သွေးငရဲထောင်မှ တွေ့ဆုံခြင်းနှင့် ကတိသစ္စာ

​ထောင်ခန်းရဲ့ အတွင်းဆုံးအပိုင်းမှာတော့ ကြီးမားလှတဲ့ သွေးစုပ်သံကြိုးလေးခုဟာ နံရံကနေ ဆန့်ထွက်ပြီး လူတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်နဲ့ ခြေကျင်းဝတ်တွေကို ထိုးဖောက်ချည်နှောင်ထားပါတယ်။ အဲဒီလူဟာ ဆံပင်ဖြူတွေ ဖားလျားကျနေပြီး ကိုယ်ပေါ်မှာလည်း ဒဏ်ရာဗရပွနဲ့ သတိမေ့မြောနေပုံရပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးနီရောင် အနှစ်သာရတွေဟာ သံကြိုးတွေကနေတစ်ဆင့် အပေါ်ဘက်ကို စီးဆင်းသွားနေတာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ ယန်ဖုန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ သွေးမျက်ရည် ကျမတတ် ခံစားလိုက်ရတယ်။ "အဖေ!" ယန်ဖုန်းက အပြေးအလွှားသွားပြီး အဲဒီလူရဲ့ ရှေ့မှာ ဒူးထောက်ချလိုက်တယ်။

​ယန်ကျန့်က သူ့ရဲ့ လေးလံလှတဲ့ မျက်ခွံတွေကို အားယူပြီး ဖွင့်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ အကြည့်တွေက ဝေဝါးနေပေမယ့် ရှေ့မှာရှိနေတဲ့ လူငယ်လေးရဲ့ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ နှလုံးသားက ဗုန်းဗုန်းလဲသွားခဲ့တယ်။ "ဖုန်း... ဖုန်းလေးလား? ငါ... ငါ အိပ်မက်မက်နေတာလား?" လို့ အက်ကွဲလှတဲ့ လေသံနဲ့ မေးလိုက်ရှာတယ်။ ယန်ဖုန်းက ယန်ကျန့်ရဲ့ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး— "သားပါ အဖေ... သား တကယ်ပြန်လာတာပါ။ အဖေ ခံစားခဲ့ရသမျှအတွက် သား အားလုံးကို ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းမယ်!" လို့ ပြောရင်း သူ့ရဲ့ သွေးစွမ်းအားတွေကို သုံးပြီး သံကြိုးတွေကို စတင်ဖျက်ဆီးလိုက်တယ်။

"ဝုန်း! ဝုန်း!" ယန်ဖုန်းရဲ့ ဒေါသကြောင့် သံကြိုးတွေက အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ထွက်သွားပေမယ့် ယန်ကျန့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အားအင်ကုန်ခမ်းလွန်းလို့ ယန်ဖုန်းရဲ့ ရင်ခွင်ထဲကို လဲကျလာတယ်။ ယွဲ့လင်းက အမြန်အနားကို ရောက်လာပြီး သူမရဲ့ ရေခဲစွမ်းအားနဲ့ ယန်ကျန့်ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကို အေးမြအောင် လုပ်ပေးရင်း သိုလှောင်ထားတဲ့ 'သွေးဝိညာဉ်ဆေးလုံး' ကို တိုက်လိုက်တယ်။ "ယန်... အဖေက တအားအားနည်းနေပြီ။ သူ့ရဲ့ အုတ်မြစ်တွေပါ ထိခိုက်ထားတာ" လို့ ယွဲ့လင်းက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်တယ်။ ယန်ကျန့်က ယွဲ့လင်းကို ကြည့်ပြီး အားယူပြုံးလိုက်တယ်။ "ချောမောလှပတဲ့ မိန်းကလေးပဲ... ငါ့သားက... တကယ်ကို အရွယ်ရောက်လာပြီပဲ" လို့ ပြောရှာတယ်။

​ယန်ကျန့်က ယန်ဖုန်းရဲ့ မျက်နှာကို တုန်ရီနေတဲ့ လက်နဲ့ ထိတွေ့လိုက်ပြီး— "သားလေး... မင်း ဒီကို မလာသင့်ဘူး။ ယန်ဟိုင်က... သူက 'မိစ္ဆာသွေးကျင့်စဉ်' ကို ကျင့်ထားတာ။ သူက မင်းရဲ့ သွေးတွေကို ရဖို့ စောင့်နေတာ... ငါ့ကို ထားခဲ့ပြီး အခုချက်ချင်း ပြေးတော့" လို့ အားနည်းစွာနဲ့ သတိပေးလိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ယန်ဖုန်းက ခေါင်းကို ပြတ်သားစွာ ခါလိုက်တယ်။ "ဟင့်အင်း အဖေ။ သား အဖေကို မထားခဲ့ဘူး။ ယန်ဟိုင်က သားရဲ့ သွေးကို လိုချင်ရင်... သူ သွေးပင်လယ်ထဲမှာ နစ်မွန်းဖို့ ပြင်ထားရမယ်။ သားမှာ အဖေ့ကို ကာကွယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအား ရှိနေပြီ!"

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ထောင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး အပေါ်ဘက်ကနေ ရယ်မောသံကြီးတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာတယ်။ "ဟားဟားဟား! တကယ်ကို ကြည်နူးစရာ သားအဖ တွေ့ဆုံပွဲလေးပါလား! ယန်ဖုန်း... မင်း ငါ့ဆီကို ကိုယ်တိုင်လာပို့လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်မထားခဲ့ဘူး။ မင်းရဲ့ သွေးနဂါးအနှစ်သာရက ငါ့အတွက် အကောင်းဆုံး ဆုလာဘ်ပဲ!" လို့ ယန်ဟိုင်ရဲ့ အသံက ပဲ့တင်ထပ်သွားတယ်။ ယန်ဖုန်းက ယန်ကျန့်ကို ယွဲ့လင်းရဲ့ လက်ထဲ အသာအယာ အပ်လိုက်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်တယ်။ သူ့ရဲ့ ကျောနောက်မှာ သွေးနဂါးရိပ်ကြီးက အပြည့်အဝ နိုးထလာပြီး ထောင်နံရံတွေကိုပါ အက်ကွဲသွားစေတယ်။

​"ယွဲ့လင်း... အဖေ့ကို ဒီကနေ အမြန်ဆုံး ခေါ်ထုတ်သွားပေးပါ။ အပြင်မှာ အဘိုးဟန် စောင့်နေလိမ့်မယ်။ ဒီကောင့်ကို ကိုယ်တားထားမယ်!" လို့ ယန်ဖုန်းက ပြောလိုက်တဲ့အခါ ယွဲ့လင်းက တုန့်ဆိုင်းနေပေမယ့် ယန်ဖုန်းရဲ့ ပြတ်သားတဲ့ အကြည့်ကြောင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်တယ်။ ယန်ဖုန်းက ထောင်အပေါက်ဝကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ဓားကို မြှောက်လိုက်တယ်။ "ယန်ဟိုင်... မင်း ငါ့အဖေကို လုပ်ခဲ့သမျှ၊ ငါ့မိသားစုကို ခွဲခွာခဲ့သမျှ... အားလုံးအတွက် မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ကိုပါ ငါ ဝါးမြိုပစ်မယ်!" လို့ ကြိမ်းဝါးလိုက်တဲ့ ယန်ဖုန်းရဲ့ အရှိန်အဝါက သွေးငရဲထောင်တစ်ခုလုံးကို ငရဲအစစ်အမှန်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပါတော့တယ်