နတ်ဘုရားသတ်လှံ၏ ကျိန်စာနှင့် ယန်ဖုန်း၏ အကျပ်အတည်း (Extended)

​ကောင်းကင်ယံတစ်ခုလုံးဟာ သွေးနီရောင်နဲ့ အနက်ရောင် အငွေ့အသက်တွေ ရောယှက်ပြီး ငရဲဘုံတစ်ခုလို ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါတယ်။ မိုဟွမ်ရဲ့ လက်ထဲက 'နတ်ဘုရားသတ်လှံ' ဟာ ရှေးဟောင်းမိစ္ဆာတွေရဲ့ ငိုကြွေးသံလိုမျိုး တုန်ခါနေပြီး၊ လှံဖျားကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အနက်ရောင် လျှပ်စီးတန်းတွေဟာ ဟင်းလင်းပြင်ကိုတောင် အက်ကွဲသွားစေပါတယ်။ "ယန်ဖုန်း... မင်းက နဂါးမျိုးဆက်သွေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံနဲ့ ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား? ငါ့ရဲ့လှံက နတ်ဘုရားပေါင်းများစွာရဲ့ သွေးကို သောက်ဖူးတယ်ဆိုတာ မင်းမသိသေးဘူးပဲ!" လို့ မိုဟွမ်က အက်ကွဲတဲ့အသံနဲ့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပါတယ်။ သူက လှံကို လေထဲမှာ တစ်ပတ်ဝှေ့ယမ်းလိုက်တဲ့အခါ၊ ကောင်းကင်ကနေ အနက်ရောင် မီးခိုးတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ဧရာမ နဂါးဆိုးကြီး ကိုးကောင်ဟာ ယန်ဖုန်းဆီကို တရှိန်ထိုး ပြေးဝင်သွားပါတော့တယ်။

​ယန်ဖုန်းဟာ သူ့ရဲ့ သွေးနဂါးဓားကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်အားလုံးကို စုစည်းကာ 'နဂါးဘုရင် အကာအကွယ်' ကို ဖန်တီးလိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရားသတ်လှံရဲ့ စွမ်းအားက သူထင်ထားတာထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုပြင်းထန်နေပါတယ်။ နဂါးဆိုးတွေရဲ့

ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ယန်ဖုန်းရဲ့ အကာအကွယ်ဟာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာတင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပြီး၊ ကြီးမားလှတဲ့ စွမ်းအင်လှိုင်းကြီးက ယန်ဖုန်းကို တောင်နံရံတစ်ခုဆီ အရှိန်အဟုန်နဲ့ လွင့်စင်သွားစေပါတယ်။ "ဝုန်း!!!" ဆိုတဲ့ ပေါက်ကွဲသံကြီးနဲ့အတူ ကျောက်တောင်ကြီးဟာ ပြိုကျသွားပြီး ယန်ဖုန်းဟာ ကျောက်ပုံတွေကြားမှာ သွေးအိုင်ထဲ လဲကျသွားခဲ့ရပါတယ်။

​သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အရိုးတွေ ကျိုးကြေသွားသလို ခံစားနေရပြီး၊ ပါးစပ်ကနေ သွေးနီရောင် အမြှုပ်တွေ ထွက်ကျလာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတာက နတ်ဘုရားသတ်လှံထဲက ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတဲ့ 'ဝိညာဉ်တိုက်စားခြင်း ကျိန်စာ' (Soul-Corroding Curse) ပါပဲ။ အဲဒီကျိန်စာဟာ အနက်ရောင် ပိုးကောင်လေးတွေလို ယန်ဖုန်းရဲ့ သွေးကြောတွေထဲမှာ တွားသွားနေပြီး၊ သူ့ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ သွေးနဂါးစွမ်းအင်တွေကို တဖြည်းဖြည်း ဝါးမြိုပစ်နေပါတယ်။ ယန်ဖုန်းဟာ အသည်းအသန် အံကြိတ်ပြီး ပြန်ထဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် သူ့ရဲ့ ကြွက်သားတွေက အမိန့်မနာခံတော့ဘဲ တစ်ကိုယ်လုံး ထုံကျင်ကိုက်ခဲလာခဲ့ပါတယ်။ယန်... ရှင်အရှုံးပေးလို့မရဘူး!" လို့ ယွဲ့လင်းက တိုက်ပွဲနယ်ပယ်အပြင်ဘက်ကနေ မျက်ရည်တွေနဲ့ အော်ဟစ်နေပေမယ့်၊ မိုဟွမ်ရဲ့ 'ဧကရာဇ်နယ်ပယ်' ကြောင့် ဘယ်သူမှ ဝင်ရောက်မကူညီနိုင်ကြပါဘူး။ မိုဟွမ်က လေပေါ်မှာ မောက်မာစွာ ရပ်နေပြီး သူ့ရဲ့လှံကို ယန်ဖုန်းရဲ့ နှလုံးသားတည့်တည့်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်ပါတယ်။ "မင်းရဲ့ မျိုးဆက်သွေးက ငါ့အတွက် အကောင်းဆုံး ယဇ်ပူဇော်မှု ဖြစ်လာမှာပါ။ သေလိုက်စမ်း ယန်ဖုန်း!" လို့ ပြောကာ လှံကို ပစ်လွှတ်လိုက်တဲ့အခါ၊ လှံရှည်ကြီးဟာ ကောင်းကင်ကနေ ကျဆင်းလာတဲ့ သေမင်းရဲ့ တံစိုးလက်ဆောင်လိုမျိုး ယန်ဖုန်းဆီကို ဦးတည်သွားပါတော့တယ်။

​ယန်ဖုန်းရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ သေခြင်းတရားရဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ထင်ဟပ်လာပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အမြုတေဟာ အမှောင်ထုထဲမှာ နစ်မြုပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပေမယ့်၊ အဲဒီအမှောင်ဆုံး အချိန်မှာပဲ သူ့ရဲ့ အတွင်းစိတ်ထဲကနေ ထူးဆန်းတဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပါတယ်။ "ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စု... ငါ့ရဲ့ အဖေ... ပြီးတော့ ယွဲ့လင်း... သူတို့ကို ကာကွယ်ဖို့ ငါ့မှာ တာဝန်ရှိတယ်!" လို့ ယန်ဖုန်းက စိတ်ထဲကနေ အော်ဟစ်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီအခိုက်အတန့်မှာပဲ သူ့ရဲ့ သွေးတွေထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေတဲ့ ရှေးဦးစွမ်းအားတွေက ကျိန်စာတွေကို တန်ပြန်ပြီး မီးတောင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲသလိုမျိုးအရှိန်အဟုန်နဲ့ နိုးထလာပါတော့တယ်။ ဒါဟာ အဆုံးသတ်မဟုတ်ဘဲ၊ တကယ့်နဂါးဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ စတင်ခြင်းသာ ဖြစ်ပါတော့တယ်။