ပါရမီရှင်များကို ပညာပေးခြင်းနှင့် ဘုရင်တကာ့ဘုရင်

​ယန်ဖုန်းရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကြောင့် ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းမှာ ရှိနေတဲ့ ဧည့်သည်တော် ၄ ဦးစလုံးရဲ့ မျက်နှာတွေဟာ ဒေါသကြောင့် နီမြန်းသွားခဲ့တယ်။ "မောက်မာလှချည်လား ယန်ဖုန်း! ငါ့ရဲ့ အမြန်နှုန်းရှေ့မှာ မင်းက အရုပ်တစ်ရုပ်လိုပဲ!" လို့ ရွှေကျားသစ်မျိုးနွယ်စုက 'ကျောက်ရှန်း' က အော်ဟစ်ရင်း ရွှေရောင်လျှပ်စီးတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ ယန်ဖုန်းဆီကို လျှပ်စစ်တေဇောတွေနဲ့ တိုးဝင်လာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယန်ဖုန်းက မျက်တောင်တစ်ချက်တောင် မခတ်ဘဲ လေထဲမှာ လက်ဝါးကို အသာအယာ ဆန့်ထုတ်လိုက်တယ်။ "မင်းရဲ့ အမြန်နှုန်းက... ဒီလောက်ပဲလား?" ယန်ဖုန်းက ကျောက်ရှန်းရဲ့ လည်ပင်းကို မျက်စိနဲ့တောင် မလိုက်နိုင်တဲ့ အရှိန်နဲ့ လှမ်းဖမ်းလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ကို ဝုန်းခနဲ ရိုက်ချလိုက်တယ်။ ကျောက်ရှန်းဟာ ဘာမှတောင် မလုပ်နိုင်ဘဲ မြေပြင်နဲ့ ဆောင့်မိပြီး သတိလစ်သွားတော့တယ်။

ဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့ 'ရေခဲဖီးနစ်မျိုးနွယ်စု' က နင်းအာဟာ သူမရဲ့ ရေခဲစွမ်းအားတွေကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်တယ်။ "နှင်းခဲကမ္ဘာ!" လို့ သူမက အော်လိုက်တာနဲ့ ခန်းမတစ်ခုလုံးဟာ ရေခဲတောင်ကြီးတစ်ခုလို အေးစက်သွားပြီး ယန်ဖုန်းရဲ့ ခြေထောက်တွေမှာ ရေခဲနွယ်ကြိုးတွေ စတင်ရစ်ပတ်လာတယ်။ ယန်ဖုန်းက ခပ်ပြုံးပြုံးပဲ လုပ်နေပြီး— "ရေခဲစွမ်းအား ဆိုတာ ဒီလိုမျိုးကို ခေါ်တာ" လို့ ပြောကာ သူ့ရဲ့ လက်ချောင်းလေးတွေကို လှုပ်ရှားလိုက်တယ်။ ချက်ချင်းဆိုသလို နင်းအာရဲ့ ရေခဲတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်တဲ့ 'သွေးရောင်ရေခဲငွေ့' တွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး နင်းအာကိုပဲ ပြန်လည် အေးခဲပစ်လိုက်တယ်။ နင်းအာဟာ သူမကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားတဲ့ ရေခဲတွေကြားမှာ တုန်ရီစွာနဲ့ ဒူးထောက်ကျသွားခဲ့ရတယ်။

​"အသုံးမကျတဲ့ကောင်တွေ! ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်နဂါး ဖိအားအောက်မှာ မင်း ဘယ်လိုနေမလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့!" ကောင်းကင်နဂါးမျိုးနွယ်စုက 'လုံဝေ' က ရှေ့ကို တိုးလာပြီး သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ဧကရာဇ် အရှိန်အဝါကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်လိုက်တယ်။ ခန်းမဆောင်ရဲ့ အမိုးတွေ ပြိုကျတော့မတတ် ဖိအားတွေက ပြင်းထန်လွန်းလှပေမယ့် ယန်ဖုန်းကတော့ လေပြေညင်းလေး တိုက်ခတ်ခံရသလိုမျိုးပဲ တည်ငြိမ်နေပါတယ်။ "မင်းရဲ့ နဂါးဖိအားက ငါ့ရှေ့မှာတော့ မြွေတစ်ကောင်ရဲ့ ဟိန်းသံလောက်ပဲ ရှိတယ်။ တကယ့်နဂါးဘုရင်ရဲ့ ဖိအားကို မြင်ဖူးချင်လား?" လို့ ယန်ဖုန်းက မေးလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို အေးစက်စွာ ဖွင့်လိုက်တယ်။"ဝုန်း!!!" ယန်ဖုန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ နီရဲတဲ့ အလင်းတန်းတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ ခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုလုံးကို သွေးနဂါးဘုရင်ရဲ့ အရှိန်အဝါက ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့တယ်။ လုံဝေဟာ သူ့ရဲ့ အသက်ရှူသံတွေ ရပ်တန့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့ရဲ့ မျိုးရိုးဗီဇထဲက ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ယန်ဖုန်းရဲ့ ရှေ့မှာ ဗုန်းဗုန်းလဲကာ ဒူးထောက်သွားခဲ့ရတယ်။ "မဖြစ်နိုင်တာ... ငါက ကောင်းကင်နဂါးမျိုးဆက်လေ... ငါ့ကို ဒူးထောက်ခိုင်းနိုင်တဲ့ မျိုးဆက်မျိုး မရှိရဘူး!" လို့ လုံဝေက အားယူပြောနေပေမယ့် သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကတော့ မြေပြင်နဲ့ ကပ်နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

​အဘိုးအို ကျောက်ရှန် (မြေကမ္ဘာလိပ်) ဟာ ဒီမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး တုန်လှုပ်သွားခဲ့တယ်။ သူဟာ တိုက်ခိုက်ဖို့ မကြိုးစားတော့ဘဲ ယန်ဖုန်းကို ဂါရဝပြုလိုက်တယ်။ "သခင်လေး ယန်ဖုန်း... ကျွန်တော်မျိုးတို့ မှားသွားပါတယ်။ သခင်လေးရဲ့ ပါရမီက ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်စုကြီး ၄ ခုလုံးထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေပါပြီ" လို့ သူက လေးစားစွာ ပြောလိုက်တယ်။ ယန်ဖုန်းက ပလ္လင်ပေါ်မှာ ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေကို ပြန်သိမ်းလိုက်တယ်။ "မင်းတို့အားလုံး မှတ်ထားကြ... ငါ့ရဲ့ သွေးနဂါးမျိုးနွယ်စုကို စော်ကားတဲ့သူဟာ ငါ့ရဲ့ ရန်သူပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်တွေကို ပြန်ပြောလိုက်... ငါ့ဆီကို မဟာမိတ်အဖြစ် လာရင် ကြိုဆိုမယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရန်သူအဖြစ် လာရင်တော့ ဒီနေ့လိုပဲ အရှက်ရစေရမယ်!" လို့ ယန်ဖုန်းက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်ပါတော့တယ်။ဧည့်သည်တော် ၄ ဦးစလုံးဟာ သူတို့ရဲ့ မောက်မာမှုတွေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ ယန်ဖုန်းရဲ့ ခြေရင်းမှာ အရှက်တကွဲနဲ့ ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားကြရပါတယ်။ ဤစမ်းသပ်မှုအပြီးမှာတော့ ယန်ဖုန်းရဲ့ နာမည်ဟာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တိုက်ကြီးမှာ အကြောက်ရဆုံးနဲ့ လေးစားရဆုံး နာမည်တစ်ခုအဖြစ် သမိုင်းတွင်သွားပါတော့တယ်။