ရှေးဟောင်းအစောင့်အရှောက်၏ နိုးထခြင်း

​အလယ်လမ်းမကြီးရဲ့ အဆုံးမှာတော့ ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှတဲ့ ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခု ရှိနေတယ်။ အဲဒီ ခန်းမရဲ့ အလယ်ဗဟိုမှာတော့ ကျောက်စိမ်းပလ္လင်တစ်ခု ရှိပြီး အဲဒီအပေါ်မှာ ဝတ်စုံနက် ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက်ဟာ ကျောက်ရုပ်တစ်ခုလို ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေတယ်။ သူ့ရဲ့ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာတော့ နီရဲတဲ့ သွေးစွမ်းအင်တွေက တရိပ်ရိပ် လှုပ်ရှားနေပြီး သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက ယန်ဖုန်း ကြုံဖူးသမျှထဲမှာ အားအကောင်းဆုံးပဲ။

​ယန်ဖုန်းနဲ့ ယွဲ့လင်းတို့ အနားကို ချဉ်းကပ်လိုက်တာနဲ့ အဲဒီလူက မျက်လုံးတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ကြယ်တာရာတွေလို တောက်ပနေပြီး ယန်ဖုန်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုပါ ထိုးဖောက်မြင်နိုင်သလို ခံစားရစေတယ်။ "နှစ်ပေါင်း သုံးထောင်ကြာပြီးမှ... သွေးနဂါးရဲ့ အနံ့အသက်ကို ပြန်ရတာပဲ" လို့ အဲဒီလူက အက်ကွဲကွဲ အသံကြီးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

"ခင်ဗျားက... ဘယ်သူလဲ?" ယန်ဖုန်းက ဓားကို အသင့်ပြင်ထားရင်း မေးလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလူက အေးဆေးစွာ ရယ်မောလိုက်တယ်။ "ငါက ဒီသုသာန်ရဲ့ အစောင့်အရှောက် 'မိုကု' ပဲ။ ငါက သွေးနတ်ဘုရားရဲ့ တပည့်ရင်းတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို ထိုက်တန်သူဆီ လွှဲပြောင်းပေးဖို့ စောင့်နေတာမိုကုက ယန်ဖုန်းကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီး "မင်းရဲ့ ကိုယ်ထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေတဲ့ သွေးစွမ်းအားတွေက သာမန်မဟုတ်ဘူး။ မင်းက ရှေးဦးသွေးနဂါးရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် ဖြစ်နေတာပဲ" လို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ ယန်ဖုန်း အံ့သြသွားတယ်။

​ယွဲ့လင်းကတော့ ဘေးကနေ လေးစားစွာနဲ့ ကြည့်နေတုန်းမှာပဲ မိုကုက ဆက်ပြောတယ်။ "တကယ်တော့ သွေးနတ်ဘုရားဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံက နတ်ဘုရား မဟုတ်ဘူး။ သူက ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ မတရားမှုကို တော်လှန်ခဲ့တဲ့ သာမန်လူသားတစ်ယောက်ပဲ။ သူက သူ့ရဲ့ သွေးသားတွေကို အသုံးချပြီး စွမ်းအားသစ်ကို တီထွင်ခဲ့တယ်။ မင်းမှာ ရှိနေတဲ့ ပါရမီက သူ့ရဲ့ လမ်းစဉ်ကို ဆက်ခံဖို့ ကံပါလာတာပဲ။"

"ဒါဆို... ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့ အမွေကို ဆက်ခံရမှာလား?" ယန်ဖုန်းက လေးနက်စွာ မေးလိုက်တယ်။ မိုကုက ခေါင်းငြိမ့်ပြတယ်။ "ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သွေးနတ်ဘုရား ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ လွယ်တာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းဟာ သွေးပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ရမယ်၊ မင်းရဲ့ ချစ်ခင်သူတွေကို ဆုံးရှုံးရနိုင်တဲ့ အန္တရာယ်တွေ ကြုံရမယ်။ မင်း တကယ်ပဲ အဆင်သင့် ဖြစ်ရဲ့လား?" မိုကုရဲ့ အကြည့်က ယွဲ့လင်းဆီကို ရောက်သွားတဲ့အခါ ယန်ဖုန်းက ယွဲ့လင်းရဲ့ လက်ကို ပိုပြီး တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ်။

​"ကျွန်တော် ဘယ်အရာကိုမှ ဆုံးရှုံးခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်နဲ့ပဲ သွေးနတ်ဘုရား ဖြစ်အောင် လုပ်မယ်!" ယန်ဖုန်းရဲ့ စကားကြောင့် မိုကုရဲ့ မျက်နှာမှာ အားရကျေနပ်တဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။ "ကောင်းပြီ... ဒါဆိုရင် ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုကို စလိုက်ကြရအောင်။ မင်းရဲ့ သွေးနဲ့ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို ဆက်သွယ်စမ်း!" မိုကုက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်တဲ့အခါ ခန်းမတစ်ခုလုံး သွေးရောင်အလင်းတန်းတွေ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ယန်ဖုန်းရဲ့ စိတ်အာရုံတွေက ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုထဲကို ရောက်ရှိသွားတော့တယ်။

​ယွဲ့လင်းကတော့ စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ "ယန်!" လို့ ခေါ်လိုက်ပေမယ့် ယန်ဖုန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ကျောက်ရုပ်လို တည်ငြိမ်သွားပြီး ဝိညာဉ်ကတော့ မိုကု ပြသတဲ့ အတိတ်ကာလတွေဆီကို ပျံလွင့်သွားပါတော့တယ်။ ဒီစမ်းသပ်မှုဟာ ယန်ဖုန်းအတွက် တကယ့် သွေးနတ်ဘုရားတစ်ဦး ဖြစ်လာဖို့ ပထမဆုံးသော ခြေလှမ်းပါပဲ။