ကျားသစ်နက်ဂိုဏ်း၏ အကြွင်းအကျန်နှင့် ခရီးသစ်

​'ကျားသစ်နက်ဂိုဏ်း' ရဲ့ ဌာနချုပ်တစ်ခုလုံးဟာ သွေးနီရောင်နဲ့ ရေခဲမှုန်တွေအောက်မှာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီ။ မြို့တော်သားတွေကတော့ အဝေးကနေ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာနဲ့ စောင့်ကြည့်နေကြပေမယ့် ယန်ဖုန်းနဲ့ ယွဲ့လင်းတို့ကတော့ ဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းဆုံးအပိုင်းက လျှို့ဝှက်တံခါးကြီးတစ်ခုရှေ့မှာ ရပ်နေကြတယ်။ "ယန်... ဒီတံခါးနောက်ကွယ်မှာ တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တဲ့ စွမ်းအင်တွေ ကိန်းအောင်းနေတာကို ကျွန်မ အာရုံခံမိနေတယ်" လို့ ယွဲ့လင်းက သူမရဲ့ မျက်ဝန်းပြာလေးတွေနဲ့ တံခါးကို စစ်ဆေးရင်း ပြောလိုက်တယ်။

​ယန်ဖုန်းက သူ့ရဲ့ သွေးဓားကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်တာနဲ့ လေးလံလှတဲ့ ကျောက်တံခါးကြီးဟာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲအက်သွားတော့တယ်။ တံခါးပွင့်သွားတာနဲ့အမျှ တောက်ပလှတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေရဲ့ အလင်းရောင်က သူတို့မျက်နှာကို ဖြာကျလာတယ်။ "တကယ်ကို မနည်းပါလား... ဒီနယ်ခြားမြို့တော်မှာ ဒီလောက်အထိ စုဆောင်းထားနိုင်တယ်ဆိုတာ အံ့သြစရာပဲ" လို့ ယန်ဖုန်းက ရေရွတ်လိုက်တယ်။ သိုလှောင်ခန်းထဲမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေအပြင် ရှားပါးတဲ့ ဆေးပင်တွေ၊ လက်နက်တွေနဲ့ ရှေးဟောင်း စာလိပ်အချို့ ပြည့်နှက်နေတာကို တွေ့ရတယ်။

ယန်ဖုန်းက [ စနစ်: အဖိုးတန်ပစ္စည်းများကို ခွဲခြားပေးစမ်း! ] လို့ စိတ်ထဲကနေ အမိန့်ပေးလိုက်တယ်။ စနစ်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအရ ယန်ဖုန်းဟာ အဖိုးတန်လှတဲ့ 'ဝိညာဉ်ရှင်သန်ခြင်း ဆေးလုံး' တွေနဲ့ ရှားပါးလှတဲ့ 'သွေးကျောက်မျက်' တစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ယွဲ့လင်းက ထောင့်တစ်နေရာက သစ်သားသေတ္တာအိုလေးတစ်ခုကို တွေ့သွားခဲ့တယ်။ "ယန်... ဒီမှာကြည့်ပါဦး။ ဒီအမှတ်အသားက ရှင့်ရဲ့ ဖခင် ပေးခဲ့တဲ့ ရင်ထိုးတံဆိပ်ပေါ်က ပုံစံနဲ့ တူနေသလိုပဲ" လို့ သူမက ရှင်လို့သုံးနှုန်းရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခေါ်လိုက်တယ်။

​ယန်ဖုန်းက အပြေးအလွှား သွားကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သေတ္တာပေါ်မှာ 'သွေးနဂါး' ပုံစံ အမှတ်အသား မှိန်ဖျော့ဖျော့ကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သေတ္တာကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ အထဲမှာ ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ မြေပုံအစုတ်တစ်ခုနဲ့ စာတစ်စောင် ရှိနေတယ်။ စာထဲမှာတော့ ကျားသစ်နက်ဂိုဏ်းဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တိုက်ကြီးရဲ့ အတွင်းပိုင်းမှာရှိတဲ့ 'မျိုးနွယ်စုကြီး တစ်ခု' ဆီကနေ ယန်ဖုန်းရဲ့ မိသားစုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းတွေကို စုံစမ်းဖို့ အခကြေးငွေ ရယူထားတဲ့အကြောင်း ရေးသားထားတာကို တွေ့ရတယ်။ "ဒါဆို... ငါ့ကို ရှာနေတဲ့သူတွေက ငါ့မျိုးနွယ်စုထဲမှာတင် ရှိနေတာပေါ့" လို့ ယန်ဖုန်းက အံကို တင်းတင်းကြိတ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

​သူဟာ သိုလှောင်ခန်းထဲက အသုံးဝင်မယ့် ပစ္စည်းအားလုံးကို သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် ယွဲ့လင်းဆီကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ "ယွဲ့လင်း... အခု ကိုယ်တို့ သွားရမယ့် လမ်းကြောင်းက ပိုပြီး ရှင်းလင်းသွားပြီ။ ဒီမြေပုံအရဆိုရင် နောက်ထပ် မြို့ကြီးသုံးမြို့ကို ဖြတ်ပြီးရင် 'သွေးနဂါးတောင်တန်း' ကို ရောက်မယ်။ အဲဒီမှာ ကျွန်တော့်အတိတ်ရဲ့ အဖြေတွေ ရှိနေမှာပါ" လို့ သူက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်တယ်။ ယွဲ့လင်းက ပြုံးလိုက်ပြီး "ရှင့်ရဲ့နောက်မှာ ကျွန်မ အမြဲရှိနေမယ်ဆိုတာ သိတယ်မလား" လို့ ပြန်ပြောတယ်။

​သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ ဂိုဏ်းဌာနချုပ်ကနေ ထွက်ခွာလာပြီး မြို့တော်ရဲ့ လမ်းမပေါ်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ မြို့သားတွေအားလုံးက လမ်းဘေးမှာ ဒူးထောက်ပြီး နှုတ်ဆက်ကြတယ်။ ယန်ဖုန်းက သူတို့ဆီက ဘာကိုမှ မတောင်းဆိုဘဲ မြို့တံခါးကနေတစ်ဆင့် အဆုံးမဲ့တဲ့ ကန္တာရကြီးထဲကို ခြေလှမ်းလိုက်ကြတယ်။ နေဝင်ချိန်ရဲ့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတွေက သူတို့ရဲ့ နောက်ကျောမှာ ရှည်လျားလှတဲ့ အရိပ်တွေကို ဖန်တီးပေးနေတယ်။

​"ရှင်... လမ်းခရီးက ပိုပြီး ခက်ခဲလာနိုင်တယ်နော်။ ကျားသစ်နက်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးလိုက်တဲ့ သတင်းက သူတို့ဆီ ရောက်သွားလောက်ပြီ" လို့ ယွဲ့လင်းက လမ်းလျှောက်ရင်း သတိပေးတယ်။ ယန်ဖုန်းက ကောင်းကင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဓားရိုးကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ်။ "ရောက်ပါစေ ယွဲ့လင်း... သူတို့က ကိုယ့်ဆီ မလာရင်တောင် ကိုယ်က သူတို့ဆီကို သွားပြီး အကြွေးတွေ အားလုံး ပြန်တောင်းမှာပါ" လို့ ပြောလိုက်တဲ့ ယန်ဖုန်းရဲ့ လေသံက အေးစက်လှပေမယ့် ယွဲ့လင်းအတွက်တော့ တကယ့်ကို ယုံကြည်အားကိုးထိုက်တဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အသံပါပဲ။

​သွေးဝိညာဉ်လှေငယ်ဟာ ကန္တာရရဲ့ လေထုထဲမှာ တိမ်တိုက်တွေကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ပျံသန်းသွားတော့တယ်။ ဒီခရီးစဉ်က ယန်ဖုန်းအတွက်တော့ လက်စားချေခြင်း ခရီးစဉ်တင်မကဘဲ၊ သူ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်မယ့် 'သွေးနဂါးဘုရင်' တစ်ပါးရဲ့ ခရီးစဉ်လည်း ဖြစ်လာတော့မှာပါ။ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ အနာဂတ်ရဲ့ အန္တရာယ်တွေကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေကြပြီး၊ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တိုက်ကြီးရဲ့ အသည်းနှလုံးဆီကို တစ်စတစ်စ နီးကပ်လာပါတော့တယ်။