည့်အခါ ရှဖေးသည် ဖြူဖွေးသော ဆေးများပါသည့် ဤပုလင်းကို အလျင်အမြန်ပင် လောင်းထည့်လိုက်သည်။

ဝူး

ရောစပ်သည့် ကိရိယာမှ ရုတ်တရက် ကားတာယာ လေထွက်သွားသကဲ့သို့ အသံမျိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းနောက် ချက်ချင်းပင် ဆေးဖော်စပ်သည့် ကိရိယာထဲမှ အဝါရောင် အငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

အခန်း ၁၄ - အဆင့်နှစ်ဆင့် ဆက်တိုက်တိုးတက်ခြင်း

“တော်သေးတာပေါ့ မင်းကို ဆေးအားလုံး ဖော်စပ်ခိုင်းမိရင် အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးရတော့မှာ” ဖန်တန်က ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

ရှဖေးမှာ ဘာမှမပြောဘဲ ခေါင်းငုံ့ကာ စဉ်းစားနေမိသည်။ သူသည် စံနှုန်းသတ်မှတ်ချက်အတိုင်း အဆင့်တိုင်းကို လိုက်နာခဲ့ပါလျက် မည်သည့်နေရာတွင် မှားယွင်းသွားသနည်း။

သူသည် ရေချိုးခန်းထဲမှ ထွက်လာကာ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း စီးကရက်တစ်လိပ်ကို အသာအယာ မီးညှိလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှဖေးသည် သန့်စင်သည့် အဆင့်တိုင်းကို အသေးစိတ်မကျန် ပြန်လည် စဉ်းစားသုံးသပ်နေတော့သည်။

ဖန်တန်သည် မှောင်ရိပ်ကျသော ထောင့်တစ်နေရာတွင် မှီလျက် ရှဖေးကို မည်သည့်အချက်မျှ မပေးဘဲ စောင့်ကြည့်နေ၏။ သူ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အလုပ်သဘာဝအရ ဖန်တန်သည် ထောင့်များကို နှစ်သက်ပြီး မည်သည့်နေရာတွင်မဆို မထင်မရှားသော နေရာကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေတတ်သူဖြစ်သည်။

တွေးတောနေသော ရှဖေးကို ကြည့်ရင်း ဖန်တန်က ကျေနပ်သည့် အမူအရာ ပြလိုက်သည်။ ‘သူ တော်တော်လေး အလေးအနက်ထားပုံရတယ် သူ့ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်မှု ပါရမီက ပြဿနာကို ဘယ်လောက်မြန်မြန် ရှာတွေ့မလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ပေးလိမ့်မယ်’ ဟု သူတွေးလိုက်သည်။

ဖန်တန်၏ အတွေးမဆုံးမီမှာပင် ရှဖေးသည် စီးကရက်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ငြှိမ်းသတ်လိုက်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားလေသည်။

“ပြဿနာကို ရှာတွေ့ပြီလား” ဖန်တန်က မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ ‘မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် ပြဿနာကို ဒီလောက်မြန်မြန် သတိထားမိသွားတာလား’

“လုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုလုံးကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်တယ်။ ရှစ်ခုမြောက်ဆေးကို လောင်းထည့်တဲ့အချိန်မှာ ငါ့လက်က နည်းနည်းတုန်သွားခဲ့ပြီး ပေါင်းစပ်စက်ထဲကို စီးဝင်တဲ့နှုန်းက မမှန်မကန် ဖြစ်သွားခဲ့တယ် အဲ့ဒါကလွဲရင် တခြားဘာမှ မရှိနိုင်တော့ဘူး” ရှဖေးက လမ်းလျှောက်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဖန်တန်က တိုးတိုးလေး ရယ်လိုက်သည်။ “ငါပေးထားတဲ့ ပုံစံကို သုံးပြီးတော့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့လာကြည့်ပေါ့။ ငါတော့ ခဏလောက် သွားအိပ်လိုက်ဦးမယ် ဆေးဖော်စပ်တာ ပြီးသွားရင်တော့ ငါ့ကို လာခေါ်လိုက်ဦး”

‘စိတ်ဝင်စားစရာပဲ ဒီလောက် သေးငယ်တဲ့ ကွဲပြားမှုကိုတောင် သူ သတိထားမိတယ်ပေါ့ သတ္တမမြောက် ဦးနှောက်အစိတ်အပိုင်းကို အပြည့်အဝ ဖွင့်နိုင်တာက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် အံ့သြဖို့ကောင်းတာလား’ ဖန်တန်က ခေါင်းခါရင်းမောစတုန်းထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။

“ ဖန်တန် ... မင်း သေသွားပြီလား”

နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ရှဖေးက သူ၏ လည်ဆွဲထဲသို့ လှမ်းအော်လိုက်သည်။

“ငါ သေလား မသေလားကို ခဏခဏ မမေးနဲ့ဦး ငါ သေနေတာ ကြာလှပြီ” ဖန်တန်က မကျေမနပ်ဖြင့် လည်ဆွဲထဲမှ ထွက်လာကာ မေးလိုက်သည်။

“ပေါက်ကွဲမှု တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား ဒါမှမဟုတ် ဘာလဲ”

“ဘာ ပေါက်ကွဲမှုလဲ မူလဆဲလ် နိုးထဆေး အားလုံး ဖော်စပ်ပြီးသွားပြီ ဒါတွေကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ ငါ မင်းကို မေးချင်လို့။ တိုက်ရိုက် သောက်ရုံပဲလား” ရှဖေးက ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် စီထားသည့် ဆေးပုလင်းများကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ဖန်တန်က ပုလင်းများနားသို့ ရောက်လာပြီး အကြိမ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။ ဆေးပုလင်း ၁၁ ပုလင်းကို စနစ်တကျ စီထားသည်။ ခရမ်းနုရောင် အရည်များ ပါဝင်သည့် ပုလင်းများသည် ကြည်လင်နေပြီး အညစ်အကြေး တစ်စက်မျှ မပါဝင်ချေ။

ဖန်တန်က အပြင်ပန်းတွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အတွင်းစိတ်ထဲတွင်မူ အတိုင်းထက်အလွန် အံ့သြနေမိသည်။

‘ဒါ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ဆေးဖော်စပ်တာ ဖြစ်ပြီးတော့ တစ်ကြိမ်ပဲ အမှားလုပ်ပြီး အောင်မြင်သွားခဲ့တာပဲ ဒါတင်မကဘူး၊ ငါ ခန့်မှန်းထားတာထက် တစ်ပုလင်းတောင် ပိုထွက်လာသေးတယ် ဆိုလိုတာက သူဟာ ဆေးအချိုးအစားကို အရမ်းတိကျအောင် လုပ်နိုင်ပြီးတော့ အလေအလွင့် မရှိအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ’

“အင်း ... မဆိုးပါဘူး ရေချိုးကန်ရဲ့ ထက်ဝက်ကို ရေအေးဖြည့်ပြီးတော့ နိုးထဆေး ၁၀ ပုလင်း လောင်းထည့်လိုက်။ အဲ့ဒီထဲမှာ စိမ်နေလိုက်ဦး၊ ငါ ပြန်ထွက်လာခိုင်းမှ ထွက်လာ ကျန်တဲ့ တစ်ပုလင်းကိုတော့ မင်း အခု သောက်လိုက်လို့ ရပြီ” ဖန်တန်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ရှဖေးမှာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ “ကြယ်ဒင်္ဂါး သုံးသိန်းကျော် တန်ဖိုးရှိတဲ့ ဆေးအားလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ သုံးပစ်မလို့လား။ ဒါက သိပ်ပြီး ဖြုန်းတီးလွန်းရာ မရောက်ဘူးလား”

ဖန်တန်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“မင်းက အခု မင်းရဲ့ အခြေခံကို တည်ဆောက်နေတာ။ ခိုင်မာတဲ့ အခြေခံက မင်းရဲ့ အနာဂတ် ကျင့်ကြံခြင်း ကန့်သတ်ချက်ကို တိုက်ရိုက် သက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မယ်။ ဒီလိုကိစ္စမျိုးမှာ ပိုက်ဆံကို မနှမြောပါနဲ့။ ပိုက်ဆံနဲ့ ဝယ်လို့မရတဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်”

“အန်ဒါရို ကဗျာဝါသနာရှင် ဝက်ဘ်ဆိုဒ်မှာ ကဗျာတွေက အရောင်းသွက်နေတာဆိုတော့ မင်းမှာ ပိုက်ဆံ တော်တော်ရှိနေပြီ မဟုတ်လားဒီဆေးအသုတ်ကို သုံးပြီးသွားရင် ငါတို့ ဒီလို အဆင့်နိမ့်ဆေးတွေကို သုံးစရာ မလိုတော့ဘူး အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ငါ မင်းကို ဆဲလ်အရှိန်မြှင့်ဆေးတွေ ဖော်စပ်ပေးမယ် အဲ့ဒါတွေက အခုဆေးတွေထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်၊ အခုဆေးက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်ဖို့အတွက် သိပ်ပြီး နှေးလွန်းတယ်”

“ဆဲလ်အရှိန်မြှင့်ဆေးလား အဲ့ဒါအတွက် ပိုက်ဆံ ဘယ်လောက် လိုမှာလဲ” ရှဖေးက မေးလိုက်သည်။

“အဲ့ဒါတွေက တော်တော်လေး ဈေးသက်သာပါတယ် ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၇ သန်း ကနေ ၈ သန်းလောက်ဆိုရင် လုံလောက်ပါတယ် ပြီးတော့ ငါတို့ ဆေးဖော်စပ်တဲ့ စက်အသစ် တစ်လုံး ပြောင်းဖို့ လိုမယ်။ ဒီတစ်ခုက သိပ်ဟောင်းနေပြီ မင်းအတွက် တိုက်ခိုက်ရေးဝတ်စုံနဲ့ လက်နက်တွေလည်း ဝယ်ရဦးမယ် အားလုံးပေါင်းဆိုရင် ၁၅ သန်းလောက် ကျမှာပါ” ဖန်တန်က အသာအယာ ပြောလိုက်သည်။

ရှဖေးမှာ ဆွံ့အသွားသည်။ ၁၅ သန်း။ လက်ရှိတွင် သူ့မှာ ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၁၀ သန်းခန့်သာ ရှိရာ မလုံလောက်သေးပေ။ ဒီအခြေအနေကို မည်သို့ ဖော်ပြရပါမည်နည်း။

“ကောင်းပြီ၊ ငါပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ပါ ဒီနေ့ ငါ့မှာ ကဗျာရေးဖို့ စိတ်ကူးသစ်တွေ ရနေလို့ သွားရေးလိုက်ဦးမယ် မှတ်ထားနော်၊ ငါ မခိုင်းမချင်း ရေချိုးကန်ထဲကနေ မထွက်လာနဲ့” မှာကြားပြီး ဖန်တန်သည် ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။

ယခုအခါ မနက်ခင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ရှဖေးသည် ဆေး ၁၀ ပုလင်းကို ရေချိုးကန်ထဲသို့ တစ်ပြိုင်နက် လောင်းထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျန်ရှိသည့် တစ်ပုလင်းကို သောက်ကာ အဝတ်အစားများ အားလုံး ချွတ်ပြီး ရေချိုးကန်ထဲတွင် ထိုင်နေလိုက်သည်။

ရေချိုးကန်ထဲတွင် ရေအေးများ ဖြည့်ထားသဖြင့် ပထမဆုံး ဝင်ထိုင်ချိန်တွင် အလွန်အေးနေသော်လည်း ခဏအတွင်းမှာပင် ပြင်းထန်သော အပူဓာတ်က ရှဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ ဗိုက်ထဲသို့ ရောက်သွားသော မူလဆဲလ် နိုးထဆေးကလည်း အစွမ်းပြလာပြီး ဗိုက်ထဲကို ရေနွေးပူဖြင့် လောင်းထည့်လိုက်သကဲ့သို့ အတွင်းအင်္ဂါများအားလုံး ပူလောင်သည့် ခံစားချက်ကို စတင် ခံစားလိုက်ရသည်။

ရေချိုးကန်ထဲက ရေတွေကလည်း ပူနေသလို သူ့ဗိုက်ထဲက ခံစားချက်ကလည်း ပူလောင်နေသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ရှဖေးသည် ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်သွားပြီး သူ၏ ချွေးများသည် မြစ်ငယ်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ စီးကျနေတော့သည်။

‌ေမာစတုန်း အတွင်းမှ ဖန်တန်သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ရှဖေးကို ကြည့်ရင်း ‘ကလေးလေး ... မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ပါရမီရှိရှိ၊ ဒီအခက်အခဲကိုတော့ မင်း အရင်ဆုံး တောင့်ခံကျော်ဖြတ်ရမှာပဲ’ ဟု တွေးနေမိသည်။

…

တစ်နေ့တာ အချိန်သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဖန်တန်သည် ရှဖေး၏ အခြေအနေကို ကြည့်ရန်မောစတုန်းအပြင်ဘက်သို့ ခေါင်းပြူကြည့်လိုက်သည်။

ရှဖေးသည် အဝတ်ဗလာဖြင့် ပြတင်းပေါက်ကြီး၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ အပြင်ဘက်မှ လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်နေသော လူအုပ်ကြီးကို ငေးကြည့်နေသည်ကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် မနက်ခင်း နေရောင်ခြည်က ဖြာကျလာပြီး ရှဖေး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ယခင်ကထက် ပိုမို သန်မာလာသည်ကို ဖန်တန် ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။

“မင်း ဘာလို့ အပြင်ထွက်နေတာလဲ။ ငါ မင်းကို ရေချိုးကန်ထဲမှာပဲ နေခိုင်းထားတယ် မဟုတ်လား” ဖန်တန်က ဒေါသသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရှဖေးက လှည့်ကြည့်ကာ ဖန်တန်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ “ရေချိုးကန်ထဲက ရေတွေက အရောင်မရှိတော့ဘူး ဒီထဲမှာ ဆက်နေလည်း ဘာမှ အစွမ်းထက်မှာ မဟုတ်တော့ဘူးလို့ ငါထင်လို့ အပြင်ထွက်လာတာပါ”

“အရောင်မရှိတော့ဘူးလား” ဖန်တန်က သံသယဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။ “ဒါ မဖြစ်နိုင်တာ”

ဖန်တန်သည် ရေချိုးကန်နားသို့ အမြန်သွားကြည့်ရာ မူလက ခရမ်းရောင် ရှိနေသော ရေများသည် ယခုအခါ ကြည်လင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“မူလဆဲလ် နိုးထဆေး ၁၀ ပုလင်းလုံးကို မင်းက တစ်ရက်တည်းနဲ့ အကုန်စုပ်ယူပစ်လိုက်တာလား”

ပုံမှန် စွမ်းရည်ရှင် တစ်ယောက်သည် ဤမျှများပြားသော နိုးထဆေးများကို စုပ်ယူရန် အနည်းဆုံး သုံးရက်ခန့် ကြာမြင့်တတ်သဖြင့် ဖန်တန်မှာ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။ ထို့အပြင် ရှဖေးကဲ့သို့ မည်သည့်အရာမျှ မကျန်အောင် အကုန်အစင် စုပ်ယူနိုင်သူမှာ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ရာ ဤအရာမှာ အမှန်တကယ် ထူးခြားလွန်းလှသည်။

“အဲ့ဒါပဲ ဖြစ်မှာပါ အခု ငါ အရမ်းဗိုက်ဆာနေပြီ၊ မင်း လိုက်ဦးမလား” ရှဖေးက အဝတ်အစားများ စဝတ်ရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ဖန်တန်က ခေါင်းခါပြကာမောစတုန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားလေသည်။ “မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒါဟာ သတ္တမမြောက် ဦးနှောက်အစိတ်အပိုင်းကို အပြည့်အဝ ဖွင့်ထားနိုင်လို့ပဲ”

အချိန်မှာ စောသေးသဖြင့် စားသောက်ဆိုင်က အခုမှ စတင် ဖွင့်လှစ်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရှဖေးက ပြတင်းပေါက်နားမှ ထိုင်ခုံတစ်ခုကို ရွေးလိုက်ပြီးနောက် ဆံပင်ရွှေရောင်နှင့် စားပွဲထိုး မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ရှဖေးဆီသို့ ရောက်လာသည်။

“လူကြီးမင်း ဘာများ မှာယူချင်ပါသလဲ”

“အင်း ... ဝက်ပေါင်ခြောက်နဲ့ ကြက်ဥ သုံးပွဲ၊ ပြီးတော့ နို့ နှစ်လီတာလောက် ပေးပါ”

‘သုံးပွဲတောင် ’ ရှဖေးမှာ ထွားကျိုင်းသော လူတစ်ယောက် မဟုတ်သည်ကို စားပွဲထိုးမလေးက မြင်နေရသဖြင့် ‘သူ တကယ်ပဲ မနက်စာ သုံးပွဲနဲ့ နို့ နှစ်လီတာကို အကုန်စားနိုင်ပါ့မလား’ ဟု စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်သည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် မနက်စာ သုံးပွဲနှင့် နို့ နှစ်လီတာမှာ ရှဖေး၏ လက်ချက်ဖြင့် ပြောင်သလင်းခါသွားသည်။ သူသည် ဗိုက်ကို ပွတ်ရင်း ဆက်စားချင်နေသေးသည်။

“နေဦး ... ဒီအတိုင်းပဲ နောက်ထပ် သုံးပွဲ ထပ်ပေးပါဦး၊ ပြီးတော့ သစ်သီးနဲ့ ဆလတ်ရွက် နှစ်ပွဲ ဒီလို ပေါင်မုန့်ဝိုင်းလေးတွေပါ ပိုယူလာပေးလို့ ရမလား” ရှဖေးက စားရင်း သောက်ရင်းနှင့် ပြောလိုက်သည်။

ဆံပင်ရွှေရောင် စားပွဲထိုးမလေးမှာ လျှာထုတ်ပြလိုက်မိသည်။ ‘ဘုရားသရေ ... သူ တကယ်ပဲ လူမှ ဟုတ်ရဲ့လား’

“ ဖန်တန် ... ဒီလောက်အများကြီး စားထားတာကို ငါ ဗိုက်ဝသင့်နေပြီ မဟုတ်လား ဘာလို့ အခုထိ ဗိုက်ဆာနေရတာလဲ” ရှဖေးက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ဒါ ထူးဆန်းတဲ့ အရာမဟုတ်ပါဘူး။ မူလဆဲလ် နိုးထဆေးကို သုံးပြီးတဲ့နောက် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ဇီဝကမ္မဖြစ်စဉ်က အရင်ကထက် အများကြီး ပိုမြင့်မားလာတယ်။ ကယ်လိုရီ သုံးစွဲမှု များလာတဲ့အတွက် အစားအစာတွေ ပိုလိုအပ်လာတာ သဘာဝပဲ။ ဒါက ကောင်းတဲ့ လက္ခဏာပဲ၊ ဆေးက အစွမ်းပြနေပြီဆိုတဲ့ သဘောပဲ”

သေချာ စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်ဟန်တူသည်။ ရှဖေးသည် ဆက်လက် စားသောက်နေပြီး ၁၂ ပွဲမြောက် ရောက်သောအခါမှ ဗိုက်ဝသလို စတင် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ တကယ် ဗိုက်ဝသွားချိန်တွင် မနက်စာ ၁၇ ပွဲ တိတိ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

နယူးယောက် စင်ထရယ်ပန်းခြံသည် ၈၄၃ ဧကအထိ ကျယ်ဝန်းလှသည်။ ယခု မနက်စောစော အချိန်တွင် လေ့ကျင့်ခန်းလုပ်ရန် နိုးထလာကြသူများစွာ ရှိနေသည်။

ကိုယ်လက် လှုပ်ရှားမှုအချို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် လေမျက်စိလက်စွပ် ကို ထုတ်ကာ လက်တွင် ဝတ်လိုက်ပြီးနောက် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ ရှဖေး၏ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်က မြေပြင်ကို ကန်လိုက်ပြီး လေးညှို့မှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ သူသည် ဝှစ်ခနဲ ပြေးထွက်သွားတော့သည်

ဘေးတဖက်တချက်မှ မြင်ကွင်းများသည် လျင်မြန်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး လေဟုန်စီး လက်စွပ်၏ အစွမ်းကြောင့် ရှဖေးသည် ပြေးနေစဉ်အတွင်း မည်သည့် လေတိုက်ခတ်မှုကိုမျှ ခံစားရခြင်း မရှိချေ။ သူသည် အလွန်ပေါ့ပါး လျင်မြန်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ပြေးနေသည်။

“မြန်လိုက်တာ။ အရင်ကထက် အများကြီး ပိုမြန်လာတာပဲ။ ဖန်တန် ... ဒီအရှိန်က ကြယ်အလင်း အလယ်အလတ်အဆင့် လောက်ရှိပြီ မဟုတ်လား” ရှဖေးက ပြေးရင်းနှင့် မေးလိုက်သည်။

“အင်း ... မင်းရဲ့ အရှိန်က တစ်စက္ကန့်ကို ၈၅ မီတာလောက် ရှိနေပြီ။ ကြယ်လင်း အထက်တန်းအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီပဲ” ဟု ဖန်တန်က ရှဖေး၏ မြန်လှသော အရှိန်ကို စိတ်မဝင်စားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

တစ်စက္ကန့်ကို ၈၅ မီတာ အကယ်၍ ရှဖေးသည် မီတာ ၁၀၀ ပြေးပွဲတွင် ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်ပါက ပန်းဝင်ရန် တစ်စက္ကန့်ကျော်ကျော်သာ လိုအပ်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ဤအစွမ်းထက်သော အရှိန်နှင့်ဆိုလျှင် အိုလံပစ် ချန်ပီယံများပင် ရှဖေး၏ နောက်ကောက်ကျန်ရစ်နေမည်မှာ သေချာသည်။

အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် ရှဖေးသည် အဆင့်နှစ်ဆင့် ဆက်တိုက် တိုးတက်သွားခြင်းပင် ယခုအခါ သူသည် ကြယ်တာရာအလင်း အထက်တန်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် ကြယ်တာရာအခြေခံအဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

အခန်း ၁၅ - မြွေနက်စာရင်း

တောင်အမေရိကရှိ အမေဇုန်မိုးသစ်တောသည် အလွန်အမင်း ပူအိုက်စိုစွတ်လှသည် ။ တစ်နှစ်လျှင် ရက်ပေါင်း ၃၀၀ ခန့်မှာ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလေ့ရှိပြီး ကျန် ၆၅ ရက်မှာလည်း မိုးဖွဲဖွဲ ရွာနေတတ်သည် ။

ဟက်တာသန်း ၇၀၀ ကျယ်ဝန်းသော ဤအပူပိုင်းမိုးသစ်တောသည် လူသူကင်းမဲ့ပြီး တိရစ္ဆာန်များ လွတ်လပ်စွာ ရှင်သန်ရာနေရာ ဖြစ်သည် ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤနေရာသည် တိရစ္ဆာန်များအတွက်သာမက ရာဇဝတ်ကောင်များနှင့် မူးယစ်ဂိုဏ်းများအတွက်လည်း နိဗ္ဗာန်ဘုံတစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေသည် ။

မိုးသစ်တော၏ လျှို့ဝှက်သော နေရာတစ်ခုတွင် စိုက်ခင်းအချို့ ရှိနေသည် ။ ထိုစိုက်ခင်းများတွင် စပါးစိုက်ပျိုးခြင်း မဟုတ်ဘဲ လှပသော်လည်း အသက်သေစေနိုင်သော ဘိန်းပင်များကို စိုက်ပျိုးထားခြင်း ဖြစ်သည် ။ ဤအချိန်သည် ဘိန်းပန်းများ ပွင့်ဝေနေချိန်ဖြစ်ပြီး အနီ၊ အခရမ်းနှင့် အဖြူရောင် ပန်းလှလှလေးများသည် တောအုပ်အလယ်တွင် လှပသော အလှဆင်ပစ္စည်းများအလား ရှိနေသည် ။

မည်သည့် ရှေးလူကြီးက ပြောခဲ့သည်မသိသော်လည်း “လှပသောအရာများသည် ၎င်းတို့၏ အလှတရားကဲ့သို့ပင် ယုတ်မာတတ်ကြသည်” ဟူသော စကားရှိသည် ။ ထိုယုတ်မာမှု၏ မြစ်ဖျားခံရာသည် စိုက်ခင်းအလယ်ရှိ မထင်မရှား တဲအိမ်လေးအတွင်း၌ ရှိနေသည် ။

ကြံနက်သည် တဲအိမ်အတွင်းရှိ တစ်လုံးတည်းသော ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေသည် ။ သူသည် အသက် ၄၁ နှစ်ရှိပြီး ထွားကျိုင်းသန်မာသော ကိုယ်ခန္ဓာရှိသည့် မြွေနက်ဂိုဏ်း ၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည် ။ သူ၏ ဘယ်ဘက်ပါးပြင်ပေါ်တွင် အနီရောင်လျှာ နှစ်ခွကို ထုတ်နေသော အနက်ရောင်မြွေတစ်ကောင်၏ တက်တူးကို ထိုးထားသည် ။

အခြားဂိုဏ်းသားများသည် ဥပဒေစိုးမိုးသော လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် မြွေနက်တက်တူးကို လက်မောင် သို့မဟုတ် ခြေထောက်ကဲ့သို့သော မထင်ရှားသည့်နေရာတွင် ဝှက်ထားတတ်ကြသော်လည်း ဤဂိုဏ်းချုပ်မှာမူ သူသည် နာမည်ကျော် မြွေနက်ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိစေရန် ပါးပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်တင်ထိုးထားခြင်း ဖြစ်သည် ။

“ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး ခုနစ်ယောက်မြောက်ညီလေးကို သတ်တဲ့သူကို ငါကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်မယ် ဘယ်သူမှ ငါ့ကို တားလို့မရဘူး ရှဖေး၊ ဝူလုံနဲ့ အဲ့ဒီကောင်စုတ် အန်ဒရေတို့ အကုန်လုံး သေရမယ် ” ကြံ့နက်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေသည် ။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာ ထွားကျိုင်းသကဲ့သို့ သူ၏ ဒေါသကလည်း ကြီးမားလှသည် ။

ကြံ့နက်၏ ဘေးတွင် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ပုံစံရှိသည့် လူတစ်ဦး ရပ်နေသည် ။ သူသည် ရွှေရောင်ဆံပင်ကောက်ကောက်များရှိပြီး နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ တောက်ပသော အပြုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည် ။ ပူအိုက်သော နွေရာသီမှာပင် သူသည် မီးပူတိုက်ထားသော ဝတ်စုံကို နက်တိုင်၊ သားရေဖိနပ်များနှင့်အတူ သပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသည် ။

“သူတို့က အသတ်ခံရဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်တိုင် သတ်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ဒီကိစ္စကို ငါ့ကိုပဲ လွှတ်ထားလိုက်ပါ” ကြံ့နက် ဒေါသထွက်နေချိန်တွင် ဤကဲ့သို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောနိုင်သူမှာ မြွေပွေးပင် ဖြစ်ရမည် ။

မြွေပွေးနှင့် ကြံ့နက်တို့သည် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် လူသားနှစ်ဦး ဖြစ်သည် ။ ဤဗြိတိသျှ လူကြီးလူကောင်းသည် အင်္ဂလန်ရှိ မြင့်မြတ်သော မိသားစုမှ မွေးဖွားလာပြီး ကောင်းမွန်သော ပညာရေးကို ရရှိခဲ့သူဖြစ်သည် ။ သူ၏ ဖခင်မှာ နာမည်ကျော် ဝက်စ်မင်စတာ မြို့စားကြီး ဖြစ်သည် ။ အီတန်ကောလိပ်နှင့် ကိန်းဘရစ်ချ်တက္ကသိုလ်တို့မှ ထူးချွန်သော ကျောင်းသားတစ်ဦးသည် အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော မြွေနက်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို မည်သူမျှ မသိရှိကြချေ ။

ဂိုဏ်းသားများသည် ကြံ့နက်ကို ကြောက်ရွံ့ကြသော်လည်း မြွေပွေးကိုမူ အပြည့်အဝ လေးစားကြသည် ။ မြွေပွေး၏ အမြော်အမြင်နှင့် ဉာဏ်ပညာသည် ဂိုဏ်း၏ အကြီးမားဆုံး အားကိုးရာ ဖြစ်သည် ။ ကြံ့နက် မရှိလျှင် မြွေနက်ဂိုဏ်းမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေနိုင်သော်လည်း မြွေပွေးသာ မရှိပါက ဤဂိုဏ်းသည် အစိုးရ၏ အကြိမ်ကြိမ် နှိမ်နင်းမှုကို ခံရပြီး ပျက်စီးသွားသည်မှာ ကြာလှပြီ ဖြစ်သည် ။

၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန် နက်ရှိုင်းလှသည် ။ မြွေပွေးသည် ကဏ္ဍအားလုံးနီးပါးတွင် ကြံ့နက်ထက် သာလွန်သော်လည်း ကြံ့နက်အတွက် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရန် အသင့်ရှိနေသူ ဖြစ်သည် ။

“မင်းမှာ ဘာအစီအစဉ် ရှိလဲ” ကြံ့နက်က အေးဆေးစွာ မေးလိုက်သည် ။ မြွေပွေး အကြံပေးချိန်တွင် ကြံ့နက်သည် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်သွားလေ့ရှိသည် ။

“ငါ စုံစမ်းပြီးသွားပြီ ခုနစ်ယောက်မြောက်ညီလေးကို သတ်ခဲ့တဲ့ ဝူလုံနဲ့ ရှဖေးတို့က အဆင့်မြင့်တဲ့သူတွေ မဟုတ်ပါဘူး ဝူလုံက ခွန်အားအမျိုးအစား ကြယ်တာရာလင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ဖြစ်ပြီး ရှဖေးကတော့ ပိုတောင်ညံ့သေးတယ်၊ သူက အမြန်နှုန်းအမျိုးအစား ကြယ်တာရာလင်း မူလအဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ် သူတို့တွေက စစ်တပ်မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖူးတာလည်း မရှိဘူး ဝူလုံက ကိုယ်ပိုင်စုံစမ်းရေးမှူး လုပ်ဖူးတော့ တိုက်ခိုက်ရေး အတွေ့အကြုံ အနည်းငယ် ရှိတယ်လို့ ပြောလို့ရပေမဲ့ ရှဖေးကတော့ လုံးဝ သာမန်လူပါပဲ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လလောက်အထိ သူက စက်ဘီးတစ်စီးနဲ့ ပစ္စည်းပို့တဲ့သူ တစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတယ်”

“အဲ့ဒီအချိန်က အခြေအနေအမှန်ကို ငါတို့ မသိနိုင်ပေမဲ့ သူတို့နှစ်ယောက် ခုနစ်ယောက်မြောက်ညီလေးကို သတ်နိုင်ခဲ့တာဟာ ကံကောင်းလို့ပဲ ဖြစ်မယ်လို့ ငါ ကောက်ချက်ချတယ် ။ သူတို့နှစ်ယောက်ကို သတ်ဖို့ မင်းကိုယ်တိုင် သွားစရာ မလိုပါဘူး ငါ့အထင်တော့ အရူး နဲ့ နှင်းဆီရိုင်းတို့ကို လွှတ်လိုက်ရင် ရပြီ”

ကြံ့နက်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် ။ “အရူးနှင့်နှင်းဆီရိုင်းတို့ ခွန်အားနဲ့ အမြန်သမားတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ အကောင်းဆုံး အတွဲအဖက်ပဲ” ကြံ့နက်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် “ဒီကိစ္စကို မင်းပဲ စီစဉ်လိုက်တော့။ ငါ ဆေးလိပ်သွားသောက်လိုက်ဦးမယ်” ဟု ပြောလိုက်သည် ။

ရှဖေး၏ အရှိန်မှာ တစ်စက္ကန့်လျှင် ၈၅ မီတာအထိ မြန်ဆန်လှပြီး ၎င်းသည် လူသားတစ်ဦး၏ ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်နေပြီ ဖြစ်သည် ။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသည်မှာ ရှဖေး၏ လက်ရှိ ခန္ဓာကိုယ် အခြေအနေသည် ဤမျှမြန်သော အရှိန်ဖြင့် ကြာရှည်ပြေးရန် မစွမ်းဆောင်နိုင်သေးချေ ။ စက္ကန့် ၃၀ ခန့် ပြေးပြီးလျှင်ပင် သူသည် မောဟိုက်သွားပြီး သူ၏ ခြေထောက်များမှာ ခဲဆွဲထားသကဲ့သို့ လေးလံသွားတတ်သည် ။ အကယ်၍ အရှိန်ကို တစ်စက္ကန့်လျှင် ၆၀ သို့ လျှော့ချလိုက်ပါက စက္ကန့် ၆၀ ခန့်အထိ ပြေးနိုင်မည် ဖြစ်သည် ။

ဟိုတယ်သို့ ပြန်ရောက်၍ ရေချိုးပြီးနောက် အပြင်ထွက်ရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသော ဝူလုံထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို ရှဖေး ရရှိခဲ့သည် ။

“ဝူအစ်ကိုကြီး ... ဘာဖြစ်လို့လဲ။ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေရတာလဲ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းနောက်ကို လိုက်နေလို့လား” ရှဖေးက စနောက်ကာ မေးလိုက်သည် ။

“ငါ ခိုင်လုံတဲ့ သတင်းတစ်ခု ရထားတယ်။ မြွေနက်ဂိုဏ်းက ကောင်စုတ်တွေက မင်း၊ ငါနဲ့ အန်ဒရေ တို့ကို မြွေနက်စာရင်း ထဲ ထည့်လိုက်ပြီ”

“မြွေနက်စာရင်း အဲ့ဒါက ဘာလဲ”

“မြွေနက်ဂိုဏ်းသားတွေဟာ စွမ်းရည်ရှင်တွေတင် မကဘူး၊ သူတို့မှာ စစ်အင်အားလည်း ရှိသလို မူးယစ်ဆေးဝါးလည်း မှောင်ခိုကူးကြတယ် သူတို့မှာ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှိပြီး မြွေနက်စာရင်း ဆိုတာက သူတို့ရဲ့ ဆုကြေးစာရင်းပဲ ငါတို့ရဲ့ ခေါင်းကို သူတို့ဆီ ယူသွားပေးနိုင်ရင် ဆုကြေးငွေကို ချက်ချင်း ထုတ်ပေးမှာ”

ရှဖေး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည် ။ “ငါ့အတွက် ဆုကြေးငွေ ဘယ်လောက်လဲ”

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် “ညီလေး ... မြွေနက်ဂိုဏ်းရဲ့ အင်အားနဲ့ လုပ်ရပ်တွေဟာ နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ မင်းကို နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့ ငါတို့ကို တကယ် သတ်ဖို့ ကြံနေတာ”

“ဝူအစ်ကိုကြီး ... ငါလည်း မနောက်ပါဘူး။ ငါ့အတွက် ဆုကြေး ဘယ်လောက်လဲလို့”

“ငါ့အတွက်က ၁၀ သန်း၊ အန်ဒရေ လည်း ၁၀ သန်းပဲ။ မင်းအတွက်ကတော့ ၁ သန်းပဲ”

“ကောင်စုတ်တွေ ” ရှဖေးက မကျေမနပ် ကျိန်ဆဲလိုက်သည် ။ “ဒီလူတွေ ငါ့ကို အထင်သေးနေကြတာပဲ ဘာလို့ ငါ့ဆုကြေးက ၁ သန်းပဲ ရှိရတာလဲ ဒါဟာ တကယ့်ကို အရှက်ခွဲတာပဲ”

ဖုန်း၏ အခြားတစ်ဖက်မှ ဝူလုံမှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားသည် ။ ဆုကြေးငွေ မြင့်မားလေ အန္တရာယ် ကြီးမားလေ ဖြစ်သဖြင့် ရှဖေးအနေဖြင့် ဝမ်းသာသင့်သည်ဟု သူက ယူဆထားခြင်း ဖြစ်သည် ။

ဝူလုံနှင့် ဖုန်းချပြီးနောက် အန်ဒရေ ထံမှလည်း ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ရရှိခဲ့ပြီး မြွေနက်ဂိုဏ်းက သူတို့အသက်ကို ရန်ရှာနေသည့် ကိစ္စကိုပင် ပြောပြခဲ့သည် ။ ၎င်းတို့သည် ညနေပိုင်းတွင် အန်ဒရေ၏ အိမ်၌ တွေ့ဆုံရန် ချိန်းဆိုလိုက်ကြသည် ။

မူလက အန်ဒရေသည် ရှဖေးအတွက် လူဖြူယာဉ်မောင်း တစ်ဦးကိုသာ စီစဉ်ပေးထားသော်လည်း ယနေ့မနက်တွင် ထိုယာဉ်မောင်းအစား ထွားကျိုင်းသော အာဖရိကန်-အမေရိကန် နှစ်ဦးကို လဲလှယ်ပေးထားသည် ။ ၎င်းတို့၏ လက်မောင်းအောက်တွင် ဖောင်းနေသည်မှာ လက်နက်များ တပ်ဆင်ထားသည်မှာ ထင်ရှားလှသည် ။ ထို့အပြင် နောက်ထပ် ကားနှစ်စီးကလည်း ရှဖေး စီးနင်းသော ကားနောက်သို့ လိုက်ပါလာသည် ။ ကားတစ်စီးစီတွင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော လူမိုက်ပုံစံ လူလေးဦးစီ ပါဝင်သည် ။ အန်ဒရေသည် ရှဖေး၏ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်သဖြင့် ကိုယ်ရံတော်များ စီစဉ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည် ။

ဖက်ဒရေးရှင်း၏ အဆင့် (A) ဌာနချုပ်သည် နယူးယောက်မြို့တွင် တည်ရှိသည် ။ AI ကွန်ပျူတာ ငှားရမ်းသည့် အဆင့်ဆင့်ကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် ဦးထုပ်ကို ယူကာ အခန်းထဲသို့ တစ်ယောက်တည်း ဝင်သွားသည် ။

“ဂြိုဟ်ကြား အင်တာနက် သုံးချင်တိုင်း ဒီနေရာကို လာနေရတာ တကယ်ပဲ ဒုက္ခများတယ်။ AI ကွန်ပျူတာ တစ်လုံးကို အမြန်ဆုံး ဝယ်မှ ဖြစ်မယ်” ဟု ရှဖေးက ရေရွတ်လိုက်သည် ။

VR ဦးထုပ်သည် တကယ့်ကို အံ့သြစရာ ကောင်းလှသည် ။ ၎င်းကို အသုံးပြု၍ အင်တာနက်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည် ။ မြင်ကွင်းများအားလုံးမှာ အလွန် လက်တွေ့ကျလှပြီး သစ်ရွက်ပေါ်မှ ပိုးကောင်လေးများပင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည် ။

အန်ဒါရို ကဗျာဝါသနာရှင် ဝက်ဘ်ဆိုဒ်သို့ ဝင်လိုက်သောအခါ စီမံခန့်ခွဲသူထံမှ မက်ဆေ့ခ်ျကို ရှဖေး တွေ့လိုက်ရသည် ။ ထိုစီမံခန့်ခွဲသူသည် စီးပွားရေး အလွန်တော်သူ ဖြစ်သည် ။ အကယ်၍ ရှဖေးအနေဖြင့် သူ၏ ကဗျာများကို အခြားဝက်ဘ်ဆိုဒ်များတွင် မတင်ရန် ကတိပေးပါက အကျိုးအမြတ် ခွဲဝေမှုကို ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးမြှင့်ပေးမည်ဟု ကမ်းလှမ်းလာသည် ။ ထို့အပြင် ယခင်က ကောက်ခံခဲ့သော ပိုလျှံသည့် အခကြေးငွေများကိုလည်း ပြန်လည် ထုတ်ပေးမည် ဖြစ်သည် ။

ရှဖေးက ဤကမ်းလှမ်းမှုကို ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်ရာ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၇.၆ သန်းမှာ ရှဖေး၏ အကောင့်ထဲသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည် ။ ယခုအခါ ရှဖေး၏ အကောင့်ထဲတွင် ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး သန်း ၂၀ နီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည် ။

ထို့နောက် ရင်းနှီးနေသော ပန်းရောင်မက်ဆေ့ခ်ျ တစ်ခုကိုလည်း တွေ့လိုက်ရသည် ။ အေဗရီ၏ မက်ဆေ့ခ်ျမှာ အဘယ်ကြောင့် ပန်းရောင် ဖြစ်နေသည်ကို ရှဖေး နားမလည်နိုင်ချေ ။

အေဗရီထံမှ မက်ဆေ့ခ်ျ - “မင်း ငါ့ကို စိတ်ဆိုးနေတာလား ဘာလို့ ဒီလောက် ရုပ်ဆိုးတဲ့ ကဗျာမျိုးနဲ့ ငါ့ကို လိမ်ညာရတာလဲ။ ငါ တစ်ခုခု မှားသွားလို့လား”

“ဒီမိန်းကလေးက လောကကြီးအကြောင်းကို တကယ် ဘာမှ မသိသေးတဲ့ပုံပဲ” ဟု ရှဖေးက ခေါင်းခါရင်း ရေရွတ်လိုက်သည် ။

ရှဖေးက ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည် - “ငါ မင်းကို စိတ်ဆိုးတာ မဆိုးတာက အရေးမကြီးပါဘူး။ မင်း တစ်ခုခု မှားခဲ့တာ မမှားခဲ့တာလည်း အရေးမပါဘူး။ ငါတို့က သူစိမ်းတွေပါပဲ၊ ပြီးတော့ အဲ့ဒီကဗျာဟာ ငါ့သူငယ်ချင်းရဲ့ ဂုဏ်ယူရတဲ့ လက်ရာတစ်ခု ဖြစ်တယ်။ ဒါဟာ လက်ဆောင်ပေးတာနဲ့ တူတူပဲ။ မင်းကို တစ်ခုခု ပေးတဲ့အတွက် မင်းက ကျေးဇူးတင်ရမယ့်အစား ငါ့လက်ဆောင်ကို လာပြီး ဝေဖန်နေတာဟာ ဘယ်လိုမှ ကျိုးကြောင်းမဆီလျော်ဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ မင်းကို ဘာမှ ကြွေးမြီ မတင်ပါဘူး”

မက်ဆေ့ခ်ျကို ပို့ပြီးနောက် ရှဖေးသည် သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ လက်ကိုင်ကွန်ပျူတာလေးကို ထုတ်လိုက်သည် ။ ဤကွန်ပျူတာလေးကို ရှဖေးသည် မနေ့က ဝယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုထဲတွင် ကမ္ဘာမြေ၏ ကဗျာအားလုံးနီးပါး ပါဝင်သည် ။ ထို့နောက် ရှဖေးသည် ကဗျာများကို တစ်ပုဒ်ချင်း ဝက်ဘ်ဆိုဒ်ပေါ်သို့ တင်နေတော့သည် ။

ကဗျာဆိုသည်မှာ အဓိကရေစီးကြောင်း မဟုတ်သဖြင့် ဝယ်သူအများစုမှာ အန်ညာ ၏ အစီအစဉ်ကြောင့် လာကြသူများ ဖြစ်သည် ။ ဤလူများ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုမှာ ကြာရှည်မခံနိုင်သဖြင့် ရှဖေးသည် အခွင့်အရေးရှိတုန်း အမြတ်အများကြီး ရှာရန် ဆုံးဖြတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည် ။ ကဗျာအများစုမှာ ကမ္ဘာမြေ၏ ဓလေ့ထုံးတမ်းများနှင့် သက်ဆိုင်သဖြင့် ဂြိုဟ်သားများ နားလည်ရန် ခက်ခဲသော်လည်း စိတ်ခံစားမှုကို ဖော်ပြသည့် ကဗျာများကိုမူ ဂြိုဟ်သားများလည်း နားလည်နိုင်သဖြင့် ရှဖေးသည် ထိုကဲ့သို့သော ကဗျာများကို ရွေးချယ် တင်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည် ။

AI ကွန်ပျူတာ၏ စာရိုက်ပုံစံမှာ အတွေးဖြင့် ရိုက်နှက်ခြင်း ဖြစ်သည် ။ သင် တစ်ခုခုကို တွေးလိုက်သည်နှင့် သက်ဆိုင်ရာ စကားလုံးများမှာ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည် ။ ၎င်းသည် ဦးနှောက်၏ ယာယီအတွေးလှိုင်းများနှင့် ရိုက်လိုသော စကားလုံးများကို ခွဲခြား ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနိုင်သဖြင့် အလွန် လျင်မြန်စွာ စာရိုက်နိုင်သည် ။

တစ်မနက်လုံး အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက် ကဗျာပုဒ်ရေ ၁,၃၀၀ ခန့်ကို ဝက်ဘ်ဆိုဒ်ပေါ်သို့ တင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည် ။ ခဏတာ အနားယူပြီး နေ့လယ်စာ စားသောက်ပြီးနောက် ရှဖေးသည် အင်တာနက်ထဲသို့ ထပ်မံ ဝင်လိုက်သည် ။

“ကောင်းပြီ၊ ဆေးဖက်ဝင် ပစ္စည်းဈေးကို သွားပြီးတော့ ဈေးဝယ်ကြရအောင်” ဖန်တန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည် ။

“မရှိသေးဘူး၊ ဆေးပစ္စည်းတွေ မဝယ်ခင် တခြားဈေးတွေကို အရင်သွားကြည့်ချင်သေးတယ် မင်းရဲ့ သုံးဖြုန်းမှုနှုန်းနဲ့ဆိုရင် ဆေးပစ္စည်းဈေးက ထွက်လာတဲ့အခါ ငါ့မှာ ပိုက်ဆံ တစ်ပြားမှ ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး”

ရှဖေးသည် ဖန်တန်၏ ကန့်ကွက်မှုကို လျစ်လျူရှုကာ ကြီးမားသော ကွန်ပျူတာအရောင်းဆိုင်သို့ ရောက်လာခဲ့သည် ။ ဆိုင်မှ ဝန်ထမ်းက ရှဖေးကို အတွင်းသို့ ခေါ်သွားရာ ကုန်ပစ္စည်းများစွာမှာ ရှဖေး၏ မျက်စိရှေ့တွင် စုံလင်လှသည် ။

“ငါ AI ကွန်ပျူတာ တစ်လုံး ဝယ်ချင်လို့ပါ” ဟု ရှဖေးက ပြောလိုက်သည် ။

ရှဖေး၏ မျက်စိရှေ့တွင် ကွန်ပျူတာ အမျိုးအစားပေါင်း ၁,၀၀၀ ကျော် ပေါ်လာသည် ။ ၎င်းတို့မှာ အရွယ်အစားနှင့် ပုံစံအမျိုးမျိုး ရှိကြသည် ။

“အဲ ... ငါက သေးသေးလေးပဲ လိုချင်တာ။ ကိုယ်နဲ့အတူ ယူသွားလို့ရရင် ပိုကောင်းမယ်”

ဝန်ထမ်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ ကွန်ပျူတာများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အသေးစား ကွန်ပျူတာ သုံးလုံးသာ ကျန်ရစ်တော့သည် ။ အကြီးဆုံးမှာ ဆေးလိပ်ဘူး အရွယ်အစားရှိပြီး အသေးဆုံးမှာ လက်ပတ်နာရီ ပုံစံ ဖြစ်သည် ။

ရှဖေးသည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ ကက်စီယိုနာရီအဟောင်းလေးကို ကိုင်ကြည့်လိုက်သည် ။ ဤနာရီကို သူ ဝတ်လာသည်မှာ ခုနစ်နှစ်ကျော်ပြီ ဖြစ်ပြီး အလွန် ဟောင်းနွမ်းနေပြီ ဖြစ်သည် ။

“အဲ့ဒီ နာရီပုံစံ ကွန်ပျူတာရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေက ဘာလဲ”

“လူကြီးမင်း ... အမြင် တကယ်ရှိတာပဲ။ ဒါဟာ နောက်ဆုံးပေါ် အသေးစား အီလက်ထရွန်နစ် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်တယ် ။ အချိန်ကို တိကျစွာ ပြသပေးနိုင်ရုံတင် မကဘူး၊ လက်ရှိ လေထုစိုထိုင်းဆ၊ အပူချိန်၊ ဖိအား နဲ့ လေထုထဲမှာ ပါဝင်တဲ့ အရာတွေကိုလည်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပေးနိုင်တယ် ။ အရေးပေါ် အခြေအနေတွေအတွက် နှလုံးခုန်နှုန်း ထိန်းညှိပေးတဲ့ စက်လည်း ပါဝင်တယ် ။ အကယ်၍ အသုံးပြုသူဟာ နှလုံးရောဂါ အရေးပေါ် ဖြစ်လာရင် နှလုံး ပြန်ခုန်လာအောင် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းတွေ ထုတ်လွှတ်ပေးနိုင်တယ် ။ ပြီးတော့ ...”

ရှဖေးက ဝန်ထမ်းကို စကားဖြတ်လိုက်သည် ။ လုပ်ဆောင်ချက်တွေက ဒီလောက်တောင် များနေတာ ... ဒါက ကွန်ပျူတာ ဟုတ်ပါဦးမလား ။

“ငါ့မှာ နှလုံးရောဂါတော့ မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကွန်ပျူတာကိုပဲ ဝယ်မယ် ဒါက ဂြိုဟ်ကြား အင်တာနက် ချိတ်လို့ရလား”

“အင်တာနက် ချိတ်ဆက်မှုကတော့ သီးသန့် ဝယ်ယူရမှာ ဖြစ်ပါတယ်” ဟု ဝန်ထမ်းက ဈေးနှုန်းစာရင်းကို ပြလိုက်သည် ။ အဆင့် (၁) အင်တာနက် ဝန်ဆောင်မှုသည် ကြယ်တာရာဒေသ တစ်ခုလုံးတွင် ချိတ်ဆက်နိုင်ပြီး ဈေးနှုန်းမှာ ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၁၀,၀၀၀ ဖြစ်သည် ။ အဆင့် (၂) မှာ ကြယ်တာရာဒေသ သုံးခုအတွက် ဖြစ်ပြီး ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး တစ်သန်း ကျသင့်သည် ။ အဆင့် (၃) မှာမူ ကြယ်တာရာဒေသ ခြောက်ခုအတွက် ဖြစ်ပြီး ကြယ်တာရာဒင်္ဂါး ၁၀ သန်း အထိ ကျသင့်သဖြင့် အလွန် ဈေးကြီးလှသည် ။

ရှဖေးအတွက် လက်ရှိတွင် အဆင့် (၁) ဝန်ဆောင်မှုကသာ လုံလောက်သဖြင့် ၎င်းကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်သည် ။ ကွန်ပျူတာအတွက် ၄၅,၀၀၀ နှင့် အင်တာနက် ဝန်ဆောင်မှုအတွက် ၁၀,၀၀၀ စုစုပေါင်း ၅၅,၀၀၀ ကျသင့်ခဲ့သည် ။

ပိုက်ဆံရှင်းပြီး ထွက်ခွာတော့မည့်အချိန်တွင် ဆိုင်၏ ထောင့်တစ်နေရာရှိ အရာတစ်ခုကို ရှဖေး တွေ့သွားခဲ့သည် ။

“အဲ ဒါက ဘာလဲ” ရှဖေးက အလွန် စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည် ။