အမှောင်ထဲက သစ္စာရှိသော မျိုးစေ့ (Extended)
Vol. 3 Ch. 38
လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေကို သုတ်သင်ပြီးနောက် ကန္တာရရဲ့ လေထုဟာ ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားပေမယ့် သွေးညှော်နံ့တွေကတော့ သဲပြင်ပေါ်မှာ စွဲကျန်နေဆဲပါ။ ယန်ဖုန်းနဲ့ ယွဲ့လင်းတို့ဟာ အိုအေစစ်ငယ်လေးတစ်ခုရဲ့ အစပ်မှာ ခေတ္တနားခိုဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတယ်။ လရောင်က သဲခုံတွေပေါ်ကို ငွေရောင်အလင်းတန်းတွေ ဖြာကျနေပြီး အိုအေစစ်က ရေကန်ငယ်လေးဟာ မှန်တစ်ချပ်လို တိတ်ဆိတ်နေတယ်။ ယန်ဖုန်းက သူ့ရဲ့ သွေးဓားကို ဘေးမှာချပြီး မျက်လုံးမှိတ်ကာ အနားယူနေပေမယ့် သူ့ရဲ့ အာရုံခံစားမှုကတော့ ပတ်ဝန်းကျင် ပေတစ်ရာအတွင်းက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင် လှုပ်ရှားမှုကိုတောင် လွဲချော်မခံဘဲ စောင့်ကြည့်နေပါတယ်။
" ယန် ရှင်... စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခုကို စိုးရိမ်နေတာလား?" ယွဲ့လင်းက ယန်ဖုန်းအနားမှာ အသာအယာ ထိုင်ရင်း မေးလိုက်တယ်။ သူမရဲ့ ရေခဲစွမ်းအားတွေက ပတ်ဝန်းကျင်က အပူရှိန်ကို လျှော့ချပေးနေတာကြောင့် သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ အေးမြတဲ့ ဇုန်နယ်လေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေတယ်။ ယန်ဖုန်းက မျက်လုံးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်ပြီး— "ကျွန်တော့်ရဲ့ သွေးတွေက တလှုပ်လှုပ် ဖြစ်နေတယ် ယွဲ့လင်း။ ဒါက ရန်သူလာနေတာမျိုး မဟုတ်ဘဲ... တစ်ခုခုက ကျွန်တော့်ကို တမ်းတနေသလိုမျိုးပဲ" လို့ လေးနက်စွာ ပြန်ပြောလိုက်တယ်
ရုတ်တရက်၊ အိုအေစစ်ရဲ့ ထန်းပင်တောအုပ်အကွယ် အမှောင်ထုထဲကနေ သစ်ကိုင်းခြောက် နင်းမိသံ "ခရွမ်း..." ဆိုတဲ့ အသံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတယ်။ ယွဲ့လင်းက ချက်ချင်းဆိုသလို သူမရဲ့ နှင်းကြာပန်းဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဓားဦးကို အမှောင်ထဲ ဦးတည်လိုက်တယ်။ "ဘယ်သူလဲ! ပုန်းမနေဘဲ ထွက်ခဲ့စမ်း၊ မဟုတ်ရင် ဒီနေရာတစ်ခုလုံးကို အေးခဲပစ်မယ်!" လို့ သူမက အေးစက်စွာ သတိပေးလိုက်တယ်။
အမှောင်ထဲကနေ ဝတ်စုံနက်ဝတ်ထားတဲ့၊ ခါးကုန်းကုန်းနဲ့ အဘိုးအိုတစ်ယောက်ဟာ တုန်တုန်ချိချိနဲ့ လမ်းလျှောက်ထွက်လာတယ်။ သူ့ရဲ့ ပုံစံက အားနည်းနေပုံရပေမယ့် သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာတော့ အရောင်တောက်နေတဲ့ ပါရမီအငွေ့အသက်တွေ ရှိနေတယ်။ သူဟာ ယန်ဖုန်းကို မြင်လိုက်တာနဲ့ ခြေလှမ်းတွေ ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်ရည်တွေ ဝဲတက်လာတယ်။ "ဒီအရှိန်အဝါ... ဒီသွေးနံ့... တကယ်ပဲ သခင်လေး ယန်ဖုန်းလား?" လို့ တုန်ရီနေတဲ့ လေသံနဲ့ မေးလိုက်တယ်။
ယန်ဖုန်းက ယွဲ့လင်းကို လက်ပြတားလိုက်ပြီး အဘိုးအိုကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ "မင်းက ဘယ်သူလဲ? ငါ့နာမည်ကို ဘယ်လိုသိတာလဲ?" လို့ ယန်ဖုန်းက မေးလိုက်ပေမယ့် သူ့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာတော့ ဒီအဘိုးအိုအပေါ် ထူးဆန်းတဲ့ ရင်းနှီးမှုတစ်ခု ခံစားနေရတယ်။ အဘိုးအိုဟာ ဘာစကားမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ယန်ဖုန်းရဲ့ ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး နဖူးနဲ့ မြေကြီး ထိစပ်သည်အထိ ဂါရဝပြုလိုက်တယ်။ "သခင်လေး... ကျွန်တော်မျိုးက သခင်ကြီး ယန်ကျန့်ရဲ့ သစ္စာရှိ ကျွန်ယုံ 'အကြီးအကဲ ဟန်' ပါ။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် သခင်လေးကို ပြန်တွေ့ဖို့ ကျွန်တော်မျိုး အသက်ကို ဖက်နဲ့ထုပ်ပြီး စောင့်နေခဲ့ရတာပါ!"
အဘိုးအိုရဲ့ စကားကြောင့် ယန်ဖုန်း တုန်လှုပ်သွားတယ်။ သူဟာ ရှေ့ကို တိုးသွားပြီး အဘိုးအိုရဲ့ ပခုံးကို ကိုင်ကာ ထူလိုက်တယ်။ "အဘိုးဟန်... ထပါဦး။ ကျွန်တော့်အဖေရဲ့ လူလို့ ပြောတာလား? သူက အခု ဘယ်မှာလဲ? မင်းကော ဘာလို့ ဒီကန္တာရထဲမှာ ရောက်နေတာလဲ?" လို့ မေးခွန်းတွေ တရစပ် မေးလိုက်မိတယ်။ အဘိုးအို ဟန်က မျက်ရည်တွေကို သုတ်ရင်း—
"သခင်ကြီး ယန်ကျန့် အဖမ်းမခံရခင်မှာ ကျွန်တော်မျိုးကို လျှို့ဝှက်အမိန့်တစ်ခု ပေးခဲ့ပါတယ်။ အဲဒါကတော့ သခင်လေးပြန်ရောက်လာမဲ့ နေ့ရက်ကိုစောင်ါဖို့နဲ၊ သခင်လေးကို မျိုးနွယ်စုရဲ့ အမှန်တရားတွေ ပြောပြဖို့ပါပဲ" လို့ ရှိုက်ကြီးတငင် ပြောပြရှာတယ်။
ယွဲ့လင်းက ဘေးကနေ ကြည့်ရင်း စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားပြီး— "ယန်... သူပြောတာ အမှန်ပဲ ထင်တယ်၊ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ထဲမှာ သစ္စာရှိတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ပြည့်နေတာပဲ" လို့ ယန်ဖုန်းကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်တယ်။ ယန်ဖုန်းက အဘိုးအိုကို မီးပုံဘေးမှာ ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပြီး အေးစက်နေတဲ့ လက်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ပေးလိုက်တယ်။ "အဘိုး... အခု စိတ်အေးအေးထားပြီး အစအဆုံး ပြောပြပါ။ ကျွန်တော့်အဖေကို ဘယ်သူတွေက ဖမ်းထားတာလဲ? ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုထဲမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ?"
အဘိုးအို ဟန်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း မီးပုံကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ "သခင်လေး... မျိုးနွယ်စုဆိုတာ အပြင်ပန်းမှာတော့ ခိုင်မာနေပေမယ့် အတွင်းထဲမှာတော့ ပုပ်ပွနေပါပြီ။ သခင်ကြီးရဲ့ ညီဝမ်းကွဲ 'ယန်ဟိုင်' က မိစ္ဆာစွမ်းအားတွေကို အသုံးချပြီး အာဏာသိမ်းခဲ့တာပါ။ သခင်ကြီးကိုတော့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အောက်ခြေမှာရှိတဲ့ 'သွေးငရဲထောင်' ထဲမှာ နှိပ်စက်နေကြတာပါ။ ကျွန်တော်မျိုးက သခင်လေး ရောက်လာမယ့် လမ်းကြောင်းကို ခန့်မှန်းပြီး ဒီအိုအေစစ်မှာ နှစ်နဲ့ချီပြီး စောင့်နေခဲ့ရတာပါ" လို့ ဆိုကာ မျိုးနွယ်စုရဲ့ မြေပုံအချို့ကို ထုတ်ပြလိုက်တယ်။
ယန်ဖုန်းရဲ့ မျက်နှာဟာ လရောင်အောက်မှာ ကျောက်တုံးလို မာကျောသွားပြီး သူ့ရဲ့ လက်ထဲက သွေးဓားက ဒေါသကြောင့် အလိုလို တုန်ခါလာတယ်။ "ယန်ဟိုင်... ဒီနာမည်ကို ငါ မှတ်ထားမယ်။ ငါ့အဖေ ခံစားခဲ့ရတဲ့ နာကျင်မှုတွေအတွက် သူ သွေးနဲ့ ပြန်ဆပ်ရမယ်!" လို့ ယန်ဖုန်းက ကြိမ်းဝါးလိုက်တယ်။ အိုအေစစ်ရဲ့ ညဟာ တိတ်ဆိတ်နေပေမယ့် ယန်ဖုန်းရဲ့ ရင်ထဲမှာတော့ လက်စားချေခြင်း မီးတောက်တွေက ကန္တာရတစ်ခုလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေတော့မတတ် ပြင်းထန်နေပါတော့တယ်။